TARIFNAME OSTOMI KULLANIMINDA DERI TABAKADA BÜKÜLMEYI KONTROL ETME CIHAZI. Teknik alan Mevcut bulus, deri tabakanin bükülmesinin istenildigi alanlarda, ostomi kullanimina yönelik bir deri tabaka ile ilgilidir. Özellikle, bir birinci eksene bir açisi bulunan ve devam eden deligin merkez eksenine dik olan ikinci bir eksen çevresindeki esneklige göre devam eden deligin merkez eksenine dik olan birinci eksen çevresinde daha yüksek bir esneklige sahip olan bir konveks kabuk açiklanir. Arka plan Ayni zamanda taban tabakalari olarak da adlandirilan deri tabakalar, ostomi olarak da ifade edilen gözenek sahibi kullanicilarin derisine ostonomi keselerine takilan ostonomi uygulamalarinda kullanilir. Deri tabaka tipik olarak cilt dostu bir yapistiricinin yerlestirilmis oldugu poliüretan gibi bir arka tabakadan olusmaktadir. Deri tabakanin gözenegi çevreleyen deriye yapistirilabilinmesi için deri tabakanin içinden geçen delik gözenegi alacak biçimde düzenlenmistir. Ostonomi kesesinin agzi, gözenekten çikan çiktilarin toplanabilmesi için, tabakanin içinden geçen deligin etrafinda düzenlenmistir. Ostonomi keseleri örnegin keseleri deri tabakanin arkasina kaynak yapilacak sekilde düzenlenebilir. Bu, tek parçali ostonomi araci olarak bahsedilen tekniktir. Ostonomi kesesinin deri tabaka üzerinde sökülebilir sekilde düzenlenebilmesi için baglanti düzenegi alternatif olarak yapistirilarak veya mekanik olarak tanzim edilebilir. Bu, keseler doldugunda deri tabakanin deriden sökülmeden degistirilmesine imkân saglar. Bu, teknik olarak, iki parçali olarak ifade edilen ostonomi aracidir. Ostomiler batik veya retrakt olarak adlandirilan bir dizi gözenek gelistirirler. Burasi gözeneklerin, midede, gözeneklerin yerlestigi yerlerde resesüs yaratan batina girdikleri yerdir. Böyle bir gözenegin çevresinde düzlemsel deri tabaka uygulanmasi, gözenegin etrafindaki alani açik birakacak dolayisiyla gözenek çiktilarina maruz birakacaktir. Ayrica, bazi durumlarda, gözenek 0 kadar geri çekilir ki gözenegi deri tabakanin içinden geçen delige kadar genisletmek mümkün dahi olmamaktadir. Batik gözenek sorununu gidermek için konveks deri tabakasi gelistirilmistir. Bunlar, derinin gözenek içine dogru çekilmedigi ancak dis düzlemsel yüzeyin, gözenegi çevreleyen dis deri ile yapistirildigi konveks bir yüzey kontoruna sahiptir. Içinden geçen delik ekseni boyunca egri bir yüzeye sahip olan, dis deri alani ile iç deri alanini bitistiren konveks ara yüzey alani ileride tanimlanacaktir. En sonunda, konveks yüzeyin iç düzlemsel bölgesi gözenegi hemen çevreleyen iç deri bölgesi ile bitisik hale gelecektir. Tipik olarak ve genellikle tasvir edildigi gibi, böyle konveks deri tabakalar, yukarida tanimlandigi gibi bir konveks kabuga düzlemsel bir deri tabakasi olusturularak üretilir. Konveks kabuk, istenilen dis hat ile sekle sahiptir ve düzlemsel deri tabakadan daha bükülmez olan bir malzemeden olusur. Düzlemsel yüzey tabakasi tipik olarak yapistirici veya kaynak ile konveks kabuk sekline baskilanir. Bu nedenle, batik gözenegin özelliklerine ve karakterine uygun sekle ve dis hatlara sahip olan bir kabuk seçilerek, gözeneklerden alinan çiktilarin gözenegi çevreleyen deri ile temas riskini azaltan bir ostonomi araci saglanabilir. Özellikle fazla kilolu veya obez kisilerde batik gözeneklerin çevresindeki dokularin, bazi durumlarda, konveks deri tabaka etrafinda çöktükleri gösterilmistir. Bu tarz çöküsler sirasinda, deri tabakanin yerinden edilme veya deri tabakanin gözenek etrafinda kivrilma ve gözenegin fonksiyonunu durdurma riski vardir. Ayrica, etkinlik sirasinda gerçeklesen vücut hareketleri basinç ülserleri yaratma etrafinda sabit egilmeye sebep olur. US patent no. 5125917, bagimsiz istem 1 için arka plan teknigini simgelemekte olup sarkma ve/veya gözenek genisletilmesi ile ilgili rahatsizligi azaltmak üzere dizayn edilen cihaza ait bir esnek kese ile bir koruyucu çerçeve arasinda düzenlenen bir içbükey disk ekine sahip bir ostomi cihazi teblig etmektedir. Ayrica kiyafetlerin baskisinin, ostomi kesesinin gözenege göçmesine sebep olmasini engelleyen bir ek parça teblig etmektedir. Iki ek parça, kombinasyon halinde kullanilabilir. US patent no. 4219023, ostomi kesesinin gözenege göre kapali yerlesikligini elde etmek üzere kese ile gözenek açikligi çevresindeki uyumlu bir ped arasinda düzenlenen bir ostomi kesesine yönelik bir konveks eleman parçasi teblig etmektedir. Esnek elemanin bir dis perimetrik kenari, elemani uyumlu pede karsi emniyetli bir iliski içinde tutmak üzere birbirinden aralikli olan yerinde tutucu tirnaklara sahiptir. Burada tarif edilecegi gibi, deri tabakanin nerede ve nasil egilecegi kontrol edilerek gözenek etrafindaki alanin sabitligini artirmak ve konveks deri tabakasinin üzerindeki yükü dagitarak sürüklenme ve basinç ülseri risklerini azaltmanin mümkün oldugu gösterilmistir. Kisa açiklama Ilk yönüyle bulus, bir ostomi cihazinin taban Ievhasinda kullanima yönelik bir konveks kabuk ile ilgilidir, bu konveks kabuk, bir devam eden delik belirleyen bir dis kenar ve bir iç kenarin tanimladigi bir dairesel halka içerir, söz konusu halka, birinci eksene bir açisi bulunan ve devam eden deligin merkez eksenine dik olan ikinci bir eksen çevresindeki esneklige göre, devam eden deligin merkez eksenine dik olan bir birinci eksen çevresinde daha yüksek bir esneklige sahiptir ve istem 1'de ayrica karakterize edilir. Çesitli esneklige sahip bir konveks kabuk saglanarak, bir ostomi cihazinin taban Ievhasinin kullanim sirasinda nasil katlandiginin kontrol edilmesi mümkündür, bu, kullanici için konforun artmasini ve ostomi cihazinin deriden ayrilmasi riskini azaltir. Bir düzenlemede, konveks kabuk, devam eden deligin merkez eksenine (C - C) dik olan bir birinci düzlemde uzanan bir dis düzlemsel yüzey içerir, dis düzlemsel yüzey, dis kenardan radyal olarak içe dogru uzanir ve bir ara egim yüzeyine geçis yapar, burada ara egim yüzeyi, dis düzlemsel yüzeyden bir iç düzlemsel yüzeye dogru radyal olarak içe dogru uzanir, burada iç düzlemsel yüzey, devam eden deligin merkez eksenine (C - C) dik olan ikinci bir düzlemde uzanir ve ara egim yüzeyinden devam eden deligi tanimlayan iç kenara dogru radyal olarak uzanir. Konveks kabugun bir baska seklinde, ilk açi egik yüzey ile birinci eksen boyunca iç düzlem yüzeyi arasinda, ikinci açi ise egik yüzey ile ikinci eksen boyunca iç düzlem yüzeyi arasinda tanimlanmakta; birinci ve ikinci açilar birbirinden farklidir. özellikle 35° olabilir. Faydali sekilde, ilk açi ikinci açiya yaklastikça yavas yavas düsmektedir. Bu konveks kabugun degisen esneklige sahip olmasina izin verirken, kavisin ne kadar keskin olabileceginin belirlenmesini mümkün kilmaktadir. Örnegin, açida meydana gelen dik bir degisim oldukça küçük bir alanda kavis yaratirken genis bir alanda meydana gelen degisim daha düz bir kavis yaratmaktadir. Bu, örnegin, basinç yaralarinin riskini azaltilmasinda faydalid ir. Ilaveten kavis, bir konveks kabuk saglanarak kontrol edilir, burada konveks kabugun birinci eksen boyunca ara egim yüzeyi üzerindeki bir birinci kalinligi, konveks kabugun ikinci eksen boyunca ara egim yüzeyi üzerindeki ikinci bir kalinligindan farklidir. Birinci kalinlik, ikinci kalinliga dogru yavas yavas incelesir. Mevcut bulus ikinci bir yönden, yukaridaki birinci yönü ile kombinasyon içinde, bir ostomi cihazinin taban levhasinda kullanima yönelik bir konveks kabuk ile ilgilidir, konveks kabuk, bir devam eden delik belirleyen bir dis kenar ve bir iç kenarin tanimladigi bir dairesel halka içerir, söz konusu halka ayrica, dairesel halka boyunca enine uzanan, dairesel halkayi en az bir birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü bölmeye ayiran en az dört geçis bölümü içerir. Terime göre, "geçis kismi" konveks kabugun iki komsu bölmesinin karakteristiklerinin degistigi kesittir. Konveks kabugun karakteristiklerinin bu kesitlerde degistirilmesiyle, daha iyi konfor için peristomal alanda gelismis esneklik saglarken, kabuk bükülmesini ve tarifnamede tarif edilecegi gibi, dirençli gözenek çevresindeki alanlari daha kararli ve çöküse karsi dirençli tutmak mümkün olacaktir. Ayrica, yukarida tarif edildigi gibi, konveks kabuk, konveks deri tabaka üretimi için kullanilan bir elementtir. Konveks kabuk, konveks yüzey kontura sahip olmasi ile karakterize edilir. Dis düzlemsel yüzey dis kenari boyunca halka seklinde saglanir ve temel olarak bir düzlemde uzanir. Dis düzlemsel yüzey, hem radyal olarak içeri uzanan hem de devam ederek delik ekseni boyunca uzanan ara egik yüzeyin içine dogru radyal olarak uzanir. En sonunda, ara egik yüzey, iç kenari boyunca halka seklinde uzanan ve dis düzlemsel yüzeyin uzandigindan farkli bir düzlemde uzanarak saglanan iç düzlemsel yüzeye intikal eder. Anlasilacagi gibi, bir baska ifadeyle, dis düzlemsel yüzey iç düzlemsel yüzeye göre devam eden delik boyunca eksenel olarak yer degistirir. Iç düzlemsel yüzeyin dis kenarina kadar devam eden delik ekSeninin yariçapi, dis düzlemsel yüzeyin iç kenarina kadar devam eden delik eksenin yariçapindan küçüktür ve iç düzlemsel yüzey ara egik yüzey ile dis düzlemsel yüzeye baglidir. Bir düzenlemede, dairesel halka oval sekil bir dis kenara sahiptir ve/veya iç kenar oval seklindedir. Bu sayede kivrimlarin egimini ve gövdenin hareketlerini takip eden bir disbükey kabuk olusmus olur ve giyilmesi kolaylasir. Bu tür bir oval sekil, genellikle birinci ve ikinci eksenlerin arasinda simetrik olarak bulunur ve oval seklin en genis boyutu oldugu en yakin eksende en az dört geçis bölmesi düzenlenmistir. Yine de, diger simetrik yapi kullanilabilir, örnegin; oval yalnizca bir eksenin etrafinda simetriktir ve/veya geçis bölmeleri oval seklin en küçük boyutlu eksenine yakindir. Bir düzenlemede, geçis bölmeleri oyuklar seklinde saglanmaktadir. Bu, nesnedeki bükülmeyi kontrol etmek adina en sade ve basit yöntemdir. Bükülme, genellikle, daha fazla malzeme bulunmasi sayesinde nesnenin bükülmezliginin arttigi alanlarin aksine daha az miktarda malzemenin bulundugu alanlarda gerçeklesir. Bir düzenlemede, bölmeler simetrik olarak düzenlenmektedir. Bu, örnegin, birinci ve Üçüncü bölmeyi birbirlerine zit ve ikinci ve dördüncü bölmeyi birbirlerine zit bir sekilde düzenleyerek gerçeklestirilebilir. Bir diger düzenlemede, birinci ve üçüncü bölmelerin kalinliklari ikinci ve dördüncü bölmelerden daha fazladir. Bu, bükülmeyi kontrol etmek için bir diger yol ve/veya alternatif yoldur. Bu durum, kabugun, kalinligin degistigi geçis bölmelerinde bükülme egilimi göstermesiyle sonuçlanir. Bir diger düzenlemede, birinci ve üçüncü bölmelerin ikinci ve dördüncü bölmelere göre farkli bir malzemeden yapilmis olmasi bükülmeyi kontrol etmenin bir diger yolu ve/veya alternatif yoludur. Bir diger düzenlemede, ikinci ve dördüncü bölmeler birinci ve üçüncü bölmelerden daha yüksek esneklige sahiptirler. Gözeneklerin çevresinde daha yüksek sabitlige ulasabilmek adina bazi kullanicilar, konveks deri tabakaya bagli fazladan bir kemer giymeyi tercih etmektedirler. Bu durumda, bir örnekte deri tabakasi en az dört kemer baglantisini içerecek sekilde temin edilmektedir. Örnegin, dairesel halkanin dis kenari boyunca en az dört kemer ilmegi olacak sekilde düzenlenebilir. Böyle bir düzenlemede, kemer genellikle, deri tabakanin ve kemerin birbirine birlesik sekilde kalmalarini saglayacak sekilde en az dört deri tabaka baglantisi içerecek sekilde düzenlenmektedir. Bu konveks kabuk deri tabakasina farkli sekillerde birlestirilmis olabilir. Bir düzenlemede, konveks kabuk, uygulanacak deriye yapismaya uygun yapiskan üzerindeki arka katmana baglanmaktadir. çizimlerin kisa açiklamasi Sekil 1 Konveks kabugun kusbakisi görünüsünü göstermektedir. Sekil 2 Yan görünüsü ve Sekil 1'de Il ve II. çizgiler üzerindeki konveks kabugun kisimlarini göstermektedir. Sekil 3 Sekil 2'de gösterilen kullanimdaki disbükey kabugun ayni kesisim boyunca yandan görünüsünü göstermektedir. Sekil 4, bir konveks kabugun kus bakisi görünüsünü göstermektedir, ve Sekil 5, Sekil 4"teki konveks kabugun V - V hatti üzerindeki bölümünden bir yan görünüsü göstermektedir. Detayli açiklama 1 referans numarali konveks kabugun bir düzenlemesi Sekil 1 ve Sekil 2'de gösterilmektedir. Konveks kabuk, deri dostu 3 referans numarali yapiskanin uygulandigi 2 referans numarali arka katmana baglanmistir. Konveks kabuk, arka katman ve yapiskan birlikte 4 referans numarali deri tabakayi olusturmaktadir. Konveks deri tabaka ostomi cihazinin bir parçasidir (sekil yok), örnegin, ostomi kesesini (sekil yok) arka katmanla veya konveks kabuk ile kaynak ile tutturarak ya da ostomi kesesinin konveks deri tabakasindan ayrilmayacak sekilde baglanmasini saglayan eslestirme (sekil yok) yollarini kullanarak. 1 referans numarali deri tabaka 6 referans numarali dis kenar ve 7 referans numarali iç kenar ile tanimlanan 5 referans numarali dairesel halkayi kapsamaktadir. 7 referans numarali iç kenar C-C eksenlerini bulunduran 8 referans numarali devam eden deligi tanimlamaktadir. Buna ek olarak, 8 referans numarali devam eden delikte bulunan C-C ekseni üzerindeki konveks kabuk göz önüne alindiginda, konveks kabuk, birbirlerine dik bulunan A-A ve 8-8 eksenlerine simetriktir. Kullanim esnasinda, kullanici ayakta iken A-A ekseninin genellikle dik ve 8-8 ekseninin genellikle yatay konumlanmasi için konveks kabugun kullanici üzerinde uygulanmasi tercih edilir. Ya da, diger bir deyisle, konveks kabuk, konveks kabugun ve dolayisiyla da konveks deri tabakasinin, B-B ekseni etrafinda bükülmesi gerçeklesecek sekilde uygulanacaktir. Dört geçis bölmesi, 10,11,12,13 referans numarali birinci, ikinci üçüncü ve dördüncü oyuklarin dairesel halka etrafinda enine genisleyecek sekilde bulunmaktadir. Oyuklar dairesel halkayi en az birinci ve ikinci oyuklar tarafindan olusturulan 15 referans numarali ilk bölmeye, ikinci ve üçüncü oyuklar tarafindan olusturulan 16 referans numarali ikinci bölmeye, üçüncü ve dördüncü oyuklar tarafindan olusturulan 17 referans numarali üçüncü bölmeye ve dördüncü ve birinci oyuklar tarafindan olusturulan 18 referans numarali dördüncü bölmeye Sekil 1 ve Sekil 2 Somut örneklerinde de görüldügü üzere oyuklarin her zaman dairesel halka boyunca genislemesi sart degildir. Daha sonra tarif edilecek olan istenen etki kismen genisleyen oyuklar tarafindan da saglanabilir. Sekil 2'ye özel olan durumda da görülebilecegi gibi, konveks kabuk konveks yüzey konturu bulundurmaktadir. Burada konveks terimi konveksin matematiksel olarak dogru kullanimindan ziyade ikizkenar yamuk ya da dairesel anlamina da gelebilen daha genis bir anlamda kullanilmaktadir. Örnegin, daha genis anlamda konveks kabuk terimi 6 referans numarali dairesel halkanin dis kenari tarafindan olusturulan 20 referans numarali dis düzlemsel yüzeye sahip ve tek bir yüzeyde genisleyen bir kabuk olarak algilanabilir. Orta derecede egimli, ikisinin de isinsal olarak içeri dogru genislerken bir yandan da 8 referans numarali devam eden delik üzerindeki C-C ekseni üzerinde genisledigi, 21 referans numarali yüzeye geçis yapana kadar, 20 referans numarali dis düzlemsel yüzey, 8 referans numarali devam eden deligin C- C eksenine göre isinsal olarak içeri dogru genislemektedir. Son olarak 21 referans numarali orta meyilli yüzey 7 referans numarali dairesel olarak iç kenar boyunca olusturulan 22 referans numarali iç düzlemsel yüzeye geçis yapmaktadir ve esas olarak 20 referans numarali düzlemsel yüzeyin disinda bulunandan farkli bir diger yüzeye dogru genislemektedir. Anlasilabilecegi üzere. diger bir deyisle. 20 referans numarali dis düzlemsel yüzeyin yeri eksensel olarak 22 referans numarali iç düzlemsel yüzeye göre 8 referans numarali devam eden delikte bulunan C-C ekseni boyunca degistirilmistir. 22 referans numarali iç düzlemsel yüzeyin maksimum dairesel boyutu 20 referans numarali dis düzlemsel yüzeyin minimum dairesel boyutundan küçüktür. Ve 22 referans numarali iç düzlemsel yüzey 20 referans numarali dis düzlemsel yüzere orta egimli 21 referans numarali yüzey ile baglanmaktadir. Kabugun konturuna karar verecek olan agirlikli olarak 21 referans numarali orta egimli yüzeydir. 1 referans numarali konveks kabuk 2 referans numarali arka katmana 20 referans numarali dis düzlemsel yüzey ile 2 referans numarali arka katman arasindaki 25 referans numarali dairesel kaynak tarafindan 22 referans numarali iç düzlemsel yüzey ile 2 referans numarali arka katman ise; 26 referans numarali ikinci dairesel kaynak tarafindan baglanmistir. Baglanti yollarinin ve yerlerinin mevcut icat ile bir ilgisinin olmadigi ve örnegin bir yapiskan veya çözünür malzeme gibi diger yollarin da kullanilabilecegi akilda bulundurulmalidir ve 21 referans numarali orta egimli yüzey gibi diger yüzeylere ve kesik baglantilara uygulanabilir. 27 referans numarali delik, 2 referans numarali arka katmanda ve esmerkezli bir sekilde konveks kabugun 8 referans numarali devam eden deligine göre hizalanmis 3 referans numarali yapiskan tarafindan saglanmaktadir. Sekil 2'de görülebilecegi gibi, genisleyen 10 referans numarali oyuk i-i ekseni boyunca ve 13 referans numarali dördüncü ii-ii ekseni boyunca genislemektedir. Benzer bir sekilde, gösterilmemesine ragmen, 11 referans numarali ikinci oyuk i-i ekseni, 12 referans numarali üçüncü oyuk ii-ii ekseni boyunca genislemektedir. 3. sekilde gösterildigi gibi, kullaniciya uygulandiginda, yapiskan taraf 30 referans numarali deriye takilir böylece 31 referans numarali gözenek (açiklayici olmasi amaciyla, kesik çizgilerle gösterilmistir.) 27 referans numarali delik ve 8 referans numarali devam eden delik boyunca alinir. Uygulamaya geçmeden önce, kullanicinin, konveks deri tabakasinin gözenek çevresine rahatça sigmasi için, manuel olarak 27 referans numarali deligi gözeneginin sekline göre kesmesi gerekebilir. 3. sekilde gösterilen bükülme gibi kullanicinin aktif oldugu durumlarda, hareket konveks deri tabakasinin deforme olmasina neden olacaktir. Geleneksel deri tabakalarinda, bu 8-8 ve C- C ekseni ile tanimlanan düzlemde, deformasyon ekseni (gösterilmemis) boyunca uzanan ve 8-8 eksenine paralel olan nokta çevresinde deformasyona sebep olmaktadir. Fakat 10 ve 13 referans sayili oyuklar sebebiyle (ve gösterilmemis ikinci ile üçüncü oyuklar) deformasyon, H ve ii-ii eksenlerinde yatan noktalarda genel olarak oyuklarda meydana gelecektir. Bu gözenegin deformasyonunu kayda deger biçimde düsürecektir. Ayni zamanda, kullanici aktif iken, konveks deri tabakasina güç uygulanmasi gibi 0-0 ekseninde olusmadigi ve bükülme iki eksen (H ve ii-ii) çevresinde gerçeklestigi için, yük iki alana dagitilir ve böylece basinç yaralarinin riskini azaltir. Böylece, anlasilabilecegi gibi, oyuklar tarafindan geçis bölmelerindeki malzemelerin azaltilmasi ana deformasyon kisimlarinin gözenek alanindan uzaklasarak yükleri daha iyi karsilayabilecek alanlara kaymasi ile sonuçlanir. Gövdenin konturunu takip edebilmek için, oyuklar (geçis bölmeleri) ek olarak 8-8 eksenine yatay açida ayarlanabilir. Bu batin egriligini ve olusabilecek olan herhangi bir deri kivrimini takip etmek için oyuklarda olusan kavise imkân verir. Kavisi kontrol etmeye imkân veren, geçis bölmelerinde bulunan konveks kabugun özelliklerinin degismesidir ve geçis bölmeleri bu fonksiyonu elde etmek için oyuk olarak Alternatif olarak, geçis bölümleri, konveks bir kabuk üretmek için kullanilan malzemelerde meydana gelen bir degisiklik ile saglanabilir. Bu yüzden sekil 1 ve sekil 3'deki düzenleme kullanilarak, 16 referans numarali Ikinci bölme ve 18 referans numarali dördüncü bölme, 15 referans numarali birinci bölme ve 17 referans numarali üçüncü bölmeyi saglamakta kullanilan ikinci malzemeden daha bükülmez bir malzeme ile meydana getirilebilir. Ana deformasyon kismini geçis bölmelerine ve 15 referans numarali birinci Bölmeye ve 17 referans numarali üçüncü Bölmeye aktarirken, görece olarak daha bükülmez olan 16 referans numarali ikinci Bölme ve 18 referans numarali dördüncü Bölme gözenegi ve çevresindeki alani daha sabit tutacaktir. Böyle bir bükülmezlik alternatif veya ek olarak, kalin bölgeleri daha bükülmez böylece deformasyona karsi daha istikrarli yaparak malzemeye tekabül eden bölümlerde farkli kalinliklar saglayabilir. Ayrica, konveks kabugun sekli de istikrar saglayabilir. Böylece, örnegin 8 referans numarali devam eden delige oval bir sekil vererek, gözenekte ve onu saran çevrede daha fazla istikrar saglanabilir. Bazi durumlarda deformasyon istenmeyen bir durum olsa bile, deformasyonun tamamen kaldirilmasinin degil nerede olustugunun kontrol edilebilmesinin istenilen bir durum oldugu anlasilmalidir. Çok az bükülebilen konveks kabuk gibi deformasyonun çok az oldugu durumlar kullanici için rahat degildir. Hem konveks sekli saglamak hem de deformasyonun olustugu bölgeyi kontrol etmek için belli bölgelerde bükülmez olurken, oldukça esnek ürün de elde etmek ödün vererek orta yolu bulma meselesidir. Ostonomi aygitinda deformasyonu kontrol etmenin veya tamamen çöküsün (ilk segment ve üçüncü segmentin birbiri üstüne katlanmasi) engellenmesi böylece ostonomi kesesine (gösterilmemis) ulasimin kapatilmasi, konveks kabugun dis kenari boyunca saglanan ,36,37,38 referans numaralari ile ifade edilen kemer kulplari sayesinde basarilmaktadir. Kemer kulplari, bir kemeri (gösterilmemistir) konveks deri tabakaya baglayan bir kemer baglanti araci olarak islev görür. Kemer, daha öte, deri tabakanin deriden ayrilma riskini düsü rmektedir. Konveks kabugun dis kenari boyunca seçilmis noktalarda kemer kulbu saglayarak, konveks deri tabakadaki deformasyonu kontrol etmeyi mümkün hale getirmektedir. Geçis bölmelerine benzer olarak, gözenekten geçen ve burada deformasyona neden olan, deformasyon ekseninde belli noktalarda meydana gelen deformasyon engellenirken, bilhassa, kemerlerin gözenek alani disinda iki eksen boyunca karsit kenarlari boyunca karsilikli baglanmasiyla, deformasyonun büyük bölümü gözenek etrafindan uzak bölgelere tasinabilmektedir. Kemer kulplarinin yatay B-B ekseninden uzakta düzenlenmesi ile gözenek alanina yapilan baski ve gözenegi kullanimi sirasi deforme etme riski engellenmektedir. Bir konveks kabuk (101), sekil 4 ve sekil 5'te gösterilmektedir. Konveks kabuk, 106 referans numarali dis kenar ve 107 referans numarali iç kenar ile tanimlanan 105 referans numarali yuvarlak halkalarla meydana gelmektedir. Iç kenar devam eden 108 referans numarali deligi tanimlamaktadir. Konveks kabuk, ilk D-D düzlemine uzanan 120 referans numarali dis düzlemsel yüzeye sahiptir. Ilk düzlem içinden 108 referans numarali delik geçen merkez C-C eksenine diktir. Dis düzlemsel yüzey radyal olarak dis kenarin içine dogru uzanirken, 121 referans numarali ara egim yüzeyine geçis yapar. 121 referans numarali ara egik yüzey C-C merkez ekseni boyunca uzanir ve radyal olarak dis düzlemsel yüzeyden içeri dogru uzanir ve 122 referans numarali iç düzlemsel yüzeye geçis yapar. Iç düzlemsel yüzey devam eden deligin merkez C-C eksenine dik olan E-E yüzeyine uzanir. Iç düzlemsel yüzey, ara egik düzlemden devam eden deligi tanimlayan iç düzlemsel kenara dogru radyal olarak uzanir. Degisik açilara sahip olacak sekilde ara egik yüzeyin açilarini degistirerek, degisen esneklige ulasilabilir, böylece temel yüzeyi bükme ve yukarida tartisilan problemleri çözmeyi kontrol etme mümkün hale gelir. Sekil 5'te gösterildigi üzere, ara egim yüzeyinin açisi, yüzey ve ikinci düzlem (E - E) arasindaki açi olacak sekilde belirlenebilir. Böylece, bir alanda ci açisini olustururken diger alanda 8 açisini olusturur. Eger o açisi 50° olarak ve B açisi 35° olacak sekilde belirlenir ise, alan etrafinda d açisi ile bükmek yerine, [3 açisi ile bükerken konveks kabuk daha fazla sertlesecektir. Açidaki degisiklik tek adimda gerçeklestirilebilir, ancak sürekli bir geçis deriye daha nazik davranan ve baski kaynakli yara olusma riskini azaltan yumusak bir büküs alani saglamaktad ir. Orta egimli yüzeyler boyunca kullanilan degisik açilara ilave olarak, konveks halkanin bükülmesini ve esnekligini kontrol eden bir baska yöntem olan ve orta egimli yüzeylerde bulunan ti ve t2 seklinde farkli kalinliklarda temin edilmektedir. TR TR TR TR TR TR TR