BE541892A - - Google Patents

Description

   <Desc/Clms Page number 1> 
 
 EMI1.1 
 



  .&a:f, JitI ili.1JLL r-l1i. op oplossing . van aromatische polyesters, meer pepaald oplossingen van poly- ethyleenterephtalaat. 



   De aromatische polyesters onderscheiden zich van de aliphatische polyesters voornamelijk door hun hoger smeltpunt en hun onoplosbaarheid in de meest voorkomende organische oplosmiddelen. Het is derhalve van groot nut te beschikken over een gemakkelijk te verkrijgen, goedkoop, niet oorrosief en niet giftig oplosmiddel voor deze polyesters, meer in het bijzonder voor polyésters verkregen uit ethyleenglycol en terephtaalzuur of zijn estervormende derivaten. 



   Tot nog toe zijn slechts zeer weinig geschikte oplos- middelen gekend voor polyethyleenterephtalaat. Men heeft voor- gesteld als oplosmiddel te gebruiken, nitrobenzeen, cresol en phenol. Deze oplossingen bieden evenwel het nadeel slechts gedurende zeer korte tijd bestendig te zijn, zodat het in deze oplosmiddelen opgeloste polyester na enkele tijd niet meer de nodige eigenschappen bezit om verwerkt te kunnen worden tot   vezels   of filmen met goede mechanische   eigenschappen.   



   Men heeft ook voorgesteld oplosmiddelen te gebruiken zoals naphtaleen, diphenylether, diphenyl, enz.. Deze oplosmiddelen 

 <Desc/Clms Page number 2> 

 bieden echter het nadeel, ofwel moeilijk verkrijgbaar te zijn, ofwel op normale temperatuur in vaste toestand voor te komen, wat de   verwerking   en de noodzakelijke herwinning van deze oplos- middelen bemoeilijkt. 



   Ook werd voorgesteld chloorazijnzuur, trichloorazijnzuur, trifluorazijnzuur, benzylalkohol, benzylamine, enz... te ge- bruiken als oplosmiddel. Deze bevatten echter   reaatieve   groepen die met de polyestermoleculen in reactie kunnen treden en aldus de eigenschappen van het polyester kunnen wijzigen. um diezelfde reden kunnen deze oplosmiddelen niet worden toege- past als reactiemilieu bij de bereiding van polyesters. 



   We hebben nu gevonden dat isophoron (1,1,3-trimethyl) cyclohexeen-3-on-5) een geschikt oplosmiddel is voor aromatische polyesters, in het bijzonder voor polyethyleenglycolte phtalaat. Isophoron onderscheidt zich van de andere   oplos-   middelen door zijn gemakkelijke verkrijgbaarheid, vermits het bereid wordt uit de gemakkelijk toegankelijke isopropylalkohol. 



  Het   onderscheidt 'zich   verder door zijn hoog kookpunt   (213 C)   en zijn stabiliteit op hoge temperaturen. Bovendien bezit isophoron de uitzonderlijke eigenschap niet te reageren met het opgeloste polyester, zelfs niet indien de oplossingen lange tijd op hoge temperatuur worden bewaard. Een uitzonderlijke eigenschap van isophoron is eveneens het kenmerk dat het bij gewone temperatuur voorkomt in vloeibare vorm, wat de afschei- ding van het polyester ten zeerste vergemakkelijkt. 



   Daarenboven bezit isophoron de nuttige eigenschap met een ganse reeks van organische vloeistoffen mengbaar te zijn, zodat isophoron als oplosmiddel voor polyesters kan worden gebruikt la mengsel met andere oplosmiddelen, zwelmiddelen en zelfs niet-oplosmiddelen voor polyesters. 



   Bovendien werd gevonden dat isophoron met goed gevolg kan worden toegepast als reactiemilieu bij de bereiding van poly- ethyleenterephtalaat, uitgaande van diethyleenglycoltere- phtalaat. Deze bereidingswijze in isophoron als oplosmiddel, 

 <Desc/Clms Page number 3> 

 biect het voordeel uitgevoerd te kunnen worden op een   voor   arwatiche polyesterbereiding ongewoon lage   temperatuur   
215 c Daardoor   blijven   ongewenste neverraactiesd die   enkel   op hogere temperaturen   (240    tot   300 C)   optreden, actherwege sodat aldus een zeer zuiver polyester wordt verkregen. 



   Bovendien werd gevonden dat isophoron een geschikt reactie milieu is voor het uitvoeren van   chemische   reacties op reeds   bereid   polyethyleenterephtalaat. Aldus kunnen in isophoron als oplosmiddel met goed gevolg reacties worden uitgevoerd op de   hydroxyl-eindgroepen   van polyethyleenterephtalaat, zoals de omzetting van deze eindgroepen met isocyanaten of zuurhalognei-d den. Ook andere reacties op   polyethyleenterephtalaat,   zoals omesteringsreacties met andere diolen dan   ethyleenglyool,   kunnen in isophoron als reactiemilieu met goed   gevolg   worden toegepast. 



   Volgende voorbeelden illustreren dde   uitvinding   zonder deze evenwel hiertoe te   beperken.   



    Voorbeeld   1 
En brengt 10 g polyethyleenterephtelaat in 80 ml iso- phoron en verwarmt dit .mengsel tot kookpunt 215 c Na 10 minuten is het polyester opgelost en verkrijgt men een heldere oplossing. Bij afkoelen van de oplossing scheidt het polyester zich eerst af onder vorm van een gel (bij 180 c en 'bij verdere afkoeling onder vorm van een poeder. 



  Voorbeeld 2 
10 g van een polyethyleenterephtalaat met intrinsieke viscositeit van 0. 45 (gemeten in een mengsel phenol-tetra- chloorethaan wordt opgelost in 200 ml isophoron en verwarmd gedurende 3 uren bij   refluxtemperatuur.   Vervolgens wordt de oplossing uitgegoten in ethanol, - waarbij het polyester uit- valt onder vorm van een wit poeder dat kan worden afgefiltreerd, gewassen en gedroogd. De intrinsieke viscositeit van het aldus   behandelde   polyester bedraagt 0. 47, hetgeen aantoont dat iso phoron geen   afbrekende   invloed heeft op polyethyleentere phtalaat,   zelfs   niet bij hoge temperatuur. 

 <Desc/Clms Page number 4> 

 



  Voorbeeld 3 
20 g dimethylterephtalaat, 20 ml ethyleenglycol, 3 mg zinkacetaat en 6 mg antimoonoxyde worden samen gedurende 2 uren. verwarmd op   282 C   waarbij voortdurend methanol wordt afge- destilleerd. 



   Vervolgens worden 400 ml isophoron toegevoegd en de oplos- sing hoog genoeg verwarmd tot vloeistof   kan   worden afgedestil- leerd 200  tot   215Q).   Op 8 uren tijds wordt 350 ml destillaat   opgevangen.   Het residu wordt uitgegoten in ethanol, waarbij een wit   vlokkig   neerslag wordt gevormd bestaande uit poly- ethyleenterephtalaat. De intrinsieke viscositeit van het beko- men polyester (gemeten in 60:40   phenol-tetrachloorethaan-   mengsel) bedraagt 0. 4. 



  Voorbeeld 4 
10 g van een polyethyleenterephtalaat met een intrinsieke viscositeit van 0.75 (gemeten in 60:40   phenol-tetrachloor-   ethaan-mengsel) wordt gemengd met 50 ml isophoron en 50 ml di- phenyl. Na 15 minuten verwarming op   kooktemperatuur   wordt een heldere oplossing bekomen waaruit het polyester bij afkoelen (rond 180 C) uitvalt onder vorm van een gel. Door behandeling met aceton verkrijgt men een fijn wit poeder met smeltpunt 245 c Voorbeeld 5 
3 g van een polyethyleenterephtalaat met een intrinsieke viscositeit van 0,3 (gemeten in 60:40   phenol-tetraohloorethaan-   mengsel) worden opgelost in 15 ml isophoron. Aan deze oplos- sing worden 0,3 g   hexamethyleendiisooyanaat,   opgelost in 2 ml isophoron, toegevoegd.

   Het mengsel wordt vervolgens verwarmd gedurende 15 minuten op 280 C, waarna de warme oplossing uitge- goten wordt in ethanol, zodat het polyester uitvalt in poeder- vorm. Het gezuiverde polyester bezit een smeltpunt van 250 C en een intrinsieke viscositeit van 0.4 (gemeten in een 60:40 phenol-tetrachloorethaan-mengsel).

Claims (1)

1. EISEN 1. Werkwijze voor de bereiding van oplossingen van lineaire aromatische hoogmoleculaire polyesters, met het kenmerk dat als oplosmiddel isophoron wordt aangewend.

   2. Werkwijze volgens eis 1 waarin de oplossing bekomen wordt door verwarmen van het polyester in isophoron.

   3. Werkwijze volgens eis 1 waarin de oplossing rechtstreeks bekomen wordt door diolen en aromatische dicarbonzuren of hun estervormende derivaten te polycondenseren in een oplosmiddel bestaande uit isophoron.

   4. Werkwijze volgens eisen 1, 2, 3, waarin de in isopb ron opgeloste polyesters door nabehandelingen chemisch ge 'zigd worden.

   5. Oplossingen van polyesters bekomen volgens eisen 1, 2, 3 en 4.

   6. Industriële producten geheel of gedeeltelijk bestaande uit oplossingen bekomen volgens eisen 1, 2, 3 en 4.