RS64752B1 - Sklop građevinskih blokova - Google Patents

Description

Opis

OBLAST PRONALASKA

[0001] Predmetni pronalazak se odnosi na sklop građevinskih blokova, koji se takođe mogu nazvati ciglama, tipa koji se koristi pri izgradnji zgrada, kuća, zidanju zidova itd., koji omogućava brzo podizanje zidova, potpomognuto kontaktom, spajanjem i/ili poboljšanim povezivanjem stezanjem između blokova, što omogućava upotrebu lepkova za izgradnju i gde zidovi, na kraju, imaju veoma nizak faktor prenosa toplote u poređenju sa tradicionalnim zidovima, obezbeđujući značajne uštede prilikom zidanja zidova i dobijanje boljih toplotnih koeficijenata.

STANJE TEHNIKE PRONALASKA

[0002] Sa današnjom ekološkom svešću, faktori očuvanja toplote i energije dobijaju sve više i više na značaju pri zidanju bočnih zidova, zidova, pregrada, domova uopšte. Jedan od najvažnijih faktora je činjenica uzimanja u obzir energetske potrošnje koja omogućava održavanje hladnog okruženja u vremenima visoke temperature i očuvanje unutrašnje toplote u vremenima hladnoće. Da bi se to desilo, zidovi moraju imati konstrukcione karakteristike koje omogućavaju postizanje što je moguće idealnijih uslova.

[0003] Sa druge strane, najbrži i najefikasniji tipovi izgradnje se takođe sve više nameću u pogledu vremena i konstrukcione pouzdanosti. U ovim konstrukcijama koristi se raznovrstan kameni materijal, kao što su glinene cigle, betonski blokovi, kamenje i slični jednakog ili sličnog porekla već pomenutim. Blokovi ili cigle se mogu postaviti u osnovu, iako se obično spajaju sa malterom koji je vezujući materijal formiran kombinacijom vezivnih sredstava i aglomerata sačinjenih od cementa, finog agregata i vode. Tradicionalni spoj između zidnih cigli zasniva se na nanošenju maltera na sve kontaktne površine istih. Ova cementna masa je mnogo više toplotno provodljiva od same cigle, što kroz nju stvara toplotni most između unutrašnjeg gipsa i spoljašnjeg gipsa zida koji su na različitim temperaturama. Zbog toga, željeni izolacioni efekat je značajno smanjen sa posledičnim gubitkom uštede energije i stvara defekte unutar kuća jer keramička obloga nije neprekidna, što uzrokuje temperaturne razlike između cementnih površina i cigle. U okviru defekata mogu se pomenuti razlike u koloritu premaza. S druge strane, tendencija i potencijalne regulative u izgradnji u različitim klimatskim zonama, daju prednost uštedi i očuvanju energije.

[0004] Pronalazač predmetnog pronalaska razvio je sistem spajanja cigli koji je objavio u svojoj argentinskoj patentnoj prijavi br. P 090105139 i to se vremenom poboljšavalo postižući napredniji razvoj onoga što se dešava na spajanju i povezivanju cigli ili blokova, takođe koristeći prednost upotrebe lepkova koji pripadaju novim tehnologijama dostupnim na tržištu. Sistem spajanja prema pomenutoj patentnoj prijavi istog pronalazača, ne samo da je olakšao spajanje građevinskih blokova, ubrzao podizanje bilo kog zida ili zida formiranog od takvih blokova, već je takođe poboljšao faktore očuvanja toplote zidova. Međutim, kako je naznačeno, isti pronalazač je nastavio da razvija sopstvene inventivne koncepte kako bi dobio novi sklop blokova koji značajno poboljšava vreme izgradnje kao i proces podizanja zida, smanjuje troškove i postiže značajno smanjenje koeficijenta prenosa toplote poboljšavajući defekte zida. Neki primeri poznatih građevinskih blokova poznati su u dokumentima WO A 9602712, US A 1696992, WO A 9836136, BE A 434063 i FR A 2476719.

SUŠTINA PRONALASKA

[0005] Cilj predmetnog pronalaska je stoga da obezbedi novi sklop građevinskih blokova koji olakšavaju zadatke i smanjuju vreme podizanja zida, istovremeno obezbeđujući konstrukciju u kojoj njegovi bočni zidovi i/ili zidovi, i/ili pregrade imaju smanjeni koeficijent prenosa toplote.

[0006] Takođe je cilj predmetnog pronalaska da obezbedi poboljšani zid ili zid formiran novim dizajnom građevinskih blokova spojenih i pričvršćenih lepljivim vezivnim materijalom između blokova, što sve omogućava podizanje zida, zida i/ili pregrade mnogo brže i praktičnije i veoma nizak faktor toplotne transmitanse.

[0007] Takođe je cilj predmetnog pronalaska da obezbedi sklop građevinskih blokova tipa da su blokovi formirani telima u obliku paralelepipeda, sa unutrašnjim ćelijama, i imaju najmanje prvu stranu i drugu stranu za povezivanje stezanjem između blokova, pri čemu pomenuta prva strana ima prvu šupljinu otvorenu prema spolja i pomenuta druga strana ima drugu šupljinu otvorenu prema spolja iz koje druge šupljine se pruža izbočina, pri čemu ivice pomenute druge šupljine definišu geometrijsku ravan ispod koje pomenuta druga šupljina ima zapreminu V2, i pomenuta izbočina se pruža izvan pomenute geometrijske ravni definišući kraj koji je isturen, a pomenuti kraj koji je isturen ima zapreminu Ve, gde Ve < V2, i pri čemu pomenuta prva šupljina ima zapreminu V1 i V1 > Ve.

[0008] Takođe je cilj predmetnog pronalaska da obezbedi poboljšani bočni zid ili zid formiran novim dizajnom građevinskih blokova spojenih i pričvršćenih lepljivim vezivnim materijalom između blokova, što sve omogućava podizanje zida, bočnog zida i/ili pregrade mnogo brže i praktičnije i veoma nizak faktor toplotne transmitanse.

[0009] Još uvek je cilj predmetnog pronalaska da obezbedi sklop građevinskih blokova tipa da su blokovi formirani telima u obliku paralelepipeda, sa unutrašnjim ćelijama, koja imaju najmanje prvu stranu i drugu kontaktnu stranu, pri čemu pomenuta prva strana ima najmanje jednu ravnu stranu i pomenuta druga strana ima najmanje jednu ravnu stranu, pri čemu svaka od obe ravne strane definiše odgovarajuće geometrijske ravni između kojih je postavljen lepljivi materijal između blokova, pri čemu pomenuti lepljivi materijal je odabran iz grupe koja se sastoji od lepljive paste ili lepljive mase epoksidnog sastava, cementnog ili bilo kojeg drugog koji zahteva male debljine za svoju upotrebu, uključujući dvostrane lepljive trake, odnosno sa suprotnim lepljivim stranama. Lepljivi materijal je nejasno primenljiv sa tradicionalnim ili malim debljinama.

[0010] U svrhe predmetnog pronalaska, ravna strana je strana cigle bez šupljina ili izbočina koje formiraju spojnicu, i ravna strana može imati bilo koju teksturu, žljebove, rebra itd.

OPIS SLIKA NACRTA

[0011] Radi veće jasnoće i razumevanja cilja predmetnog pronalaska, on je ilustrovan na nekoliko slika, na kojima je isti predstavljen u jednom od poželjnih tehničkih rešenja, sve kao primer, pri čemu:

Slika 1 je bočni prikaz prvog bloka ili osnovnog bloka u skladu sa tehničkim rešenjem pronalaska pri čemu telo paralelepipeda je telo sa dva odeljka različitih visina koji formiraju stepenasto telo od dva stepenika;

Slika 2 je prikaz u perspektivi osnovnog tela sa slike 1;

Slika 3 je bočni prikaz prvog bloka ili osnovnog bloka prema još jednom tehničkom rešenju pronalaska pri čemu telo paralelepipeda je telo sa tri odeljka različitih visina koji formiraju stepenasto telo od tri stepenika;

Slika 4 je prikaz u perspektivi osnovnog tela sa slike 3;

Slika 5 je bočni prikaz drugog bloka ili bloka za prepletanje prema pronalasku pri čemu telo paralelepipeda je telo sa dva odeljka različitih visina koji formiraju ležeće telo u obliku slova "T"; Slika 6 je prikaz u perspektivi osnovnog tela sa slike 5;

Slika 7 je bočni prikaz bočnog zida prema pronalasku, podignutog sa prvim blokom ili osnovnim blokom sa slika 2 i 3 i mnoštvo blokova za prepletanje sa slika 5 i 6;

Slika 8 je bočni prikaz dva bloka koji treba da se zaključaju, gde se vide prva strana koja poseduje prvu šupljinu donjeg bloka i druga strana koja ima drugu šupljinu i izbočenje gornjeg bloka, i Slika 9 je bočni prikaz dva bloka sa slike 8 koji su već ugrađeni i pričvršćeni lepljivim materijalom kao što je malter.

Slika 10 je bočni prikaz prvog bloka ili osnovnog bloka prema drugom tehničkom rešenju pronalaska pri čemu telo paralelepipeda je telo sa dva odeljka različitih visina koji formiraju stepenasto telo od dva stepenika;

Slika 11 je prikaz u perspektivi osnovnog tela sa slike 10;

Slika 12 je bočni prikaz prvog bloka ili osnovnog bloka prema drugom tehničkom rešenju pronalaska pri čemu telo paralelepipeda je telo sa tri odeljka različitih visina koji formiraju stepenasto telo od tri stepenika;

Slika 13 je prikaz u perspektivi osnovnog tela sa slike 12;

Slika 14 je bočni prikaz drugog bloka ili bloka za prepletanje prema pronalasku pri čemu telo paralelepipeda je telo sa dva odeljka različitih visina koji formiraju ležeće telo u obliku slova "T"; Slika 15 je prikaz u perspektivi osnovnog tela sa slike 14;

Slika 16 je bočni prikaz bočnog zida prema pronalasku, podignutog sa prvim blokom ili osnovnim blokom sa slika 10 do 13 i mnoštvom blokova za prepletanje sa slika 14 i 15;

Slika 17 je bočni prikaz dva bloka za spajanje, gde se vidi vezivni materijal između blokova; Slika 18 je bočni prikaz dva bloka sa slike 17 koji su već pričvršćeni lepljivim materijalom, Slika 19 prikazuje u preseku alternativni zid prema pronalasku,

Slika 20 prikazuje bočni prikaz u perspektivi zida sa slike 16, i

Slika 21 prikazuje bočni prikaz u perspektivi zida sa slike 19.

DETALJAN OPIS PRONALASKA

[0012] Pozivajući se na slike, primećuje se da pronalazak predlaže sklop građevinskih blokova, pri čemu pojam „blok“ podrazumeva opšti koncept koji pokriva bilo koju vrstu cigle, šuplje ili delimično šuplje, sa pojedinačnim ćelijama, sa unutrašnjim pregradama, blokove itd., napravljene od bilo kog materijala, bilo kamenog, sa lakim agregatima vulkanskog porekla, žarene ili crvene cigle, betonske blokove, cementne, plastične, polimerne itd.

[0013] U skladu sa poželjnim tehničkim rešenjem, to je cigla tipa koji se zove termička cigla, kao što je, na primer, termobetonska cigla koja je prefabrikovani komad u obliku ravne prizme, ili paralelepipeda, sa jednim ili više odeljaka, izvan faze ili rasporeda, proizveden sa lakim agregatima za upotrebu pri zidanju zidova, bočnih zidova, pregrada itd. Može se proizvoditi sa lakim agregatima vulkanskog porekla, tako da blokovi mogu imati termička svojstva superiornija od onih kod žarenih ili crvenih cigli i normalnih betonskih blokova.

[0014] Blokovi se mogu proizvoditi upotrebom lakih agregata kako bi se dobio finalni proizvod koji zbog svoje lakoće ima odlična termička svojstva u poređenju sa tradicionalnim sistemima za zidanje zidova. Njegova glavna primena je zidanje stambenih zidova, poslovnih prostorija i sl., gde se traži toplotna efikasnost. Međutim, stručnjak u ovoj oblasti će shvatiti da se sklop blokova pronalaska može koristiti u različitim primenama i u različitim materijalima.

[0015] Sklop blokova pronalaska obuhvata najmanje dva tipa blokova koji će biti detaljnije pomenuti u nastavku, prvi tip bloka ili osnovni blok, koji se može videti na slikama 1 do 4 prema dve alternative, i drugi blok ili blok za prepletanje, što se primećuje na slikama 5 i 6. Ove cigle ili blokovi omogućavaju podizanje zidova kao što je ilustrovano na slikama 7 do 9.

[0016] Pomenuta dva tipa blokova su takođe predstavljena, u alternativnoj formi pronalaska, sa nosećim stranama i/ili spojem i/ili vezom koje su generalno ravne, bilo da su glatke, teksturirane, rebraste, sa žlebom, itd., kao što je prikazano na slikama 10 do 15. Zidovi podignuti ovim alternativnim blokovima prikazani su na slikama 16 do 19.

[0017] Kao što se može videti na slikama 1 i 2, prvi blok ili osnovni blok, označen opštom pozivnom oznakom 1, je blok koji ima mnoštvo unutrašnjih ćelija 2 koje se protežu od jedne do druge strane bloka i razdvojene su unutrašnjim pregradama 3. Blok ima dva odeljka 4, 5 različite visine koji čine stepenasto telo, u obliku dva stepenika. Spoljni zidovi bloka mogu imati hrapavost koja pogoduje spajanju, toplotnoj disipaciji, rukovanju, prijanjanju na lepljive materijale, gips, itd. Blok ima najmanje jednu prvu stranu 7, 8 na gornjem kraju svakog od pomenutih odeljaka 4, 5, a strana ima šupljinu 9, 10 dizajniranu da formira spojnicu sa blokom montiranim na vrhu osnovnog bloka, zajedno sa upotrebom lepljivog materijala, na primer maltera, kao što će biti detaljno opisano na slikama 8 i 9. Pomenuti malter, kada teče, stvara fluidnu sponu obezbeđujući čvrstoću zidu, pošto veza između cigli nije isključivo adhezijom, već se takođe stvara mehanički spoj.

[0018] Prema drugom tehničkom rešenju, ilustrovanom na slikama 3 i 4, osnovni blok, naznačen u ovom tehničkom rešenju sa oznakom 11, je sličan osnovnom bloku 1 sa razlikom da umesto da je formiran od dva odeljka, ima tri odeljka, 13 i 14, takođe različite visine, formirajući stepenasto telo, u obliku tri stepenika. Kao i u slučaju bloka sa slika 1 i 2, odeljci 12, 13, 14 imaju na svom gornjem kraju prvu stranu sa šupljinama 15, 16, 17, koje su inače, kao što je naznačeno, jednake bloku 1. Oba blok 1 i blok 11 imaju osnovnu stranu 18 dizajniranu da se osloni na tlo kako bi otpočelo podizanje zida, što se može videti na slici 7.

[0019] Sklop blokova pronalaska nadalje obuhvata, kao što je naznačeno, drugi blok za prepletanje ili blok, koji je ilustrovan na slikama 5 i 6 i označen je opštom pozivnom oznakom 19. Kao osnovni blok 1, 11, blok 19 za prepletanje poseduje mnoštvo unutrašnjih ćelija 20 koje se protežu od jedne do druge strane bloka i razdvojene su unutrašnjim pregradama 21. Blok ima dva odeljka 22, 23 različite visine koji formiraju stepenasto telo, ili odeljke van faze, u ležeći „T“-oblik, tako da krilo od „T“, označeno opštom pozivnom oznakom 24, je poželjno postavljeno vertikalno prilikom podizanja zida, a stub od „T“, označen opštom pozivnom oznakom 25, je postavljen horizontalno stvarajući, na taj način, prekide sa svim vertikalnim i horizontalnim spojevima između obe strane zida.

[0020] Krilo 24 i stub 25 ležećeg "T" imaju odgovarajuće gornje krajeve pri čemu je u svakom od njih definisana prva strana 26, 27, koja ima prvu šupljinu 28, 29 otvorenu ka spolja. Za razliku od osnovnog bloka 1, 11, blok 19 za prepletanje ima niže strane za zaključavanje. Konkretno, krilo 24 i stub 25 ležećeg "T" imaju odgovarajuće donje krajeve pri čemu je u svakom od njih druga strana 30, 31 definisana sa drugom šupljinom 32, 33 otvorenom prema spolja i koja ima izbočinu 34, 35. Šupljina 32, 33 i izbočina 34, 35, postavljene na drugoj strani, ili donjoj strani odeljaka 22, 23, imaju za cilj da formiraju spojnicu sa šupljinom 9, 10, 15, 16, 17, osnovnog bloka postavljenog ispod bloka 19 za prepletanje, ili sa šupljinom 28, 29 drugog isprepletenog bloka, postavljenog ispod, u podizanju zida. Prepletanje ovih blokova u zidu može se videti na zidu prikazanom na slici 7. Međutim, umetanje između blokova, uz upotrebu lepljivog materijala, će biti detaljnije opisano u vezi sa slikama 8 i 9.

[0021] Što se tiče konstrukcijskih i drugih karakteristika materijala, hrapavosti itd., blok 19 može imati sve karakteristike osnovnog bloka 1, 11. Osnovni i blokovi za prepletanje mogu biti izrađeni od bilo kog materijala koji ispunjava strukturne zahteve konstrukcije kojoj se teži kao i termičke zahteve. Na primer, mogu biti izrađeni od keramike, cementa, plastike i bilo kog materijala koji omogućava formiranje blokova koji se prilagođavaju konstrukcionim uslovima spone i fluida koji se koristi za povezivanje stezanjem. Materijal koji se smešta u šupljine 7, 8 na slici 1, na primer, da bi se postigao spoj između blokova, koji zadovoljava vreme stezanja tečnosti, može biti cementnog porekla, poliuretana ili bilo kog materijala koji omogućava protok u pomenutim spojnim šupljinama.

[0022] Na slici 7 prikazan je bočni zid, zid ili pregrada izgrađena sklopom blokova prema pronalasku. Tamo se može videti da osnova zida odgovara najmanje jednom osnovnom bloku koji može biti dva ili tri ili više odeljaka. U ilustrovanom tehničkom rešenju, korišćen je osnovni blok od tri odeljka 11, što je ilustrovano na slikama 3 i 4. Kada je osnovni blok 11 sastavljen ili fiksiran, blokovi 19 za prepletanje se montiraju na njega. Tako se prvo postavlja blok 19 (a), zatim blok 19 (b) i iznad njih blok 19 (c) i tako redom dok se ne dostigne željena visina. Kao što se može videti, blokovi su spojeni i zadržani oblikom ležećeg "T", naizmenično krila 14 i stubovi 25 od "T", ali suštinski, oni su fiksirani jedan za drugi uklapanjem prvih i drugih strana koje poseduju svoje šupljine i izbočine, kao što će biti opisano u vezi na slikama 8 i 9.

[0023] Oba bloka 1, 11 i blok 19 za prepletanje imaju, između svojih odeljaka 4, 5; 12, 13, 14; i 22, 23, odgovarajuće razmake, koji razdvajaju odeljke. Dakle, u bloku 1 je raspoređena najmanje jedna međućelija 36, koja poželjno obuhvata nekoliko poravnatih ćelija ili udubljenja koja odvajaju pomenute odeljke 4, 5 jedan od drugog i definišu zazor 37 između vertikalnih izbočina pomenutih odeljaka 4, 5, kao što se može videti na slici 1.

[0024] S druge strane, blok 11 ima najmanje jednu međućeliju 38, 39, koja poželjno obuhvata nekoliko poravnatih ćelija ili udubljenja a koja odvajaju pomenute odeljke 12, 13, 14 jedan od drugog i definišu zazore 40, 41 između vertikalnih izbočina pomenutih odeljaka 12, 13, 14, što se može videti na slici 3.

[0025] Slično, blok 19 za prepletanje ima, između svojih odeljaka 22, 23, razmak formiran od najmanje jedne međućelije 42, koja poželjno obuhvata nekoliko poravnatih ćelija ili udubljenja koja odvajaju pomenute odeljke 22, 23 jedan od drugog i definišu zazor 43 između vertikalnih izbočina pomenutih odeljaka 22, 23, što se može videti na slici 5.

[0026] Kao što se vidi na slici 7, kada su blokovi međusobno povezani, razmaci i zazori formirani od međućelija 36, 38, 39 i 42, formiraju vazdušne komore 44, 45. Ove vazdušne komore predstavljaju odgovarajuće termičke barijere prilikom prekida prenosa toplote sa spoljnih zidova. Međutim, iako ova konstrukcija smanjuje faktor toplotne transmitanse do odgovarajućih vrednosti, ove komore takođe mogu da prime, prema konceptima pronalaska, odgovarajuće ploče od izolacionog materijala, kao što je naznačeno oznakom 46 na slici 7. Izolacioni materijal može biti bilo koji odabran od polimerne pene, ekspandiranog poliuretana, kamene vune, staklene vune, kartona, prema termičkom naprezanju zida. Na ovaj način se postiže zid prilagođen željenim klimatskim ili fizičkim potrebama, a može biti dovoljno ostaviti rupu bez izolacije, čineći zid veoma fleksibilnim prema željenim zahtevima. Imajte na umu da se vazdušne komore 44, 45 i izolacioni materijal 46 strateški raspoređuju u oblastima gde nema kontinuiteta materijala i prisustva lepljivih materijala, kao što je slučaj sa ugradnjom formiranom između prve i druge strane ugradnje između blokova.

[0027] Poželjno, ovi umeci se formiraju na način na koji je upotreba adhezivnog materijala, kao što su malter, vezivne paste, vezivna sredstva itd., smanjena ili optimizovana a zadržavanje između blokova je poboljšano. Ovo se postiže posebnim dizajnom prve i druge strane blokova, a posebno zahvaljujući razvoju šupljina 9, 10, 15, 16, 17, 28, 29 i šupljina 32, 33 sa izbočinama 34, 45.

[0028] Gore pomenuto ugrađivanje je detaljnije prikazano na slikama 8 i 9 gde će prva šupljina sa oznakom 9 sa slike 1 i druga šupljina i izbočina sa pozivnim oznakama 32 i 34, redom, sa slike 5, biti identifikovane putem primera. Da bi se lakše objasnio fenomen ugradnje, može se reći da šupljina 9 ima ivice 47, 48 kroz koje geometrijska ravan P1 može da prođe i šupljina 32 ima ivice 49, 50 kroz koje geometrijska ravan P2 može da prođe. Šupljina 9 ima, zatvorenu ispod ravni P1, zapreminu V1 namenjenu da primi bilo koji lepljivi materijal koji se koristi u datom tipu konstrukcije, na primer materijal odabran od cementne mešavine, poliuretanske pene, mešavine epoksida i bilo kog lepljivog materijala koji omogućava protok kroz šupljine, reagujući na izbočinu 51.

[0029] Dobro je poznato da se ovaj lepljivi materijal, na primer malter, nanosi u procenjenim količinama na strane cigli ili blokova koji se spajaju. Uglavnom se nanosi više i kada se cigle oslone jedna na drugu, malter izlazi sa strana. Ovaj malter je bolji provodnik temperature od materijala cigle, tako da radi kao najbolji most za prenos toplote. Pronalazač predmetnog pronalaska je definisao tačno potrebnu količinu maltera bez viška otpada i bez prisutnog viška koji ulazi u površine blokova ili cigle da formira most za prenos toplote. Za ovo, šupljina 9 ima zapreminu koja prima malter M koji se postavlja sve dok se ivice 47 i 48 ne dosegnu bez potrebe da se nivo ravni P1 prekorači, kao što je prikazano na slici 8, omogućavajući isto nivo za nivelisanje sa količinom potrebnog materijala.

[0030] S druge strane, druga strana za uklapanje, bloka iznad, ima šupljinu 32 i izbočinu 34 dizajnirane da prodru unutar šupljine 9 kada su blokovi ugrađeni, kao što će se videti na slici 9. Ovde, takođe, može se reći da šupljina 32 ima, zatvorenu ispod ravni P2, zapreminu V2 namenjenu da primi deo lepljivog materijala koji je postavljen unutar šupljine 9. Kao karakteristika pronalaska, izbočina 34 se pruža izvan pomenute geometrijske ravni P2 definišući istureni kraj 51 koji predstavlja zapreminu Ve. Ove zapremine nisu nasumične, ali održavaju vezu između njih i je to da zapremina Ve je < od V2, a zapremina V1 je > od Ve ili je zbir jednak Ve. Sa ovim dizajnom i volumetrijskim odnosima dobiće se odlično uklapanje sa optimalnim korišćenim malterom.

[0031] Kao što se može videti, nakon što je gornji blok postavljen na donji, izbočina 34 je gurnula malter M nagore, uzrokujući da on uđe nagore unutar šupljine 32 i okruži istureni kraj 51 stvarajući retenciju od strane odeljka 52 maltera. Kao što se može videti, u spojevima između ivica 47, 49 i 48, 50 nema raspoređenog maltera, što je veoma pogodno da se izbegne formiranje mosta za prenos toplote koji bi formirao malter u ovim spojevima.

[0032] Prema još jednoj alternativi pronalaska, druga tehnička rešenja pronalaska zasnovana na konstrukciji osnovnog bloka i bloka za prepletanje sa slika 1 do 9 su ilustrovana na slikama 10 do 19. Da bi se razlikovale pozivne oznake koje se koriste na slikama 1 do 9 od ovih korišćenih na slikama 10 do 19, broj 100 je dodat ovom poslednjem, to jest, na primer, pozivna oznaka 8 na slikama 1 do 9 je pozivna oznaka 108 na slikama 10 do 19.

[0033] Kao što se može videti na slikama 10 i 11, prvi blok ili osnovni blok, označen sa opštom oznakom 101, je blok koji ima mnoštvo unutrašnjih ćelija 102 koje se protežu od strane do strane bloka razdvojenih unutrašnjim pregradama 103. Blok ima dva odeljka 104 i 105 različite visine koji formiraju stepenasto telo, u obliku dva stepenika. Spoljni zidovi bloka mogu imati hrapavosti 106 koje pogoduju spajanju, toplotnoj disipaciji, rukovanju, prijanjanju na lepljive materijale, gips, itd. Blok ima najmanje jednu prvu stranu 107 i 108 na gornjem kraju svakog od pomenutih odeljaka 104 i 105, i obe strane imaju ravnu stranu 109 i 110 namenjenu da prijanja formirajući blok montiran na vrh osnovnog bloka, zajedno sa upotrebom lepljivog materijala, kao što će biti detaljno opisano u odnosu na slikama 17 i 18.

[0034] Prema još jednom tehničkom rešenju, ilustrovanom na slikama 12 i 13, osnovni blok, naznačen u ovom tehničkom rešenju sa oznakom 111, je sličan osnovnom bloku 101 sa razlikom da umesto da je formiran od dva odeljka, ima tri odeljka 112, 113 i 114, takođe različite visine, formirajući stepenasto telo, u obliku tri stepenika. Kao i u slučaju bloka sa slika 10 i 11, odeljci 112, 113, 114 imaju na svom gornjem kraju prvu ravnu stranu 115, 116 i 117, koja je inače, kao što je naznačeno, jednaka bloku 101. Oba bloka 101 i blok 111 imaju osnovnu stranu 118 dizajniranu da se oslone na tlo kako bi započeli podizanje zida, kao što se može videti na slikama 16 i 19.

[0035] Kao u prvoj alternativi, sklop blokova prema pronalasku dalje obuhvata drugi blok ili blok za prepletanje, koji je ilustrovan na slikama 14 i 15 i označen je opštom pozivnom oznakom 119. Kao i osnovni blok 101, 111, blok 119 za prepletanje ima mnoštvo unutrašnjih ćelija 120 koje se protežu od jedne do druge strane bloka i odvojene su unutrašnjim pregradama 121. Blok ima dva odeljka 122 i 123 različite visine koje formiraju stepenasto telo, ili odeljke van faze, u ležećem "T" obliku, tako da krilo od "T", označeno opštom pozivnom oznakom 124, je poželjno postavljeno vertikalno tokom podizanja zida, a stub od "T", označen opštom pozivnom oznakom 125, je postavljen horizontalno stvarajući, na taj način, prekide sa svim vertikalnim i horizontalnim spojevima između obe strane zida.

[0036] Krilo 124 i stub 125 ležećeg "T" imaju odgovarajuće gornje krajeve u svakom od kojih prva ravna strana 126 i 127 je definisana da ima potpuno ravnu stranu 128 i 129. Za razliku od osnovnog bloka 101, 111, blok 119 za prepletanje ima donje kontaktne strane. Konkretno, krilo 124 i stub 125 ležećeg "T" imaju odgovarajuće donje krajeve u svakom od kojih druga strana 130 i 131 je definisana da ima ravnu površinu 132 i 133. Druge ravne strane 132 i 133 ili donja strana odeljaka 122 i 123, imaju za cilj da formiraju ugradnju sa prvim stranama 109, 110, 115, 116 i 117, osnovnog bloka raspoređenog ispod bloka 119 za prepletanje, ili sa jednom stranom 128 i 129 drugog bloka za prepletanje, raspoređenog ispod, u podizanju zida. Prepletanje ovih blokova u zidu može se videti na zidu ilustrovanom na slikama 16 i 19. Međutim, ugradnja između blokova, uz upotrebu lepljivog materijala 134, biće detaljnije opisana u vezi sa slikama 17 i 18.

[0037] Što se tiče konstrukcije i drugih karakteristika materijala, hrapavosti itd., blok 119 može imati sve karakteristike osnovnog bloka 101 i 111. Osnovni i blokovi za prepletanje mogu biti napravljeni od bilo kog materijala koji ispunjava strukturne zahteve konstrukcije kojoj se teži kao i termičke zahteve.

[0038] Na slici 16, je prikazan bočni zid, zid ili pregrada konstruisani sklopom blokova prema pronalasku. Tamo se može videti da osnova zida odgovara najmanje jednom osnovnom bloku koji može biti dva ili tri ili više odeljaka. U ilustrovanom tehničkom rešenju, korišćen je osnovni blok 111 od tri odeljka ilustrovan na slikama 12 i 13. Jednom kada je osnovni blok 111 sastavljen ili fiksiran, blokovi 119 za prepletanje počinju da se montiraju na njega. Tako se prvo postavlja blok 119 (a), zatim blok 119 (b) i iznad njih je blok 119 (c) i tako sve dok se ne postigne željena visina. Kao što se može videti, blokovi su spojeni i zadržani svojim ležećim "T" oblikom, naizmenično krilima 114 i stubovima 125 od "T", ali u osnovi, oni su fiksirani jedan za drugi dodirujući prve i druge strane koje imaju ravne strane između kojih se nalazi lepljivi materijal 134, kao što će biti opisano u vezi sa slikama 17 i 18.

[0039] Oba osnovna bloka 101 i 111 i blok 119 za prepletanje imaju, između svojih odeljaka 104, 105; 112, 113, 114; i 122, 123, odgovarajuće razmake, koji razdvajaju odeljke. Dakle, u bloku 101 je raspoređena najmanje jedna međućelija 136, koja poželjno sadrži nekoliko poravnatih ćelija ili udubljenja koja odvajaju pomenute odeljke 104, 105 jedan od drugog i definišu zazor 137 između vertikalnih izbočina pomenutih odeljaka 104, 105, kao što može se videti na slici 10. Sa svoje strane, blok 111 ima najmanje jednu međućeliju 138, 139, koja poželjno sadrži nekoliko ćelija ili zazora koji su poravnati i odvajaju pomenute odeljke 112, 113, 114 jedan od drugog i definišu zazore 140, 141 između vertikalnih izbočina pomenutih odeljaka 112, 113, 114, kao što se može videti na slikama 12 i 13.

[0040] Slično, blok 119 za prepletanje ima, između svojih odeljaka 122 i 123, razmak formiran od najmanje jedne međućelije 142, koja poželjno sadrži nekoliko poravnatih ćelija ili udubljenja koja odvajaju pomenute odeljke 122 i 123 jedan od drugog i definišu zazor 143 između vertikalne izbočine pomenutih odeljaka 122 i 123, kao što se može videti na slici 14.

[0041] Kao što se vidi na slikama 16 i 17, kada su blokovi u kontaktu jedan sa drugim, razmaci i zazori formirani od međućelija 136, 138, 139 i 142, formiraju vazdušne komore 144, 145. Navedene vazdušne komore same po sebi predstavljaju odgovarajuće termičke barijere pri prekidu prenosa toplote ili hladnoće sa spoljnih zidova. Međutim, čak i kada ova konstrukcija smanjuje faktor toplotne transmitanse na pogodne vrednosti, ove komore takođe mogu da prime, prema konceptima pronalaska, odgovarajuće ploče od izolacionog materijala, kako je naznačen pozivnom oznakom 146 na slici 16. Izolacioni materijal može biti bilo koji odabran između, polimerne pene, ekspandiranog poliuretana, kamene vune, staklene vune, kartona, prema termičkom naprezanju zida. Na ovaj način se postiže zid prilagođen željenim klimatskim ili fizičkim potrebama, a može biti dovoljno da se ostavi rupa bez izolacije, što čini veoma fleksibilnim zid prema željenim zahtevima. Imajte na umu da su vazdušne komore 144, 145 i izolacioni materijal 146 strateški raspoređeni u oblastima gde nema kontinuiteta materijala i prisustva lepljivih materijala, kao što je to u umetcima formiranim između prve i druge strane između blokova. Alternativno, može se koristiti izolacioni materijal 135 kao što je ilustrovan na Slici 10, koji omogućava potpunu izolaciju zida da bi se sprečio prolaz vazduha, prekidajući, prenos hladno-toplo sa spoljašnjih zidova.

[0042] Prema pronalasku, upotreba lepljivog materijala 134 koji omogućava „spajanje“ ili povezivanje između blokova je smanjena i optimizovana, s obzirom da se može odabrati iz grupe koju čine malter, vezivne paste, veziva, brzo kontaktni cement, poliuretanska pena, mešavine epoksida, dvostrane lepljive trake i zadržavanje između blokova je poboljšano. Konkretno, u predmetnom pronalasku, lepljive smeše kao što su epoksidne smeše, cementne mešavine male gustine ili adhezivne kompozicije se koriste između ravnih strana, na primer lepljive trake ili trake sa lepkom na suprotnim stranama ili bilo koji drugi sistem ili smeša koja zahteva male debljine, na ovaj način omogućavaju podizanje zida, bočnog zida ili pregrade mnogo brže, praktično i lako.

[0043] Spajanje, prijanjanje ili kontakt između blokova, je detaljnije prikazan na slikama 17 i 18 gde će prva ravna strana sa pozivnom oznakom 109 na slici 10 i druga ravna strana sa pozivnom oznakom 132 na slikama 14 i 15 biti identifikovana, putem primera. Geometrijska ravan P1 prolazi kroz ravnu stranu 109 i druga geometrijska ravan P2 prolazi kroz ravnu stranu 132. Između pomenutih ravni P1 i P2, biće obezbeđen lepljivi materijal 134, pri čemu je materijal poželjno masa u tankom nanosu, bilo od epoksida ili cementne izvorne ili dvofazne lepljive trake pomenute gore, koji, zahvaljujući svojim svojstvima i tehničkim karakteristikama, omogućava povezivanje i sušenje ili očvršćavanje mnogo brže, sa efikasnijom vezom između blokova, sa manjom količinom materijala. Dobro je poznato da ovaj lepljivi materijal, na primer malter, se nanosi u procenjenim količinama na strane cigli ili blokova koji se povezuju. Uglavnom se nanosi više i kada su cigle oslonjene jedna na drugu za upotrebu, i posledično, omogućavajući postavljanje zida, zida ili pregrade mnogo brže, pogodnije i lakše. Zauzvrat, upotreba materijala sa niskom toplotnom provodljivošću sprečava da funkcioniše kao "most za prenos toplote". Na ovaj način, pored optimizacije vremena rada, koeficijent prenosa toplote je poboljšan u odnosu na onaj dobijen u osnovnom patentu.

[0044] Samo se mora naneti lepljivi materijal i podržavanjem gornjih blokova lepljivi materijal će obaviti svoj posao povezivanja između blokova. Sa druge strane, nije potrebno crtati nivelacione linije, jer se to daje po komadu kada se oslanjaju jedan preko drugog. Pored toga, omogućava visoku produktivnost u kvadratnim metrima jer se materijali slažu jedan na drugi, koristeći prednost krutosti samog bloka i brzine sušenja lepljivog materijala; od gradnje sa tradicionalnim spojevima, tada bi došlo prvenstveno do izvijanja zida s obzirom na nisku mehaničku otpornost konvencionalnog cementnog materijala.

[0045] Prednost smanjenja toplotnih mostova i uštede lepljivog materijala je neosporna, što predstavlja poboljšanja zida ili završnog zida kako bi se formirala bolja toplotna barijera koja ima faktore prenosa toplote K manje od oko 0,83 w/m<2>/k, mnogo niže od onih kod konvencionalnih zidova koji imaju veće K faktore, oko 1,75 w/m<2>/K, i niže od onih dobijenih osnovnim patentom kao što se može videti u sledećoj tabeli:

[0046] Kao što se može videti, raspored izolacionog materijala između vazdušnih komora pomaže da se značajno smanje koeficijenti prenosa toplote u kombinaciji sa lepljivim materijalom koji olakšava zadatke podizanja zidova, zidova i/ili pregrada. Može se videti da je tabela podeljena na spojeve sa i bez obloga, različite širine blokova formiranih u zavisnosti od vrste stepenica koje sadrže i različitih vrsta izolacionih materijala. U slučaju premaza, misli se na spoljni sloj cementne postave debljine približno 10 mm i na unutrašnji sloj gipsane postave debljine 10 mm.

[0047] Dakle, može se videti da se u slučaju nepostojanja izolacije u vazdušnim komorama definisanim između građevinskih blokova, bez premaza i upotrebe maltera kao lepljivog materijala, dobijaju vrednosti koeficijenta prenosa toplote koje variraju od približno 1,02 do 0,51, dok sa premazima variraju između 0,99 do 0,50. Slično, kada se koristi poliuretan kao lepljivi materijal između blokova, koeficijenti prenosa toplote se značajno poboljšavaju dajući vrednosti između 0,86 do 0,43 bez premaza i 0,83 do 0,42 sa premazima.

[0048] Kada se koriste izolacioni materijali kao što su ESP, kamena vuna i staklena vuna u vazdušnim komorama formiranim od građevinskih blokova, koeficijent prenosa toplote se dodatno smanjuje, čak i korišćenjem i maltera i poliuretana kao lepljivog materijala, budući da u slučaju korišćenja poliuretana, je čak korisnije smanjiti koeficijent prenosa toplote. Na primer, korišćenjem staklene vune kao izolacionog materijala između komora, zajedno sa premazima, korišćenjem poliuretana kao lepljivog materijala i bloka širine od 340 mm, iznenađujuće se dobija koeficijent prenosa toplote od 0,30 ili 0,34, ako se koristi malter kao lepljivi materijal.

[0049] Kao primer, ali bez ograničavanja pronalaska, slika 19 prikazuje alternativni građevinski blok prema predmetnom pronalasku. Kao što je urađeno sa pozivnim oznakama slika 10 do 18, kojima je dodat broj „100“, na slici 19 je dodat broj „200“. Na slici 19 je ilustrovan deo zida, bočnog zida i/ili pregrade 201 koji ima osnovni blok od četiri odeljka 202, 203, 204 i 205 na koje su naizmenično postavljeni blokovi 206 za prepletanje. I osnovni blok i blok za prepletanje imaju iste karakteristike koje su gore pomenute u odnosu na blokove 101, 111 i 119. Tada se može videti da je, između ravnih strana 207 i 208 osnovnog i bloka za prepletanje, redom, dostupan poliuretan P kao lepljivi materijal. Slično, između vazdušnih komora 209 formiranih između blokova, LV staklena vuna je dostupna kao izolacioni materijal. Pomoću ove konfiguracije, koja ne ograničava pronalazak, dobijaju se najniže vrednosti koeficijenta prenosa toplote navedene u tabeli i gore.

[0050] Kao što je gore pomenuto, pronalazači su nastavili da razvijaju građevinske blokove kako bi se obezbedili bolji uslovi za podizanje zidova, bočnih zidova i/ili pregrada, kao i za smanjenje koeficijenata prenosa toplote. U slučaju predmetnog pronalaska, građevinski blokovi se ističu po tome što imaju ravne strane između kojih je dostupan lepljivi materijal kao lepljive mase male debljine nanošenja, epoksidnog ili cementnog porekla, dvostrane lepljive trake ili slično ili bilo koji drugi materijal koji zahteva ove karakteristike za svoju primenu, koji omogućava podizanje zida, bočnog zida i/ili pregrade u kraćem roku, mnogo praktičnije, brže i lakše, koji kombinovan sa izolacionim materijalima raspoređenim između vazdušnih komora, i/ili alternativno između blokova, omogućava da se dobiju znatno niži koeficijenti prenosa toplote za razliku od stanja tehnike.

[0051] Prednosti koje pruža predmetni pronalazak u postupcima podizanja zidova i u rezultatima dobijenih zidova su izuzetne. Na primer, u slučaju slika 1 do 9, zidar ne mora više da procenjuje količinu maltera potrebnu za efikasnu vezu. Jednostavno stavite malter u šupljinu 9 i poravnajte gustu masu kašikom, popunjavajući šupljine bez ikakvog proračuna. Zatim to podupire gornje blokove i izbočine 34 će obaviti svoj posao uklapanja i pravilnog raspoređivanja maltera. Sa druge strane, nije potrebno crtati nivelacione linije, s obzirom da je to dato po komadu kada se oslanjaju jedan na drugi. Pored toga, to omogućava visoku produktivnost u kvadratnim metrima pošto su materijali naslagani jedan na drugi, koristeći prednost krutosti samog bloka; nego da se gradi sa tradicionalnim spojevima, kada bi došlo do izvijanja zida s obzirom na nisku mehaničku čvrstoću cementnog materijala u početku.

[0052] Sa druge strane, prednost smanjenja toplotnih mostova i uštede lepljivog materijala je van sumnje, što predstavlja poboljšanje zida ili završnog zida kako bi se formirala bolja toplotna barijera koja ima faktore prenosa toplote K od oko 0,83 w/m<2>/k, mnogo manje od onih kod konvencionalnog zida sa većim K faktorima, oko 1,75 w/m<2>/K.

Claims (14)

Patentni zahtevi

1. Sklop građevinskih blokova tipa koji obuhvata telo u obliku paralelepipeda koja imaju unutrašnje ćelije i najmanje prvu stranu i drugu stranu za spajanje između blokova, sa

prvim osnovnim blokom (1, 11, 101, 111) koji ima najmanje dva odeljka (4, 5; 12, 13) različite visine koji formiraju stepenasto telo, u obliku dva stepenika, naznačen najmanje jednom međućelijom (36, 38, 39) koja razdvaja pomenute odeljke (4, 5; 12, 13) jedan od drugog i definiše zazor (37, 40, 41) između vertikalnih izbočina pomenutih odeljaka,

drugim blokom (19, 119) za prepletanje koji ima najmanje dva odeljka (22, 23) različite dužine koji formiraju ležeće telo u obliku slova "T", tako da su krila (24, 124) od "T" raspoređena vertikalno i stub (25, 125) od "T" je raspoređen horizontalno, pri čemu krila (24, 124) od "T" imaju vertikalnu dužinu i stub (25, 125) od "T" ima vertikalnu širinu i horizontalnu dužina i vertikalna dužina krila su duže od vertikalne širine stuba i duže od horizontalne dužine stuba (25, 125),

najmanje jednom međućelijom (42), u drugom bloku (19) za prepletanje, koja odvaja pomenute odeljke (22, 23) drugog bloka (19) za prepletanje jedan od drugog i definiše zazor (43) između vertikalnih izbočina pomenutih odeljaka (22, 23), pri čemu pomenuta najmanje jedna međućelija (42) ima vertikalnu dužinu koja je kraća od pomenute vertikalne širine stuba (25, 125), pri čemu

pomenuti zazor (37, 40, 41) definisan najmanje jednom međućelijom (36, 38, 39) prvog osnovnog bloka (1, 11) i pomenuti zazor (43) definisan najmanje jednom međućelijom (42) drugog bloka (19) za prepletanje formiraju vazdušnu komoru (44, 45) kada su oba, prvi osnovni blok (1, 11) i drugi blok (19) za prepletanje spojeni jedan sa drugim, i pri čemu vazdušna komora (44, 45) formira termičku barijeru prekidajući bilo kakav kontinuitet spajanja između pomenutih prvih (109, 110) i drugih (132, 133) strana pomenutih blokova.

2. Sklop blokova prema patentnom zahtevu 1, okarakterisan time da pomenuti prvi osnovni blok (1, 11) ima tri odeljka (12, 13, 14, 112, 113, 114) različite visine koji formiraju stepenasto telo, u obliku tri stepenika.

3. Sklop blokova prema patentnom zahtevu 2 ili 1, okarakterisan time da pomenuta komora (44, 45) sadrži izolacioni materijal (46, 146, LV).

4. Sklop blokova prema patentnom zahtevu 3, okarakterisan time da pomenuti izolacioni materijal (46, 146, LV) je odabran od polimerne pene, ekspandiranog poliuretana, kamene vune, staklene vune (LV) i kartona.

5. Sklop blokova prema bilo kom od prethodnih patentnih zahteva, okarakterisan time da pomenuti prvi (1, 11, 101, 111) i drugi (19, 119) blok su napravljeni od keramičkih, cementnih ili plastičnih materijala.

6. Sklop blokova prema bilo kom od prethodnih patentnih zahteva, okarakterisan time da prva strana (7, 8, 26, 27) prvog bloka (1, 11, 101, 111) ima prvu šupljinu (9, 10, 15, 16, 17, 28, 29) otvorenu prema spolja i druga strana (30, 31) drugog bloka (19, 119) ima drugu šupljinu (32, 33) otvorenu prema spolja iz koje druge šupljine se pruža izbočina (34, 35), pri čemu ivice (49, 59) pomenute druge šupljine (32, 33) definišu geometrijsku ravan (P2) koja definiše zapreminu V2 za pomenutu drugu šupljinu, a pomenuta izbočina (34, 35) se pruža izvan pomenute geometrijske ravni (P2) koja definiše istureni kraj (51), i pomenuti istureni kraj (51) ima zapreminu Ve, pri čemu je Ve < V2, i pri čemu pomenuta prva šupljina (9, 10, 15, 16, 17, 28, 29) ima zapreminu V1 i održava se odnos V1 > Ve.

7. Sklop blokova prema patentnom zahtevu 6, okarakterisan time da se navedena prva strana (7, 8, 26, 27) koja ima pomenutu prvu šupljinu (9, 10, 15, 16, 17, 28, 29) nalazi na gornjem kraju svakog od pomenutih odeljaka (4, 5, 12, 13 , 14) stepenastog tela.

8. Sklop blokova prema bilo kom od patentnih zahteva 6 i 7, okarakterisan time da krila (24, 124) i stub (25, 125) ležećeg "T" imaju odgovarajuće gornje krajeve (26, 27) gde je definisana pomenuta prva strana (26, 27) koja ima prvu šupljinu (28, 29), i pri čemu krila (24, 124) i stub (25, 125) ležećeg "T" imaju odgovarajuće donje krajeve (30, 31) gde je definisana pomenuta druga strana (30, 31), a druga strana (30 , 31) ima drugu šupljinu (32, 33) sa izbočinom (34, 35) koja se pruža iz nje.

9. Sklop blokova prema bilo kom od patentnih zahteva 6 do 8, okarakterisan time da pomenute prve (9, 10, 15, 16, 17, 28, 29) i druge (32, 33) šupljine definišu prijemna kućišta lepljivog materijala (M) odabranog od cementnih i poliuretanskih materijala, poliuretanske pene i mešavine epoksida.

10. Sklop blokova prema bilo kom od patentnih zahteva 1 do 5, okarakterisan time da prva strana (107, 108) prvog bloka (1, 11, 101, 111) ima najmanje jednu ravnu stranu (109, 110) i druga strana (130, 131) drugog bloka (19, 119) ima najmanje jednu ravnu stranu (132, 133), pri čemu obe ravne strane (109, 110, 132, 133) definišu svaku odgovarajuću geometrijsku ravan između kojih je raspoređen vezivni materijal (134) između blokova, pri čemu se lepljivi materijal bira iz grupe koja se sastoji od lepljivih masa male debljine nanošenja, epoksidnog ili cementnog porekla, dvostranih lepljivih traka.

11. Sklop blokova prema patentnom zahtevu 10, okarakterisan time da pomenuti lepljivi materijal je epoksidna lepljiva masa male debljine.

12. Sklop blokova prema patentnom zahtevu 10 ili 11, okarakterisan time da pomenuta ravna strana (109, 110) prve strane (107, 108) je smeštena na gornjem kraju svakog od pomenutih odeljaka (104, 105, 112, 113, 114) stepenastog tela.

13. Sklop blokova prema bilo kom od patentnih zahteva 10 do 12, okarakterisan time da krila (124) i stub (125) ležećeg "T" imaju odgovarajuće gornje krajeve (126, 127) gde je definisana pomenuta prva ravna strana (128, 129) i gde krila (124) i stub (125) ležećeg "T" imaju odgovarajuće donje krajeve (130, 131) gde je definisana navedena druga ravna strana (132, 133).

14. Sklop blokova prema bilo kom od prethodnih patentnih zahteva, okarakterisan time da je obezbeđena ploča od izolacionog materijala (135) koja se proteže i širi kroz odeljke blokova delimično ili u potpunosti, i pomenuti izolacioni materijal (135) je odabran od polimerne pene, ekspandiranog poliuretana, kamene vune, staklene vune i kartona.