Claims (9)
แก้ไข 18/08/2559 10 คาร์บอนอะตอม, ไม่มากกว่า 5% ปริมาตรอะโรเมติกของอย่างที่สุด 10 คาร์บอนอะตอม, จุดเดือดเริ่มต้นในช่วง 24 ถึง 45๐ซ, T10 ในช่วง 38 ถึง 60๐ซ, T30 ในช่วง 77 ถึง 110๐ซ, T90 ในช่งวจาก 130 ถึง 190๐ซ และจุดเดือดสุดท้ายไม่มากกว่า 220๐ซ ปริมาณโอเลฟินด้วยกันกับช่วง T10 เท่ากับ 38 ถึง 60๐ซ เชื่อว่าเป็นตัวแปรหลักในการได้ เสถียรภาพเพิ่มขึ้นของสารหล่อลื่นเครื่องยนต์ (สารหล่อลื่นห้องข้อเหวี่ยง), ในเครื่องยนต์ได้รับ เชื้อเพลิงโดยสารผสมก๊าซโซลีนของการประดิษฐ์นี้การหยุดและการเดินเครื่องยนต์บ่อยครั้ง- การเดินทางระยะทางสั้นๆ โดยสารหล่อลื่นห้องข้อเหวี่ยงไม่อุ่นเครื่องยนต์ทั้งหมด-แทนสภาวะ รุนแรงสำหรับออกซิเดชันของสารหล่อลื่น สภาพในการระเหยช่วงจุดเดือดต่ำที่สูง (T10 ต่ำ), และ ปริมาณโอเลฟิน ถูกชี้ชัดเชื่อว่าทำให้เกิดการลดลงในการเป่าก๊าซจากการเผาไหม้ที่เป็นอันตรายเข้าสู่ ห้องข้อเหวี่ยงของเครื่องยนต์ โดย “ไม่มากกว่า 5% ปริมาตรโอเลฟินอย่างน้อยที่สุด 10 คาร์บอนอะตอม” และ “ไม่มากกว่า 5% ปริมาตรอะโรเมติกอย่างน้อยที่สุด 10 คาร์บอนอะตอม” หมายถึงว่าเชื้อเพลิงมีพื้นฐานของไฮโดร คาร์บอนมีปริมาณของโอเลฟินซึ่งมี 10 คาร์บอนอะตอมหรือมากกว่า, และปริมาณของอะโรเมติก ซึ่งมี 10 คาร์บอนอะตอม หรือมากกว่า ตามลำดับในช่วง 0 ถึง 5 % ปริมาณ, มีพื้นฐานของเชื้อเพลิง พื้นฐาน ก๊าซโซลีนมีของผสมของไฮโดรคาร์บอน, ช่วงจุดเดือดเหมาะสมและเส้นโค้งการกลั่น ของก๊าซโซลีนเปลี่ยนแปลงตามสภาพอากาศและฤดูของปี ไฮโดรคาร์บอนในก๊าซโซลีนดังกำหนด ข้างต้นอย่างสะดวกอาจได้มาในลักษณะที่รู้จักดีจากก๊าซโซลีนหอกลั่นโดยตรง, ของผสมอะโรเมติก ไฮโดรคาร์บอนถูกผลิตโดยสังเคราะห์, ไฮโดรคาร์บอนแตกโมเลกุลด้วยความร้อนหรือแตกโมเลกุล ด้วยตัวเร่งปฏิกิริยา, สารส่วนย่อยปิโตรเลียมแตกโมเลกุลด้วยไฮโดรเจนหรือไฮโดรคาร์บอนเปลี่ยนรูป โครงสร้างด้วยตัวเร่งปฏิกิริยาและของผสมของสารเหล่านี้ ออกซิจิเนต อาจถูกรวมอยู่ในก๊าซโซลีน, และสารเหล่านี้รวมถึงแอลกอฮอล์ (เช่น เมทานอล, เอทานอล, ไอโซโพรพานอล, เทอร์ทบิวทานอล และไอโซบิวทานอล) และอีเทอร์, ที่ควรใช้อีเทอร์ซึ่งมี 5 หรือมากกว่าของคาร์บอนอะตอมต่อ โมเลกุล, เช่น เมทิลเทอร์บิวทิลอีเทอร์ (MTBE) หรือ เอทิลเทอร์ทบิวทิลอีเทอร์ (ETBE) อีเทอร์ซึ่งมี 5 หรือมากกว่าของคาร์บอนอะตอมต่อโมเลกุลอาจถูกใช้ในปริมาณจนถึง 15% ปริมาตร/ปริมาตร, แต่ถ้า เมทานอลถูกใช้, เมทานอลอยู่ในปริมาณจนถึง 3% ปริมาตร/ปริมาตร, และสารทำให้เสถียรจะเป็นที่ ต้องการ สารทำให้เสถียรอาจจำเป็นสำหรับเอทานอล, ซึ่งอาจถูกใช้จนถึง 5% จนถึง 10% ปริมาตร/ (xxi) เชื้อเพลิงพื้นฐานมี T10 จนถึง 103๐ซ (xxii) เชื้อเพลิงพื้นฐานมี T90 อย่างน้อยที่สุด 135๐ซ, (xxiii) เชื้อเพลิงพื้นฐานมี T90 อย่างน้อยที่สุด 140๐ซ, (xxiv) เชื้อเพลิงพื้นฐานมี T90 อย่างน้อยที่สุด 142๐ซ, (xxv) เชื้อเพลิงพื้นฐานมี T90 จนถึง 170๐ซ, (xxvi) เชื้อเพลิงพื้นฐานมี T90 จนถึง 150๐ซ, (xxvii) เชื้อเพลิงพื้นฐานมี T90 จนถึง 145๐ซ, (xxxviii) เชื้อเพลิงพื้นฐานมี T90 จนถึง 143๐ซ, (xxix) เชื้อเพลิงพื้นฐานมีจุดเดือดสุดท้าย (FBP) ไม่มากกว่า 200๐ซ, (xxx) เชื้อเพลิงพื้นฐานมี FBP ไม่มากกว่า 195๐ซ, (xxxi) เชื้อเพลิงพื้นฐานมี FBP ไม่มากกว่า 190๐ซ, (xxxii) เชื้อเพลิงพื้นฐานมี FBP ไม่มากกว่า 185๐ซ, (xxxiii) เชื้อเพลิงพื้นฐานมี FBP ไม่มากกว่า 180๐ซ, (xxxiv) เชื้อเพลิงพื้นฐานมี FBP ไม่มากกว่า 175๐ซ, (xxxv) เชื้อเพลิงพื้นฐานมี FBP ไม่มากกว่า 172๐ซ, (xxxvi) เชื้อเพลิงพื้นฐานมี FBP ไม่มากกว่า 165๐ซ, และ (xxxvii) เชื้อเพลิงพื้นฐานมี FBP ไม่มากกว่า 168๐ซ ตัวอย่างของสารรวมที่ควรใช้ของลักษณะข้างต้นรวมถึง (i) และ (iv), (ii) และ (v), (iii) และ (v), (vi), (viii), (x), (xii), (xvi), (xix), (xxii), (xxv) และ (xxix), (vii), (ix), (xi), (xiv), (xvii), (xx), (xxiii), (xxvi) และ (xxxiii); และ (vii), (ix), (xii), (xv), (xviii), (xxi), (xxiv), (xxviii) (xxxvi) และ (xxxvii) ตามการประดิษฐ์นี้ เชื้อเพลิงพื้นฐานมีจุดเดือดเริ่มต้นในช่วง 28 ถึง 40 ๐ซ, T10 ในช่วง 42 ถึง 58๐ซ, T50 ในช่วง 80 ถึง 105๐ซ, T90 ในช่วง 135 ถึง 170๐ซ และจุดเดือดสุดท้ายไม่มากกว่า 200๐ซ โดยที่ควรใช้คือ เชื้อเพลิงพื้นฐานมีจุดเดือดเริ่มต้นในช่วง 30 ถึง 40๐ซ, T10 ในช่วง 45 ถึง 57๐ซ, T50 ในช่วง 82 ถึง 104๐ซ, T90 ในช่วง 140 ถึง 150๐ซ และจุดเดือดสุดท้ายไม่มากกว่า 180๐ซ การประดิษฐ์นี้ต่อมาจัดให้มีวิธีการของการปฏิบัติการของรถยนต์ที่ได้รับกำลังโดยเครื่องยนต์ จุดระเบิดด้วยประกายไฟ, ซึ่งประกอบรวมด้วยการนำเข้าสู่ห้องเผาไหม้ของเครื่องยนต์ดังกล่าวด้วย สารผสมก๊าซโซลีนดังกำหนดข้างต้น การใช้สารผสมก๊าซโซลีนเป็นเชื้อเพลิงสำหรับเครื่องยนต์จุดระเบิดด้วยประกายไฟให้หนึ่ง ในประโยชน์จำนวนหนึ่ง, รวมถึงเสถียรภาพถูกปรับปรุงของสารหล่อลื่นเครื่องยนต์ (สารหล่อลื่น ห้องข้อเหวี่ยง), นำไปสู่ความถี่ลดลงของการเปลี่ยนน้ำมัน, ลดความสึกหรอของเครื่องยนต์, เช่น ความสึกหรอของตลับลูกปืนของเครื่องยนต์, ความสึกหรอของส่วนประกอบเครื่องยนต์, (เช่น เพลาลูกเบี้ยวและความสึกหรอของห้องข้อเหวี่ยงลูกสูบ), ปรับปรุงประสิทธิภาพการเร่ง, กำลังที่ออก มาสูงที่สุดได้สูงขึ้น, และ/หรือ การประหยัดเชื้อเพลิงถูกปรับปรุง ดังนั้น, โดยเพิ่มเติมการประดิษฐ์จัดให้มีการใช้สารผสมก๊าซโซลีนของการประดิษฐ์ ดังกำหนดข้างต้นเป็นเชื้อเพลิงสำหรับเครื่องยนต์จุดระเบิดด้วยประกายไฟสำหรับการปรับปรุง เสถียรภาพออกซิเดชันของสารหล่อลื่นห้องข้อเหวี่ยงเครื่องยนต์ และ/หรือ สำหรับการลดความถี่ ของการเปลี่ยนสารหล่อลื่นเครื่องยนต์ การประดิษฐ์จะเป็นที่เข้าใจจากตัวอย่างแสดงให้เห็นต่อไปนี้, โดย, เว้นแต่บ่งออกเป็นอย่าง อื่น, อุณหภูมิในองศาเซลเซียสและส่วน, เปอร์เซ็นต์และอัตราส่วนเป็นโดยปริมาตรผู้เชี่ยวชาญใน ศิลปวิทยาการจะพร้อมชื่นชอบที่ว่าเชื้อเพลิงหลายชนิดถูกเตรียมในลักษณะที่รู้จักดีจากกระแสจาก โรงกลั่นน้ำมันที่รู้จักดีและพร้อมผลิตได้จากความรู้ของตัวแปรสารผสมที่กำหนดให้ ในตัวอย่าง, การทดสอบเสถียรภาพจากออซิเดชันต่อสารหล่อลื่นในเครื่องยนต์ได้รับ เชื้อเพลิงโดยเชื้อเพลิงทดสอบได้รับผลโดยการใช้วิธีการต่อไปนี้ เครื่องยนต์เรียงแถว, Renault Megane (K7M702) 1.6 ลิตร, เครื่องยนต์จุดระเบิดด้วย ประกายไฟ 4-สูบ (ก๊าซโซลีน) ถูกดัดแปลงด้วยการขัด เพื่อเพิ่มเส้นผ่าศูนย์กลางกระบอกสูบและ การบดส่วนปลายของแหวนลูกสูบเพื่อเพิ่มช่องว่างส่วนปลาย, เพื่อเพิ่มอัตราของการเป่าออกของก๊าซ เผาไหม้, นอกจากนี้, ท่อบายพาสถูกสอดระหว่างผนังส่วนบนของกระบอกสูบเหนือแผ่นส่วนบนของ วาล์วเครื่องยนต์, และห้องข้อเหวี่ยงเพื่อจัดให้มีเส้นทางเพิ่มเติมสำหรับการเป่าออกของก๊าซเผาไหม้ไป สู้ห้องข้อเหวี่ยง ตัวปิดแขนกระเดื่องมีตัวหุ้ม (RAC) ถูกสอดเข้ามาเพื่อช่วยให้ง่ายต่อการควบคุมของ บรรยากาศล้อมรอบชุดวาล์วเครื่องยนต์ ก่อนการทดสอบและระหว่างแต่ละการทดสอบ, เครื่องยนต์ถูกชำระล้างโดยทั่ว, เพื่อแยก ปริมาณทั้งหมดของสิ่งปนเปื้อนที่เป็นไปได้ เครื่องยนต์ถูกเติมด้วยน้ำมันเครื่อง 15W/40 เป็นไป ตามข้อกำหนด API SG, และระบบการทำให้เย็น, ทั้งสองสำหรับสารหล่อเย็นของเครื่องยนต์และ สารหล่อเย็นของ RAC, ถูกเติมด้วยของผสมน้ำ : สารต่อต้านการเยือกแข็ง 50:50 การทดสอบเครื่องยนต์กระทำเป็นเวลา 7 วันตามวัฏจักรทดสอบโดยแต่ละช่วงเวลา 24 ชั่วโมง เกี่ยวข้องกับห้าวัฏจักร 4-ชั่วโมง ตามตาราง 1 :- ตาราง 1 ตัวแปรควบคุม ขั้นตอน 1 ขั้นตอน 2 ขั้นตอน 3 ช่วงเวลา (นาที) 120 75 45 อัตราเร็ว (รอบต่อนาที) 2500(สูตร)11 2500(สูตร)11 850(สูตร)100 แรงบิด (นิวตันเมตร) 70(สูตร)3 70(สูตร)3 0 ทางเข้าน้ำมัน๐ซ 69(สูตร)2 95(สูตร)2 46(สูตร)2 สารหล่อเย็น๐ซ 52(สูตร)2 85(สูตร)2 46(สูตร)2 ทางเข้า RAC๐ซ 29(สูตร)2 85(สูตร)2 29(สูตร)2 ตามด้วยวัฏจักรการเก็บตัวอย่างน้ำมันโดยขั้นตอน 3 ของตาราง 1 ถูกแทนโดยขั้นตอนถูก ดัดแปลงโดยในช่วงเวลาเดินเบา 10 นาที (850(สูตร)100 รอบต่อนาที) ตัวอย่างน้ำมัน 25 กรัมถูกแยกออก (ทุก ๆ วันที่สองและในวันที่เจ็ด (เท่านั้น) ตัวอย่างถูกแยกออก) เครื่องยนต์ต่อมาหยุดลงและปล่อย ทิ้งไว้เป็นเวลา 20 นาที ในช่วง 12 นาทีต่อมาการอ่านเหล็กวัดระดับน้ำมันถูกตรวจสอบและน้ำมัน เครื่องยนต์ถูกเติมลง (เพียงในช่วงทดสอบ, ไม่ใช่สิ้นสุดการทดสอบ) ในช่วง 3 นาทีสุดท้ายของ ขั้นตอน 45 นาทีนี้ เครื่องยนต์ต่อมาทำงานซ้ำ การวัดการทดสอบต่อตัวอย่างน้ำมันถูกกระทำเพื่อประเมินสารไม่ละลายในเฮปเทน (ตาม DIN 51365 ยกเว้นว่ากรดโอเลอิกไม่ถูกใช้เป็นสารทำให้จับตัวเป็นก้อน), แอซิดนัมเบอร์ทั้งหมด (TAN) (ตาม IP177), เบสนัมเบอร์ทั้งหมด (TBN) (ตาม ASTMD4739), และปริมาณของโลหะ สึกหรอ (Sn, Fe และ Cr) ตาม ASTM 5185 ยกเว้นว่าตัวอย่างเจือจางโดยตัวประกอบ 20 ใน ไวท์สปิริต, แทนตัวประกอบ 10) จากค่า TAN และ TBN (หน่วยเป็นมิลลิกรัม KOH/กรัม สารหล่อลื่น) จุดติด TAN/TBN ถูกคำนวณ (ชั่วโมงทดสอบ) ตัวอย่างที่ 1 เชื้อเพลิงก๊าซโซลีนพื้นฐานไฮโดคาร์บอนสามชนิดถูกทดสอบ ตัวอย่างเปรียบเทียบ A เป็น เชื้อเพลิงพื้นฐานถูกใช้อย่างกว้างขวางในเชื้อเพลิงขายในเนเธอร์แลนด์ใน 2002 ตัวอย่างเปรียบเทียบ B สมนัยกับตัวอย่างเปรียบเทียบ A กับการเติมแพลตฟอร์เมตชนิดหนัก (สารส่วนย่อยจุดเดือดสูงขึ้นของ กระแสจากโรงกลั่นน้ำมันผลิตโดยรีฟอร์มมิงแนฟธาบนตัวเร่งปฏิกิริยาพลาทินัม) เพื่อเพิ่มอะโรเมติก ตัวอย่างที่ 1 สมนัยกับตัวอย่างเปรียบเทียบ A, กับการเติมก๊าซโซลีนแตกโมเลกุลด้วยตัวเร่งปฏิกิริยา ชนิดเบา (สารส่วนย่อยจุดเดือดต่ำลงของกระแสจากโรงกลั่นน้ำมันผลิตโดยการแตกโมเลกุลด้วย ตัวเร่งปฏิกิริยาของไฮโดรคาร์บอนหนักกว่า), เพื่อเพิ่มโอเลฟินปริมาณซัลเฟอร์ของเชื้อเพลิงถูกปรับ จนได้ 50 pprnw S โดยการเติม, โดยจำเป็น, ของไดเมทิลซัลไฟด์, เพื่อกำจัดผลที่เป็นไปได้เกิดจาก ความแตกต่างในระดับซัลเฟอร์ เชื้อเพลิงที่ได้มีคุณสมบัติกำหนดในตาราง 2 -----------------------------------------------------------------------------Revised 18/08/2016. 10 carbon atoms, no more than 5% aromatic volume of a maximum of 10 carbon atoms, initial boiling point in the range of 24 to 45 °C, T10 in the range of 38 to 60 °C, T30 in the range of 77 to 110 °C, T90 in the range of 130 to 190 °C, and final boiling point no more than 220 °C. The olefin content in the T10 range of 38 to 60 °C is believed to be the main variable in achieving increased stability of engine lubricants (crankcase lubricants), in engines fueled by the gasoline mixture of this invention, frequent stop-and-go engine runs—short trips where the crankcase lubricant does not fully warm up the engine—instead of harsh conditions for lubricant oxidation. The high low boiling point (low T10) vaporization conditions, and olefin content, have been identified as causing a reduction in the emission of harmful combustion gases. The engine crankcase, by "not more than 5% volume of olefin with at least 10 carbon atoms" and "not more than 5% volume of aromatic with at least 10 carbon atoms" means that the fuel is hydrocarbon-based with an olefin content of 10 or more carbon atoms, and an aromatic content of 10 or more carbon atoms, respectively, in the range of 0 to 5% volume. The fuel base, gasoline, is a mixture of hydrocarbons. The suitable boiling point range and distillation curve of gasoline vary depending on the weather and season. Hydrocarbons in gasoline, as defined above, can conveniently be obtained in the well-known ways from gasoline distillation towers directly; aromatic hydrocarbon mixtures are produced synthetically; hydrocarbons are cracked by heat or catalytic cracking; petroleum fractions are cracked by hydrogenation; or hydrocarbons are transformed. Structures with catalytic agents and mixtures of these substances, oxygenates may be included in gasoline, and these substances include alcohols (e.g., methanol, ethanol, isopropanol, tert-butanol). and isobutanol) and ethers, which should use ethers with 5 or more carbon atoms per molecule, such as methyl terbutyl ether (MTBE) or ethyl terbutyl ether (ETBE). Ethers with 5 or more carbon atoms per molecule may be used in amounts up to 15% V/V, but if methanol is used, methanol is used in amounts up to 3% V/V, and a stabilizer will be required. Stabilizers may be required for ethanol, which may be used up to 5% to 10% V/V. (xxi) Base fuels have a T10 up to 103°C, (xxii) Base fuels have a T90 of at least 135°C, (xxiii) Base fuels have a T90 of at least 140°C, (xxiv) Base fuels have a T90 of at least 142°C, (xxv) Base fuels have a T90 up to 170°C, (xxvi) Base fuels have a T90 up to... 150°C, (xxvii) base fuel has a T90 up to 145°C, (xxxviii) base fuel has a T90 up to 143°C, (xxix) base fuel has a final boiling point (FBP) not greater than 200°C, (xxx) base fuel has an FBP not greater than 195°C, (xxxi) base fuel has an FBP not greater than 190°C, (xxxii) base fuel has an FBP not greater than 185°C, (xxxiii) base fuel has an FBP not greater than 180°C, (xxxiv) base fuel has an FBP not greater than 175°C, (xxxv) base fuel has an FBP not greater than 172°C, (xxxvi) base fuel has an FBP not greater than 165°C, and (xxxvii) base fuel has an FBP not greater than 168°C. Examples of compounds that should be used of the above characteristics include (i) and (iv), (ii) and (v), (iii) and (v), (vi), (viii), (x), (xii), (xvi), (xix), (xxii), (xxv) and (xxix), (vii), (ix), (xi), (xiv), (xvii), (xx), (xxiii), (xxvi) and (xxxiii); and (vii), (ix), (xii), (xv), (xviii), (xxi), (xxiv), (xxviii) (xxxvi) and (xxxvii). According to this invention, base fuels have initial boiling points in the range of 28 to 40 °C, T10 in the range of 42 to 58 °C, T50 in the range of 80 to 105 °C, T90 in the range of 135 to 170 °C, and final boiling points not exceeding 200 °C, where the following should be used: The base fuels have initial boiling points in the range of 30 to 40°C, T10 in the range of 45 to 57°C, T50 in the range of 82 to 104°C, T90 in the range of 140 to 150°C, and a final boiling point not exceeding 180°C. This invention subsequently provides for a method of operating a motor vehicle powered by a spark-ignition engine, which involves introducing into the combustion chamber of such an engine a gasoline mixture as specified above. The use of the gasoline mixture as fuel for a spark-ignition engine provides one of several benefits, including improved stability of engine lubricants (crankcase lubricants), leading to a reduced frequency of oil changes, reduced engine wear, e.g., engine bearing wear, engine component wear (e.g., camshaft and piston crankcase wear), improved acceleration performance, higher peak power output, and/or improved fuel economy. Thus, by addition, the invention provides for the use of the gasoline mixture of the invention. As defined above, this is a fuel for spark-ignition engines for improving the oxidation stability of engine crankcase lubricants and/or for reducing the frequency of engine lubricant changes. The invention is understood from the examples shown below, where, unless otherwise indicated, temperatures are given in degrees Celsius and percentages and ratios are given by volume. Experts in the field will appreciate that many fuels are prepared in a well-known manner from well-known refinery supply lines and are readily available for production with knowledge of the variables of the given mixture. In the example, oxidation stability tests on engine lubricants were performed using the following method: A 1.6-liter inline engine, Renault Megane (K7M702), 4-cylinder spark-ignition engine (gasoline), was modified by grinding to increase the cylinder bore diameter and grinding the piston ring ends to increase the end gap, in order to increase the rate of combustion gas expulsion; in addition, a bypass pipe was inserted between the upper cylinder wall above the upper valve plate of the engine, and the crankcase to provide an additional path for combustion gas expulsion into the crankcase. A rocker arm cover (RAC) was installed to facilitate control of the atmosphere surrounding the engine valve train. Before and between each test, the engine was thoroughly flushed to remove all possible contaminants. The engine was filled with 15W/40 engine oil meeting API SG specifications, and the cooling system, both for engine and coolant, was also filled. The RAC coolant was filled with a 50:50 water:antifreeze mixture. Engine testing was performed over 7 days following a test cycle of 24 hours each, involving five 4-hour cycles as per Table 1: Table 1 Control Variables Step 1 Step 2 Step 3 Time (minutes) 120 75 45 Speed (rpm) 2500(formula)11 2500(formula)11 850(formula)100 Torque (Nm) 70(formula)3 70(formula)3 0 Oil Inlet oz 69(formula)2 95(formula)2 46(formula)2 Coolant oz 52(formula)2 85(formula)2 46(formula)2 RAC Inlet oz 29(formula)2 85(formula)2 29(formula)2 Followed by an oil sampling cycle where step 3 of Table 1 is replaced by step 3. Modified by a 10-minute idle period (850 (formula) 100 rpm), a 25-gram oil sample was separated (every second day and on the seventh day (only), samples were separated). The engine was then stopped and left to idle for 20 minutes. During the next 12 minutes, the oil level dipstick reading was checked and engine oil was added (only during the test, not at the end of the test). During the last 3 minutes of this 45-minute phase, the engine was then run again. Test measurements per oil sample were performed to evaluate heptane insolubility (according to DIN 51365 except that oleic acid was not used as a coagulant), total acid number (TAN) (according to IP177), total base number (TBN) (according to ASTMD4739), and the amount of wear metals (Sn, Fe, and Cr) according to ASTM 5185 except that the sample was diluted by factor 20 in white spirit, instead of factor 10). From the TAN and TBN values (in mg KOH/g lubricant), the TAN/TBN ignition point was calculated (test hours). Sample 1: Three basic hydrocarbon gasoline fuels were tested. Comparison sample A is a base fuel widely used in fuels sold in the Netherlands in 2002. Comparison sample B is equivalent to comparison sample A with the addition of a heavy platformate (a higher boiling point minor component). The refinery stream (produced by reforming naphtha on a platinum catalyst) to increase aromatic compounds (Example 1, corresponding to comparative example A) was treated with the addition of light-catalyzed gasoline (lower boiling point fractions of the refinery stream produced by catalytic cracking of heavier hydrocarbons) to increase olefins. The sulfur content of the fuel was adjusted to 50 pprnw S by the addition, necessary, of dimethyl sulfide, to eliminate possible effects arising from differences in sulfur levels. The resulting fuel has the properties defined in Table 2.
1.สารผสมก๊าซโซลีนประกอบรวมด้วยเชื้อเพลิงพื้นฐานของไฮโดรคาร์บอนซึ่งมี 5 ถึง 20% ปริมาตรโอเลฟิน, ไม่มากกว่า 5% ปริมาตรโอเลฟินของอย่างน้อยที่สุด 10 คาร์บอนอะตอม, ไม่ มาก กว่า 5% ปริมาตรอะโรเมติกของอย่างน้อยที่สุด 10 คาร์บอน อะตอม, จุดเดือดเริ่มต้นในช่วง 24 ถึง 45 ํซ, T10 ในช่วง 38 ถึง 60 ํซ, T50 ในช่วง 77 ถึง 110 ํซ, T90 ในช่วงจาก 130 ถึง 190 ํซ และจุดเดือด สุดท้ายไม่มากกว่า 220 ํซ1. Gasoline mixtures consist of a basic hydrocarbon fuel containing 5 to 20% olefin by volume, no more than 5% olefin by volume of at least 10 carbon atoms, no more than 5% aromatic by volume of at least 10 carbon atoms, an initial boiling point in the range of 24 to 45 °C, T10 in the range of 38 to 60 °C, T50 in the range of 77 to 110 °C, T90 in the range of 130 to 190 °C, and a final boiling point not exceeding 220 °C.
2.สารผสมก๊าซโซลีนตามข้อถือสิทธิข้อที่ 1 โดยที่มี 0 ถึง 10% ปริมาตรของอย่างน้อยที่สุด หนึ่งออกซิจีเนตถูกเลือก จากเมทานอล, เอทานอล, ไอโซโพรพานอลและไอโซบิวทานอล2. A gasoline mixture pursuant to claim clause 1, containing 0 to 10% by volume of at least one oxygenate selected from methanol, ethanol, isopropanol, and isobutanol.
3.สารผสมก๊าซโซลีนตามข้อถือสิทธิข้อที่ 1 หรือข้อที่ 2 ข้อ ใดข้อหนึ่ง โดยเชื้อเพลิงมี พื้นฐานของไฮโดรคาร์บอนมี 10 ถึง 20% ปริมาตรโอเลฟิน3. A gasoline mixture as per either claim 1 or 2, where the fuel is a hydrocarbon-based mixture containing 10 to 20% olefin by volume.
4.สารผสมก๊าซโซลีนตามข้อถือสิทธิข้อที่ 3 โดยเชื้อเพลิงมี พื้นฐานของไฮโดรคาร์บอนมี 12 ถึง 18% ปริมาตรโอเลฟิน4. A gasoline mixture pursuant to claim clause 3, where the fuel is a hydrocarbon-based mixture containing 12 to 18% olefin by volume.
5.สารผสมก๊าซโซลีนตามข้อถือสิทธิข้อที่ 1 ถึงข้อที่ 4 ข้อ ใดข้อหนึ่ง โดยเชื้อเพลิงพื้นฐาน มีจุดเริ่มต้นในช่วง 28 ถึง 42 ํซ, T10 ในช่วง 42 ถึง 58 ํซ, T50 ในช่วง 80 ถึง 105 ํซ, T90 ในช่วง 135 ถึง 170 ํซ และจุดเดือดสุดท้ายไม่ มากกว่า 200 ํซ5. A gasoline mixture as per claims 1 through 4, where the base fuel has an initial boiling point in the range of 28 to 42 °C, T10 in the range of 42 to 58 °C, T50 in the range of 80 to 105 °C, T90 in the range of 135 to 170 °C, and a final boiling point not exceeding 200 °C.
6.สารผสมก๊าซโซลีนตามข้อถือสิทธิข้อที่ 1 ถึงข้อที่ 5 ข้อ ใดข้อหนึ่ง โดยเชื้อเพลิงพื้นฐาน มีจุดเดือดเริ่มต้นในช่วง 30 ถึง 40 ํซ, T10 ในช่วง 45 ถึง 57 ํซ, T50 ในช่วง 82 ถึง 104 ํซ, T90 ในช่วง 140 ถึง 150 ํซ และจุดเดือดสุดท้ายไม่ มากกว่า 180 ํซ6. A gasoline mixture as per claims 1 through 5, where the base fuel has an initial boiling point in the range of 30 to 40 °C, T10 in the range of 45 to 57 °C, T50 in the range of 82 to 104 °C, T90 in the range of 140 to 150 °C, and a final boiling point not exceeding 180 °C.
7.วิธีของการปฏิบัติการรถยนต์ได้รับกำลังโดยเครื่องยนต์จุด ระเบิดด้วยประกายไฟ, ซึ่ง ประกอบรวมด้วยการนำเข้าสู่ห้องเผา ไหม้ของเครื่องยนต์ดังกล่าวสารผสมก๊าซโซลีนตามข้อถือ สิทธิ ข้อที่ 1 ถึงข้อที่ 6 ข้อใดข้อหนึ่ง7. The method of operation of the motor vehicle is powered by a spark ignition engine, which involves introducing into the combustion chamber of such engine a gasoline mixture as described in any one of the claims 1 through 6.
8.การใช้สารผสมก๊าซโซลีนตามข้อถือสิทธิข้อที่ 1 ถึงข้อที่ 6 ข้อใดข้อหนึ่ง เป็นเชื้อเพลิงใน เครื่องยนต์จุดระเบิดด้วย ประกายไฟสำหรับการปรับปรุงเสถียรภาพออกซิเดชันของสารหล่อ ลื่นห้อง ข้อเหวี่ยงของเครื่องยนต์8. The use of any of the gasoline mixtures described in claims 1 through 6 as fuel in spark-ignition engines for improving the oxidation stability of engine crankcase lubricants.
9.การใช้สารผสมก๊าซโซลีนตามข้อถือสิทธิข้อที่ 1 ถึงข้อที่ 6 ข้อใดข้อหนึ่ง เป็นเชื้อเพลิงใน เครื่องยนต์จุดระเบิดด้วย ประกายไฟสำหรับการลดความถี่ของการเปลี่ยนสารหล่อลื่น เครื่องยนต์9. The use of any of the gasoline mixtures described in claims 1 through 6 as fuel in spark-ignition engines to reduce the frequency of engine lubricant changes.