TH13588A - แบบหล่อสำหรับกระเบื้องเซรามิที่มีร่องเป็นเวิ้ง?อยู่บนด้านหลังเพื่อการยึดตรึงทางกล,กระเบื้องและอุป?กรณ์ยึดตรึงที่สัมพันธ์กัน - Google Patents

Abstract

แบบหล่อถูกออกแบบสำหรับการกดพิมพ์กระเบื้องเซรามิกติดผนังและปูพื้นที่มีร่องเป็นเวิ้ง (28 หรือ 31) อยู่ที่ด้านหลัง ซึ่งพื้นผิวเวิ้งของมันถูกทำให้เอียงอย่างเหมาะสมเทียบกับ แกนตั้งฉากกับระนาบยึดตรึง และมีส่วนกว้างสูงสุดเท่ากับ ความลึกของแผ่นกระเบื้อง แผ่นแม่พิมพ์ของแม่พิมพ์ตัวล่าง (3) สามารถเคลื่อนที่ในแนวดิ่งได้ และมีตัวสอดตามยาวยื่น ขึ้นข้างบนหนึ่งตัวหรือหลายตัวพร้อมด้วยพื้นผิวด้านที่ เอียง ซึ่งทำให้เกิดเป็นหน้าตัดเป็นเวิ้ง ตัวสอดถูกผลักดัน ให้ยกระดับขึ้นในระหว่างช่วงการเคลื่อนกดอัดเทียบกับแผ่น แม่พิมพ์ (10) เป็นระยะทางเท่ากับครึ่งหนึ่งของช่วงการ เคลื่อนที่หรือใกล้เคียงหัน และหลักจากนั้น ถูกยกขึ้น โดยชิ้นส่วนยืดหยุ่น (24) เพียงเท่าที่จะทำให้กระเบี้องอ ยู่ห่างจากพื้นผิวบนของแม่พิมพ์ตัวล่างเมื่อให้สามารถปลด กระเบื้องออกทางด้านข้างได้ ด้านหลังของกระเบื้องเดี่ยว, เป็นเซรามิกหรือย่างอื่นที่ได้จากแบบหล่อนี้จะมีร่องหนึ่ง ร่องหรือมากกว่าวิ่งเต็มความยาวของกระเบื้องหรือน้อยหว่า รูปหน้าตัดของร่องมีส่วนที่ถูกเชาะเป็นเวิ้งจากด้านหลังจน ได้ความลึกค่อนข้างมากเทียบกับความหนาของกระเบื้อง และมี รูปทรง ซึ่งทำการรองรับแถบยึดตามยาวที่แน่นกระชัยของ อุปกรณ์ยึดตรึงสัมพันทธ์ที่มีหน้าตัดเข้าสู่กัน ผิวหน้า ด้านหลังของแถบยึดมีชิ้นส่วนยืดหยุ่น (37) ซึ่งสามารถดัน เข้าไปอย่างมั่นคงและปลดออกจากล่อง (36) ได้ตามความจำเป็น ล่อง (36) ถูกทำไว้บนตัวรองรับตามยาว (35) ซึ่งมีลักษณเป็นสัน ซึ่งถูกยึเข้ากับพื้นผิวปูกระเบื้องไว้ล่วงหน้าง

Claims (18)

1. แบบหล่อสำหรับกระเบื้องเซรามิกที่มีร่องเป็นเวิ้ง(reentrant qroove) อยู่บนด้านหลังเพื่อการยึดตรึงทางกล ซึ่งประกอบด้วยกล่องแม่พิมพ์ (4) ซึ่งมีพื้นผิวที่หันขึ้น ข้างบนรับกันกับขอบรอบของพื้นผิวด้านล่างของแม่พิมพ์ตัวบน (2) และสามารถเคลื่อนที่ในแนวดิ่ง และแม่พิมพ์ตัวล่าง (3) ซึ่งถูกล้อมรอบโดยกรอบ (8) ซึ่งอยู่ติดกับผนังข้างภายใน สัมพันธ์ของกล่องแม่พิมพ์โดยมีลักษณะสำคัญคือ : - รูปทรง ที่ถูกทำขึ้นโดยแม่พิมพ์ตัวล่ง (3) ถูกบนด้านที่หันลงโดย แผ่นแม่พิมพ์ (10) ด้วยพื้นผิวที่พึงให้เป็นลูกคลื่น ซึ่ง ถูกรองรับให้เลื่อนไถลไปอยู่ระหว่างผนังข้างของกล่องแม่ พิมพ์และสามารถจะเคลื่อนที่ได้ในทิศทางแนวดิ่ง ร่วมกันกับตัวสอดตามยาวอย่างน้อยหนึ่งตัว ซึ่งถูกจัดวาง อยู่ในแนวนอน ซึ่งขึ้นไปจากแผ่นแม่พิมพ์และฝังตัวโดยให้ ส่วนตามยาวด้านบนที่ทำให้เกิดรูปทรงนั้นแผ่ยื่นออกทางด้าน ข้างหนึ่งด้านหรือทั้งสองด้าน - ในช่วงการเคลื่อนกดอัดนั้น ตัวสอดถูกทำให้มีการเคลื่อนที่ลงเพื่อให้ลดระดับลงเทียบกับ แผ่นแม่พิมพ์ (10) เป็นระยะทางประมาณเท่ากับครึ่งหนึ่งของ ช่วงการเคลื่อนกดอัด และหลังจากเสร็จสิ้นการกดอัดแล้วจะถูก ทำให้เคลื่อนที่ขึ้นโดยอาศัยกลุ่มของชิ้นส่วนยึดหยุ่น (24) เพื่อทำให้มันยกตัวสูงขึ้นเป็นระยะทางซึ่งอย่างน้อยที่สุด เพียงพอที่จะให้หลักประกันว่ามีช่อว่างระหว่างกระเบื้อง (26) กับแผ่นแม่พิมพ์ เพื่อ เตรียมพร้อมสำหรับการปลดกระเบื้องออกในทิศทางสัมผัสกับ กล่องแม่พิมพ์

2. แบบหล่อตามข้อถือสิทธิ 1 โดยที่กล่องแม่พิมพ์ (4) ซึ่ง หุ้มรอบแม่พิมพ์ตัวล่าง (3) ถูกทำให้ลดต่ำลงในระหว่างช่วง การเคลื่อนกดอัดโดยกระบอกกำลัง (5) ซึ่งมีก้านสูบถูกยึด เข้ากับส่วนขอบของด้านล่างของกล่องแม่พิมพ์และกระบอกกำลัง ถูกยึดเข้ากับหน่วยแม่พิมพ์ผ่านทางแผ่นฐาน (7)

3. แบบหล่อตามข้อถือสิทธิ 2 โดยที่ระยะลดระดับลงของกล่อง แม่พิมพ์ (4) ในระหว่างช่วงการเคลื่อนกดอัดประมาณเท่ากับ ครึ่งหนึ่งของความหนา (S) ของวัสดุเซรามิก (9) ที่ยังไม่ ถูกกดอัด ซึ่งบรรจุอยู่บนแม่พิมพ์ตัวล่างในตอนแรก

4. แบบหล่อตามข้อถือสิทธิ 1 โดยที่ตัวสอดตามยาวดังกล่าวมี หน้าตัดในทางที่ทำให้เกิดร่องเป็นเวิ้งรูปเดือยทางพิราบ และถูกเคลื่อนพาอยู่บนกลุ่มของหลัก (21) ซึ่งพึงให้มีสอง หลัก ยื่นขึ้นไปผ่านรูบนบล็อกแม่พิมพ์ตัวล่าง (11) จากพื้น ผิวบนของชิ้นส่วนขวาง (18) ซึ่งอยู่ภายในโพรง (17) ลนส่วน ล่างของบล็อกแม่พิมพ์ (11) โดยที่ส่วนปลายของมันมีความ สัมพันธ์กับก้านสูบ (19) ของกระบอกกำลัง (20) หนึ่งคู่ที่ อยู่ด้านล่าง ซึ่งถูกยึดอยู่ในรูทะลุที่สมนัยกับบนแผ่นยก (13) ซึ่งถูกรองรับไว้ด้วยหลักยก (14) ซึ่งถูกรองรับไว้ อย่างอิสระภายในรู (15) บนแผ่นฐาน (7) และสามารถเคลื่อนที่ ได้ในทิศทางแนวดิ่ง ชิ้นส่วนยึดหยุ่น (24) ถูกจัดวาง ในทางที่เป็นผลดีเป็นสองคู่ และถูกจัดให้อยู่ระหว่างพื้น ผิวล่างของชิ้นส่วนขวาง (18) กับแผ่นฐาน (7)

5. แบบหล่อตามข้อถือสิทธิ 1 โดยที่ตัวสอดตามยาวดังกล่าวแต่ ละตัวมีหน้าตัดในลักษณะที่ทำให้เกิดร่องเป็นเวิ้งรูปสาม เหลี่ยมยาวยื่นออกไปทางด้านนอกและถูกเคลื่อนพาอยู่บนกลุ่ม ของหลัก (22a) ซึ่งพึงให้มีสองหลักสอดขึ้นไปผ่านรูบนบล็อก แม่พิมพ์ (11) จากพื้นผิวบนของชิ้นส่วนขวาง (18) ซึ่งถูก จัดให้อยู่ภายในโพรง (17) บนส่วนล่างของบล็อกแม่พิมพ์ (11) ซึ่งที่ปลายล่างของมันมีความสัมพันธ์กับก้านสูบ (19) ของ กระบอกกำลัง (20) ทางของไหลจำนวนหนึ่งคู่ที่ด้านล่าง ซึ่ง ถูกยึดอยู่ในรูทะลุบนแผ่นยก (13) ซึ่งถูกรองรับอยู่บนหลัก ยก (14) ซึ่งถูกรองรับอย่างอิสระในรู (15) บนแผ่นฐาน (7) และสามารถเคลื่อนที่ได้ในทิศทางแนวดิ่ง ชิ้นส่วนยึดหยุ่น (24) ถูกจัดวางซึ่งพึงให้เป็นสองคู่และ ถูกจัดให้อยู่ระหว่างพื้นผิวด้านล่างของชิ้นส่วนขวาง (18) กับแผ่นฐาน (7)

6. แบบหล่อตามข้อถือสิทธิ 4 โดยที่หน้าตัดของตัวสอดตามยาว ดังกล่าวประกอบด้วยด้านข้างที่เอียงถ่างออกข้นไปข้างบน หนึ่งคู่เป็นแนวเส้นตรงหรืออย่างอื่น ซึ่งปลายล่างของมัน บรรจบรวมกับหลักสัมพัทธ์ (21) และที่ปลายบนสุดซึ่งถูก เชื่อมโยงร่วมโดยด้านข้างซึ่งที่ส่วนศูนย์กลางของมันอย่าง น้อยที่สุดถูกจัดวางให้อยู่ในแนวนอน

7. แบบหล่อตามข้อถือสิทธิ 6 โดยที่ด้านบนของหน้าตัดเป็นรูป เชิงมุม แนวเส้นตรง หรือเชิงเส้นผสมและถูกจัดวางในลักษณะ ที่ว่าส่วนศูนย์กลางนั้นถูกล้อมรอบอยู่ภายในความหนาของ กระเบื้องสัมพัทธ์

8. แบบหล่อตามข้อถือสิทธิ 5 โดยที่หน้าตัดของตัวสอดแต่ละ ตัวอย่างน้อยที่สุดประกอบด้วยด้านข้างหนึ่งคู่เป็นเส้นตรง ลู่เข้าหากันหรือเป็นเส้นโค้งบรรจบกันที่ส่วนก้นพร้อมด้วย หลัก (22a) อย่างน้อยหนึ่งคู่ที่สัมพันธ์กัน

9. กระเบื้องเซามิกที่ถูกกดอัดในแบบหล่อตามในข้อถือสิทธิ ข้างต้นข้อใดข้อหนึ่ง โดยมีลักษณะสำคัญคือ ที่ด้านหลังมี ร่องตามยาวที่ทอดตัวยาวตอลดหรือไม่ตอลดความยาวของแผ่นเซรา มิก โดยที่รูปหน้าตัดที่เกิดจากรูปหน้าตัดของตัวสอดตามยาว ประกอบด้วย ด้านเอียง (33) อย่างน้อยหนึ่งคู่ ลู่เข้าหาจุด ที่อยู่ภายนอกแผ่นกระเบื้องและมีความลึก (P2) สูงสุดได้ถึง ครึ่งหนึ่งของความลึก (P) ของแผ่นกระเบื้องเซรามิกที่ถูกกด อัดแล้วหรือลึกกว่านี้

10. กระเบื้องเซามิกที่ถูกกดอัดในแบบหล่อตามในข้อถือสิทธิ ข้างต้นข้อใดข้อหนึ่ง โดยมีลักษณะสำคัญคือด้านหลังมีร่อง ตามยาวอย่างน้อยหนึ่งร่องทอดตัวยาวตอลดหรือไม่ตอลดความยาว ของแผ่นเซรามิก โดยที่รูปหน้าตัดของร่องตามยาวที่เกิดจาก รูปหน้าตัดของตัวสอดนั้นประกอบด้วยด้านข้างอย่างน้อยหนึ่ง คู่ (30,33;32,32a) ซึ่งลู่เข้าหาจุดซึ่งอยู่ภายนอกแผ่น กระเบื้องและมีความลึก (P3) สูงสุดได้ถึงครึ่งหนึ่งของความ ลึก (P) ของแผ่นเซามิกหรือลึกกว่านี้

11. กระเบื้องเซรามิกตามข้อถือสิทธิ 9 ที่มีช่อง (28) ซึ่ง หน้าตัดเป็นรูปเดือยทางพิราบ โดยที่มุม (B) ที่เกิดจากพื้น ผิวเวิ้งด้านเดียว (33) ของร่องทำกับแกนตั้งฉากกับผิวหน้า ของกระเบื้องมีค่าระหว่าง 30 ถึง 60 องศา รัศมี (R) ที่ พื้นผิวเวิ้ง (33) บรรจบกับส่วนก้น (30) ของร่อง (28) ตาม ปกติมีค่าระหว่าง 0.5 ถึง 1 มม ความลึก (A) ของขอบป้าน ณ จุดบรรจบกันของพื้นผิวเวิ้ง (33) กับผิวหน้าด้านหลังของ แผ่นกระเบื้องตามปกติมีค่าระหว่าง 0.1 ถึง 1 มม และรัศมี (r) ซึ่งพื้นผิวเวิ้ง (33) บรรจบกับขอบป้านมีค่าระหว่าง 0.3 ถึง 0.5 มม

12. กระเบื้องเซรามิกตามข้อถือสิทธิ 10 ที่มีช่อง (31) ซึ่งมีหน้าตัดเป็นรูปสามเหลี่ยมยาวที่มีด้านหนึ่งเปิดออก โดยที่ทมุม (B1) ที่เกิดจากพื้นผิวเอียงที่ชันมาก (32) ของ หน้าตัดทำกับแกนตั้งฉากกับผิวหน้าของกระเบื้อง (26) มีค่า ระหว่าง 30 ถึง 60 องศา และมุม (C) ที่เกิดจากพื้นผิวเอียง ที่ชันน้อย (32a) ของหน้าตัด ทำกับผิวหน้าด้านหลังของแผ่น กระเบื้องมีค่าระหว่าง 0 ถึง ค่าซึ่งน้อยกว่ามุมประกอบมุม ฉากกับมุมส่วนเวิ้ง (B1) ซึ่งในทางที่เป็นผลดีจะเป็นมุม 10 องศา เมื่อ B1=60 องศา รัศมี (R1) ซึ่งพื้นผิวเอียง (32) บรรจบกับพื้นผิวเอียง (32a) ตามปกติมีค่าระหว่าง 0.5 ถึง 1 มม รัศมี (r1) ซึ่งพื้นผิวเอียง (32) บรรจบกับขอบป้าน (A1) ณ จุดที่พบกับผิวหน้าด้านหลังของ แผ่นกระเบื้องตามปกติมีค่าระหว่าง 0.3 ถึง 0.5 มม ความลึก ของขอบป้านมีค่าระหว่าง 0.5 ถึง 1 มม และรัศมี (R2) ซึ่ง พื้นผิวเอียง (32a) จรดกับผิวหน้าด้านหลังของแผ่นกระเบื้อง ซึ่งพึงให้มีศูนย์กลางอยู่บนจุดภายในระนาบของผิวหน้าด้าน หลังมีค่าระหว่าง 0.5 ถึง 1 มม หรือใกล้เคียงกันนี้

13. อุปกรณ์สำหรับยึดตรึงกระเบื้องผนังและพื้นโดยอุปกรณ์ ทางกลโดยเฉพาะอย่างยิ่งกระเบื้องเซรามิกที่มีโพรไฟล์เป็น เวิ้ง โดยมีลักษณะสำคัญคือ - มันประกอบด้วยชิ้นส่วนหรือแถบ ยึดตามยาวที่เป็นรูปปริซึม จับคู่เป็นปริซึมและถูกเหนี่ยว รั้งไว้โดยการสัมผัสแนบด้วยความฝืดในร่องสมนัยกันที่ถูกจัด ให้มีพื้นผิวเวิ้งอย่างน้อยหนึ่งแห่งเทียบกับแกนตั้งฉากกับ ระนาบยึดตรึง - ส่วนศูนย์กลางของรูปหน้าตัดของแถบยึดถูกจัด วางให้อยู่ภายนอกทั้งหมดหรือบางส่วนของระนาบที่ทับกับผิว หน้าด้านหลังของกระเบื้อง (26) และประกบข้างด้วยครีบแผ่น ยื่นออกซึ่งสามารถสอดในแนวตามยาวในช่องเวิ้งด้านข้างในร่อง สัมพัทธ์ - ผิวหน้าด้านหลังของลำตัวปริซึมของ แถบยึดมีชิ้นส่วนยึดหยุ่นอย่างน้อยหนึ่งคู่ (37) ซึ่ง สามารถสอดเข้าไปได้ให้ด้นกระชับอยู่ในล่องที่สมนัยกัน (36) บนลำตัวของตัวรองรับตามยาว (35) ที่สมนัยกัน ซึ่งพืชให้มี หน้าตัดเป็นรูปตัวโอเมก้าและในกรณีใด ๆ จะยื่นออกจากพื้น ผิว (34) ของผนังหรือพื้นที่จะรับการยึดตรึงกระเบื้อง และ - ความลึก (P,P1) ของร่องพึงให้เท่ากับครึ่งหนึ่งของความ หนา (5) ของกระเบื้องหรือใกล้เคียงกัน

14. อุปกรณ์ตามข้อถือสิทธิ 13 โดยที่ร่อง (28) มีหน้าตัด เป็นรูปเดือยทางพิราบ และแถบยึดตามยาว (38) ที่มีสันตามยาว (43) ซึ่งวางตัวในแนวศูนย์กลางไปตามผิวด้านหน้าของรูปหน้า ตัดสัมพัทธ์ และมีพื้นผิวราบ (44) ซึ่งถูกจัดวางให้ยันรับ กับแถศูนย์กลางของส่วนก้น (30) ของร่อง (28)

15. อุปกรณ์ตามข้อถือสิทธิ 13 โดยที่ร่องดังกล่าวเป็นร่อง คู่ (31) อยู่แยกห่างกัน และแถบยึดตามยาว (45) ถูกจัดให้มี ส่วนศูนย์กลางที่รูปหน้าตัดของมันอยู่ด้านนอกของระนาบที่ ทับกับผิวหน้าด้านหลังของกระเบื้อง (26) และมีครีบที่แผ่ ยื่นออก (39) ของหน้าตัดรูปสามเหลี่ยมยาว

16. อุปกรณ์ตามข้อถือสิทธิ 13 โดยที่ตัวรองรับ (35) อยู่ สลับกับชิ้นส่วนตามยาว (40) เพื่อรับการวางชนของขอบตามยาว (41) ของกระเบื้อง (26)

17. อุปกรณ์ตามข้อถือสิทธิ 13 หรือ 14 ซึ่งประกอบด้วยแถบ ยึดตามยาว (38) ซึ่งสามารถสอดเข้าไปในร่อง (28) รูปเดือย หางพิราบพร้อมด้วยช่องเวิ้งตามยาว (29) บนกระเบื้อง (26) โดยที่มุม (B) ที่เกิดจากพื้นผิวเวิ้งด้านเดียว (33) ของ ร่องทำกับแกนตั้งฉากกับผิวหน้าของกระเบื้องมีค่าระหว่าง 30 ถึง 60 องศารัศมี (R) ที่เป็นจุดบรรจบของพื้นผิวเวิ้ง (33ป กับส่วนก้น (30) ของร่องมีค่าระบุอยู่ระหว่าง 0.5 ถึง 10 มม ความลึก (A) ของขอบป้านที่จุดบรรจบกับของพื้นผิวเวิ้ง (33) กับผิวหน้าด้านหลังของกระเบื้องมีค่าระบุอยู่ระหว่าง 0.5 ถึง 1 มม และรัศมี (r) ที่จุดบรรจบกันของพื้นผิวเวิ้ง (33) กับขอบป้านมีค่าระหว่าง 0.3 ถึง 0.5 มม

18. อุปกรณ์ตามข้อถือสิทธิ 13 หรือ 15 ซึ่งประกอบด้วยแถบ ยึดความยาว (45) ที่สามสอดเข้าไปในร่องตามยาว (31) ที่หน้า ตัดเป็นรูปสามเหลี่ยมยาวบนกระเบื้อง (26) โดยที่มุม (B1) ที่เกิดจากพื้นผิวเอียงชันมาก (32) ของหน้าตัดรูปสาม เหลี่ยมทำกับแกนตั้งฉากกับผิวหน้าขงกระเบื้องมีค่าระหว่าง 30 ถึง 60 องศา มุม (C) ที่เกิดจากพื้นผิวเอียงที่ชันน้อย (32a) ของหน้าตัดทำกับด้านหลังของกระเบื้องมีค่าระหว่าง 0 ถึงค่าที่น้อยกว่า มุมประกอบมุมฉากของมุม (B1) ค่าที่ให้ผล ดี คือ 10 องศา เมื่อ B1 = 60 องศา รัศมี (R1) ที่จุดบรรจบ ของพื้นผิวเอียงชันมาก (32) กับพื้นผิวเอียงชันน้อย (32a) มีค่าระหว่าง 0.5 ถึง 1 มม รัศมี (r1) ที่จุดบรรจบของพื้นผิวเอียงชันมาก (32) กับขอบป้าน (A1) ที่จุดที่มันพบกับด้านหลังของกระเบื้องมีค่าระหว่าง 0.3 ถึง 0.5 มม ความลึกของขอบป้านมีค่าระหว่าง 0.5 ถึง 1 มม. และรัศมี (R2) ที่จุดบรรจบกันของพื้นผิดเอียงชันน้อย (32a) กับด้านหลังของกระเบื้อง ซึ่งจุดศูนย์กลางพึงอยู่ภายในระ บานของด้านหลังนั้นมีค่าระหว่าง 0.5 ถึง 1 มม หรือใกล้ เคียงกัน (ข้อถือสิทธิ 18 ข้อ, 6 หน้า, 18 รูป)