TH21716A - วิธีการหรืออุปกรณ์การเข้ารหัสเลขรับสัญญาณความ?ถี่เสียงเชิงเลข - Google Patents

Abstract

ในอุปกรณ์การเข้ารหัสที่มีประสิทธิภาพสำหรับสัญญาณเชิงเลขที่ถูกปรับให้แปลงสัญญาณเข้าเชิงเลขเป็นสัญญาณบนฐานความถี่ เพื่อแบ่งสัญญาณบนฐานความถี่เป็นองค์ประกอบสัญญาณทุกบล็อก เพื่อเข้ารหัสองค์ประกอบสัญณาณทุกบล็อกด้วยจำนวนบิตที่ถูก จัดสรรอย่างปรับตัวได้ใช้แนวทางที่แปลงเชิงตั้งฉากสัญญาณ เข้าเชิงเลข เพื่อแบ่งสัญญาณที่ถูกแปลงเชิงตั้งฉากเป็นองค์ ประกอบสัญญาณในทุกแถบวิกฤต เพื่อเข้ารหัสองค์ประกอบสัญญาณ เหล่านั้นด้วยจำนวนบิตที่ถูกจัดสรรอย่างปรับตัวโดยอาศัย ระดับที่อนุญาตทุกแถบวิกฤตเพื่อทำการประมวลผลแบบลอยตัว ซึ่งในกรณีที่ทำการประมวลผลบล็อกแบบลอยตัวทุกบล็อกขนาดเล็ก จำนวนมากที่แต่ละบล็อกมีแถบความถี่แคบกว่า แถบความถี่ของแถบวิกฤต ได้ใช้แนวทางเพื่อส่งสารสนเทศของ ความยาวคำของบล็อกขนาดเล็กบล็อกหนึ่งในบรรดาบล็อกขนาดเล็ก หลายบล็อกในทุกแถบวิกฤตที่ตรงกัน โดยที่จำนวนบิตของความยาว คำลดลง ดังนั้นการอัดบิตจึงสามารถทำได้มากขึ้น นอกจากนี้ใน กรณีที่ทำการประมวลผลแบบลอยตัวทุก ๆ บล็อกขนาดเล็กจำนวน หลายบล็อกซึ่งแต่ละบล็อกมีแถบความถี่แคบกว่าแถบความถี่ของ แถบวิกฤต ได้ใช้แนวทางการส่งแทนที่สัมประสิทธิ์แบบลอยตัวทุ แถบวิกฤตที่ตรงกันด้วยสารสนเทศเกี่ยวกับระดับสัญญาณรบกวน ที่อนุญาตทุกแถบวิกฤต และความยาวคำของบล็อกขนาดเล็กโดยที่ จำนวนบิตที่ถูกส่งลดลง ดังนั้นการอัดบิตจึงสามารถทำได้มาก ขึ้น นอกจากนี้ในกรณีที่ทำการประมวลผลบล็อก แบบลอยตัวทุกบล็อกขนาดเล็กที่มีแถบความถี่แคบกว่าแถบวิกฤต ดังกล่าว ได้ใช้แนวทางเพื่อส่งสารสนเทศของความยาวคำที่สม นัยกับจำนวนบิตที่ถูกจัดสรร และส่งแทนที่สัมประสิทธิ์แบบ ลอยตัวด้วยสารสนเทศที่ได้จากตารางการควอนไดซ์ที่เกี่ยวกับ ระดับสัญญาณรบกวนที่อนุญาตซึ่งมีพิสัยที่กำหนดแต่ละพิสัย ถูกเลื่อนไปในทิศของระดับที่ต่ำกว่าด้วยระดับที่กำหนดล่วง หน้าจากพิสัยขอระดับสัญณาณในแถบวิกฤต ดังนั้นการอัดบิตจึง สามารถทำได้มากขึ้น

Claims (8)

1. วิธีการเข้ารหัสสำหรับสัญญาณเชิงเลข ที่ถูกปรับให้แปลงเชิงตั้งฉากสัญญาณเข้าเชิงเลขเพื่อแบ่งสัญญาณที่ถูกแปลง เชิงตั้งฉากเป็นองค์ประกอบสัญญาณในแถบวิฤต เพื่อเข้ารหัส องค์ประกอบสัญญาณดังกล่าวในแถบวิกฤตที่ตรงกันดังกล่าวด้วย จำนวนบิตที่สมนัยกับระดับที่แสดงความแตกต่างระหว่าง ระดับสัญณาณรบกวนที่อนุญาตซึ่งทุแถบวิกฤตดังกล่าวตั้งขึ้น โดยอาศัยขนาดขององค์ประกอบสัญญาณดังกล่าวทุกแถบวิกฤตดัง กล่าว และขนาดของแถววิกฤตที่ตรงกันดังกล่าว และเพื่อแบ่ง สัญญาณที่ถูกแปลงอย่างตั้งฉากเป็นสัญณาณทุก ๆ บล็อก เพื่อ ทำการประมวลผลบล็อกแบบลอยตัวทุก ๆ บล็อก นั่นคือ เพื่อส่ง สัมประสิทธิ์แบบลอยตัวทุก ๆ บล็อกดังกล่าว ซึ่งในกรณีที่ทำการประมวลผลบล็อกแบบลอยตัวทุกบล็อกขนาด เล็กที่มีแถบความถี่แคบกว่าแถบวิกฤตดังกล่าวได้ใช้แนวทาง เพื่อส่งแทนที่สัมประสิทธิ์แบบลอยตัวทุกแถบวิกฤตดังกล่าว ด้วยสารสนเทศเกี่ยวกับระดับสัญณาณรบกวนที่อนุญาตและเพื่อ ส่งสารสนเทศของความยาวคำที่สมนัยกับจำนวนบิตที่ถูกจัดสรร ให้แก่ทุกบล็อกขนาดเล็กดังกล่าว

2. วิธีการเข้ารหัสสำหรับสัญญาณเชิงเลข ที่ถูกปรับให้แปลง เชิงตั้งฉากสัญญารเข้าเชิงเลขเพื่อแบ่งสัญญาณที่ถูกแปลง เชิงตั้งฉากเป็นองค์ประกอบสัญญาณในแถบวิกฤต เพื่อเข้ารหัส องค์ประกอบสัญญาณดังกล่าวในแถบวิกฤตที่ตรงกันดังกล่าวด้วย จำนวนบิตที่สมนัยกับระดับที่แสดงความแตกต่างระหว่างระดับ สัญญาณรบกวนที่อนุญาตซึ่งทุกแถบวิกฤตดังกล่าวตั้งขึ้นโดย อาศัยขนาดขององค์ประกอบสัญญาณดังกล่าวทุกแถบวิกฤตดังกล่าว และขนาดของแถบวิกฤตที่ตรงกันดังกล่าว และเพื่อแบ่งสัญญาณ ที่ถูกแปลงอย่างตั้งฉากเป็นสัญญาณทุก ๆ บล็อก เพื่อทำการ ประมวลผลบล็อกแบบลอยตัวทุกๆ บล็อก นั่นคือ เพื่อส่ง สัมประสิทธิ์แบบลอยตัวทุก ๆ บล็อกดังกล่าว ซึ่งในกรณีที่ทำการประมวลผลบล็อกแบบลอยตัวทุกบล็อกขนาด ใหญ่ ที่มีแถบความถี่กว้างกว่าแถบความถี่ของแถบวิกฤตดัง กล่าว ได้ใช้แนวทางเพื่อส่งสัมประสิทธิแบบลอยตัวทุกบล็อก ขนาดใหญ่ดังกล่าว และส่งสารสนเทศของความยาวคำที่สมนับกับ จำนวนบิตที่ถูกจัดสรรให้แก่ทุกแถบวิกฤตดังกล่าว

3. วิธีการเข้ารหัสสำหรับสัญญาณเชิงเลข ที่ถูกปรับให้แปลง เชิงตั้งฉากสัญญาณเข้าเชิงเลขเพื่อแบ่งสัญญาณที่ถูกแปลง เชิงตั้งฉากเป็นองค์ประกอบสัญญาณในแถบวิกฤต เพื่อเข้ารหัส องค์ประกอบสัญญาณดังกล่าวในแถบวิกฤตที่ตรงกันดังกล่าวด้วย จำนวนบิตที่สมนัยกับระดับที่แสดงความแตกต่างระหว่างระดับ สัญญาณรบกวนที่อนุญาตซึ่งทุกแถบวิกฤตดังกล่าวตั้งขึ้นโดย อาศัยขนาดขององค์ประกอบสัญญาณดังกล่าวทุกแถบวิกฤตดังกล่าว และขนาดของแถบวิกฤตที่ตรงกันดังกล่าว และเพื่อแบ่งสัญญาณ ที่ถูกแปลงอย่างตั้งฉากเป็นสัญญาณทุกๆ บล็อก เพื่อทำการ ประมวลผลบล็อกแบบลอยตัวทุก ๆ บล็อก นั่นคือ เพื่อส่ง สัมประสิทธิ์แบบลอยตัวทุกๆ บล็อกดังกล่าว ซึ่งในกรณีที่ทำการประมวลผลบล็อกแบบลอยตัวทุกบล็อกขนาด เล็กที่มีแถบความถี่แคบกว่าแถบวิกฤตดังกล่าว ได้ใช้แนวทาง เพื่อส่งสารสนเทศของความยาวคำที่สมนัยกับจำนวนบิตที่ถูกจัด สรรเทียบกับบล็อกขนาดเล็กบล็อกหนึ่งในบรรดาบล็อกขนาดเล็ก ดังกล่าว ในแถบวิกฤตที่ตรงกันดังกล่าว

4. วิธีการเข้ารหัสสำหรับสัญญาณเชิงเลข ที่ถูกปรับให้แปลง เชิงตั้งฉากสัญญารเข้าเชิงเลขเพื่อแบ่งสัญญาณที่ถูกปลงเชิง ตั้งฉากเป็นองค์ประกอบสัญญาณในแถบวิกฤต เพื่อเข้ารหัสองค์ ประกอบสัญญาณดังกล่าวในแถบวิกฤตที่ตรงกันดังกล่าวด้วยจำนวน บิตที่สมนัยกับระดับที่แสดงความแตกต่างระหว่างระดับสัญญาณ รบกวนที่อนุญาตซึ่งทุกแถบวิกฤตดังกล่าวตั้งขึ้นโดยอาศัย ขนาดขององค์ประกอบสัญญาณดังกล่าวทุกแถบวิกฤตดังกล่าว และ ขนาดของแถบวิกฤตที่ตรงกันดังกล่าว และเพื่อแบ่งสัญญาณที่ ถูกแปลงอย่างตั้งฉากเป็นสัญญาณทุก ๆ บล็อก เพื่อทำการ ประมวลผลบล็อกแบบลอยตัวทุก ๆ บล็อก นั่นคือ เพื่อส่ง สัมประสิทธิ์แบบลอยตัวทุก ๆบล็อกดังกล่าว ซึ่งในกรณีที่ทำการประมวลผลบล็อกแบบลอยตัวทุกบล็อกขนาด เล็กที่มีแถบความถี่แคบกว่าแถบวิกฤตดังกล่าว ได้ใช้แนวทาง เพื่อส่งสารสนเทศของความยาวคำที่สมนัยกับจำนวนบิตที่ถูกจัด สรรทุกบล็อกขนาดเล็กดังกล่าว และส่งแทนที่สัมประสิทธิ์แบบ ลอยตัวทุกแถบวิกฤตดังกล่าวด้วยสารสนเทศเกี่ยวกับระดับ สัญญาณที่รบกวนที่อนุญาต ซึ่งมีพิสัยที่กำหนดแต่ละพิสัยถูก เลื่อนไปในทิศของระดับที่ต่ำกว่าด้วยระดับที่กำหนดล่วงหน้า จากพิสัยของระดับสัญณาณในแถบวิกฤตที่ตรงกันดังกล่าว

5. วิธีการเข้ารหัสสัญญาณเชิงเลขตามข้อถือสิทธิ 1 ถึง 4 ที่การเปลี่ยนเชิงตั้งฉากดังกล่าวคือ DCT

6. วิธีการเข้ารหัสสำหรับสัญญาณเชิงเลขตามข้อถือสิทธิ 1 ถึง 4 ที่มีแถบวิกฤตดังกล่าวถูกแบ่งเป็น 25 แถบ ในแถบความ ถี่ตั้งแต่ 0 ถึง 22 kHz และแบบแผนที่ถูกสร้างขึ้นทำให้ เมื่อความถี่ถูกเลื่อนไปด้านความถี่ที่สูงกว่า แถบความถี่ จะกว้างขึ้น

7. วิธีการเข้ารหัสสำหรับสัญญาณเชิงเลขตามข้อถือสิทธิ 1 ถึง 4 ที่มีขนาดขององค์ประกอบสัญญาณในทุกแถบวิกฤตดังกล่าว เป็นผลรวมทั้งหมดของสารสนเทศแอมปลิจูดของความเข้มสเปกดรัม ทุกแถบดังกล่าว

8. วิธีการเข้ารหัสสำหรับสัญญาณเชิงเลขตามข้อถือสิทธิ 7 ที่มีผลรวมทั้งหมดของสารสนเทศแอมปลิจูดดังกล่าวที่ทำให้ ฟังก์ชันถ่วงน้ำหนักที่ถูกกำหนดล่วงหน้าถูกทำการประสานต่อ ไป ในขณะที่ผลแมสกิงของประสาทสัมผัสได้ยินถูกรวมไว้ในสาร สนเทศแอมปลิจูดดังกล่าว (ข้อถือสิทธิ 8 ข้อ, 4 หน้า, 8 รูป)