TARIFNAME GELISTIRILMIS BIR ORTODONTIK CIHAZ Bulusun Alani Mevcut bulus, bir ortodontik tedavinin tedavi sonrasi döneminde dislerin konumunu sabitlemek için gelistirilmis bir ortodontik cihaz ve bunun dil tarafinda tutucu formu seklinde bir imalat yöntemi ile ilgilidir. Önceki Teknik Ortodontik tutucular, dislerin yanlis hizalanmasini engellemek için tedavi sonrasi prosedürde kullanimlariyla iyi bilinmektedir. Bir tutucu genellikle yuvarlak bir kesite sahiptir ve hizaya getirilen dislerin baslangiç konumlarini kaybetmemesi için bir süre boyunca birden çok disi stabilize etmek üzere yapilandirilir. Kalicilik süresi genellikle 1 yildan uzundur ve bazi ortodontik vakalarda 5 yili bile geçebilir. Geleneksel tutucularla ilgili en yaygin sorun, birkaç dise yapistirilan tutucunun kompozit resinden kopmasi veya tutucuya uygulanan çignemenin etkisi ve çigneme basinci ve diger mekanik kuvvetler nedeniyle hasar görmesi sebebiyle bagin çözülmesidir. Önceki teknikte tutucularin konfigürasyonu ve olusturulmasi için farkli uygulama türleri vardir. Sarimli paslanmaz çelikten yapilmis tutucu, glas fiberden yapilmis tutucu, nikel ve nikel alasimindan yapilmis tutucu, titanyum ve titanyum alasimindan yapilmis tutucu ve altin kaplamali paslanmaz çelikten yapilmis tutucu, geleneksel tutuculara bazi örneklerdir. Bu ürünlerin çogu hastanin dis morfolojisine uygun olmasi için alt veya üst çenede el isçiligi ile bükülmektedir Sarimli paslanmaz çelik, tüm bu malzemeler arasinda en ekonomik olani ve en popüler olanidir. Sarimli paslanmaz çeligin mekanik davranisi nitinol malzemeye çok yakindir. Ayni sekilde nikel-titanyum alasimlari (yani nitinol) veya sekil hafizali alasimlar da isil islem ve el isçiligi ile bükülmeyi mümkün kildiklari için popüler malzemelerdir. Bir çenede çok sayida disi stabilize etmek için konfigüre edilen bu tür bir tutucu, uzunlamasina yöne enine uzanan yamuk çikinti ve çentiklere sahip bölümleri içeren bir tutucu tipi bagliligin arttirilmasi ve böylece tutucunun dayanikliliginin arttirilmasi amaciyla saglanmistir. Ancak özellikle cnc talasli imalat, lazer veya tel erozyon yaklasimlari ile böyle birtip imal etmek ekonomik degildir. Ek olarak, bu tür yamuk bölümlerin (testere biçagi gibi) bir plakadan kesilmesi çok fazla çapak saglayacaktir ve böyle bir tutucu modelinin son islem sonrasi- temizleme islemi is akisi zaman alicidir. açiklanmistir, burada tutucu parçasinin islenmis bir yüzeyi, tutucu parçanin takili oldugu durumda dis yüzeyine bakar ve burada, tutucu parçasinin bir üst veya alt tarafi, saç metal plaka düzleminin bir orijinal yüzey düzlemine karsilik gelir. Baska bir deyisle, tutucu bir metal levhadan bir isleme aleti veya bir lazer kesim ile kesilir. Böyle bir modelin bir diger faydali noktasi ise nitinol malzeme kullanilmasidir. Nitinol materyalin kullanilmasi, mekanik özellikleri ve kopmaya karsi direnci nedeniyle ortodontik tutucularin üretilmesi amaciyla avantajli görünmektedir. Ancak literatürde bu tür bir nitinol tutucunun kullanimi ile sarimli paslanmaz çelik tutucu kullanimi arasinda özellikle kopma (ayrilma) oranlarinda istatistiksel bir fark olmadigini gösteren birçok çalisma bulunmaktadir. malzemeden olusturuldugu farkli bir tutucu tipini açiklar. Bu belgede açiklanan tutucunun düzenlemeleri, artan yüzey alani gerektirir ve bu nedenle, genis yüzey alani ve artan karmasiklik nedeniyle agiz hijyeni sorunlari ortaya çikar. EP1539021 81, iki ucunun her birinde pürüzlü yüzey elemanlarina sahip olan baska bir tutucu tipini açiklar. Tutucu titanyum veya titanyum alasimindan tek parça olarak üretilir. Ancak söz konusu tutucu seri üretim için yapilmis olup, dis morfolojisine ve dislerin interdental yerlerine göre kisisellestirmeye uygun degildir, ayrica debonding problemini veya biyofilm olusumlarini önlemek için ileri yüzey teknolojileri veya yaklasimlari uygulanmamistir ve bu nedenle hiçbir zaman genis çapta ticarilestirilmemistir. Ne yazik ki, açiklanan tutucularin bir takim dezavantajlari vardir. Önceki teknige iliskin sorunlardan biri, tutucularin, rastgele ve seçici olarak pürüzlendirilmis yüzeyler nedeniyle uzun süreli kullanimda baglanma veya hasar ve korozyon veya biyofilm sorunlari yasamasidir. Mevcut tutucularin en zayif noktasi, ürünün dislere temas eden tüm bölgeleri ve yapistiricisiz kalan dis arasi yerlerinde ayni yüzey pürüzlülük parametrelerine sahip olmasidir. Öte yandan, daha iyi yapisma amaciyla üzerine saglanan rastgele ve seçici olmayan pürüzlü yüzeyler uzun vadede yeterli dayanikliligi saglamamaktadir. Böyle bir tutucu, yukarida belirtilen sabit yüzey parametreleri nedeniyle ayni anda, iyi bir yapiskanlik ve korozyon direnci saglamaz. Mevcut bulusun amaci, baglanma kuvvetlerini iyilestirmek, ayrilmayi veya hasari en aza indirmek ve biyofilm varliklarini ve korozyonu önlemek için üstün yapiskanlik özelliklerine sahip bir ortodontik tutucu gerçeklestirmektir. Bulusun Kisa Açiklamasi Mevcut bulus, lingual taraftaki çok sayida disin stabilizasyonu için konfigüre edilmis lingual tutucu seklinde tek parça ortodontik tutucu saglamak üzere yapiskanligi gelistirici ve kopma problemlerini önleyici en az bir birinci dokulu katman grubu içerir ve korozyon direncini artirici ve biofilm olusumunu engelleyici en az bir ikinci dokulu katman grubunu içerir. Bahsedilen birinci dokulu katman grubu ve bahsedilen ikinci dokulu katman grubu, asagida spesifik parametrelerle tanimlandigi gibi yüzey pürüzlülük profillerine sahiptir. Yüzey dokusu parametreleriyle ilgili olarak ISO 4287 standartlarinda tanimlandigi üzere belirli bir yüzey pürüzlülük profili ile bu saglanmistir. Ek olarak, temas açisi, temas açisi ölçümü ve yüzey pürüzlülügü ölçümü için parametrelerin açiklamalari ISO 25178'de tanimlanmistir. Mevcut bulus, mikron veya nanometre ölçeginde oldukça belirgin yüzey desenleri saglar. Farkli derinlik ve genislikte özel olarak yapilmis sayisal çukurlar veya çentikler veya çikintilar olusturulabilir ve konumlandirilabilir. Çesitli sekil ve geometrilerde sürekli veya süreksiz olabilirler ve 2d veya 3d mikro yapilarla olusturulabilirler. Bu mikron ölçekli yapilari bir büyüteç kullanarak gözlemlemek mümkündür. Ancak, nanometre ölçegindeki mikro yapilari çiplak gözle veya bu kadar basit bir büyüteçle görmek ve anlamak mümkün degildir ve bu nedenle sadece elektron mikroskobu kullanilarak saptanmalari gerekir. Böyle bir mikron veya nanometre ölçegindeki dokulu yüzeylerin kapsami düzenli, düzenliye yakin veya düzensiz olabilir. Yüzeylerin konstrüksiyonu istenilen yüzey özelliklerine göre bilgisayar ortaminda tasarlanabilmektedir. Bahsedilen birinci dokulu katman(lar) grubu ve ikinci dokulu katman(lar) grubu, istenen yüzey davranislarina ulasmak amaciyla geometrik varliklar ile (tepeler ve vadiler) özel olarak yapilir ve tasarlanir. Birinci dokulu katman(lar) grubu hidrofilik veya süperhidrofilik veya oleofilik veya süperoleofilik olabilir. Ikinci dokulu katman(lar) grubu, hidrofobik veya ultrahidrofobik veya süperhidrofobik veya oleofobik veya süperoleofobik olabilir. Hidrofilik yüzey, düsük temas açisi, iyi yapiskanlik, iyi islanabilirlik ve yüksek kati yüzey serbest enerjisi gösterir. Hidrofobik ve hidrofilik veya oleofobik ve oleofilik esasli yüzeyler mühendislik alaninda popülerdir ve günümüzde bu amaçla kaplama malzemeleri bulmak mümkündür. Hidrofobik yüzey, yüksek temas açisi, zayif yapiskanlik, zayif islanabilirlik, düsük kati yüzey serbest enerjisi gösterir ve çogunlukla "nilüfer etkisi" ile ifade edilir. Pürüzlülük ve hidrofobikligin birlesik etkileri, kendi kendini temizleyen yüzeylerle sonuçlanir. Doga en güzel örnege sahiptir, nilüfer yapragi. Bir damla yuvarlanirken yapragi gevsek bir sekilde örten parçaciklari alarak yüzeyi temizler. Çogu durumda, süperhidrofobiklik özelligi, bitkilerin su kaybini azaltmasina ve patojenlerin yapismasini azaltmasina olanak tanir. Oleofilik, "yag seven" anlamina gelir. Oleofilik yüzeyler yaglari veya organik sivilari çeker ve düzlesmesine veya islanmasina izin verir. Çogu yüzey, yagli siviya göre oleofiliktir, çünkü düsük yüzey gerilimi yayilma egilimi gösterir. Bir oleofobik yüzey, su ile, yagdan daha fazla islanabilen bir yüzeydir. Oleofobiklik, süperolefobikligi bir yana, süperhidrofobiklige göre elde edilmesi çok daha zordur. Yagda, yag molekülleri arasindaki kuvvetler zayif Van der Waals kuvvetleridir. Bu nedenle, yag molekülleri birbirine sudaki kadar güçlü birsekilde bagli degildir ve yagin yüzey gerilimi çok daha düsüktür. Böyle düsük bir yüzey serbest enerjisi, hem kimya hem de pürüzlülük açisindan yüzey özelliklerinin özel bir mühendisligini gerektirir. Burada ve teknikte kullanildigi sekliyle, "hidrofobik", "hidrofobiklik" ifadeleri ve bunlarin dilbilgisel sapmalari, su iticilik tarafindan yansitilan bir özellige karsilik gelir. Hidrofobiklik veya hidrofiliklik derecesi tipik olarak ve kabul edilebilir bir sekilde su veya sulu çözeltiler veya amfifilik sivi maddeler (örnegin gliserol ve alkilen glikoller) ile temas açisi ölçümleri belirlenir. Burada ve teknikte kullanildigi sekliyle, "oleofobik", "oleofobiklik" ve bunlarin dilbilgisel sapmalari, yag iticilik tarafindan yansitilan bir özellige atifta bulunur. Oleofobiklik veya oleofobiklik derecesi, sulu olmayan sivilar, amfifilik sivi maddeler (örnegin, gliserol ve alkilen glikoller), hidrofobik sivi maddeler (örnegin, uzun zincirli alkanlar, sikloalkiller, ariller ve benzerleri gibi organik maddeler) ve yagli maddeler (dogal ve sentetik yaglar gibi, örnegin; zeytinyagi) ile temas açisi ölçümleri olarak ve kabul edilebilir bir sekilde belirlenir. Pürüzlülük, yüzey topografyasinin dogrudan bir göstergesidir. Yüzey kimyasinin dogrudan bir ölçüsü degildir. Yüzey katmanindaki bir bilesenin göreceli derecesinin digerine degistirilmesi, görünen toplam yüzey enerjisini degistirecektir. Yüzey enerjisi, temas açisi ölçümü kullanilarak belirlenir. Bu nedenle, mikro/nano ölçekli yapilar ve yüzey pürüzlülügü yüzeyin davranisini etkiler. Lazer dokulama çevre dostu bir tekniktir, ayrica hemen hemen her tür malzemeyi isleyebilir. Istenen yüzey davranisi gibi belirli bir islevsel gereksinimi karsilamak için metallerin yüzey dokusunu degistirmek için kullanilmistir. Lazer isleme sirasinda hava, C02, 02, N2, Ar, su dahil olmak üzere farkli ortamlar da kullanilabilir. Yüzey davranisini degistirmek için ek bir son islem veya bunlarin kombinasyonu kullanilabilir; hidrofilik, oleofilik, hidrofobik veya süperhidrofobik bir özellik olusturmak için düsük isil islem, asitle asindirma, asit bazli islem, elektro anotlama, elektro parlatma, UV tedavisi, UV ile kürlenebilir kaplamalar, nano baskili litografi, ters baskili litografi, geleneksel litografi, fotolitografi vb. kullanilabilir. Yüzey enerjisi modifikasyonu, süperhidrofobiklige ulasmada önemli bir rol oynar. Uygun desen ile lazer tekstüre edildikten sonra, yüzey, dogada hidrofilik veya oleofilik olan oksit tabakasina sahip olur ve yüzey ortam havasina maruz kaldiginda veya düsük sicaklikta isil isleme tabi tutuldugunda havadaki organik bilesenleri veya C02'nin ayrismasini emecek veya düsük yüzey enerjili fonksiyonel grupla kimyasal olarak islenecektir, süperhidrofobik davranisin elde edilmesini destekleyen alkil veya florosilan veya modifiye floroalkilsilan gibi. Ayni sekilde, lazerle tekstüre edildikten sonra yüzeyde hidrofilik veya oleofilik (hidrofilik veya oleofilik birakilabilir) bir oksit tabakasi vardir ve yüzey ayrica süperhidrofilik veya süperoleofilik özellik elde etmek için kimyasal isleme veya asit baz islemine veya isil isleme tabi tutulabilir. Alternatif olarak, süperhidrofobik veya hidrofobik yüzey, yüzeyin pürüzlendirilmesi veya kimyasal modifikasyon veya her ikisi ile elde edilebilir. Süperhidrofobik veya hidrofobik yüzey üzerindeki mikro-/nano yapilar mekanik asinmaya karsi oldukça hassastir, yüzey bilesimleri de yukarida belirtilen yöntemlerle degistirilebilir. Benzer sekilde, oleofobik veya süperoleofobik özellik elde etmek için yüzeye florlu hidrokarbon (örnegin perflorotetrakosan) uygulanarak yüzey davranisinin degistirilmesi mümkündür. Tercihen, mevcut bulus, lazer dokulama yöntemi ile bilgisayar destekli tasarim programi kullanilarak, hem birinci dokulu katman(lar) grubunu hem de ikinci dokulu katman(lar) grubunu olusturmak için avantajli bir sekilde bir lazer dokulandirmanin kullanilmasini içerir. Böyle bir tutucunun üretimi ve is akisi, onu üretmenin ekonomik ve en hizli yoludur. Böyle bir tekstüre etme, tek ölçekli tekstüre etme yöntemini ve/veya çift ölçekli tekstüre etme yöntemini ve yukarida bahsedilen son islem sonrasi (post-treatment) yöntemleri içerir. Çift ölçekli tekstüre yöntemi, yüzeyin hiyerarsik bir yapiya sahip olmasi gerektiginde (mikro yapilar ve nano yapilar birlikte) kullanimi avantajli olabilir. Laser dokulamada üst üste bindirme kullanilabilir; geometrik yapilarin sayisal adetinin artirilmasi ve birbirine temas yapmasi veya geometrik yapinin bir kismi üzerinde, bir kesisim kümesi seklinde kesisim olusturacak sekilde üzerinden geçilmesi ile olusturulabilir. Alternatif olarak, bahsedilen birinci dokulu katman(lar) grubu ve bahsedilen ikinci dokulu katman(lar) grubu da sirasiyla mekanik asinma ve anotlama yoluyla ayri ayri ve lazer dokulama kullanilmadan olusturulabilir. Belirtilen bu yöntemler, kalan tüm yüzeyler maske ile kapatilarak odaklanilan alana yapilmalidir. Örnegin, birinci tekstüre katman(lar) grubu lazerle tekstüre edilebilir ve ardindan bu alanlar maske ile kaplanabilir ve son olarak ikinci tekstüre katman(lar) grubunu olusturmak için anodizing yöntemi veya yukarida belirtilen yöntemlerden herhangi biri uygulanabilir. Böyle bir maskeleme yöntemi, bir sonraki planlanmis islem sonrasi operasyonlar için tamamlanmis yüzeyleri ve özelliklerini örtmek ve korumak için kullanilabilir. Ayrica, lazer dokulama yerine, ikinci dokulu katman(lar) grubunun veya birinci dokulu katman(lar) grubunun bu tür özelliklerini olusturmak için mikro veya nano ölçekli lazer eritme veya mikro veya nano ölçekli 3d baski yaklasimlarini kullanmak mümkündür. Son olarak, birinci dokulu katman(lar) grubu veya ikinci dokulu katman(lar) grubu ayni tekstüre parametreleriyle tekstüre edilebilir, ardindan istenen yüzey davranisina ulasmak için yukarida belirtilen yüzey degistirme yöntemleri uygulanabilir. Pürüzlülük ve kimyanin etkilerini temas açisi ölçümlerinden ayirmak hem prensipte hem de pratikte, karmasik bir problem olabilir. Temas açilarinin analizini bir yüzey enerjisi çerçevesine çevirmek yalnizca karmasikliga katkida bulunur ve bu nedenle mevcut bulus, temel olarak pürüzlülük ve temas açisi ölçümleri üzerinde yüzey özelliklerini sergilemeye odaklanir. Mevcut bulusa göre ortodontik tutucu, bir doku olusturan düzenli olarak tekrar eden çukurlar veya çentikler veya çikintilar içeren birinci dokulu katman(lar) grubuna sahiptir. Tercihen, birinci dokulu katman(lar) grubu, tutucunun uzunlamasina yönüne (x) göre bir temas açisina (oi) sahip düzenli olarak tekrarlanan geometrik yapilari içerir ve burada temas açisi 10° < oi < 90 ° (Hidrofilik) veya 0° < oi < 10° (Süperhidrofilik) olarak tanimlanir. Birinci dokulu katman(lar) grubu, hidrofobik veya yagli bir sivi ile maksimum 89°'lik bir temas açisi sergiledigi zaman oleofilik olarak kabul edilebilir. Bazi yönlerden, birinci dokulu katman(lar) grubu, hidrofobik veya yagli bir sivi ile en az 11°'lik birtemas açisi veya hidrofobik veya yagli bir sivi ile 11° ila 89° arasinda degisen bir temas açisi sergiledigi zaman oleofilik olarak kabul edilebilir. Tipik olarak, birinci dokulu katman(lar) grubu, hidrofobik veya yagli bir sivi ile 10 °'den daha az bir temas açisi sergiledigi zaman süperoleofilik olarak kabul edilebilir. Bu yaklasimi kullanmanin temel amaci, yapiskanligi arttirmak ve uzun süreli kullanimda, ayrilma veya hasar problemlerini çözmektir. Mevcut bulusa göre ortodontik tutucu, agirlikli olarak interdental alanlarla çakisan ikinci dokulu katman(lar) grubuna sahiptir. Tercihen, ikinci dokulu katman(lar) grubu, tutucunun uzunlamasina yönüne (x) göre birtemas açisina (oi) sahip düzenli olarak tekrarlanan geometrik (Ultrahidrofobik) veya OL 150° (Süperhidrofobik) olarak tanimlanir. Ikinci dokulu katman(lar) grubu, hidrofobik veya yagli bir sivi ile 90°'den daha yüksek bir temas açisi sergiledigi zaman veya hidrofobik veya yagli bir sivi ile 90° ila 150° arasinda degisen bir temas açisi sergiledigi zaman oleofobik olarak kabul edilir. Tipik olarak, bir yüzey, hidrofobik veya yagli bir sivi ile 150°'den daha yüksek bir temas açisi sergiledigi zaman süperoleofobik olarak kabul edilir. Bu yaklasimi kullanmanin temel amaci, kendi kendini temizleyen yüzeylerde pürüzlülük ve hidrofobiklik veya oleofobikligin etkilerini birlestirmektir. Bu sayede, disler arasi yerlere yerlestirilen ikinci dokulu katman(lar) grubu biyofilm olusumunu önleyecek, kendi kendini temizlemesini saglayacak ve korozyon direnci saglayacaktir. Birinci dokulu katman(lar) grubu (11) avantajli olarak tutucunun uzunlamasina yönüne (X) paralel uzanan bir üst (Y) ve/veya alt (Y') yüzey üzerinde düzenlenebilir ve/veya ayrica tutucunun dil yönüne (Z') ve dis yönüne(Z) diktir. Diger düzenlemelerde, tutucu, birinci dokulu katman(lar) grubunu ve ikinci dokulu katman(lar) grubunu içerirken, farkli tipte yüzey pürüzlülük parametreleri ve farkli tipte davranislarla birbirlerinden ayrilirlar. Sekillerin Kisa Açiklamasi Sekil 1, mevcut bulusa göre, bir disin ve tutucunun dis yüzeyine tutturulan tarafta enine kesitini göstermektedir. Sekil 2, mevcut bulusa göre, bir disin ve tutucunun dis yüzeyinin interdental yerlerine oturan ve dental kompozit olmadan birakilan tarafta enine kesitini göstermektedir. Sekil 3, mevcut bulusa göre, tutucunun birinci dokulu katman(lar) grubu ve ikinci dokulu katman(lar) ile saglandigi, tutucunun temsili bir global görünümüdür. Sekil 4, mevcut bulusa göre, tutucunun temsili global görünümünün baska bir alternatifidir, burada tutucu, çoklu tekstüre yöntemiyle birinci dokulu katman(lar) grubu ve ikinci dokulu katman(lar) grubu ile saglanir. Sekil 5, mevcut bulusa göre, bir hastanin alt çenesindeki dislerin lingual tarafina yapistirilan tutucuyu göstermektedir. Sekil 6, bir hastanin dislerine yapistirilan, Sekil 3'te gösterilen tutucunun temsili bir 3D görünümüdür. Sekil 7, mevcut bulusun, tutucu üzerinde saglanan birinci dokulu katman(lar) grubunun farkli uygulamalarini göstermektedir. Sekil 8a, mevcut bulusun, tutucu üzerinde saglanan birinci dokulu katman(lar) grubunun eksenel olarak düzenlemelerini göstermektedir. Sekil 8b, birinci dokulu katman grubunun enine kesitini göstermektedir. Sekil 9a, mevcut bulusun, tutucu üzerinde saglanan ikinci dokulu katman(lar) grubunun eksenel olarak düzenlemelerini göstermektedir. Sekil 9b, ikinci dokulu katman grubunun enine kesitini göstermektedir. Sekil 10, mevcut bulusun, tutucu üzerinde saglanan birinci dokulu ve ikinci dokulu katman(lar) grubunun olasi alternatiflerini ve farkli düzenlemelerini göstermektedir. Sekil 11, kesim çizgisi ve fikstür tutucu tasarimi ile ortodontik tutucunun olasi alternatiflerini ve farkli düzenlemelerini göstermektedir. Sekil 12, mevcut bulusun, tutucu üzerinde saglanan birinci dokulu ve ikinci dokulu katman(lar) grubunun olasi alternatiflerini ve farkli düzenlemelerini göstermektedir. Sekil 13, mevcut bulusun, tutucu üzerinde saglanan olasi alternatiflerin ve farkli yapilanmalarin Sekillerdeki elemanlar ayri ayri numaralandirilmistir ve bu numaralarin karsiligi asagida verilmistir. Sekillerde Gösterilen Referans Numaralari 1: Ortodontik tutucu 1': Çoklu dokulamali ortodontik tutucu 1": Dislere konumlandirilmis ortodontik retainer 1a: Birinci ve ikinci dokulu katmanlarin ayni yükseklige sahip oldugu bir ortodontik tutucu 1b: Birinci dokulu katmanin ikinci dokulu katmandan daha yüksek oldugu bir ortodontik tutucu 1c: Birinci ve ikinci dokulu katmanlarin yüksekliginin üst ve alt çene iliskisine ve dislerin kapanis iliskisine göre degistirildigi ortodontik tutucu 1d: Ikinci dokulu katmanin birinci dokulu katmandan daha yüksek oldugu ortodontik tutucu 1e: Birinci ve ikinci dokulu katmanlarin yüksekliginin üst ve alt çene iliskisine ve dislerin kapanis iliskisine göre degistirildigi ortodontik tutucu 1f: Birinci ve ikinci dokulu katmanlarin yüksekliginin üst ve alt çene iliskisine ve dislerin kapanis iliskisine göre degistirildigi ortodontik tutucu 1g: Ikinci dokulu katmanlarin yüksekliginin, üst ve alt çene iliskisine ve dislerin kapanis iliskisine göre dikey olarak manipüle edildigi ortodontik tutucu 2: Disler 2': Birinci dokulu katman(lar) grubunun kesiti 2": Ikinci dokulu katman(lar) grubunun kesiti 21: Dislerin temas yüzeyleri 22: Dislerarasi yerler 3: Kompozit resin 11: Birinci dokulu katman(lar) grubu 111': Birinci dokulu katman(lar) grubunun tepe tarafi 111": Birinci dokulu katman(lar) grubunun vadi tarafi 111a: 5 mikron ölçeginde yapilmis birinci dokulu katman(lar) grubunun bir modeli 111b: 50 mikron ölçeginde yapilmis birinci dokulu katman(lar) grubunun bir modeli 111c: 10-100 mikron ölçeginde yapilabilen birinci dokulu katman(lar) grubunun bir modeli 111d: 10-100 mikron ölçeginde yapilabilen, birinci dokulu katman(lar) grubunun sürekli çizgili bir modeli 111e: 10 - 100 mikron ölçeginde yapilabilen, birinci dokulu katman(lar) grubunun üçgen seklinde bir modeli 111f: 10 - 100 mikron arasinda yapilabilen birinci dokulu katman(lar) grubunun düz ve paralel çizgilerinden olusan bir modeli 111g: Birinci dokulu katman(lar) grubunun çukuru veya çentigi veya çikintisi 111h: Tam uzunlukta delik 12: Ikinci dokulu katman(lar) grubu 121': Ikinci dokulu katman(lar) grubunun en üst seviyesi -Tepe Noktasi 121": Ikinci dokulu katman(lar) grubunun alt seviyesi -Vadi Noktasi 121a: 20 Newton'dan daha büyük kuvvetlere dayanabilen ikinci dokulu katman(lar) grubunun bir modeli 121d: 15 Newton'dan daha büyük kuvvetlere dayanabilen ikinci dokulu katman(lar) grubunun bir modeli 121e: 25 Newton'dan daha büyük kuvvetlere dayanabilen ikinci dokulu katman(lar) grubunun bir modeli 121g: Ikinci dokulu katman(lar) grubunun çukuru veya çentigi veya çikintisi 130: Son islem öncesi ortodontik tutucunun kösesi 131: Son islem sonrasi ortodontik tutucunun kösesi 132: Lazer kesimden sonra kalan malzemenin üst tarafi -Üst Kerf 133: Lazer kesimden sonrasi kalan malzemenin alt tarafi -Alt Kerf 200: Kesme Çizgisi 201: Fikstür tutucu - Ortodontik tutucunun sabitlenmesi ve kavrayici olarak kullanilan, esas olarak tekstüre yöntemi sirasinda ve sonrasinda kullanilan ve hastaya aktarilmadan önce kesilen parça Ra: Profil yükseklik sapmalarinin ortalama çizgiden(pürüzlülük ortalamasi) aritmetik ortalamasi Rz: Ortalama maksimum profil yüksekligi (Ortalama pürüzlülük derinligi) oi: Temas açisi X: Yatay yön 2: Dis yönü Z': Lingual yön - Dil tarafi H8b: Birinci dokulu katman(lar) grubunun malzeme yüksekligi H9b: Ikinci dokulu katman(lar) grubunun malzeme yüksekligi Bulusun Ayrintili Açiklamasi 1g), dislerin temas yüzeyleri ile temas eden yapiskanligi gelistirmek için en az bir birinci dokulu katman grubu (11), disler arasi yerlerine yerlestirilmis biyofilm olusumlarini önlemek için en az bir ikinci dokulu katman grubu (12) içerir, burada ortodontik tutucu (1, 1', 1", 1a, 1b, 1c, 1d, 1e, 1f, 1g) tek parça halinde olusturulmustur. Mevcut bulusun ortodontik tutucusu (1, 1', 1", 1a, 1b, 1c, 1d, 1e, 1f, 1g) ayrica sunlari içerir: birinci dokulu katman (11) ve ikinci dokulu katman (12) birbirinden farkli tipte yüzey pürüzlülük parametrelerine sahiptir. Birinci dokulu katman (11) ve ikinci dokulu katman (12) farkli tipte davranislara sahiptir. Birinci dokulu katman(lar) grubu (11) yapiskanligi arttirmak ve kopma problemlerini çözmek için dislerin (2) temas yüzeyleri (21) ile dayanak haline getirilir. Birinci dokulu katman(lar) grubu (11) bilgisayar destekli tasarim programinda dislerin (2) temas yüzeylerinin (21) morfolojisi kullanilarak tam olarak tanimlanabilir. Mevcut bulusun son uygulamasi, yapistirici kompozit (3) (yapistirici/resin) malzemenin, ortodontist/dis hekimi tarafindan, tutucuyu (1, 1', 1", 1a, 1b, 1c, 1d, 1e, 1f,1g) Sekil 1'de gösterildigi gibi dislere (2) sabitlemek için birinci dokulu katman(lar) grubu (11) üzerine uygulanmasini içerir. Ikinci dokulu katman(lar) grubu (12) Sekil 2'de gösterildigi gibi kompozit reçine olmadan kalir ve disler (2") arasindaki interdental yerler (22) kullanilarak bilgisayar destekli bir tasarim programinda hassas olarak tanimlanabilirler. Baska katman(lar) grubuna(12) karsilik gelir ve böylece bu yüzeyler bakteriyel kontaminasyon olmadan ve kendi kendini temizleyen bir sekilde kalir. Tutucunun (1) böyle bir 3 boyutlu tasarimi Sekil 3'te ve bunun dislere (2) yerlesimi Sekil 6'da gösterilmektedir. Bunun disinda disler ayrica yemek yeme, uyku ve konusma sirasinda dislerin yaklasik 0,2 mm içinde alti serbestlik derecesinde (6DOF-her yöne) hareket edebildikleri bir hareket araligina sahiptir. Özellikle yemek yeme sirasinda çigneme yükleri olusur ve yük kalktiktan sonra disler yaklasik baslangiç konumlarina dönmek isteyeceklerdir. Yukarida belirtilen hareketler, ortodontik tutucunun önemli bir parçasidir ve "tutma tedavisi döneminin" tutma tarzidir. Böyle uygun olmayan bir malzeme ile dislerin hareketi engellenecekse, bu hareketlerin engellenmesi nedeniyle disler hareket etmeyecek, kemik dokusu ve dis kökü eklemlerden aktif hareketler yapmaya çalisacak ve bu nedenle çogunlukla dis köklerinde kisalma meydana gelecektir ve sonunda sonuç dislerin erken kaybi olacaktir (muhtemelen gereginden az yasayacaktir). Böyle bir mekanik tolerans sadece süper elastik veya sekil hafizali alasim tipi malzemelerle mümkündür. Örnegin; ni-ti, beta titanyum alasimi Öte yandan altin en iyi doku dostu malzemedir ve dis hekimliginde onlarca yildir iyi bilinmektedir. Altin ve altin alasimli malzeme kullanilarak bakteri olusumu en aza indirilebilir ve engellenebilir. Böyle bir altin alasimi, uzun süreli amaç için sorunsuz bir sekilde ortodontik tutucu olarak kullanilabilir. Ayrica, kuru yüzey bakteriyel biyofilmlerinin olusumuna benzeyen kosullar altinda bir gümüs alasimin antibakteriyel etkinligi, 24 saatlik bir süre boyunca test organizmalarinda 2%99.9 azalma ile ABD EPA test yöntemlerine göre basariyla gösterilmistir. Böyle bir gümüs alasimdan olusan alasim, ortodontik tutucu için, özellikle uzun vadede bakteri olusumunu engellemek için kullanilabilir. elastik alasimdan yapilmistir. Ortodontik tutucu, nikel-titanyum alasimindan veya titanyum alasimindan veya beta titanyum alasimindan veya altin alasimindan veya gümüs alasimindan yapilmistir. Mevcut bulusa göre tutucu (1) titanyum alasiminin sekil hafizali alasimindan uygun sekilde yapilabilir ve mevcut bulus sunlari içerir, ancak bunlarla sinirli degildir; demir, renyum, molibden, kalsiyum, krom, kobalt, bakir, altin, hafniyum, indiyum, kursun, magnezyum, nikel, niyobyum, osmiyum, paladyum, platin, nadir toprak metalleri, gümüs, tantal, teknesyum, titanyum, tungsten, vanadyum, itriyum, çinko, zirkonyum ve/veya bu tür metallerin bir veya daha fazlasinin alasimlari (örnegin, Paslanmaz çelik, MoRe alasimi, CoCr alasimi, TaW alasimi, Birinci dokulu katman(lar) grubu (11) hidrofilik veya süperhidrofilik veya oleofilik veya süperoleofilik bir yüzey içerir ve ikinci dokulu katman (12) hidrofobik veya ultrahidrofobik veya süperhidrofobik veya oleofobik veya süperoleofobik bir yüzey içerir. bulunur ve/veya dis tarafinda (Z') ve/veya dil tarafinda (Z") bulunur, hidrofobik veya ultrahidrofobik veya süperhidrofobik veya oleofobik veya süperoleofobik yüzeye sahip en az ve/veya alt tarafinda (Y') ve/veya dis tarafinda (Z') ve/veya dil tarafinda (Z") bulunur, burada hafizali tip veya süper elastik tip alasimdan olusur. Sekil hafizali alasim veya süper elastik alasim, ortodontik tutucunun kirilmasini önleyebilir ve dislerin yukarida belirtilen 6DOF hareketlerine izin verebilir. Mevcut bulus, birinci dokulu katman(lar) grubunun hem üstüne hem de alt tarafina yerlestirilmesini içerir, ancak, mevcut bulus avantajli bir sekilde birinci dokulu katman(lar) grubunun (11) sadece bir tarafinda ortodontik tutucunun (1) üst tarafinda(Y) yerlestirilmesini tercih eder. Örnegin alt çene için ortodontiktutucunun böyle bir yerlesimi Sekil 3'te verilmistir. Bu yaklasimi kullanmanin temel amaci, çogunlukla kopma (düsme) problemlerinde mine kaybini en aza indirmektir. Birinci dokulu katman(lar) grubu (11) çukurlar, çentikler veya çikintilardan olusan bir yüzey pürüzlülük profiline sahiptir ve söz konusu yüzey pürüzlülük profili, 12.5 ila 35.0 um arasinda degisen bir aritmetik ortalama pürüzlülük degeri (Ra) ve 50.0 ila 200.0 um arasinda degisen ortalama pürüzlülük derinligi degeri (Rz) ile tanimlanir. Ikinci dokulu katman(lar) grubu (12) asagidakilerle tanimlanan bir yüzey pürüzlülük profiline sahiptir: 0.012 ila 8 um arasinda degisen bir aritmetik ortalama pürüzlülük degeri (Ra) ve 0.40 ila 50 um arasinda degisen bir ortalama pürüzlülük derinlik degeri (Rz). Mevcut bulusa göre birinci dokulu tabaka(lar) (11) hidrofilik veya süperhidrofilik veya oleofilik veya süperoleofiliktir ve tutucunun (1) alt ve üst çenede zamanla yeterli dayanikliliga ve çigneme durumunda kesme kuvvetlerine karsi dirence sahip olmasi için yapistirici ile daha iyi yapismaya sahiptir. Pürüzlülügün kendisi, bir yüzey boyunca bir dizi mikroskobik "tepeler ve vadiler"dir. Bu, enine kesit olarak bakildiginda daha net hale gelir. Bu, yüzey dokusu parametreleriyle ilgili olarak ISO standartlari (yani EN ISO 4287) tarafindan belirlenen belirli bir yüzey pürüzlülük profili ile basarilmistir. Temas açisi, temas açisi ölçümü ve yüzey pürüzlülügü ölçüm yöntemleri için parametreler ISO 25178'de tanimlanmistir. Buna göre, mevcut bulusa göre birinci dokulu katman(lar) (11) asagidaki parametrelerle belirlenir: Ra :Ortalama çizgiden profil yükseklik sapmalarinin aritmetik ortalamasi (Pürüzlülük Ortalamasi) Rz = Ortalama maksimum profil yüksekligi (Ortalama pürüzlülük derinligi) a = Temas Açisi Burada bahsedildigi gibi Ra degeri, pürüzlülük profilinin ortalama çizgisinden profil sapmalarinin mutlak degerlerinin aritmetik ortalamasi ile ilgilidir. Rz, pürüzlülügün derinligi ile ilgilidir. Bu degerlertemel olarak pürüzlülügün, daha spesifik olarak çukurlarin veya çentiklerin ve/veya çikintilarin özelliklerini belirler. Örnegin, Sekil 6'ya atifta bulunularak, Ra degeri, birinci dokulu katman(lar) grubunun (11) üst yüzey seviyesine (H8b) göre ortalama sapmalari belirler. Öte yandan Rz, çukurlarin veya çentiklerin veya çikintilarin ortalama yüksekligini ifade eder. Istenen hidrofilik veya süperhidrofilik veya oleofilik veya süperoleofilik yapinin ve birinci dokulu katman(lar)in (11) yapisma özelliklerinin asagidaki parametre araliklari ile elde edildigi kaydedilmistir: Tercih edilen düzenlemelerde, burada tanimlandigi gibi Ra degeri, 15 ila 30 pm ve en çok tercihen 20 ila 25 um araligindadir. Benzer sekilde, burada tanimlandigi gibi Rz degeri tercihen tanimlandigi gibi oi degeri tercihen 60 dereceden azdir ve en çok tercihen 10 dereceden azdir. Mevcut bulusa göre ikinci dokulu katman(lar) grubu, hidrofobik veya ultrahidrobik veya süperhidrofobik veya oleofobik veya süperoleofobiktir ve kompozit reçine ile daha az yapiskanlik özelliklerine sahiptir, böylece tutucu (1) daha düsük islanabilirlige sahiptir ve bakteri olusumunun yani sira biyofilm olusumunu engeller, korozyona karsi dirençlidir ve kendi kendini temizleme özelligine sahiptir. Mevcut bulusa göre ikinci dokulu katman(lar) grubu (12) asagidaki parametrelerle belirlenir: Ra :Ortalama çizgiden profil yükseklik sapmalarinin aritmetik ortalamasi (Pürüzlülük Ortalamasi) Rz = Ortalama maksimum profil yüksekligi (Ortalama pürüzlülük derinligi) a = Temas Açisi Benzer sekilde, bu degerler temel olarak pürüzlülügün, daha spesifik olarak çukurlarin veya çentiklerin ve/veya çikintilarin özelliklerini belirler. Örnegin, Sekil 6'ya atifta bulunularak, Ra degeri ikinci dokulu katman(lar)in (12) üst yüzey seviyesine (H9b) göre ortalama sapmalari belirler. Öte yandan Rz, çukurlarin veya çentiklerin veya çikintilarin ortalama yüksekligini ifade Arzu edilen hidrofobik veya ultrahidrofobik veya süperhidrofobik veya oleofobik veya süperoleofobik tabiata dikkat çekilmistir ve ikinci dokulu katman(lar) grubunun (12) antibakteriyel ve kendi kendini temizleme özellikleri asagidaki parametre araliklariyla elde edilmistir: a = 90° - 180° Tercih edilen düzenlemelerde, burada tanimlandigi gibi Ra degeri 0,1 ila 6,3 um ve en çok tercihen 0,2 ila 3,2 um araligindadir. Benzer sekilde, burada tanimlandigi gibi Rz degeri tercihen lila 40.0 um ve en çoktercihen 2.0 ila 20.0 um arasindadir. Ayni sekilde, tanimlandigi Ortodontik tutucu (l, 1', l", la, lb, lc, ld, le, lf, lg) kompozit reçineye (3) gömülebilir ve en yakin dis yüzeyi ile en yakin ortodontik tutucu yüzeyi arasindaki maksimum dik mesafe tutucunun (l, 1', l", la, lb, lc, ld, le, lf, lg) kullanimiyla 0,10 mm'dir. Disler arasi yerler (22) kompozit rezin içermeyen ikinci dokulu tabaka(lar) grubuna ve en yakin dis yüzeyi arasindaki maksimum dikey mesafeye karsilik gelir ve tutucunun (l, 1', l", la, lb, lc, ld, le, lf, lg) kullaniminda en yakin ortodontik tutucu yüzeyi 0,10 mm-0,40 mm arasindadir. Ortodontik tutucu (l, 1', l", la, lb, lc, ld, le, lf, lg) kesit yüksekligine (H8b,H9b) ve dörtgen seklinde kesite sahiptir, enine kesitin kenar uzunluklari maks. 0,55 mm ve min. 0,35 mm' dir. Bu tolerans araligi, en iyi kullanim konforu araligi olarak seçilmistir. Bu araligin üzeri rahatsizlik, bu araligin altinda ise kolay malzeme kirilmasi ve yorulma meydana gelecektir. Ortodontik tutucunun "kenar sekilli" (örnegin dörtgen sekilli) bir konfigürasyonu avantajli bir sekilde açilandirilmasini saglar. Kenar seklindeki bir tutucu, baglayici kompozit ile düzgün bir sekilde kenetlenebilir ve böylece ilgili dönme hareketini engeller. Öte yandan, geleneksel tutucular yuvarlak bir kesite sahiptir ve kilitlenme olmamasi nedeniyle, "tutucu tedavisi periyodu" süresince dislerin ve köklerinin uygun egim ve açi kontrolü saglanamaz. Bulus konusu tutucu (1) tel seklinde tek parça olarak üretilmekte ve hastanin dis morfolojisine göre özellestirilmektedir. Tutucunun (l) nihai sekli, dis morfolojisine göre bir plakadan kesilerek elde edilebilir. Tel seklindeki tutucunun (l) kesiti dörtgen veya yamuk olabilir, enine kesitin kenar uzunluklari maks. 0,55 mm ve min. 0,35 mm'dir. dikdörtgen, zikzak, üçgen, enine dikdörtgen veya petek seklinde tekrar eden bir doku olusturur. Sekil 8-a'da gösterildigi gibi, birinci dokulu katman(lar) grubu (11) çukurlara veya çentiklere veya çikintilara veya tepelere veya vadilere sahiptir ve bir yükseklik, derinlik ve genislik ve 0,001 mm arasindadir. Sekil 9-a'da gösterildigi gibi; Ikinci dokulu katman(lar) grubu (12) çukurlara veya çentiklere veya çikintilara veya tepelere veya vadilere sahiptir ve bir yükseklik, derinlik ve genislik degerine sahiptir (121g), bu, tercihen 0,1 mm ile 0,01 mm arasinda, daha tercihen 5 um ve 0.05 um arasindadir. Birinci dokulu katman(lar) grubu (11) ve/veya ikinci dokulu katman(lar) grubu (12) lazer dokulama veya elektro anotlama veya elektro parlatma veya asitle isleme tabi tutulur. teknikler kullanilarak olusturulabilir; mikro cnc frezeleme, mikro cnc gravür, seçici lazer eritme, lazer markalama, lazerle eritme, kumlama veya oyulmus veya kabartmali yüzeyler saglamak için diger herhangi bir mekanik veya kimyasal araç dahil edilmis ancak bunlarla sinirli olmamak üzere. Ortodontiktutucunun (1) üretilmesi için bir yöntem, tutucu malzemeyi tel seklinde olusturmak için bir metal levha saglama, metal levhayi lazerle kesme, birinci dokulu katman(lar) grubunu (11) ve lazer dokulu ikinci dokulu katman(lar) grubu (12)elde etme adimlarini içerir, burada birinci dokulu katman(lar) grubu (11) ve ikinci dokulu katman(lar) grubu (12) farkli tipte yüzey pürüzlülük parametreleri ile birbirinden ayrilmaktadir. Yöntem ayrica asagidaki adimlari içerir: Bilgisayar destekli tasarim programi kullanilarak, Y eksenleri üzerinde sanal ve dik düz bir düzlem saglanmasi ve söz konusu düzlemin, ortodontik tutucunun (1) istenilen yerlesimi için alti serbestlik derecesinde (6DOF) hareket edebildigi bilgisayar destekli tasarim programi bahsedilen sanal düzlem ile bir enine kesit düzleminin saglanmasi kesit düzlemi kullanarak ortodontik tutucunun (1) tam bir çizimini saglamak ve ortodontik tutucunun (1) tasarimini tek seferde ve ayni anda saglamak bir fikstür tutucusu (201) saglamak ve bunu ortodontik tutucu (1) ile birlestirmek tutucu malzemeyi tel seklinde olusturmak için bir metal levha saglamak ve metal levhayi bir fikstür tutucu(201) ile lazer veya tel erezyon ile kesmek veya düz bir tel saglamak ve bir fikstür tutucu(201) ile cnc tel bükme makinesi ile Bilgisayar destekli tasarim programi ile birinci dokulu katman(lar) grubu (11) ve ikinci dokulu grup katman(lar)i fikstürtutuculu (201) ile (12) tasarlamak ve lazer dokulama kullanarak istenilen doku alanlarini saglamak ve elde etmek burada birinci dokulu grup katman(lar) (11) ve ikinci dokulu katman(lar) grubu (12) birbirinden farkli tipte yüzey pürüzlülük parametreleri ile ayrilirlar. Ortodontik tutucuyu (1) üretme yöntemi, asagidaki adimlari içerir: tutucu malzemeyi tel seklinde olusturmak için bir metal levha saglamak, metal levhayi bir fikstür tutucusu (201) ile lazer veya tel erezyon ile kesmek veya cnc tel bükme makinesi kullanarak tutucu malzemeyi fikstür tutucu (201) ile bükmek için düz birtel saglanmasi lazer dokulama ile bir fikstür tutucu (201) ile bir birinci dokulu katman(lar) grubunun (11) ve ikinci dokulu katman(lar) grubunun (12) elde edilmesi - burada birinci dokulu katman(lar) grubu (11) ve ikinci dokulu katman(lar) grubu (12) birbirinden farkli tipte yüzey pürüzlülük parametreleri ile ayrilirlar. Ortodontik tutucu (1) üretme yöntemi, ayrica sabitlemek için, hidrofilik yüzey, süperhidrofilik, oleofilik veya süperolefilik olarak birinci dokulu tabaka(lar) (11) grubunu olusturmayi içerir ve hidrofobik, ultrahidrofobik, süperhidrofobik, oleofobik veya süperoleofobik yüzey olarak ikinci dokulu katman(lar) grubu (12) birinci dokulu katman(lar) grubu (11) arasinda uzunlamasina yer alir. Alti serbestlik derecesi (6DOF), kati bir cismin üç boyutlu uzayda hareket serbestligini ifade eder, böyle bir yapay düzlem su sekillerde pozisyon degistirmekte serbesttir; üç dik eksende ileri/geri (dalgalanma), yukari/asagi (yükselme), sol/sag (sallanma) öteleme ile genellikle sapma (normal eksen), egim (enine eksen) ve yuvarlanma (uzunlamasina eksen) olarak adlandirilan üç dikey eksen etrafinda dönme yoluyla oryantasyondaki degisikliklerle birlikteligi içerir. Ortodontik tutucuyu (1) üretmeye yönelik yöntem, ayrica metal levhanin veya telin nitinol veya beta titanyum veya süperelastik alasimdan veya sekil hafizali alasimdan yapilmasini içerir. Birinci dokulu katman(lar) grubu (11) tercihen, Sekil 7'deki çesitli düzenlemelerde gösterildigi gibi, sonunda olasi desenlerin bazilarini olusturan kabartma veya oyma teknikleri ile düzenli olarak tekrar eden çukurlar veya çentikler veya çikintilar ile saglanir. Mevcut bulus, mikron veya nanometre ölçeginde oldukça farkli yüzey desenleri içerir. Özel olarak yapilmis sayisal çukurlar veya çentikler veya çikintilar olusturulabilir ve farkli türde derinlik ve genislikte farkli sekilde yerlestirilmis yogunlukta olabilir ve 2d veya 3d mikro konstrüksiyonlarla çesitli sekil ve geometrilerde sürekli veya süreksiz olabilir. Böyle bir mikron veya nanometre ölçeginde dokulu yüzeylerin spektrumu düzenli, düzenliye yakin veya düzensiz olabilir. Yüzeylerin motif ve konstrüksiyonu istenilen yüzey özelliklerine göre bilgisayar ortaminda tasarlanabilmektedir. Bahsedilen birinci dokulu katman(lar) (11) örnegin lazer dokulama yöntemleri kullanilarak geometrik varliklar olarak özel olarak yapilmis ve tasarlanmistir. Desen olusturan çukurlar veya çentikler veya çikintilar, tekrar eden yogun veya seyrek dagilmis dairesel sekil (Sek. 7a ve 7b), dikdörtgen sekil (Sek. 7c), zikzak sekil (Sek. 7d), üçgen sekil (Sek. 7e), enine dikdörtgen sekil (Sek. 7f) veya petek sekli (gösterilmemistir) olusumlar olabilir. Alternatif olarak, gravür veya kabartma ile olusturulan düzgün, düzgüne yakin veya düzensiz dokular ve geometrik varliklar, çesitli boyutlar ve 2d veya 3d mikro yapilar ile rastgele yerlestirilebilir. Birinci dokulu katman(lar) grubunun (11) yönü, hastanin konforu ve yapistirici ile yapistirma kuvvetleri için önemlidir. Asiri kuvvetler çogunlukla isirma eyleminde ortaya çikabilir, bu da ortodontik tutucuyu etkiler ve ayrilma problemlerine neden olabilir. Bu kuvvetler, Sekil 1'de gösterildigi gibi çogunlukla Y eksenlerinde ortodontik tutucunun yapiskanlik davranisini test edecektir, bu nedenle mevcut bulus, yüzey modifikasyonlarini ve birinci dokulu katman(lar) grubunun Y eksenlerine avantajli bir sekilde yerlestirilmesini önermektedir. Birinci dokulu katman(lar)in(11) ortodontik tutucunun hem üstüne hem de altina yerlestirilmesi yapiskanligi artirabilirken, çogunlukla ayrilma (kopma) durumunda mine kaybini da artiracaktir. Ayrica, birinci dokulu katman(lar)in(11) mine yüzeyleri ile yakin mesafede olmamasi oldukça tercih edilir, bu, yalnizca ortodontik tutucu kullaniminin alt çene veya üst çene yerlesimi ile ilgili olarak, birinci dokulu katman(lar) grubunun ortodontik tutucunun bir üst tarafina veya alt tarafina yerlestirilmesiyle mümkündür. Bu nedenle, ana odak noktasi mine kaybi degilse ve söz konusu tutucunun uzun vadeli bir stabilizasyon için yerlestirilmesi planlaniyorsa, birinci dokulu katman(lar) grubu (11) tutucunun (1) uzunlamasina yönüne (x) paralel olarak üst tarafta (Y) ve/veya alt tarafta (Y') düzenlenir ve/veya dis tarafina (Z) ve/veya lingual tarafa(Z') dik olarak avantajli bir sekilde düsünülmüstür, Sekil 1'de gösterildigi gibi yapistirici (3) tutucu (1) yüzeyine, özellikle birinci dokulu katman(lar)a (11) uygulanir. Birinci dokulu katman(lar) grubu (11) tercihen tel sekilli tutucu (1) boyunca lokal olarak uygulanir, öyle ki, Sekil 3 ve 4'te gösterildigi gibi, birinci dokulu katman(lar) grubu (11) arasinda istenen konumlarda ikinci dokulu katman(lar) grubu (12) saglanir. Sekil 4'te gösterildigi gibi, bu tip tutucu, dislerin köküne göre istenilen yüzey davranislari ve yapistirma kuvvetlerinin üretilmesi için tasarlanmistir. Kelimenin tam anlamiyla, köpek disleri (3. dis) merkezden daha büyük köklere sahiptir ve lateraller ön tarafta en küçügüne sahiptir. Bu nedenle disler arasindaki isirma iliskisi ve dis- disin kökü tutma iliskisi ortodontik tutucunun(1') her noktasinda farkli etki edecektir ve bu ihtiyaçlara göre özellestirilebilir. Böyle bir kisisellestirme ile ortodontik tutucunun (1') daha uzun kullanim süresi saglanabilir. Örnegin, köpek ve lateral arasindaki bölge "121a" olarak adlandirilmaktadir. Bahsedilen alan (121a), 20 Newton'dan daha büyük kuvvetlere direnebilecek sekilde yapilandirilmistir. Lateral ve sentral arasi alan "121d" adlandirilmaktadir. Bahsedilen alan (121d), 15 Newton'dan daha büyük kuvvetlere dayanabilecek sekilde yapilandirilmistir. Son olarak, santral-santral arasi alan "121e" olarak adlandirilmaktadir. Bahsedilen alan (121e), 25 Newton'dan daha büyük kuvvetlere dayanabilecek sekilde yapilandirilmistir. Tercihen, birinci dokulu katman(lar) grubu (11) dis yüzeyleri (2') ile daha düzlemsel çakisacak sekilde yapilandirilirken, ikinci dokulu katman(lar) grubu (12) dislerarasi alanlarla (22) çakisir. Bu konfigürasyonla, daha etkili sabitleme saglayan birinci dokulu katman(lar) grubu (11) yapistirmaya daha uygun alanlarda saglanirken, dislerarasi alanlar (22) yapistirici/kompozit reçineden arindirilir ve böylece mine yüzeyleri asinmaya karsi korunur. Üstelik yukarida bahsedilen konfigürasyon, üretim ve uygulamada maliyet etkinligi saglar. Normal olarak, mevcut bulusa göre tel sekilli tutucu (1), Sekil 10a'da gösterildigi gibi sabit bir genislige sahiptir (dokulama derinliginin 0,01 mm'den fazla olmadigi varsayilir). Bununla birlikte, disler arasinda sinirsiz tipte çene iliskileri ve sinirsiz tipte isirma iliskileri vardir. Bununla birlikte genisligi söyle bir sekilde, birinci dokulu katman(lar) grubu (11) ikinci dokulu katman(lar) grubundan (12) (Sekil 10b) daha büyük veya ikinci dokulu katman(lar) grubundan (12) daha küçük olacak (Sekil. 10d) sekilde ayarlamak mümkündür. Alternatif olarak, birinci dokulu katman(lar) grubunun (11) ve ikinci dokulu katman(lar) grubunun (12) genisligi degisen bir sekilde saglanabilir (Sekil 10c,10e,10e,10f). Bahsedilen dokular, daha önce örneklendigi gibi herhangi bir geometrik sekilde olusturulabilir. Sekil 12a'da gösterildigi gibi, mevcut bulusa göre tel sekilli tutucu(1g), dikey olarak manipüle edilmis bir sekilde saglanabilir. Böyle bir tasarim hem kabartma hem de gravür yöntemiyle lazer tekstüre kullanilarak üretilebilir. Alternatif olarak, isil islem kullanilarak bükme pensesi ile böyle bir tasarim elde edilebilir. Örnegin, böyle bir tutucu (1a), isil islem ve bükme pensesi ile dikey olarak manipüle edilmis yeni sekle (1g) dönüstürülebilir. Bu tip yerlestirme çenelerin isirma iliskisine ve dislerin özel iliskisine göre tasarlanabilir. Böyle bir yerlestirme, özellikle derin kapanis, açik kapanis ve Sinif Sekil-11'de gösterildigi gibi, söz konusu ortodontik tutucu (1), fikstür tutucu parça (201) ile üretilmektedir. Böyle bir fikstür tutucu parça (201), özellikle ortodontik tutucu (1) ve lazer dokulama yöntemine ulasmadan önce mutlaka is akisinda tasarlanmalidir. Söz konusu fikstür tutucu parça (201) parçayi kolayca döndürmek için ve hassas tekstüre yapilmasi içindir. Ayrica, bahsedilen fikstür tutucu parça (201) lazer dokulama öncesi ve sonrasi yukarida bahsedilen is akisi için gereklidir. Mevcut bulus, imal edilen her ortodontik tutucu (1) için söz konusu fikstür tutucu parçanin (201) kullanilmasini önermektedir. Sekil 11a ve Sekil 11b'de gösterildigi gibi, lazer kesim ve cnc tel bükme ile bu tür bir fikstür tutucu parça (201) tasarlamak ve üretmek için mevcuttur. Sekil 11b'de gösterildigi gibi, ortodontik tutucunun (1) 30 mm'den daha uzun olmasi durumunda, sabitlemeyi dayanikli hale getirmek için iki uçlu bir fikstür tutucu parçasi (201) kullanilabilir. Sekil 11c'de gösterildigi gibi, böyle bir fikstür tutucu parça (201) yalnizca üretim yöntemi lazerle kesme veya tel EDM olacaksa kullanilabilir ve siparis kimliginin burada (Sekil 11a'dan daha büyük bir yerde) dokulanmasi ile bahsedilen fikstür tutucu parça(201), üretim hatalarini ve siparis hatalarini önlemek için avantajlidir. Sekil 11d'de gösterildigi gibi, bu tür bir fikstür tutucu parça (201) yalnizca üretim yöntemi lazerle kesme veya tel erezyon olacaksa ve çok miktarda ortodontik tutucu (1) üretmek için gereklidir. Bahsedilen tasarim (Fig.11d) malzeme israfini önler ve tüm parçalarin ayni anda üretilmesini saglar. Ayrica ve boyutlari geregi üretilen parçalarin is akisinda kaybolmasi kolaydir, böyle bir çoklu tip fikstür tutucusu (Sekil 11d) zamandan tasarruf saglar ve is akisinda parça ve zaman kaybini önler. Ortodontik tutucunun (1) 30 mm'den uzun olmasi durumunda, sabitlemeyi dayanikli kilmak için iki uçlu bu tür birfikstürtutucu parça (201) kullanilabilir. Fikstür tutucunun (201) nereden baslayacagini ve nerede kesilmesi gerektigini belirlemek için kesme çizgisi (200) yapilir. Malzemeyi hastaya aktarmadan önce özel kesme çizgisinden (200) kesmek için kesme pensesi kullanilabilir. Böyle bir kesme ile keskin kenar meydana gelecektir ve bu nedenle mevcut bulus, ortodontik tutucunun (1) hastaya aktarilmasindan önce daha pürüzsüz hale getirmek için kesme çizgisi (200) için kimyasal islem veya mekanik asinmanin kullanilmasini avantajli bir sekilde önermektedir. Benzer sekilde, Sekil 12b'de gösterildigi gibi, söz konusu birinci dokulu katman(lar) (11) grubu olsun veya olmasin ortodontik tutucunun yapiskanlik özelliklerini arttirmak için böyle bir tam uzunlukta delik (111h) kullanilabilir. Gösterilen sekil (Sekil.12b) sik sik deliklere sahiptir, ancak bu siklikta olmasi zorunlu degildir. Tam boy delik(111h) boyutu 0,05 mm -0,1 mm arasinda ve düsük frekans yerlesimli olabilir. Örnegin, 0.1 mm boyutunda ve sadece 4 adet tam uzunlukta delik (111h) olan böyle bir tam boy delik (111h), birinci tekstüre katman(lar) grubunun (11) yerine uzunlamasina yerlestirilerek yapilabilir. Böyle bir tam boy delik (111h) yerlesimi, lazer veya daire tipi kesme kalibi ile isil islem kullanilarak veya presleme - presleme makinesi ile soguk islem kullanilarak (isitilmadan) yapilabilir. Sekil 13, mevcut bulusun tutucusu üzerinde saglanan olasi alternatiflerin ve farkli yapilanmalarinin enine kesitini göstermektedir. Sekil 13a'da gösterildigi gibi; lazer kesimden sonra böyle bir yamuk kesit elde edilebilir. Nedeni açiklamak için üç tanim vardir: Koniklik açisi ve Üst veya Alt Kerf genisligi. Durumun ana nedeni lazer dogasidir. Çünkü, lazer keserken malzemenin bir kismini yakar. Bu lazer kerfi olarak bilinir. Kisacasi lazer yöntemiyle "dikdörtgen seklinde" herhangi bir parça üretme imkani yoktur. Lazer kesim her zaman üzerinde hafif bir koniklik olan bir kesim üretecektir. Ayni sekilde ortodontik tutucunun(1) ve imalat alaninin boyutu nedeniyle offset parametreleri kullanilarak dahi lazer yöntemi ile "paralelkenar sekil" herhangi bir parçanin üretilmesi mümkün degildir. Lazer Kerf, malzeme özellikleri ve kalinligi ile belirlenir. Ancak diger faktörlerin de lazerin ne kadar uzaklastirdigi üzerinde etkisi vardir. Kerf genislikleri, ayni malzeme tabakasinda bile, ister düz bir çizgi veya egri bir çizgi kesilsin, isterX veya Y boyutunda lazer kesim olsun, degisebilir. Malzemenin üretim toleransi da kerfi etkileyebilir. Sekil 13a'da gösterildigi gibi; ideal olarak, üst kerfin (132) alt kerften(133) agresif bir sekilde daha küçük olmadigi lazer kesim tutucusu. Ancak, Sekil 13c'de gösterildigi gibi, lazer kesim uygunsuz yapilmistir ve bu nedenle üst kerf(132), alt kerf(133)'den agresif bir sekilde daha küçüktür. Öte yandan, Sekil 13e(kare) veya Sekil 13g(dikdörtgen)'de verilen bu tür bir kesiti tel erozyon makinesi (Wire Edm) ile lazer tekstüre yönteminden önce ve yukarida belirtilen son islem yöntemleri ile imal etmek mümkündür. Alternatif olarak bu tür bir imalat, cnc tel bükme makinesi ile dikdörtgen ve kare sekli için düz telin lazer tekstüre yönteminden önce bükülmesi ve yukarida belirtilen son islem yöntemleri ile elde edilebilir. Sekil 13b ve Sekil 13d'de gösterildigi gibi, mevcut uygulama, malzemeye kimyasal islem veya asit baz islemi veya elektro-parlatma veya anotlama kullanilmasini önerir, böylece ortodontik tutucunun kesiti ve özellikle kenarlari (130) daha pürüzsüz kenarlar (131) olusturur, böyle bir uygulama Sekil 13a'dan Sekil 13b'ye ve Sekil 13c'den Sekil 13d'ye kesit dönüsümü saglar. Son olarak, Sekil 13e'de (kare sekli) ve Sekil 13g'de (dikdörtgen sekli) gösterildigi gibi, tel erozyon veya tel bükme makinesi ile elde edilen kare veya dikdörtgen sekilli kesit, bundan sonra, mevcut uygulama, malzemeye kimyasal islem veya asit baz islemi veya elektro-parlatma veya anotlama kullanilmasini önerir, daha sonra ortodontik tutucunun kesiti ve özellikle kenarlari(130) için daha pürüzsüz kenarlar (131) elde edilebilir, böyle bir uygulama Sekil 13e'den Sekil 13f'ye ve Sekil 13.g'den Sekil 13h'ye kesit dönüsümü saglar. Hasta agzina herhangi bir keskin kenarin zarar vermesini önlemek için hastaya ortodontik tutucunun (1) aktarilmadan önce bu dönüsüm zorunludur. TR TR TR TR TR TR TR TR TR