RS60018B1 - Postupak za izradu sigurnosnog elementa kao i prenosna folija - Google Patents

Description

OPIS PRONALASKA

Pronalazak se odnosi na postupak za izradu jednog sigurnosnog elementa kao i na jednu prenosnu foliju (transfer-folija), naročito foliju za toplo utiskivanje, za prenos jednog ili više višeslojnih tela na jedan ciljni supstrat.

Za apliciranje jednog sigurnosnog elementa na zaštićeni (sigurnosni) dokument, kao što su na primer putna dokumenta odnosno pasoši, kreditne karte, novčanice i druga zaštićena dokumenta, biće korišćene prenosne folije, naročito folije predviđenu za toplo utiskivanje. Pri tome se sigurnosni element nanosi na jedan supstrat, pri čemu je folija za toplo utiskivanje formirana sa jednim slojem sa dekorom. Sigurnosni element sadrži pored toga na primer jedan naročito transparentni sloj sa lakom, u kome je formirana jedna struktura, naročito struktura za proizvodnju optički varjabilnih efekata, naročito delotvorna optički prelamajuća (difrakciona) struktura. Transparentni sloj sa lakom može na primer da bude dalje opremljen sa jednim slojem za povećanje refleksije kod koga se radim o jednom metalnom sloju ili jednom dielektričnom sloju. Dalje sigurnosni element ima jedan sloj sa lepkom, pomoću koga je sigurnosni element čvrsto utvrđen na supstratu. Pri tome se folija za toplo utiskivanje polaže na supstrat i pomoću jednog pritisnog pečata se vrši njeno presovanje pod dejstvom toplote i pritiska u područje pokrivnog sloja u kome je na taj način prenesen sloj sa dekorom sa prenosne folije na supstrat. Pri skidanju-povlačenju nosećeg filma folije za toplo utiskivanje i dalje ostaje pričvršćeno ovo delimično područje sloja sa dekorom na supstrat, pri čemu bi se inače ovo delimično područje sloja sa dekorom povuklo zajedno sa nosećim filmom.

Kod jednog ovakvog prenosa sloja sa dekorom sa jedne folije za toplo utiskivanje na supstrat biće sloj sa dekorom utisnute folije iskidan-pocepan sa jednog nosećeg filma duž granične linije, pri čemu je ovom graničnom linijom definisano ovo delimično područje sloja sa dekorom predviđeno za prenošenje. Ova granična linija može da bude definisana na primer pomoću okružujuće spoljne ivice jednog pritisnog pečata kao upresovana kontura. Ovaj postupak može naročito kod upotrebe jedne prenosne folije sa debljim slojevima i slojevima sa specijanim svojstvima na primer slojevi sa naročito visokim svojstvom žilavosti i/ili visokom krtošću, da dovede do stvaranja otrcanih odnosno iskrzanih ivica odnosno ivica sa resama ( kao negativna ili pozitivna forma) na prenesenom sloju sa dekorom.

Da bi se zaobišli ovi problemi, poznat je postupak, da se jedan dalji noseći sloj kao pomoćni nosač u području prenošenja delimičnog područja prelepi sa nosećim slojem jedne folije predviđene za toplo utiskivanje i folija za toplo utiskivanje se duž pocepanog ovog delimičnog sloja za prenošenje (takozvane zakrpe-stope) u najmanju ruku delimično otpresuje. Nepotrebno delimično područje se može tada da odvoji. Preostalo delimično područje se u nastavku procesa može da upresuje-utisne sa jasnim i oštrim ivicama.

Kod ove tehnologije postoji problem, da se ovaj u postupku parcijalno upotrebljeni UV-lepak (lepak koji otvrdnjava pod dejstvom UV-zraka) nanosi na jedno nešto veće područje odnosno na područje koje je veće nego što je otpresovano područje zakrpe - stope, kako bi se sigurno obuhvatila eventualna promena u registrovanju pri pritisku na sloj sa UV- lepkom, da bi se na taj način u svakom slučaju prekrila kompletna zakrpa - stopa sa UV- lepkom. Odatle proističe jedna ivica lepka kružno formirana oko zakrpe-stope u otpresovanom stanju.

Pod pojmom registar ili paser odnosno pod pojmom tačnost registrovanja ili tačnost pasera se podrazumeva tačan položaj dva ili više elemenata i/ili slojeva relativno jedan prema drugom, ovde se to naročito odnosi na supstrat i utisnutu foliju i/ili segmenta sa dekorom. Pored toga potrebno je da se tačnost registrovanja kreće unutar jedne predhodno date tolerancije i pri tome tolerancija treba da bude što je moguće manja. Istovremeno je tačnost registrovanja više elemenata i/ili slojeva jednog prema drugom jedna značajna karakteristika da bi se povećala sigurnost celog procesa za osiguranje dokumenata. Tačnost pozicioniranja položaja može pri tome da usledi naročito pomoću senzorskih, prvenstveno optički detektujućih paser - oznaka (markera) ili registar-oznaka (najčešće postavljenim na horizontalnim i/ili vertikalnim ivicama višeslojnog tela). Ove paser-oznake ili registar-oznake mogu pri tome da pokazuju ili specijalne separatne elemente ili oblasti ili slojeve ili mogu biti samo deo nekog pozicioniranog elementa ili deo oblasti ili deo sloja.

Upotrebljeni UV-lepak ispunjava pri tome dvostruku funkciju. Tokom aplikacije folije UV-lepak treba da čvrsto drži zajedno pomoćni nosač i nosač, da bi se garantovalo povlačenjeskidanje pomoćnog nosača i nosača istovremeno sa prenesene naslage aplicirane na supstrat. Tokom prerade/izrade folije treba da UV-lepak ovo delimično područje predviđeno za prenošenje fiksira na određenom prostoru i mestu (na primer pri postupku odmotavanja) ali takođe ne sme da dopusti povlačenje potrebnog delimičnog područja, to znači da njegova sila za držanje-prijanjanje, naročito na ivici sredstva za lepljenje, ne treba da bude suviše velika. UV-lepak će pri toma samo delimično da očvrsne, to znači da iako je ovaj lepak UV-otvrdnjavajući, on ima jedan ostatak lepljivog svojstva i ono nastupa pri daljoj aplikaciji, koje nastupa kao sledeća ometena pojava, naročito u području pre toga spomenute ivice sredstva za lepljenje. Ostatak lepljivog svojstva može da se prvo formira takođe pomoću jednog unosa toplote kod toplog utiskivanja ili da se formira kod drugih radnih koraka – postupaka, na primer kod predhodno nezadovoljavajućeg otvrdnjavanja ili generalno pri maloj temperaturnoj postojanosti lepka. Spomenuti ostatak lepljivog svojstva ipak može takođe da nastupi i kod UV-lepka, koji je u potpunosti očvrsnuo.

Pored toga prilepljivanje-držanje postignuto sa UV-lepkom između pomoćnog nosača i nosača često nije dovoljno čvrsto tokom aplikacije, da bi se prenela sama neophodna prenosna naslaga-sloj, tako da tada može da se nepotrebno prenese ukupna stopa-zakrpa uključujući i prenosnu naslagu-sloj, koji su na neželjeni način odvojeni od pomoćnog nosača. Iz internacionalnog patentnog dokumenta WO 2007/048563 A2 poznat je jedan postupak za prenos jednog višeslojnog tela na supstrat pomoću jedne prenosne folije.

U osnovi pronalaska leži zadatak, da predloži odnosno da da poboljšani postupak za izradu jednog dekorativnog elementa odnosno sigurnosnog elementa kao i jednu poboljšanu prenosnu foliju.

Ovaj zadatak se rešava pomoću postupka sa karakteristikama navedenim u patentnom zahtevu 1 i prenosnom folijom izvedenom sa karakteristikama navedenim u patentnom zahtevu 46.

Jedan takav postupak za izradu jednog sigurnosnog elementa naznačen je pomoću toga, da se kod ovog postupka koristi već predhodno izrađena osnovna folija, koja ima jednu prvu noseću foliju i jednoslojnu ili višeslojnu dekorativnu naslagu,

- pri čemu se na drugu po redu noseću foliju postavlja prvi sloj sa lepkom i na površinu prve noseće folije okrenute suprotno od sloja sa dekorom postavlja se jedan drugi sloj sa lepkom ili pri čemu se drugi sloj sa lepkom postavlja na površinu prve noseće folije okrenute od sloja sa dekorom i prvi sloj sa lepkom se postavlja na drugi sloj sa lepkom, - i pri čemu se druga po redu noseća folija postavlja na prvu noseću foliju na takav način, da su prvi sloj sa lepkom i drugi sloj sa lepkom raspoređeni između prve noseće folije i druge po redu noseće folije,

- i pri čemu se prvi sloj sa lepkom aktivira u jednom prvom području, koje u najmanju ruku delimično prekriva makar jedan prvi delimični deo osnovne folije i u jednom drugom području postavljenom granično sa prvim područjem predviđa se, da se prvi sloj sa lepkom ipak ne aktivira, nije uopšte predviđen u ovom području, samo se delimično predviđa ili se deaktivira,

- pri čemu se prva noseća folija makar delimično razdvaja duž ovog makar jedno prvog delimičnog područja i delimično se razdvaja ovo prvo delimično područje od drugog delimičnog područja osnovne folije duž definisane granične linije, i

- pri čemu se drugi deo osnovne folije koji obuhvata drugo delimično područje skidapovlači sa druge po redu noseće folije, pri čemu se u ovom najmanje jednom prvom delimičnom području drži-lepi čvrsto osnovna folija na drugu po redu noseću foliju na osnovu aktiviranja ovog prvog sloja sa lepkom i prvi deo osnovne folije

koji obuhvata najmanje jedno prvo delimično područje ostaje na drugoj po redu nosećoj foliji.

Lepak može biti jedan polimer, na primer jedan lak kao tečna materija, može biti kao premazujuća materija u obliku paste ili takođe u obliku praha, koja se nanosi u tankom sloju na površinu i koja pomoću hemijskih i/ili fizikalnih pojava-procesa gradi naročito jedan tranzitni film.

Ovde je na taj način dobijena jedna prenosna folija, naročito jedna folija za toplo utiskivanje, koja služi za prenos jednog ili više višeslojnih tela na jedan ciljni supstrat, pri čemu prenosna folija ima jednu osnovnu foliju, koja ima jednu prvu noseću foliju i jednoslojnu ili iz više slojeva sastavljenu naslagu sa dekorom, pri čemu,

- prenosna folija ima dalje jednu drugu po redu noseću foliju sa postavljenim prvim slojem sa lepkom i na prvoj nosećoj foliji na njenoj površini okrenutoj od sloja sa dekorom ima postavljen drugi sloj sa lepkom, pri čemu su prvi sloj sa lepkom i drugi sloj sa lepkom raspoređeni između prve noseće folije i druge po redu noseće folije i pri čemu

- se aktivira prvi sloj sa lepkom makar u jednom prvom području osnovne folije, koje u najmanju ruku delimično prekriva jedno područje, tako da se osnovna folija u najmanje jednom prvom delimičnom području drži-prijanja na drugu po redu noseću foliju, i u jednom drugom području postavljenom granično sa prvim područjem predviđeno je, da prvi sloj sa lepkom ipak ne bude aktiviran, nije predviđen, samo je delimično predviđen ili je deaktiviran, i pri čemu

- prva noseća folija je definisana duž najmanje jednog prvog delimičnog područja i najmanje je jedno prvo delimično područje razdvojeno od drugog delimičnog područja osnovne folije pomoću razdvajajuće granične linije i jedan deo osnovne folije koji obuhvata drugo delimično području je skinut-povučen sa druge po redu noseće folije.

Ovim putem je moguće, da se izvrši priprema jednog sigurnosnog elementa, koji može da se pomoću jednog uobičajenog prenosnog postupka prenese (transferiše) na jedan zaštićeni dokument, na primer na novčanicu ili jedan ID-dokument (identifikacioni dokument) i koji pomoću kidanja sloja sa dekorom u ivičnoj oblasti prenesenog višeslojnog tela umanjuje nastanak "iskrzanosti" ivice odnosno pojavu resa na ivicama sigurnosnog elementa. Dalje je moguće, da se svojstva za pričvršćivanje-lepljenje i strukturna svojstva sloja sa dekorom mogu da izaberu u suštini nezavisno od raspoloživog prenosnog procesa i da se na taj način mogu dalje znatno da poboljšaju na primer optičke karakteristike, postojanost sigurnosnog elementa na uticaj okoline kao i sigurnost protiv falsifikovanja i spreče eventualne manipulacije sa sigurnosnim elementom. Naročito se mogu sa sigurnošću preneti lomljivi-krti ili debeli ili žilavi slojevi postavljeni u sloju sa dekorom. Dalje se postupak izveden u skladu sa pronalaskom odlikuje time, da se može dalje da poboljša tačnost pasera prenesenog sigurnosnog elementa na ciljni supstrat.

U smislu pronalaska pod pojmom prenosna folija podrazumeva se u celini jedna opšta folija, koja ima jedan noseći sloj odnosno noseću foliju i ima naslagu-slojeve predviđene za prenošenje, pri čemu se ovi slojevi za prenošenje, naročito najmanje jedan sloj sa dekorom, mogu da razdvoje od nosećeg sloja odnosno noseće folije. Razdvajanje sledi pre svega u jednom uređaju-alatu za utiskivanje, pri čemu će se najmanje jedan deo prenosne folije preneti na jedan supstrata predviđen za dekorisanje i u priključku će se nosač slojeva-folija odvojiti od prenosnih slojeva predviđenih za apliciranje na supstrat.

Osnovna folija može biti formirana ili kao prenosna folija ili takođe kao laminatna odnosno slojevita folija. Ako je osnovna folija izvedena kao prenosna folija, tada će se pre svega sloj sa dekorom preneti na jedan supstrat i u priključku će se pri tome od nje odvojiti prva noseća folija i ostaće prvenstveno sloj sa dekorom na drugoj po redu nosećoj foliji. Pri tome je naročito povoljno da se postavi jedan sloja za razdvajanje između sloja sa dekorom i prve noseće folije.

Ukoliko je osnovna folija izvedena kao laminatna odnosno slojevita folija, tada će se pre svega sloj sa dekorom i prva noseća folija osnovne folije preneti na supstrat i u priključku na supstrat će se pri tome od nje odvojiti druga po redu noseća folija. Pri tome je naročito povoljno da se između prve noseće folije i druge po redu noseće folije postavi jedan sistem za razdvajanje.

Pored toga mogu se različite forme prenosne folije prenositi sa jednim pečata za toplo utiskivanje koji ima istu formu. Takođe je moguće preneti, više, susednih, izolovanih zakrpastopa pomoću jednog jedinog pečata za utiskivanje. Spoljna forma zakrpe-stope se ne mora poklapati sa spoljnom formom pečata za toplo utiskivanje. Prvensteno je pri ovome potrebno da se pečat za toplo utiskivanje izabere tako da bude veći od dela koji se prenosi sa osnovne folije. Na primer jedna zakrpa-stopa u obliku zvezde će se preneti pomoću okruglog velikog pečata za toplo utiskivanje, čiji je krug veći od kruga koji u potpunosti prekriva zvezdu. Pored pečata za toplo utiskivanje, kojim se sprovodi toplo utiskivanje pomoću pritiska za utiskivanje i toplote, može se naći u primeni i jedan pečat za ultrazvučno utiskivanje sa odgovarajuće oblikovanim ležajem na koji deluje protivpritisak, sa kojim se sprovodi toplo utiskivanje pomoću pritiska za utiskivanje i ultrazvuka koji služi kao alternativni oblik energije. Na isti način je u ove svrhe moguća upotreba jednog laminatora sa koturom-valjkom (aparat za plastifikaciju), naročito jednog polurotacionog laminatora i/ili laminatora sa više koturova-valjaka (na primer kod izrade novčanica se primenjuje više koturova za odvajanje slojeva koji su postavljeni u nizu jedan za drugim). Dalje je takođe moguće, da se ova prva noseća folija pomoću valjka za odvođenje dovede blisko na ovaj UV-lepkom upresovani drugi po redu noseći sloj, bez toga da se oba sloja upresuju jedan do drugoga. Dodatni, sledeći valjak za odvođenje će se pobrinuti posle toga za prinudni kontakt obe noseće folije, a pre otvrdnjavanja lepka pomoću UV-svetla.

Pored toga je takođe moguće, da ova dva delimična područja nisu zajedno okačena ili takođe imaju prekidno područje, u kome se uklanja ovaj ukupan spoj folija. Na primer može u jednoj izvedenoj formi svaka zakrpa-stopa da ima najmanje jedan zatvoreni slobodni prostor, na primer jednu rupu u sredini. Rupa ovog oblika (generalno su mogući svi oblici rupe) je proizvedena na primer na isti način tokom postupka presovanja. Pri tome lim za presovanje poseduje na primer dva nivoa presovanja; jedan nivo služi, da bi se samo sloj sa dekorom slobodno podesio sa prvim područjem i u ovom datom slučaju zadržao u oblasti oznake koja tu postoji pri razdvajanju i jedan dalji višlji nivo presovanja kojim bi se razdvojio ukupan spoj folija i na taj način se proizvela jedna rupa. Laser sa različitim podešavanjem za postupak priljubljivanje-odsecanje (kiss-cut) i prosecanja je u principu takođe moguć. Ovi pri tome proistekli komadi prekinute folije će se potisnuti napolje iz ovog spoja folija ili će se izduvati napolje pomoću vazdušne mlaznice-duvaljke. U ovom delimičnom području će se odvojiti ukupni spoj folija.

Prednost takvih rupa ili proboja-preloma leži u jednom poboljšanju međuslojnog držanjaprijanjanja, kada ovo delimično područje predviđeno za prenošenje leži, naročito pri kasnijem korišćenju sigurnosnog elementa, između dva pokrivna sloja. U daljem postupku može jedna takva rupa da služi kao zamena i/ili dopuna jednog optičkog transparentnog delimičnog područja u dekorativnom motivu. Pomoću ovih rupa ili proboja-preloma će se povećati finoća izrade (filigranitet) delimičnog područja predviđenog za prenošenje i na taj način će se sledbeno tome takođe poboljšati njegov sigurnost od falsifikovanja. Mogući motivi za geometrijsko oblikovanje rupa odnosno proboja-preloma su alfanumeričke oznake kao što su na primer A, B, D, O, R, 8, 96, 0.

Pomoću drugog sloja sa lepkom može se ova u uvodu navedena prednost koja se ogleda u jednostavnom prelepljivanju ostvariti sa jednim UV-lepkom. Pre svega se može pri tome koristiti lepak sa različitim svojstvom držanja-prijanjanja i/ili različitim svojstvom za aktiviranje. Prvi sloj lepka služi pri tome samo za lako spajanje oba noseća sloja tokom obrade. Drugi sloj lepka će se prvenstveno prvi termički aktivirati pri toplotnom utiskivanju i tada povećava pričvršćivanje - držanje između dva noseća sloja, tako da se noseći slojevi mogu posle utiskivanja zajedno prilepljeni razdvojiti od dela sloja sa dekorom koji se prenosi na supstrat. Ovo takođe naročito omogućava, da se prvi sloj lepka nanese tako, da on ne štrči spolja izvan ovog delimičnog područja predviđenog za nanošenje, tako da se kasnije ne dobija gore navedeni problem vezan za ostatak lepljivosti. Znači da je naročito povoljno kada je prvi naneti sloj sa lepkom manji u odnosu na delimično područje predviđeno za prenošenje. Principijelno ovaj sloj sa lepkom nanet na delimično područje predviđeno za nanošenje služi samo za fiksiranje na određenu oblast i mesto, pri čemu fiksiranje može da usledi sa jednom uporedno mnogo manjom tačkom za lepljenje. Ova tačka lepka može biti mnogo manja nego što je veličina delimičnog područja predviđenog za nanošenje, tako da relativni međusobni položaj između delimičnog područja predviđenog za nanošenje i ovog prvog sloja sa lepkom nije uopšte kritičan.

Druga po redu noseća folija može biti ili jednoslojna ili takođe višeslojna. Slojevi mogu da se sastoje od istog ili različitog materijala, na primer od papira i/ili tkanine i/ili Teslina® (zaštićena marka) i/ili od slojeva sastavljenih od iste ili različite veštačke plastične mase. Oni mogu da budu zalepljeni jedan sa drugim ili na primer mogu da budu izrađeni pomoću postupka koekstruzije ili pomoću višestrukog kaširanja ili dubliranja sa tankim slojevima plastike.

Takođe je povoljno, kada se za prvi i drugi sloj sa lepkom upotrebe različite materije za lepljenje, naročito materije sa različitim načinom aktiviranja. Naročito se stiče prednost, kada se za prvi sloj sa lepkom koristi lepak sa zračnim aktiviranjem, a za drugi sloj sa lepkom koristi lepak sa termičkim aktiviranjem. Termički aktivirajući lepak može pri tome biti ili reaktivan ili takođe ne reaktivan. Pored toga su moguće i višeslojne strukture. Pored materija za lepak koje se zračno aktiviraju mogu su takođe koristiti i materije za lepak koje imaju drugu vrstu aktiviranja, kao što je na primer jednokomponentni lepak ili dvokomponentni sistem lepka (epoksi-sistem i/ili na primer lepak sa izocijanatom kao inicijatorom za polimerizaciju odnosno umrežavanje).

Pri tome je povoljno, kada se drugi sloj sa lepkom aktivira pri toplom utiskivanju-presovanju prvog dela osnovne folije na jedan supstrat. Pre toplog utiskivanja ovaj drugi sloj sa lepkom nema nikakva lepljiva svojstva. Pri toplom utiskivanju i aktiviranju lepka povećava se tada međuslojno prijanjanje-držanje između nosećih slojeva za više od 50%, prvenstveno za više od 100%, naročito povoljno više od 200%.

Pri ovom postupku je povoljno, kada toplo utiskivanje sledi pri jednoj temperaturi od 80<0>C do 300<0>C, prvenstveno pri temperaturi od 100<0>C do 200<0>C, naročito povoljno pri temperaturi od 100<0>C do 180<0>C i/ili sledi sa pritiskom utiskivanja- presovanja od 10 N/cm<2>do 10000 N/cm<2>, prvenstveno od 100 N/cm<2>do 5000 N/cm<2>i sa jednim vremenom trajanja utiskivanjapresovanja od 0,01s do 2s, prvenstveno od 0,01s do 1s.

Dalje je povoljno, kada se drugi sloj sa lepkom osuši pre nanošenja druge po redu noseće folije na osnovnu foliju. Time je sigurno obezbeđeno, da drugi sloj sa lepkom pre toplog utiskivanja nema nikakvih lepljivih svojstava. Može takođe pri korišćenju lepka doći do variranja veličine prekrivene površine lepkom (takozvano površinsko prekrivanje) koja je prekrivena sa drugim slojem sa lepkom ( na primer u prvom delimičnom području je različito površinsko prekrivanje u unutrašnjoj oblasti u odnosu na spoljašnju oblast). Dalje je korisno, kada se drugi sloj sa lepkom nanese u jednom rasteru, prvenstveno u jednom linijskom rasteru ili tačkastom rasteru sa gustinom rastera od 40 do 80 linija po jednom santimetru (cm).

Naročito je povoljno, kada se drugi sloj sa lepkom sastoji od jednog termoplastične materije za lepljenje sa jednom prelaznom temperaturom odnosno temperaturom transformacije od 50<0>C do 150<0>C, prvenstveno od 100<0>C do 120<0>C. Drugi sloj sa lepkom može biti strukturisan i višeslojno.

Pogodno je, kada se drugi sloj sa lepkom nanese sa površinskom težinom lepka odnosno sa težinom lepka po jedinici površine od 0,1 g/m<2>do 10 g/m<2>, prvenstveno od 2 g/m<2>do 5 g/m<2>. Dalje je povoljno, kada se prvi sloj sa lepkom nanese u jednom rasteru, prvenstveno u jednom linijskom rasteru ili tačkastom rasteru sa gustinom rastera od 40 do 80 linija po jednom santimetru (cm). Može takođe pri korišćenju doći do variranja veličine površine (površinsko prekrivanje) koja je prekrivena sa prvim slojem sa lepkom ( na primer u prvom delimičnom području je različito površinsko prekrivanje unutrašnje oblasti u odnosu na spoljašnju oblast).

Pored toga povoljno je, kada se prvi sloj sa lepkom nanese u oblasti otštampanog rastera sa jednom debljinom sloja od 0,01 µm do 10 µm, prvenstveno od 2 µm do 5 µm.

Pomoću ovog samo parcijalnog apliciranja prvog sloja sa lepkom biće sigurno obezbeđeno, da drugi sloj sa lepkom ima direkni kontakt sa oba prenosna sloja i na taj način se može na željeni način povećati sila držanja-prijanjanja.

Osnovni sloj ima na povoljan način jedan sloj za razdvajanje prvenstveno postavljen između prve noseće folije i sloja sa dekorom. Dalje je takođe moguće, da se materijal odnosno površinsko svojstvo materijala prve noseće folije ili materijal sloja prve noseće folije koji je okrenut prema sloju sa dekorom izabere tako, da je sloj sa dekorom lako razdvojiv od nosećeg sloja. Time je omogućeno, da se pomoću noseće folije izvedene u skladu sa pronalaskom može da jedno delimično područje tela folije aplicira na ciljni supstrat, koje sadrži samo jedno delimično područje sloja sa dekorom i - opcion - jedan sloj sa lepkom i ne sadrži sa sobom postavljeno delimično područje jedne prve noseće folije. Ovo je naročito korisno tada, kada treba da se prenesu tanke i same po sebi mehanički nestabilne slojevite naslage na krajnji supstrat.

U skladu sa jednom dalje povoljno izvedenom formom između prve noseće folije i sloja sa dekorom nije postavljen sloj za razdvajanje. U skladu sa ovom izvedenom formom biće prvi sloj sa lepkom i jedan drugi sloj sa lepkom postavljen između sloja sa dekorom i supstrata izabrani tako, da je ova dejstvujuća sila lepljenja izazvana pomoću aktiviranja prvog sloj sa lepkom ostvarena između prve noseće folije i druge po redu noseće folije manja nego što je dejstvujuća sila lepljenja između sloja sa dekorom i ciljnog supstrata ostvarena pomoću aktiviranja drugog sloja sa lepkom. Pomoću ove razlike je moguće, da se posle aktiviranja drugog sloja sa lepkom druga po redu noseća folija povuče sa prve noseće folije osnovne folije i na taj način kompletno prvo delimično područje osnovne folije se aplicira na ciljni supstrat to jest da se sloj sa dekorom i prvi noseći sloj apliciraju na ciljni supstrat pomoću jednog prenosnog procesa. Pomoću postupka izvedenog u skladu sa pronalaskom je prema tome omogućeno, da se mehanički stabilno telo folije prenese na ciljni supstrat. Ova pri tome postignuta stabinost pri prenosu omogućava takođe prenos područja u kojima se dodatno sadrže pomoćni otpresci kao potrebna mesta preloma. Pri tome je dalje takođe moguće, da se ova tela folije ne samo u obliku jedne trake već izvedena u proizvoljnom obliku, na primeru kao zakrpa – stopa, prenesu na jednu novčanicu.

Dalje može biti predviđeno, da se između prve noseće folije i druge po redu noseće folije predvidi jedan sistem za razdvajanje. Sistem za razdvajanje se pri tome može postaviti ili na prvi noseću foliju ili takođe na drugu po redu noseću foliju. Slojevi sa lepkom su pri tome prvenstveno postavljeni ili između druge po redu noseće folije i sistema za razdvajanje ili između prve noseće folije i sistema za razdvajanje. Pri aplikaciji na jedan ciljni supstrat može se sistem za razdvajanje zajedno sa slojem sa dekorom i prvom nosećom folijom aplicirati na ciljni supstrat kompletno ili samo delimično, prvenstveno samo pojedini slojevi sistema za razdvajanje. Ovde je takođe moguće, da sistem za razdvajanje pri aplikaciji folije na supstrat ostane na drugoj po redu nosećoj foliji i posle aplikacije da se povuče-skine zajedno sa drugom po redu nosećom folijom sa ciljnog supstrata.

Time će se omogućiti, da pri aplikaciji najmanje jedno prvo delimično područje odnosno jedno višeslojno telo prve noseće folije ostane na višeslojnom telu odnosno u njegovom slojevitom spoju. Time će se proizvesti jedan samonoseći sigurnosni element, kojim može da se prekrije ili zatvori, na primer šupljina, naročito otvor u obliku prozora, u ciljnom supstratu. Dalje može dodatna mehanička stabilnost, koja je pri tome dodeljena jednoj prvoj nosećoj foliji višeslojnog tela odnosno jednom sigurnosnom elementu, da služi, da poveća optički sjaj sigurnosnog elementa, kada je sigurnosni element na primer laminiran u jednom spoju od veštačke plastične mase, kao što je na primer slučaj kod sigurnosnog elementa izvedenog od polikarbonata (PC) u obliku ID- karte ili može da bude i slučaj u spoju sa nekim drugim laminatom. Ova dodatna mehanička stabilnost može da bude povoljna i pri daljoj obradi ciljnog supstrata, na primer pri preštampavanju čeličnim trnom.

Sistem za razdvajanje se sastoji prvenstveno od materijala na bazi voska, koji prvenstveno omekšava pomoću toplote proizvedene pri jednom postupku toplog utiskivanja. Ukupna debljina sistema za razdvajanje iznosi prvenstveno između 0,01 µm do 4 µm. Ovako toplotom omekšan sistem za razdvajanje omogućava sigurno razdvajanje druge po redu noseće folije.

Sistem za razdvajanje može biti izgrađen iz više slojeva. Može se sastojati na primer od jednog sloja sa voskom i jednog sloja sa lakom. Kao lak mogu se koristiti akrilati, poliuretani ili derivati celuloze. Poželjno je da lak ima debljinu sloja u području od 0,1 µm do 3 µm, prvenstveno u području od 0,2 µm do 1,5 µm.

Slojevi sistema za razdvajanje na višeslojnom telu odnosno na sigurnosnom elementu imaju pre aplikacije na ciljni supstrat u suštini istu veličinu površine kao sigurnosni element odnosno kao prvo delimično područje. Ovim se naročito omogućava, da se pri aplikaciji sistem za razdvajanje aktivira samo unutar prvog delimičnog područja i da se ne aktivira u susednom drugom delimičnom području i zbog toga u drugom delimičnom području sistem za razdvajanje ostaje ne aktiviran na drugoj po redu nosećoj foliji. Pomoću male debljine sistema za razdvajanje moguće je jedno cepanje sa oštrim ivicama sistema za razdvajanje na spoljnim ivicama prvog delimičnog područja.

Prvenstveno ostaju jedan ili više slojeva sistema za razdvajanje na sigurnosnom elementu posle aplikacije na ciljni supstrat. Ovo se pojavljuje prvenstveno u slučaju, kada je sistem za razdvajanje raspoređen između druge po redu noseće folije i slojeva sa lepkom. Time je omogućeno, da se pomoću ovih slojeva spoljašnja površina višeslojnog tela odnosno sigurnosnog elementa opremi sa dodatnim funkcijama. Na primer u dodatne funkcije spada jedno bolje umrežavanje ili bolje preštampavanje sa daljim funkcionalnim slojevima ili pri tome jedna suprotna hidrofobna funkcija ili druge funkcije za odbijanje tečnosti ili takođe za proizvodnju jednog optičkog matiranja i/ili jednog optičkog sjaja i/ili za proizvodnju posebnih taktičkih karakteristika. Takođe je moguće, da se sigurnosni element dopuni sa dodatnim sigurnosnim štampanjem u vidljivoj oblasti talasnih dužina svetlosti, UV-području, IR-području. Pojedini ili svi slojevi sistema za razdvajanje mogu biti predviđeni po celoj površini ili samo u parcijalnim površinskim oblastima.

Dalje je moguće, da se pre nanošenja sistem za razdvajnje postavi jedan ili više pomoćnih slojeva na stranu prve noseće folije osnovne folije okrenutu od sloja sa dekorom. Pomoćni slojevi su znači tada raspoređeni između prve noseće folije i sistema za razdvajanje. Time je moguće, da se pomoću ovih pomoćnih slojeva spoljašnja površina višeslojnog tela odnosno sigurnosnog elementa opremi sa dodatnim funkcijama. Na primer u dodatne funkcije spada jedno bolje umrežavanje ili bolje preštampavanje sa daljim funkcionalnim slojevima ili pri tome suprotna jedna hidrofobna funkcija ili druge funkcije za odbijanje tečnosti ili takođe za proizvodnju jednog optičkog matiranja i/ili jednog optičkog sjaja i/ili za proizvodnju posebnih taktičkih karakteristika. Takođe je moguće, da se sigurnosni element dopuni sa dodatnim sigurnosnim štampanjem u vidljivoj oblasti talasnih dužina svetlosti, UV-području, IR-području. Pojedini ili svi slojevi sistema za razdvajanje mogu biti predviđeni po celoj površini ili samo u parcijalnim površinskim oblastima.

Povoljo je da se jedan ili više slojeva sistema za razdvajanje posle apliciranja na ciljni supstrat odvoje od sigurnosnog elementa i da pomoćni slojevi formiraju spoljnu, slobodnu površinu sigurnosnog elementa. Ustupanjem mesta pomoćnim slojevima može se na pomoćnim slojevima izgraditi povoljne noseće folije na spoljnim, slobodnim površinama sigurnosnog elementa i time se može ostvariti jedno naročito sjajno-briljatno optičko dejstvo sigurnosnog elementa.

Pri tome je naročito povoljno, kada se jedno telo folije prenese na jedan prozor otvoren na sigurnosnom elementu, na primer na jednu novčanicu ili ID-dokument i da se time prozor delimično ili potpuno zatvori odnosno prekrije. Na taj način se može sigurnosni element sa svojstvom da je skroz pregledan- providan (see through) koristiti za formiranje različitih slika za kontrolu i inspekciju, naročito sa različitim slikama kod posmatranje sa prednje strane i zadnje strane supstrata ili sa Moire' slikama (moire slika je efekat u obliku francuske moire'-tkanine). Takođe je moguća i kombinacija različitih optičkih efekata. Gore pomenutim prozorom treba da se dosegnu transparentna ili polutransparentna područja jednog supstrata i/ili supstrati sa jednom rupom ili sa više rupa ili sa jednom ili više šupljina-žlebova.

Tako je moguće, da se izabere jedno manje oblikovanje tela folije u njenom podužnom pružanju-istezanju i da se na taj način minimizira deformisanje sigurnosnog elementa pomoću različitih istezanja papira i folije na osnovu njene male zapečaćene površine. Ovo područje prozora odnosno prekriveni deo sigurnosnog elementa može imati ili delove drugog sloja sa lepkom ili da nema uopšte lepka, sa jednim lakom koji može biti prevučen delimično ili po celoj površini ili može biti utisnut u područje prozora delimično ili po celoj površini. Da bi se deformisanje sigurnosnog elementa pomoću različitog istezanja papira i folije još dalje minimiziralo, dodatno je povoljno, da se na ovu stranu supstrata koja suprotno leži u odnosu na telo folije nanese jedan sloj za pečaćenje, koji prvenstveno ima slično ili isto površinsko istezanje kao i telo folije i koji je raspoređen tako da se potpuno preklapa sa telom folije, tako da je supstrat na obe strane podjednako prekriven sa telom folije i slojem za pečaćenje. Debljina odnosno veličina sloja za pečaćenje treba da bude iste debljine i veličine kao telo folije ili pri tome može biti i različita. Ovaj spoljni konturni oblik tela folije na suprotnoj strani ciljnog supstrata može pri tome biti različit. Sloj za pečaćenje može da bude izgrađen pomoću jednog tela folije - predviđenog za pečaćenje ili pomoću jednog sloja sa lakom - predviđenog za pečaćenje. Sloj za pečaćenje treba pre svega da zapečati područje okruženo oko prozora ciljnog supstrata, a može takođe da bude predviđeno u području samog prozora. Na primer može se sloj za pečaćenje uvesti ili pre nanošenja prozora, na primer pomoću upresovanja ili sečenja i kod postavljanja prozora zajedno sa ciljnim supstratom može da se razdvoji i da se ukloni. Jedna alternativna varijanta je da se nanošenje sloja za pečaćenje obavi posle postavljaja prozora, tako da se slojem za pečaćenje prekrije takođe slobodna zadnja strana tela folije u području prozora. Sloj za pečaćenje može pri tome isto tako da zapečati naročito vertikalno otsečenu ivicu prozora, kako bi tamo sprečio prodor vlage.

Sloj za pečaćenje može imati pre svega istu strukturu kao sigurnosni element. Sloj za pečaćenje se može na isti način izraditi i/ili aplicirati kao sigurnosni element.

Sloj za pečaćenje može imati isto tako kao telo folije sigurnosne elemente, koji mogu da se postavljaju preko sigurnosnih elemenata tela folije, tako da više sigurnosnih elemenata u međusobnoj kombinaciji može da proizvede naročite optičke efekte.

Dalje je takođe moguće, da se pomoću oblikovanja oblika konture prenesenog tela folije pripremi jedna dalja sigurnosna oznaka. Na primer može oblik konture da ima fine filigranske motive i/ili motive sastavljene iz sitnih delova. Oblik konture prenesenog tela folije može imati sličan konturni oblika prozora ili da se razlikuje od njega.

U skladu sa jednom povoljno izvedenom formom biće kao prvi sloj sa lepkom korišćen sloj sa lepkom koji se aktivira pomoću elektromagnetskog zračenja, naročito će se koristiti sloj sa lepkom čija je materija za lepljenje UV-aktivirajuća odnosno materija za lepljenje koja se može da aktivira pomoću UV-svetla (zračenja). Druga ozračivanja su takođe moguća i odnose se na zračenje pomoću elektronskog zraka ili laserskog zraka. Time se postiže jedna pogodnost, da se pri korišćenju jedne takve vrste sloja sa lepkom može sigurno sprečiti odvajanje prve noseće folije od druge po redu noseće folije u toku jednog sledećeg transferprocesa i na taj način se mogu dalje poboljšati rezultati prenošenja.

Prvenstveno se prvi sloj sa lepkom postavlja po celoj površini kako u najmanje jedno prvo delimično područje tako isto takođe i u drugo delimično područje na površinu noseće folije okrenutu od sloja sa dekorom. Aktiviranje prvog sloja sa lepkom u prvom području sledi pri tome u nastavku pre povlačenja drugog dela osnovne folije. Prvi sloj sa lepkom će se pri tome otštampati pomoću jednog postupka štampanja, na primer fleksi štampom, dubokom štampom ili sito štampom, ili takođe će se naneti pomoću nalivanja, naprskavanja, nasipanja na prvu noseću foliju. Nanošenje lepka je moguće naročito iz jednog rastvora, na primer na bazi jednog organskog rastvora ili iz tečne baze, kao disperzija ili kao emulzija ili bez rastavarača (100%-sistem).

Prvi sloj sa lepkom se aktivira prvenstveno posle nanošenja drugog sloja sa lepkom pomoću ozračivanja prvog područja, tako da se druga po redu noseća folija u prvom području učvršćuje-prijanja na osnovnu foliju, to jest na drugi sloj sa lepkom postavljen na prvu noseću foliju osnovne folije. Materijal prvog sloja sa lepkom će se pri tome u odnosu na osnovnu foliju i drugu po redu noseću foliju izbarati tako, da je držanje-prijanjanje između osnovne folije i druge po redu noseće folije posle aktiviranja prvog sloja sa lepkom takođe kod sobne temperature (20<0>C) veće nego što je ovo posredno držanje-prijanjanje ostvareno pomoću sloja za razdvajanje između sloja sa dekorom i prve noseće folije. Dalje je materijal prvog sloja sa lepkom i drugog sloja sa lepkom u odnosu na prvu noseću foliju i drugu po redu noseću foliju prvenstveno izabran tako, da je držanje-prijanjanje između prve noseće folije i druge po redu noseće folije kod neaktiviranog prvog sloja sa lepkom manje nego što je ovo posredno držanje-prijanjanje ostvareno pomoću sloja za razdvajanje između sloja sa dekorom i prve noseće folije, pri čemu je ova razlika ostvarena ne samo kod sobne temperature (20<0>C) veće i kod temperature utiskivanja (180<0>C).

Dalje se pokazalo kao povoljno, kada se svojstvo držanja –prijanjanja između prvog sloja sa lepkom i/ili drugog sloja sa lepkom i prve noseće folije i/ili druge po redu noseće folije podesi pomoću nanošenja prajmera (na primer laka; hroma- i/ili SiOx– istisnut pomoću pare), kao posrednika za držanje ili izvede obrađivanje pomoću korone, plamena ili plasme prve ili druge po redu noseće folije.

U skladu sa jednim naročito povoljnim primerom izvođenja biće prvi sloj sa lepkom ozračen sa jednim izvorom zračenja koji je postavljen sa određenim razmakom u pravcu strane druge po redu noseće folije okrenute od sloja sa dekorom. Izvor zračenja je pri tome postavljen prvenstveno više od 10 mm udaljen od druge po redu noseće folije. Kao izvor zračenja koristi se prvenstveno jedan UV-izvor zračenja, koji osvetljava prvi sloj sa lepkom sa svetlom, prvenstveno sa UV-svetlom. Kao izvori zračenja pogodne su tako na primer UV-lampe, naročito sa jednim naknadno uključivim kolimatorom ili takođe jedan laser.

Pomoću jednog takvog osvetljavanja prvog sloja sa lepkom moguće je, da se to osvetljavanje prvog sloja sa lepkom izabere nezavisno od oblika sloja sa dekorom osnovne folije. Prvenstveno se druga po redu noseća folija sastoji od jednog materijala, koji pri jednoj određenoj talasnoj dužini svetlosti, koju za osvetljavanje emituje izvor zračenja, postaje makar delimično transparentan.

1

Jedan UV-osvetljavajući sistem sastoji se naprimer od jednog izvora zračenja, koji prema snazi i tipu ( na primer živina lampa sa/bez dotiranja ili takođe UV-LEDs) može da se koristi, kao i određene blende i/ili reflektori ( na primer sa jednim kolimatorskim ili fokusirajućim vođenjem zračenja sa ili bez filtra za na primer IR-zračenje). UV-LEDs, to jest svetlosne diode, koje emituju UV-zrake, naročito su povoljne za korišćenje na osnovu njihovog manjeg toplotnog zračenja u odnosu na živine lampe i kao posledica toga njihova manja izgubljena snaga odnosno manji utrošak energije kao i sa tim sledbeno vezano manje toplotno opterećenje supstrata i/ili manje toplotno opterećenje kod obrade folije.

Jedno selektivno osvetljavanje prvog sloja sa lepkom u željenom području, na primer selektivno ozračivanje prvog sloja sa lepkom u prvom području radi aktiviranja lepka, može se postići pomoću jednog odgovarajuće upravljanog izvora zračenja ili pomoću jedne maske za osvetljavanje u postupku zračenja, koja se postavlja između izvora zračenja i prvog sloja sa lepkom.

Dalje je takođe moguće, da prvi sloj sa lepkom biva deaktiviran (neaktivan) u drugom području tokom zračenja. To je naprimer moguće, kada se za prvi sloj sa lepkom koristi jedan odgovarajući lepak, koji na primer se deaktivira pomoću UV-zračenja. Dalje je takođe moguće, da se za prvi sloj sa lepkom koristi jedan UV-aktivirajući lepak, koji otvrdnjava pri ozračivanju sa UV-svetlom i da se prvi sloj sa lepkom ozračuje u drugom području pre postavljanja druge po redu noseće folije. Na taj način će prvi sloj sa lepkom pre postavljanja druge po redu folije da otvrdne u drugom području, tako da posle postavljanja druge po redu noseće folije nije moguće jedno držanje-prijanjanje druge po redu noseće folije u drugom području, jer je prvi sloj sa lepkom u ovom drugom području već otvrdnuo i samim tim postao neaktivan.

U skladu sa jednom povoljno izvedenom formom biće kao izvor zračenja upotrebljen jedan laser, koji je tako upravljan-usmeren, da se prvi sloj sa lepkom ozračuje u prvom području ali se ne ozračuje u drugom području i/ili da se prvi sloj sa lepkom ozračuje u drugom području ali se ne ozračuje u prvom području. Ovo se može na primer postići pomoću odgovarajućeg upravljanja-kontrolisanja pozicije lasera ili se može upravljati uglom okretanja-skretanja (zakretni ugao) laserskog zraka pomoću određenog regulacionog elementa.

U skladu sa jednom daljom povoljno izvedenom formom biće u postupku zračenja postavljena jedna maska za osvetljavanje između izvora zračenja i prvog sloja sa lepkom, koja je tako oblikovana i raspoređena, da se pomoću ove maske prvi sloj sa lepkom ozračuje u prvom području ali se ne ozračuje u drugom području ili da se prvi sloj sa lepkom ozračuje u drugom području ali se ne ozračuje u prvom području. Maska za osvetljavanje može pri tome na primer da bude deo doboša-bubnja za osvetljavanje ili deo trake za osvetljavanje, pomoću koje se formira putanja folije, koja može da bude izvedena iz druge po redu noseće folije, prvog sloja sa lepkom, druge noseće folije, sloja za razdvajanje i sloja sa dekorom. U skladu sa jednim daljim povoljno izvedenim primerom biće sloj sa dekorom upotrebljen za upravljanje postupkom za ozračivanje prvog sloja sa lepkom.

Pri tome se prvenstveno prvi sloj sa lepkom ozračuje sa jednim izvorom zračenja postavljenim u pravcu strane druge po redu noseće folije okrenute od sloja sa dekorom i pri čemu je izvora zračenja postavljen na određenom odstojanju od sloja sa dekorom. Prvi sloj sa dekorom je pri tome u postupku zračenja postavljen između izvora zračenja i prvog sloja sa lepkom. Prvenstveno sloj sa dekorom ima jednu neprozračnost (neprovidnost), koja je predviđenu u prvom ili drugom području i u drugom odnosno prvom području nema predviđen sloj, koji se koristi kao maskirajući sloj za upravljanje ozračivanjem prvog sloja sa lepkom. Tako je takođe moguće, da se jedan metalni sloj za refleksiju koristi kod sloja sa dekorom dodatno kao sloj za maskiranje, kojim se vrši upravljanje ozračivanjem prvog sloja sa lepkom. Pomoću toga je moguće, da se za osvetljavanje prvog sloja sa lepkom upravlja pomoću tačnog pasera preko dizajnu sloja sa dekorom.

Prvenstveno će se kod prvog koraka za ozračivanje prvog sloja sa lepkom, pre postavljanja prve noseće folije, vršiti ozračivanje sa jednim izvorom zračenja postavljenim u pravcu strane druge po redu noseće folije okrenute od sloja sa dekorom i izvor zračenja je tada postavljen sa određenim odstojanjem od sloja sa dekorom, pri čemu sloj sa dekorom pri ozračivanju dejstvuje kao sloj za maskiranje i prvi sloj sa lepkom je deaktiviran u drugom području. U drugom koraku za ozračivanje prvog sloja sa lepkom će se posle postavljanja druge po redu noseće folije vršiti ozračivanje sa jednim izvorom zračenja postavljenim u pravcu strane prve noseće folije okrenute od sloja druge po redu noseće folije i izvor zračenja je tada postavljen sa određenim odstojanjem od druge po redu noseće folije i prvi sloj sa lepkom je aktiviran u prvom području.

Pri tome se mogu koristiti UV-A i/ili UV-B i/ili UV-C zračenja za otvrdnjavanje, već prema iskorišćenju inicijator–sistema u sloju sa lepkom i/ili već prema propusnoj sposobnosti za zračenje nosećih folija i/ili drugih prozračenih slojeva. Dalje je neophodan dovoljna unos energije zračenja, da bi se dostiglo dovoljno otvrdnjavanje. Toplota (na primer IR-zračenje) dodatno potpomaže ovom otvrdnjavanju. Pod otvrdnjavanjem se podrazumeva prvenstveno obrazovanje novih lanaca od kratkolančanih monomera, oligomera i polimera koji se pri tome vezuju u dugolančane polimere. Polimerski lanci su u osnovi dinamički pokretljivi onda kada usledi jedan unos toplote i tim unosom toplote biva olakšano formiranje dužih lanaca polimera vezivanjem manjih lanaca jedan sa drugim.

Osvetljavanje prvog sloja sa lepkom može – kako je to gore opisano – da usledi jednostepeno (u jednom koraku). Ali je takođe moguće, da usledi višestepeno osvetljavanje. Tako je na primer moguće, da se u jednom prvom osvetljavajućem koraku aktivira sloj sa lepkom, ali da pri tome još nije usledilo otvrdnjavanje lepka u potpunosti. Posle povlačenja-skidanja drugog dela osnovne folije se zatim ozračuje i preostala folija sa drugom po redu nosećom folijom kao i ovaj prvi deo osnovne folije, tako da sada prvi sloj sa lepkom otvrdnjava u potpunosti. Kod neprovidnih prenosnih folija može da usledi takođe jedno naročito predaktiviranje UV-lepka nepotpunim ozračivanjem lepka. U nastavku sledi zajedničko vođenje slojeva i naknadno otvrdnjavanje predaktiviranog lepka pomoću ozračivanja kroz slojeve.

U skladu sa jednom daljom povoljno izvedenom formom sloj sa dekorom ima jednu oznaku i/ili jedan preneseni sloj ima oznaku, koja može da se koristi za određivanje prvog ili drugog područja prvog sloja sa lepkom i/ili za određivanje prvog ili drugog delimičnog područja osnovne folije. Ova oznaka igra dakle ulogu registar-oznake. Oznaka može da bude oblikovan iz jednog otštampanog materijala i/ili od jednog površinskog reljefa i/ili iz jednog magnetskog i/ili električnog provodnog materijala. Može takođe da se kada je u pitanju oznaka radi na primer o jednoj optički čitljivoj oznaci, kod koje se, zbog njenog visokog kvaliteta boje, bitno razlikuje njena neprozračnost ili njeno svojstvo refleksije u odnosu na pozadinu. Može se kod oznake raditi takođe o jednoj makroskopskoj ili difrakcionoj reljefnoj strukturi, koja upadnu svetlost skreće prema prethodno datom ugaonom području i pomoću ovog svojstva se optički razlikuje od područja u zaleđu. Dizajnerski elementi sloja sa dekorom mogu isto tako da služe kao pozicione oznake. Ali se kod registracione oznake može da radi takođe i o jedom zahvatnom senzoru koji pomoću magnetske i/ili električne provodnosti uočava registracione oznake. Moguće je takođe da upresovane rupe služe kao oznake ili da udružene folije pomoću predhodno otpresovanog "traktorskog traga" služe kao oznake.

Oznake se prepoznaju odnosno shvataju, na primer pomoću jednog optičkog ili mehaničkog, induktivnog ili kapacitativnog senzora ili ultrazvučnog senzora i pomoću takvih oznaka se zatim odvija odnosno upravlja postupkom za razdvajanje nosećih folija, za aktiviranje prvog sloja sa lepkom, za deaktiviranje prvog sloja sa lepkom i/ili za nanošenje prvog sloja sa lepkom. Na taj način ako sloj sa dekorom ima optički čitljive registracione oznake, onda se pomoću njih može da upravlja ozračivanjem prvog sloja sa lepkom i prvenstveno se upravlja takođe postupkom za razdvajanje prve noseće folije duž granične linije između najmanje jednog prvog delimičnog područja i drugog delimičnog područja. Takođe je time omogućeno jedno tačno registrovanje momenta za aktiviranje kako prvog sloja sa lepkom tako isto i tačno registrovanje momenta za razdvajanje noseće folije od dizajniranog sloja sa dekorom.

Oznake su prvenstveno postavljene u drugom delimičnom području osnovne folije. Ali oznake se ne nalaze uvek samo u drugom delimičnom području. Alternativno se može makar jedan deo oznaka, uglavnom izvedene kao zajednički noseći trag, fiksirati na noseću foliju i ostaviti na volju. Ove oznake biće pročitane-registrovane pri apliciranju i potrebne su za uključivanje pri pozicioniranju (insetting). Ove oznake znači grade jedno separatno delimično područje, koje nije uključeno u drugo delimično područje i takođe se ne aplicira zajedno sa prvim delimičnim područjem. Oznake mogu biti pri tome oblikovane na primer kao linije ili trake, koje se pružaju-teku prvenstveno poprečno i podužno ( za podužno i poprečno registrovano upravljanje) na podužni pravc trake folije, koja gradi osnovnu foliju. Oznake su pri tome prvenstveno postavljene između dva prva područja osnovne folije.

Prvenstveno je dalje svakom prvom delu osnovne folije pridodata jedna ili više registracionih oznaka.

Dalje je takođe povoljno, kada se ovaj prvi sloj sa lepkom deaktivira u drugom području pomoću preštampavanja sa jednim slojem za deaktiviranje ili je ovaj prvi sloj sa lepkom otštampan na prvoj i/ili na drugoj po redu nosećoj foliji u prvom području ali ne i u drugom području. Sloj za deaktiviranje može biti na primer izveden od silikona ili materije koja sadrži silikon ili od politetrafluor-etilena (PTFE) / (Teflon®).

Dalje je takođe moguće, da se prvi sloj sa lepkom u prvom području i u drugom području postavi sa različitom površinskom gustinom lepka, tako da se srednja sila lepljenja po jedinici površine, naročito po jednom cm<2>, razlikuje u prvom i drugom području. Prvenstveno će kod ove izvedene forme prvi sloj sa lepkom da se otštampa sa mustrama-uzorcima kao što su tačke, simboli, alfanumeričke oznake,linije, krugovi, talasi ili sa nekim drugim grafičkim motivima u prvom i/ili drugom površinskom području, pri čemu razlika u površinskoj gustini lepka može da se postigne pomoću varijacije veličine tačaka i/ili sa proširenjem rastera između tačaka sa lepkom. Dalje je takođe moguće, da se u tu svrhu u prvom području nanese prvi sloj sa lepkom po celoj površini i u drugom području da se nanese prvi sloj sa lepkom samo u formi jednog tačkastog rastera. Ova srednja površinska pokrivenost sa prvim slojem sa lepkom prve i/ili druge po redu noseće folije se razlikuje pri tome za oko najmanje 15% u prvom području u odnosu na drugo područje. Pomoću ovog izvođenja moguće je, pomoću jednog postupka štampanja, na primer pomoću duboke štampe ili fleksi štampe, da se postigne znatna korist odnosno ušteda od pronalaska u pogledu cene troškova.

Prvenstveno će se druga po redu noseća folija kaširati pomoću dva suprotno ležeća valjka na osnovnu foliju.

U skladu sa jednim povoljno izvedenim primerom biće sloj sa dekorom, sloj za razdvajanje i prva noseća folija upotpunosti razdvojeni duž granične linije definisane jednim prvim delimičnim područjem. Pri tome je takođe moguće, da se i druga po redu noseća folija takođe razdvoji na delove. Ali se pri tome prvenstveno mora da vodi račun da se to dogodi tako, da se druga po redu noseća folija razdvoji manje od 50 %, prvenstveno manje od 10 %. Ukoliko folija ima jedan sistem za razdvajanje, tada se može ona takođe u potpunosti da razdvoji duž granične linije definisane najmanje jednim prvim delimičnim područjem.

Razdvajanje prve noseće folije sledi prvenstveno pomoću prese za utiskivanje, na primer pomoću jedne rotacione prese ili pomoću jednog lasera.

Prvenstveno sledi razdvajanje prve noseće folije u registru prema graničnoj liniji između prvog i drugog područja. Postupak izveden u skladu sa pronalaskom s druge strane ne zahteva nikaku visoku tačnost registrovanja između ovih procesa za strukturisanje prvog sloja sa lepkom (osvetljavanje, štampanje, utiskivanje) i za proces razdvajanja (presa), tako da se postupak zbog povoljne cene troškova može koristiti i u velikoindustrijskom proizvodnom procesu.

Dalje je povoljno, da se ovo telo folije izgrađeno od osnovne folije, druge po redu noseće folije i prvog sloja sa lepkom obradi sa jednim toplo utisnutim pečatom, koji istovremeno aktivira prvi sloj sa lepkom u prvom delimičnom području i prvu noseću foliju proseca makar delimično duž ove granične linije definisane sa najmanje jednim prvim delimičnim

1

područjem. Time će se postići veoma visoko tačnost registrovanja između ova oba procesa i u daljem postupku će se redukovati broj radnih koraka potrebnih za obradu.

U skladu sa jednim povoljno izvedenim primerom posle povlačenja-skidanja drugog dela osnovne folije biće preostala folija sa drugom po redu nosećom folijom i ovaj prvi deo osnovne folije korišćeni kao prenosna folija, naročito kao folija predviđena za toplo utiskivanje, za osiguranje zaštićenog dokumenta. Ova prenosna folija je na taj način pripremila sigurnosni element za osiguranje zaštićenog dokumenta.

Dalje je moguće, da ova prenosna folija ima veći broj prvih delimičnih područja, koja sadrže svako po jedan sigurnosni element za osiguranje zaštićenog dokumenta, koja se pomoću prenosa na zaštićeni dokument koriste za osiguranje ovog zaštićenog dokumenta.

U tu svrhu posle skidanja-odvajanja drugog dela osnovne folije preostala folija se sa drugom po redu nosećom folijom i prvim delom osnovne folije polaže na ciljni supstrat, jedno ili više delimičnih područja osnovne folije se aplicira na ciljni supstrat pomoću aktiviranja sloja sa lepkom postavljenog između sloja sa dekorom i ciljnog supstrata i višeslojno telo, koje obuhvata prvu noseću foliju, prvi i drugi sloj sa lepkom i drugu po redu noseću foliju, se skida-povlači sa sloja sa dekorom na koji su aplicirani jedno ili više prvih delimičnih područja osnovne folije.

Dalje je takođe moguće, da posle skidanja-odvajanja drugog dela osnovne folije preostala folija se sa drugom po redu nosećom folijom i prvim delom osnovne folije polaže na ciljni supstrat, jedno ili više prvih delimičnih područja osnovne folije biće aplicirano na ciljni supstrat pomoću aktiviranja jednog sloja sa lepkom postavljenog između sloja sa dekorom i ciljnog supstrata i druga po redu noseća folija se skida-povlači sa sloja sa dekorom i sa prve noseće folije koja aplicira jedno ili više prvih delimičnih područja osnovne folije. Ukoliko folija ima jedan sistem za razdvajanje, tada može sistem za razdvajanje ili da ostane na drugoj po redu nosećoj foliji ili da bude apliciran zajedno sa apliciranim prvim delimičnim područjem osnovne folije.

U tu svrhu je na ovu stranu prve noseće folije okrenute od sloja sa dekorom postavljen povoljno jedan treći sloj sa lepkom, kod koga se prvenstveno radi o jednom sloju sa lepkom podobnim za toplo pečaćenje. Dalje je takođe moguće, da se kod ovog trećeg sloja sa lepkom radi o jednom prijanjajućem sloju sa lepkom podobnim za toplo pečaćenje, hladnom prijanjajućem sloju sa lepkom podobnim za pečaćenje ili o jednom latentnom reaktivnom sloju sa lepkom podobnim za toplo pečaćenje.

Kao druga po redu noseća folija koristi se prvenstveno jedna transparentna folija izvedena od veštačke plastične mase, koja ima debljini veću od 6 µm, prvenstveno sa debljinom između 6 µm i 250 µm. Ali je takođe moguće, da se kao druga po redu noseća folija koristi jedan papirni supstrat ili Teslin® (matirana, bela, nepremazana jednoslojna polietilen folija). Kao prva noseća folija se koristi prvenstveno jedna od veštačke plastične mase izvedena folija, koja ima debljinu između 4 µm i 75 µm.

U skladu sa jednim povoljno izvedenim primerom predviđena su dva ili više prvih delimičnih područja i svako prvo delimično područje je zatvoreno od strane drugog delimičnog područja, koje je oblikovano kao zajednički ovešano područje. Time je olakšano povlačenje-skidanje drugog područja osnovne folije. Alternativno može drugo delimično područje ipak da sadrži više, zajednički neovešanih oblasti.

Prvenstveno prvo područje prekriva najmanje 50 % površine svakog prvog delimičnog područja, dalje povoljnije izvođenje u kome se prekriva više od 75 % površine svakog prvog delimičnog područja. Takođe je dalje moguće, da prvo područje u potpunosti prekriva svako prvo delimično područje. Dalje drugo delimično područje prekriva oko najmanje 5 % površine prvog područja. Pomoću ovako izvedene mere je u daljem postupko sigurno obezbeđeno, da povlačenje-skidanje drugog dela osnovne folije može da usledi sa visokom pouzdanošću.

Sloj sa dekorom u skladu sa jednim povoljno izvedenim primerom pronalaska ima jedan ili više optički varjabilnih efekata pomoću generalisanih slojeva. Sloj sa dekorom ima na taj način prvenstveno jedan replicirajući sloj sa lakom sa jednom površinskom strukturom oblikovanom u replicirajućim slojem sa lakom, na primer jednu difrakcionu površinsku strukturu, jednu strukturu sa mikro sočivima, jednu mat-strukturu ili jednu simetričnu ili asimetričnu blaze–optičku rešetku. Struktura sa mikro sočivima može na primer da sadrži sferična sočiva ili cilindrična sočiva. Na primer za takve sigurnosne elemente su pogodna mikro sočiva sa strukturom takozvanog Moire' uveličavajućeg sočiva (moire' je efekat u obliku francuske moire'- tkanine).

Dalje sloj sa dekorom ima prvenstveno jedan sloj za refleksiju, koji je dalje oblikovan sa jednom mustrom u obliku jedne prve informacije. Kod sloja za refleksiju radi se prvenstveno o jednom metalnom sloju od hroma, bakra, srebra ili zlata ili o jednoj leguri od ovih metala, koji je povoljno izveden isparavanjem u vakumu (postupak metalizacija isparivanjem pod vakumom i visokom temperaturom), pri čemu je naročito povoljno dobijena debljina sloja od 0,01 µm do 0,10 µm. Dalje je takođe moguće, da se sloj za refleksiju izvede od jednog transparentnog sloja za refleksiju, na primer veoma tanki ili fino strukturisani metalni sloj ili jedan HRI - sloj ili LRI - sloj (HRI = High Refraction Index (sloj sa visokim indeksom prelamanja svetlosti)); LRI = Low Refraction Index (sloj sa niskim indeksom prelamanja svetlosti)). Jedan takav dielektrični sloj za refleksiju sastoji se na primer iz sloja izvedenog isparavanjem od jednog metal-oksida, metal-sulfida, titan-dioksida i tako dalje. Debljina sloja leži prvenstveno između 10 nm i 150 nm.

Sloj sa dekorom ima dalje jedan sloj sa zapreminskim hologramom, u kome je upisan jedan zapreminski hologram. Zapreminski hologram koji se u suprotnosti od površinskih holograma koji su izvedeni sa jednom površinskom strukturom, zasniva na prelamanju svetlosti na takozvanoj bragovoj prelomnoj ravni (Bragova ravan) unutar jednog transparentnog sloja, pomoću ovih unutar ovog transparentnog sloja izgrađenih lokalnih ravni sa različitim indeksima prelamanja.

Sloj sa dekorom ima dalje sloj sa tankim slojevitim film-elementom za generisanje pomeranja obojenog efekta u zavisno od ugla gledanja. Jedan takav tanki slojeviti film-element sadrži na primer jedan sloj za absorpciju, jedan distancioni sloj i jedan sloj za refleksiju, pri čemu distancioni sloj poseduje debljinu sloja u oblasti λ/2 ili λ/4 talasne dužine λ svetlosti u vidljivoj objasti frekvencije. Dalje je takođe moguće, da jedan takav tanki slojeviti filmelement sadrži niz od više slojeva sa različitim indeksima prelamanja, koji ispunjavaju dotične λ/2 odnosno λ/4 uslove.

Prvenstveno sloj sa dekorom ima oblikovan obojeni sloj sa jednom mustrom u obliku jedne druge po redu informacije. Kod obojenog sloja se radi prvenstveno o jednom ili o više pojedinačnih obojenih slojeva koji sadrže pigmente i/ili obojene materije i/ili o jednom obojenom sloju koji sadrži optički varjabilne pigmente, na primer sadrži tanke-film slojevite pigmente ili tečne kristalne pigmente. Moguće je takođe korišćenje UV- ili IR-luminiscentnih ili - fosforoscentnih pigmenata. Obojeni sloj ili obojeni slojevi mogu da budu postavljeni na primer pomoću postupka mlaznog štampanja (pomoću inkjet odnosno nonimpact mlaznog štampača) i naročito kao individalizovana informacija.

Sloj sa dekorom može dalje da ima takođe sloj sa tečnim kristalima, prvenstveno jedan sloj sa holesterinskim tečnim kristalima ili jedan sloj sa nematičkim tečnim kristalima ili jednu kombinaciju od holesterinskih i/ili nematičkih tečnih kristala. Dalje može sloj sa dekorom da poseduje takođe dva obojena sloja ili više obojenih slojeva, da poseduje slojeve za posredovanje pri štampanju koji su otštampani pomoću inkjet odnosno non-impact mlaznog štampača ili jednu željenu kombinaciju od ovih gore navedenih slojeva. Dalje je isto tako mogući da sloj sa dekorom ima funkcionalne slojeve i kombinacije od njih.

Dalje je takođe moguće, da sloj sa dekorom sadrži jedan ili više električno provodnih ili poluprovodnih slojeva, koji predstavlja pogodan električni prekidač ili električni konstrukcioni element, na primer jedno RF - rezonantno kolo ili RFID - rezonantno kolo i/ili provodne trake i/ili antene i/ili elektro provodno kodiranje. Radi se o jednom metalnom sloju,

1

koji je na povoljan način dobijen isparivanjem u vakumu ili štampanjem i na kraju je povoljno ojačan pomoći galvanskog uvećanja.

U nastavku opisa biće pronalazak bliže objašnjen na osnovu više izvedenih primera i uz pomoć priloženih crteža na kojima su prikazani ovi izvedeni primeri. Pri tome crteži prikazuju:

Slika 1A šematski prikazan presek jedne prenosne folije.

Slika 1B šematski prikazan presek prenosne folije prema slici 1A u otpresovanom stanju.

Slika 2 i 3 šematski prikazan presek za razjašnjenje postupnih - radnih koraka pri izradi jedne prenosne folije

Slika 4 šematski prikazan presek za razjašnjenje postupnih - radnih koraka pri prenosu jedne prenosne folije.

Slika 5 i 6 šematski prikazan presek prenosne folije sa alternativnim slojem sa dekorom

Slika 7A šematski prikazan presek jedne dalje prenosne folije.

Slika 7B šematski prikazan preseka prenosne folije prema slici 7a u otpresovanom stanju.

Slika 8 šematski prikazan presek za razjašnjenje izrade jedne dalje prenosne folije.

Slika 9 šematski prikazan presek za razjašnjenje postupnih- radnih koraka pri prenosu jedne dalje prenosne folije.

Slika 10A šematski prikazan presek jedne dalje prenosne folije.

Slika 10B šematski prikazan preseka prenosne folije prema slici 10a u otpresovanom stanju.

Slika 11 šematski prikazan presek za razjašnjenje izrade jedne dalje prenosne folije.

Slika 12 šematski prikazan presek za razjašnjenje postupnih - radnih koraka pri prenosu jedne dalje prenosne folije.

Slika 1A prikazuje jednu prenosnu foliju 1 sa jednom osnovnom folijom 10 i jednom daljom nosećom folijom 40. Osnovna folija 10 sadrži jednu noseću foliju 11, jedan sloj 12 za razdvajanje i jedan sloj 13 sa dekorom, koji može da sadrži jedan sloj sa zaštitnim lakom, jedan replicirajući sloj sa lakom, jedan sloj za refleksiju i jedan sloj sa lepkom.

Između replicirajućeg sloja sa lakom i sloja sa zaštitnim lakom predviđen je jedan sloj za ojačanje sa debljinom sloja od oko 0,1 µm do 0,5 µm, prvenstveno od 1 µm do 3 µm za dodatnu mehaničku stabilnost pri jednoj laminaciji-odvajanju slojeva, na primer u jednoj strukturi od veštačke plastične mase formiranoj u obliku naslaganih karata.

Ovaj predhodno pomenuti sloj za ojačanje može biti takođe strukturisan iz više slojeva.

1

Kod noseće folije 11 radi se prvenstveno o jednoj PET-, PEN- ili BOPP- foliji čija se debljina kreće od 6 µm do 125 µm. Na noseću foliju 11 se sada pomoću nanošenja daljih slojeva jedan iznad drugoga postavljaju sloj 12 za razdvajanje i sloj 13 sa dekorom. Pri tome se na noseću foliju 11 najpre postavlja sloj 12 za razdvajanje. Sloj 12 za razdvajanje se sastoji prvenstveno od jednog materijala na bazi voska, koji naročito pomoću jednog postupka toplog utiskivanja omekšava na osnovu prisutne toplote i na taj način omogućava jedno sigurno razdvajanje sloja 13 sa dekorom od noseće folije 11. Sloj 12 za razdvajanje može da bude sastavljen iz više slojeva (na primer od jednog sloja sa voskom i sa dodatno priključenim slojem sa razdvojivim lakom). Ukupna debljina sloja 12 za razdvajanje iznosi prvenstveno između 0,01 µm do 1,2 µm. U nastavku postupka postavlja se sloj sa zaštitnim lakom sa jednom debljinom sloja od 0,5 µm do 1,5 µm. Pri tome je takođe moguće, da sloj sa zaštitinim lakom preuzme funkciju sloja 12 za razdvajanje i sledstveno tome da omogući kako razdvajanje sloja 13 sa dekorom od noseće foljije 11 ali isto tako i da zaštiti sloj 13 sa dekorom od mehaničkih uticaja i uticaja okoline. Pri tome je takođe moguće, da je sloj sa zaštitnim lakom obojen ili sadrži mikro čestice i nano čestice.

Replicirajući sloj sa lakom sastoji se od jednog termoplastičnog laka, u kome se pomoću toplote i pritiska, koji su proizvedeni dejstvom jednog alata za toplo utiskivanje, formira jedna površinska struktura. Dalje je takođe moguće, da se replicirajući sloj sa lakom izgradi od jednog UV-umrežavajućeg laka, i da se oblikuje površinska struktura pomoću UV-replikacije u replicirajućem sloju sa lakom.

Replicirajući sloj sa lakom poseduje prvenstveno jednu debljinu sloja između 0,5 µm i 15 µm. Kod ove površinske strukture oblikovane u replicirajućem sloju sa lakom radi se pre svega o jednoj difrakcionoj površinskoj strukturi, na primer o jednom hologramu, Kinegramu® ili o jednoj drugoj optički aktivnoj difrakcionoj rešetkastoj strukturiti. Takva površinska struktura ima na uobičajen način razdvojene strukturne elemente u području od 0,1 µm do 4 µm. Dalje je takođe moguće, da površnska struktura predstavlja makroskopsku površinsku strukturu, na primer polje sa mikro sočivima ili jednu blaze-rešetku.

Na replicirajući sloj sa lakom posle oblikovanja jednog površinskog reljefa postavlja se sloj za refleksiju. Kod sloja za refleksiju radi se prvenstveno o jednom metalnom sloju od hroma, bakra, srebra ili zlata ili od legure ovih materijala, koji je povoljno izveden isparavanjem u vakumu, pri čemu je debljina sloja od 0,01 µm do 0,10 µm. Dalje je takođe moguće, da se sloj za refleksiju izvede od jednog transparentnog sloja za refleksiju, na primer od veoma tankog ili fino strukturisanog metalnog sloja ili da ima jedan HRI- sloj ili LRI- sloj (HRI = High Refraction Index (sloj sa visokim indeksom prelamanja svetlosti); LRI = Low Refraction Index (sloj sa niskim indeksom prelamanja svetlosti)). Jedan takav dielektrični sloj za refleksiju sastoji se na primer iz sloja izvedenog isparavanjem u vakumu od jednog metaloksida, metal-sulfida, titan-dioksida i tako dalje. Debljina sloja leži prvenstveno između 10 nm i 150 nm.

Dalje je takođe moguće, da se nameste gore pomenuti slojevi u sloj 13 sa dekorom ili da se dopunski unesu još neki slojevi, koji generišu jedan optički varjabilni efekat, na primer jedan sloj sa zapreminskim hologramom, jedan sistem sa tankim-film slojem, jedan sloj sa materijalom sastavljenim od umreženih holesterinskih tečnih kristala ili jedan obojeni sloj. Dalje je takođe moguće, da sloj sa dekorom sadrži jedan ili više električno provodnih ili poluprovodnih slojeva, koji predstavljaju pogodan električni prekidač ili električni konstrukcioni element, na primer jedno RF - rezonantno kolo ili RFID - rezonantno kolo. Ovde se radi o jednom metalnom sloju, koji je na povoljan način dobijen isparavanjem u vakumu ili štampanjem i na kraju je povoljno ojačan pomoći galvanskog uvećanja. Naročito sloj 16 za refleksiju može da služi istovremeno kao električno provodni sloj, koji se radi toga na isti način može naknadno da ojača galvanski. Dalje može sloj 13 sa dekorom da sadrži jedan ili više slojeva od jednog magnetnog materijala ili jednog elektro-luminiscentnog materijala.

1

U nastavku se sloj 14 sa lepkom, koji može biti višeslojni i/ili na tečnoj bazi ili sadrži sredstva za rastvaranje i/ili otvrdnjava zračenjem ili je kombinovan iz ovih elemenata, uvodi sa ukupnom debljinom sloja od oko 0,3 µm do 25 µm. Sloj 14 sa lepkom se sastoji prvenstveno od jednog termički aktivirajućeg lepka i biće postavljen po celoj površini pomoću jednog noža za premazivanje na sloj 13 sa dekorom.

Na strani nosećeg sloja 11 okrenutoj od sloja 13 sa dekorom biće nanet jedan sloj 15 sa lepkom, koji je isto tako prvenstveno jedan termički aktivirajući lepak i nanet je po celoj površini.

Kako je to naznačeno na slikama 1A i 1B, osnovna folija 10 kao i sledstveno tome i sloj 13 sa dekorom imaju dva prva delimična područja 21 i imaju druga dva delimična područja 22 koja obuhvataju-okružuju prvo delimično područje 21. Prvo delimično područje 21 predstavlja pri tome deo sloja 13 sa dekorom, koje se kao sigurnosni element prenosi na ciljni supstrat, na primer nanosi se na jedan zaštićeni dokument.

Prvenstveno je ova reljefna struktura koja je oblikovana na replicirajućem sloju sa lakom izabrana tako, da se u prvom delimičnom području 21 generiše jedna predhodno data optički varjabilna informacija. Ova u prvom delimičnom području 21 oblikovana površinska struktura razlikuje se na taj način prvenstveno od ove površinske strukture oblikovane u replicirajućem sloju sa lakom na drugom delimičnom području 22. Dalje je sloj za refleksiju izveden povoljno u obliku mustre i predviđen je parcijalno i ima pripremljenu u prvom delimičnom području 21 jednu predhodno definisanu drugu informaciju. Prvenstveno se pri tome takođe razlikuje oblik izvedene mustre u sloja za refleksiju u prvom delimičnom području 21 od ove izvedene mustre u drugom delimičnom području 22. Prvenstveno sloj za refleksiju nije predviđen u drugom delimičnom području 22. Takođe ovi opticiono izvedeni dalji optički aktivni slojevi sloja 13 sa dekorom su prvenstveno formirani u nosećem registru za prvo delimično područje 21 i pripremljeni su kao dalje informacije u prvom delimičnom području 21, tako da se oblik ovih slojeva u prvom delimičnom području 21 u svakom slučaju razlikuje od oblika slojeva u drugom delimičnom području 22.

Dalje je takođe moguće, da je predviđen veći broj prvih delimičnih područja 21, pri čemu su ova prva delimična područja 21 obuhvaćena i zatvorena od jednog prolaznog drugog delimičnog područja 22.

Na dalju noseću foliju 40 postavljen je jedan prvi sloj 30 sa lepkom. Pri tome sloj 30 sa lepkom postavljen je samo u oblasti prvog delimičnog područja 21 i prvenstveno je postavljen u obliku rastera.

Kod sloja 30 sa lepkom radi se o jednom UV-aktivirajućem lepku. Ovaj lepak korišćen za sloj 30 sa lepkom ima na primer sledeći sastav:

Diciklopentiloksietil metakrilat 50% do 60% 2-hidroksietilmetakrilat 8% Trimetilolpropantriakrilat 35% do 30% (3- (2,3 - epoksipropoksi) propil) trimemetoksisilan 1%

1-hidroksi-cikloeksilfenil-keton (Irgacure 184 (BASF)) 1% do 2%

Jedan drugi primera radi lepak upotrebljen za sloj 30 sa lepkom ima na primer sastav:

Diciklopentiloksietil metakrilat 50% do 60% 2-hidroksietilmetakrilat 8% Trimetilolpropantriakrilat 35% do 30% Fenol, etoksilated, esters with acrilik acid 5% Dipropilenglikoldiakrilat 5%

(3- (2,3 - epoksipropoksi) propil) trimemetoksisilan 1%

1-hidroksi-cikloeksilfenil-keton (Irgacure 184 (BASF)) 1% do 2%

1

Sloj 30 sa lepkom biće postavljen sa debljinom sloja od 0,1 µm do 10 µm na noseću foliju 40 pomoću jednog štamparskog postupka, pomoću izlivanja ili pomoću noža za premazivanje. Kod noseće folije 40 radi se o jednoj transparentnoj foliji izvedenoj od veštačke plastične mase, koja se prvenstveno sastoji od PET-, PVC-, PEN- ili BOPP-folije i poseduje debljinu sloja od 6 µm do 250 µm.

Na slikama 2 i 3 je razjašnjena izrada prenosne folije 1 prema sledećim postupnim-radnim koracima. Kako slika 2 (2A) prikazuje, biće najpre pripremljena osnovna folija 10 bez sloja 14 sa lepkom i bez sloja 15 sa lepkom, koji se nanose u naredno postupnom koraku. Posle jednog u datom slučaju predhodno sprovedenog sušenja slojeva 14,15 sa lepkom noseća folija 40 se spaja preko sloja 30 sa lepkom sa osnovnom folijom 10. Sloj 30 sa lepkom može pri tome biti postavljen na noseću foliju 40 ili na sloj 15 sa lepkom. Moguće je i preporučljivo je, da se sloj 30 sa lepkom postavi samo u oblast delimičnog područja 21.

Alternativno može sloj 30 sa lepkom da se postaviti takođe po celoj površini i da se aktivira samo u oblasti delimičnog područja 21. Pri tome se aktivira jedno prvo područje sloja 30 sa lepkom pomoću osvetljavanja. U tu svrhu ova na slici 2c prikazana izgrađena prenosna folija, koja je sastavljena iz noseće folije 40, sloja 30 sa lepkom, noseće folije 11, sloja 12 za razdvajanje i sloja 13 sa dekorom, biće osvetljavana samo u području 31 sa UV-svetlom. Pri tome se koristiti kolimatorski izvor svetlosti, koji je usmeren na noseću foliju 40 na strani okrenutoj od noseće folije 11 i izvor svetlosti je postavljen na određenom rastojanju od noseće folije 40. U postupku ozračivanja je pri tome između svetlosnog izvora i sloja 30 sa lepkom postavljena jedna maska za osvetljavanje, koja prekriva polje 32 i na taj način omogućava jedno selektivno osvetljavanje oblasti 31. Izvor za osvetljavanje i maska za osvetljavanje su prvenstveno deo jednog doboša za osvetljavanje, koji se vodi preko tela folije. Maska za osvetljavanje je pri tome tako formirana i raspoređena, da se oblast 31 prve delimične folije 21 prekriva šire pomoću maske i maska za osvetljavanje se pozicionira u okviru jedne registrovane tolerancije prvenstveno od 0,1 mm do 2,0 mm prema prvom delimičnom području 21.

U području 32 se sloj 30 sa lepkom ne osvetljava pomoću UV-svetla i samim tim se ne aktivira.

Kao naročito uspešna kombinacija smatra se pri tome jedna kombinacija od dve vrste lepka, pri čemu je prvi lepak ovaj lepak koji je prikazan u gore navedenoj tabeli za UV-aktivirajuće lepkove (nanošenje pomoću flekso štampe sa jednom gustinom rastera između 40 % i 80 % i sa 40 do 60 linija po jednom santimetru) i koji se koristi za sloj 30 sa lepkom i jedan lepak sposoban za toplo pečaćenje, koji se nanosi sa težinskim udelom između 2 g/m<2>do 4 g/m<2>, koji se koristi za sloj 15 sa lepkom. UV-lepak je prvenstveno čist radikalno UV-otvrdnjavajući lepak i poseduje odatle sadržaj čvrstog tela od 100%. Jedan otkinuti deo monomera može pri tome da ispari na isti način pri UV-otvrdnjavanju, jer se pomoću UV-zračenja unosi takođe toplota u sloj, kada lepak nije kompletno zatvoren između dva susedna sloja, naročito folije.

Lepak sposoban za toplo pečaćenje sastoji se od akrilata i sredstva za rastvaranje (izopropanol toluol). Udeo čvrstog tela leži u granicama od 19% do 20% da bi se garantovalo nanošenje pomoću mašine za lak. On pri sobnoj temperaturi ( oko 20<0>) posle sušenja nema lepljivu površinu, naročito na sobnoj temperaturi, jer tačka topljenja leži ispod prelazne temperature (temperature transformacije) od 30<0>i na taj način se lepak stalno nlazi iznad temperature za obradu (izradu) folije.

U jednom daljem koraku razjašnjenom na slici 3 definisani su sloj 13 sa dekorom, sloj 12 za razdvajanje i noseća folija 11 duž ovog prvog delimičnog područja 21 i biće prvo delimično područje 21 skroz razdvojeno od delimičnog područja 22 pomoću razdvojne granične linije. Razdvajanje ovih slojeva sledi prvenstveno pomoću jedne prese, koja unosi odgovarajuće izuzeće-prekid u osnovno telo folije, koje je sastavljeno iz sloja 30 sa lepkom kao i slojeva 15 do 11. Ovde je pri tome takođe moguće, da se dubina upresovanja tako izabere, da se i druga po redu noseća folija 40 takođe razdvoji delimično. Dalje je takođe moguće, da se prva

1

noseća folija 11 ne razdvoji u potpunosti, već da se razdvoji samo delimično. Ona može da se podesi za neki određeni oblik i da se menja duž granične linije područja tako, da se u jednom delu noseća folija 11 potpuno razdvoji ili da se ne razdvoji ili da se noseća folija 11 ne razdvoji po celoj svojoj debljini već delimično na primer samo 80% svoje debljine.

U jednom daljem koraku, koji je prikazan na slici 3B, se ovaj deo osnovne foliji 10, koji je sadržan u delimično područje 22 ("rešetka"), skida-povlači sa noseće folije 40, pri čemu na osnovu aktiviranog sloja 30 sa lepkom u području 31 ostaje osnovna folija 10 u ovom delimičnom području 21 prilepljena za noseću foliju 40 i ostaje zadržana na nosećoj foliji 40. Posle skidanja "rešetke" dobija se posle toga višeslojno telo 1 koje je prikazano na slici 3C, koje može da nađe primenu kao sigurnosni element odnosno kao prenosna folija za apliciranje sigurnosnog elementana na ciljni supstrat.

Kako je to razjašnjeno pomoću slike 4, može višeslojno telo 1 da se iskoristi kao prenosna folija za apliciranje jednog sigurnosnog elementa 23 na ciljni supstrat 70. U tu svrhu biće višeslojno telo 1 položeno na ciljni supstrat 70 i slojevi 14, 15 sa lepkom biće aktivirani u jednom prvom delimičnom području 21 pomoću jednog odgovarajuće formiranog pečata 71 za toplo utiskivanje. Pomoću aktiviranja sloja 14 sa lepkom biće prenosna naslaga-sloj višeslojnog tela 1 spojena-prilepljena sa ciljnim supstratom 70. Istovremeno sledi aktiviranje sloja 15 sa lepkom, pomoću koga se povećava pričvršćivanje-prijanjanje između noseće folije 11 i noseće folije 40, prvenstveno se povećava otprilike za više od 50 %, povoljnije za više od 100 %, naročito povoljno za više od 200 %.

Utiskivanje sledi pri jednoj temperaturi od 80<0>C do 300<0>C, prvenstveno od 100<0>C do 240<0>C, naročito povoljno od 100<0>C do 180<0>C i/ili pri jednom pritisku za utiskivanje od 10 N/cm<2>do 10000 N/cm<2>, prvenstveno od 100 N/cm<2>do 5000 N/cm<2>i/ili sa jednim vremenom presovanja u trajanju od 0,01 sek do 2 sek.

U nastavku biće višeslojno telo 1, koje je sastavljeno od noseće folije 40, sloja 30 sa lepkom i noseće folije 11, povučeno-odvojeno od apliciranog područja sloja 13 sa dekorom, tako da sigurnosni element 23 ostaje pričvršćen na ciljnom supstratu 70, kako je to prikazano na slici 4. Pomoću aktiviranja sloja 15 sa lepkom biće pri tome sigurno obezbeđeno, da noseća folija 11 ne ostaje na sigurnosnom elementu 23.

Na slikama 5 i 6 su na očigledan način prikazane altenativne strukture sloja 13 sa dekorom. Dalji slojevi kao i obrada se ipak podudaraju sa ovim već opisanim izvedenim formama. U varijanti prema slici 5 prenosna folija 1 sadrži sloj 13 sa dekorom koji sadrži opciono sloj 131 sa zaštitnim lakom, čija je debljina sloja prvenstveno od 0,1 µm do 20 µm, naročito povoljno od 0,5 µm do 10 µm, sadrži jedan replicioni sloj sa lakom prvenstveno sa debljinom sloja od 0,1 µm do 10 µm, naročito povoljno od 0,5 µm do 5 µm i sa jednim slojem 132 za refleksiju, sadrži jedan prajmer sloj 133 sa lakom prvenstveno sa debljinom sloja od 0,1 µm do 5 µm, naročito povoljno od 0,1 µm do 3 µm, sadrži jedan sloj 134 sa zapreminskim hologramom sa debljinom sloja od 5 µm do 50 µm, naročito povoljno od 10 µm do 20 µm i sadrži jedan sloj 135 sa lakom za pečaćenje prvenstveno sa debljinom sloja od 0,1 µm do 5 µm, naročito povoljno od 5 µm do 15 µm. U sloju 134 sa zapreminskim hologramom upisan je jedan zapreminski hologram, koji gradi bitne sigurnosne karakteristike iz kojih rezultira sigurnosni element 23.

U varijanti prema slici 6 sloj 13 sa dekorom se sastoji od jednog sloja 136 za posredovanje pri štampanju prvenstveno sa debljinom sloja od 1 µm do 30 µm, naročito povoljno od 1 µm do 3 µm, na koji se može postaviti individualizovana oznaka pomoću inkjet odnosno nonimpact mlaznog štampača. Ovaj posredni sloj 136 za štampanje se takođe može dalje kombinovati sa svim do sada već opisanim slojevima sloja 13 sa dekorom, da bi se tako stvorio jedan individualizovani sigurnosni element 23.

Na slikama 7A i 7B prikazan je šematski izgled preseka jedne dalje prenosne folije 1. Kako je prikazano na slici 7A, na nosećoj foliji 40 predviđen je jedan sistem 17 za razdvajanje. Pomoću ovog sistema 17 za razdvajanje omogućeno je, da pri aplikaciji sigurnosnog

2

elementa 23 ostane prva noseća folija 11 na sigurnosnom elementu 23 odnosno da ostane u ovom skupu povezanih slojeva.

Pomoću zajedničkog apliciranja prve noseće folije 11 može se proizvesti samonoseći sigurnosni element 23, kojim može da se zatvori odnosno prekrije na primer jedna šupljinaudubljenje, naročito jedan otvor u vidu prozora, u ciljnom supstratu 70. Dalje se može dodatno poboljšati mehanička stabilnost, koju daje noseći sloj 11 sigurnosnom elementu 23, koja služi za to, da poveća optički sjaj sigurnosnog elementa 23, kada je sigurnosni element 23 na primer laminiran u jednom spoju od veštačke plastične mase, kao što je na primer kod zaštićenog dokumenta izvedenog od polikarbonata (PC) u jednom ID-dokumentu u obliku kartice ili može da bude i u slučaju drugih laminata. Ova dodatna mehanička stabilnost može da bude pogodna i za neke druge obrade ciljnog supstrata 70, na primer pri preštampavanju sa jednim čeličnim trnom. Ova strelica prikazana na slici 7A pokazuje poziciju na kojoj se vrši razdvajanje slojeva kod aplikaciji prenosne folije 1 na ciljni supstrat 70. Osnovna folija 10 je ovde izvedena povoljno kao folija za laminiranje.

Ukupna debljina sistema 17 za razdvajanje iznosi prvenstveno između 0,01 µm do 4 µm. Sistem 17 za razdvajanje prvenstveno ima jedan sloj 171 od voska. Materijal na bazi voska će omekšati pomoću nastale toplote pri postupku toplog utiskivanja i omogućava sigurno razdvajanje druge po redu noseće folije 40 od osnovnog tela 10.

Kako je prikazano na slikama 7A i 7B, može dalje sistem 17 za razdvajanje da poseduje jedan sloj 172 sa lakom. Sloj 172 sa lakom je prvenstveno baziran na akrilatima, poliuretanima ili derivatima celuloze.

Sloj 172 sa lakom ima prvenstveno debljinu u području od 0,1 µm do 3 µm, naročito povoljno u području od 0,2 µm do 1,5 µm.

Slika 8 prikazuje jednu dalju moguću izradu prenosne folije 1. Pri tome će na drugu po redu noseću foliju 40 biti postavljen sistem 17 za razdvajanje, koji je pre svega sastavljen od jednog sloja 171 sa voskom, koji se graniči sa drugom po redu nosećom folijom 40 i na sloj 171 sa voskom postavljen je takođe jedan sloj 172 sa lakom. Osnovna folija 10 ima prvenstveno sloj 14 sa lepkom, sloj 13 sa dekorom kao i prvu noseću foliju 11 i sloj 15 sa lepkom.

Slika 9 pokazuje makar u nekom području apliciranu prenosnu foliju 1 na ciljni supstrat 70. U tu svrhu se prenosna folija 1 polaže na ciljni supstrat 70 i slojevi 14, 15 sa lepkom se aktiviraju u prvom delimičnom području 21 pomoću jednog odgovarajuće oblikovanog pečata 71 za toplo utiskivanje. Pomoću aktiviranja sloja 14 sa lepkom biće prenosna naslagasloj prenosne folije 1 spojena - prilepljena za ciljni supstrat 70. Istovremeno sledi aktiviranje sloja 15 sa lepkom, pomoću koga se povećava pričvršćivanje - prijanjanje između noseće folije 11 i sistema 17 za razdvajanje. Sloj 171 sa voskom, koji će tokom aplikacije omekšati pod dejstvom toplote, obezbeđuje dalje jedno čisto razdvajanje između sistema 17 za razdvajanje i druge po redu noseće folije 40.

Kako je na slici 9 pokazano, ostaje sistem 17 za razdvajanje zajedno sa prvom nosećom folijom 11 i slojem 13 sa dekorom, prvenstveno kao sigurnosni element 23, posle aplikacije na ciljni supstrat 70. U ovoj situaciji sistem 17 za razdvajanje gradi spoljašnju površinu sigurnosnog elementa 23 i može da bude različito oblikovan i na taj način može da opremi sigurnosni element sa dodatnim funkcijama. Na primer kao dodatna funkcija može da se podrazumeva na primer jedna bolja sposobnost umrežavanja ili bolja sposobnost preštampavanja sa daljim funkcionalnim slojevima ili pri tome funkcija suprotna jednoj hidrofobnoj funkciji ili druge funkcije za odbijanje tečnosti ili takođe za proizvodnju jednog optičkog matiranja i/ili optičkog sjaja i/ili za proizvodnju naročitih taktičkih karakteristika. Takođe je moguće, dopuniti sigurnosni element 23 sa dodatnim sigurnosnim štampanjem u vidljivoj oblasti talasnih dužina svetlosti, UV-oblasti, IR-oblasti. Jedna dalja funkcija može da se sastoji u tome, da se čvrstina spoja odnosno držanje daljih pokrivnih slojeva poveća kod laminiranja ciljnog supstrata 70 u jednom dokumentu ili da se poboljša spoj sa dokumentom.

Pojedinačni ili svi slojevi sistema 17 za razdvajanje mogu biti predviđeni po celoj površini ili samo u parcijalnim površinskim oblastima.

Na slikama 10A i 10B šematski je prikazan izgled preseka jedne dalje prenosne folije 1. Kako je na slici 10A prikazano, na prvoj nosećoj foliji 11 predviđen je jedan sistem 17 za razdvajanje. Pomoću sistema 17 za razdvajanje omogućeno je, da pri aplikaciji sigurnosnog elementa 23 prva noseća folija 11 ostane na sigurnosnom elementu 23 odnosno da ostane u ovom skupu povezanih slojeva.

Ovim putem se može proizvesti samonoseći sigurnosni element 23, kojim može da se zatvori odnosno prekrije na primer jedna šupljina-udubljenje, naročito jedan otvor u vidu prozora, u ciljnom supstratu 70. Dalje se može dodatno poboljšati mehanička stabilnost, koju daje noseći sloj 11 sigurnosnom elementu 23, koja služi za to, da poveća optički sjaj sigurnosnog elementa 23, kada je sigurnosni element 23 na primer laminiran u jednom spoju od veštačke plastične mase, kao što je na primer kod zaštićenog dokumenta izvedenog od polikarbonata (PC) u jednom ID-dokumentu u obliku kartice ili može da bude i u slučaju drugih laminata. Ova dodatna mehanička stabilnost može biti podobna i za neke druge obrade ciljnog supstrata 70, na primer pri preštampavanju sa jednim čeličnim trnom.

Ova strelica prikazana na slici 10A pokazuje poziciju na kojoj se vrši razdvajanje slojeva kod aplikaciji prenosne folije 1 na ciljni supstrat 70. Osnovna folija 10 je ovde izvedena povoljno kao folija za laminiranje.

Ukupna debljina sistema 17 za razdvajanje iznosi prvenstveno između 0,01 µm do 4 µm. Sistem 17 za razdvajanje prvenstveno ima jedan sloj 171 od voska. Materijal na bazi voska će omekšati pomoću nastale toplote pri postupku toplog utiskivanja i omogućava sigurno razdvajanje druge po redu noseće folije 40.

Kako je prikazano na slikama 10A i 10B, može dalje sistem 17 za razdvajanje da poseduje jedan sloj 172 sa lakom. Sloj 172 sa lakom je prvenstveno baziran na akrilatima, poliuretanima ili derivatima celuloze.

Sloj 172 sa lakom ima prvenstveno debljinu u području od 0,1 µm do 3 µm, naročito povoljno u području od 0,2 µm do 1,5 µm.

Slika 11 pokazuje jednu dalju mogućnost izrade prenosne folije 1. Pri tome se na strani nosećeg sloja 11 osnovne folije 10 okrenutoj od sloja 13 sa dekorom postavlja jedan sistem 17 za razdvajanje. Sistem 17 za razdvajanje prvenstveno ima jedan sloj 171 od voska i takođe jedan sloj 172 sa lakom. Dalje se tada prvenstveno na spoljnjoj, slobodnoj strani sistema 17 za razdvajanje postavlja jedan sloj 15 sa lepkom. Sloj 15 sa lepkom stoji u toku dalje obrade prvenstveno u kontaktu sa slojem 30 sa lepkom. Takođe se sa ovom varijantom izvođenja može omogućiti, da pri aplikaciji sigurnosnog elementa 23 ostane osnovna folija 10 na sigurnosnom elementu 23 odnosno da ostane u ovom skupu povezanih slojeva. Ovim putem se može proizvesti samonoseći sigurnosni element 23, kojim može da se zatvori odnosno prekrije na primer jedna šupljina-udubljenje, naročito jedan otvor u vidu prozora, u ciljnom supstratu 70.

Takođe je moguće, da se pre nanošenja sistema 17 za razdvajanje postavi jedan ili više pomoćnih slojeva (nisu prikazani) na strani prve noseće folije 11 osnovne folije 10 koja je okrenuta od sloja 13 sa dekorom, pri čemu su ovi pomoćni slojevi postavljeni između prve noseće folije 11 i sistema 17 za razdvajanje. Time je omogućeno, da se pomoću ovih pomoćnih slojeva opremi spoljna površina sigurnosnog elementa 23 sa dodatnim funkcijam. Na primer kao dodatna funkcija može biti na primer jedna bolja sposobnost umrežavanja ili bolja sposobnost preštampavanja sa daljim funkcionalnim slojevima ili pri tome funkcija suprotna hidrofobnoj funkciji ili druge funkcije za odbijanje tečnosti ili takođe za proizvodnju jednog optičkog matiranja i/ili optičkog sjaja i/ili za proizvodnju naročitih taktičkih karakteristika. Takođe je moguće, dopuniti sigurnosni element 23 sa dodatnim sigurnosnim štampanjem u vidljivoj oblasti talasnih dužina svetlosti, UV-oblasti, IR-oblasti. Jedna dalja funkcija može da se sastoji u tome, da se čvrstina spoja odnosno držanje daljih pokrivnih slojeva poveća kod laminiranja ciljnog supstrata 70 u jednom dokumentu ili da se poboljša spoj sa dokumentom. Pojedinačni ili svi slojevi sistema 17 za razdvajanje mogu biti predviđeni po celoj površini ili samo u parcijalnim površinskim oblastima.

Slika 12 prikazuje apliciranje najmanje jednog područja prenosne folije 1 na jedan ciljni supstrat. Pri tome se prenosna folija 1 polaže na ciljni supstrat 70. Pomoću aktiviranja sloja 14 sa lepkom spojiće se prenosne naslage-slojevi prenosne folije 1 sa ciljnim supstratom 70. Sloj 171 sa voskom pri aplikaciji omekšava pod dejstvom toplote, tako da ovaj omekšani sloj 171 od voska se stara da se obavi jedno čisto razdvajanje između sistema 17 za razdvajanje i prve noseće folije 11.

Kako je pokazano na slici 12, biće sistem 17 za razdvajanje odvojen od sigurnosnog elementa 23 nakon aplikacije na ciljni supstrat 70. Ukoliko su između sistema 17 za razdvajanje i prve noseće folije 11 postavljeni pomoćni slojevi, oni tada grade spoljnu, slobodnu površinu sigurnosnog elementa 23 i dozvoljavaju odnosno omogućavaju time jedno naročito sjajno optičko dejstvo sigurnosnog elementa 23.

Lista pozicija i njihovih oznaka na crtežima

1 prenosna folija

10 osnovna folija

11 noseća folija (osnovna folija)

12 sloj za razdvajanje (osnovna folija)

13 sloj sa dekorom (osnovna folija)

131 sloj sa zaštitnim lakom (osnovna folija)

132 replicirajući sloj sa lakom (osnovna folija)

133 prajmer sloj sa lakom (osnovna folija)

134 sloj sa zapreminskim hologramom (osnovna folija)

135 sloj sa lakom za pečaćenje (osnovna folija)

136 sloj za posredovanje pri štampanju (osnovna folija)

14 sloj sa lepkom (osnovna folija)

15 sloj sa lepkom (osnovna folija)

16 sloj za refleksiju (osnovna folija)

17 sistem za razdvajanje

171 sloj sa voskom

172 sloj sa lakom

21 prvo delimično područje

22 drugo delimično područje

23 sigurnosni element

30 sloj sa lepkom

31 oblast

32 oblast

40 druga po redu noseća folija

70 ciljni supstrat

71 pečat za toplo utiskivanje.

2

Claims (19)

PATENTNI ZAHTEVI

1. Postupak za izradu jednog sigurnosnog elementa (1), pri čemu se kod postupka priprema jedna osnovna folija (10), koja ima jednu prvu noseću foliju (11) i jedan ili više slojeva sa dekorom,

- pri čemu je na drugu po redu noseću foliju (40) postavljen prvi sloj (30) sa lepkom i na površinu prve noseće folije (11) okrenutu od sloja (13) sa dekorom postavljen je drugi sloj (15) sa lepkom ili pri čemu je drugi sloj (15) sa lepkom postavljen na površinu prve noseće folije (11) okrenute od sloja (13) sa dekorom i prvi sloj (30) sa lepkom je postavljen na drugi sloj (15) sa lepkom, - i pri čemu je druga po redu noseća folija (40) postavljena na prvu noseću foliju (11) tako, da su prvi sloj (30) sa lepkom i drugi sloj (15) sa lepkom raspoređeni između prve noseće folije (11) i druge po redu noseće folije (40),

- i pri čemu je prvi sloj (30) sa lepkom aktiviran u jednoj prvoj oblasti (31), koja prekriva makar jedno delimično područje (21) osnovne folije (10) u najmanju ruku samo delimično i u jednoj drugoj oblasti (32), koja se graniči sa ovom prvom oblasti (31), prvi sloj (30) sa lepkom ipak nije aktiviran, nije predviđen, samo je delimično predviđen ili je deaktiviran,

- pri čemu je prva noseća folija (11) definisana skroz duž najmanje prvog delimičnog područja (21) i najmanje je jedno prvo delimično područje (21) razdvojeno od drugog delimičnog područja (22) makar delimično pomoću razdvajajuće granične linije, i

- pri čemu je drugi deo osnovne folije (10) koji obuhvata drugo delimično područje (22) povučen-skinut sa druge po redu noseće folije (40), pri čemu se u najmanje jednom prvom delimičnom području (21) drži-lepi čvrsto osnovna folije (10) za drugu po redu noseću foliju (40) na osnovu aktiviranja prvog sloja (30) sa lepkom i prvi deo osnovne folije (10) koji obuhvata najmanje jedno prvo delimično područje (21) ostaje na drugoj po redu nosećoj foliji (40).

2. Postupak prema zahtevu 1,

naznačen time,

da su prvi sloj (30) sa lepkom i drugi sloj (15) sa lepkom izvedeni različito, naročito su za ove slojeve korišćeni lepkovi koji se različito aktiviraju; i/ili

da se drugi sloj (15) sa lepkom aktivira pri toplom utiskivanju prvog dela osnovne folije (10), naročito toplo utiskivanje sledi pri jednoj temperaturi od 80<0>C do 300<0>C, prvenstveno od 100<0>C do 240<0>C, naročito povoljno od 100<0>C do 180<0>C i/ili pri jednom pritisku za utiskivanje od 10 N/cm<2>do 10000 N/cm<2>, prvenstveno od 100 N/cm<2>do 5000 N/cm<2>i/ili sa jednim vremenom utiskivanja u trajanju od 0,01 sek do 2 sek, prvenstveno od 0,01 sek do 1 sek.

3. Postupak prema nekom zahtevu 1 ili 2,

naznačen time,

da se drugi sloj (15) sa lepkom osušio pre nanošenja druge po redu noseće folije (40) na osnovnu foliju (10), i/ili da je drugi sloj (15) sa lepkom izgrađen od termoplastičnog lepka koji ima prelaznu temperaturu-temperaturu transformacije od 50<0>C do 150<0>C, prvenstveno od 100<0>C do 120<0>C, i/ili

da se drugi sloj (15) sa lepkom nanosi sa jednom površinskom težinom lepka od 0,1 g/m<2>do 10 g/m<2>, prvenstveno od 2 g/m<2>do 5 g/m<2>.

4. Postupak prema nekom od predhodnih zahteva,

naznačen time,

da osnovna folija (10) ima između prve noseće folije (11) i sloja (13) sa dekorom postavljen jedan sloj (12) za razdvajanje, koji omogućava razdvajanje sloja (13) sa dekorom od prve noseće folije (11).

5. Postupak prema nekom zahtevu 1 do 3,

naznačen time,

da osnovna folija (10) ima između prve noseće folije (11) i druge po redu noseće folije (40) postavljen jedan sistem (17) za razdvajanje, koji omogućava razdvajanje osnovne folije (10) od druge po redu noseće folije (40).

6. Postupak prema zahtevu 5,

naznačen time,

da se sistem (17) za razdvajanje postavlja ili na prvu noseću foliju (11) ili na drugu po redu noseću foliju (40),

pri čemu se prvenstveno ili sistem (17) za razdvajanje postavlja na prvu noseću foliju (11) i prvi sloj (30) sa lepkom se neposredno postavlja na drugu po redu noseću foliju (40) ili se prvi sloj (30) sa lepkom posredno postavlja na drugu po redu noseću foliju (40) tako, da se sistem (17) za razdvajanje neposredno postavlja na drugu po redu noseću foliju (40).

7. Postupak prema zahtevu 5 ili 6,

naznačen time,

da sistem (17) za razdvajanje ima debljinu između 0,01 µm i 4 µm, prvenstveno između 0,1 µm i 3 µm, i/ili

da sistem (17) za razdvajanje ima materijal na bazi voska, i/ili da je sistem (17) za razdvajanje izveden višeslojno, pri čemu sistem (17) za razdvajanje sadrži prvenstveno jedan sloj (171) od voska i ima jedan sloj od laka (172), naročito

da je lak (172) prvenstveno baziran na akrilatima, poliuretanima ili derivatima celuloze.

da sloj (172) sa lakom ima debljinu između 0,1 µm i 3 µm, prvenstveno između 0,2 µm i 1,5 µm.

8. Postupak prema nekom od predhodnih zahteva,

naznačen time,

da se prvi sloj (30) sa lepkom postavlja u jednom rasteru, naročito jednom rasteru sa gustinom rastera od 40 do 80 linija po jednom santimetru, i/ili

da se kod prvog sloj (30) sa lepkom koristi aktiviranje lepka pomoću elektomagnetskog zračenja, naročito se sloj sa lepkom aktivira pomoću ozračivanja jednim UV-svetlom.

9. Postupak prema nekom od predhodno navedenih zahteva,

naznačen time,

da sloj (13) sa dekorom i/ili druga po redu noseća folija (40) sadrže oznake i ove oznake se koriste za određivanje prve i druge oblasti prvog sloja (30) sa lepkom i/ili se koriste za određivanje prvog delimičnog područja (21) i drugog delimičnog područja (22) osnovne folije (10).

10. Postupak prema nekom od predhodno navedenih zahteva,

naznačen time,

da se posle odvajanja-skidanja drugog dela osnovne folije (10) preostala folija sa drugom po redu nosećom folijom (40) i prvim delom osnovne folije (10) polaže na ciljni supstrat (70), jedno ili više prvih delimičnih područja (21) osnovne folije (10) biće aplicirano na ciljni supstrat (70) pomoću aktiviranja jednog sloja (17) sa lepkom postavljenog između sloja (13) sa dekorom i ciljnog supstrata (70) i druga po redu noseća folija (40) se povlači-skida sa sloja (13) sa dekorom i sa prve noseće folije (11) koja aplicira jedno ili više prvih delimičnih područja (21) osnovne folije (10).

11. Postupak prema nekom od predhodno navedenih zahteva,

naznačen time,

da se na prvu noseću foliju (11) na strani okrenutoj od sloja (13) sa dekorom postavlja jedan treći sloj (14) sa lepkom.

12. Postupak prema zahtevu 11,

naznačen time,

da je treći sloj (14) sa lepkom jedan sloj sa lepkom podoban za pečaćenje, i/ili

da je treći sloj (14) sa lepkom jedan hladan sloj sa lepkom ili pričvršćujući sloj sa lepkom, i/ili

da je treći sloj (14) sa lepkom jedan latentni reaktivni sloj sa lepkom podoban za pečaćenje.

13. Prenosna folija (1), naročito folija za toplo utiskivanje, koja služi za prenos jednog ili više višeslojnih tela (23) na jedan ciljni supstrat (70), pri čemu prenosna folija (1) ima osnovnu foliju (10), koja ima jednu prvu noseću foliju (11) i ima jedan jednoslojni ili višeslojni sloj (13) sa dekorom, pri čemu

- prenosna folija ima dalje jednu drugu po redu noseću foliju (40) sa jednim prvim slojem (30) sa lepkom i jedan drugi sloj (15) sa lepkom postavljen na površinu prve noseće folije (11) okrenutu od sloja (13) sa dekorom, pri čemu su prvi sloj (30) sa lepkom i drugi sloj (15) sa lepkom raspoređeni između prve noseće folije (11) i druge po redu noseće folije (40), i pri čemu

- je prvi sloj (30) sa lepkom aktiviran u najmanje jednom prvom delimičnom području (21) osnovne folije (10), koju prekriva makar delimično prva oblast (31), tako da je osnovna folija (10) makar delimično u ovom prvom delimičnom području (21) pričvršćena-prilepljena na drugu po redu noseću foliju (40), i u jednom drugom delimičnom području (22), koje se graniči sa najmanje jednim prvim delimičnim područjem (21), prvi sloj (30) sa lepkom ipak nije aktiviran, nije predviđen, samo je delimično predviđen ili je deaktiviran, i pri čemu - je prva noseća folija (11) definisana duž najmanje jednog prvog delimičnog područja (21) i najmanje je jedno prvo delimično područje (21) razdvojeno od drugog delimičnog područja (22) osnovne folije (10) pomoću razdvajajuće granične linije i jedan deo osnovne folije (10) koji obuhvata drugo delimično područje (22) je povučen-skinut sa druge po redu noseće folije (40).

14. Prenosna folija prema zahtevu 13,

naznačena time,

da osnovna folija (10) ima između prve noseće folije (11) i sloja (13) sa dekorom postavljen jedan sloj (12) za razdvajanje, koji omogućava razdvajanje sloja (13) sa dekorom od prve noseće folije (11).

15. Prenosna folija prema zahtevu 13,

naznačena time,

2

da osnovna folija (10) ima između prve noseće folije (11) i druge po redu noseće folije (40) postavljen jedan sistem (17) za razdvajanje, koji omogućava razdvajanje osnovne folije (10) od druge po redu noseće folije (40).

16. Prenosna folija prema zahtevu 15,

naznačena time,

da je sistem (17) za razdvajanje postavljen ili na prvu noseću foliju (11) ili na drugu po redu noseću foliju (40),

pri čemu je prvenstveno ili sistem (17) za razdvajanje postavljen na prvu noseću foliju (11) i prvi sloj (30) sa lepkom je neposredno postavljen na drugu po redu noseću foliju (40) ili je prvi sloj (30) sa lepkom posredno postavljen na drugu po redu noseću foliju (40) tako, da je sistem (17) za razdvajanje neposredno postavljen na drugu po redu noseću foliju (40).

17. Prenosna folija prema zahtevu 15 ili 16,

naznačena time,

da sistem (17) za razdvajanje ima debljinu između 0,01 µm i 4 µm, prvenstveno između 0,1 µm i 3 µm, i/ili

da sistem (17) za razdvajanje ima materijal na bazi voska, i/ili da je sistem (17) za razdvajanje izveden višeslojno, pri čemu sistem (17) za razdvajanje prvenstveno sadrži jedan sloj (171) od voska i sadrži jedan sloj od laka (172).

18. Prenosna folija prema nekom zahtevu 13 do 17,

naznačena time,

da prenosna folija (1) ima jedan treći sloj (14) sa lepkom, koji je postavljen na površinu sloja (13) sa dekorom koja je okrenuta od prve noseće folije (11) i da je snaga lepljenja između prve noseće folije (11) i druge po redu noseće folije (40) izazvana pomoću aktiviranja drugog sloja (30) sa lepkom manja u odnosu na snagu lepljenja između sloja (13) sa dekorom i ciljnog supstrata (70) izazvanu pomoću aktiviranja trećeg sloja (14) sa lepkom.

19. Prenosna folija prema nekom zahtevu 13 do 18,

naznačena time,

da je osnovna folija (10) jedna prenosna folija, naročito folija za toplo utiskivanje, ili da je osnovna folija (10) jedna lamininatna folija.

2