TARIFNAME RAMPALAMA EK PARÇASI VE YÜKSEK BESLEMELI FREZELEME ALETI DÜZENEGI BULUS SAHASI Mevcut basvurunun konusu, rampalama ve yüksek beslemeli makineli metal isleme islemlerine yönelik aletleri ve ek parçalari içeren yüksek beslemeli frezeleme aleti ile ilgilidir. Özellikle konu, bir alet (talas yüzeyi basina iki endekslenebilir pozisyon) üzerinde tam olarak dört islemse pozisyona endekslenmek üzere konfigüre edilen, istem 1'in girisine göre bir rampalama ek parçasina ve bu tür bir rampalama ek parçasi ile kullanima yönelik, istem 12'nin girisine göre birfrezeleme aletine yöneliktir. BULUSUN ALTYAPISI Yüksek beslemeli frezeleme düzenekleri tipik olarak 0.5mm ila 2mm çip yükü araliginda omuz frezeleme islemlerini gerçeklestirmek üzere tasarlanan bir yapi ile karakterize edilir. Orta çip yükü ve birincil olarak eksenel olarak yönlendirilen kuvvetlerin bir kombinasyonu, bu tür düzeneklerin nispeten yüksek alet besleme hizini elde etmesine olanak saglayabilir. Örnek niteliginde bir rampalama ek parçasi, U82012/039678 A1'den bilinir ve örnek niteliginde bir frezeleme aleti, U86231274 B1'den bilinir. Örnegin US 2005/0111925A1, yüksek beslemeli frezeleme aletini açiklar. Sekil 9'da gösterilen yaklasma açisi (K,) ve orta derecede bir kesme derinliginin yüksek bir (diger bir ifadeyle, yüksek beslemeli) alet besleme hizi (Sekil 11, paragraf [0051]) ile nasil dengelendigine yönelik ilgili açiklama önemlidir. Bir rampalama islemi, paragraf [0056] içinde Sekiller 13 ve 14`e referans ile açiklanir. Ek olarak ek parçalari, dört farkli pozisyona (paragraf [0058]) endekslenebilecek sekilde belirlenir. Ayni zamanda açiklanan ek parçasinin istenen araligi saglamak üzere üst taraftan (15) alt tarafa (16) uzanan önemli derecede paralel olmayan periferik yüzeye sahiptir. Burada açiklanan diger bir özellik, araliga (Sekil 5, paragraf [0047]) yönelik bir oluk yüzeyinin (35) saglanmasidir. WO 2014/156225, diger bir frezeleme aletini ve söz konusu kesici ek parçasini açiklar. Ancak bunun en az Sekil 16isindan en iyi sekilde anlasilacagi üzere kesici ek parçasi ve gösterilen ek parça yuvasi, asagida açiklanandan önemli derecede farklidir. US 2013/0129432, alin frezeleme ve rampalamaya yönelik kesici gövdelerine monte edilmeye yönelik kesici ek parçalarini açiklar. Bunun yazari, kesici gövdesinde kesici uç parçalarinin pozisyonunu degistirmeden ek parçasinin yükseltisi ile alternatif yüksek beslemeli alin frezeleme ve rampalamaya olanak saglayan standart bir negatif kare kesici ek parçasini benzersiz eksenel ve radyal pozisyonunun elde edilmesinin mümkün olmadigi düsüncesindedir ancak bunun dogal yükseltisi (paragraf [0006]) olan pozitif ek parçalari için geçerli olmadigini belirtir. Ayni zamanda açiklanan ek parçalari, birçok farkli pozisyona endekslenebilmek üzere konfigüre edilir. Mevcut basvurunun bir amaci, yeni ve gelistirilmis bir rampalama ek parçasi ve/veya yüksek beslemeli frezeleme aleti düzenegini saglamaktir. BULUSUN KISA AÇIKLAMASI Genel olarak daha fazla sayida pozisyona endekslenebilen kesici ek parçalari, daha az sayida pozisyona endekslenmek üzere konfigüre edilen kesici ek parçalarina göre daha uygun maliyetlidir. Buna ragmen sadece dört endekslenebilir pozisyona yönelik konfigüre edilen ve gerekli araligi saglamak üzere tartisilabilir bir sekilde karmasik bir aleti gerektiren ancak karsilastirmali olarak daha kolay üretilebilen ve rampalama ve yüksek beslemeli islemleri gerçeklestirebilen mevcut basvurunun konusuna göre bir rampalama ek parçasinin daha fazla sayida endekslenebilir pozisyona sahip olan kesici ek parçalari veya daha kolay bir tasarima sahip olan aletler ile yarisabildigi düsünülür. Mevcut basvurunun konusunun birinci bir açisina göre burada asagidaki unsurlari içeren bir rampalama ek parçasi saglanir: karsi birinci ve ikinci talas yüzeyi; birinci ve ikinci talas yüzeyini baglayan bir ek parçasi periferik yüzeyi; ek parçasi periferik yüzeyinin karsi taraflarina açilan bir ek parçasi vida deligi, ek parçasi vida deligi, bir ek parçasi vida deligi eksenine sahiptir; ve ek parçasi periferik yüzeyi ve birinci ve ikinci talas yüzeyinin karsilik geleninin bir kesisimi boyunca uzanan birinci ve ikinci kesici kenar; birinci ve ikinci kesici kenarin her biri asagidaki unsurlari içerir: birinci bir rampalama alt kenari; birinci bir yan alt kenar; birinci rampalama alt kenarina ve birinci yan alt kenara baglanan birinci besleme alt kenari; birinci yan alt kenara baglanan ikinci rampalama alt kenari; birinci rampalama alt kenarina baglanan ikinci yari alt kenar; ve ikinci rampalama alt kenarina ve ikinci yari alt kenara baglanan ikinci besleme alt kenari; burada: rampalama ve besleme alt kenarlarinin her biri, yan alt kenarlarin her birinden daha uzundur; her bir talas yüzeyinin maksimum talas yüzeyi uzunlugu, bunun birinci ve ikinci yan alt kenari arasinda ölçülebilir ve rampalama ve besleme alt kenarlarinin her biri, bunlarin her ikisinin baglandigi yan alt kenara artan proksimite ile birlesir. Mevcut basvurunun konusunun diger bir açisina göre burada bunlarin her ikisinin baglandigi yan alt kenara artan proksimite ile birlesen rampalama ve besleme alt kenarlarini içeren bir rampalama ek parçasi saglanir. Mevcut basvurunun konusunun diger bir açisina göre burada bunun iki karsi talas yüzeyinin her birinde iki rampalama alet kenari, iki besleme alt kenari ve iki yan alt kenari içeren bir rampalama ek parçasi saglanir; rampalama ve besleme alt kenarlarinin her biri, her bir yan alt kenardan daha uzundur. Mevcut basvurunun konusunun diger bir açisina göre burada asagidaki unsurlari içeren bir rampalama ek parçasi saglanir: karsi birinci ve ikinci talas yüzeyi; bir ek parçasi periferik yüzeyi; ek parçasi periferik yüzeyi ve birinci ve ikinci talas yüzeyinin karsilik geleninin bir kesisimi boyunca uzanan birinci ve ikinci kesici kenar; ve ek parçasi periferik yüzeyinin karsi taraflarina açilan bir ek parçasi vida deligi; birinci rampalama alt yüzeyini içeren ek parçasi periferik yüzeyi; birinci bir yan alt yüzey; birinci rampalama alt yüzeyine ve birinci yan alt yüzeye baglanan birinci bir besleme alt yüzeyi; birinci yan alt yüzeye baglanan ikinci bir rampalama alt yüzeyi; birinci bir rampalama alt yüzeyine baglanan ikinci bir yan alt yüzey; ve ikinci rampalama alt yüzeyine ve ikinci yari alt yüzeye baglanan ikinci bir besleme alt yüzeyi. Diger bir açiya göre burada bir dönüs yönünde bir dönüs ekseninin çevresinde dönmeye yönelik konfigüre edilen yüksek beslemeli bir frezeleme aleti saglanir, dönüs ekseni, ileri ve geriye dogru yönleri tanimlar, yakim, bir ek parça yuvasini içerir; ek parça yuvasi, karsilik olarak birinci ve ikinci yuva üst alt yüzeylerini içeren bir yuva üst yüzeyini içerir; birinci yuva üst alt yüzeyi, bir aletin periferik yüzeyine bitisiktir ve buna dogru artan proksimite ile ileri bir yönde daha fazla uzanir; ikinci yuva üst alt yüzeyi, bir yuva yan yüzeyine bitisiktir ve buna dogru artan proksimite ile ileri yönde daha fazla uzanir. Diger bir açiya göre burada bir dönüs yönünde bir dönüs ekseninin çevresinde dönmeye yönelik konfigüre edilen yüksek beslemeli bir frezeleme aleti saglanir, dönüs ekseni, ileri ve geriye dogru yönleri tanimlar, alet asagidaki unsurlari içerir: bir alet uç yüzeyi ve bundan geriye dogru uzanan çevresel olarak uzanan alet periferik yüzeyi; alet uç yüzeyi ve alet periferik yüzeyinin bir kesisimde olusturulan ve bundan geriye dogru uzanan bir yiv; ve alet uç yüzeyi ve alet periferik yüzeyinin bir kesisiminde olusturulan ve yive açilan bir ek parça yuvasi, ek parça yuvasi asagidaki unsurlari içerir: alet periferik yüzeyinden içe dogru uzanan ve dönüs yönüne bakan bir yuva arka yüzeyi; yuva arka yüzeyinden yive uzanan ve disa dogru bakan bir yuva yan yüzeyi; alet periferik yüzeyinden yuva yan yüzeyine içe dogru uzanan ve ayni zamanda yuva arka yüzeyinden yive dogru uzanan bir yuva üst yüzeyi; ve yuva üst yüzeyine açilan bir yuva vida deligi; burada: yuva arka yüzeyi, bir arka dayanma alt yüzeyini içerir; yuva üst yüzeyi, birinci ve ikinci yuva üst alt yüzeyini içerir; birinci yuva üst alt yüzeyi, alet periferik yüzeyine bitisiktir ve buna dogru artan proksimite ile ileri yönde daha fazla uzanir; ikinci yuva üst alt yüzeyi, yuva yan yüzeyine bitisiktir ve bunda dogru artan proksimite ile ileri yönde daha fazla uzanir; ve birinci ve ikinci yuva üst alt yüzeyi, yive dogru artan proksimite ile ileri yönde daha fazla uzanir. Diger bir açiya göre burada kombinasyon halinde asagidaki unsurlari içeren yüksek beslemeli frezeleme aleti saglanir: birinci açiya göre olabilen bir rampalama ek parçasi; önceki açiya göre olabilen bir alet; ve ek parçasi ve yuva vida delikleri araciligiyla rampalama ek parçasini aletin ek parça yuvasina baglayan bir vida; alet ve rampalama ek parçasi, asagidaki unsurlarin dayanmasina yönelik konfigüre edilir: ek parçasi periferik yüzeyinin yuva yari yüzeyi ve birinci ve ikinci yuva üst alt yüzeylerinin her biri ile; ve birinci ve ikinci talas yüzeyinin birinin yuva arka yüzeyi ile. Diger bir açiya göre burada, kombinasyon halinde yukarida açiklanan alet açilarindan birine göre bir alet ve yukarida açiklanan kesici ek parçasinin açilarindan birine göre bir kesici ek parçasini içeren yüksek besleme frezeleme aleti düzenegi saglanir. Yukarida ve asagidaki tarifnamede "±" sembolünün kullanildigi bir araliktan sonra gelen bir degerin ideal bir deger olarak kabul edilmesi gerekir ve ideal degere daha yakin olan araliktaki degerler, bundan daha uzak olan degerlere göre daha fazla tercih edilir. Tarifnamede ve istemlerde bahsedilen bütün ek parçalarinin rampalama ek parçalari oldugu ve "ek parçasi" ifadesinin bazi durumlarda öncesinde "rampalama" ifadesi olmadan sadece kisa olmaya yönelik kullanildigi anlasilacaktir. Benzer bir sekilde "yüksek beslemeli frezeleme aleti" ifadeleri, sadece "alet" ifadesi ile kisaltilmis bir formda görülebilir. SEKILLERIN KISA AÇIKLAMASI Mevcut basvurunun konusunun daha iyi anlasilmasina ve bunun, uygulamada nasil gerçeklestirilebildiginin gösterilmesine yönelik referans bu noktada ekli sekillere yapilacaktir, burada: Sekil 1A, bir alet düzeneginin perspektif görünümüdür; Sekil 18, Sekil 1A'daki düzenegin uçtan bir görünümüdür; Sekil 10, Sekil 1A ve 1B`deki düzenegin yandan görünümüdür ve seklin (diger bir ifadeyle bu ek parçasinin bir talas açisi boyunca bir görünüm) sag kösesinde rampalama ek parçasinin bir talas yüzeyine diktir; Sekil 1D, Sekiller 1A ila 1C'deki düzenegin yandan görünümüdür ve seklin ortasinda rampalama ek parçasinin yan alt yüzeyine dik olmak üzere Sekil 1C'deki görünümden döndürülür; Sekil 2A, Sekiller 1A ila 1D`de alin frezesinin bir rampalama ek parçasinin üstten bir görünümüdür; Sekil ZB, Sekil 2Aidaki rampalama ek parçasinin yandan bir görünümüdür; Sekil 20, Sekiller 2A ve ZB'deki rampalama ek parçasinin önden görünümüdür, bu sekil ayni zamanda bir talas yüzeyine (diger bir ifadeyle, bir talas ekseni boyunca bir görünüm) dik olan bir görünüm olarak düsünülebilir; Sekil 2D, Sekil 2A'da 2D-2D hatti boyunca alinan bir kesit görünümdür; Sekil 2E, Sekil 2A'da 2E-2E hatti boyunca alinan bir kesit görünümdür; Sekil 3A, Sekil 1C'deki düzenegin bir kismini gösteren bir görünümdür; Sekil BB, Sekil 3A'daki görünüme karsilik gelen ancak sadece aleti gösteren bir görünümdür; Sekil 3C, Sekil 3A'da SC-BC hatti boyunca alinan bir kesit görünümdür; Sekil 3D, Sekil ZB'de gösterilen aletin bir ek parça yuvasinin perspektif görünümüdür; Sekil 4A, bir çalisma parçasi üzerinde bir omuz frezeleme islemini gerçeklestiren (diger bir ifadeyle, bitisik basamaktan degil ancak ana yüzeyden materyali uzaklastiran) Sekiller 1A ila 1D'deki düzenegin yandan bir görünümüdür; Sekil 48, bir çalisma parçasi üzerinde kombine edilen bir omuz frezeleme ve alin frezeleme islemini gerçeklestiren (diger bir ifadeyle, ana yüzeyden ve bitisik basamaktan materyali uzaklastiran) Sekiller 1A ila 1D'deki düzenegin yandan bir görünümüdür; Sekil 4C, Sekiller 1A ila 1D'de bir çalisma parçasinin kismi olarak gösterilen bir ana yüzeyinin üzerinde bir rampalama islemini gerçeklestiren düzenegin yandan bir görünümüdür; ve Sekil 4D, Sekiller 1A ila 1D'de bir çalisma parçasi üzerinde bir daldirma islemini gerçeklestiren düzenegin yandan bir görünümüdür (ancak Sekiller 4A ila 4C'nin aksine bu görünüm, bir çipi göstermez). DETAYLI AÇIKLAMA Yüksek beslemeli frezeleme aleti düzenegini (10) gösteren Sekiller 1A ila 1D'ye referans yapilir. Düzenek (10), bir aleti (12) ve bir rampalama ek parçasini (14) (14A, 148, MG, 140, 14E) ve her bir ek parçasinin (14) alete (12) tutturulmasina yönelik bir vidayi (14) içerir. 50Mm bir alet çapina (DT) yönelik alet (12), gösterildigi üzere bes ek parçasina (14) sahip olabilir. Bir dönüs ekseni (AR), aletin (12) merkezi üzerinde boylamsal olarak uzanabilir ve bir ileri yönü (DF) ve bir geri yönü (DRE) tanimlayabilir. Alet (12), bir dönüs yönünde (DRO) dönüs ekseninin (AR) çevresinde dönmeye yönelik konfigüre edilebilir. Sekil 10, dönüs eksenine (AR) dik olarak uzanan bir araç düzlemini (PT) gösterir. Bir disa dogru yön (Doa), alet düzlemine (PTL) paralel olarak ve aletten (12) disa dogru uzanir. Bir içe dogru yön (DIR), alet düzlemine (PTL) paralel olarak ve aletten (12) içe dogru uzanir. Içe dogru ve disa dogru yönlerin tam olarak dönüs eksenine (AR) dogru yönlendirilmedigi ancak genel olarak aletin (12) merkezine dogru ve bundan uzaga yönlendirildigi anlasilacaktir. Bu noktada Sekiller 2A ila 2E'ye refere edilerek ek parçasi (14A) daha detayli olarak açiklanacaktir. Gösterilen ek parçalari özdes olabilir ve açiklanan ek parçasi (14A) ile baglantili olarak asagida bahsedilen bütün özelliklere sahip olarak düsünülebilir. Ek parçasi (14A) makineli metal isleme islemlerine yöneliktir ve tipik olarak çimentolanmis karbür gibi asiri derecede sert ve asinmaya dirençli materyalden yapilabilir. Tercihen ek parçasi (14A), nihai boyutlara sikistirilabilir. Ek parçasi (14A), karsit birinci ve ikinci talas yüzeyini (18A, 188) ve birinci ve ikinci talas yüzeylerine (18A, 188) baglanan bir ek parçasi periferik yüzeyini (20) içerir. Ek parçasi (14A), ek parçasi periferik yüzeyinin (20) karsi kenarlarina (24A, 248) (Sekil 2E) açilan bir ek parçasi vida deligi (22) ile olusturulabilir. Birinci bir kesici kenar (26A), ek parçasi periferik yüzeyi (20) ve birinci talas yüzeyinin (18A) bir kesisimi boyunca uzanabilir. Ikinci bir kesici kenar (268), ek parçasi periferik yüzeyi (20) ve ikinci talas yüzeyinin (188) bir kesisimi boyunca uzanabilir. Birinci ve ikinci kesici kenar (26A, 268) özdes olabilir ve digerleri ile baglantili olarak asagida açiklanan bütün özelliklere sahip olarak düsünülebilir. Ayni zamanda birinci ve ikinci talas yüzeyi (18A, 18B) özdes olabilir ve digerleri ile birlikte asagida açiklanan bütün özelliklere sahip olarak düsünülebilir. Birinci kesici kenar (26A), birinci bir rampalama alt kenarini (28A1); birinci bir yan alt kenari (2881); birinci rampalama alt kenarina (28A1) ve birinci yan alt kenara (2881) bagli olan birinci bir besleme alt kenarini (28C1); birinci yari alt kenara (2881) bagli olan ikinci bir rampalama alt kenarini (28A2); birinci rampalama alt kenarina (28A1) bagli olan ikinci bir yan alt kenari (2882); ve ikinci rampalama alt kenarina (28A2) ve ikinci yari alt kenara (2882) bagli olan ikinci bir besleme alt kenarini (28C2) içerir. Birinci talas yüzeyi (18A), birinci kesici kenardan (26A) içe dogru uzanan bir arazi (30) içerebilir. Araziden (30) daha içe dogru, arazi (30) ile merkezi bir talas yüzeyi bölgesi (34) arasinda uzanan bir egimli kisim (32) bulunabilir. En iyi sekilde Sekil 2C'de gösterildigi üzere rampalama ve besleme alt kenarlari, bunlarin her ikisinin baglandigi yan alt kenara artan proksimite ile yaklasir. Örnegin birinci besleme alt kenari (28C1), birinci yan alt kenara (2881) dogru artan proksimite ile ikinci rampalama alt kenarina (28A2) daha yakindir. Sekil 2D'ye refere edilerek ek parçasi (14A), birinci ve ikinci talas yüzeyinin (18A, 188) (Sekil 2A) bir merkezi üzerinde ve bunlara dik olarak uzanan bir talas eksenini (AK) içerir. Orta uzunlukta bir düzlem (PL), bunun boylamsal bir boyutu boyunca birinci ve ikinci talas yüzeyini (18A, 188) ikiye bölebilir. Orta uzunlukta düzlem (PL)i Yan alt kenarlari (2881, 2882, 2883, 2884) (Sekiller 2A, 2C) ikiye bölebilir. Orta kalinlikta bir düzlem (PT), orta uzunlukta düzleme (PL) dik olarak uzanabilir ve ayni zamanda birinci ve ikinci talas yüzeyini (18A, 188) ikiye bölebilir. Sekil 2A"ya refere edilerek orta yükseklikte bir düzlem (PH), orta uzunlukta ve kalinlikta düzlemlere (PL, PT) dik olarak uzanabilir ve ayni zamanda eklentiyi (14A) ikiye bölebilir. Bir yükseklik ekseni (AH), talas eksenine (AK) dik olarak uzanabilir ve orta kalinlikta ve yükseklikte düzlemlerin (PT, PH) bir kesisimi boyunca uzanabilir. Ek parçasi vida deliginin ek parçasinin (14A) merkezinde olabilmesi nedeniyle ek parçasi vida deligi ekseni (As), yükseklik ekseni (AH) ile es eksenli olabilir. Ek parçasi (14A), iki endekslenebilir pozisyona yönelik konfigüre edilebilir. Örnegin ek parçasi (14A), talas ekseninin (AK) çevresinde 180° rotasyonel olarak simetrik olabilir. Ek parçasi (14A), iki ilave endekslenebilir pozisyona olanak saglayacak sekilde ters çevrilmek üzere konfigüre edilebilir. Örnegin ek parçasi (14A), yükseklik ekseninin (AH) çevresinde 180° rotasyonel olarak simetrik olabilir. Sekil 2C'ye refere edilerek her bir rampalama alt kenari (28A1, 28A2), düz bir kismi (3681, 3682) içerebilir. Her bir rampalama alt kenari (28A1, 28A2), düz kisimlarin (3681, 3682) her bir tarafina baglanan bir çift köse kismini (3601, 3602, 3603, 3604) içerebilir. Her bir rampalama alt kenari (28B1, 2882), düz bir kismi (3881, 3882) içerebilir. Her bir yan alt kenar (28B1, 28B2), düz kisimlarin (3881, 3882) her bir tarafina baglanan bir çift köse kismini (38C1, 38C2, 38C3, 38C4) içerebilir. Her bir besleme alt kenari (2801, 2802), düz bir kismi (4081, 4082) içerebilir. Her bir rampalama alt kenari (2801, 2802), düz kisimlarin (4081, 4082) her bir tarafina baglanan bir çift köse kismini (4001, 4002, 4003, 4004) içerebilir. Her bir düz kisim (3681, 3682, 3881, 3882, 4081, 4082), süreksizlik noktalarinda (42D1, 42D2, 42D3, 42D4, 44D1, 44D2, 44D3, 44D4, 46D1, 46D2, 46D3, 46D4), diger bir ifadeyle kenar geçislerinin farkli bir yönde uzanacagi yerde son bulur. Düz kisimlarin genel olarak düz ancak az derecede kavisli (en azindan teorik düz bir çizgiye göre, ancak köse kisimlarina göre önemli derecede az kavisli) olmasi halinde yön veya gradyan açisindan görülebilir bir degisikligin oldugu durumda süreksizlik noktalarinin baslayacagi düsünülür. Birinci rampalama alt kenarinin (28A1) düz kismi (3681), bir uzunluga (Lsi) sahip olabilir. Birinci yan alt kenarin (28B1) düz kismi (3881), bir uzunluga (Lsz) sahip olabilir. Birinci besleme alt kenarinin (2801) düz kismi (4081 ), bir uzunluga (1.33) sahip olabilir. Her bir alt kenar, bitisik köse kisimlari ile olusturulan bir köseyi ikiye bölen bir baglanti noktasinda bitisik bir alt kenara geçis yapabilir. Örnegin birinci besleme alt kenari (2801) ve birinci yan alt kenar (28B1), birinci bir baglanti noktasinda (X1) baglanabilir. Birinci baglanti noktasi (X1), birinci besleme alt kenari (2801) ve birinci yari alt kenarin (28B1) düz kisimlarinin (4081, 3881) baslangicindan esit mesafede olabilir. Benzer bir sekilde birinci yan alt kenar (2881) ve rampalama alt kenari (28A2), ikinci bir baglanti noktasinda (X2) baglanabilir. Ikinci rampalama alt kenari (28A2) ve ikinci besleme alt kenari (2802), üçüncü baglanti noktasinda (X3) baglanabilir. Ikinci besleme alt kenari (2802) ve ikinci yari alt kenar (2882), dördüncü baglanti noktasinda (X4) baglanabilir. Ikinci yan alt kenar (2882) ve birinci rampalama alt kenari (28A1), besinci baglanti noktasinda (X5) baglanabilir. Birinci rampalama alt kenari (28A1) ve birinci besleme alt kenari (2801), altinci baglanti noktasinda (X6) baglanabilir. Her bir alt kenarin toplam uzunlugu, bunun baglanti noktalari arasinda ölçülebilir. Örnegin birinci rampalama alt kenarinin (28A1) toplam uzunlugu (Lo1), bunun baglanti noktalari (X5, X6) arasinda ölçülebilir. Birinci yan alt kenarin toplam uzunlugu (Loz), bunun baglanti noktalari (X1, X2) arasinda ölçülebilir. Birinci besleme alt kenarinin toplam uzunlugu (Los), bunun baglanti noktalari (X6, X1) arasinda ölçülebilir. Birinci rampalama ve besleme alt kenarlarinin (3631, 4051) düz kismi, ayni uzunluga (Ls1, L33) sahip olabilir. Rampalama ve besleme alt kenarlarinin toplam uzunluklari (Lo1, Los) ayni zamanda ayni uzunlukta olabilir. Ikinci alt kenarlarin (28A2, 2882, 28C2) uzunluklari, ilgili birinci alt kenarinkiler (28A1, 2881, 28C1) ile ayni olabilir. Birinci ve ikinci rampalama alt kenarlarinin (28A1, 28A2) düz kisimlari paralel olabilir. Birinci ve ikinci yan alt kenarlarin (2881, 2882) düz kisimlari paralel olabilir. Birinci ve ikinci besleme alt kenarlarinin (2801, 2802) düz kisimlari paralel olabilir. Üçüncü ve altinci baglanti noktasi (X3, X6), orta kalinlikta düzlem (PT) üzerinde bulunabilir. Ek parçasinin (14) maksimum bir kalinligi (TM), Sekil 28'de gösterilir. Maksimum kalinlik (TM), orta kalinlikta düzleme (PT) paralel olarak ölçülebilir. Örnegin bu, üçüncü ve altinci baglanti noktasi (X3, X6) arasinda ölçülebilir. Sekil 2C'ye geri dönüldügünde maksimum bir talas yüzeyi uzunlugu (LMR), birinci ve ikinci yari alt kenarin (2881, 2882) düz kisimlarinin (3881, 3882) taban tabana zit olan uçlari (örnegin, 3802, 38C4) arasinda gösterilir. Her bir talas yüzeyi üzerinde bir boylamsal talas yüzeyi uzunlugu (LLR), orta uzunlukta düzleme (PL) paralel olarak ölçülebilir. Maksimum talas yüzeyi uzunlugu (LMR), boylamsal talas yüzeyi uzunluguna (LLR) göre az derecede daha fazladir. Boylamsal talas yüzeyi uzunlugu (LLR) ayni zamanda birinci talas yüzeyinin (18A) diger herhangi iki alt kenari (diger bir ifadeyle, yari alt kenarlar (2881, 2882) arasinda olmayan) arasinda olandan daha fazla bir uzunluga sahip olabilir. Ek parçasinin (14) maksimum bir yüksekligi (HM), Sekil 28'de gösterilir. Maksimum yükseklik (HM), talas eksenine (AK) paralel olarak ölçülebilir. Örnegin bu, Sekil 2A'da gösterilen görünümde nokta (48A) (gösterilen görünümde birinci kesici kenar (26A) ve orta kalinlikta düzlemin (PT) bir kesisimine yerlestirilen) ile nokta (488) (gösterilen görünümde ikinci kesici kenar (268) ve orta kalinlikta düzlemin (PT) bir kesisimine yerlestirilen) arasinda ölçülebilir. Basarili bir sekilde test edilen bir tasarim, asagidaki uzunluklara sahiptir: her bir yan alt kenarin düz kisimlarinin uzunlugu (Lsz) 1mm olabilir ve her bir toplam uzunluk (Loz) 2.35mm olabilir; her bir rampalama ve besleme alt kenarinin düz kisminin uzunlugu (Ls1, Lss) 6.5mm olabilir ve her bir toplam uzunluk (Loi, Los) 7.8mm olabilir. Maksimum kalinlik (TM) 6.35mm olabilir; maksimum talas yüzeyi uzunlugu (LMR) 15.mm olabilir; boylamsal talas yüzeyi uzunlugu (LLR) 15.10mm olabilir. Maksimum yükseklik (HM) 9.5mm olabilir. Mevcut basvurunun konusuna göre bir ek parçasinin farkli boyutlara sahip olabilecegi anlasilacaktir. Buna ragmen örneklendirilenlere orantisal uzunluk oranlari benzer olabilir. Sekiller 2A ila 2C'ye refere edilerek birinci kesici kenarin (26A) kisimlari, orta uzunlukta düzlemden (PH) farkli miktarlarda uzanabilir. Referansa yönelik Sekil 2B'de orta yükseklikte düzleme (PE) paralel olarak ve ek parçasinin (14A) bir üst ekstremitesi boyunca uzanan bir ekstremite düzlemi (PE) gösterilir. Besleme alt kenarlarinin (2801, 2802) düz kisimlari (4081, 4082), ekstremite düzlemine (PE) paralel olarak uzanabilir. Rampalama alt kenarlarinin (28A1, 28A2) düz kisimlardan köse kisimlarina geçis yaptigi süreksizlik noktalarinda (42D1, 42D3) birinci kesici kenar (26A), orta yükseklikte düzleme (PH) en yakin olabilir. Birinci kesici kenarin (26A) genel yolu asagidaki gibi olabilir: birinci rampalama alt kenarinin (28A1) süreksizlik noktasindan (41D1) altinci baglanti noktasina (X6) uzanmasi nedeniyle bu, orta yükseklikte düzlemden (PH) daha ileri uzanabilir. Altinci baglanti noktasindan (X6) süreksizlik noktasina (46D2) kadar birinci besleme alt kenari (2801), ekstremite düzlemine (PE) paralel olarak uzanabilir. Birinci besleme alt kenarinin (28C1) bunun köse kisminda (4OC2) bükülmeye baslamasi nedeniyle birinci kesici kenar (26A), bu ikinci rampalama alt kenarinin (28A2) alt süreksizlik noktasina (42D3) ulasana kadar orta yükseklikte düzleme (PH) dogru daha fazla uzanabilir. Süreksizlik noktasindan (4203) birinci kesici kenar (26A) tekrar üçüncü baglanti noktasina (X3) (Sekil 20) ulasana kadar orta yükseklikte düzlemden (PH) daha ileri uzanabilir, vb. Sekil 2B'de ve Sekil 2E`de en iyi sekilde gösterildigi üzere arazi (30), bir ekstremite düzlemi (PE) ile bir arazi açisi (o) olusturabilir. Arazi açisi (d), 6° ± 10° olabilir. Bu tür istege bagli açinin yüksek beslemeli islemlere yönelik alet ömrünün uzatilmasina yardimci oldugu düsünülür. Ek parçasi periferik yüzeyi (20) asagidaki unsurlari içerir: birinci rampalama alt yüzeyi (20A1); birinci yan alt yüzey (208); birinci rampalama alt yüzeyine (20A1) ve birinci yari alt yüzeye (2081) bagli olan birinci besleme alt yüzeyi (20C1); birinci yan alt yüzeye (2081) bagli olan ikinci bir rampalama alt yüzeyi (20A2) (Sekil 2D); birinci rampalama alt yüzeyine (20A1) bagli olan ikinci bir yan alt yüzey (2082); ve ikinci rampalama alt yüzeyine (20A2) (Sekil 2D) ve ikinci yan alt yüzeye (2082) bagli olan ikinci bir besleme alt yüzeyi (20C2). Birinci rampalama alt yüzeyi (20A1), karsi rampalama ve besleme alt kenarlari arasinda uzanabilir. Detaylandirmak amaciyla birinci rampalama alt yüzeyi (20A1), birinci kesici kenarin (26A) birinci rampalama alt kenari (28A) ile ikinci kesici kenarin (268) karsi besleme alt kenari (500) arasinda uzanabilir. Benzer bir sekilde birinci besleme alt yüzeyi (2001), karsi rampalama ve besleme alt kenarlari (50A1, 28C1) arasinda uzanabilir. "Besleme alt yüzeyi" ve "rampalama alt yüzeyi" ifadelerinin geometrik farklari göstermesinin gerekli olmadigi belirtilecektir. Ikinci rampalama ve besleme alt yüzeyleri, benzer bir sekilde uzanir. Birinci yan alt yüzey (2081), karsi yan alt kenarlar (2881, 28B3) arasinda uzanabilir. Ikinci yari alt yüzey (2082), diger alt yan kenarlar (2882, 2884) arasinda uzanabilir. Sekil ZC'ye refere edilerek birinci rampalama alt kenari (28A1), orta boylamsal düzlem (PL) ile bir ek parçasi rampalama açisini (kO) olusturabilir. Ek parçasi rampalama açisi (kO), 15° olabilir. Birinci besleme alt kenari (28C1), orta boylamsal düzlem (PL) ile bir ek parçasi yaklasma açisini (k1) olusturabilir. Ek parçasi yaklasma açisi (k1), 15° olabilir. Ayrica Sekil 2'ye refere edilerek ek parçasi vida deligi (22), kismi olarak birinci ve ikinci rampalama ve besleme alt yüzeyine (20A1, 20A2, 2001, 2002) açilabilir. Sekil 2B'nin görünümünde ek parçasi vida deliginin (22) minimum bir vida deligi kalinligi (T31) gösterilir. Vida deligi kalinligi, birinci ve ikinci talas yüzeylerinin (18A, 188) her birine artan proksimite ile maksimum bir vida deligi kalinligina (Tsz) artabilir. Sekil 2D'ye geri dönüldügünde ek parçasi vida deligi (22), ek parçasi periferik yüzeyine (20) artan proksimite ile çap olarak artan merkezi sinirli bir kisma (52) sahip olabilir. Egik veya daha açik olarak küt koni biçiminde olan vida dayanma yüzeyleri (54A, 54B), merkezi sinirli kisim (52) ile ek parçasi periferik yüzeyi (20) arasina yerlestirilebilir. Sekil 2E'ye refere edilerek her bir talas yüzeyi (18A, 18B), ilgili bir talas dayanma yüzeyini (56A, 568) içerebilir. Her bir talas dayanma yüzeyi (56A, 568), orta uzunlukta düzlemin (PL) karsi taraflarina yerlestirilen birinci ve ikinci talas dayanma alt yüzeyini (56A1, 56A2, 5681, 5682) içerebilir. Her bir talas dayanma yüzeyi, orta uzunlukta düzleme (PL) artan proksimite ile birlikte orta yükseklikte düzlemden (PH) büyük bir uzanti olacak sekilde egik olabilir. Örnegin birinci talas yüzeyi (18A) üzerinde birinci talas dayanma alt yüzeyi (56A1), orta uzunlukta düzleme (PL) yakin olan birinci rastgele Iokasyon (58A) ve bundan uzakta ikinci bir rastgele Iokasyon (58B) ile gösterilir. Gösterildigi üzere birinci Iokasyon (58A), ikinci lokasyona (58A) göre orta yükseklikte düzlemden (PH) daha uzaktir. Sekil 3B'ye refere edilerek alet (12), bir alet uç yüzeyini (60) ve bundan geriye dogru uzanan çevresel olarak uzanan bir alet periferik yüzeyini (62) içerir. Alet (12) ayrica alet uç yüzeyi (60) ve alet periferik yüzeyinin (62) bir kesisiminde olusan ve bundan geriye dogru uzanan bir yivi (64) içerir. Alet (12) ayrica alet uç yüzeyi (60) ve alet periferik yüzeyinin (62) bir kesisiminde olusan ve yive (66) açilan bir ek parçasi yuvasini (66) içerebilir. Aletin (12) ek parçasi yuvalarinin (66) özdes olmasi nedeniyle farkli görünümlerden özdes özellikleri gösteren Sekil 3B`de gösterilen ek parçalarinin (66) herhangi birine referans yapilacaktir. Ayni zamanda Sekil 3D'ye refere edilerek ek parçasi (66), bir yuva yan yüzeyi (68), bir yuva arka yüzeyi (70), bir yuva üst yüzeyi (72) ve yuva üst yüzeyine (72) açilan bir disli yuva vida deligini (73) içerir. Sekil 1B7deki yönlere dikkat edilerek asagidaki durum anlasilabilir: yuva arka yüzeyi (70), alet periferik yüzeyinden (62) içe dogru (diger bir ifadeyle, içe dogru yönde (DiR)) ve dönüs yönüne (DRo) (Sekil 1B) bakar; yuva yan yüzeyi (68), yuva arka yüzeyinden (70) yive (64) dogru uzanir disa dogru (diger bir ifadeyle, disa dogru yönde (DOR)) bakar; yuva üst yüzeyi (72), alet periferik yüzeyinden (62) yuva yan yüzeyine (68) içe dogru (diger bir ifadeyle, içe dogru yönde (DlR)) uzanir ve ayni zamanda yuva arka yüzeyinden (70) yive (64) (diger bir ifadeyle, dönüs yönünde (DR0)) dogru uzanir. Yuva alt yüzeyi (68), bir yan dayanma alt yüzeyini (68A) içerir. Yan dayanma alt yüzeyi (68A), alet düzlemine (PTL) (Sekil 1C) dik olarak uzanabilir. Yuva arka yüzeyi (70), bir arka dayanma alt yüzeyini (70A) içerebilir. Arka dayanma yüzeyi (70A), arka dayanma yüzeyini (70A) iki arka dayanma alt yüzeyine (700, 70D) bölen bir arka yüzey yükselti girintisin (708) ile olusturulabilir. Ayni zamanda Sekil 3C'ye refere edilerek arka dayanma yüzeyi (708), bir ek parçasi yuvasinin (66) alt yarisi (örnegin, bir yuva vida deligi eksenine (AB) dik olarak uzanan ve ek parçasi yuvasini bunun en yüksek noktasindan, örnegin bir üst yüzey yükselti girintisinden (82) bunun en alt noktasina, örnegin Sekil 30'de 71 ile gösterilen noktaya ikiye bölen bir ikiye bölme düzleminden (PB) altta) eksenel olarak yerlestirilebilir. Arka dayanma alt yüzeyleri (70A, 7OB) gösterildigi gibi egimli olabilir. Kayma önleyici bir etki saglamak üzere arka dayanma alt yüzeyi (70A), diger bir ifadeyle arka dayanma alt yüzeyleri (70, 7OC), ek parçasina (14A) göre egimli olabilir. Bu, örnegin arka dayanma alt yüzeyleri (70C, 7OD) yuva vida deligi eksenine (AB) göre egilerek gerçeklestirilebilir. Açiklama amaçlarina yönelik yuva vida deligi eksenine (AB) paralel olan ek bir eksen (Am), yuva vida deligi eksenine (AB) göre bir arka dayanma yüzeyi açisini (ß) göstermek üzere gösterilir. Arka dayanma yüzeyi açisi (ß) 10° olabilir. Yuva üst yüzeyi (72), birinci ve ikinci yuva üst alt yüzeyini (72A, 72B) içerir. Birinci ve ikinci yuva üst alt yüzeyi yüzeyleri (72A, 728), yuva vida deliginin (73) her bir tarafinda ayna simetrik (veya daha kesin olarak yuva vida deligini (73) ikiye bölen ve alet düzlemine (PTL) dik olarak ve dönüs yönü boyunca uzanan bir düzlemin (Ps) (Sekil SB) çevresinde ayna simetrik) olabilir. Birinci ve ikinci yuva üst alt yüzeyi yüzeylerinin (72A, 72B) esit bir radyal mesafede (RD) (diger bir ifadeyle, temel olarak aletin içe dogru veya disa dogru yönünde, diger bir ifadeyle aletin bir dönüs eksenine dik olan bir düzlem boyunca) uzanabilir. Birinci yuva üst alt yüzeyi (72A), alet periferik yüzeyine (62) bitisik olarak gösterilir ve alet periferik yüzeyine (62) artan proksimite ile ileri yönde (DF) daha fazla uzanir. Örnegin birinci yuva üst alt yüzeyi (72A) üzerinde birinci bir rastgele Iokasyon (74A), ikinci bir rastgele Iokasyona (74B) göre alet periferik yüzeyine (62) daha yakindir. Gösterildigi üzere birinci Iokasyon (74A), ikinci rastgele Iokasyona (74B) göre ileri yönde (DF) daha fazla uzanir. Aksine ikinci yuva üst alt yüzeyi (728) (bir fantom çizgi ile Sekil 3B'de gösterilen), bir yuva yan yüzeyine (68) bitisik olabilir ve buna artan proksimite ile ileri yönde (DF) daha fazla uzanir. Birinci ve ikinci paket üst alt yüzeyleri (72A, 728), yive (64) artan proksimite ile ileri yönde (DF) daha fazla uzanabilir. Örnegin birinci yuva üst alt yüzeyi (72A) üzerinde (veya dogrudan alet periferik yüzeyine (62) bitisik olan) üçüncü bir rastgele Iokasyon (76A), dördüncü bir rastgele Iokasyona (768) (ayni zamanda alet periferik yüzeyine (62) dogrudan bitisik olan) göre yive (64) daha yakindir. Gösterildigi üzere üçüncü lokasyon (76A), dördüncü rastgele Iokasyona (768) göre ileri yönde (DF) daha fazla uzanir. Ayrica birinci yuva üst alt yüzeyi (72A), dönüs eksenine (AR) dik olarak uzanan bir düzlem (Pc) ile bir iç dar birinci alet açisini (k2) olusturabilir. Birinci alet açisi (k2), 15.5° olabilir. Ayni görünümde ikinci yuva üst alt yüzeyi (728), düzlem (Pc) ile bir iç dar ikinci alet açisini (k3) olusturabilir. Ikinci alet açisi (k3), 15.5° olabilir. Birinci ve ikinci alet yaklasma açilarinin (k2, k3) toplami (örnegin, 31°), ek parçasi rampalama ve yaklasma açilarinin (kO, k1) toplamindan (örnegin, 30°) daha fazla olabilir. Alternatif olarak belirtildigi üzere bir dis alet açisi (81) (Sekil 38), örnegin, 149°, bir iç ek parçasi açisindan (82) (Sekil 2C), örnegin 150°'den daha küçük olabilir. Sonuç olarak ek parçasi periferik yüzeyi (20) ve daha kesin olarak bunun rampalama ve besleme alt yüzeyleri (örnegin, 20A1. 20C1) sadece birinci ve ikinci yuva üst alt yüzeyleri (72A, 728) ile sinirli temasa yönelik konfigüre edilir. Detaylandirmak üzere ek parçasina dayanmak üzere konfigüre edilen ek parçasi yuvasinin (66) alanlari, Sekil 3D,de gölgelendirilmis bölgeler olarak gösterilir. Açik bir sekilde birinci ve ikinci yuva üst alt yüzeylerinin üzerinde birinci ve ikinci teorik temas hatlari (720, 72D) mevcuttur. Bu hatlar, dayanmak üzere konfigüre edilen ek parçasi (14A) ve yuva üst yüzeyinin (72) alanlarini gösterir. Toplam açilarin (diger bir ifadeyle, birinci ve ikinci alet yaklasma açilari (k2, k3)) toplaminin ek parçasi açilarinin (diger bir ifadeyle ek parçasi rampalama ve yaklasma açilari (kO. k1)) toplamindan daha fazla olmasi nedeniyle her birinin karsilik gelen yüzeyleri arasindaki temas sinirli olacaktir ve birinci ve ikinci yuva üst alt yüzeylerinin (72A, 728) tamami üzerinde uzanmayacaktir. Daha büyük temas alanlarinin genel olarak tercih edilmesine ragmen farkli açilara sahip olarak daha az hassaslik, ek parçasi üretimine yönelik gereklidir, bu bir ek parçasinin nihai boyutlara sikistirilmasi durumunda faydalidir. Aksine gösterilen diger gölgelendirilmis bölgeler (68A, 70C, 70D) görünür bir sekilde ek parçasi yuvasinin (66) sinirlandirilmis alt yüzeyleridir. Vida (16), bir vida basini (16A) ve harici olarak bundan uzanan disli bir gövdeyi (168) içerebilir. Sekil SC'de gösterildigi üzere vida (16), ek parçasini (14A) ek parçasi yuvasina (66) tutturdugunda gövde (168), yuva vida deligine (73) disli olarak baglanir ve vida basi (16A), rampalama ek parçasinin (14A) vida dayanma yüzeylerinden (54A) birine dayanir. Ek parçasi (14A) ve alet (12), sadece ek parçasinin ek parçasi periferik yüzeyinin (20) aletin yuva yan yüzeyi (68) ve birinci ve ikinci yuva üst alt yüzeyi (72A, 728) ile temasina ve rampalama ek parçasinin talas yüzeylerinden (188) birinin aletin yuva arka yüzeyine (70) dayanmasina yönelik konfigüre edilir. Daha kesin olarak ek parçasi (14A) ve alet (12), sadece asagidakilerin temasina yönelik konfigüre edilir: ikinci yari alt yüzeyin (2082) yan dayanma alt yüzeyi (68A) ile; ikinci rampalama alt yüzeyinin (20A2) birinci yuva üst alt yüzeyi (72A) ile; ikinci besleme alt yüzeyinin (2OC2) ikinci yuva üst alt yüzeyi (728) ile; ve ikinci talas yüzeyinin (188) arka dayanma yüzeyi (70A) ile. Daha kesin olarak ikinci rampalama alt yüzeyi (20A2), birinci yuva üst alt yüzeyinin (72A) birinci teorik temas hatti (720) ile temas edebilir ve ikinci besleme alt yüzeyi (20C2), ikinci paket üst alt yüzeyinin (728) ikinci teorik temas hatti (72D) ile temas edebilir. Ayrica daha kesin olarak talas dayanma alt yüzeylerinin (5682) tam olarak biri, arka dayanma alt yüzeylerinden (70C, 70D) her ikisi ile temas edebilir. Sadece istenen kisimlarda temas saglamak üzere ek parçasi yuvasi (66), yükselti kisimlari ile olusturulabilir. Ek parçasi üretimini kolaylastirmak üzere düzenegin (10) yükselti kisimlarinin tamami alet (12) üzerinde olusturulabilir. Örnegin yuva arka yüzeyi (70), yukarida bahsedilen arka yüzey yükseltisine (70B) sahip olabilir. Kisaca Sekil ZC'ye refere edilerek sonuç olarak orta kalinlikta düzlem (PT) boyunca yer alan birinci talas yüzeyinin (18A) bir merkezi kisminin (78) yuva arka yüzeyi (70) (bunun arka yüzey yükseltisi (70B) ile bitisik olacak olmasi nedeniyle) ile temas etmeyecegi belirtilir. Ancak merkezi kisrnin (78) karsi taraflari üzerine yerlestirilen birinci talas yüzeyinin (18A) birinci ve ikinci dayanma kisimlarinin (80A, 8OB) her biri sirasiyla arka dayanma alt yüzeylerinden (7OC, 70D) biri ile temas edecektir. Yuva üst yüzeyi (72), birinci ve ikinci yuva üst alt yüzeyi (72A, 72B) arasina yerlestirilen üst yüzey yükselti girintisi (82) ile olusturulabilir. Ayrica istenen temasi elde etmek üzere bir alt yükselti bölgesi (84), arka dayanma yüzey(ler)inin (70) altinda olusturulabilir. Ek olarak bir üst yükselti bölgesi (86), yuva arka ve üst yüzeylerini (70, 72) ayirabilir. Benzer bir sekilde birinci yan yükselti bölgesi (88), yuva yan ve arka yüzeylerini ayirabilir. Benzer bir sekilde ikinci bir yan yükselti bölgesi (90), yuva yan ve üst yüzeylerini (68, 72) ayirabilir. Sekiller 4A ila 4D ve Sekil 2C'ye dikkat çekilerek düzenegin (10) bir çalisma parçasi (92) üzerinde farkli birkaç makine ile isleme islemini gerçeklestirebildigi belirtilecektir. Sekil 4A'da gösterilen omuz frezeleme islemi, makine ile islenen çalisma parçasinin (92) bir alt yüzeyine (92A) dik olan yan yönde (D51) düzenek (10) hareket ettirilerek gerçeklestirilir. Düzenegin (10) çalisma parçasinin (92) yukari dogru uzanan bir basamagindan (928) ve daha kesin olarak bunun yukari dogru çikinti olusturan yan yüzeyinden (92C) aralikli olmasi nedeniyle ek parçasinin (14A) sadece birinci besleme alt kenari (28C1), materyali çalisma parçasindan (92) uzaklastirir. Bu, birinci besleme alt kenari (28C1) tarafindan uzaklastirilan ve birinci talas yüzeyinin (18A) üzerinde akan bir çip (94) ile sematik olarak gösterilir. Açik bir sekilde düzenek (10), materyali Sekil 1C,de gösterilen bir kesik (ap) derinligine uzaklastirabilir. Ayni zamanda materyal uzaklastirma isleminin kesici kenarin karsilastirmali olarak uzun bir kismi ile gerçeklestirilebilir. Daha kesin olarak bu islem, altinci temas noktasindan (X6) birinci besleme alt kenarinin (2801) düz kisminin (4081) ucuna uzanan birinci kesici kenarin (26A) bir kismi, diger bir ifadeyle 46D2 ile belirtilen süreksizlik noktasi ile gerçeklestirilebilir. Sekil 48`de kombine edilen bir omuz frezeleme ve alin frezeleme islemi gösterilir ve ayni zamanda yan yönde (D31) düzenek (10) hareket ettirilerek gerçeklestirilir. Düzenek (10), es zamanli olarak materyali bitisik basamaktan (928) ve daha kesin olarak bunun yan yüzeyinden (920) ayrica çalisma parçasinin (92) alt yüzeyinden uzaklastirabilir. Bu, birinci besleme alt kenari (28C1) ve birinci yan alt kenar (2881) tarafindan uzaklastirilan, Sekil 4A`daki çipten (94A) farkli bir sekilde olan bir çip (948) ile sematik olarak gösterilir. Ayni zamanda materyal uzaklastirma isleminin kesici kenarin karsilastirmali olarak uzun bir kismi ile gerçeklestirilebilir. Daha kesin olarak bu islem, altinci temas noktasindan (X6) birinci yari alt kenarin (2881) düz kisminin (3881) ucuna uzanan birinci kesici kenarin (26A) bir kismi, diger bir ifadeyle 44D2 ile belirtilen süreksizlik noktasi ile gerçeklestirilebilir. Bir rampalama islemi Sekil 4C'de gösterilir, burada düzenek (10), bir yan yönde (Dsz) ve ileri yönde (DF) es zamanli olarak hareket eder. Farkli bir sekilde belirtildiginde düzenek (10), yan-Ileri yönde (Dsp) hareket eder. Bu hareket sirasinda birinci rampalama alt kenari (28A1), 940 ile belirtilen bir çip ile sematik olarak gösterilen çalisma parçasindan (92) materyali uzaklastirir. Ek parçasinin (14A) bunun karsilastirmali olarak büyük rampalama alt kenari nedeniyle rampalama islemi sirasinda karsilastirmali olarak büyük bir çipi uzaklastirabilecegi belirtilecektir. Ayni zamanda materyal uzaklastirma isleminin kesici kenarin karsilastirmali olarak uzun bir kismi ile gerçeklestirilebilir. Daha kesin olarak bu islem. altinci temas noktasindan (X6) birinci rampalama alt kenarinin (28A1) düz kisminin (3681) ucuna uzanan birinci kesici kenarin (26A) bir kismi, diger bir ifadeyle 42D1 ile belirtilen süreksizlik noktasi ile gerçeklestirilebilir. 8ir daldirma islemi, Sekil 4D'de gösterilir, burada düzenek (10) ileri yönde (DF) hareket eder. Bu tür bir hareket sirasinda birinci yan alt kenar (2881 ), birinci besleme alt kenari (28C1) ve altinda materyalin olmasi halinde birinci rampalama alt kenarinin (28A1) her biri, materyali çalisma parçasindan (92) uzaklastirabilir. Karsilastirmali olarak büyük ek parçasi rampalama ve yaklasma açilari (kO, k1), yüzey pürüzlülügünü azaltabilir, bu rampalama ve besleme islemi kapasitesi ile dengelenebilir. Ayni zamanda materyal uzaklastirma isleminin kesici kenarin karsilastirmali olarak uzun bir kismi ile gerçeklestirilebilir. Daha kesin olarak bu islem, birinci yan alt kenarin (2881) düz kisminin (3831) ucundan, diger bir ifadeyle 4402 ile belirtilen süreksizlik noktasindan birinci rampalama alt kenarinin (28A1) düz kisminin ucuna (3681), diger bir ifadeyle 42D1 ile belirtilen süreksizlik noktasina uzanan birinci kesici kenarin (26A) bir kismi ile gerçeklesti rilebilir. Yukaridaki açiklama, örnek niteligindeki bir düzenlemeyi ve detaylari içerir ve örneklendirilmeyen düzenlemeleri ve detaylari mevcut basvurunun istemlerde belirtilen kapsaminin disinda birakmaz. TR TR TR