TARIFNAME AG DÜGÜMÜ VE ILETISIM YÖNTEMI Teknik Alan Mevcut bulus, bir mobil iletisim sisteminde uçbirimlerden biri tarafindan kullanilan bir kodek degistiginde iletisimin sürdürülmesine yönelik bir teknik ile ilgilidir. Önceki Teknik Ilgili alanda, üçüncü nesil ortaklik projesine (3GPP) göre bir mobil iletisim sisteminde sesli çagrilar bir 3GPP devre anahtarlama (CS) agi kullanilarak yapilmaktadir. Son yillarda, bir 3GPP paket anahtarlama (PS) agini kullanarak bir sesli çagri saglayan bir Uzun Süreli Gelisim üzerinden Ses (VoLTE) hizmeti baslatilmistir. Ancakr VoLTE hizmetinin kullanilabilir oldugu alan bir süre için sinirlidir. Bu nedenle, VOLTE üzerinden bir sesli çagri (ilerleyen kisimlarda VoLTE çagrisi olarak anilacaktir) esnasinda bir kullanici VoLTE hizmet alaninin disina çiktiginda, bu çagrinin, ilgili alana uygun bir devre anahtarlama teknigi esasinda bir çagriya anahtarlanmasi gerekir. Patent Disi Literatür (ilerleyen kisimlarda "NPL" seklinde kisaltilir) l'de açiklanan tekli radyo sesli çagri sürekliligi (SRVCC), bu anahtarlamayi saglayan tekniklerden biridir. Ilerleyen kisimlarda SRVCC'ye dayali bir geçis islemi Sekiller 1 ve Z'ye basvurularak tarif edilecektir. Sekil 1, bir 3GPP mobil iletisim agi yapilandirmasinin (konfigürasyon) bir kismini gösteren bir diyagramdir. Sekil l'de gösterilen mobil iletisim agi, bir gelistirilmis evrensel karasal radyo erisim agi (e-UTRAN), bir e-UTRAN baz istasyonu (e-nodeB), bir PS agi, bir CS agi, CS agina ait bir baz istasyonu a1t sistemi ve bir IP Çoklu Ortam Alt Sistemi (IMS) ile yapilandirilir. Daha özel bir ifadeyle, Sekil l'deki e-UTRAN, VoLTE hizmeti saglama kapasitesine sahip bir radyo erisim agidir. PS agi VoLTE hizmeti saglar ve bir paket veri ag geçidi (P-GW), bir hizmet geçidi (S-GW) ve bir mobilite yönetim aygiti (MME) içerir. CS agi, bir* mobil anahtarlama. merkezi (MSC) ve bir ortam. geçidi (MGW) içerir. CS agina ait baz istasyonu alt sistemi, bir radyo ag denetleyicisi (RNC) ve bir nodeB içerir. ve bir çagri oturumu denetim fonksiyonu (CSCF) ve bir hizmet merkezilestirme ve süreklilik uygulama sunucusu (SCC AS) içerir. Sekil 1 ve Sekil 2'de, MSC ve MGW bilesenlerinin tek bir dügüm (MSC/MGW 110) olarak gösterildigi, ancak ayri dügümler olarak da saglanabilecegi dikkate alinmalidir. Sekil 1'de, mobil iletisim uçbirimleri (kullanici ekipmani) olan. UE 100 ve UE 102'den. her` birinin. baslangiçta. PS agina bagli oldugu varsayilir (burada UE 102 tarafinda bir radyo erisim agi, bir baz istasyonu ve bir PS agi gösterilmez). Yani UE 100 ile UE 102 arasinda bir VoLTE çagrisinin yapildigi varsayilir. Burada UE 100'ün çagri esnasinda CS agina aktarildigi (HO) varsayilir. Sekil 1'de sürekli çizgilerle gösterilen A Yolu, B Yolu ve C Yolu, konusma verisinin geçtigi yollari temsil eder. Ayrica, referans numaralari, bir SRVCC geçis prosesinde sinyallerin geçtigi yollari temsil eder. Sekil 2, SRVCC geçis prosesinin bir islemini gösteren bir sira semasidir. UE 100 ve UE 102'den her biri baslangiçta PS agina (e-UTRAN) baglidir ve UE 100 ile UE 102 arasindaki konusma verisi A Yolu üzerinden iletilir ve alinir. UE 100'ün bir e- UTRAN kapsama alanindan uzakta olmasi halinde e-nodeB bu durumu saptar ve MME ve MSC/MGW (110) üzerinden RNC/nodeB ile imlesimi degistirir (Sekil 1'de gösterilen imlesim (200) ve Sekil 2'de gösterilen adim (ilerleyen kisimlarda "ST" seklinde kisaltilir) (200)). STZOO'de, CS aginda nodeB ile MSC/MGW (110) arasinda bir veri yolu hazirlanir. Hazirlik tamamlandiginda, bir UTRAN'a (CS agina) geçis komutu, e-nodeB üzerinden MME'den UE 100'e gönderilir. üzerinden UE 102 ile imlesimi degistirir (Sekil 1'de gösterilen imlesim (202) ve Sekil 2'de gösterilen ST202). Dolayisiyla, UE 102'nin konusma verisinin iletim/alim hedefinin anahtarlanmasina yönelik bir komut UE lOO'den MSC/MGW'ye (110) gönderilir ve B Yolu kurulur. UTRAN'a geçisten sonra UE 100, RNC/nodeB uzerinden MSC/MGW (110) ile imlesimi degistirir (Sekil 1'de gösterilen imlesim (204) ve Sekil 2'de gösterilen ST204). Dolayisiyla C Yolu C Yolu kurulduktan sonra MSC/MGW (110), MME üzerinden P-GW/S- GW ile imlesimi degistirir (Sekil 1'de gösterilen imlesim (206) ve Sekil 2'de gösterilen ST206). Dolayisiyla A Yolu Yukarida SRVCC geçis islemi tarif edilmistir. Ayrica, veri yollarini anahtarlamak için gereken süreyi kisaltmak amaciyla SRVCC'yi iyilestiren bir teknik olarak, NPL 3'te açiklandigi üzere erisim transferi denetim fonksiyonu (ATCF) iyilestirmesinden faydalanan bir SRVCC yöntemi (eSRVCC: gelistirilmis SRVCC) mevcuttur. Bir eSRVCC islemine dair bir örnek Sekiller 3 ve 4'e basvurularak tarif edilecektir. Sekil 3, eSRVCC saglayan bir 3GPP mobil iletisim agi yapilandirmasinin bir kismini gösterir. Sekil 3'te gösterilen mobil iletisim agi, Sekil l'e benzer bir sekilde, bir e-UTRAN, bir e-nodeB, bir PS agi, bir CS agi, CS agina ait bir baz istasyonu alt sistemi ve bir IMS içerir. Burada, CSCF ve SCC AS'ye ek olarak, IMS'de bir erisim transferi denetim fonksiyonu (ATCF) ve bir erisim transfer geçidi (ATGW) mevcuttur. Sekiller` 3 ve 4'te ATCF ve ATGW' tek bir dügüm (ATCF/ATGW (320)) olarak gösterilir, ancak ayri dügümler olarak da saglanabilir. Sekil 3'te, UE 100 ve UE lOZ'den her biri baslangiçta PS agina baglidir (burada UE 102 tarafinda bir kablosuz erisim agi, bir baz istasyonu ve PS agi gösterilmez). Yani UE 100 ile UE 102 arasinda bir VoLTE çagrisinin yapildigi varsayilir. Burada, bir çagri esnasinda UE lOO'ün CS agina aktarildigi varsayilir. Sekil 3'te sürekli çizgilerle gösterilen A Yolu, B Yolu, C Yolu ve D Yolu, konusma verisini geçtigi yollari temsil eder. ve 306 referans numaralari, bir eSRVCC geçis prosesinde sinyallerin geçtigi yollari temsil eder. Sekil 4, bir eSRVCC geçis islemini gösteren bir sira semasidir. UE 100 ve UE 102'den her biri baslangiçta PS agina (e-UTRAN) baglidir. eSRVCC geçisinin gerçeklestirildigi bir sistemde, ATCF/ATGW'de ( ATCF tarafindan sabitlenir ve konusma verisi ATGW tarafindan sabitlenir. Yani UE 100 ile UE 102 arasinda bir çagri basladiginda, çagri baslangici için IMS imlesimi ATCF tarafindan aktarilir ve ATCF, konusma verisinin ATGW'de sabitlenmesi gerektigini belirlemesi halinde, ATGW'yi konusma verisinin sabitleme noktasi olarak tahsis eder. Dolayisiyla, UE 100 ile UE 102 arasindaki konusma verisi, A Yolu ve B Yolu üzerinden iletilir ve alinir. UE 100'ün bir e-UTRAN kapsama alanindan uzakta olmasi halinde e-nodeB bu durumu saptar ve MME ve MSC/MGW (110) üzerinden RNC/nodeB ile imlesimi degistirir (Sekil 3'te gösterilen aginda nodeB ile MSC/MGW (110) arasinda bir veri yolu hazirlanir. Hazirlik tamamlandiginda, bir UTRAN'a (CS agina) geçis komutu, e-nodeB üzerinden MME'den UE lOO'e gönderilir. ST imlesimi ATCF'ye iletir. Dolayisiyla, ATCF'den ATGW'ye yol anahtarlamasi için bir komut verilir ve ATGW'nin konusma verisinin iletim/alim hedefi UE lOO'den MSC/MGW'ye (100) anahtarlanir (Sekil 3'te gösterilen imlesim (302) ve Sekil 4'te gösterilen ST302). Yani C Yolu kurulur. ATCF ayrica ATGW'ye yönelik yol anahtarlama prosesi tamamlandiginda belirtim imlesimini SCC-AS'ye iletir (Sekil 3'te gösterilen imlesim (302) ve Sekil 4'te gösterilen ST302). UTRAN'a geçisten sonra UE 100, RNC/nodeB üzerinden MSC/MGW (110) ile imlesimi degistirir (Sekil 3'te gösterilen imlesim (304) ve Sekil 4'te gösterilen ST304). Dolayisiyla D Yolu D Yolu kurulduktan sonra MSC/MGW (110), MME üzerinden P-GW/S- GW ile imlesimi degistirir (Sekil 3'te gösterilen imlesim (306) ve Sekil 4'te gösterilen ST306). Dolayisiyla B Yolu Yukarida eSRVCC geçis islemi tarif edilmistir. CS aginda bir ses kodegi olarak, bir genis bant (WB) kodegi olan bir uyarlamali çoklu hizli genis bant (AMR-WB) kodegi yaygin sekilde kullanilir. AMR-WB bir paket degistirme tekniginde kullanilabilir ve bu nedenle PS aginda (VoLTE) kullanilabilecegi de kabul edilir. Ayrica, örnegin NPL 4'te tarif edilen gelistirilmis ses hizmeti (EVS) gibi, PS aginda (VoLTE) kullanilan AMR-WB disinda baska bir kodek olarak AMR-WB ile uyumlu bir modu destekleyen bir kodek de mevcuttur. AMR-WB ile uyumlu modun, normalde bir AMR-WB kodegini destekleyen bir eski uçbirim ile birlikte bir AMR-WB kodegi olarak kullanilacagi varsayilir. Bu nedenle, kodegin PS aginda (VoLTE) kullanildigi durumlarda, NPL 2'de tarif edilen AMR-WB kodeginin RTP veri yükü formati kullanilabilir. Ilgili alanda, dar bantli (NB) kodek, 8 kHz'de örneklenmis bir sayisal akustik sinyal üzerinde kodlama ve kod çözme islemlerini gerçeklestiren bir kodektir. Dar bantli kodek genel olarak 300 Hz ila 3.4 kHz'lik bir frekans bandina sahiptir, ancak frekans bandi bununla sinirli degildir ve 0 ila 4 kHz araliginda degisebilir. Genis bantli kodek ise 16 kHz'de örneklenmis bir sayisal akustik sinyal üzerinde kodlama ve kod çözme islemlerini gerçeklestiren bir kodektir. Genis bantli kodek genel olarak 50 Hz ila 7 kHz'lik bir frekans bandina sahiptir, ancak frekans bandi bununla sinirli degildir ve 0 ila 8 kHz araliginda degisebilir. Süper genis bantli (SWB) kodek, 32 kHz'de örneklenmis bir sayisal akustik sinyal üzerinde kodlama ve kod çözme islemlerini gerçeklestiren bir kodektir. Süper genis bantli kodek genel olarak 50 Hz ila 14 kHz'lik bir frekans bandina sahiptir, ancak frekans bandi bununla sinirli degildir* ve 0 ila 16 kHz araliginda degisebilir. agina ait bir baz istasyonu üzerinden bir birinci iletisim hizmeti kapsaminda bir ikinci uçbirim ile devam eden bir çagrisi bulunan bir birinci mobil uçbirim için bir teknik açiklanir. Birinci alt sisteme ait bir radyo ag denetleyicisinde, çagrinin, ikinci bir alt sistemin radyo erisim aginda bulunan bir baz istasyonuna aktarilmasina yönelik bir kosul saptanir. Birinci alt sistemin radyo ag denetleyicisine bagli bir çekirdek ag anahtari, bir çagri transfer kosulunun saptandigi yönünde bilgilendirilir. Ikinci alt sistem çagriyi birinci iletisim hizmeti kapsaminda isleyemiyorsa bir hizmet degisimi talep edilir ve böylece bahsedilen çagri ikinci iletisim hizmeti kapsaminda sürdürülebilir. Referans Listesi Patent Disi Literatür NPL 1: 3GPP TSZ3.2l6 v9.6.0 "Single Radio Voice Call Continuity (SRVCC)" NPL 2: IETF RFC 4867, "RTP Payload Format and File Storage Format for the Adaptive Multi-Rate (AMR) and Adaptive Multi-Rate Wideband (AMR-WB) Audio Codecs" NPL 3: 3GPP TS Service Continuity" NPL 4: 3GPP TR22.813 le.0.0 "Study of Use Cases and Requirements for Enhanced. Voice Codecs for the Evolved Packet System (EPS)" NPL 5: Takashi Koshimizu and Katsutoshi Nishida, "Audio Video Call Application of Single Radio Voice Call Continuity", General meeting of the Institute of Electronics, Information and Communication Engineers in 2011, B-6-77 (IMS); Multimedia Telephony; Media handling and interaction" NPL 7: G. Zorn (Ed), "RTP Payload Format for G.718 Speech/Audio," November 15, 2011, work in progress Radio Voice Call Continuity (SRVCC) from UTRAN/GERAN to E- UTRAN/HSPA" Bulusun Kisa Açiklamasi Teknik Problem Sekil 1 veya Sekil 3'te, UE 100 PS agindan CS agina devredildiginde, PS aginda kullanilan kodegin CS aginda desteklenmedigi bir durumda, UE 100 tarafindan kullanilan kodek, CS aginda desteklenen bir kodek ile degistirilir. UE 100'de kodek degisiminin meydana geldigi bir durumda, UE 100 ile UE 102 arasinda çagri sürekliligini saglamak için su iki yöntem dikkate alinabilir: Birinci yöntem, MSC/MGW'de veya ATCF/ATGW'de kod dönüsümünün gerçeklestirilmesine yönelik bir yöntemdir. Ikinci yöntem, UE 102 tarafindan kullanilan kodegin, degistirilmis UE 100 kodegi ile degistirilmesine yönelik bir yöntemdir. Ilk olarak belirtilen kod dönüsümü gerçeklestirme yönteminde çagri kalitesi kod dönüsümünden dolayi kötülesir. Öte yandan, ikinci olarakr belirtilen kodek degistirme yönteminde, kod dönüsümü gerçeklestirme yönteminde meydana gelen çagri kalitesi kötülesmesi gözlemlenmemesine ragmen, UE 102 kodegini degistirmek için kullanilan imlesim zaman alir ve uygunsuz bir sekilde çagri kesilme süresini uzatir. Ayrica, eSRVCC geçisinde, UE 100 geçisinde yol anahtarlamasina yönelik imlesini ATCF'de sonlandigindan, UE 102 kodeginir degistirmeye yönelik imlesimi iletmek zordur. Yani eSRVCC geçisinde mevcut imlesimi kullanarak UE 102 kodegini degistirmek zordur. Mevcut bulusun bir amaci, iletisimde uçbirimlerden biri tarafindan kullanilan bir kodegin degistigi durumlarda bile iletisimi sürdürmeye ve ayrica çagri kalitesini kötülestirmeden bir çagrinin kesilme süresini kisaltmaya imkan taniyan bir teknigin saglanmasidir. Problemin Çözümü Bulus, bagimsiz istemlerin konusu ile tanimlanir. Tercih edilen yapilanmalar için bagimli istemlerde koruma talep Mevcut bulusun altyapisini anlamak için faydali bir örnekte, bir ag dügümü, bir birinci agda iletisim halinde bulunan iki uçbirimden biri, birinci agdan farkli ikinci bir aga geçis yaptiginda, iki uçbirini arasinda veri iletir, bu ag dügümü sunlari içerir: birinci agda iki uçbirimden biri tarafindan kullanilan bir birinci kodegi ve ikinci agda iki uçbirimden biri tarafindan kullanilacak ikinci bir kodegi saptayan bir saptama bölümü; birinci kodegin, ikinci kodek ile uyumlu olan bir uyumlu moda sahip bir kodek olmasi halinde, iki uçbirimden biri tarafindan birinci kodegin uyumlu moduna iletilen verinin kodegini anahtarlayarak iki uçbirimden digeri için veri üreten bir üretim bölümü ve iki uçbirimden digeri için olan veriyi öteki uçbirime ileten bir iletim bölümü. Baska bir örnekte, bir birinci agda iletisim halinde bulunan iki uçbirimden biri, birinci agdan farkli ikinci bir aga geçis yaptiginda, iki uçbirini arasinda veri iletimine yönelik bir iletisim yöntemi saglanir, bu iletisim yöntemi sunlari içerir: birinci agda iki uçbirimden biri tarafindan kullanilan bir birinci kodegin ve ikinci agda iki uçbirimden biri tarafindan kullanilacak ikinci bir kodegin saptanmasi; birinci kodegin, ikinci kodek ile uyumlu olan bir uyumlu moda sahip bir kodek olmasi halinde, iki uçbirimden biri tarafindan birinci kodegin uyumlu moduna iletilen verinin kodegini anahtarlayarak iki uçbirimden digeri için verinin üretilmesi ve iki uçbirimden digeri için olan verinin öteki uçbirime iletilmesi. Bulusun Avantajli Etkileri Mevcut bulusa göre, iletisim halindeki uçbirimlerden birinin kullanilan bir kodegi degistirdigi durumlarda bile iletisimin sürdürülmesi ve ayrica çagri kalitesinde kötülesmeye yol açmadan çagrinin kesilme süresinin kisaltilmasi mümkündür. Sekillerin Kisa Açiklamasi Sekil 1, bir 3GPP mobil iletisim aginin bir kismini gösteren Sekil 2, bir SRVCC geçis islemini gösteren bir sira semasidir. Sekil 3, eSRVCC saglayan bir 3GPP mobil iletisim aginin bir kismini gösteren bir yapilandirma diyagramidir. Sekil 4, bir eSRVCC geçis islemini gösteren bir sira semasidir. Sekil 5, mevcut bulusun l. Yapilanmasina› göre bir RTP veri yükü formatinin bir örnegini gösterir. Sekil 6, mevcut bulusun l. Yapilanmasina göre bir SDP teklifi ve SDP yanitinin bir örnegini gösterir. Sekil 7, nevcut bulusun l. Yapilanmasina göre bir uçbirimin (UE) bir yapilandirmasini gösteren bir blok diyagramdir. Sekil 8, mevcut bulusun l. Yapilanmasina göre bir ag dügümünün (MSC/MGW) bir yapilandirmasini gösteren bir blok diyagramdir. Sekil 9, mevcut bulusun l. Yapilanmasina göre MSC/MGW'de kodek anahtarlama isleminin bir örnegini gösteren bir akis semasidir. Sekil 10, mevcut bulusun l. Yapilanmasindar bir kodek anahtarlama talebinin nasil belirtildigine dair bir örnegi gösterir. Sekil 11, mevcut bulusun 3. Yapilanmasina göre bir uçbirimin (UE) bir yapilandirmasini gösteren bir blok diyagramdir. Yapilanmalarin Açiklamasi Mevcut bulusun yapilanmalari ekli sekillere basvurularak ayrintili sekilde tarif edilecektir. Asagidaki açiklamalarda "bant genisligi" terimi, bir kodegin girdisi/çiktisi olarak islev gören bir sinyalin bir bant genisligini ifade eder. Asagidaki açiklamalarda, hem bir PS aginda hem de bir CS aginda kullanilabilir bir kodek, "A kodegi" olarak gösterilir. A kodegi, bir tahsisli veri yükü formatina sahiptir. A kodegi örnegin AMR-WB veya AMR-NB'dir. PS aginda kullanilabilir bir kodek, "B kodegi" olarak gösterilir. B kodegi, A kodegine göre bir uyumsuz mod (A kodegi ile uyumsuz mod) ve bir uyumlu mod (A kodegi ile uyumlu mod) içerir. Ancak B kodegi CS aginda kullanilabilir. B kodegi örnegin NPL 7'de tarif edilen G.7l8 veya EVS'dir. (Yapilanma 1) Sekil 5, B kodeginin veri yükü formatinin (RTP veri yükü formati) bir örnegini gösterir. Sekil 5'te gösterildigi üzere, veri yükü formati bir veri kismindan ve bir baslik kismindan olusur. Veri kismi, bir kodlayici tarafindan kodlanmis veriyi içerir ve baslik kismi, bir kod çözücünün veri kismindaki veriyi çözmesi için gerekli olan bilgiyi içerir. Mevcut yapilanmada. B kodeginin veri yükü formati, veri yükü alim tarafinin, veri kisminin A kodegi ile uyumsuz modda veri veya A kodegi ile uyumlu modda veri içerip içermedigini belirlemesini saglayacak sekilde yapilandirilir. Örnegin baslik kismi, Sekil 5'te gösterildigi üzere, bir "kodek türü" alani ve bir "bit hizi" alani içerir. "Kodek türü", kodegin A kodegi ile uyumsuz modda veya A kodegi ile uyumlu modda olup olmadigini belirten bilgiyi içerir. "Bit hizi", verinin A kodegi ile uyumsuz modda desteklenen bit hizlari veya A kodegi ile uyumlu modda desteklenen bit hizlari arasinda hangi bit hizinda kodlandigini belirten bilgiyi içerir. Sekil 5'te gösterildigi üzere, yukarida tarif edilen alanlara ek olarak, veri yükü alim tarafinda bulunan bir partner uçbirime, kodek türünü veya bit hizini anahtarlamaya yönelik bir talebin gönderilmesi için bir alan ("kodek türü/bit hizi anahtarlama talebi" alani) da dahil edilebilir. Bu alanin her bir çerçeve için dahil edilmesinin gerekli olmadigi ve sadece gerektigi takdirde dahil edilebilecegi dikkate alinmalidir. Yönteni bu noktaya kadar Sekil 5'te gösterildigi üzere veri yükü alim tarafinin, veri kisminin A kodegi ile uyumsuz modda veri veya A kodegi ile uyumlu modda veri içerip içermedigini belirlemesini saglayan yapilandirmayi uygulamaya yönelik alani ("kodek türü" alani, "bit hizi" alani) ve kodek türünü veya bit hizini anahtarlama talebini partner uçbirime göndermeye yönelik alani ("kodek türü/bit hizi anahtarlama talebi" alani) açikça içeren baslik kismina sahip B kodeginin veri yükü formati ile birlikte tarif edilmistir. Ancak yöntemin daima Sekil 5'te gösterilen yönteni olmasi gerekmez. Ayrica, Sekil 'te gösterilen veri yükü formatinda, veri yükü formatinin baslik kismindan ve veri kisminda olustugu, ancak veri yükünü almis olan alim tarafindaki uçbirimin veriyi baslik kismi olmadan dogru bir sekilde çözebilmesi halinde veri yükü formatindar baslikr kisminin göz ardi edilebilecegir bir örnek tarif edilmistir. B kodeginin veri yükü formati Sekil 5'te gösterilen örnek ile sinirli degildir ve örnegin NPL 7'de tarif edilen G.718 veri yükü formatinda oldugu gibi bit hizlarina karsilik gelen katmanlarin bir kombinasyonu da ayri degerler olarak açiklanabilir. Sekil 6, bir çagri basladiginda oturum kararlastirma asamasinda üçbirimler arasinda paylasilan bir oturum tanimlama protokolü (SDP) teklifinin ve SDP yanitinin bir örnegini gösterir. Burada, bir çagri yapan her iki UE'nin B kodegini destekledigi ve çagri basladiginda her iki UE'nin de PS agina bagli oldugu varsayilir. Sekil 6'da gösterildigi üzere, B kodegini destekleyen UE, UE'nin A kodegini desteklemedigi durumlarda bile, bir SDP teklifinde A kodegini. ve B kodegini tanimlar. Bunun nedeni, partner uçbirimin A kodegini destekledigi ve ancak B kodegini desteklemedigi durumlarda, kodek kararlastirma asamasinda A kodeginin, A kodegindeki RTP veri yükü formati vasitasiyla, B kodeginin A kodegi ile uyumlu modunun kullanilmasini saglayacak sekilde seçilmesidir. Sekil 6'da, SDP teklifini almis olan UE B kodegini seçer ve seçilen B kodegini SDP yanitinda açiklar. SDP teklifi ve SDP yaniti ayrica B kodegi seçildiginde bir tercihli modun (A kodegi ile uyumsuz mod veya A kodegi ile uyumlu mod, bit hizi, bant genisligi veya benzerleri) açiklamasini da içerebilir. Tercihli mod, bir iletisim hizmeti saglayan bir operatör tarafindan önceden belirlenebilir ve UE'ye yazilim veya benzeri bir formda dahil edilebilir. Mevcut yapilanmada, B kodegi seçildiginde, A kodegi ile uyumsuz modun tercihli bir mod olarak kullanildigi varsayilir. Bu noktadan itibaren, mevcut yapilanmaya göre mobil iletisim agi (Sekil 1) tarif edilecektir. Ilk olarak, Sekil 1'de gösterilen UE 100 veya 102 tarif edilecektir. Sekil 7, mevcut yapilanmaya göre UE lOO'ün ve lO2'nin (uçbirim) bir yapilandirmasini gösteren bir blok diyagramdir. UE 100 ve 102'den her biri bir alim bölümüne (700), bir iletim bölümüne (702), bir kodek kararlastirma bölümüne (704), bir RTP veri yükü analiz bölümüne (706), bir RTP veri yükü üretim bölümüne (708) ve bir kodek bildirim bölümüne (710) sahip iletisim verisini (RTP veri yükü dahil) ve imlesimi veya benzerlerini alir. Örnegin alim bölümü (700), MSC/MGW'den (110) iletilen bir RTP veri yükünü alirken (örnegin bkz. Sekil ), alinan RTP veri yükünü RTP veri yükü analiz bölümüne (706) Iletim bölümü ( ve imlesimi veya benzerlerini iletir. Kodek. kararlastirma bölümü (704), uçbirimler (UE 100 ve UE 102) arasinda iletisim için kullanilacak kodegi kararlastirir. Daha özel bir ifadeyle, kodek kararlastirma bölümü (704) bir SDP teklifi veya SDP yaniti (örnegin bkz. Sekil 6) olusturur ve kodek kararlastirma islemini gerçeklestirir. Bu durumda kodek kararlastirma bölümü (704), bir SDP teklifi olustururken, Sekil 6'da gösterildigi üzere uçbirimin yukarida tarif edildigi gibi B kodegini destekledigi ve ancak A kodegini desteklemedigi durumlarda bile A kodegini SDP teklifine dahil eder. Müzakerede B kodegi seçildiginde, kodek kararlastirma bölümü (704), yukarida tarif edildigi üzere SDP teklifinde veya yanitinda açiklanan bilgiye ya da önceden yazilima veya benzerlerine dahil edilmis olan bilgiye göre bir tercihli mod (A kodegi ile uyumsuz mod veya A kodegi ile uyumlu mod, bit hizi, bant genisligi veya benzerleri) seçer ve tercihli modu RTP veri yükü üretim bölümüne (708) gönderir. RTP veri yükü analiz bölümü (706), alim bölümünden (700) alinan RTP veri yükünün baslik kismini analiz eder ve RTP veri yükünün veri kismina dahil edilen veri ile ilgili bilgiyi (Örnegin kodek türü, bit hizi veya benzerleri) belirler. RTP veri yükü analiz bölümü (706) belirlenen bilgiyi ve veri kismina dahil edilen veriyi bir kod çözücüye (sekilde gösterilmez) gönderir. Alim bölümünden (700) alinan RTP veri yükünün bir "kodek türü/bit hizi anahtarlama talebi" talimati içermesi halinde, RTP veri yükü analiz bölümü (706) talimati bir kodlayiciya (sekilde gösterilmez) ve RTP veri yükü üretim bölümüne (708) gönderir. Kodlayici, RTP veri yükü analiz bölümünden (706) gelen bilgiyi ve talimati esas alarak veriyi kodlar. RTP veri yükü üretim bölümü (708), kodlayicidan alinan veri ve kodek kararlastirma bölümünden (704) alinan veri ile ilgili bilgiyi (örnegin kodek türü, bit hizi) içeren bir RTP veri yükü üretir (örnegin bkz. Sekil 5). Bu durumda RTP veri yükü üretim bölümü ( bir sonra, talimat esasinda bir RTP veri yükü üretir. Üretilen RTP veri yükü, iletim bölümü (702) üzerinden iletilir. Kodek bildirim bölümü (710) UE'si PS agindan CS agina geçis yaptiginda, kodek bildirim bölümü (710), PS aginda UE tarafindan kullanilan kodegi PS aginin. ag dügümüne (örnegin MME) bildirir. Bildirilen luxkým PS agina ait bir` ag dügümü (MME) üzerinden MSC/MGW'ye (110) belirtilir. Bu noktadan itibaren, Sekil 1'de gösterilen MSC/MGW (110) tarif edilecektir. Sekil 8, mevcut yapilanmaya göre MSC/MGW'nin (110) (ag dügümü) bir yapilandirmasini gösteren bir blok diyagramdir. MSC/MGW (110) bir alim bölümüne (800), bir iletim bölümüne (802), bir kodek saptama bölümüne (804), bir kodek kararlastirma bölümüne (806), bir RTP veri yükü üretini bölümüne (808) ve bir RTP 'veri yükü analiz bölümüne (810) sahip olacak sekilde yapilandirilir. Sekil 8'de gösterilen MSC/MGW'de (110), alim. bölümü (800), iletisim verisini (RTP veri yükü dahil) ve imlesimi veya benzerlerini alir. Örnegin alim bölümü (800), UE 102'den iletilen RTP veri yükünü aldiktan sonra (örnegin bkz. Sekil ), alinan RTP veri yükünü RTP veri yükü analiz bölümüne (810) Iletim bölümü ( ve imlesimi veya benzerlerini iletir. Kodek saptama bölümü (804), PS agindan CS agina geçis yapmis olan bir uçbirim› (Sekil 1'de UE 100) tarafindan CS aginda kullanilacak kodegi saptar. Kodek saptama bölümü (804) ayrica PS agindan CS agina geçis yapmis olan bir uçbirim (Sekil 1'de UE 100) tarafindan PS aginda kullanilacak kodegi saptar. Uçbirim (UE 100) tarafindan PS aginda kullanilan kodegi saptama yöntemi, NPL 5'te açiklandigi üzere, UE 100 (kodek bildirim bölümü (710)) C8 agina geçis yaptiginda PS agindaki ag dügümü (MME veya benzerleri) tarafindan belirtilen bir yöntem olabilir. Alternatif olarak, uçbirim (UE 100) tarafindan PS aginda kullanilan kodegi saptama yöntemi, kodegin SCC AS gibi baska ag dügümlerinden elde edilmesini saglayan bir yöntem olabilir. Uçbirim (UE 100) tarafindan CS aginda kullanilan kodegi saptama yöntemi, UE 100 CS agina geçis yaptiginda, CS aginda UE 100 ile ag dügümü (RNC ve MSC/MGW (110)) arasinda iletilen/alinan imlesim üzerinden kararlastirilan bilginin kullanildigi bir yöntem olabilir. Kodek. saptama bölümü (804) kodek saptama sonucunu. RTP veri yükü üretim bölümüne (808) gönderir. Kodek kararlastirma bölümü (806) örnegin RTP veri yükü üretim bölümünden (808) gelen bir talimata göre UE tarafindan kullanilacak kodegi kararlastirir. Örnegin kodek kararlastirma bölümü (806), PS agindan CS agina geçis yapan uçbirimin (Sekil 1'de UE 100) iletisini partneri olan 'uçbirim (Sekil 1'de UE 102) tarafindan kullanilacak kodegi kararlastirir (yeniden kararlastirir). RTP veri yükü üretim bölümü (808), kodek saptama bölümünden (804) alinan kodek saptama sonucu esasinda, uçbirimden (Sekil 1'de UE 100) alinan veriyi kullanarak, uçbirimin iletisim partneri (Sekil 1'de UE üretir. Örnegin PS agindan CS agina geçis yapmis olan uçbirim tarafindan CS aginda kullanilan. kodek Z& kodegi oldugunda ve uçbirim tarafindan PS aginda kullanilan kodek B kodegi oldugunda, RTP veri yükü üretim bölümü (808), uçbirimden alinan verinin (A kodegi verisi) kodegini, B kodeginin A kodegi ile uyumlu moduna anahtarlar. Yani MSC/MGW (110), uçbirimden alinan A kodegi verisini, B kodeginin RTP veri yükü formatini kullanarak (bkz. Sekil 5) iletim bölümü (802) üzerinden B kodeginin A kodegi ile uyumlu modu olarak iletir. Kodek saptama bölümünden (804) alinan kodek saptama sonucunun yukarida tarif edilenden farkli oldugu durumlarda, RTP 'veri yükü 'üretini bölümü (808), alinan verinin. iletini hedefi olan iletisim partneri (Sekil 1'de UE 102) ile birlikte bir kodegi kararlastirmasi (yeniden kararlastirmasi) için kodek kararlastirma bölümüne (806) talimat verir. RTP veri yükü üretim bölümü (808), gerektiginde, kararlastirma sonucunu esas alarak geçis yapan uçbirimden alinan iletisim verisini kod dönüsümüne tabi tutar` ve kararlastirma sonucu esasinda modu bir kodek moduna anahtarlar. Kodek anahtarlamasindan sonra veri (üretilen RTP veri yükü), iletim bölümü (802) üzerinden RTP veri yükü analiz bölümü (810), uçbirimden (UE 102) iletilen RTP veri yükünün baslik kismi analiz eder ve RTP veri yükünün veri kismina dahil edilen veri ile ilgili bilgiyi (örnegin kodek türü, bit hizi) belirler. RTP veri yükü analiz bölümü (810) belirlenen bilgiyi kodek saptama bölümüne (804) gönderir. Bu noktadan itibaren, MSC/MGW'de (110) (Sekil 8) gerçeklestirilen kodek islemlerinin ayrintilari Sekil 9'a basvurularak tarif edilecektir. Burada, Sekil 1'de gösterildigi üzere, UE 100 ve UE 102 PS agina bagliyken ve bir çagri yapiyorken UE 100'ün PS agindan CS agina geçis yaptigi bir durum tarif edilecektir. Yani MSC/MGW (110), PS aginda iletisim halinde olan iki uçbirimden (UE 100 ve 102) biri (UE 100) C8 agina geçis yaptiginda iki uçbirim arasinda veri iletimini gerçeklestiren bir ag dügümüdür. Sekil 9'da gösterilen ST900'de, RTP veri yükü üretin1 bölümü (808), kodek saptama bölümündeki (804) saptama sonucunu esas alarak, CS aginda UE 100 tarafindan kullanilan kodegin A kodegi olup olmadigini belirler. CS aginda UE lOO tarafindan kullanilan kodegin A kodegi olmasi halinde (ST, ST902'de, RTP veri yükü üretim bölümü (808), kodek saptama bölümündeki (804) saptama sonucunu esas alarak, PS aginda (geçisten önce) UE 100 tarafindan kullanilan kodegin B kodegi olup olmadigini belirler. PS aginda UE 100 tarafindan kullanilan kodegin B kodegi olmasi halinde (ST, ST904'te, RTP veri yükü üretim bölümü (808), UE 100'den iletilen verinin kodegini (A kodegi), B kodeginin A kodegi ile uyumlu bir moduna anahtarlar. Yani RTP veri yükü üretim. bölümü (808), B kodeginin RTP veri yükü formatini kullanarak, UE lOO'den iletilen A kodegi verisini, B kodeginin A kodegi ile uyumlu bir moduna dönüstürür ve veriyi iletim bölümü (802) üzerinden UE 102'ye iletir. Bu sayede, B kodegini kullanan UE UE 102'ye iletilen veriyi, B kodegi verisi (B kodeginin A kodegi ile uyumlu modu) olarak ele almasi saglanir. Öte yandan, CS aginda UE 100 tarafindan kullanilan kodegin A kodegi olmamasi halinde (ST veya PS aginda UE 100 tarafindan kullanilan kodegin B kodegi olmamasi halinde 102 ile birlikte oturum yeniden kararlastirma islemini gerçeklestirir ve kodegi belirler. RTP veri yükü üretim bölümü (808) akabinde belirlenen kodegin RTP veri yükünü üretir. Alternatif olarak, ST, UE lOO'den iletilen veriyi kod dönüsümüne tabi tutabilir ve dönüstürülen veriyi (UE 102 için veri) UE 102'ye iletir. Dolayisiyla MSC/MGW (110), bir UE için bir kodek degisimi saptandiginda, UE degisiminden sonraki kodegi ve UE degisiminden önceki kodegi esas alarak, diger UE için verinin kodeginin anahtarlanip anahtarlanamayacagini belirler. Bu noktadan itibaren, mevcut yapilanmada UE 100 veya 102 (Sekil 7) ve MSC/MGW (110) (Sekil 8) isletimine dair bir örnek tarif edilecektir. Asagidaki açiklamalarda, Sekil 1 ve Sekil 2'de, UE 100 ve UE 102 PS agina baglidir ve bir Çagri baslatir. Burada UE lOO'den UE 102'ye bir çagrinin yapildigi varsayilir. Bir çagri basladiginda, UE 100 ile UE 102 arasinda kullanilacak kodek kararlastirilir. Örnegin UE 100 (kodek kararlastirma bölümü (704)) bir SDP teklifi olusturur (örnegin bkz. Sekil 6) ve SDP teklifini UE 102'ye iletir. Öte yandan UE 102 (kodek kararlastirma bölümü (704)) bir SDP yaniti olusturur (örnegin bkz. Sekil 6, B kodegi Sekil 6'da seçilir) ve SDP yanitini UE lOO'e iletir. Çagri baslangici ile ilgili bu örnek islem tamamlandiginda, UE 100 veya 102, B kodeginin A kodegi ile uyumsuz bir modunu (B kodegi seçildiginde tercihli mod) kullanarak bir çagri yapar (Sekil 2: PS üzerinden Konusma Akabinde UE 100, Sekil 1'de gösterildigi üzere, PS agindan CS agina geçis yapar (STZOO ve Sekil 2'de gösterilen ST204). Burada, CS aginda UE 100 tarafindan kullanilan kodegin A kodegi oldugu varsayilir. MSC/MGW (110) (kodek saptama bölümü (804)), UE 100'ün geçis islemleri ile eszamanli olarak, CS agina geçis yaparken UE 100 tarafindan kullanilacak. kodegi saptar. MSC/MGW (110) (kodek saptama bölümü (804)) ayrica PS aginda UE 100 tarafindan kullanilan kodegi saptar. MSC/MGW (110), yukarida tarif edildigi üzere, CS aginda UE 100 tarafindan kullanilan kodegin A kodegi oldugunu ve PS aginda UE 100 tarafindan kullanilan kodegin B kodegi oldugunu saptar (yani Sekil 9'da gösterilen Bu durumda MSC/MGW (, UE lOO'den iletilen verinin kodegini (A kodegi), B kodeginin A kodegi ile uyumlu bir moduna anahtarlar ve böylece UE 102 için bir RTP veri yükü üretir. Yani MSC/MGW (110), UE lOO'den iletilen A kodegi verisini, B kodeginin RTP veri yükü formatini kullanarak, B kodeginin A kodegi ile uyumlu bir modu olarak UE 102'ye iletir. Bu durumda, RTP veri yükü üretim bölümü (808) UE 100'den iletilen verinin kodegini anahtarladiginda, MSC/MGW (110), A kodegi ile uyumsuz bir inoddan IX kodegi ile uyumlu. bir moda anahtarlama için, UE 100'ün iletisim partneri olan UE 102'ye bir talep gönderebilir. Örnegin, B kodeginin RTP veri yükü formatinda (örnegin bkz. Sekil 5), MSC/MGW (110) (RTP veri yükü üretim bölümü (808)), A kodegi ile uyumsuz moddan A kodegi ile uyumlu moda anahtarlama için bir talimati baslik kismina dahil edebilir ("kodek türü/bit hizi anahtarlama talebi" alani). Öte yandan UE , MSC/MGW'den (110) alinan veriye dahil edilen bilgiden (RTP veri yükünün baslik kismindaki bilgi), RTP veri yükünün veri kismina dahil edilen verinin A kodegi (A kodegi ile uyumlu bir mod olarak islenebilecek kodek) oldugunu belirler ve bilgiyi ve veriyi kod çözücüye aktarir. Böylece UE 102'nin kod çözücüsü alinan verinin kodeginin A kodegi (B kodeginin A kodegi ile uyumlu modu) oldugunu algilayabilir ve veriyi çözebilir. Alinan RTP veri yükü, A kodegi ile uyumsuz moddan A kodegi ile uyumlu moda anahtarlama için bir talep içerdiginde, UE 102 (örnegin RTP veri yükü analiz bölümü (706)), anahtarlama talebini bir kodlayiciya (sekilde gösterilmez) ve RTP veri yükü üretim bölümüne (708) gönderir. Bu, UE 102'nin, UE 102'den iletilen veri için de B kodeginin A kodegi ile uyumlu modunu kullanmaya karar vermesini saglar. Yani UE 102 (RTP veri yükü üretim bölümü (708)), B kodeginin veri yükü formatinda kodlayicidan alinan A kodegi verisi ile uyumlu modu saklar ve veriyi MSC/MGW'ye (110) iletir. Dolayisiyla MSC/MGW'de (110), mevcut yapilanmaya göre, kodek saptama. bölümü (804) PS aginda UE 100 tarafindan kullanilan kodegi ve CS aginda UE 100 tarafindan kullanilacak kodegi10 saptar ve PS aginda UE 100 tarafindan kullanilan kodegin, CS aginda UE 100 tarafindan kullanilan kodek ile uyumlu bir moda sahip bir kodek olmasi halinde, RTP veri yükü üretim bölümü (808), UE 100'den iletilen verinin kodegini, PS aginda UE 100 tarafindan kullanilan kodegin uyumlu bir moduna anahtarlayarak UE , PS aginda UE 100 tarafindan kullanilan kodegin, CS aginda UE 100 tarafindan kullanilan kodek ile uyumlu bir moda sahip bir kodek olmasi halinde, UE 100'den iletilen A kodegi verisini, B kodeginin RTP veri yükü formatini kullanarak A kodegi ile uyumlu modda iletir. Bu sayede, B kodegini kullanan UE 102'nin, UE 102 kodegini degistirmeden UE 100'den veri almasi saglanir. Yani MSC/MGW (110), UE 100'den geçisten sonraki kodek verisini, geçisten önceki bir kodegin bir kismina (geçisten önceki kodek modlarindan birine) anahtarlar, UE 100 ile UE 102 arasinda kodegi degistirmeye yönelik imlesim gerekliligini ortadan kaldirir ve böylece çagri kesilme süresinin uzamasini engelleyebilirp MSC/MGW (110), UE 100 ile UE 102 arasindaki kodek verisini degistirmeden sadece kodek modunu anahtarlar ve böylece kod dönüsümünün aksine çagri kalitesinin kötülesmesini engelleyebilir. Dolayisiyla, mevcut yapilanmaya göre, iletisim halindeki uçbirimlerden biri tarafindan kullanilan kodegin degistigi durumlarda bile iletisimin sürdürülmesi ve ayrica çagri kalitesinin kötülesmesine neden olmadan bir çagrinin kesilme süresinin kisaltilmasi mümkündür. Mevcut yapilanmaya göre, uçbirimden (UE 100) iletilen verinin kodegi anahtarlandiginda, MSC/MGW (110), diger uçbirim (UE 102) tarafindan iletilen veri için uyumlu bir moda anahtarlama talebini diger uçbirime (UE 102) iletir. UE 102 akabinde MSC/MGW'den (110) gelen A kodegi ile uyumlu moda anahtarlama talebine göre A kodegi ile uyumlu moddaki veriyi iletir. Bu sayede, MSC/MGW (110) ve UE 100'ün UE 102'den iletilen veriyi (B kodeginin A kodegi ile uyumlu modu) A kodegi verisi olarak islemesi saglanir. A kodegi ile uyumsuz moddan A kodegi ile uyumlu moda anahtarlama talebinin UE 102'ye belirtiminin daima MSC/MGW'den (110) UE 102'ye gönderilen RTP veri yüküne dahil edilmesinin gerekli olmadigi dikkate alinmalidir. Örnegin anahtarlama talebi UE 102'ye, Sekil 2'de gösterilen ST202'de MSC/MGW'den (110) iletilen SDP-MGW ile INVITE SDP'sinde, Sekil 10'da gösterilen bir SDP teklifi olarak belirtilebilir. Ayrica, yukarida tarif edilen anahtarlama talebi MSC/MGW'den (110) UE 102'ye NPL 6'da açiklanan RTCP-APP vasitasiyla belirtilebilir. UE 102, A kodegi verisini B kodeginin RTP veri yükü formatinda aldiginda, veriyi aldiktan sonra UE 102'ye ait verinin (iletim verisi) de A kodegi ile uyumlu modda kodlanmasi gerektigini belirleyebilir. Bu durumda, yukarida tarif edilen anahtarlama talebi gereksiz hale gelir. (Yapilanma 2) Mevcut yapilanma Sekil 3 ve Sekil 4'e basvurularak tarif edilecektir. Asagidaki açiklamalarda, 1. Yapilanmada oldugu gibi, UE 100 ve UE 102'nin ilk önce PS aginda B kodegini kullanarak bir çagri yaptigi ve sadece UE 100'ün PS agindan CS agina geçis yaptigi varsayilir. Ayrica, CS aginda UE 100 tarafindan kullanilan kodek A kodegidir. Sekil 3 ve Sekil 4'te gösterilen ATCF/ATGW (320) basitçe bir veri sabitleme noktasidir. Bu nedenle, Sekil 3 ve Sekil 4'te gösterilen ATCF/ATGW (320), UE 100'den UE 102'ye veya UE 100, UE 102 (Sekil 7) fonksiyonlari 1. Yapilanmadakilerle (Sekil 5 ila Sekil 9) özdestir. Ancak, burada MSC/MGW'nin (110) 1. Yapilanmadan tek farki, UE 102'ye bir kodek anahtarlama talebi (A kodegi ile uyumsuz bir moddan A kodegi ile uyumlu bir moda anahtarlama talebi) belirtildiginde, Sekil 2'de gösterilen ST202'deki SDP ile INVITE mesajinin kullanilamamasidir. ATCF/ATGW'nin (320), Sekil 3'te gösterilen B `Yolunda UE 100 tarafindan kullanilan bir kodek ve Sekil 3'te gösterilen A Yolunda UE 102 tarafindan kullanilan bir kodek hakkinda bilgiye sahip oldugu› ya da bilgiyi baska bir dügümden elde etme kapasitesine sahip araçlarla donatili oldugu varsayilir. Bu durumda ATCF/ATGW ( kodek saptama bölümünün (804) PS aginda (Sekil 3'te gösterilen B Yolu) UE 100 tarafindan kullanilan kodek hakkinda herhangi bir bilgiye sahip olmadigi durumlarda bile, PS aginda UE 100 tarafindan kullanilan kodek hakkindaki bilgiyi, Sekil 4'te gösterilen ST302'de SDP-MGW ile INVITE yanit mesaji olarak MSC/MGW'ye (110) belirtebilir. Dolayisiyla MSC/MGW (, PS aginda UE 100 (geçis yapan uçbirim) tarafindan kullanilan bir kodegi hemen belirleyebilir. Yani MSC/MGW (110), PS aginda UE 100 (geçis yapan uçbirim) tarafindan kullanilan kodek esasinda, B kodeginin RTP veri yükü formatini kullanarak, UE 100'den iletilen veriyi A kodegi ile uyumlu bir moda ayarlayabilir ve veriyi hemen UE 102'ye iletebilir. Benzer bir sekilde, MSC/MGW (110), UE 102'ye anahtarlama talebini hemen UE 102'ye iletebilir. Mevcut yapilanmaya göre, bir eSRVCC semasinin söz konusu oldugu ya da iletisim halindeki uçbirimlerden biri tarafindan kullanilan kodegin 1. Yapilanmadaki gibi degistigi durumlarda bile iletisimin sürdürülmesi ve ayni zamanda çagri kalitesinin kötülesmesine neden olmadan bir çagrinin kesilme süresinin kisaltilmasi mümkündür. (Yapilanma 3) Bu yapilanmada, PS agindan CS agina geçis yapmis olan bir uçbirimin (Sekil 1'de UE 100) tekrar PS agina döndügü bir durumun açiklamasi yapilacaktir. Sekil 11, mevcut yapilanmaya göre UE 100'ün ve 102'nin (uçbirim) bir yapilandirmasini gösteren bir blok diyagramdir. Sekil 11'de, 1. Yapilanmadakilerle (Sekil 7) Özdes bilesenlere ayni referans numaralari atanir ve bunlarin açiklamasi göz ardi edilir. Sekil 11'de gösterilen UE 100'de (102) uçbirim konum belirleme (102) bagli oldugu agi (PS agi veya CS agi) belirler, yani konumunu belirler. Bu sayede UE 100'ün (102) geçis yapmasi saglanir. Uçbirim konum belirleme bölümü (1100), uçbirim konum (örnegin e-nodeB veya nodeB) baz istasyonu kimliginden (ID) belirler ya da UE 100 veya 102 konumunu, PS çekirdek aginda baglanti kurulumundan belirler. Örnegin PS agindan CS agina geçis yapmis olan UE 100'ün tekrar PS aginar döndügü 'varsayilir. Ayrica, UE 100'ün› CS aginda IX kodegini kullandigi varsayilir. Bu noktada uçbirim konum belirleme bölümü (1100), UE 100'ün PS agina bagli oldugunu Uçbirim. konum belirleme bölümü (1100) vasitasiyla PS agina bagli oldugu› belirlenmis olan› UE 100, UE 100'ün kodegini A kodeginden B kodegine (A kodegi ile uyumsuz mod) anahtarlar. UE , B kodeginin veri yükü formatini kullanarak bir RTP veri yükü üretir. Bu RTP veri yükü, iletim bölümü (702) üzerinden UE lOZ'ye iletilir. Öte yandan, UE , UE lOO'den alinan verinin kodeginin, A kodegi ile uyumlu bir moddan A kodegi ile uyumsuz bir moda anahtarlandigini saptar. RTP veri yükü analiz bölümü (706) akabinde UE lOO'ün kodeginin anahtarlanmis oldugunu belirten bilgiyi ve veriyi bir kod çözücüye aktarir. Dolayisiyla, UE 102'nin kod çözücüsü, B kodeginin A kodegi ile uyumsuz modunda UE lOO'den alinan veriyi çözer. Alinan RTP veri yükü, A kodegi ile uyumlu moddan A kodegi ile uyumsuz moda anahtarlama için bir talep içerdiginde, UE bu anahtarlama talebini kodlayiciya ve RTP veri yükü üretini bölümüne (708) aktarir. Dolayisiyla UE 102, B kodeginin A kodegi ile uyumsuz modunu, UE 102'den iletilen veri üzerinde de kullanmaya karar verir. Yani UE , kodlayici tarafindan B kodeginin veri yükü formatinda aktarilan A kodegi ile uyumsuz moddaki veriyi saklar ve veriyi UE lOO'e iletir. A kodegi ile uyumlu moddan A kodegi ile uyumsuz moda anahtarlama talebinin UE 102'ye belirtiminin daima UE lOO'den UE 102'ye gönderilen RTP veri yüküne dahil edilmesi gerekmez. Anahtarlama talebi örnegin NPL 8'de tarif edilen bir IMS mesajina dahil edilebilir. Anahtarlama talebi MSC/MGW'den (110) UE 102'ye NPL 6'da tarif edilen RTCP-APP vasitasiyla belirtilebilir. A kodegi ile uyumsuz moddaki veri B kodeginin RTP veri yükü formatinda alindiktan sonra, UE 102, veriyi aldiktan sonra UE 102'ye ait verinin (iletini verisi) de A kodegi ile uyumsuz modda kodlanmasi gerektigini belirleyebilir. Bu durumda, yukarida tarif edilen anahtarlama talebi gereksiz hale gelir. Bu sayede, PS agindan CS agina geçis yapmis olan uçbirimin tekrar* PS agina döndügü durumlarda bile, uçbirim, uçbirimin mevcut konumunu esas alarak kodegi degistirir ve böylece iletisimi sürdürebilir ve ayni zamanda çagri kalitesinin kötülesmesine neden olmadan bir çagrinin kesilme süresini kisaltabilir. Bulusun yapilanmalari yukarida tarif edilmistir. Yukarida tarif edilen yapilanmalarda ATCF/ATGW (320), MSC/MGW (110) ve SCC AS/CSCF'den her biri tek bir dügüm olarak tarif edilmistir. Ancak ATCF/ATGW ( ve SCC AS/CSCF'den her biri birbirlerine bir arabirim üzerinden bagli iki veya daha fazla farkli dügüm seklinde yapilandirilabilir. Yani yukarida tarif edilen fonksiyon, ATCF ile ATGW arasinda, MSC ile MGW arasinda ve SCC AS ile CSCF arasinda çok sayida dügüme dagitilabilir. Ayrica, yukarida tarif edilen ilgili yapilanmalarda açiklamalar genel olarak konusma sesleri ile ilgili kodek kullanilarak yapilmistir. Ancak bulus bununla sinirli degildir ve müzik, ses, görüntü veya benzerlerine de uygulanabilir. Bunlarin yani sira mevcut bulus herhangi bir sekilde yukarida tarif edilen yapilanmalarla sinirli degildir ve çesitli degisiklikler mümkündür. Yukaridaki yapilanmalarda mevcut bulusun donanim ile birlikte uygulandigi bir örnek durum. tarif edilmistir, ancak. mevcut bulus, donanim ile uyumlu bir yazilim ile birlikte de uygulanabilir. Yukaridaki yapilanmalarin açiklamalarinda kullanilan fonksiyon bloklarindan her biri tipik olarak bir tümlesik devre olan LSI (genis ölçekli tümlestirme) biçiminde uygulanir. Fonksiyon bloklarinin her biri ayri tek bir çip olabilir ya da fonksiyon bloklarinin bazilari veya tümü birlikte tek bir çip halinde üretilebilir. Burada "LSI" terimi kullanilmaktadir, ancak tümlesik devre, tümlesme derecesindeki farklara göre bir IC (tümlesik devre), bir sistem LSI aygiti, bir süper LSI aygiti veya bir ultra LSI aygiti olarak da anilabilir. Bunlarin yani sira, tümlesik devre LSI ile sinirli degildir ve bir özel devre veya bir genel amaçli islemci ile birlikte uygulanabilir. Ayrica, LSI imalatindan sonra programlanabilen bir FPGA (alanda programlanabilir kapi dizisi) ya da LSI içindeki devre hücrelerinin baglantilarinin ve ayarlarinin yeniden yapilandirilmasini saglayan bir yeniden yapilandirilabilir islemci de kullanilabilir. Ilaveten, yari iletken teknolojisinde veya bunun türevi teknolojilerde gelismeler sonucunda LSI teknolojisi yerine baska bir devre tümlestirme teknolojisinin ortaya çikmasi halinde fonksiyon bloklarini tümlestirmek için bu teknoloji kullanilabilir. Örnegin biyoteknoloji uygulamalari da mümkündür. TR TR TR TR TR TR