RS57337B1

RS57337B1 - Metoda za kodiranje jedinice za kodiranje na granici slike

Info

Publication number: RS57337B1
Application number: RS20180702A
Authority: RS
Inventors: Min-Su Cheon
Original assignee: Samsung Electronics Co Ltd
Priority date: 2009-10-30
Filing date: 2010-10-29
Publication date: 2018-08-31
Also published as: RU2518635C2; JP2015111895A; HUE047872T2; RU2013119397A; MY188321A; RU2595756C2; MY167146A; RU2013119400A; JP5727115B1; ZA201500339B; US20140072238A1; BR122015024002A2; CN104581164A; RU2013114238A; CN104581160A; RU2490815C1; US20120114261A1; AU2010313997A1; ZA201304978B; US8842926B2

Description

【Oblast tehničke】

Uređaji i metode dosledni primernim otelotvorenjima odnose se na kodiranje i dekodiranje slike, konkretnije, na metodu i uređaj za kodiranje i dekodiranje jedinice za kodiranje slike granice slike.

【Stanje tehnike】

Kod metoda kompresije slike, kao što su Moving Pictures Experts Group (MPEG)-1, MPEG-2, i MPEG-4 H.264/MPEG-4 Advanced Video Coding (AVC), slika se deli na blokove koji imaju prethodno određenu veličinu tako da se slika može kodirati. Zatim, svaki od blokova kodiran je predikcijom upotrebom inter predikcije ili intra predikcije.

Jianle Chen i dr: „Object boundary based motion partition for video coding (Abstract)“, 26. Simpozijum kodiranja slike opisuje šemu pokretne particije zasnovanu na granicama objekta koja generiše mapu pokretnih particija za trenutni makroblok segmentiranjem odgovarajuće površine na referentnoj slici. Usled kontinuiteta oblika granice objekta u video sekvenci, ova tehnika opisana je kako bi se omogućilo oblicima mape particija da se bolje podudaraju sa granicama objekata koji se pomeraju.

Kim J i dr: „Enlarging MB size for high fidelity video coding beyond HD“, 36. VCEG zasedanje opisuje produženu H.264 arhitekturu sa povećanim MB veličinama. U pokušaju poboljšanja efikasnosti kodiranja za H.264, MB veličina uvećana je do maksimalnih 128x128 definisanjem novih tipova MB režima za povećani MB, CBP za nove MB ili blok indeksiranje.

【Obelodanjivanje 】

【Tehničko rešenje】

Primerna otelotvorenja daju metodu za kodiranje i dekodiranje jedinice za kodiranje granice slike.

Primeri takođe daju sredinu za beleženje koja se može očitati računarom koja na sebi ima zabeležen program za izvršenje metode kodiranja i dekodiranja jedinice za kodiranje granice slike.

【Pogodni efekti】

Prema predmetnom pronalasku, blok granice može efikasno biti kodiran bez izlaženja preko granice.

【Opis skica】

Gornji i drugi aspekti postaće očigledniji detaljnim opisivanjem primernih otelotvorenja navedenog sa referencama na priložene slike u kojima:

SL. 1 je blok dijagram uređaja za kodiranje slike, prema primernom otelotvorenju; SL. 2 je blok dijagram uređaja za dekodiranje slike, prema primeru;

SL. 3 prikazuje hijerarhijske jedinice za kodiranje prema primeru;

SL. 4 je blok dijagram kodera slike na osnovu jedinice za kodiranje, prema primeru; SL. 5 je blok dijagram dekodera slike na osnovu jedinice za kodiranje, prema primeru; SL. 6 prikazuje maksimalnu jedinicu za kodiranje, pod jedinicu za kodiranje, i jedinicu za predikciju, prema primeru;

SL. 7 prikazuje jedinicu za kodiranje i jedinicu za transformaciju, prema primeru; SL-e 8A i 8B prikazuju oblike za deljenje jedinice za kodiranje, jedinicu za predikciju, i jedinicu za transformaciju frekvencije, prema primeru;

SL. 9 je blok dijagram uređaja za kodiranje slike, prema drugom primeru;

SL-e 10A i 10B prikazuju jedinicu za kodiranje granice slike, prema primeru;

SL-e 11A i 11B prikazuju metodu za deljenje jedinice za kodiranje granice slike, prema primernom otelotvorenju;

SL-e 12A i 12B prikazuju metodu za deljenje jedinice za kodiranje granice slike, prema drugom primernom otelotvorenju;

SL-e 13A i 13B prikazuju metodu za intra predikciju prema primeru;

SL. 14 prikazuje indeksiranje maksimalne jedinice za kodiranje, prema primeru;

SL. 15 je dijagram toka koji prikazuje metodu za kodiranje slike, prema primernom otelotvorenju;

SL. 16 je blok dijagram uređaja za dekodiranje slike, prema drugom primeru;

SL. 17 je dijagram toka koji prikazuje metodu za dekodiranje slike, prema primeru; SL-e 18A do 18G prikazuju režime predikcije z prvoj jedinici za kodiranje koja obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike;

SL. 19 je dijagram toka koji prikazuje metodu kodiranja slike, prema drugom primeru; SL-e 20A i 20B prikazuju metodu kodiranja jedinice za kodiranja granice slike, prema primeru;

SL. 21 je dijagram toka koji prikazuje metodu za dekodiranje slike, prema drugom primeru;

SL. 22 je dijagram toka koji prikazuje metodu za kodiranje slike, prema drugom primeru;

SL-e 23A i 23B prikazuju metodu za kodiranje jedinice za kodiranje granice slike, prema drugom primeru; i

SL. 24 je dijagram toka koji prikazuje metodu za dekodiranje slike, prema drugom primeru.

【Najbolji režim】

Pronalazak je iznet u priloženim patentnim zahtevima.

【Režim za pronalazak】

Predmetna obelodanjivanja sada će potpunije biti opisana sa referencama na priložene skice, u kojima su prikazana primerna otelotvorenja. Izrazi kao što su „bar jedan od,“ kada se nalaze ispred liste elemenata, modifikuju celokupnu listu elemenata i ne modifikuju pojedinačne elemente iz liste. U predmetnoj specifikaciji, „slika“ može označavati nepokretnu sliku za video zapis ili pokretnu sliku, koja je video zapis sama po sebi.

SL. 1 je blok dijagram uređaja za kodiranje slike 100, prema primeru.

Sa referencom na SL. 1, uređaj za kodiranje slike 100 obuhvata delilac maksimalne jedinice za kodiranje 110, determinator dubine kodiranja 120, koder podataka slike 130, i koder informacije za kodiranje 140.

Delilac maksimalne jedinice za kodiranje 110 može podeliti trenutnu sliku ili isečak na osnovu maksimalne jedinice za kodiranje koja je jedinica za kodiranje maksimalne veličine. Odnosno, delilac maksimalne jedinice za kodiranje 110 može podeliti trenutnu sliku ili isečak kako bi se dobila bar jedna maksimalna jedinica za kodiranje.

Prema primeru, jedinica za kodiranje može biti predstavljena upotrebom maksimalne jedinice za kodiranje i dubine. Kao što je opisano iznad, maksimalna jedinica za kodiranje ukazuje da jedinica za kodiranje ima maksimalnu veličinu od jedinica za kodiranje trenutne slike, i dubina ukazuje na stepen dobijen hijerarhijskim smanjivanjem jedinice za kodiranje. Kako se dubina povećava, jedinica za kodiranje može se smanjivati od maksimalne jedinice za kodiranje do minimalne jedinice za kodiranje, gde je dubina maksimalne jedinice za kodiranje definisana kao minimalna dubina i dubina minimalne jedinice za kodiranje definisana je kao maksimalna dubina maksimalna dubina. Kako se veličina jedinice za kodiranje na osnovu dubina smanjuje od maksimalne jedinice za kodiranje dok se dubina povećava, pod jedinica za kodiranje sa k<th>dubinom može obuhvatati više pod jedinica za kodiranje sa (k+n)<th>dubinom (k i n su celi brojevi jednaki ili već od 1).

Na osnovu povećanja veličine slike koja se kodira, kodiranje slike u većoj jedinici za kodiranje može izazvati veći odnos kompresije slike. Međutim, ukoliko je veća jedinica za kodiranje fiksirana slika može biti nedovoljno efikasno kodirana reflektovanjem neprekidno promenjivih karakteristika slike.

Na primer, kada se glatka površina kao što je more ili nebo kodiraju, što je jedinica za kodiranje veća, više se može povećavati odnos kompresije. Međutim, kada se kompleksne površine kao što su ljudi ili zgrade kodiraju, što je jedinica za kodiranje manja, više se može povećati odnos kompresije.

U skladu sa time, prema primeru, maksimalna jedinica za kodiranje slike i maksimalna dubina koje imaju različite veličine podešene su za svaku sliku ili isečak. Kako maksimalna dubina označava maksimalni broj puta za koji se jedinica za kodiranje može smanjiti, veličina svake minimalne jedinice za kodiranje obuhvaćene u maksimalnoj jedinici za kodiranje slike može biti promenljivo podešena na osnovu maksimalne dubine.

Determinator dubine kodiranja 120 određuje maksimalnu dubinu. Maksimalna dubina može biti određena na osnovu proračuna Odnos-Distorzija (R-D) utroška. Maksimalna dubina može biti određena različito za svaku sliku ili isečak ili za svaku maksimalnu jedinicu za kodiranje. Određena maksimalna dubina data je za koderu informacije za kodiranje 140, i podaci o slici na osnovu maksimalnih jedinica za kodiranje dati su koderu podataka o slici 130.

Maksimalna dubina označava jedinicu za kodiranje koja ima najmanju veličinu, koja može biti obuhvaćena u maksimalnoj jedinici za kodiranje, tj., minimalnoj jedinici za kodiranje. Drugim rečima, maksimalna jedinica za kodiranje može biti podeljena na pod jedinice za kodiranje koje imaju različite veličine na osnovu različitih dubina. Ovo je kasnije detaljno opisano sa referencom SL-e 8A i 8B. Dodatno, pod jedinice za kodiranje koje imaju različite veličine, koje su obuhvaćene u maksimalnoj jedinici za kodiranje, mogu biti predikcijom- ili frekvencom-transformisane na osnovu jedinica za procesiranje koje imaju različite veličine (vrednosti domena piksela mogu biti transformisane u vrednosti frekvence domena , na primer, vršenjem diskretne kosinuse transformacije (DCT)). Drugim rečima, uređaj 100 za kodiranje slike može vršiti više radnji procesiranja za kodiranje slike na osnovu jedinica za procesiranje koje imaju različite veličine i različite oblike. Kako bi se kodirale informacije o slici, radnje procesiranja kao što su predikcija, transformacije frekvencije i kodiranje entropije su izvršene, gde jedinice za procesiranje koje imaju istu veličinu mogu biti korišćene za svaku radnju ili jedinice za procesiranje koje imaju različite veličine mogu biti korišćene za svaku radnju.

Na primer, uređaj za kodiranje slike 100 može izabrati jedinicu za procesiranje koja je različita od prethodno određene jedinice za kodiranje kako bi se izvršila predikcija prethodno određene jedinice z kodiranje.

Kada je veličina jedinice za kodiranje 2N×2N (gde je N pozitivni ceo broj), jedinice za procesiranje za vršenje predikcije mogu biti 2N×2N, 2N×N, N×2N, i N×N. Drugim rečima, pokretno predviđanje može biti izvršeno na osnovu jedinica za procesiranje koje imaju oblik gde je bar jedno od, visine i širine jedinice za kodiranje jednako podeljeno sa dva. U daljem tekstu, jedinica za procesiranje, koja je osnovna predikcije, definisana je kao ’jedinica za predikciju’.

Režim predikcije može biti bar jedan od intra režima, inter režima, i režima preskakanja, i specifični režim predikcije može biti izvršen samo za jedinice za predikciju koje imaju specifičnu veličinu ili oblik. Na primer, intra režim može biti izvršen samo za jedinice za predikciju koje imaju veličine 2N×2N i N×N čiji je oblik kvadratni. Dalje, režim za preskakanje može biti izvršen samo za jedinicu za predikciju koja ima veličinu 2N×2N. Ukoliko više jedinica za predikciju postoji u jedinici za kodiranje, režim predikcije sa najmanje grešaka u kodiranju može biti izabran nakon vršenja predikcije za svaku jedinicu za predikciju.

Alternativno, uređaj 100 za kodiranje slike može vršiti transformaciju frekvence na podacima o slici na osnovu jedinice za procesiranje koja im različitu jedinicu od jedinice za kodiranje. Za transformaciju frekvence u jedinici za kodiranje, transformacija frekvence može biti izvršena na osnovu jedinice podataka koja ima veličinu jednaku ili manju od one za jedinicu za kodiranje. U daljem tekstu, jedinica za procesiranje, koja je osnovna za transformaciju frekvence, definisana je kao ’jedinica za transformaciju’.

Determinator dubine kodiranja 120 može odrediti pod jedinice za kodiranje obuhvaćene u maksimalnoj jedinici za kodiranje upotrebom R-D optimizacije na osnovu Lagranžovog multiplikatora. Drugim rečima, determinator dubine kodiranja 120 može odrediti koji oblik više pod jedinica za kodiranje podeljenih od maksimalne jedinice za kodiranje imaju, gde više pod jedinica za kodiranje imaju različite veličine na osnovu njihove dubine. Koder podataka slika 130 daje bitstrim izlaz kodiranjem maksimalne jedinice za kodiranje na osnovu oblika za deljenje određenih determinatorom dubine kodiranja 120.

Koder informacije o kodiranju 140 kodira informaciju o režimu kodiranju maksimalne jedinice za kodiranje određene determinatorom dubine kodiranja 120. Drugim rečima, koder informacije o kodiranju 140 daje bitstrim izlaz kodiranjem informacije o obliku za deljenje maksimalna jedinica za kodiranje, informaciju o maksimalnoj dubini, i informaciju o režimu kodiranja pod jedinice za kodiranje za svaku dubinu. Informacija o režimu kodiranja pod jedinice za kodiranje može obuhvatiti informaciju o jedinici za predikciju pod jedinice za kodiranje, informaciju o režimu predikcije za svaku jedinicu za predikciju, i informaciju o jedinici za transformaciju pod jedinice za kodiranje.

Informacija o oblicima za deljenje maksimalne jedinica za kodiranje može biti informacija koja ukazuje da li svaka jedinica za kodiranje može biti podeljena ili ne. Na primer, kada je maksimalna jedinica za kodiranje podeljena i kodirana, informacija koja obuhvata da li će maksimalna jedinica za kodiranje biti podeljena ili ne, kodirana, i čak kada je pod jedinica za kodiranje koja je generisana deljenjem maksimalne jedinice za kodiranje opet podeljena i kodirana, informacija koja ukazuje da li će svaka pod jedinica za kodiranje biti podeljena ili ne, je kodirana. Informacija koja ukazuje na deljenje može biti u obliku informacije o oznaci koja ukazuje na deljenje.

Kako pod jedinice za kodiranje koje imaju različite veličine postoje za svaku maksimalnu jedinicu za kodiranje i informacije o režimu kodiranja moraju biti određene za svaku pod jedinicu za kodiranje, informacija za bar jedan režim kodiranja može biti određena za jednu maksimalnu jedinicu za kodiranje.

Uređaj 100 za kodiranje slike može generisati pod jedinice za kodiranje podjednakim deljenjem oba, visine i širine maksimalne jedinice za kodiranje sa dva na osnovu povećanja dubine. To jest, kada je veličina jedinice za kodiranje sa k<th>dubinom jednaka 2N×2N, veličina jedinice za kodiranje sa (k+1)<th>dubinom je N×N.

U skladu sa time, uređaj 100 za kodiranje slike prema primeru može odrediti optimalni oblik za deljenje za svaku maksimalnu jedinicu za kodiranje na osnovu veličina maksimalne jedinice za kodiranje i maksimalnu dubinu uz razmatranje karakteristika slike. Varijabilnim kontrolisanjem veličine maksimalne jedinice za kodiranje uz razmatranje karakteristika slike i kodiranjem slike kroz deljenje maksimalne jedinice za kodiranje u pod jedinice za kodiranje različitih dubina, slike koje imaju različite rezolucije mogu biti efikasnije kodirane.

SL. 2 je blok dijagram uređaja 200 za dekodiranje slike, prema primeru.

Sa referencom na SL.2, uređaj 200 za dekodiranje slike obuhvata jedinicu za akviziciju podataka o slici 210, ekstraktor informacije o kodiranju 220, i dekoder podataka o slici 230.

Jedinica za akviziciju podataka o slici 210 dobija podatke o slici na osnovu maksimalne jedinice za kodiranje raščlanjivanjem bitstrima primljene od strane uređaja 200 za dekodiranje slike i daje izlaz kao podatke o slici dekoderu podataka o slici 230. Jedinica za akviziciju podataka o slici 210 može ekstrahovati informaciju o maksimalnoj jedinici za kodiranje trenutne slike ili isečka iz zaglavlja trenutne slike ili isečka. Drugim rečima, jedinica za akviziciju podataka o slici 210 deli bitstrim u maksimalnoj jedinici za kodiranje tako da dekoder podataka o slici 230 može dekodirati podatke o slici na osnovu maksimalne jedinice za kodiranje.

Ekstraktor informacije o kodiranju 220 ekstrahuje informaciju o maksimalnoj jedinici za kodiranje, maksimalnoj dubini, obliku za deljenje maksimalne jedinice za kodiranje, režim kodiranja pod jedinice za kodiranje od zaglavlja trenutne slike raščlanjivanjem bitstrima primljene od strane uređaja 200 za dekodiranje slike. Informacija o obliku za deljenje i informacija o režimu kodiranja date su dekoderu podataka o slici 230.

Informacija o obliku za deljenje maksimalne jedinice za kodiranje može obuhvatati informaciju o pod jedinici za kodiranje koja ima različitu veličinu na osnovu dubina obuhvaćenim u maksimalnoj jedinici za kodiranje. Kao što je opisano iznad, informacija o obliku za deljenje maksimalne jedinice za kodiranje može biti informacija koja ukazuje na deljenje kodirane informacije za svaku jedinicu za kodiranje, na primer, informacija o oznaci.

Informacija o režimu kodiranja može obuhvatati informaciju o jedinici za predikciju na osnovu pod jedinice za kodiranje, informaciju o režimu predikcije, i informaciju o jedinici za transformaciju.

Dekoder podataka o slici 230 vraća trenutnu sliku dekodiranje podataka o slici svake maksimalne jedinice za kodiranje na osnovu informacije ekstrahovane od strane ekstraktora informacije o kodiranju 220.

Dekoder podataka o slici 230 može dekodirati pod jedinice za kodiranje obuhvaćene u maksimalnoj jedinici za kodiranje na osnovu informacija o obliku za deljenje maksimalne jedinice za kodiranje. Proces dekodiranja može obuhvatati proces pokretne predikcije koji obuhvata intra predikciju i pokretnu kompenzaciju i proces inverzne transformacije frekvence.

Dekoder podataka o slici 230 može vršiti intra predikciju ili inter predikciju na osnovu informaciju o jedinici za predikciju na osnovu pod jedinice za kodiranje i informacije o režimu predikcije kako bi izvršio predikciju pod jedinice za kodiranje. Dekoder podataka o slici 230 može takođe vršiti inverznu transformaciju frekvence za svaku pod jedinicu za kodiranje na osnovu informacije o jedinici za transformaciju pod jedinice za kodiranje.

SL. 3 prikazuje hijerarhijske jedinice za kodiranje prema primeru.

Sa referencom na SL. 3, hijerarhijske jedinice za kodiranje prema primernom otelotvorenju mogu obuhvatati jedinice za kodiranje čije su dimenzije širina×visina 64×64, 32×32, 16×16, 8×8, i 4×4. Osim što ove jedinice za kodiranje imaju oblik savršenog kvadrata, jedinice za kodiranje čije su dimenzije širina×visina 64×32, 32×64, 32×16, 16×32, 16×8, 8×16, 8×4, i 4×8 takođe mogu postojati.

Sa referencom na SL. 3, za podatke o slici 310 čija je rezolucija 1920×1080, veličina maksimalne jedinice za kodiranje podešena je na 64×64, i maksimalna dubina podešena je na 2.

Za podatke o slici 320 čija je rezolucija 1920×1080, veličina maksimalne jedinice za kodiranje podešena je na 64×64, i maksimalna dubina podešena je na 3. Za podatke o slici 330 čija je rezolucija 352×288, veličina maksimalne jedinice za kodiranje podešena je na 16×16, i maksimalna dubina podešena je na 1.

Kada je rezolucija visoka ili je količina podataka velika, poželjno je da maksimalna veličina jedinice za kodiranje bude relativno velika kako bi se povećao odnos kompresije i tačno reflektovale karakteristike slike. U skladu sa time, za podatke o slici 310 i 320 koji imaju veću rezoluciju od podataka o slici 330, 64×64 može biti izabrano kao veličina maksimalne jedinice za kodiranje.

Maksimalna dubina ukazuje na ukupan broj slojeva u hijerarhijskoj jedinici za kodiranje. Kako je maksimalna dubina podataka o slici 310 jednaka 2, jedinica za kodiranje 315 podataka o slici 310 može obuhvatati maksimalnu jedinicu za kodiranje čija je duža osa 64 i pod jedinicu za kodiranje čije su veličine duže ose 32 i 16, na osnovu povećanja u dubini.

Sa druge strane, kako je maksimalna dubina podataka o slici 330 jednaka 1, jedinica za kodiranje 335 podataka o slici 330 može obuhvatati maksimalnu jedinicu za kodiranje čija je veličina duže ose 16 i jedinice za kodiranje čije su veličine duže ose 8 i 4, na osnovu povećanja u dubini.

Međutim, kako je maksimalna dubina podataka o slici 320 jednaka 3, jedinica za kodiranje 325 podataka o slici 320 može obuhvatati maksimalnu jedinicu za kodiranje čija je veličina duže ose 64 i pod jedinice za kodiranje čije su veličine duže ose 32, 16, 8 i 4 na osnovu povećanja u dubini. Kako je slika kodirana na osnovu manje pod jedinica za kodiranje kako se dubina povećava, primerno otelotvorenje pogodno je za kodiranje slike koja obuhvata scene od više minuta.

SL. 4 je blok dijagram kodera slike 400 na osnovu jedinica za kodiranje, prema primeru. Intra jedinica za predikciju 410 vrši intra predikciju na jedinici za predikciju intra režima u trenutnom okviru 405, i procenjivač kretanja 420 i kompenzator kretanja 425 vrše inter predikciju i kompenzaciju kretanja na jedinici za predikciju inter režima upotrebom trenutnog okvira 405 i referentnog okvira 495.

Preostale vrednosti generisane su na osnovu jedinice za predikciju date kao izlaz iz intra jedinice za predikciju 410, procenjivača kretanja 420, i kompenzatora kretanja 425, i generisane preostale vrednosti date su kao izlaz kao kvantizovani koeficijenti transformacije prolaženjem kroz jedinicu za transformaciju frekvence 430 i kvantizator 440.

Kvantizovani koeficijenti transformacije vraćeni su do preostalih vrednosti prolaženjem kroz inverzni kvantizator 460 i jedinicu za inverznu transformaciju frekvence 470, i vraćene preostale vrednosti naknadno su procesirane prolaženjem kroz jedinicu za deblokiranje 480 i jedinicu za filtriranje petlje 490 i date su kao izlaz kao referentni okvir 495. Kvantizovani koeficijenti transformacije mogu biti dati kao bitstrim izlaz 455 prolaženjem kroz koder entropije 450.

Za vršenje kodiranja na osnovu metode za kodiranje prema primernom otelotvorenju, komponente kodera slike 400, tj., intra jedinica za predikciju 410, procenjivač kretanja 420, kompenzator kretanja 425, jedinica za transformaciju frekvence 430, kvantizator 440, koder entropije 450, inverzni kvantizator 460, inverzna jedinica za transformaciju frekvence 470, jedinica za deblokiranje 480 i jedinica za filtriranje petlje 490, vrše proces kodiranja slike na osnovu maksimalne jedinice za kodiranje, pod jedinice za kodiranje na osnovu dubina, jedinice za predikciju, i jedinice za transformaciju.

SL. 5 je blok dijagram dekodera slike 500 na osnovu jedinica za kodiranje, prema primeru.

Bitstrim 505 prolazi kroz raščlanjivač 510 tako da su kodirani podaci o slici koji se dekodiraju i informacija o kodiranju neophodna za dekodiranje raščlanjuju. Kodirani podaci o slici dati su kao izlaz kao inverzni kvantizovani podaci prolaženjem kroz dekoder entropije 520 i inverzni kvantizator 530 i vraćeni su do preostalih vrednosti prolaženjem kroz inverznu jedinicu za transformaciju frekvence 540. Preostale vrednosti vraćene su na osnovu jedinica za kodiranje dodavanjem na rezultat intra predikcije intra jedinice za predikciju 550 ili rezultat kompenzacije kretanja kompenzatora kretanja 560. Vraćene jedinice za kodiranje korišćene su za predikciju sledeće jedinice za kodiranje ili sledeće slike prolaženjem kroz jedinicu za deblokiranje 570 i jedinicu za filtriranje petlje 580.

Da bi se izvršilo dekodiranje na osnovu metode za dekodiranje prema primeru, komponente dekodera slike 500, tj., raščlanjivač 510, dekoder entropije 520, inverzni kvantizator 530, inverzna jedinica za transformaciju frekvence 540, intra jedinica za predikciju 550, kompenzator kretanja 560, jedinica za deblokiranje 570 i jedinica za filtriranje petlje 580, vrše proces dekodiranja slike na osnovu maksimalne jedinice za kodiranje, pod jedinice za kodiranje na osnovu dubina, jedinice za predikciju, i jedinice za transformaciju.

Naročito, intra jedinica za predikciju 550 i kompenzator kretanja 560 određuju jedinicu za predikciju i režim predikcije u pod jedinici za kodiranje razmatranjem maksimalne jedinice za kodiranje i dubine, i inverzna jedinica za transformaciju frekvence 540 vrši inverznu transformaciju frekvence razmatranjem veličine jedinice za transformaciju.

SL. 6 prikazuje maksimalnu jedinicu za kodiranje, pod jedinicu za kodiranje, i jedinicu za predikciju, prema primeru.

Uređaj 100 za kodiranje slike i uređaj 200 za dekodiranje slike prema primernom otelotvorenju koriste hijerarhijske jedinice za kodiranje za vršenje kodiranja i dekodiranja razmatrajući karakteristike slike. Maksimalna jedinica za kodiranje i maksimalna dubina mogu biti prilagodljivo podešene prema karakteristikama slike ili različito podešene prema potrebama korisnika.

Struktura hijerarhijske jedinice za kodiranje 600 prema primernom otelotvorenju prikazuje maksimalnu jedinicu za kodiranje 610 čije su visina i širina 64×64 i maksimalna dubina 4. Dubina se povećava duž vertikalne ose strukture hijerarhijske jedinice za kodiranje 600, i kako se dubina povećava, visine i širine pod jedinice za kodiranje 620 do 650 se smanjuju. Jedinice za predikciju maksimalne jedinice za kodiranje 610 i pod jedinice za kodiranje 620 do 650 prikazane su duž horizontalne ose strukture hijerarhijske jedinice za kodiranje 600.

Maksimalna jedinica za kodiranje 610 ima dubinu od 0 i veličinu jedinice za kodiranje, tj., visinu i širinu, od 64×64. Dubina se povećava duž vertikalne ose, i postoji pod jedinica za kodiranje 620 čija je veličina 32×32 i dubina je 1, pod jedinica za kodiranje 630 čija je veličina 16×16 i dubina je 2, pod jedinica za kodiranje 640 čija je veličina 8×8 i dubina je 3, i pod jedinica za kodiranje 650 čija je veličina 4×4 i dubina je 4. Pod jedinica za kodiranje 650 čija je veličina 4×4 i dubina je 4 je minimalna jedinica za kodiranje.

Sa referencom na SL.6, primeri jedinice za predikciju prikazani su duž horizontalne ose na osnovu svake dubine. To jest, jedinica za predikciju maksimalne jedinice za kodiranje 610 čija je dubina 0 može biti jedinica za predikciju čija je veličina jednaka jedinici za kodiranje 610, tj., 64×64, ili jedinici za predikciju 612 čija je veličina 64×32, jedinici za predikciju 614 čija je veličina 32×64, ili jedinici za predikciju 616 čija je veličina 32×32, koje sve imaju veličine manje od jedinice za kodiranje 610 čija je veličina 64×64.

Jedinica za predikciju jedinice za kodiranje 620 čija je dubina 1 i veličina je 32×32 može biti jedinica za predikciju čija je veličina jednaka jedinici za kodiranje 620, tj., 32×32, ili jedinici za predikciju 622 čija je veličina 32×16, jedinici za predikciju 624 čija je veličina 16×32, ili jedinici za predikciju 626 čija je veličina 16×16, koje sve imaju veličine manje od jedinice za kodiranje 620 čija je veličina 32×32.

Jedinica za predikciju jedinice za kodiranje 630 čija je dubina 2 i veličina je 16×16 može biti jedinica za predikciju čija je veličina jednaka jedinica za kodiranje 630, tj., 16×16, ili jedinica za predikciju 632 čija je veličina 16×8, jedinica za predikciju 634 čija je veličina 8×16, ili jedinica za predikciju 636 čija je veličina 8×8, koje sve imaju veličine manje od jedinice za kodiranje 630 čija je veličina 16×16.

Jedinica za predikciju jedinice za kodiranje 640 čija je dubina 3 i veličina je 8×8 može biti jedinica za predikciju čija je veličina jednaka jedinica za kodiranje 640, tj., 8×8, ili jedinica za predikciju 642 čija je veličina 8×4, jedinica za predikciju 644 čija je veličina 4×8, ili jedinica za predikciju 646 čija je veličina 4×4, koje sve imaju veličine manje od jedinice za kodiranje 640 čija je veličina 8×8.

Na kraju, jedinica za kodiranje 650 čija je dubina 4 i veličina je 4×4 je minimalna jedinica za kodiranje i jedinica za kodiranje maksimalne dubina, i jedinica za predikciju jedinice za kodiranje 650 je jedinica za predikciju 650 čija je veličina 4×4.

SL. 7 prikazuje jedinicu za kodiranje i jedinicu za transformaciju, prema primeru. Uređaj za kodiranje slike 100 i uređaj za dekodiranje slike 200, prema primeru, vrše kodiranje sa maksimalnom jedinicom za kodiranje samom ili sa pod jedinicom za kodiranje, koja je jednaka ili manja od maksimalne jedinice za kodiranje, i podeljeni su od maksimalne jedinice za kodiranje.

U procesu kodiranja, veličina jedinice za transformaciju za transformaciju frekvence izabrana je da ne bude veća od one koja odgovara jedinici za kodiranje. Na primer, kada trenutna jedinica za kodiranje 710 ima veličinu 64×64, transformacija frekvence može biti izvršena upotrebom jedinice za transformaciju 720 koja ima veličinu 32×32.

SL-e 8A i 8B prikazuju oblike za deljenje jedinice za kodiranje, jedinice za predikciju, i jedinice za transformaciju frekvence, prema primeru.

SL. 8A prikazuje jedinicu za kodiranje i jedinicu za predikciju, prema primeru.

Leva strana SL. 8A prikazuje oblik za deljenje izabran od strane uređaja 100 za kodiranje slike, prema primeru, kako bi se kodirala maksimalna jedinica za kodiranje 810. Uređaj 100 za kodiranje slike deli maksimalnu jedinica za kodiranje 810 u različite oblike, vrši kodiranje, i bira optimalni oblik za deljenje poređenjem kodiranih rezultata različitih oblika za deljenje sa svakim drugim na osnovu R-D utroška. Kada je optimalno da je maksimalna jedinica za kodiranje 810 je kodirana takva, maksimalna jedinica za kodiranje 810 može biti kodirana bez deljenja maksimalne jedinica za kodiranje 810 kao što je prikazano na SL-ma 8A i 8B.

Sa referencom na levu stranu SL. 8A, maksimalna jedinica za kodiranje 810 čija je dubina 0 je kodirana deljenjem na pod jedinice za kodiranje čije su dubine jednake ili veće od 1. To jest, maksimalna jedinica za kodiranje 810 podeljena je na 4 pod jedinice za kodiranje čije su dubine 1, i sve ili neke od pod jedinica za kodiranje čije su dubine 1 su podeljene na pod jedinice za kodiranje čije su dubine 2.

Pod jedinica za kodiranje locirana u gornjoj levoj strani i pod jedinica za kodiranje locirana u donjoj levoj strani među pod jedinicama za kodiranje čije su dubine 1 podeljene su na pod jedinice za kodiranje čije su dubine jednake ili veće od 2. Neke od pod jedinica za kodiranje čije su dubine jednake ili veće od 2 mogu biti podeljene na pod jedinice za kodiranje čije su dubine jednake ili veće od 3.

Desna strana SL. 8A prikazuje oblik za deljenje jedinice za predikciju 860 za maksimalnu jedinicu za kodiranje 810.

Sa referencom na desnu stranu SL. 8A, jedinica za predikciju 860 za maksimalnu jedinicu za kodiranje 810 može biti podeljena različito od maksimalne jedinice za kodiranje 810. Drugim rečima, jedinica za predikciju za svaku pod jedinicu za kodiranje može biti manja od odgovarajuće pod jedinice za kodiranje.

Na primer, jedinica za predikciju za pod jedinicu za kodiranje 854 lociranu u donjoj desnoj strani među pod jedinicama za kodiranje čije su dubine 1 mogu biti manje od pod jedinica za kodiranje 854 jedinice za kodiranje 810. Dodatno, jedinice za predikciju za neke (814, 816, 850, i 852) od pod jedinica za kodiranje 814, 816, 818, 828, 850, i 852 čije su dubine 2 mogu biti manje od pod jedinica za kodiranje 814, 816, 850, i 852, respektivno. Dodatno, jedinice za predikciju za pod jedinice za kodiranje 822, 832, i 848 čije su dubine 3 mogu biti manje od pod jedinica za kodiranje 822, 832, i 848, respektivno. Jedinice za predikciju mogu imati oblik gde su odgovarajuće pod jedinice za kodiranje jednako podeljene sa dva u pravcu visine ili širine ili mogu imati oblik gde su odgovarajuće pod jedinice za kodiranje jednako podeljene sa četiri u pravcu visine ili širine.

SL. 8B prikazuje jedinicu za predikciju u jedinicu za transformaciju, prema primeru. Leva strana SL. 8B prikazuje oblik za deljenje jedinice za predikciju za maksimalnu jedinicu za kodiranje 810 prikazanu na desnoj strani SL.8A, i desna strana SL.8B prikazuje oblik za deljenje jedinice za transformaciju maksimalne jedinice za kodiranje 810.

Sa referencom na desnu stranu SL.8B, oblik za deljenje jedinice za transformaciju 870 može biti drugačije podešen od jedinice za predikciju 860.

Na primer, iako je jedinica za predikciju za jedinicu za kodiranje 854 čija je dubina 1 izabrana iz oblika gde je visina jedinice za kodiranje 854 jednako podeljena sa dva, jedinica za transformaciju može biti izabrana sa istom veličinom kao jedinica za kodiranje 854. Slično tome, iako su jedinice za predikciju za jedinice za kodiranje 814 i 850 čije su dubine 2 izabrane sa oblikom gde su visine za svaku od jedinica za kodiranje 814 i 850 jednako podeljene sa dva, jedinica za transformaciju može biti izabrana sa istom veličinom kao što je originalna veličina za svaku jedinicu za kodiranje 814 i 850.

Jedinica za transformaciju može biti izabrana sa manjom veličinom od jedinice za predikciju. Na primer, kada je jedinica za predikciju za jedinicu za kodiranje 852 čija je dubina 2 izabrana sa oblikom gde je širina jedinice za kodiranje 852 jednako podeljena sa dva, jedinica za transformaciju može biti izabrana sa oblikom gde je jedinica za kodiranje 852 jednako podeljena sa četiri u pravcima visine i širine, i ima manju veličinu od oblika jedinice za predikciju.

SL. 9 je blok dijagram uređaja za kodiranje slike 900 prema drugom primeru.

Sa referencom na SL. 9, uređaj 900 za kodiranje slike prema trenutnom predmetnom obelodanjivanju obuhvata determinator 910, kontroler 920, i koder 930. Uređaj 900 za kodiranje slike može biti uređaj za kodiranje slike na osnovu jedinice za kodiranje, jedinice za predikciju, i jedinice za transformaciju čije su veličine menjane u vidu koraka na osnovu iznad opisanih dubina.

Determinator 910 određuje kada da li prva jedinica za kodiranje koja daje ulaz uređaju 900 za kodiranje slike kako bi se vršilo kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike.

Kada prva jedinica za kodiranje ne obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike, uređaj 900 za kodiranje slike kodira prvu jedinicu za kodiranje kao takvu. Uređaj 900 za kodiranje slike može takođe vršiti predikciju i transformaciju, na primer, DCT, bez deljenja prve jedinice za kodiranje ili može deliti prvu jedinicu za kodiranje na više jedinica za kodiranje na osnovu prethodno određene dubine, kao što je opisano iznad sa referencom na SL-e 2, 6, 8A i 8B.

Međutim, kada prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike, uređaj 900 za kodiranje slike deli prvu jedinicu za kodiranje na drugu jedinicu za kodiranje i kodira samo drugu jedinicu za kodiranje koja ne odstupa od granice trenutne slike.

Drugim rečima, uređaj 900 za kodiranje slike kodira prvu jedinicu za kodiranje korišćenjem različitih metoda za kodiranje u zavisnosti da li prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike. Stoga, determinator 910 prvo određuje da li prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike. Ovo će kasnije biti opisano sa referencom na SL-e 10A i 10B.

SL-e 10A i 10B prikazuju jedinicu za kodiranje granice slike, prema primeru.

Sa referencom na SL-e 10A i 10B, prva jedinica za kodiranje 1020 prostire se preko granice 1010 trenutne slike. Kada veličina trenutne slike nije više puta veća od veličine maksimalne jedinice za kodiranje, na primer, kada je veličina maksimalne jedinice za kodiranje podešena na 32×32 tako da kodira trenutnu sliku i širina i visina trenutne slike nisu više puta veće od 32, maksimalna jedinica za kodiranje može obuhvatati region 1024 koji odstupa od granice 1010 trenutne slike. Slično tome, prva jedinica za kodiranje 1040 može obuhvatati region 1044 koji odstupa od granice 1030 trenutne slike, kao što je prikazano na SL. 10B. Na SL. 10A, leva strana granice 1010 trenutne slike je unutrašnji region trenutne slike, i desna strana granice 1010 trenutne slike je spoljašnji region trenutne slike. Na SL.

10B, gornji deo granice 1030 trenutne slike je unutrašnji region trenutne slike, i donji deo granice 1030 trenutne slike je spoljašnji region trenutne slike.

SL-e 10A i 10B prikazuju slučaj gde se prva jedinica za kodiranje 1020 ili 1040 prostire van desne i donje granice trenutne slike. Međutim, prva jedinica za kodiranje 1020 ili 1040 takođe se može prostirati van leve i gornje granice trenutne slike.

Determinator 910 poredi granicu prve jedinice za kodiranje 1020 ili 1040 sa granicom trenutne slike kako bi odredio da li prva jedinica za kodiranje 1020 ili 1040 obuhvata region koji odstupa od granice 1010 ili 1030 trenutne slike.

Kada desna granica prve jedinice za kodiranje 1020 odstupa od desne granice trenutne slike ili leva granica prve jedinice za kodiranje 1020 odstupa od leve granice trenutne slike, determinator 910 može odrediti da li prva jedinica za kodiranje 1020 obuhvata region koji odstupa od granice 1010 trenutne slike. Dodatno, kada donja granica prve jedinice za kodiranje 1040 odstupa od donje granice trenutne slike ili gornja granica prve jedinice za kodiranje 1040 odstupa od gornje granice trenutne slike, determinator 910 može odrediti da li prva jedinica za kodiranje 1040 obuhvata region koji odstupa od granice 1030 trenutne slike.

Sa referencom nazad na SL. 9, kada determinator 910 određuje da li prva jedinica za kodiranje 1020 ili 1040 obuhvata region koji odstupa od granice 1010 ili 1030 trenutne slike, kontroler 920 deli prvu jedinicu za kodiranje 1020 ili 1040 na drugu jedinicu za kodiranje.

Uređaj za kodiranje slike 900 prema primeru može kodirati i dekodirati sliku upotrebom hijerarhijske jedinice za kodiranje opisane iznad. Uređaj za kodiranje slike 900 može kodirati i dekodirati sliku deljenjem maksimalne jedinice za kodiranje na pod jedinice za kodiranje koje imaju prethodno određene dubine. U vezi sa time, dubine ukazuju na stepen postepenog smanjivanja od veličine maksimalne jedinice za kodiranje do veličine prethodno određene pod jedinice za kodiranje.

Kontroler 920 deli prvu jedinicu za kodiranje 1020 na drugu jedinicu za kodiranje na osnovu dubina. Na primer, kada je prva jedinica za kodiranje 1020 maksimalna jedinica za kodiranje koja ima dubinu od 0, kontroler 1020 može podeliti prvu jedinicu za kodiranje 1020 na bar jednu jedinicu za kodiranje koja ima dubinu od 1. Kontroler 920 može takođe podeliti prvu jedinica za kodiranje 1020 na jedinicu za kodiranje koja ima veću dubinu od jedinice za kodiranje koja ima dubinu od 1, tj., na jedinicu za kodiranje koja ima dubinu od 2 ili više. Ovo će biti detaljno opisano ispod sa referencom na SL-e 11A i 11B.

SL-e 11A i 11B prikazuju metodu za deljenje jedinice za kodiranje granice slike, prema primernom otelotvorenju.

SL. 11A prikazuje slučaj kada je prva jedinica za kodiranje 1020 prikazana na SL.10A podeljena na drugu jedinicu za kodiranje 1110, 1120, 1130, i 1140. Kada se prva jedinica za kodiranje 1020 prostire preko granice slike, prva jedinica za kodiranje 1020 obuhvata region 1024 koji odstupa od granice trenutne slike, kao što je opisano sa referencom na SL.10A.

Prva jedinica za kodiranje 1020 je podeljena na druge jedinice za kodiranje 1110, 1120, 1130, i 1140 koje imaju različite dubine i razlikovana je od drugih jedinica za kodiranje 1110 i 1120 u regionu koji ne odstupa od granice trenutne slike i razlikovana je od druge jedinice za kodiranje 1130 i 1140 u regionu region koji odstupa od granice trenutne slike.

SL. 11B prikazuje slučaj kada je prva jedinica za kodiranje 1040 prikazana na SL.10B podeljena na druge jedinice za kodiranje 1150, 1160, 1170, i 1180.

Prva jedinica za kodiranje 1040 podeljena je na druge jedinice za kodiranje 1150, 1160, 1170, i 1180 koje imaju različite dubine i razlikovana je od drugih jedinica za kodiranje 1150 i 1160 u regionu koji ne odstupa od granice trenutne slike i razlikovana je od drugih jedinica za kodiranje 1170 i 1180 u regionu koji odstupa od granice trenutne slike.

SL-e 11A i 11B prikazuju slučaj gde, kada je prva jedinica za kodiranje 1020 ili 1040 podeljena na četiri druge jedinice za kodiranje koje imaju istu veličinu, prva jedinica za kodiranje 1020 ili 1040 može se razlikovati od drugih jedinica za kodiranje u regionu koji ne odstupa od granice trenutne slike razlikovati od drugih jedinica za kodiranje u regionu koji odstupa od granice trenutne slike. Međutim, čak kada je prva jedinica za kodiranje 1020 ili 1040 podeljena na četiri drugih jedinica za kodiranje koje imaju istu veličinu, prva jedinica za kodiranje 1020 ili 1040 ne mora se razlikovati od drugih jedinica za kodiranje u regionu koji ne odstupa od granice trenutne slike ili razlikovati od regiona koji odstupa od granice trenutne slike. Ovo će biti opisano sa referencom na SL-e 12A i 12B detaljno.

SL-e 12A i 12B prikazuju metod za deljenje jedinice za kodiranje granice slike, prema drugom primernom otelotvorenju.

Kao što je prikazano na SL.12A, kada je prva jedinica za kodiranje 1220 pozicionirana pri granici slike, čak i kada je prva jedinica za kodiranje 1220 podeljena na druge jedinice za kodiranje 1230, 1240, 1250, i 1260, prva jedinica za kodiranje 1220 ne mora se razlikovati od drugih jedinica za kodiranje u regionu koji odstupa od granice trenutne slike ili razlikovati od drugih jedinica za kodiranje u regionu koji ne odstupa od granice trenutne slike. Razlog za ovo je to što druge jedinice za kodiranje 1250 i 1260 još uvek obuhvataju region koji odstupa od granice trenutne slike i region koji ne odstupa od granice trenutne slike.

Stoga, kada je prva jedinica za kodiranje 1220 pozicionirana pri granici slike, prva jedinica za kodiranje 1220 se ponovljivo deli, kao što je prikazano na SL.12A. Na SL.12A, druge jedinice za kodiranje 1250 i 1260 dalje su podeljene kako bi se generisale jedinice za kodiranje 1252 do 1258 i 1262 do 1268.

Daljim deljenjem druge jedinice za kodiranje 1250 i 1260 na treće jedinice za kodiranje koje imaju manje veličine od onih za druge jedinice za kodiranje 1250 i 1260, prva jedinica za kodiranje 1220 može se razlikovati od jedinice za kodiranje 1230, 1240, 1252, 1254, 1262, i 1264 u regionu koji ne odstupa od granice trenutne slike i razlikovati od jedinice za kodiranje 1256, 1258, 1266, i 1268 u regionu koji odstupa od granice trenutne slike.

Sa referencom nazad na SL.9, kada se prva jedinica za kodiranje 1020, 1040 ili 1220 podeljena sa kontrolerom 920 razlikuje od jedinica za kodiranje u regionu koje odstupaju od granice trenutne slike i razlikuje od jedinica za kodiranje u regionu koji ne odstupaju od granice trenutne slike, kao što je prikazano na SL-ma 11A, 11B, i 12B, koder 930 kodira samo jedinice za kodiranje koje su u regionu koji ne odstupa od granice trenutne slike, od jedinica za kodiranje generisanih deljenjem prve jedinice za kodiranje.

Kada prva jedinica za kodiranje ne obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike, sve prve jedinice za kodiranje su kodirane. Uređaj za kodiranje slike 900 može takođe vršiti predikciju i transformaciju frekvence, na primer, DCT, bez deljenja prve jedinice za kodiranje ili može takođe deliti prvu jedinicu za kodiranje na više jedinica za kodiranje na osnovu prethodno određene dubine, kao što je opisano iznad sa referencom na SL-e 2, 6, 8A i 8B.

Međutim, kada prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike, samo vrednosti piksela regiona koji ne odstupa od granice trenutne slike su kodirane na osnovu rezultata deljenja kontrolera 920.

Druge jedinice za kodiranje 1110 i 1120 pozicionirane sa leve strane SL. 11A su kodirane, i druge jedinice za kodiranje 1150 i 1160 pozicionirane na gornjem delu SL.11B su kodirane. Druge jedinice za kodiranje 1230 i 1240 pozicionirane sa leve strane SL. 12B i treće jedinice za kodiranje 1252, 1254, 1262, i 1264 pozicionirane sa leve strane SL. 12B su kodirane. Jedinica za kodiranje koja ne odstupa od granice trenutne slike je predviđena na osnovu prethodno određene jedinice za predikciju, i preostale vrednosti generisane na osnovu rezultata predikcije transformisane su na osnovu prethodno određene jedinice za transformaciju.

Uređaj za kodiranje slike 900 prema primeru može kodirati samo vrednosti piksela koje ne odstupaju od granice trenutne slike, od prvih jedinica piksela pozicioniranih pri granici slike, tako da se odnos kompresije može od smanjivanja kodiranjem nepotrebnih vrednosti piksela koji odstupaju od granice trenutne slike.

Takođe, informacija o deljenju kodera 930, na primer, informacija o oznaci koja ukazuje na deljenje kodera koder 930 može biti opciono kodirana. Kada se prva jedinica za kodiranje prostire preko granice slike, prva jedinica za kodiranje je podeljena je kontrolerom 920. Kako je deljenje neophodno za kodiranje samo vrednosti piksela regiona koji ne odstupa od granice trenutne slike, informacija o deljenju prve jedinice za kodiranje ne mora biti kodirana. Razlog za ovo je to, čak i kada informacija o deljenju kodera 930 nije odvojeno kodirana, dekoder može znati da je prva jedinica za kodiranje podeljena. Međutim, prema drugom primernom otelotvorenju, čak i kada je deljenje prve jedinice za kodiranje neophodno, informacija o deljenju kodera 930 može takođe biti odvojeno kodirana.

Međutim, kako koder 930 ne kodira vrednosti piksela u regionu koji odstupa od granice trenutne slike korišćenjem metode kodiranja slike iznad opisane, prva jedinica za kodiranje koja se prostire preko granice trenutne slike ne mora se koristiti u predikciji druge jedinice za kodiranje. Ovo će biti detaljno opisano sa referencom na SL-e 13A i 13B.

SL-e 13A i 13B prikazuju metodu intra predikcije prema primeru.

Sa referencom na SL.13A, kod metode intra predikcije prema trenutnom primeru, kada je prethodno određena jedinica za predikciju 1310 intra-predviđena, susedne vrednosti piksela 1320 koje su prethodno kodirane mogu biti korišćene. Naročito, kod intra predikcije prema trenutnom primernom otelotvorenju, pikseli koji imaju visinu ‘PuSize’ mogu biti dalje korišćeni u pravcu dužine donje leve strane jedinice za predikciju 1310.

Kod metode za kodiranje slike, prema primernim otelotvorenjima, slika je kodirana upotrebom hijerarhijske jedinice za kodiranje, kao što je prikazano na SL. 8A. Stoga, intra predikcija može biti izvršena upotrebom piksela koji su susedni levoj strani jedinice za predikciju 1310 kao i piksela koji su susedni levoj donjoj strani jedinice za predikciju 1310. Na primer, kada je pod jedinica za kodiranje 830 prikazana na SL. 8A je intra-predviđena, intra predikcija može biti izvršena upotrebom piksela koji su susedni levoj strani i donjoj levoj strani pod jedinice za kodiranje 830, tj., piksela obuhvaćenih u pod jedinici za kodiranje 828, kao i piksela koji su susedni gornjem delu i gornjoj desnoj strani pod jedinice za kodiranje 830, tj., piksela u pod jedinici za kodiranje 812.

Međutim, pikseli koji su susedni gornjoj desnoj strani i gornjoj levoj strani jedinice za kodiranje mogu biti nedostupni. Kada je jedinica za kodiranje 1330 kodirana, kao što je prikazano na SL.13B, neke vrednosti piksela 1346 među vrednostima piksela koji su susedni gornjoj desnoj strani jedinice za kodiranje 1330 ne moraju biti korišćeni. Razlog za ovo je to, kada je jedinica za kodiranje 1340 pozicionirana pri gornjoj desnoj strani side jedinice za kodiranje 1340 kodirana, jedinica za kodiranje 1344 u regionu koji odstupa od granice 1350 trenutne slike nije kodirana. Stoga, susedni pikseli koji mogu biti korišćeni u intra predikciji jedinice za kodiranje 1330 mogu biti samo pikseli koji su susedni gornjem delu, levoj strani i donjoj levoj strani jedinice za kodiranje 1330.

Koder 930 određuje da li je ‘cux+cuSize+cuSize’ veće od ‘Frame_width’ opisano iznad, tako da određuje da li pikseli koji su susedni gornjoj desnoj strani jedinice za kodiranje 1330 mogu biti korišćeni. ‘cux’ je X-koordinata leve granice jedinice za kodiranje 1330, i ‘cuSize’ je širina i visina jedinice za kodiranje 1330, i ‘Frame_width’ je širina trenutne slike.

Takođe, koder 930 određuje da li je ‘cuy+cuSize+cuSize’ je veće od ‘Frame_height’ opisano iznad, tako da određuje da li pikseli koji su susedni donjoj levoj strani jedinice za kodiranje 1330 mogu biti korišćeni. ‘cuy’ je Y-koordinata gornje granice jedinice za kodiranje 1330, i ‘cuSize’ je širina i visina jedinice za kodiranje 1330, i ‘Frame_height’ je visina trenutne slike.

Koder 930 može kodirati informaciju o metodi kodiranja, tj., informaciju o režimu kodiranja, na osnovu toga da li prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike. Kada prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike, koder 930 može kodirati informaciju o režimu kodiranja tako da prvi režim kodiranja može ukazivati na drugi režim kodiranja.

Slučaj kada je informacija o režimu predikcije u prvoj jedinici za kodiranje kodirana će biti opisan sa referencom na SL-e 18A do 18G.

SL-e 18A do 18G prikazuju režime predikcije kod prve jedinice za kodiranje koja ima veličinu 2N×2N uključujući region koji odstupa od granice trenutne slike. Šrafirani delovi SL-e 18A do 18H ukazuju na regione koji odstupaju od granice trenutne slike.

Sa referencom na SL. 18A, desni N×2N region prve jedinice za kodiranje koji ima veličinu 2N×2N je region koji odstupa od granice trenutne slike. Kada koder 930 kodira prvu jedinicu za kodiranje prikazanu na SL.18A i bira režim predikcije u prvoj jedinici za kodiranje koja ima veličinu 2N×2N, predikcija se ne vrši u regionu koji odstupa od granice trenutne slike. Stoga, koder 930 vrši predikciju u N×2N režimu predikcije.

Drugim rečima, čak kada koder 930 postavlja režim predikcije prve jedinice za kodiranje na 2N×2N režim predikcije, predikcija se vrši na isti način kao način u kome je režim predikcije prve jedinice za kodiranje je postavljen na N×2N režim predikcije. Stoga, N×2N ne mora biti odvojeno podešeno, i informacija o 2N×2N režimu predikcije može biti korišćena kao informacija o N×2N režimu predikcije. Ovo je isto kao efekat da je režim predikcije smanjen. Stoga, koder 930 može smanjiti broj bitova koji ne neophodan za informacije o režimu predikcije.

Slično tome, na SL. 18B, koder 930 može zameniti 2N×N režim predikcije podešavanjem režima predikcije prve jedinice za kodiranje na 2N×2N režim predikcije.

Na SL. 18C, koder 930 može zameniti 2N×N/2 režim predikcije podešavanjem režima predikcije prve jedinice za kodiranje na 2N×2N režim predikcije. Na SL. 18C, visina predviđenog regiona smanjena je za 1/2 u poređenju sa SL.18B. Međutim, kao na SL.18B, predikcija je izvršena samo u regionu koji ne odstupa od granice trenutne slike. Stoga, 2N×N/2 režim predikcije može biti zamenjen podešavanjem režima predikcije prve jedinice za kodiranje sa 2N×2N režimom predikcije.

Na SL. 18D, koder 930 može zameniti 2N×N režim predikcije podešavanjem režima predikcije prve jedinice za kodiranje na N×N režim predikcije. Kada je prva jedinica za kodiranje prikazana na SL. 18D predviđena u 2N×N režimu predikcije i kada je desna polovina prve jedinice za kodiranje obuhvaćena regionu koji odstupa od granice trenutne slike, prva jedinica za kodiranje koja ima veličinu N×N je predviđena kao u N×N režimu predikcije. Stoga, 2N×N režim predikcije može biti zamenjen sa N×N režimom predikcije.

Na SL. 18E, koder 930 može zameniti 2N×N/2 režim predikcije podešavanjem režima predikcije prve jedinice za kodiranje na 2N×N režim predikcije. Predikcija je izvršena na osnovu dve jedinice za predikciju čije su jedinice smanjene za 1/2 u poređenju sa SL. 18B. Stoga, režim predikcije prve jedinice za kodiranje može opet biti postavljen na 2N×N režim predikcije čija je visina smanjena za 1/2 od 2N×2N režima predikcije podešenog na SL.18B.

Na SL. 18F, koder 930 može zameniti N×N režim predikcije podešavanjem režima predikcije prve jedinice za kodiranje na 2N×2N režim predikcije. Predikcija prve jedinice za kodiranje prikazane na SL.18F je takođe izvršena samo u regionu koji ne odstupa od granice trenutne slike, kao na SL-ma 18A, 18B, i 18C. Stoga, N×N režim predikcije može biti zamenjen podešavanjem režima predikcije prve jedinice za kodiranje sa 2N×2N režimom predikcije.

Na SL. 18G, koder 930 može zameniti N/2×N režim predikcije podešavanjem režima predikcije prve jedinice za kodiranje na N×2N režim predikcije. Predikcija je izvršena na osnovu dve jedinice za predikciju čije su širine smanjene za 1/2 u poređenju sa SL.18F. Stoga, režim predikcije u prvoj jedinici za kodiranje može biti postavljen na N×2N režim predikcije čija je širina smanjena za 1/2 od 2N×2N režima predikcije podešenog na SL.18B.

Kodiranje uređajem 900 za kodiranje slike opisanim iznad sa referencom na SL-e 9 do 13 može biti izvršeno sledećom programskom sintaksom.

UInt uiLPelX

UInt uiRPelX

UInt uiTPelY

UInt uiBPelY

if( !(( uiRPelX < pcCU->getSlice()->getWidth() ) && ( uiBPelY < pcCU->getSlice()->getHeight() ) ))

{

go_next_depth_process();

}

Sa referencom na programsku sintaksu, X-koordinata leve granice, X-koordinata desne granice, Y-koordinata gornje granice, donja Y-koordinata donje granice prve jedinice za kodiranje dobijaju se upotrebom funkcija kao što su 'UInt uiLPeLX', 'UInt uiRPeLX', 'UInt uiTPeLY', i 'UInt uiBPeLY', i širina i visina trenutne slike dobijaju se upotrebom 'pcCU->getSlice()->getWidth()' i pcCU->getSlice()->getHeight()'.

Zatim, X-koordinata leve granice prve jedinice za kodiranje i širina trenutne slike se porede jedno sa drugim, i Y-koordinata donje granice prve jedinice za kodiranje i visina trenutne slike porede se jedno sa drugim. Kada je X-koordinata leve granice prve jedinice za kodiranje veća od širine trenutne slike ili kada je Y-koordinata donje granice prve jedinice za kodiranje veća od visine trenutne slike, pozivanjem funkcije 'go_next_depth_process()', prva jedinica za kodiranje je podeljena na drugu jedinicu za kodiranje koja ima sledeću dubinu, tj., dubinu ‘k+1’ to jest veću od dubine ‘k’ prve jedinice za kodiranje, i samo druga jedinica za kodiranje koja ne odstupa od granice trenutne slike je kodirana.

Međutim, čak i kada uređaj 900 za kodiranje slike kodira samo region koji ne odstupa od granice trenutne slike, kao što je prikazano na SL-ma 9 do 13, adresa maksimalne jedinice za kodiranje postavljena je na osnovu pretpostavke da je region koji odstupa od granice trenutne slike je takođe kodiran. Ovo će biti opisano sa referencom na SL.14 detaljno. SL. 14 prikazuje indeksiranje maksimalne jedinice za kodiranje, prema primeru.

Sa referencom na SL.14, kada je trenutna slika 1410 podeljena na maksimalnu jedinicu za kodiranje koja ima prethodno određenu veličinu i kada je kodirana, ukoliko širina trenutne slike 1410 'Frame_width' i njena visina 'Frame_height' nisu više puta veće od širine maksimalne jedinice za kodiranje, maksimalna jedinica za kodiranje se prostire preko desne i donje granice trenutne slike 1410, kao što je prikazano na SL.14.

Na SL-ma 9 do 13, kada uređaj 900 za kodiranje slike kodira maksimalnu jedinicu za kodiranje koja se prostire preko granice trenutne slike, kodiranje je izvršeno samo u regionu koji ne odstupa od granice trenutne slike. Međutim, kada je adresa maksimalne jedinice za kodiranje podešena, adresa maksimalne jedinice za kodiranja nije bazirana na 'Frame_width' i 'Frame_height' već na 'Frame_widthN' i 'Frame_heightN'. Drugim rečima, adresa maksimalne jedinice za kodiranje postavljena je dodeljivanjem adrese maksimalnoj jedinici za kodiranje koja se prostire preko desne granice i donje granice trenutne slike.

Na primer, maksimalna jedinica za kodiranje pozicionirana na najdaljem desnom delu prvog reda prostire se preko desne granice trenutne slike, kodiranje je izvršeno samo u regionu koji ne odstupa od granice trenutne slike, i 'P' je dodeljeno maksimalnoj jedinici za kodiranje kao adresa. Stoga, adresa maksimalne jedinice za kodiranje pozicionirana na najdaljem levom delu drugog reda je 'P+1'. 'Frame_widthN' i 'Frame_heightN' mogu biti izračunati kao što sledi.

Ukoliko Frame_width%LcuSize nije jednako nula 0,

Frame_widthN = (Frame_width/LcuSize+1)*LcuSize ;Ukoliko Frame_height%LcuSize nije jednako 0, ;Frame_heightN = (Frame_height/LcuSize+1)*LcuSize

U proračunu iznad, 'Frame_width%LcuSize' predstavlja ostatak dobijen deljenjem 'Frame_width' sa 'LcuSize', i 'Frame_height%LcuSize' predstavlja ostatak dobijen deljenjem 'Frame_height' sa 'LcuSize'. 'Frame_width/LcuSize' predstavlja količnik dobijen deljenjem 'Frame_width' sa 'LcuSize', i 'Frame_height/LcuSize' predstavlja količnik dobijen deljenjem 'Frame_height' sa 'LcuSize'. 'LcuSize' predstavlja širinu i visinu maksimalne jedinice za kodiranje kada maksimalna jedinica za kodiranje ima savršeni kvadratni oblik.

SL. 15 je dijagram toka koji prikazuje metodu za kodiranje slike, prema primernom otelotvorenju.

Sa referencom na SL. 15, in Radnji 1510, uređaj 900 za kodiranje slike određuje da li prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike. Kako se prva jedinica za kodiranje prostire preko granice slike, kao što je prikazano na SL-ma 10A, 10B, i 12A, uređaj 900 za kodiranje slike određuje da li prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike. Kako bi se odredilo da li prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike, granica trenutne slike i granica prve jedinice za kodiranje se međusobno porede. Uređaj 900 za kodiranje slike određuje da li leva ili desna granica prve jedinice za kodiranje odstupaju od leve ili desne granice trenutne slike ili da li gornja ili donja granica prve jedinice za kodiranje odstupaju od gornje ili donje granice trenutne slike.

U Radnji 1520, uređaj 900 za kodiranje slike deli prvu jedinicu za kodiranje kako bi se dobile druge jedinice za kodiranje na osnovu rezultata određivanja u Radnji 1510. Uređaj 900 za kodiranje slike može podeliti prvu jedinicu za kodiranje kako bi se dobile druge jedinice za kodiranje gde svaka ima dubinu od 'k+1' to jest veću od dubine 'k' prve jedinice za kodiranje. Iako je prva jedinica za kodiranje podeljena kako bi se dobila druga jedinica za kodiranje, ukoliko je opet određeno da druga jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice slike, prva jedinica za kodiranje se deli dok jedinica za kodiranje stvorena ponovljenom podelom ne obuhvata region koji odstupa od granice slike.

U Radnji 1530, uređaj 900 za kodiranje slike kodira samo drugu jedinicu za kodiranje koja ne odstupa od granice slike od drugih jedinica za kodiranje generisanih kao rezultat deljenja u Radnji 1520. Uređaj 900 za kodiranje slike vrši predikciju drugih jedinica za kodiranje, generiše preostale vrednosti i vrši transformaciju, kvantizaciju i kodiranje entropije na preostalim vrednostima. Takođe, kako je deljenje prve jedinice za kodiranje koja se prostire preko granice slike neophodno kod uređaja 900 za kodiranje slike, uređaj 900 za kodiranje slike ne mora kodirati informaciju o deljenju prve jedinice za kodiranje.

Dodatno, uređaj 900 za kodiranje slike može kodirati informaciju o režimu kodiranja kodiranu u zavisnosti da li prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice slike, kao što je opisano iznad sa referencom na SL-e 18A do 18G.

SL. 16 je blok dijagram uređaja za dekodiranje slike 1600 prema drugom primeru. Sa referencom na SL. 16, uređaj 1600 za dekodiranje slike prema trenutnom primeru obuhvata determinator 1610, raščlanjivač 1620, i dekoder 1630.

Determinator 1610 određuje da li prva jedinica za kodiranje koja se dekodira obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike. Determinator 1610 može odrediti da li prva jedinica za kodiranje koja se dekodira sadrži region koji odstupa od granice trenutne slike na osnovu jedinica za kodiranje koja je prethodno dekodirana. Na primer, na SL. 14, kada je jedinica za kodiranje koja je bila odmah dekodirana 'P-1' jedinica za kodiranje, kako se prva jedinica za kodiranje koja se dekodira prostire preko granice trenutne slike, determinator 1610 može odrediti da li prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike.

Drugim rečima, determinator 1610 određuje da li leva ili desna granica prve jedinice za kodiranje koja se trenutno dekodira odstupaju od leve ili desne granice trenutne slike ili da li gornja ili donja granica prve jedinice za kodiranje odstupaju od gornje ili donje granice trenutne slike, time određujući da li se prva jedinica za kodiranje koja se kodira prostire preko granice trenutne slike.

Raščlanjivač 1620 prima bitstrim slike i raščlanjuje samo podatke koji se odnose na drugu jedinicu za kodiranje koja ne odstupa od granice slike od drugih jedinica za kodiranje generisanih deljenjem prve jedinice za kodiranje, ako je određeno da prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike. Druga jedinica za kodiranje može biti jedinica za kodiranje koja ima dubinu od ‘k+1’ to jest veću od dubine ‘k’ prve jedinice za kodiranje. Takođe, ako je određeno da prva jedinica za kodiranje ne obuhvata region koji odstupa od granice slike, raščlanjivač 1620 raščlanjuje sve podatke koji se odnosu na prvu jedinicu za kodiranje.

Kada je određeno da prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice slike i raščlanjivač 1620 raščlanjuje samo podatke koji se odnose na drugu jedinicu za kodiranje koja ne odstupa od granice slike, informacija o deljenju prve jedinice za kodiranje, na primer, informacija o oznaci ne mora biti raščlanjena. Kada je deljenje prve jedinice za kodiranje koja se prostire preko granice slike neophodno i informacija o deljenju prve jedinice za kodiranje nije kodirana, ne postoji informacija koja će da se raščlani, i informacija o deljenju prve jedinice za kodiranje ne mora biti raščlanjena.

Međutim, ako je određeno da prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice slike, deljenje prve jedinice za kodiranje je neophodno i informacija o deljenju prve jedinice za kodiranje je odvojeno kodirana, i informacija o deljenju prve jedinice za kodiranje može biti raščlanjena.

Kako se samo preostale vrednosti druge jedinice za kodiranje koji ne odstupaju od granice slike kodiraju, samo se podaci koji se odnose na drugu jedinicu za kodiranje koja ne odstupa od granice slike od drugih jedinica za kodiranje stvorenih deljenjem prve jedinice za kodiranje raščlanjuje nezavisno od informacije o deljenju prve jedinice za kodiranje.

Dekoder 1630 dekodira podatke koji se odnose na drugu jedinicu za kodiranje koja ne odstupa od granice trenutne slike raščlanjenu raščlanjivačem 1620. Dekoder 1630 vrši dekodiranje entropije, inverznu kvantizaciju, i inverznu transformaciju, na primer, inverznu-DCT, na podacima koji se odnose na drugu jedinicu za kodiranje koja ne odstupa od granice trenutne slike tako da vraća preostale vrednosti i dodaje vrednosti predikcije generisane vršenjem intra ili inter predikcije na drugoj jedinci za kodiranje vraćenim preostalim vrednostima tako da se vraća druga jedinica za kodiranje.

Metoda podešavanja adrese jedinice za kodiranje koja se koristi pri dekodiranju je ista kao ona sa slike SL. 14, i susedni pikseli koji mogu biti korišćeni za intra predikciju u toku dekodiranja su isti kao oni sa SL-a 13A i 13B.

Informacija o režimu kodiranja prve jedinice za kodiranje korišćena kada Dekoder 1630 vrši dekodiranje može biti informacija o režimu kodiranja kodirana u zavisnosti da li prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike, kao što je opisano iznad sa referencom na SL-e 18A do 18G.

SL. 17 je dijagram toka koji prikazuje metodu dekodiranja slike, prema primeru.

Sa referencom na SL.17, u Radnji 1710, uređaj 1600 za dekodiranje slike određuje da li prva jedinica za kodiranje koja se dekodira obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike. Uređaj 1600 za dekodiranje slike određuje da li desna ili leva granica prve jedinice za kodiranje odstupaju od desne ili leve granice trenutne slike ili gornja ili donja granica prve jedinice za kodiranje odstupaju od gornje ili donje granice trenutne slike sa referencom na jedinicu za kodiranje koja je prethodno bila dekodirana.

U Radnji 1720, uređaj 1600 za dekodiranje slike raščlanjuje podatke koji se odnose na drugu jedinicu za kodiranje koja ne odstupa od granice slike od drugih jedinica za kodiranje generisanih deljenjem prve jedinice za kodiranje na osnovu rezultata određivanja u Radnji 1710. Ako je određeno u Radnji 1710 da prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike, podaci koji se odnose na drugu jedinicu za kodiranje koja ne odstupa od granice slike od drugih jedinica za kodiranje generisanih deljenjem prve jedinice za kodiranje je raščlanjena. Kao što je opisano iznad, druga jedinica za kodiranje može biti jedinica za kodiranje koja ima dubinu od ‘k+1’ to jest veću od dubine ‘k’ prve jedinice za kodiranje.

U Radnji 1730, uređaj 1600 za dekodiranje slike dekodira samo podatke koji se odnose na drugu jedinicu za kodiranje koja ne odstupa od granice trenutne slike raščlanjene u Radnji 1720. Uređaj 1600 za dekodiranje slike vrši dekodiranje entropije, inverznu kvantizaciju, i inverznu transformaciju na podacima koji se odnose na drugu jedinicu za kodiranje koja ne odstupa od granice slike tako da vraća preostale vrednosti i dodaje vrednosti predikcije koje su generisane kao rezultat predikcije vraćenim preostalim vrednostima tako da se vraća druga jedinica za kodiranje.

Informacija o režimu kodiranja prve jedinice za kodiranje korišćena kada uređaj 1600 za dekodiranje slike vrši dekodiranje može biti informacija o režimu kodiranja kodirana u zavisnosti da li prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike, kao što je opisano iznad sa referencom na SL-e 18A do 18G.

SL. 19 je dijagram toka koji prikazuje metodu za kodiranje slike, prema drugom primeru.

Sa referencom na SL. 19, u Radnji 1910, uređaj 900 za kodiranje slike određuje da li prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike.

U Radnji 1920, uređaj 900 za kodiranje slike deli prvu jedinicu za kodiranje na druge jedinice za kodiranje na osnovu rezultata određivanja u Radnji 1910. Prva jedinica za kodiranje može biti podeljena na drugu jedinicu za kodiranje koja ima dubinu od ‘k+1’ to jest veću od dubine ‘k’ prve jedinice za kodiranje.

U Radnji 1930, uređaj 900 za kodiranje slike povećava region koji odstupa od granice druge jedinice za kodiranje generisane kao rezultat deljenja u Radnji 1920 sa prethodno određenim vrednostima. Ovo će biti opisano sa referencom na SL-e 20A i 20B detaljno.

SL-e 20A i 20B prikazuju metodu za kodiranje jedinice za kodiranje granice slike, prema primeru.

Ako determinator 910 uređaja 900 za kodiranje slike određuje da li se prva jedinica za kodiranje 2020 prostire preko granice slike, kontroler 920 deli prvu jedinica za kodiranje 2020 kako bi se dobile druge jedinice za kodiranje koje imaju manju veličinu od prve jedinice za kodiranje 2020, tj., drugih jedinica za kodiranje koje imaju veću dubinu od prve jedinice za kodiranje 2020. Međutim, kada je druga jedinica za kodiranje minimalna jedinica za kodiranje, kontroler 920 ne može podeliti drugu jedinicu za kodiranje kako bi se dobile manje jedinice za kodiranje od druge jedinice za kodiranje i i ne može dalje podeliti drugu jedinicu za kodiranje. Stoga, druga jedinica za kodiranje ne može biti razlikovana od regiona koji odstupa od granice slike ili regiona koja ne odstupa od granice slike.

Stoga, koder 930 povećava region koji odstupa od granice 2010 od drugih jedinica za kodiranje 2024 i 2028, kao što je prikazano na SL.20B. Sve vrednosti piksela regiona koji odstupa od granice 2010 trenutne slike podešene su da budu ‘0’, ili vrednosti piksela regiona koji odstupa od granice 2010 trenutne slike podešene su da budu iste kao vrednosti susednih piksela regiona koji ne odstupa od granice 2010 trenutne slike.

Sa referencom nazad na SL.19, u Radnji 1940, uređaj za kodiranje slike 900 kodira bar jednu drugu jedinicu za kodiranje koja obuhvata region ispunjen u Radnji 1930.

Koder 930 uređaja 900 za kodiranje slike generiše preostale vrednosti vršenjem predikcije druge jedinice za kodiranje 2022 do 2028 i vršenjem transformacije frekvence na preostalim vrednostima. Koder 930 vrši kvantizaciju i kodiranje entropije na koeficijentima transformacije frekvence generisanim vršenjem transformacije frekvence, time kodirajući druge jedinice za kodiranje 2022 do 2028.

Kada su druge jedinice za kodiranje 2024 i 2028 koje se prostiru preko granice 2010 trenutne slike predviđene, sve druge jedinice za kodiranje 2024 i 2028 mogu biti predviđene, ili predikcija može biti izvršena samo u regionu koja ne odstupa od granice 2010 trenutne slike. Na primer, kada druga jedinica za kodiranje 2024 koja se prostire preko granice 2010 trenutne slike je 8×8, druga jedinica za kodiranje 2024 može biti predviđena da ima veličinu od 8×8 uključujući region koji odstupa od granice 2010 trenutne slike ili može da ima 4×8 koja ne obuhvata region koji odstupa od granice 2010 trenutne slike.

Dodatno, sve druge jedinice za kodiranje 2024 i 2028 koje se prostiru preko granice 2010 trenutne slike mogu biti transformisane, ili transformacija može biti izvršena samo u regionu koji ne odstupa od granice 2010 trenutne slike.

Na primer, kada je minimalna jedinica za kodiranje 2024 koja se prostire preko granice 2010 trenutne slike 8×8, transformacija može biti izvršena u odnosu na veličinu 8×8 uključujući region koji odstupa od granice 2010 trenutne slike. Kada je region koji odstupa od granice 2010 predviđen, region koji odstupa od granice 2010 trenutne slike obuhvata preostale vrednosti. Stoga, transformacija može biti izvršena u odnosu na veličinu druge jedinice za kodiranje. Kada region koji odstupa od granice 2010 trenutne slike nije predviđen i i ne postoje preostale vrednosti, region koji odstupa od granice 2010 trenutne slike može biti podešen na proizvoljnu preostalu vrednosti, na primer, ‘0’, i transformacija može biti izvršena u veličini druge jedinice za kodiranje. Kako su preostale vrednosti u regionu koji odstupa od granice 2010 trenutne slike beznačajne bez obzira na predikciju, transformacija može biti izvršena podešavanjem preostalih vrednosti u regionu koji odstupa od granice 2010 trenutne slike na proizvoljne vrednosti koje imaju najveću efikasnost u transformaciji.

Koder 930 može takođe vršiti transformaciju u odnosu na veličinu 4×8 isključujući region koji odstupa od granice 2010 trenutne slike. Kao što je opisano iznad, prema primerima kako veličine jedinica za kodiranje, jedinice za predikciju, i jedinice za transformaciju mogu biti nezavisno određene, transformacija može biti opciono izvršena samo u regionu koji ne odstupa od granice 2010 trenutne slike upotrebom jedinice za transformaciju koja ima manju veličinu od minimalne jedinice za kodiranje. Kao i kodiranje druge jedinice za kodiranje u Radnji 1940, koder 930 može kodirati informaciju o režimu kodiranja kodiranu u zavisnosti da li druga jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice 2010 trenutne slike, kao što je opisano iznad sa referencom na SL-e 18A i 18G.

SL. 21 je dijagram toka koji prikazuje metodu dekodiranja slike, prema drugom primeru. Sa referencom na SL.21, u Radnji 2110, determinator 1610 uređaja 1600 za dekodiranje slike određuje da li prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike.

U Radnji 2120, raščlanjivač 1620 uređaja za dekodiranje slike 1600 raščlanjuje podatke koji se odnose na druge za kodiranje uključujući ispunjeni region od drugih jedinica za kodiranje generisanih deljenjem prve jedinice za kodiranje na osnovu rezultata određivanja u Radnji 2110. Kao što je prikazano na SL.20A, kada je druga jedinica za kodiranje minimalna jedinica za kodiranje i prostire se preko granice trenutne slike, neke od drugih jedinica za kodiranje su region koji odstupa od granice trenutne slike. Region može biti ispunjen sa prethodno određenom vrednošću, kao što je opisano iznad sa referencom na SL. 19. Stoga, raščlanjivač 1620 uređaja 1600 za dekodiranje slike raščlanjuje podatke koji se odnose na jedinice za kodiranje uključujući ispunjeni region.

U Radnji 2130, Dekoder 1630 uređaja 1600 za dekodiranje slike dekodira drugu jedinicu za kodiranje na osnovu podataka koji se odnose na drugu jedinicu za kodiranje raščlanjene u Radnji 2120. Dekoder 1630 vrši dekodiranje entropije, inverznu kvantizaciju, i inverznu transformaciju na podacima koji se odnose na raščlanjenu drugu jedinicu za kodiranje tako da se vraćaju preostale vrednosti, i dodaju se vrednosti predikcije generisane kao rezultat predikcije vraćenim preostalim vrednostima tako da se vraća druga jedinica za kodiranje. Dekoder 1630 može dekodirati informaciju o režimu kodiranja kodiranu u zavisnosti da li druga jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike, kao što je opisano iznad sa referencom na SL-e 18A i 18G.

Kao u transformaciji opisanoj sa referencom na SL. 19, inverzna transformacija može biti izvršena na svim drugim jedinicama za kodiranje ili samo u regionu koji ne odstupa od granice trenutne slike. Takođe, predikcija može biti izvršena na svim drugim jedinicama za kodiranje ili samo u regionu koji ne odstupa od granice trenutne slike.

SL. 22 je dijagram toka koji prikazuje metodu za kodiranje slike, prema drugom primeru.

Sa referencom na SL. 22, u Radnji 2210, determinator 910 uređaja 900 za kodiranje slike određuje da li prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike.

U Radnji 2220, uređaj 900 za kodiranje slike ispunjava region koji odstupa od granice prve jedinice za kodiranje na osnovu rezultata određivanja u Radnji 2210, sa prethodno određenom vrednošću. Ovo će biti opisano detaljno sa referencom na SL.23A.

SL-e 23A i 23B prikazuju metodu za kodiranje jedinice za kodiranje granice slike, prema drugom primernom otelotvorenju.

Sa referencom na SL. 23A, kada determinator 910 uređaja 900 za kodiranje slike određuje da li se prva jedinica za kodiranje 2320 prostire se preko granice 2310 trenutne slike, koder 930 ispunjava region 2322 koji odstupa od granice 2310 prve jedinice za kodiranje 2320. Sve vrednosti piksela regiona koji odstupa od granice 2310 trenutne slike podešene su na ‘0’, ili susedne vrednosti piksela regiona koji odstupa od granice 2310 trenutne slike podešene su da budu iste kao vrednosti susednih piksela koji ne odstupaju od granice 2010 trenutne slike.

Sa referencom nazad na SL.22, u Radnji 2230, koder 930 uređaja 900 za kodiranje slike kodira prvu jedinicu za kodiranje 2320 u kojoj je region 2322 koji odstupa od granice 2310 prve jedinice za kodiranje 2320 je ispunjen u Radnji 2220, u režimu za kodiranje u kome je druga jedinica za kodiranje koja ima manju veličinu od prve jedinice za kodiranje 2320 korišćena. Ukoliko je pravilo metode za ispunjava podeljeno sa koderom i dekoderom, dekoder može vratiti ispunjen region 2322 bez kodiranja ispunjenog regiona 2322 prve jedinice za kodiranje 2320. Stoga, za opciono kodiranje druge jedinice za kodiranje 2324 koja ne odstupa od granice 2310 prve jedinice za kodiranje 2320, koder 930 uređaja 900 za kodiranje slike kodira prvu jedinicu za kodiranje 2320 u režimu za kodiranje u kome je druga jedinica za kodiranje koja ima manju veličinu od prve jedinice za kodiranje 2320 korišćena. Ovo će biti opisano sa referencom na SL.23B detaljno.

Sa referencom na SL.23B, koder 930 kodira prvu jedinicu za kodiranje 2320 u režimu za kodiranje u kome se druge jedinice za kodiranje 2322 do 2328 koje imaju manje veličine od veličine prve jedinica za kodiranje 2320 koriste. Koder 930 predviđa svaku od drugih jedinica za kodiranje 2322 do 2328 na osnovu režima kodiranja u kome su druge jedinice za kodiranje 2322 do 2328 korišćene i vrši transformaciju frekvence na preostalim vrednostima generisanim na osnovu rezultata predikcije. Koder 930 vrši kvantizaciju na koeficijentima transformacije koji su generisani kao rezultat transformacije i zatim vrši kodiranje entropije na njima.

Kada je svaka od drugih jedinica za kodiranje je kodirana, predikcija može biti izvršena samo na drugim jedinicama za kodiranje 2336 i 2338 regiona koji ne odstupa od granice 2310 prve jedinice za kodiranje 2320, i druge jedinice za kodiranje 2336 i 2338 regiona koji ne odstupa od granice 2310 prve jedinice za kodiranje 2320 mogu biti kodirane na osnovu rezultata predikcije. Preostale vrednosti mogu biti podešene na prethodno određenu vrednost, na primer, ‘0’, bez vršenja predikcije na drugim jedinicama za kodiranje 2332 i 2334 regiona koji odstupa od granice 2310 prve jedinice za kodiranje 2320.

Dodatno, samo informacija o vektoru kretanja i vrednost piksela koji se odnose druge jedinice za kodiranje 2336 i 2338 regiona koja ne odstupa od granice 2310 prve jedinice za kodiranje 2320 mogu biti kodirani, i informacija o vektoru kretanja i vrednost piksela koji se odnose na druge jedinice za kodiranje 2332 i 2334 regiona koji odstupa od granice 2310 prve jedinice za kodiranje 2320 ne moraju biti kodirani. Informacija o vrednosti piksela mogu biti koeficijenti transformacije, na primer, diskretni kosinusni koeficijenti, koji su generisani vršenjem transformacije na vrednostima piksela obuhvaćenim u svakoj od drugih jedinica za kodiranje 2332 do 2338.

U Radnji 2230, koder 930 može takođe kodirati informaciju o režimu kodiranja u zavisnosti da li druga jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice, kao što je opisano iznad sa referencom na SL-e 18A i 18G.

SL. 24 je dijagram toka koji prikazuje metodu dekodiranja slike, prema drugom primeru. Sa referencom na SL.24, u Radnji 2410, determinator 1610 uređaja 1600 za dekodiranje slike određuje da li prva jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice trenutne slike.

U Radnji 2420, raščlanjivač 1620 uređaja 1600 za dekodiranje slike raščlanjuje podatke koji se odnose na prvu jedinicu za kodiranje koja obuhvata region ispunjen sa prethodno određenom vrednošću na osnovu rezultata određivanja u Radnji 2410.

Raščlanjeni podaci mogu obuhvatati samo informaciju o drugim jedinicama za kodiranje 2336 i 2338 regiona koja ne odstupa od granice 2310 prve jedinice za kodiranje 2320 prikazanog in SL. 23B. Raščlanjeni podaci mogu takođe obuhvatati samo informaciju o vektoru kretanja i vrednosti piksela koji se odnose samo na druge jedinice za kodiranje 2336 i 2338 regiona koji ne odstupa od granice 2310 prve jedinice za kodiranje 2320.

U Radnji 2430, Dekoder 1630 uređaja 1600 za dekodiranje slike dekodira prvu jedinicu za kodiranje na osnovu režima kodiranja u kome su druge jedinice za kodiranje koje imaju manje veličine od prve jedinice za kodiranje korišćene, upotrebom raščlanjenih podataka u Radnji 2420. Dekoder 1630 dekodira prvu jedinicu za kodiranje vršenjem dekodiranja entropije, inverzne kvantizacije, inverzne transformacije, i predikcije na drugoj jedinici za kodiranje prve jedinice za kodiranje na osnovu režima kodiranja u kome su druge jedinice za kodiranje korišćene. Dekoder 1630 može dekodirati informaciju o režimu kodiranja kodiranu u zavisnosti da li druga jedinica za kodiranje obuhvata region koji odstupa od granice i može dekodirati drugu jedinicu za kodiranje na osnovu dekodirane informacije o režimu kodiranja, kao što je opisano iznad sa referencom na SL-e 18A i 18G.

Kada raščlanjeni podaci obuhvata samo informaciju o drugim jedinicama za kodiranje 2336 i 2338 regiona koja ne odstupa od granice 2310, Dekoder 1630 dekodira samo druge jedinice za kodiranje 2336 i 2338 regiona koja ne odstupa od granice 2310 na osnovu režima kodiranja u kome su samo druge jedinice za kodiranje korišćene.

Claims

Patentni zahtevi

1. Metod za kodiranje slike, gde metod obuhvata:

deljenje slike (1410) na više maksimalnih jedinica za kodiranje koje imaju prethodno određenu maksimalnu veličinu jedinice za kodiranje;

određivanje da li prva jedinica za kodiranje (1020, 1040) obuhvata region koji se prostire preko granice (1010, 1030) slike upoređivanjem donje granice prve jedinice za kodiranje (1040) sa donjom granicom (1030) slike, gde je prva jedinica za kodiranje (1020, 1040) jedna od više maksimalnih jedinica za kodiranje;

kad prva jedinica za kodiranje (1040) obuhvata region koji se prostire preko granice (1010, 1030) slike, deljenje prve jedinice za kodiranje (1040) na druge jedinice za kodiranje (1150, 1160, 1170, 1180) i kodiranje samo drugih jedinica za kodiranje (1150, 1160) koje se nalaze u unutrašnjem regionu (1042) slike, od drugih jedinica za kodiranje (1150, 1160, 1170, 1180) generisanih deljenjem prve jedinice za kodiranje (1040); i

kad prva jedinica za kodiranje ne obuhvata region koji se prostire preko granice (1010, 1030) slike, kodiranje prve jedinice za kodiranje vršenjem predikcije i transformacije bez deljenja prve jedinice za kodiranje,

naznačena time da:

deljenje prve jedinice za kodiranje (1040) na druge jedinice za kodiranje (1150, 1160, 1170, 1180) obuhvata deljenje visine i širine prve jedinice za kodiranje (1020, 1040) sa dva; i

kada je Y-koordinata donje granice prve jedinice za kodiranje (1040) veća od visine slike, prva jedinica za kodiranje (1040) predodređena je da obuhvati region koji se prostire van donje granice (1030) slike, prva jedinica za kodiranje (1040) podeljena je na druge jedinice za kodiranje (1150, 1160, 1170, 1180), i informaciju o oznaci prve jedinice za kodiranje (1040) na druge jedinice za kodiranje (1150, 1160, 1170, 1180) nije odvojeno kodirana.