RS65274B1 - Postrojenje za proizvodnju mineralne vune i uređaj za raspršivanje sastava za vezivanje u jednom takvom postrojenju - Google Patents

Description

Pronalazak se odnosi na oblast proizvodnje mineralne vune, na primer staklene vune, a odnosi se preciznije na operacije i odgovarajuće sisteme za izbacivanje veziva između i/ili na vlakna.

Instalacije za proizvodnju mineralne vune konvencionalno se sastoje od nekoliko uzastopnih stanica, uključujući stanicu za fiberizaciju, u kojoj se stvara stakleno vlakno, stanicu za lepljenje, u kojoj se vlakna vezuju zajedno dodatkom sastava za lepljenje, i stanicu za umrežavanje u kojoj se traka prethodno slepljenih vlakana transformišu zagrevanjem u mineralnu vunu.

Tačnije, rastopljeno staklo se odlaže u rotirajuću posudu koja formira, u stanici za fiberizaciju, uređaj za centrifugiranje, iz kojeg staklena vlakna izlaze i padaju prema transporteru, pod dejstvom struje vazduha. Kako vlakna prolaze padajući prema ovom transporteru, sastav za lepljenje uključen u formiranje veziva raspršuje se preko prolaza vlakana. Da bi se izbeglo isparavanje sastava za lepljenje, može se primeniti operacija hlađenja na vlakna koja se lepe, ispuštanjem rashladne tečnosti, a posebno vode nizvodno od operacije lepljenja. Lepljena vlakna, kada se ohlade, padaju na transporter, a dvostruko formirana traka se zatim usmerava ka peći koja formira stanicu za umrežavanje, u kojoj se traka istovremeno suši i podvrgava specifičnoj toplotnoj obradi koja izaziva polimerizaciju (ili

„očvršćavanje“) smole veziva prisutne na površini vlakana.

Kontinuirana traka od mineralne vune je tada namenjena da se seče kako bi se formirale, na primer, ploče ili rolne toplotne i/ili zvučne izolacije.

Pražnjenje veziva se kontroliše u trenutku prolaska vlakana koja se lepe. Iz predmetne ovlasti, a posebno iz dokumenta EP1807259, poznat je uređaj za pražnjenje veziva koji se sastoji od dva prstenasta prstena koji nose mlaznice za raspršivanje i u koje sukcesivno prolaze staklena vlakna. Prsten je povezan sa rezervoarom veziva i svaka mlaznica za raspršivanje povezana sa ovim prvim prstenom je konfigurisana da prima, s jedne strane, količinu ovog veziva i, sa druge strane, količinu komprimovanog vazduha putem nezavisnog dovoda za ispuštanje veziva nakon prolaska staklenih vlakana, a drugi prsten je povezan sa rezervoarom rashladne tečnosti i svaka mlaznica za raspršivanje povezana sa ovim drugim prstenom je konfigurisana da ispušta ovu rashladnu tečnost nakon prolaska staklenih vlakana. Druga instalacija za proizvodnju mineralne vune, na primer, otkrivena je u US 2012/144868 A1.

Poznata je praksa da se koriste veziva na bazi fenolnih jedinjenja, za koje proizvođači lako kontrolišu raspršivanje veziva, mešanje veziva sa vlaknima i prolazak ovih lepljenih vlakana u peć. Podrazumeva se da ova tradicionalno korišćena veziva mogu predstavljati problem zbog mogućeg oslobađanja toksičnih supstanci u obliku isparljivih organskih jedinjenja.

Predmetni pronalazak spada u ovaj kontekst i ima za cilj da predloži prstenasti uređaj za ispuštanje sastava za lepljenje na mineralna vlakna, na primer staklena vlakna, koji sadrži najmanje jedno distributivno kolo za pomenuti sastav za lepljenje i najmanje jednu mlaznicu za raspršivanje tečno povezanu sa distributivnim kolom i postavljenu po obodu prstenastog uređaja za pražnjenje za izbacivanje sastava za lepljenje u vlakna namenjena da prođu u prstenasti uređaj za pražnjenje definisan osom obrtanja. Prema pronalasku, sastav za lepljenje je vezivo na bazi proizvoda iz bioloških izvora i najmanje jedna mlaznica za raspršivanje sadrži glavu za raspršivanje koja ima prorez, kroz koji vezivo na bazi bioloških proizvoda izlazi iz prstenastog uređaja za pražnjenje, pravougaonog preseka tako da formira ravni mlaz veziva na bazi proizvoda iz bioloških izvora.

Takvo rešenje omogućava upotrebu veziva bez fenolnih komponenti, kao sastav za lepljenje mineralnih vlakana, a samim tim i veziva, koja su više ekološka, zasnovanih na proizvodima iz bioloških izvora, da bi se formiralo ono što je poznato kao „zeleno vezivo“.

Ako je upotreba zelenog veziva manje problematična od veziva fenolnog tipa sa ekološke tačke gledišta, pronalazači su otkrili da je raspršivanje komplikovanije jer komponente ovog zelenog veziva stvaraju vezivo koje je viskoznije nego vezivo fenolnog tipa. Za to je potrebno dodati vodu u zeleno vezivo pre nego što se ispusti preko torusa vlakana. Ovaj dodatni unos vode može predstavljati problem isparavanja u stanicama koje prate stanicu za lepljenje i prema pronalasku, na način koji dopunjuje upotrebu zelenog veziva, korišćenje mlaznice za raspršivanje koja omogućava formiranje ravnog mlaza omogućava dobru distribuciju veziva po obodu torusa vlakana koja prolaze u stanicu za lepljenje i na taj način izbegavaju koncentraciju vode na određenim zonama ovog torusa vlakana kako bi se olakšalo isparavanje ove vode, čiji se višak donosi za upotrebu „zelenog veziva“.

Štaviše, takvo rešenje omogućava da se koncentriše mlaz sastava za lepljenje, da se kontroliše njegova orijentacija i da se izbegne ukrštanje mlazova koji mlaznice raspršuju. Pronalazači su zaista otkrili da je bilo korisno ne dozvoliti da se mlazovi koje raspršuju ove mlaznice ukrštaju, jer bi takve smetnje potencijalno stvarale modifikaciju merača kapi formiranih spajanjem.

Na osnovu različitih karakteristika pronalaska, uzetih pojedinačno ili u kombinaciji, biće moguće predvideti da:

- najmanje jedna mlaznica za raspršivanje je orijentisana ka unutrašnjosti prstenastog uređaja za pražnjenje sa uglom nagiba koji je određen u odnosu na ravan obrtanja prstenastog uređaja za pražnjenje, pri čemu navedeni ugao nagiba leži između 0 i 80°; poželjno, ovaj ugao nagiba leži između 5° i 80°; minimalni nagib od 5° je povoljan utoliko što izbegava povratni udar kapi veziva na tourusu vlakana koji prolaze u prstenasti uređaj za pražnjenje, povratni udar koji bi mogao da ugrozi naknadno pražnjenje veziva; tačnije, ugao nagiba može biti između 5° i 70°, pri čemu je maksimalni nagib od 70° povoljan u tome što se izbegava raspršivanje veziva duž torusa vlakana prema transporteru koji se nalazi ispod prstenastog uređaja za pražnjenje i time omogućava prodiranje veziva u tourus vlakana, dok ova vlakna teku velikom brzinom ispred prstenastog uređaja za pražnjenje; poželjno je da ugao nagiba leži između 5° i 60°;

- najmanje dve mlaznice za raspršivanje uzastopno postavljene po obodu prstenastog uređaja za pražnjenje imaju identičan oblik, razlikuju se jedna od druge samo po nagibu izlaznog kanala; shodno tome podrazumeva se da se, prema pronalasku, uzastopne mlaznice za raspršivanje u suštini razlikuju po njihovoj različitoj orijentaciji u odnosu na ravan obrtanja prstenastog uređaja za pražnjenje, identičnog ili različitog oblika, kako u svom spoljašnjem omotaču tako i po tipu proizvedenog mlaza na primer, koji je sekundarna karakteristika diferencijacije;

- svaka mlaznica za raspršivanje je orijentisana prema unutrašnjosti prstenastog uređaja za pražnjenje sa uglom nagiba koji je određen u odnosu na ravan obrtanja prstenastog uređaja za pražnjenje, najmanje dve mlaznice za raspršivanje koje su uzastopno raspoređene po obodu prstenastog uređaja za pražnjenje su postavljene tako da imaju orijentaciju u odnosu na ravan obrtanja prstenastog uređaja za pražnjenje sa uglom nagiba koji se razlikuje jedan od drugog;

- svaka mlaznica sadrži telo za pričvršćivanje pričvršćeno za prstenastu cev koja ograničava najmanje jedno distributivno kolo, i najmanje dve mlaznice za raspršivanje uzastopno postavljene po obodu prstenastog uređaja za pražnjenje, koji ima tela raspoređena na jednom i istom aksijalnom nivou u odnosu na osu obrtanja prstenastog uređaja za pražnjenje;

- prstenasti uređaj za pražnjenje sadrži više mlaznica za raspršivanje raspoređenih po obodu prstenastog uređaja za pražnjenje, pri čemu svaka od mlaznica za raspršivanje sadrži glavu za raspršivanje sa prorezom pravougaonog preseka;

- prorez pravougaonog preseka pruža se uglavnom u pravcu paralelnom sa ravni obrtanja uređaja; drugim rečima, prorez sa pravougaonim presekom najmanje jedne mlaznice za raspršivanje je postavljen tako da se velika strana pravougaonika koji formira ovaj prorez pravougaonog preseka pruža paralelno sa ravni obrtanja prstenastog uređaja za pražnjenje;

- prorez sa pravougaonim presekom najmanje jedne mlaznice za raspršivanje je tako dimenzioniran da odgovarajući ravni mlaz veziva na bazi proizvoda iz bioloških izvora ima prvi ugaoni otvor između 40° i 120°, u prvom pravcu koji odgovara velikoj strani pomenutog proreza; poželjno, prvi ugaoni otvor leži između 50° i 70°;

- prorez sa pravougaonim presekom najmanje jedne mlaznice za raspršivanje je tako dimenzioniran da odgovarajući ravni mlaz veziva na bazi bioproizvoda ima drugi ugaoni otvor koji se nalazi između 5° i 40°, u drugom pravcu koji odgovara maloj strani pomenutog proreza; poželjno, drugi ugaoni otvor leži između 10° i 30°, a pogodno može da leži između 15° i 25°;

- prorez sa pravougaonim presekom najmanje jedne mlaznice za raspršivanje je dimenzioniran tako da je prvi ugaoni otvor najmanje jednak dvostrukom drugom ugaonom otvoru; poželjno, vrednost prvog ugaonog otvora je suštinski jednaka trostrukoj vrednosti drugog ugaonog otvora; na primer, drugi ugaoni otvor može da leži između 16° i 17°, a prvi ugaoni otvor može da leži između 50° i 60°;

- prstenasti uređaj za pražnjenje sadrži više mlaznica za raspršivanje i svaka mlaznica je u blizini mlaznica čija je orijentacija u odnosu na ravan obrtanja uređaja za ugaono pražnjenje različita od njene sopstvene;

- mlaznice su podeljene u najmanje dva seta, između prvog seta u kome je svaka mlaznica konfigurisana tako da orijentacija u odnosu na ravan obrtanja prstenastog uređaja za pražnjenje zauzima prvi ugao nagiba i drugi set u kome je svaka mlaznica konfigurisana tako da orijentacija u odnosu na ravan obrtanja prstenastog uređaja za pražnjenje zauzima drugi ugao nagiba koji je različit od prvog ugla, pri čemu su mlaznice za raspršivanje raspoređene na obodu prstenastog uređaja za pražnjenje naizmenično mlaznica prvog seta i mlaznica drugog seta; ovaj raspored doprinosi izbegavanju ukrštanja mlazova koje raspršuju mlaznice i izbegavanju modifikacije merača kapljica koje nastaju spajanjem; tako, prema pronalasku je moguće da se mlaznice rasporede blizu jedna drugoj, da se obezbedi pokrivenost tourusa vlakana veća od 100% i da se obezbedi da je tourus vlakana pravilno zalepljen čak i u slučaju kvara jedne mlaznice, uz izbegavanje rizika, ako svi rade istovremeno, da mlazovi koje raspršuju ove mlaznice ne budu u željenom obliku; na taj način se cilja na ujednačenost distribucije sastava sastava za lepljenje na tourus od staklenih vlakana, jer je moguće da se ovaj sastav za lepljenje isprazni po celom obodu tourusa i sa kontrolisanim oblikom kapi koji ne varira u zavisnosti od zone raspršivanja.

- mlaznice prvog seta su konfigurisane tako da su orijentisane u odnosu na ravan obrtanja prstenastog uređaja za pražnjenje sa prvim uglom nagiba koji leži između 0° i 45°; poželjno, prvi ugao nagiba može biti između 5° i 40°;

- mlaznice drugog seta su konfigurisane tako da su orijentisane u odnosu na ravan obrtanja prstenastog uređaja za pražnjenje sa drugim uglom nagiba koji leži između 25° i 80°; poželjno, drugi ugao nagiba može biti između 25° i 60°;

- distribuciono kolo za vezivo zasnovano na proizvodima iz bioloških izvora obuhvata jedan dovod i više otvora povezanih sa mlaznicom za raspršivanje;

- prstenasti uređaj za pražnjenje sadrži dva različita distributivna kola koja su pomerena duž ose obrtanja prstenastog uređaja za pražnjenje, pri čemu su mlaznice za pražnjenje raspoređene između ova dva distributivna kola tako da su fluidno povezane sa svakim od navedenih distributivnih kola;

- prvo distributivno kolo je konfigurisano da prima vezivo na bazi proizvoda iz bioloških izvora, a drugo distributivno kolo je konfigurisano da prima komprimovani vazduh;

- prvo distributivno kolo ima srednji presek prečnika manji od prečnika srednjeg preseka drugog distributivnog kola;

- prstenasti uređaj za pražnjenje sadrži sredstva kontrole brzine protoka komprimovanog vazduha u funkciji količine sastava za lepljenje koji se ispušta na vlakna.

Pronalazak se takođe odnosi na instalaciju za proizvodnju mineralne vune, koja sadrži sredstva za fiberizaciju koja su konfigurisana da dovode vlakna u stanicu za lepljenje i posebno lepljenje ovih vlakana, karakterisano time što stanica za lepljenje sadrži samo prstenasti uređaj za pražnjenje za pražnjenje sastava za lepljenje prema onome što je upravo napisano, pri čemu je prstenasti uređaj postavljen tako da ima ravan obrtanja koja je u suštini pod pravim uglom u odnosu na smer prolaska tourusa vlakana koja se lepe.

Treba napomenuti da je instalacija ovog tipa posebno povoljna po tome što je eliminisana, u stanici za lepljenje, odnosno stanica nizvodno od sredstva za fiberizaciju u odnosu na putanju vlakana, faza hlađenja. Pronalazači su mogli da primete da su vlakna koja prolaze u takvu stanicu za lepljenje sa jednim stepenom hlađenja manje, na izlazu stanice za lepljenje, odnosno ka stanici za umrežavanje, u savršenom stanju za ovu operaciju umrežavanja.

U takvoj instalaciji, prstenasti uređaj za pražnjenje može biti postavljen tako da se prvo distributivno kolo, povezano sa raspršivanjem veziva na bazi bioloških proizvoda, nalazi nizvodno od putanje vlakana u odnosu na drugo distributivno kolo, povezano sa komprimovanim vazduhom.

Pronalazak se takođe odnosi na postupak proizvodnje mineralne vune tokom kojeg se sprovode najmanje sledeći koraci:

- rastopljeno staklo se dovodi u stanicu za fiberizaciju,

- staklena vlakna se stvaraju u ovoj stanici za fiberizaciju, na način da ova staklena vlakna imaju oblik snopa vlakana usmerenih ka stanici za lepljenje,

- u stanici za lepljenje, vlakna snopa se vezuju zajedno dodavanjem sastava za lepljenje, pri čemu se vlakna snopa vezuju direktno po ulasku u stanicu za lepljenje bez postavljanja rashladnog prstena u stanici za lepljenje, pomoću prstenastog uređaj za pražnjenje koji sadrži najmanje jedno distributivno kolo za distribuciju pomenutog sastava za lepljenje i najmanje jednu mlaznicu za raspršivanje fluidno povezanu sa distributivnim kolom, pri čemu je pomenuta mlaznica za raspršivanje postavljena na obodu prstenastog uređaja za pražnjenje za ispuštanje sastava za lepljenje na vlakna namenjena za prolaz unutar prstenastog uređaja za pražnjenje definisan osom obrtanja, pri čemu pomenuta najmanje jedna mlaznica za raspršivanje sadrži glavu za raspršivanje koja ima prorez, kroz koji vezivo na bazi bioloških proizvoda izlazi iz prstenastog uređaja za pražnjenje, sa pravougaonim presekom tako da formira ravan mlaz veziva na bazi bioloških proizvoda,

- a prethodno dobijena traka vlakana se transformiše zagrevanjem u mineralnu vunu.

Preciznije, postupak proizvodnje mineralne vune može da obuhvata korak stvaranja staklenih vlakana efektom centrifugiranja koji se primenjuje na rastopljeno staklo, pri čemu se stakleni filamenti formirani centrifugiranjem izvlače da formiraju tourus vlakana pod dejstvom pražnjenja gasovite struje pri velikoj brzini i na dovoljno visokoj temperaturi.

Može se primetiti da se, u postupku proizvodnje prema pronalasku, sastav za lepljenje ispušta na snop vlakana pražnjenjem sastava za lepljenje, a da ovo poslednje nije povezano sa specifičnim korakom hlađenja uzvodno ili nizvodno od pražnjenja veziva u stanici za lepljenje. Treba napomenuti da, u postupku proizvodnje mineralne vune prema pronalasku, s jedne strane, snop vlakana koji nastaje duvanjem gasne struje na visokoj temperaturi dobija pražnjenje sastava za lepljenje bez potrebe za formiranjem specifičnog preliminarnog stepena hlađenja, a sa druge strane, snop lepljenih vlakana stiže do stanice za umrežavanje bez potrebe da se formira posebna faza hlađenja između stanice za lepljenje i stanice za umrežavanje.

Ostale karakteristike, detalji i prednosti predmetnog pronalaska će se jasnije pokazati čitanjem detaljnog opisa datog u nastavku kao indikacija, u vezi sa različitim primerima otelotvorenja pronalaska ilustrovanim na sledećim slikama:

- Slika 1 je šematski prikaz dela instalacije za proizvodnju mineralne vune, koji posebno ilustruje stanicu za lepljenje u kojoj se sastav za lepljenje raspršuje na tourus vlakana;

- Slika 2 je pogled spreda na uređaj za lepljenje koji je šematski prikazan na Slici 1, koji je uključen oko haube stanice za fiberizaciju u kojoj se dobijaju vlakna koja se lepe;

- Slika 3 je pogled spreda na polovinu uređaja za lepljenje sa Slike 2;

- Slika 4 je detaljan prikaz uređaja za lepljenje u skladu sa specifičnim otelotvorenjem u kom su susedne mlaznice za raspršivanje nagnute drugačije jedna prema drugoj, pri čemu Slika 4 ilustruje preciznije dve mlaznice za raspršivanje uređaja za lepljenje kako bi se pokazala njihova različita orijentacija, i ravan oblik mlaza veziva koji se raspršuje ovim mlaznicama;

- Slika 4b je šematski prednji prikaz jedne od mlaznica za raspršivanje sa Slike 4, koji posebno otkriva oblik proreza pravougaonog preseka kroz koji vezivo izlazi iz uređaja za lepljenje;

- Slike 5 i 6 su poprečni preseci mlaznice za raspršivanje prema ravnima sečenja VV i VI-VI prikazanim na Slici 4;

- i Slika 7 je delimični poprečni presek primera otelotvorenja mlaznice za raspršivanje i distributivnih kola na koja se ona dodaje.

Pronalazak se odnosi na primenu specifičnih mlaznica za raspršivanje za raspršivanje određenog sastava za lepljenje, ili veziva, na tourus staklenih vlakana, a tačnije se odnosi na upotrebu zelenog veziva, ili veziva na bazi bioloških proizvoda, i na raspršivanje ovog veziva preko mlaznica koje su specifične po tome što omogućavaju ravan mlaz ovog zelenog veziva. Kao što će biti opisano u nastavku, zeleno vezivo, koje zahteva posledični unos vode, se na taj način raspršuje tako što se izbegava spajanje ovog veziva na određenim zonama tourusa vlakana i na taj način izbegavaju problemi isparavanja vode sadržane u vezivu u operacijama nakon ovog raspršivanja.

Slika 1 prikazuje deo instalacije za proizvodnju mineralne vune 100, a tačnije postrojenja za proizvodnju staklene vune, a tačnije različite uzastopne stanice koje učestvuju u stvaranju izolacione trake sastavljene od lepljenih staklenih vlakana koja formiraju izolacioni materijal tipa mineralne vune, na primer staklene vune. Prva stanica, nazvana stanica za fiberizaciju 1, sastoji se od dobijanja vlakana preko posude za centrifugiranje, nizvodno od koje se nalazi druga stanica, nazvana stanica za lepljenje 2, u kojoj se lepljenje vlakana 3 prethodno dobijenih vezivom, ovde

„zeleno vezivo“, prvenstveno radi da bi se oni povezali.

Zalepljena vlakna se postavljaju u stanicu za formiranje na transportnoj traci 4, koja ih odvodi do peći za formiranje stanice za umrežavanje 5 i u kojoj se zagrevaju da bi se ukrštalo „zeleno vezivo“.

Transportna traka 4 je propusna za gasove i vodu, i proteže se iznad usisnih plenuma 6 za gasove kao što su vazduh, isparenja i višak vodenih sastava iz prethodno opisanog procesa fiberizacije. Tako se na pokretnoj traci 4 formira traka 7 od vlakana staklene vune koja su intimno pomešana sa sastavom za lepljenje. Traka 7 se transportnom trakom 4 vodi do peći formirajući stanicu za umrežavanje 5 za „zeleno vezivo“.

Podrazumeva se da je takva instalaciona linija pogodna za proizvodnju proizvoda na bazi vlakana staklene vune, kao što će biti opisano, ali je očigledno pogodna za proizvodnju proizvoda na bazi mineralnih vlakana.

Stanica za fiberizaciju 1 je ovde konfigurisana za primenu postupka fiberizacije zasnovane na unutrašnjem centrifugiranju. Podrazumeva se da se bilo koja vrsta centrifugiranja i pridružene centrifuge može primeniti sa učenjem u nastavku, s obzirom da se vlakna dobijaju na izlazu centrifuge za njihov budući prolaz u stanicu za lepljenje.

Kao primer ilustrovan na Slici 1, rastopljeno staklo se može doneti kao navoj 14 iz peći za topljenje i pre svega vratiti u centrifugu 12, da bi potom izašlo u obliku mnoštva rotacionih filamenata. Centrifuga 12 je osim toga okružena prstenastim gorionikom 15 koji stvara, na obodu zida centrifuge, gasovitu struju velikom brzinom i na temperaturi koja je dovoljno visoka da povuče filamente staklenih vlakana u obliku tourusa 16.

Podrazumeva se da je gore dat primer stanice za fiberizaciju indikativan i neograničavajući pronalazak, i da će podjednako biti moguće obezbediti postupak fiberizacije unutrašnjim centrifugiranjem sa korpom i perforiranim donjim zidom, ili sa posudom sa čvrstim dnom, s obzirom na to da se rastopljeno staklo izvlači centrifugiranjem da bi se zatim produžilo u obliku tourusa od vlakana 16 u stanicu za lepljenje.

Štaviše, biće moguće obezbediti i druge varijante koje ne ograničavaju pronalazak za ovu stanicu za fiberizaciju, a posebno sredstva kao alternativu ili kumulativno sa prstenastim gorionikom, i na primer sredstva za grejanje 18, na primer tipa induktora, koja služe za održavanje stakla i centrifuge na pravoj temperaturi.

Pravilno kreiran tourus vlakana 16 okružen je prstenastim uređajem za projektovanje sastava za lepljenje formiranog od „zelenog veziva“, prstenasti uređaj za pražnjenje u daljem tekstu se naziva uređaj za lepljenje 20, od kog su samo dve mlaznice za raspršivanje 22 prikazane na Slici 1.

Sada sledi detaljniji opis uređaja za pražnjenje, ili uređaja za lepljenje 20, koji je postavljen u stanici za lepljenje 2, posebno u odnosu na Slike 2 do 7.

Uređaj za lepljenje 20 sadrži prstenasti prsten 21, koji ima opšti oblik obrtanja oko ose obrtanja X-X. Prsten 21 se sastoji od dva različita distributivna kola koja su pomerena rastojanjem d duž ose obrtanja X-X i više mlaznica za raspršivanje 22 raspoređenih između ova dva distributivna kola i konfigurisanih da obezbede fluidnu vezu sa distributivnim kolima. U nastavku će biti opisane varijante koje se odnose na broj distributivnih kola prstena i/ili na cirkulaciju fluida u ovim distributivnim kolima.

U ilustrovanom primeru, prstenasti prsten se posebno sastoji od prve prstenaste cevi 23 unutar koje je formiran prvi distributivni kanal 24 (vidljiv na Slikama 5 do 7) koji omogućava cirkulaciju sastava za lepljenje, kao i druga prstenasta cev 25, koja se pruža prema ravni obrtanja, pod pravim uglom u odnosu na osu obrtanja X-X prstenastog prstena 21, i paralelno sa ravni obrtanja prve prstenaste cevi 23. U daljem tekstu, ravan obrtanja P prstenastog uređaja za pražnjenje je definisana kao jedna ili druga od ravni obrtanja kao što je upravo opisano, ili u najmanju ruku ravan paralelna sa njom.

Unutar ove druge prstenaste cevi 25, formiran je drugi distibucioni kanal 26 (takođe vidljiv na Slikama 5 do 7) koji omogućava cirkulaciju komprimovanog vazduha, sposobnog da ispusti sastav za lepljenje na vlakna koja prolaze kroz uređaj za lepljenje 20.

Prva prstenasta cev 23 ima cevasti oblik, čiji unutrašnji zid koji ograničava prvi distributivni kanal 24, ima presek koji je konstantan, ili suštinski konstantan, po celom obodu cevi. Pod suštinski konstantnim presekom podrazumeva se presek koji ostaje isti sa marginom razlike manjom od 5%. Kao indikativni primer, srednji presek prve prstenaste cevi može imati prečnik D1 između 10 mm i 30 mm.

Prva prstenasta cev 23 sadrži jednu zonu za dovod 27, u koju je dodata dovodna cev 28 za sastav za lepljenje, koji je na svom drugom kraju povezan sa rezervoarom ovog sastava za lepljenje, koji ovde nije predstavljen, i u kom se nalaze pomešani voda i lepak.

Sastav za lepljenje se ovde sastoji od veziva sa niskim sadržajem formaldehida, poželjno čak i bez formaldehida, koje će u daljem tekstu biti kvalifikovano kao vezivo na bazi proizvoda iz bioloških izvora ili „zeleno vezivo“. Ova vrsta veziva je bar delimično izvedena iz baze obnovljivih sirovina, posebno biljnog materijala, posebno tipa na bazi hidrogenizovanih ili nehidrogenizovanih šećera.

Komplementarni elementi koji se odnose na proizvodnju ovog „zelenog veziva“ mogu se naći na kraju opisa, uz napomenu da je viskozitet ovih proizvoda iz bioloških izvora takav da se voda mora koristiti u velikim količinama da bi se sve razblažilo i formiralo vezivo koje se može raspršiti kroz mlaznice.

Dovodna cev 28, kroz koju se „zeleno vezivo“, ili čak vezivo na bazi bioloških proizvoda, dovodi u prstenasti uređaj za pražnjenje, postavljena je paralelno sa osom obrtanja prstenastog distributivnog prstena, ali se podrazumeva da ovaj dovod može biti drugačije raspoređen bez odstupanja od konteksta pronalaska. Međutim, treba napomenuti da se, prema osobini pronalaska, „zeleno vezivo“ ubrizgava u prvi distributivni kanal prve prstenaste cevi preko jedne zone za dovod, pri čemu je „zeleno vezivo“ namenjeno da cirkuliše preko svih oboda prvog distributivnog kanala.

Prva prstenasta cev 23 koja ograničava prvi distributivni kanal 24 takođe sadrži više izlaznih otvora 29, (vidljivo posebno na Slikama 5 do 7), pravilno raspoređenih po celom obodu prve prstenaste cevi. Kao što će biti detaljnije opisano u nastavku, svaki od ovih izlaznih otvora izlazi na mlaznicu za raspršivanje 22 koja je postavljena da bude fluidno povezana sa prvim distributivnim kanalom 24 preko odgovarajućeg izlaznog otvora.

Rezultat gore navedenog je da je prva prstenasta cev 23 namenjena distribuciji „zelenog veziva“ prema mlaznicama za raspršivanje 22.

Štaviše, druga prstenasta cev 25 ima cevasti oblik, čiji unutrašnji zid, koji ograničava drugi distributivni kanal 26, ima presek koji je konstantan, ili suštinski konstantan, po celom obodu cevi. Pod suštinski konstantnim presekom podrazumeva se presek koji ostaje isti sa marginom razlike manjom od 5%. Kao indikativni primer, srednji presek druge prstenaste cevi može imati prečnik D2 između 30 mm i 50 mm.

Kao prva prstenasta cev, druga prstenasta cev 25 sadrži jednu zonu za dovod 31 u kojoj je dodata spojnica za dovod 31' za usis komprimovanog vazduha.

Spojnica za dovod komprimovanog vazduha 31' je postavljena paralelno sa osom obrtanja prstenastog distributivnog prstena i paralelno sa dovodnom cevi 28 za „zeleno vezivo“, ali se podrazumeva da se dovod komprimovanog vazduha može drugačije rasporediti bez odstupanja od kontekst pronalaska. Međutim, treba napomenuti da se, prema osobini pronalaska, komprimovani vazduh ubrizgava u drugi distributivni kanal druge prstenaste cevi preko jedne zone za dovod, pri čemu je komprimovani vazduh namenjen da cirkuliše po celom obodu drugog distributivnog kanala.

Druga prstenasta cev 25 koja ograničava drugi distributivni kanal 26 takođe sadrži više izlaznih otvora 30 (vidljivih na Slikama 5 do 7), pravilno raspoređenih po celom obodu druge prstenaste cevi. Kao što je bilo moguće opisati za prvu prstenastu cev 23, svaki od ovih izlaznih otvora izlazi na mlaznicu za raspršivanje 22 koja je postavljena da bude fluidno povezana sa drugim distributivnim kanalom 26 preko odgovarajućeg izlaznog otvora, svaka od mlaznica za raspršivanje 22 od uređaj za lepljenje 20 je fluidno povezana s jedne strane sa prvim distributivnim kanalom 24, a sa druge strane sa drugim distributivnim kanalom 26.

Rezultat gore navedenog je da je druga prstenasta cev 25 namenjena distribuciji komprimovanog vazduha prema mlaznicama za raspršivanje 22.

Kao što se posebno može videti na Slikama 2 i 3, ova druga prstenasta cev 25, koja ograničava drugi distributivni kanal 26 namenjen cirkulaciji komprimovanog vazduha, smeštena je iznad prve prstenaste cevi 23, ograničavajući prvi distributivni kanal 24 namenjen za cirkulacija sastava za lepljenje. Da bi se gornji termin pravilno razumeo, upućuje se na položaj uređaja za lepljenje u instalaciji. Druga prstenasta cev 25 koja se nalazi iznad prve prstenaste cevi 23 je postavljena što je moguće bliže posudi za centrifugiranje iz koje vlakna ispadaju, tako da se od ovih vlakana koja formiraju tourus 16 zahteva da prođu pre svega kroz prstenastu cev koja ograničava kanal posvećen komprimovanom vazduhu.

Prečnik petlje koju prva cev formira oko ose obrtanja prstenastog prstena veći je od odgovarajućeg prečnika druge cevi, tako da su ove dve prstenaste cevi raspoređene jedna iznad druge sa radijalnim pomakom r tako da druga prstenasta cev je unutrašnja u odnosu na prvu prstenastu cev. Rezultat toga je nagnuta orijentacija, u odnosu na osu obrtanja prstenastog prstena, mlaznica za raspršivanje 22 koje su pričvršćene za svaku od dve prstenaste cevi. Kao što će biti opisano u nastavku, mogu se obezbediti različite varijante otelotvorenja u kojima su mlaznice za raspršivanje pričvršćene na prstenaste cevi na takav način da je njihov ugao nagiba u odnosu na osu obrtanja konstantan po celom obodu prstenastog uređaja za pražnjenje (posebno vidljivo na Slikama 2, 3 i 7) ili na drugi način da ovaj ugao nagiba varira od jedne mlaznice do druge (posebno vidljivo na Slikama 4 do 6). Podrazumeva se da ove varijante leže u kontekstu pronalaska, pod uslovom da mlaznice dozvoljavaju raspršivanje zelenog veziva preko specifičnih mlaznica sa ventilatorom.

Prva i druga prstenasta cev su konfigurisane tako da njihov unutrašnji zid, koji ograničava prvi i drugi razvodni kanal, svaki ima srednji presek koji se razlikuje jedan od drugog. Konkretno, unutrašnji zid druge cevi definiše srednji presek prečnika D2 veći od prečnika D1 srednjeg preseka unutrašnjeg zida druge prstenaste cevi. Presek prolaza za „zeleno vezivo” je stoga manji od preseka prolaza za komprimovani vazduh. Takva karakteristika omogućava da se obezbedi da je prvi, uži distributivni kanal, stalno ispunjen vezivom i da nema kvara dovoda do mlaznica za raspršivanje. Štaviše, manja dimenzioniranja prvog distributivnog kanala omogućavaju ubrzanje brzine pomeranja „zelenog veziva“ u ovom prvom kanalu i stoga sprečavaju bilo kakvo začepljenje prve prstenaste cevi.

U istom kontekstu, treba napomenuti razliku koja se primenjuje na prvu prstenastu cev i drugu prstenastu cev. Kao što je prethodno navedeno, ove dve prstenaste cevi imaju konstantan srednji presek. Najmanje prva prstenasta cev 23 je podvrgnuta operaciji hemijskog uklanjanja ivica, kako bi se eliminisale ivice na mestu spajanja izlaznih otvora 29 i dovodne cevi na ovoj prvoj prstenastoj cevi 23. Na taj način se takođe cilja na sprečavanje taloženja bioloških proizvoda koji čine deo veziva unutar prve prstenaste cevi. Podrazumeva se da viskozna priroda ovih komponenti predstavlja rizik da se vide kako ostaju pričvršćene za bilo koju preterano izraženu hrapavost unutar prstenaste cevi i da kontekst primene ovih zelenih veziva u prstenastom uređaju za pražnjenje prema pronalasku podrazumeva uzimanje u obzir ove hrapavosti površine i dimenzioniranje prstenaste cevi u kojoj je potrebno da cirkuliše zeleno vezivo.

Razlika u unutrašnjem prečniku prstenastih cevi takođe dovodi do razlike u spoljašnjem prečniku ovih cevi tako da je predviđena veća cev za usis vazduha nego za usis sastava za lepljenje. U ilustrovanom primeru, veća cev se nalazi iznad manje, a prirubnice za pričvršćivanje, koje ovde nisu predstavljene, za fiksiranje prstena u stanici za lepljenje, mogu se dodati posebno na veću cev. Podrazumeva se da bi cevi mogle da budu drugačije raspoređene jedna u odnosu na drugu, a da to ni na koji način ne odstupa od konteksta pronalaska, sa, posebno, pomoću cevi za usis vazduha koja bi mogla da bude smeštena ispod manje cevi predviđene za sastav za lepljenje.

Kao što je posebno ilustrovano na Slikama 2 do 7, prstenaste cevi 23, 25 koje formiraju prstenasti kanal 21 su raspoređene jedna iznad druge tako da se prvi izlazni otvori prvog distributivnog kanala i drugi izlazni otvori drugog distributivnog kanala aksijalno preklapaju, odnosno da su raspoređeni ugaono na isti način oko odgovarajuće ose obrtanja kanala.

Na ovaj način, mlaznica za raspršivanje 22 koja fluidno povezuje prvi izlazni otvor prvog distributivnog kanala sa drugim izlaznim otvorom drugog distributivnog kanala, proteže se aksijalno, odnosno u ravni koja se sastoji od ose obrtanja X-X prstenastog prstena.

Kao što je posebno ilustrovano na Slikama 5 do 7, mlaznica za raspršivanje 22 sadrži telo 32 koje se proteže između dve prstenaste cevi, mlaznicu za tečnost 34 koja se proteže kroz ovo telo 32 prema osi orijentacije A-A i na čijem slobodnom kraju je postavljena glava za raspršivanje, ili vazdušna kapa, 36, konfigurisana da omogući isparavanje veziva na bazi proizvoda iz bioloških izvora, ili „zelenog veziva“, u skladu sa ravnim mlazom.

Telo 32 ima cilindrični oblik, ovde pravougaonog preseka, koji se sastoji od dva unutrašnja kanala tako da telo može da primi, s jedne strane, „zeleno vezivo“ koje dolazi iz prvog distributivnog kanala 24 preko prvog izlaznog otvora 29, i, sa druge strane, komprimovani vazduh koji dolazi iz drugog distributivnog kanala 26 preko drugog izlaznog otvora 30. Telo 32 je stoga definisano osom produženja Y-Y koja se proteže od jedne prstenaste cevi do druge. U konfiguraciji ilustrovanoj na Slici 7, mlaznica za raspršivanje 22 je konfigurisana tako da se osa produžetka Y-Y poklapa sa pravom linijom koja prolazi kroz centar svake od prstenastih cevi i rezultat toga je ugao α između ose orijentacije A-A mlaznice za tečnost 34 i ravni obrtaja P prstenastog uređaja za pražnjenje koja je ovde jednaka 40°. Kao što je ilustrovano na Slikama 2 i 3, set mlaznica za raspršivanje 22 je postavljen tako da ima takav ugao nagiba, vrednosti jednak 40°. Generalno, mlaznice za raspršivanje mogu imati zajednički ugao nagiba, koji leži između 0 i 80°.

Telo 32 svake mlaznice za raspršivanje 22 je zavareno na prstenaste cevi, kada se njeni krajevi postave okrenuti prema izlaznim otvorima formiranim u svakoj od cevi.

Prvo lice 38 tela 32 je orijentisano prema unutrašnjosti prstenastog prstena i njegovoj osi obrtanja X-X, a druga površina 39 je orijentisana u suprotnom smeru. Telo sadrži, u svom centru, poprečno na osu produženja Y-Y tela, omotač za prijem mlaznice za tečnost 34 koja izlazi na svakom kraju na jednoj od prve i druge strane tela 32. Omotač se proteže uglavnom u centru tela, to jest na jednakoj udaljenosti od prve prstenaste cevi 23 i od druge prstenaste cevi 25. Omotač je izbušen tako da se povezuje sa prvim unutrašnjim kanalom 42, spojenim sa prvim izlaznim otvorom 29 i pruža se paralelno sa osom produžetka Y-Y tela 32. Ovi unutrašnji kanali su konfigurisani da odvojeno dovode komprimovani vazduh i sastav za lepljenje blizu glave za raspršivanje 36.

Glava za raspršivanje 36 ima kupolastu formu koja definiše komoru za mešanje na izlazu mlaznice za tečnost 34, u kojoj se komprimovani vazduh i sastav za lepljenje mešaju da bi se formirale kapi koje su prinuđene da se ispuštaju kroz prorez za raspršivanje 50 formiran u glavi za raspršivanje.

Podrazumeva se da je mlaznica za raspršivanje 22 konfigurisana da omogući fluidnu vezu između prvog distributivnog kanala 24 prstenaste cevi 23 i/ili drugog distributivnog kanala 26 prstenaste cevi 25, i da je prorez za raspršivanje 50, kroz koji vezivo zasnovano na proizvodima iz bioloških izvora izlazi iz prstenastog uređaja za pražnjenje, konfigurisano da ispušta sprej za lepljenje na tourus vlakana i da raspršuje sprej u ugaonom opsegu.

Prorez za raspršivanje 50 je centriran na osi orijentacije A-A mlaznice za raspršivanje, odnosno na osi šuplje šipke 46 koja definiše cirkulacioni kanal za sastav za lepljenje unutar tela isparivača, a podrazumeva se da osa orijentacije A-A mlaznice za raspršivanje definiše glavni pravac pražnjenja prema kome će se sastav za lepljenje ispuštati na izlazu mlaznice za raspršivanje.

Kao što se posebno može videti na Slici 5, prorez za raspršivanje 50 ima pravougaoni deo koji formira mlaznicu za ventilator, tako da se, u glavnom pravcu pražnjenja, „zeleno vezivo“ ispušta u skladu sa uglom otvora koji je određen dužinom pravougaonog preseka.

Glava za raspršivanje 36 je orijentisana tako da je dužina proreza za raspršivanje 50, odnosno velika strana Gc pravougaonika koji formira ovaj prorez, kao što je vidljivo na Slici 4b, pod pravim uglom u odnosu na ravan koja prolazi kroz osu obrtaja X-X prstenastog prstena i kroz osu orijentacije A-A mlaznice za raspršivanje, a paralelno sa ravni obrtaja P prstenastog uređaja za pražnjenje, a samim tim i svake prstenaste cevi ovog uređaja.

Raspršivanje veziva na bazi bioloških proizvoda je, prema pronalasku, uokvireno oblikom proreza za raspršivanje najmanje jednog od raspršivača, odnosno proreza pravougaonog preseka koji je dimenzioniran tako da odgovarajući mlaz veziva na bazi na proizvodima iz bioloških izvora ima prvi ugaoni otvor β1 koji leži između 40° i 120°, u prvom pravcu koji odgovara velikoj strani Gc pomenutog proreza 50, i drugi ugaoni otvor β2 koji leži između 5° i 40°, u drugom pravcu koji odgovara maloj strani Pc pomenutog proreza 50. Rezultat toga je ravan mlaz, to jest mlaz koji se prostire u glavnom pravcu, ovde u prvom pravcu. Podrazumeva se da vrednosti izabrane za ugaone otvore moraju da poštuju ovaj oblik ravnog mlaza i da, ako je drugi ugaoni otvor jednak ili oko 40°, prvi ugaoni otvor će biti najmanje jednak 80°. Drugim rečima, vrednost prvog ugaonog otvora β1 jednaka je najmanje dvostrukoj vrednosti drugog ugaonog otvora β2 i pogodno odgovara nešto više od tri puta ovoj vrednosti drugog ugaonog otvora. Kao numerički primer, biće moguće obezbediti drugi ugaoni otvor β2 sa vrednošću u regionu od 16° ili 17° i prvi ugaoni otvor sa vrednošću u regionu od 51° do 60°.

Pogodno je da prvi pravac bude paralelan sa ravni obrtanja P prstenastog uređaja za pražnjenje, odnosno ravni u kojoj leži svaka od prstenastih cevi uređaja, pa stoga i ovaj prvi pravac bude desni uglovi prema smeru pomeranja vlakana kroz prstenasti uređaj za pražnjenje 20. Na taj način se obezbeđuje raspršivanje preko značajnog ugaonog dela tourusa vlakana, a sa manjim brojem mlaznica za raspršivanje postiže se pokrivanje vezivom svih vlakana koja prolaze kroz prstenasti uređaj za pražnjenje.

Rad uređaja za lepljenje sa najmanje jednom mlaznicom za raspršivanje kao što je upravo opisano je sledeći. Odgovarajuća sredstva kontrole omogućavaju kontrolu unosa „zelenog veziva“ u prvi distribucioni kanal preko dovodne cevi 28.

„Zeleno vezivo“ se gura da cirkuliše po celom obodu prstenaste cevi koja ograničava ovaj prvi distributivni kanal i da cirkuliše do svakog od prvih otvora 29 povezanih sa mlaznicom za raspršivanje 22. „Zeleno vezivo“ koje ulazi u mlaznicu za raspršivanje 22 prolazi u mlaznicu za tečnost 34 preko čaure 40 i gura se prema glavi za raspršivanje 36 i komori za mešanje.

Istovremeno, odgovarajuća sredstva kontrole omogućavaju kontrolisanje unosa komprimovanog vazduha, pri željenom protoku i pritisku, u drugi distributivni kanal preko spojnice za dovod 31'. Brzina protoka i pritisak vazduha se određuju posebno u zavisnosti od doze sastava za lepljenje. Komprimovani vazduh se gura da cirkuliše po celom obodu prstenaste cevi koja ograničava ovaj drugi distributivni kanal, i da cirkuliše do svakog od drugih otvora povezanih sa mlaznicom za raspršivanje 22. Komprimovani vazduh koji ulazi u mlaznicu za raspršivanje 22 potiskuje se u cirkulacione kanale 48 na periferiji mlaznice za tečnost 34 prema glavi za raspršivanje 36 i komori za mešanje, u kojoj učestvuje mešavina komprimovanog vazduha i „zelenog veziva“. u isparavanju veziva, kontrola brzine protoka vazduha u funkciji količine ispuštenog veziva omogućavajući posebno dejstvo na veličinu kapi.

Kao što je posebno ilustrovano na Slikama 2 do 6, uređaj za lepljenje prema pronalasku sadrži više mlaznica za raspršivanje, raspoređenih po obodu prstenastog prstena. Ove mlaznice su prstenasto raspoređene redovno po celom obodu prstena. Podrazumeva se da, u skladu sa otelotvorenjem pronalaska, broj mlaznica, a samim tim i ugaono razdvajanje između dve susedne mlaznice, može da varira od jednog uređaja do drugog. Na Slici 2, uređaj za lepljenje se sastoji od niza od šesnaest mlaznica za raspršivanje, tako da je prstenasto rastojanje između dve uzastopne mlaznice serije 22,5°.

Ove mlaznice su raspoređene na jednom i istom aksijalnom nivou, odnosno svaka raspoređena između prve prstenaste cevi i druge prstenaste cevi, tako da je telo svake mlaznice centrirano u jednoj te istoj ravni pod pravim uglom u odnosu na osu obrtanja prstenastog prstena. Drugim rečima, može se reći da su mlaznice za raspršivanje konfigurisane tako da se njihova tela, odnosno njihov spoj sa svakom od prstenastih cevi, protežu do iste visine.

Sada sledi opis varijanti rasporeda mlaznica za raspršivanje prema pronalasku, koji se značajno razlikuje od onoga što je opisano u vezi sa Slikama 2 i 3 kroz promenljivi nagib najmanje dve od ovih mlaznica na obodu prstenastog prstena.

Na Slikama 4, 5 i 6, ilustrovan je primer otelotvorenja u kome su sve mlaznice za raspršivanje identičnog dizajna, tako da se mlaznice razlikuju samo po nagibu svoje ose orijentacije A-A. Podrazumeva se da, bez odstupanja od konteksta pronalaska, mlaznice za raspršivanje mogu da se razlikuju po svom dizajnu, s obzirom da najmanje dve mlaznice za raspršivanje koje se protežu do iste visine imaju nagibe različite jedna od druge.

Prema pronalasku, najmanje dve mlaznice za raspršivanje koje su uzastopno raspoređene po obodu prstena, odnosno dve susedne mlaznice za raspršivanje, kao što je ilustrovano na Slici 4, su raspoređene tako da osa orijentacije A-A, a samim tim i njen izlazni kanal, od jedna od ove dve mlaznice ima ugao u odnosu na ravan obrtanja prstena različit od ugla druge dve mlaznice.

U ilustrovanom primeru, najmanje dva seta mlaznica za raspršivanje razlikuju se po svom nagibu u odnosu na ravan obrtanja prstena. Mlaznice za raspršivanje prvog seta 221, kao što je prikazano na Slici 6, su nagnute tako da osa orijentacije A-A formira, sa ravni obrtanja prstenastog prstena, prvi ugao α1, ovde jednak 30°. A mlaznice za raspršivanje drugog seta 222, kao što je onaj koji je vidljiv na Slici 6, su nagnute tako da osa orijentacije A-A formira, sa ravni obrtanja prstenastog prstena, drugi ugao α2, ovde jednak 45°.

Podrazumeva se, na osnovu karakteristike pronalaska prema kojoj dve susedne mlaznice imaju različite nagibe, da se mlaznice svakog od ova dva seta smenjuju po celom obodu prstenastog prstena, tako da mlaznica datog prvog seta 221 mlaznica za raspršivanje nije u blizini mlaznice koja čini deo istog seta, odnosno nije u blizini mlaznice koja ima isti nagib u odnosu na ravan obrtanja prstenastog prstena. Na obodu se smenjuje mlaznica za raspršivanje 22 prvog seta 221 mlaznica, mlaznica za raspršivanje 22 drugog seta 222 mlaznica, zatim još jednom mlaznica za raspršivanje 22 prvog seta 221 mlaznica, itd.

Slike 5 i 6 ilustruju primer prema pronalasku za proizvodnju različitih nagiba od jedne mlaznice za raspršivanje do druge.

U svakom od dva ilustrovana slučaja, centar C čaure (kao što je vidljivo na Slici 7) formiran je u telu, a centar svake od prstenastih cevi je poravnat. Takođe, telo je zakrenuto oko ove centralne tačke definisane centrom C čaure kako bi se naletelo na odgovarajuću prstenastu cev u zoni kontakta 52 više ili manje udaljenoj od vertikalne ose, odnosno ose paralelne sa osom obrtanja prstenastog prstena i prolazi kroz centar ove cevi. Rezultat toga je da je centar C omotača svakog tela u suštini u istoj poziciji u odnosu na prstenaste cevi od jednog slučaja do drugog, bez aksijalnog pomeranja u odnosu na osu obrtanja X-X. Drugim rečima, tela mlaznica za raspršivanje koje imaju različite nagibe su postavljena na jednom istom aksijalnom nivou u odnosu na osu obrtanja prstenastog uređaja za pražnjenje.

U prvoj radijalnoj ravni sečenja ilustrovanoj na Slici 5 i koja odgovara ravni sečenja V-V na Slici 4, ilustrovana je mlaznica za raspršivanje prvog seta 221 mlaznica. Prvi izlazni otvor prve cevi i drugi izlazni otvor odvojeni su od vertikalne ose specifične za svaku prstenastu cev i rezultat toga je prvi nagib tela mlaznice tako da njeni krajevi preklapaju dva izlazna otvora. Ovaj prvi nagib je jednak nagibu ugla α1 ose ili orijentacije A-A mlaznice za raspršivanje prvog seta 221 u odnosu na ravan obrtanja, to jest, ovde, jednak 30°.

U drugoj radijalnoj ravni sečenja ilustrovanoj na Slici 6 i koja odgovara ravni sečenja VI-VI na Slici 4, ilustrovana je mlaznica za raspršivanje drugog seta 222 mlaznica. Prvi izlazni otvor prve cevi i drugi izlazni otvor su bliže vertikalnoj osi specifičnoj za svaku prstenastu cev nego što su u prvoj ravni sečenja, a rezultat toga je drugi nagib tela mlaznice tako da krajevi dolaze da preklapaju izlazne otvore. Ovaj drugi nagib jednak je nagibu ugla α2 ose orijentacije A-A mlaznice za raspršivanje drugog seta 222 u odnosu na ravan obrtanja, to jest, ovde, jednak 45°.

Treba napomenuti da mlaznica za raspršivanje prvog seta i mlaznica za raspršivanje drugog seta, a posebno dve mlaznice koncentrično raspoređene po obodu prstenastog uređaja za pražnjenje, imaju identičan oblik, kao što se može ilustrovati na slikama, i da se ove mlaznice razlikuju jedna od druge samo po nagibu tela koje povezuje dva distributivna kanala i prema tome po nagibu njihovog izlaznog kanala.

Kao što je ilustrovano na Slici 1, ova razlika u orijentaciji mlaznica prvog seta 221 i mlaznica drugog seta 222 rezultira razlikom u visini ispuštanja mlaza veziva na tourus vlakana 16. Vezivo koje ispuštaju mlaznice prvog seta 221 tako utiče na vlakna ranije nego vezivo koje ispuštaju mlaznice drugog seta 222. Na ovaj način, prvi sprej 201 koji ispušta mlaznica prvog seta 221 pruža se preko ravni koja je aksijalno pomerena u odnosu na ravan u kojoj se širi drugi sprej 202 koji se ispušta mlaznicom drugog seta 222 i kapi formirane u spreju se ne susreću, ili u najmanju ruku to čini u prihvatljivim granicama, sa kapima formiranim u susednom spreju, kako bi se eliminisao ili ograničio problem spajanja kapi koji bi mogao da nastane spajanjem spreja. Slika 4 prikazuje, kao primer, zonu aksijalnog preklapanja ZR, u kojoj kapi formirane na ortoradijalnom kraju 201' prvog spreja 201 prolaze preko kapi formiranih na ortoradijalnom kraju 202' drugog spreja 202. U ovoj zoni preklapanja, aksijalni pomak duž ose obrtanja X-X obezbeđuje da se kapi ne sretnu i ne rizikuju da se deformišu. Na taj način je moguće postaviti dve susedne mlaznice za raspršivanje što je moguće bliže jedna drugoj, u tolikoj meri da formiraju setove mlaznica koje su različite, a samim tim i u različitim orijentacijama, tako da formiraju ove zone preklapanja bez rizika od modifikacije kapi i kako bi se mogla obezbediti neophodna funkcija redundancije za lepljenje celog oboda tourusa vlakana u slučaju kvara jedne od mlaznica za raspršivanje. Lako se može razumeti, naročito pozivajući se na ilustraciju na Slici 4, da, ako mlaznica za raspršivanje prvog seta 221 prestane da radi, agens za lepljenje može nastaviti da se ispušta u zonu ZR od strane susedne mlaznice drugog seta 222, na različitoj visini od one na kojoj bi pomenuta zona ZR mogla biti zalepljena mlaznicom prvog seta 221. Ova razlika u visini pražnjenja nastala je razlikama u nagibu susednih mlaznica, što omogućava da se izbegne promena veličine kapi koje ispuštaju ove dve susedne mlaznice ako su obe u radnom stanju.

Raspored prema pronalasku može biti implementiran u uređaj koji je prethodno opisan i ilustrovan, a takođe se može primeniti, bez odstupanja od konteksta pronalaska, u drugim otelotvorenjima uređaja. Kao primer, biće moguće predvideti da uređaj sadrži mlaznice za raspršivanje postavljene direktno na prstenastu cev unutar koje cirkuliše „zeleno vezivo“, pri čemu se vazduh dodaje nezavisno pre svake mlaznice, bez potrebe za kanalom za distribuciju vazduha, koji je zajednički za svaku mlaznicu i stoga su mlaznice za raspršivanje raspoređene između dva kanala kako su prethodno opisani. Shodno tome, takav uređaj je u skladu sa pronalaskom po tome što se sastoji od distributivnog kola za „zeleno vezivo“ i više mlaznica za raspršivanje fluidno povezanih sa distributivnim kolom i raspoređenih po obodu prstenastog uređaja za pražnjenje radi pražnjenja „ zelenog veziva” na staklena vlakna namenjena da prođu unutar prstenastog uređaja za pražnjenje definisanog osom obrtanja, pri čemu je svaka mlaznica za prskanje konfigurisana da ispušta zeleno vezivo u obliku ravnog mlaza.

Prema drugom primeru, biće moguće predvideti da mlaznice za raspršivanje budu takozvane mlaznice „bez vazduha“, odnosno mlaznice koje rade bez dodavanja komprimovanog vazduha da bi proizvele ispuštanje veziva. U ovom slučaju, može se obezbediti prva varijanta u kojoj se zadržava struktura prstenastog uređaja za pražnjenje sa dve prstenaste cevi raspoređene jedna iznad druge prema osi obrtanja i mlaznicama za raspršivanje koje se nalaze između ove dve prstenaste cevi, i u kojoj druga prstenasta cev ima samo strukturnu funkciju, a da ne služi kao distribuciono kolo. Samo vezivo na bazi bioloških proizvoda cirkuliše u prvom distributivnom kolu formiranom od prve prstenaste cevi, a vazduh se ne šalje u drugu prstenastu cev. Takođe je moguće obezbediti drugu varijantu u kojoj prstenasti uređaj za pražnjenje sadrži samo jednu prstenastu cev na kojoj su postavljene mlaznice za raspršivanje, pri čemu se podrazumeva da, prema pronalasku, mlaznice za raspršivanje pričvršćene na ovu jednu prstenastu cev sadrže glavu za raspršivanje konfigurisanu za ispuštanje ravnog mlaza.

Prema drugom primeru, biće moguće predvideti da se mlaznice podele na više od dva seta, pri čemu se svaki set, kao i ranije, karakteriše mlaznicama koje imaju specifičan ugao nagiba. Biće moguće obezbediti prvi set definisan mlaznicama koje imaju nagib α jednak 15°, drugi set definisan mlaznicama koje imaju nagib α jednak 30° i treći set definisan mlaznicama koje imaju nagib α jednak 45 °. Kao i ranije, izbegavanje postavljanja mlaznica jedna pored druge koje imaju isti nagib i čiji mlaz rizikuje da bude poremećen susednim mlazom.

Sada sledi detaljniji opis veziva zasnovanog na proizvodima iz bioloških izvora, kroz različite neograničavajuće primere otelotvorenja, pošto se ono može ubrizgati u prstenasti uređaj za pražnjenje prema jednom aspektu pronalaska da bi se raspršilo preko tourusa vlakana u instalaciji za proizvodnju mineralne vune, imajući u vidu da je ova upotreba veziva na bazi bioloških proizvoda naročito omogućena primenom mlaznica za raspršivanje ventilatora koje omogućavaju odgovarajuću distribuciju ovog veziva po površini vlakana.

Kao neograničavajući primer, vezivo na bazi bioloških proizvoda može da sadrži:

(a) najmanje jedan glucid izabran između redukujućih šećera, nereducirajućih šećera, hidrogenizovanih šećera i njihove mešavine, i

(b) najmanje jedan agens za umrežavanje glucida.

„Glucidni agens za umrežavanje“ se ovde podrazumeva kao jedinjenje koje je sposobno da reaguje, verovatno u prisustvu katalizatora, sa glucidima i da sa njima formira bar delimično nerastvorljivu trodimenzionalnu mrežu.

Takođe, izraz „glucidi“ ovde ima značenje šire nego obično, jer ne obuhvata samo glucide u strogom smislu, odnosno redukujuće šećere ili ugljene hidrate formule Cn(H2O)pkoji imaju najmanje jednu aldehidnu ili ketonsku grupa (redukciona grupa), ali i proizvode hidrogenacije za ove ugljene hidrate u kojima je aldehidna ili ketonska grupa redukovana alkoholom. Ovaj termin takođe obuhvata nereducirajuće šećere sastavljene od nekoliko uzoraka glucida u kojima su ugljenici koji nose polu-acetalni hidroksil uključeni u ozidne veze koje vezuju obrasce jedan za drugi.

Vezivo zasnovano na proizvodima iz bioloških izvora kao što je upravo predstavljeno, odnosno sastav za lepljenje na bazi glucida i agensa za umrežavanje, poželjno karboksilnih polikiselina, opisano je na primer u US 8197587, WO2010/029266, WO2013/014399, WO2015/181458, WO2012/168619, WO2012/168621, WO2012/072938.

Glucidna komponenta može biti zasnovana na redukujućim ili neredukcionim šećerima, na hidrogenizovanim šećerima bez redukujućih ili neredukcionih šećera, ili na njihovim smešama.

Redukcioni šećeri uključuju jednostavne šećere (monosaharide) i glukozide (disaharide, oligosaharide i polisaharide). Primeri monosaharida koji se mogu navesti su oni koji sadrže 3 do 8 atoma ugljenika, poželjno aldoze i poželjno aldoze koje sadrže 5 do 7 atoma ugljenika. Aldoze koje su posebno poželjne su prirodne aldoze (koje pripadaju D-seriji), posebno heksoze kao što su glukoza, manoza i galaktoza. Laktoza i maltoza su primeri disaharida koji se mogu koristiti kao redukujući šećeri. Polisaharidi koji se mogu koristiti za predmetni pronalazak poželjno imaju molarnu masu manju od 100 000, poželjno manju od 50 000, poželjno manju od 10000. Poželjno, polisaharid uključuje najmanje jedan uzorak izabran između gore navedenih aldoza, prvenstveno glukozu. Naročito su poželjni redukcioni polisaharidi koji se sastoje uglavnom (više od 50 težinskog procenta) od uzoraka glukoze.

Redukcioni šećer može biti mešavina monosaharida, oligosaharida i polisaharida, posebno dekstrina. Dekstrini su jedinjenja koja su u skladu sa opštom formulom (C6H10O5)n. Dobijaju se delimičnom hidrolizom skroba. Njihov dekstrozni ekvivalent (DE) je povoljno između 5 i 99, poželjno između 10 i 80.

Neredukcioni šećer je poželjno neredukcioni oligoholozid koji obuhvata najviše deset uzoraka glucida. Primeri takvih nereducirajućih šećera koji se mogu navesti su diholozidi kao što su trehaloza, izotetrahaloze, saharoza i izosaharoza („izosaharoza“), triholozidi kao što su melezitoza, gentianoza, rafinoza, erloza i umbeliferoza kao što je tetraholozid, i pentaholozidi kao što je verbaskoza. Saharoza i trehaloza će biti poželjnije, a još bolje, saharoza.

„Hidrogenizovani šećer“ se u predmetnom pronalasku podrazumeva kao set proizvoda koji nastaje redukcijom saharida izabranog između monosaharida, disaharida, oligosaharida i polisaharida i iz smeša ovih proizvoda. Hidrogenizovani šećer je poželjno proizvod hidrogenizacije hidrolizata skroba (stepen hidrolize se generalno karakteriše ekvivalentom dekstroze (DE), koji se nalazi između 5 i 99, a poželjno između 10 i 80). Hidrogenacijom se šećer ili smeša šećera (hidrolizat skroba) pretvara u poliole ili alkohole šećera.

Primeri hidrogenizovanih šećera koji se mogu navesti uključuju eritritol, arabitol, ksilitol, sorbitol, manitol, iditol, maltitol, izomaltitol, laktitol, celobitol, palatinitol, maltotritol i proizvode hidrogenizacije hidrolizata skroba. Poželjno je da se hidrogenizovani šećer ili smeša hidrogenizovanih šećera sastoji uglavnom, odnosno više od 50 težinskog procenta, od maltitola (proizvod hidrogenacije maltoze, dimera glukoze koji nastaje enzimskom hidrolizom skroba).

Komponenta (a), odnosno glucid sastavljen od hidrogenizovanih šećera i/ili redukujućih i/ili nereducirajućih šećera, povoljno predstavlja od 30 do 70 težinskog procenta, poželjno od 40 do 60 težinskog procenta, suvih materijala sastava za lepljenje. Ove vrednosti se podrazumevaju pre dodavanja bilo kakvih aditiva.

Agens za umrežavanje, odnosno komponenta (b), koja se koristi u predmetnom pronalasku, poželjno je izabrana između polikarboksilnih kiselina, soli i anhidrida polikarboksilnih kiselina, amina, metalnih soli mineralnih kiselina i soli amina i amonijum mineralnih kiselina, kao i smeše gore navedenih jedinjenja.

Mineralne kiseline su, na primer, sumporna kiselina, fosforna kiselina, azotna kiselina i hlorovodonična kiselina. Soli metala mogu biti soli alkalnih, zemnoalkalnih i prelaznih metala.

Mineralne kiseline i njihove soli koje se mogu koristiti kao agens za umrežavanje u predmetnom pronalasku opisane su na primer u prijavama WO2012/168619, WO2012/168621 i WO2012/072938.

U poželjnoj varijanti, agens za umrežavanje sadrži polikarboksilnu kiselinu ili je polikarboksilna kiselina. Polikarboksilna kiselina može biti polimerna kiselina (tj. ona koja se dobija polimerizacijom ili karboksilovanim monomerima) ili monomerna kiselina.

Da bi se ograničio viskozitet sastava za lepljenje, ova polikarboksilna kiselina ima prednost da ima srednju molarnu masu sa brojem manjim ili jednakim 50 000, poželjno manjim ili jednakim 10000 i povoljno manjim ili jednakim 5000.

Primeri polimernih polikarboksilnih kiselina koji se mogu navesti uključuju homopolimere i kopolimere dobijene od monomera koji nose najmanje jednu grupu karboksilne kiseline kao što su „met“ akrilna kiselina, krotonska kiselina, izokrotonska kiselina, maleinska kiselina, cimetova kiselina, 2-metilmaleinska kiselina, fumarinska kiselina, itakonska kiselina, 2-metilitakonska kiselina, a,bmetilenglutarna kiselina i monomeri nezasićene dikarboksilne kiseline, kao što su maleati i fumarati alkila u C1-C10. Kopolimeri takođe mogu sadržati jedan ili više vinilnih ili akrilnih monomera kao što su vinil acetat, stiren supstituisan ili ne alkil, hidroksil ili sulfonil grupama, ili atomom halogena, (met)akrilonitril, (met)akrilamid, alkil (met) akrilati u C1-C10, posebno metil (met)akrilat, etil(met)akrilat, nbutil(met)akrilat i izobutil(met)akrilat.

U posebno poželjnom otelotvorenju, komponenta (b) je ili sadrži monomer polikarboksilne kiseline. Monomer polikarboksilne kiseline podrazumeva polikarboksilnu kiselinu koja ne nastaje polimerizacijom karboksilovanih monomera. Monomerna karboksilna polikiselina stoga ne uključuje lanac ponavljajućih obrazaca.

To može biti dikarboksilna, trikarboksilna ili tetrakarboksilna kiselina.

Dikarboksilne kiseline uključuju, na primer, oksalnu kiselinu, malonsku kiselinu, jantarnu kiselinu, glutarnu kiselinu, adipinsku kiselinu, pimelinsku kiselinu, suberinsku kiselinu, azelainsku kiselinu, sebacinsku kiselinu, jabučnu kiselinu, vinsku kiselinu, tartronsku kiselinu, asparaginsku kiselinu, glutaminsku kiselinu, fumarnu kiselinu, itakonsku kiselinu, maleinsku kiselinu, traumatsku kiselinu, kamfornu kiselinu, ftalnu kiselinu i njene derivate, naročito koji sadrže najmanje jedan atom bora ili hlora, tetrahidroftalnu kiselinu i njene derivate, naročito koji sadrže najmanje jedan atom hlora kao što je hlorendik kiselina, izoftalna kiselina, tetraftalna kiselina, mezakonska kiselina i citrakonska kiselina.

Trikarboksilne kiseline uključuju, na primer, limunsku kiselinu, trikarbalnu kiselinu, 1,2,4-butanetrikarboksilnu kiselinu, akonitnu kiselinu, hemimelitnu kiselinu, trimelitnu kiselinu i trimezinsku kiselinu. 1,2,3,4-Butanetetrakarboksilna kiselina i piromelitna kiselina mogu se na primer navesti kao tetrakarboksilna kiselina.

Limunska kiselina će poželjno biti korišćena.

Komponenta (b) povoljno predstavlja od 30 do 70 težinskog procenta, poželjno od 40 do 60 težinskog procenta, suvih materijala sastava za lepljenje predmetnog pronalaska. Ove vrednosti se podrazumevaju pre dodavanja bilo kakvih aditiva.

Odnos težine komponente (a) prema komponenti (b) poželjno je između 70/30 i 30/70, posebno između 60/40 i 40/60.

Sastav za lepljenje takođe može da sadrži katalizator koji se može izabrati između baza i Luisovih kiselina, kao što su argili, koloidni ili nekoloidni silicijum dioksid, metalni oksidi, sulfati uree, hloridi uree i katalizatori na bazi silikata. Poželjan je katalizator esterifikacije.

Katalizator takođe može biti jedinjenje koje sadrži fosfor, na primer hipofosfit alkalnog metala, fosfit ili alkalni metal, polifosfat alkalnog metala, hidrogenofosfat alkalnog metala, fosforna kiselina i alkilfosfonska kiselina. Poželjno, alkalni metal je natrijum ili kalijum.

Katalizator takođe može biti jedinjenje koje sadrži hlor i/ili bor, na primer tetrafluorobornu kiselinu ili so ove kiseline, posebno tetrafluoroborat alkalnog metala kao što je natrijum ili kalijum, tetrafluoroborat zemnoalkalnog metala kao što je kalcijum ili magnezijum, a tetrafluoroborat cinka i tetrafluoroborat amonijuma.

Poželjno, katalizator je natrijum hipofosfit, natrijum fosfit ili smeša ovih jedinjenja.

Količina katalizatora uneta u sastav za lepljenje generalno predstavlja najviše 20 težinskih procenata, poželjno od 1 do 10 težinskog procenta, i u ukupnoj težini komponenti (a) i (b).

Generalno, otelotvorenja koja su gore opisana ni na koji način se ne ograničavaju: biće moguće osmisliti varijante pronalaska koje sadrže samo izbor opisanih karakteristika koje su posledično izolovane drugim karakteristikama pomenutim u ovom dokumentu, sve dok su varijante koji proizilaze iz ovog izbora obuhvaćene tekstom patentnih zahteva.

Claims (17)

PATENTNI ZAHTEVI

1. Prstenasti uređaj za pražnjenje (20) za pražnjenje sastava za lepljenje na mineralna vlakna (3), koji sadrži najmanje jedno distributivno kolo (24, 26) za distribuciju pomenutog sastava za lepljenje i najmanje jednu mlaznicu za raspršivanje (22) koja je fluidno povezana sa distributivnim kolom i postavljena po obodu prstenastog uređaja za pražnjenje za ispuštanje sastava za lepljenje na vlakna koja su namenjena da prolaze unutar prstenastog uređaja za pražnjenje definisanog osom obrtanja (X-X), karakterisan time što je sastav za lepljenje vezivo na bazi bioloških proizvoda i time što najmanje jedna mlaznica za raspršivanje sadrži glavu za raspršivanje (36) koja ima prorez (50), kroz koji vezivo na bazi proizvoda iz bioloških izvora izlazi iz prstenastog uređaja za pražnjenje, sa pravougaonim presekom tako da formira ravan mlaz veziva na bazi proizvoda iz bioloških izvora.

2. Prstenasti uređaj za pražnjenje za pražnjenje sastava za lepljenje prema prethodnom patentnom zahtevu, karakterisan time što je najmanje jedna mlaznica za raspršivanje (22, 221, 222) orijentisana prema unutrašnjosti prstenastog uređaja za pražnjenje sa uglom nagiba (α) određenim u odnosu na ravan obrtanja (P) prstenastog uređaja za pražnjenje, pri čemu navedeni ugao nagiba (α) leži između 0 i 80°.

3. Prstenasti uređaj za pražnjenje za pražnjenje sastava za lepljenje prema prethodnom patentnom zahtevu, karakterisan time što je svaka mlaznica za raspršivanje (22) orijentisana prema unutrašnjosti prstenastog uređaja za pražnjenje sa uglom nagiba (α) određenim u odnosu na ravan obrtanja (P) prstenastog uređaja za pražnjenje, najmanje dve mlaznice za raspršivanje (22, 221, 222) uzastopno raspoređene po obodu prstenastog uređaja za pražnjenje su raspoređene tako da imaju orijentaciju u odnosu na ravan obrtanja (P) prstenastog uređaja za pražnjenje sa uglom nagiba (α) koji se razlikuju jedan od drugog.

4. Prstenasti uređaj za pražnjenje za pražnjenje sastava za lepljenje prema patentnim zahtevima 2 i 3, karakterisan time što je svaka mlaznica za raspršivanje (22, 221, 222) susedna mlaznici čija se orijentacija u odnosu na ravan obrtanja (P) uređaja za ugaono pražnjenje (20) razlikuje od njene.

5. Prstenasti uređaj za pražnjenje za pražnjenje sastava za lepljenje prema jednom od prethodnih patentnih zahteva, karakterisan time što sadrži više mlaznica za raspršivanje (22, 221, 222) raspoređenih po obodu prstenastog uređaja za pražnjenje (20), pri čemu se svaka od mlaznica za raspršivanje sastoji se od glave za raspršivanje (36) sa prorezom (50) pravougaonog preseka.

6. Prstenasti uređaj za pražnjenje za pražnjenje sastava za lepljenje prema prethodnom patentnom zahtevu, karakterisan time što je prorez (50) sa pravougaonim presekom najmanje jedne mlaznice za raspršivanje (22) postavljen tako da se velika strana pravougaonika koji formira ovaj prorez pruža paralelno do ravni obrtanja (P) prstenastog uređaja za pražnjenje.

7. Prstenasti uređaj za pražnjenje za pražnjenje sastava za lepljenje prema jednom od patentnih zahteva 5 i 6, karakterisan time što je prorez (50) pravougaonog preseka najmanje jedne mlaznice za raspršivanje (22) dimenzioniran tako da odgovarajući ravan mlaz veziva na bazi proizvoda iz bioloških izvora ima prvi ugaoni otvor (β1) između 40° i 120°, u prvom pravcu koji odgovara velikoj strani pomenutog proreza (50).

8. Prstenasti uređaj za pražnjenje za pražnjenje sastava za lepljenje prema jednom od patentnih zahteva 5 i 7, karakterisan time što je prorez (50) pravougaonog preseka najmanje jedne mlaznice za raspršivanje (22) dimenzioniran tako da odgovarajući ravan mlaz veziva na bazi proizvoda iz bioloških izvora ima drugi ugaoni otvor (β2) između 5° i 40°, u drugom pravcu koji odgovara maloj strani pomenutog proreza (50).

9. Prstenasti uređaj za pražnjenje za pražnjenje sastava za lepljenje prema patentnim zahtevima 7 i 8, karakterisan time što je prorez (50) pravougaonog preseka najmanje jedne mlaznice za raspršivanje (22) dimenzioniran tako da je prvi ugaoni otvor (β1) najmanje jednak dvostrukom drugom ugaonom otvoru (β2).

10. Prstenasti uređaj za pražnjenje za pražnjenje sastava za lepljenje prema jednom od prethodnih patentnih zahteva, karakterisan time što distribuciono kolo (24, 26) za distribuciju veziva na bazi proizvoda iz bioloških izvora sadrži jedan dovod (27, 31) i više otvora (29, 30) povezanih sa mlaznicom za raspršivanje (22).

11. Prstenasti uređaj za pražnjenje za pražnjenje sastava za lepljenje prema jednom od prethodnih patentnih zahteva, karakterisan time što sadrži dva različita distributivna kola (24, 26) koja su pomerena duž ose obrtanja (X-X) prstenastog uređaja za pražnjenje (20), pri čemu mlaznice za raspršivanje (22) su raspoređene između ova dva distributivna kola tako da budu fluidno povezane sa svakim od pomenutih distributivnih kola.

12. Prstenasti uređaj za pražnjenje za pražnjenje sastava za lepljenje prema prethodnom patentnom zahtevu, karakterisan time što je prvo distributivno kolo (24) konfigurisano da prima vezivo na bazi bioloških proizvoda, a drugo distributivno kolo (26) je konfigurisano da prima komprimovani vazduh.

13. Prstenasti uređaj za pražnjenje za pražnjenje sastava za lepljenje prema prethodnom patentnom zahtevu, karakterisan time što prvo distributivno kolo (24) ima srednji presek prečnika manji od prečnika srednjeg preseka drugog distributivnog kola (26).

14. Instalacija za proizvodnju mineralne vune (100), koja sadrži sredstva za fiberizaciju koja su konfigurisana da dovode staklena vlakna u stanicu za lepljenje (2) za ova vlakna, karakterisana time što stanica za lepljenje sadrži samo uređaj za lepljenje formiran od prstenastog uređaja za pražnjenje (20) za pražnjenje sastava za lepljenje prema jednom od prethodnih patentnih zahteva, pri čemu je prstenasti uređaj postavljen tako da ima ravan obrtanja (P) u suštini pod pravim uglom u odnosu na smer prolaska tourusa vlakana koja se lepe.

15. Instalacija za proizvodnju mineralne vune prema prethodnom patentnom zahtevu, naznačena time što je prstenasti uređaj za pražnjenje (20) prema patentnom zahtevu 12, karakterisan time što je prstenasti uređaj za pražnjenje postavljen tako da je prvo distributivno kolo (24), povezano sa raspršivanjem veziva baziranog na proizvodima iz bioloških izvora, raspoređeno nizvodno od putanje vlakana u odnosu na drugo distributivno kolo (26), povezano sa komprimovanim vazduhom.

16. Postupak proizvodnje mineralne vune tokom kog se sprovode najmanje sledeći koraci:

- rastopljeno staklo se dovodi u stanicu za fiberizaciju,

- staklena vlakna se stvaraju u ovoj stanici za fiberizaciju, na način da ova staklena vlakna imaju oblik snopa vlakana usmerenih ka stanici za lepljenje,

- u stanici za lepljenje, vlakna snopa se vezuju zajedno dodavanjem sastava za lepljenje, pri čemu se vlakna snopa vezuju direktno po ulasku u stanicu za lepljenje bez postavljanja rashladnog prstena u stanici za lepljenje, pomoću prstenastog uređaj za pražnjenje koji sadrži najmanje jedno distributivno kolo (24, 26) za distribuciju pomenutog sastava za lepljenje i najmanje jednu mlaznicu za raspršivanje (22) fluidno povezanu sa distributivnim kolom, pri čemu je pomenuta mlaznica za raspršivanje postavljena na obodu prstenastog uređaja za pražnjenje za pražnjenje sastava za lepljenje na vlakna namenjena za prolaz unutar prstenastog uređaja za pražnjenje definisanog osom obrtanja (X X), pri čemu pomenuta najmanje jedna mlaznica za raspršivanje sadrži glavu za raspršivanje (36) koja ima prorez (50), kroz koji vezivo na bazi bioloških proizvoda izlazi iz prstenastog uređaja za pražnjenje, sa pravougaonim presekom tako da formira ravan mlaz veziva na bazi bioloških proizvoda,

- a prethodno dobijena traka vlakana se transformiše zagrevanjem u mineralnu vunu.

17. Postupak proizvodnje mineralne vune prema prethodnom patentnom zahtevu, tokom kog se staklena vlakna vezuju zajedno bez potrebe za postavljanjem specifične faze hlađenja uzvodno i/ili nizvodno od stanice za lepljenje.