TH8959A - สูตรผสมของตัวเติมที่มีไนโตรเจนสำหรับน้ำมัน?เครื่องยนต์และน้ำมันเชื้อเพลิงสำหรับเครื่องยนต์?ที่มีสารเหล่านั้น - Google Patents

Abstract

สูตรผสมของตัวเติมสำหรับน้ำมันเชื้อเพลิงของเครื่องยนต์ซึ่งประกอบด้วยส่วนประกอบ (A) อย่างน้อยชนิดหนึ่ง และส่วนประกอบ (B) ชนิดหนึ่ง ซึ่งได้จากปฏิกิริยาของอนุพันธ์ของแอลเคนิลหรือพอลิแอลเคนิล-ซัคซินิคอย่างน้อยชนิดหนึ่งกับพอลิแอมีนอย่างน้อยชนิดหนึ่งสำหรับทำให้เกิดส่วนประกอบ (A)และกับ 1-(2-ไฮดรอกซิเอธิล) อิมิดาโซลีน, อย่างน้อยชนิดหนึ่งซึ่งถูกแทนที่ที่ตำแหน่ง 2 ด้วยหมู่ แอลคอลหรือแอลเคนิลที่มีคาร์บอน 1 ถึง 25 อะตอม, ชนิดลิเนียร์หรือมีกิ่งแยกสำหรับทำให้เกิดส่วนประกอบ (B) ส่วนผสมที่ควรใช้ยังประกอบด้วยส่วนประกอบ (C) ซึ่งประกอบด้วยพอลิไกลคอลอย่างน้อยชนิดหนึ่ง, ซึ่งละลายในน้ำมันเชื้อเพลิงที่กล่างแล้วมีมวลโมเลกุลเฉลี่ยจาก 480 ถึง 2,100 อัตราส่วนโดยโมลของ (A)/(B) และ ((A)+(B))/(C) ควรเป็น 0.05:1 และ 20:1ตามลำดับ สูตรผสมเหล่านี้ใช้เป็นตัวเติมซึ่งทำหน้าที่หลายอย่างสำหรับน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีพื้นฐานเป็นไฮโดรคาร์บอนหรือสารผสมของไฮโดรคาร์บอนกับสารประกอบที่มีออกซิเจนอย่างน้อยชนิดหนึ่ง เป็นสูตรผสมที่ใช้ได้ดีเป็นพิเศษสำหรับใช้เป็นตัวเติมในน้ำมันเชื้อเพลิงที่ใช้ในเครื่องยนต์ที่จุดระเบิดด้วยหัวเทียน

Claims (15)

1. สูตรผสมของตัวเติมซึ่งเหมาะสำหรับน้ำมันเชื้อเพลิงของเครื่องยนต์, มีลักษณะเฉพาะคือประกอบด้วยส่วนประกอบ (A) และส่วนประกอบ (B) ส่วนประกอบ (A) ที่กล่าวแล้วประกอบด้วยสารประกอบที่มีไนโตรเจนอย่างน้อยชนิดหนึ่งซึ่งได้จาก ปฏิกิริยาของอนุพันธ์ซัคซินิคอย่างน้อยชนิดหนึ่งซึ่งเลือกจากกลุ่มที่ประกอบด้วยแอลเคนิลซัคซินิค แอซิด และแอนไฮไดรด์ และพอลิแอลเคนิคซัคซินิค แอซิด และแอนไฮไดรด์กับพอลิแอมีนอย่างน้อยชนิดหนึ่งที่มีสูตรทั่วไป: (สูตรเคมีI,II) ซึ่ง R1 แทนอะตอมของไฮโดรเจนหรือหมู่ไฮโดรคาร์บอนที่มีคาร์บอน 1 ถึง 60 อะตอม, Z เลือกจากหมู่ -0- และ -NR3-ซึ่ง R3 แทนอะตอมของไฮโดรเจนหรือหมู่ไฮโดรคาร์บอนที่มีคาร์บอน 1 ถึง 60 อะตอม, R1 และ R3 สามารถรวมกันเองกับอะตอมของไนโตรเจนที่หมู่ทั้งสองต่ออยู่เป็นสารประกอบเฮเทอโรไซคลิค, R2 แต่ละตัวเป็นอิสระต่อกันแทนอะตอมของไฮโดรเจนหรือหมู่ไฮโดรคาร์บอนที่มีคาร์บอน 1 ถึง 4 อะตอม, n คือเลขจำนวนเต็มจาก 2 ถึง 6, m คือเลขจำนวนเต็มจาก 1 ถึง 10เมื่อ Z คือ -NR3- และเลขจำนวนเต็มจาก 2 ถึง 10 เมื่อ Zคือ -0- ,A,B,C และ D อาจเหมือนกันหรือต่างกันแต่ละตัวแทนหมู่ไฮโดรคาร์บอนชนิดไดเวเลนท์ซึ่งมีคาร์บอน 2 ถึง 6อะตอม, a คือเลขจำนวนเต็มจาก 1 ถึง 120 b และ c อาจเหมือนกันหรือต่างกันแต่ละตัวคือศูนย์หรือเลขจำนวนเต็มจาก 1 ถึง 50 และผลรวมของ a+b+c คือเลขจำนวนเต็มจาก 1 ถึง 120 และส่วนประกอบ (B) ที่กล่าวแล้วประกอบด้วยสารประกอบที่มีไนโตรเจนอย่างน้อยชนิดหนึ่งที่ได้จากปฏิกิริยาของอนุพันธ์ของกรดซัคซินิคอย่างน้อยชนิดหนึ่งเลือกจากกลุ่มที่ประกอบด้วยแอลเคนิลซัคซินิคแอซิดและแอนไฮไดรด์กับพอลิแอลเคนิลซัคซินิค แอ ซิด และแอนไฮไดรด์ กับ 1-(2-ไฮดรอกซิเอธิล) อิมิดาโซลีนซึ่งถูกแทนที่ที่ตำแหน่ง 2 ด้วยอนุมูลแอลคิลหรือแอลเคนิลชนิดลิเนียร์หรือชนิดมีกิ่งแยกที่มีคาร์บอน 1 ถึง 25 อะตอม

2. สูตรผสมตามข้อถือสิทธิข้อ 1 ซึ่งมีลักษณะเฉพาะคืออัตราส่วนโดยโมลของส่วนประกอบ (A) ต่อส่วนประกอบ(B) อยู่ในช่วงจาก 0.2:1 ถึง 5:1

3. สูตรผสมตามข้อถือสิทธิข้อ 1 และ 2 ซึ่งส่วนประกอบ (A)ประกอบด้วยสารประกอบที่มีไนโตรเจนอย่างน้อยชนิดหนึ่งที่ได้จากปฏิกิริยาของแอลเคนิลซัคซินิค หรือพอลิแอลเคนิลซัคซินิคแอนไฮไดรด์ที่มีมวลโมเลกุลเฉลี่ยในช่วงจาก 200 ถึง 3,000 กับพอลิแอมีนอย่างน้อยชนิดหนึ่งของสูตร (I) ซึ่ง Z คือ-NR- และ R1 และ R3 อาจเหมือนหรือต่างกันแต่ละหมู่แทนอะตอมของไฮโดรเจนหรือหมู่ไฮโดรคาร์บอนที่มีคาร์บอน 1 ถึง 30อะตอม R2 แต่ละหมู่เป็นอิสระต่อกันแทนอะตอมของไฮโดรเจนหรือ หมู่เมธิล, n คือเลขจำนวนเต็มจาก 2 ถึง 4 และ m คือเลขจำนวนเต็มจาก 1 ถึง 5

4. สูตรผสมตามข้อถือสิทธิข้อ 1 ถึง 3 ข้อใดข้อหนึ่ง ซึ่งพอลิแอมีนคือพอลิแอมีนของสูตรทั่วไป (I) ซึ่ง Z คือ -NR3-และ R1,R2 และ R3 แต่ละหมู่แทนไฮโดรเจนอะตอม, n คือ Z และm คือเลขจำนวนเต็มจาก 1 ถึง 5

5. สูตรผสมตามข้อถือสิทธิข้อ 1 ถึง 4 ข้อใดข้อหนึ่ง ซึ่งพอลิแอมีนของสูตรทั่วไป (I) คือเททระเอธิลีนเพนทะมีน

6. สูตรผสมตามข้อถือสิทธิข้อ 1 ถึง 3 ข้อใดข้อหนึ่ง ซึ่งพอลิแอมีนคือพอลิแอมีนของสูตรทั่วไป (I) ซึ่ง Z คือ -NR3-และ R2 และ R3 แต่ละหมู่แทนอะตอมของไฮโดรเจน, R1 แทนหมู่ไฮโดรคาร์บอน 5 ถึง 24 อะตอม, n คือ 3 และ m คือ 1

7. สูตรผสมตามข้อถือสิทธิข้อ 1 ถึง 6 ข้อใดข้อหนึ่ง ซึ่งพอลิแอมีนคือพอลิแอมีนของสูตรทั่วไป (II) ซึ่ง R1 และ R3แต่ละหมู่แทนที่อะตอมของไฮโดรเจน A,B,C และ D อาจเหมือนกันหรือต่างกัน, แต่ละหมู่แทนหมู่ไดเวเลนท์ไฮโดรคาร์บอนที่มีคาร์บอน 2 ถึง 4 อะตอม, a คือเลขจำนวนเต็มจาก 1 ถึง 60 และb และ c คือศูนย์ และ a คือเลขจำนวนเต็มจาก 1 ถึง 59, cคือศูนย์หรือเลขจำนวนเต็มจาก 1 ถึง 50, ผลรวมของ a+b+c ในทุกกรณีคือเลขจำนวนเต็มจาก 1 ถึง 60

8. สูตรผสมตามข้อถือสิทธิข้อ 1 ถึง 7 ข้อใดข้อหนึ่ง ซึ่งส่วนประกอบ (B) ประกอบด้วยสารประกอบที่มีไนโตรเจนอย่างน้อยชนิดหนึ่งซึ่งได้จากปฏิกิริยาของแอลเคนิลซัคซินิค หรือพอลิแอลเคนิลซัคซินิค แอนไฮไดรด์ที่มีมวลโมเลกุลเฉลี่ยในช่วง จาก 200 ถึง 3,000 กับ 1-(2-ไฮดรอกซิเอธิล) อิมิดาโซลีนซึ่งถูกแทนที่ที่ตำแหน่ง 2 ด้วยอนุมูลแอลคิลหรือแอลเคนิล,ชนิดลิเนียร์หรือมีกิ่งแยกซึ่งมีคาร์บอน 1 ถึง 25 อะตอม, อย่างน้อยชนิดหนึ่ง

9. สูตรผสมตามข้อถือสิทธิข้อ 1 ถึง 8 ข้อใดข้อหนึ่งซึ่งอิมิดาโซลีนซึ่งถูกแทนที่นั้นเลือกจากกลุ่มที่ประกอบด้วย 1-(2-ไฮดรอกซิเอธิล)-2-เฮพทะเคเคนิลอิมิดาโซลีน และ1-(2-ไฮดรอกซิเอธิล)-2-เมธิลอิมิดิาโซลีน

10. สูตรผสมตามข้อถือสิทธิข้อ 1 ถึง 9 ข้อใดข้อหนึ่ง ซึ่งมีลักษณะเฉพาะคือยังประกอบด้วยส่วนประกอบ (C) อย่างน้อยชนิดหนึ่ง ซึ่งประกอบด้วยพอลิไกลคอลอย่างน้อยชนิดหนึ่งซึ่งละลายในน้ำมันเชื้อเพลิงที่กล่าวแล้ว, มีมวลโมเลกุลเฉลี่ยในช่วงจาก 480 ถึง 2,000 และมีสูตรทั่วไป (III): (สูตรเคมีIII) ซึ่ง R แต่ละหมู่เป็นอิสระต่อกันแทนหมู่ไฮโดรคาร์บอนที่มีคาร์บอน 2 ถึง 6 อะตอม และ X แทนอัตราการพอลิเมอไรส์เฉลี่ย

11. สูตรผสมตามข้อถือสิทธิข้อ 10 ซึ่งส่วนประกอบ (C) คือพอลิไกลคอลของสูตรทั่วไป (II) ซึ่ง R แต่ละหมู่เป็นอิสระต่อกันแทนหมู่แอลคิลีนชนิดลิเนียร์หรือกิ่งแยกที่มีคาร์บอน2 ถึง 4 อะตอม

12. สูตรผสมตามข้อถือสิทธิข้อ 10 หรือ 11 ซึ่งส่วนประกอบ(C) คือพอลิไกลคอลของสูตรทั่วไป (II) ซึ่งมีเลขพอลิดิสเพอร์ซิวิที อยู่ในช่วงจากประมาณ 1 ถึง ประมาณ 1.25

13. การใช้สูตรผสมของตัวเติมตามข้อถือสิทธิข้อ 1 ถึง 12ข้อใดข้อหนึ่ง เป็นตัวเติมซึ่งทำหน้าที่หลายอย่างสำหรับน้ำมันเชื้อเพลิงซึ่งมีไฮโดรคาร์บอนเป็นพื้นฐานหรือสารผสมของไฮโดรคาร์บอนกับสารประกอบที่มีออกซิเจนอย่างน้อยชนิดหนึ่งซึ่งเลือกจากกลุ่มที่ประกอบด้วยแอลกอฮอล์และอีเธอร์

14. การใช้ตามข้อถือสิทธิข้อ 13 ซึ่งเติมสูตรผสมของตัวเติม 10 ถึง 1,000 ppm (ส่วนในล้าน) โดยมวล, ลงในน้ำมันเชื้อเพลิง

15. การใช้สูตรผสมของตัวเติมตามข้อถือสิทธิข้อ 1 หรือ 12สำหรับน้ำมันเชื้อเพลิงที่ใช้เครื่องยนต์ซึ่งจุดระเบิดด้วยหัวเทียน