ME01123B - Režim doziranja antiprogestina - Google Patents

Abstract

  Ovaj izum se odnosi na metode uzimanja jedinjenja uključujući antagonist receptora progesterona za upotrebu u liječenju estrogen-zavisnog stanja . Izum je takođe usmjeren na postupke tretiranja bolova koji se dovode u vezu s endometriozom. Jedinjenja se mogu davati ženama s endometriozom kao i ženama koje su izvrgnute terapiji estrogenom i/ili selektivnim modulatorima receptora estrogena (SERM). U nekim svojim oblicima, izum daje postupak za potiskivanje endometrijske proliferacije.

Description

UPUĆIVANJE NA SRODNE PRIJAVE

U ovom zahtjevu traže se povlastice na osnovu Privremene prijave u SAD, koja je podnesena 28. aprila 2008. godine pod brojem 61/048,472, a čiji tekst se nalazi u prilogu radi reference.

POLJE IZUMA

Ovaj izum odnosi se na jedinjenja i postupke za liječenje estrogen-zavisnog stanja. Tačnije, ovaj se izum odnosi na jedinjenja s jednim ili više antagonista progesterona za suzbijanje endometrijske proliferacije.

OSNOVNE INFORMACIJE O IZUMU

Estrogeni su grupa hormona od osnovnog značaja za razne fiziološke procese uključujući i razvoj materice i dojki, održavanje gustine kostiju i za kardiovaskularnu zaštitu putem njihovog pozitivnog uticaja na lipidne profile. Uticaji estrogena nastaju spajanjem s receptorima estrogena u jezgru. Na osnovu klasičnog modela, neaktivni receptor estrogena u jezgru, nakon što veže estrogen, stiče sposobnost interakcije sa sekvencama DNK unutar promotora gena osjetljivih na estrogen. Receptor estrogena vezan za DNK podešava transkripciju tih gena, bilo to pozitivno ili negativno.

Estrogen je poznat po tome što ima hiperproliferativni efekat na dojke i tkivo materice. Pokazalo se, na primjer, da davanje čistog estrogena ženama u menopauzi vodi i do endometrijske hiperplazije i do endometrijskog raka. Nasuprot tome, progesteron može eventualno imati protivdejstvo na estrogen-zavisnu endometrijsku proliferaciju kao i na razvoj raka. Stoga se u sklopu terapije zamjenom hormona (HRT) obično prepisuje progestin kako bi imao protivdejstvo na čisti estrogen. Međutim, velika klinička studija Inicijative za žensko zdravlje (Women's Health Initiative) nedavno je otkrila da kombinacija konjugovanog estrogena i medroksiprogesteron-acetata povećava rizik od nastanka kardiovaskularnih oboljenja, moždanog udara, plućne embolije i raka dojke. Osim toga, podaci dobijeni iz eksperimenta gdje su majmuni makaki na hirurški način dovedeni do menopauze, pokazuju daje režim kombinovanja estrogena i progesterona doveo do viših nivoa proliferacije dojki i hiperplazije nego stoje to slučaj kod uzimanja čistog estrogena. Paralelno davanje progestina vezuje se za probojno krvarenje, ograničavajući dalje njegovu pogodnost kao agensa za suprotstavljanje hiperproliferativnim efektima estrogena.

Brojna jedinjenja poznata su u struci kao elementi koji utječu na estrogen-zavisno aktiviranje receptora estrogena. U zavisnosti od brojnih faktora, ova jedinjenja mogu biti u potpunosti estrogenska, gdje onda imitiraju estrogen, u potpunosti antiestrogenska, gdje onda blokiraju efekte estrogena, ili se mogu nalaziti negdje između tih jedinjenja. Jedinjenja koja pokazuju pomješana estrogenska i antiestrogenska svojstva nazivaju se selektivni modulatori receptora estrogena (SERM-ovi). SERM-ovi vrše svoje estrogenske ili antiestrogenske efekte, na način specifičan za tkivo. Mehanizam koji se nalazi iza ove specifičnosti tkiva nije sasvim jasan, ali možda podrazumijeva, inter alia, uključivanje proteina korepresora i koaktivatora čiji relativni nivoi prikazivanja variraju u zavisnosti od tipa tkiva i prikazivanja izoforma receptora estrogena specifičnih za tkivo α i β. Estrogenski receptor α je aktivator, budući da estrogenski receptor β može spriječiti aktivnost estrogenskog receptora α tako što će sa njime stvoriti heterodimer .

Dvostruke aktivnosti SERM-ova, ženi pružaju nekoliko mogućih povoljnosti. Estrogenska svojstva SERM-ova mogu biti korištena za liječenje ili sprečavanje oboljenja nastalih uslijed nedostatka estrogena, kao stoje osteoporoza, svodeći pri tome neke od neželjenih efekata estrogena na minimum. I obratno, antiestrogenska svojstva SERM-ova mogu se koristiti za sprečavanje ili liječenje oboljenja poput raka dojke, gdje je aktivnost estrogena nepoželjna. Uprkos tome, endometrijska hiperplazija dovodi se u vezu sa SERM terapijom, čime se ograničavaju njegovi korisni efekti.

Tamoksifen SERM-a se, na primjer, pokazao kao antiestrogenski u dojci gdje blokira proliferativne efekte estrogena te je stoga smatran povoljnim za liječenje izvjesnih tipova raka dojke. S druge strane, tamoksifen pokazuje estrogenske efekte na kostima i na materici, a dovodi se u vezu s povišenim brojem pojava endometrijske hiperplazije i endometrijskog raka što ograničava njegovu korisnost u ulozi antiestrogena.

Preliminarna studija kod primata ukazuje na to da antiprogestini imaju antiproliferativne efekte po endometrij. Međutim, postoji zabrinutost da bi dugotrajno liječenje antiprogestinima moglo dovesti do endometrijske hiperplazije zbog aktivnosti čistog estrogena. Nekoliko studija pokazalo je povećani endometrijski razvoj kod žena kojima se dugotrajno daju lijekovi s antiprogestinom, što se vremenom pogoršava. Osim toga, nekoliko nedavnih istraživanja kod odraslih žena pokazala su endometrijske anomalije tkiva žena koje su liječene s antiprogestinom, koji, pokazalo se, povećava rizik od inter alia, probojnog krvarenja. Ta posmatranja odvraćaju od stalne upotrebe antiprogestina.

I dalje postoji potreba za režimom liječenja koje odgovara dugotrajnom uzimanju antiprogestina, koji potiskuje proliferativne efekte estrogena zadržavajući povoljne efekte estrogena po telo, koji takođe umanjuje ili eliminiše neželjena dejstva dugotrajne terapije.

SAŽETAK O IZUMU

Ovaj se izum odnosi na metode uzimanja jedinjenja uključujući antagonist receptora progesterona. Antagonist progesterona može biti čist antiprogesteron ili selektivni modulator receptora progesterona (SPRM). U svom prioritetnom obliku, antagonist progesterona ima slab afinitet prema receptom glukokortikoida. U drugim prioritetnim oblicima, davanje antagonista progesterona ženi, ne smanjuje značajno nivoe estrogena kod žene. Najbolji oblik antagonista progesterona je CDB-4124.

Na osnovu izuma, jedinjenj a se daju ženi počev od momenta njenog menstrualnog ciklusa koji bi ženi omogućio da dobije menstruaciju na kraju ciklusa.

U skladu s time, prioritet se daje davanju jedinjenja ženi počev od 14. dana menstrualnog ciklusa ili kasnije. Na primjer, jedinjenje može da se daje počev od dana 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, ili 25 ženinog menstrualnog ciklusa ili kasnije.

U jednom obliku, davanje jedinjenja dovodi do toga da žena više ne dobija menstruacije tokom liječenja. Znači, u takvom obliku davanje jedinjenja počinje u momentu ženinog menstrualnog ciklusa koji ženi omogućava da dobije menstruaciju na kraju ciklusa; međutim, žena više ne dobija menstruacije tokom liječenja.

U drugom obliku, davanje jedinjenja omogućuje periodičnu menstruaciju tokom liječenja. Na primjer, jedinjenje može biti davano s prekidima tako da pacijentkinja tokom liječenja periodično dobija menstruaciju. Ovim pristupom očekujemo da izjbegnemo potencijalno suprotne efekte koji se dovode u vezu sa stagnantnim endometrijem koji mogu biti prateća pojava produženog liječenja antagonistima progesterona.

Jedinjenja se mogu davati ženama kako bi se spriječilo estrogen-zavisno stanje kod žena. Estrogen-zavisna stanja koja se mogu liječiti jedinjenjima uključuju, bez ograničenja, endometrijsku proliferaciju ili endometrijsku hiperplaziju.

Jedinjenja se takođe mogu davati ženi u cilju sprečavanja i/ili poboljšanja bolova koji se dovode u vezu s poremećajima reproduktivnog trakta i poremećajima koji se dovode u vezu s nestabilnošću reproduktivnih hormona. Jedinjenja se, na primjer, mogu davati ženi kako bi se spriječile i/ili poboljšale dispareunija, dismenoreja, migrena koje se dovode u vezu s menstrualnim ciklusom, predmesntrualnim sindromom ili bolom vezanim za disfunkcionalno krvarenje materice, fibroide i/ili endometriozu. U prioritetnom obliku, jedinjenja se daju ženi koja pati od endometrioze kako bi se liječio bol koji se dovodi u vezu s endometriozom. Antagonisti progesterona daju se, u jednom aspektu, redovno radi liječenja bolova koji se dovode u vezu s endometriozom.

Jedinjenja se mogu davati i ženi koja je pod estrogenskom i/ili SERM terapijom. Ovaj izum, u jednom aspektu, obezbjeđuje postupke sprečavanja razvitka endometrijske hiperplazije i/ili endometrijskog raka u slučaju estrogenskih i SERM terapija.

KRATAK OPIS CRTEŽA

Slika 1 predstavlja grafički prikaz efekta selektivnih modulatora receptora progesterona za serum kortizol kod pacova.

Slika 2 predstavlja grafički prikaz efekta zavisnog od doziranja CDB-4124 za serum kortizol kod pacova.

Slika 3 predstavlja vremensku liniju menstrualnog ciklusa žene. Za početak vaskularizacije i aktivnosti žlijezda endometrija navodi se otprilike 5. dan menstrualnog ciklusa s dramatičnim povećanjem 14. dana i kasnije, a pod uticajem progesterona.

DETALJAN OPIS IZUMA

Izraz "efikasno doziranje" znači daje količina aktivne komponente jedinjenja dovoljna da bi se postigao željeni efekat, koji može biti, na primjer, potiskivanje endometrijske proliferacije ili liječenje bolova koji se dovode u vezu s endometriozom.

Izraz "estrogen-zavisno stanje" uključuje svako stanje koje se dovodi u vezu s estrogenom, kao što su, bez ograničenja, endometrijska proliferacija, probojno krvarenje, tačkasto krvarenje i endometrijski rak.

Izraz “selektivni modulatori receptora progesterona” znači jedinjenje koje utječe na funkcije receptora progesterona na način specifičan za tkivo. Kod nekih tkiva, jedinjenja reaguju kao antagonisti receptora progesterona (na primjer, u materici), a kao receptori progesterona kod drugih tkiva.

Izraz “liječiti” ili “liječenje” odnosi se i na terapijsko liječenje i na profilaktičke ili preventivne mjere, kod kojih je cilj da se spriječi ili uspori (umanji) neželjena fiziološka promjena ili poremećaj. Za potrebe ovog izuma, povoljni ili željeni klinički rezultati podrazumijevaju, ali ne ograničavaju se samo na njima, ublažavanje simptoma, smanjenje obima oboljenja, stabilizovano (tj. ne pogoršano) stanje oboljenja, odgađanje ili usporavanje napredovanja oboljenja, poboljšanje ili ublažavanje stanja oboljenja, i oporavak (bio on djelimičan ili potpun), bez obzira na to da li gaje moguće otkriti ili ne. "Liječenje" može značiti i produženo preživljavanje u odnosu na očekivanu dužinu života bez liječenja. Oni kojima je liječenje potrebno uključuju i one koji već imaju neko oboljenje ili poremećaj kao i one koji su skloni oboljevanju ili poremećajima ili one kod kojih se oboljenje ili poremećaj mogu spriječiti.

Izraz "agonist progesterona” znači jedinjenje koje vezuje receptor progesterona i oponaša aktivnosti prirodnog hormona.

Izraz "antagonist progesterona" znači jedinjenje koje vezuje receptor progesterona i spriječava efekt progesterona.

Izraz "potisnuti" ili "potiskuje" ili "potiskivanje" koji se koristi u vezi proliferacije ili endometrijskog tkiva, znači daje mitotska proliferacija ili endometrijsko tkivo potisnuto nakon davanja antagonista progesterona, u vezi neliječenog endometrijskog tkiva pod identičnim uslovima i trebao bi ga razlikovati od izumiranja ćelija putem, npr. apoptroze. Aktivnost antagonista progesterona u potiskivanju endometrijske mitotičke proliferacije može se testirati, npr. u ćelijskim linijama materice upoređujući npr. bromodeoksiuridin (BrdU) u ćelijama liječenim antagonistom progesterona u cilju kontrole (neliječenih) ćelija.

Izraz “neznatno smanjen” korišten dalje u tekstu u vezi hormonskih nivoa kod žena, znači da se tokom davanja jedinjenja ovog izuma nivoi hormona održavaju u normalnim okvirima. Znači, smatra se da smije doći do izvjesnih smanjenja nivoa

hormona sve dok se hormonski nivoi nalaze u okviru normale.

Izraz "neznatno povišen" koristi se u daljem tekstu za hormonske nivoe kod žena i znači da su tokom davanja jedinjenja i ovog izuma hormonski nivoi održani u okviru normale. Znači, smatra se da smije doći do izvjesnog povišenja nivoa hormona ukoliko hormonski nivo ostane u okviru normale.

Izraz “neznatno zadebljanje” koristi se u vezi endometrija žene i znači da tokom davanja jedinjenja endometrij žene ne prelazi 19 mm debljine, što se mjeri ultrazvukom. Znači, smatra se da tokom davanja jedinjenja smije doći do blagog zadebljanja ukoliko endometrij žene ne prelazi 19 mm. Preporučljivo je da, tokom perioda davanja jedinjenja, endometrij žene ne prelazi 15 mm debljine, čak bi trebalo biti manje od 10 mm debljine, a najbolje bi bilo da ne prelazi 7 mm debljine. Može doći do zadebljanja endometrija žene za manje od 100% u odnosu na osnovna mjerenja, mada bi bilo bolje daje zadebljanje manje od 50% u odnosu na osnovna mjerenja, a najbolje bi bilo da zadebljanje iznosi manje od 25% u odnosu na osnovna mjerenja.

Ovaj se izum odnosi na postupak davanja jedinjenja uključujući antagonist progesterona, ukoliko je moguće u dozama koje su efikasne u suzbijanju endometrijske proliferacije. Kao što se može vidjeti iz opisa niže, u slučaju šestomjesečnog režima liječenja davanjem CDB-4124, proliferacija je bila suzbijena u većoj razmjeri kada su davane više koncentracije.

Otkriveno je da, kada se antagonist progesterona CDB-4124 daje tokom perioda koji počinje 5. dana menstrualnog ciklusa žene, on pokazuje obratnu zavisnost doze po zadebljanju endometrija. Drugim riječima, davanje relativno niske koncentracije CDB-4124 preparata, dovodi do znatnog zadebljanja endometrija tokom liječenja. Efekat je smanjen kada se daje viša koncentracija CDB-4124-a. Postupci su proizišli iz neočekivanog otkrića daje nastanak cističnih dilatacija endometrijskih žlijezda, glavni uzrok zadebljanja endometrija do kojeg dolazi tokom liječenja pomoću CDB-4124.

Ukoliko je liječenje započelo u trenutku menstrualnog ciklusa žene, kada neće biti moguće dobijanje menstruacije krajem tog ciklusa (kao stoje slučaj sa 5. danom menstrualnog ciklusa), doći će do vaskularizacije i aktivnosti žlijezda endometrija pod bilo kojim rezidualnim (neblokiranim) progesteronom uzrokujući na taj način uvećavanje cističnih žlijezda i dovodeći do zadebljanja i stvrdnjavanja endometrija sve dok koncetracije CDB-4124-a nisu povišene dovoljno da blokiraju rezidualni progesteron. Zadebljani endometrij biće osjetljiv i sklon pucanju i krvariće tokom liječenja. Kao stoje podrobnije objašnjeno u Primjeru 11, relativno niske koncetracije antagonista progesterona CDB-4124 koje se daju u ranim danima menstrualnog ciklusa žene, dovode tokom liječenja do takvog zadebljanja endometrija koje može dovesti do krvarenja.

Na osnovu ovog izuma, davanje antagonista progesterona počinje tokom lutealne faze menstrualnog ciklusa žene omogućujući pojavu menstruacije krajem tog ciklusa. Shodno tome, može se koristiti niža koncentracija antagonista progesterona i bez zadebljanja endometrija do kojeg dolazi kada davanje jedinjenja počne tokom folikulame faze. To je moguće jer se svaka rana cistična žlijezda odbacuje tokom menstruacije kada se koncentracije antagonista progesterona akumuliraju toliko da mogu spriječiti bilo koji rezidualni progesteron. Slične se povoljne osobine očekuju za sve antiprogestine, pošto su primjećene anomalije kod nekoliko takvih jedinjenj a u slučaju da su davana tokom perioda koji je počinjao tokom folikulame faze menstrualnog ciklusa žene.

Znači, u jednom aspektu, ovaj izum osigurava postupak za liječenje estrogen-zavisnog stanja, uključujući davanje jedinjenj a, uključujući efikasnu količinu antagonista progesterona, ženi tokom perioda koji počinje tokom lutealne faze ženskog menstrualnog ciklusa. Lutealna faza menstrualnog ciklusa žene počinje negdje oko 14. dana menstrualnog ciklusa. Znači, davanje antagonista progesterona počinje najranije 14. dana menstrualnog ciklusa. To pruža prednosti time što omogućava korištenje relativno niskih koncentracija antagonista progesterona bez pratećeg zadebljanja endometrija do kojeg dolazi kada period davanja počne tokom folikulame faze menstrualnog ciklusa žene.

Postupak ovog izuma može podrazumijevati davanje jedinjenja uključujući efikasnu količinu antagonista progesterona tokom perioda davanja jedinjenja u trajanju od najmanje: 1,2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31 ili više dana. Jedinjenje se može davati tokom perioda od najmanje 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8. 9, 10, 11, 12 ili više mjeseci. Jedinjenja se takođe mogu davati tokom perioda od najmanje 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9,

10 ili više godina. Tokom perioda dok se jedinjenje daje, to se može vršiti svakodnevno ili periodično, na primjer svakog drugog dana, svakog drugog mjeseca, i slično. Jedinjenje se takođe može davati s prekidima. Na primjer, jedinjenje se može davati tokom jednog perioda od 1, 2, 3, 4, 5 ili više mjeseci praćeno periodom prekida, a zatim bi se nastavilo davanje tokom 1, 2, 3, 4, 5 ili više mjeseci, i tako dalje. U svim tim slučajevim, period davanja jedinjenja počinje tokom lutealne faze menstrualnog ciklusa žene.

Pod izrazom "davanje s prekidima" misli se na period davanja doze antagonista progesterona s terapeutskim dejstvom, koje bi bilo praćeno periodom prekida, nakon kojeg slijedi naredni period davanja jedinjenja itd.

Pod izrazom “period prekida” ili “period pauziranja” podrazumijeva se prekid u dnevnom, sedmičnom, mjesečnom ili međuperiodičnom davanju antagonista progesterona. Vremenski period prekida može biti kraći ili duži od perioda davanja, ali je uvijek duži od intervala doziranja tokom perioda davanja. Na primjer, kada period davanja podrazumijeva svakodnevno sedmično ili mjesečno doziranje, period prekida traje najmanje 2 dana, odnosno najmanje 8 dana, odnosno najmanje 32 dana. Znači, period prekida može trajati najmanje 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32 ili više dana.

U jednom obliku, jedinjenje se daje s prekidima, tako da osoba koja ga prima može imati menstruaciju tokom barem jednog perioda prekida. Očekuje se da se ovim pristupom izbjegnu suprotni efekti koji se dovode u vezu sa stagnantnim endometrijem. Najmanje jedan, a po mogućstvu i svaki period prekida treba biti dovoljno dug da osoba koja je podvrgnuta liječenju može imati menstruaciju. Po mogućstvu, ta osoba bi morala imati menstruaciju tokom svakog perioda prekida. Jedinjenje se, u svom posebno prioritetnom obliku, daje svakodnevno tokom perioda od četiri mjeseca, praćenog periodom prekida u kojem osoba podvrgnuta liječenju ima menstruaciju, a nakon toga slijedi novi period davanja jedinjenja tokom četiri mjeseca, itd. U svim tim slučajevim, period davanja jedinjenja počinje tokom lutealne faze menstrualnog ciklusa žene.

Alternativno, moguće je u periodu prekida davati agonist ili antagonist hormona koji oslobađa gonadtropin (GnRH) kako bi se ubrzala deskvamacija i obnavljanje endometrija. Samo neki od primjera za agonist GnRH uključuju nafarelin, buserelin, leuprorelin, triptorelin, goserelin, [DLys6]GnRH, [DAla6]GnRH i slično. Samo neki od primjera antagonista GnRH-a uključuju histrelin, abareliks i one koji se mogu naći u patentu iz SAD-a: U.S Patent br. 4,409,208. 4,547,370, 4,565,804, 4,569,927 i 4,619,914, koji su svi priloženi u cjelosti, u dodatku, radi reference.

Alternativno, moguće dati progestin tokom perioda prekida kako bi pacijentkinja imala normalnu menstruaciju. Davanje progestina bi trebalo da rezultira u profilu progesterona koji će oponašati prirodne uspone i padove nivoa progesterona tokom menstruacije. Takvi su tretmanski režimi poznati u struci. Davanje progesterina tokom perioda prekida može izazvati sukob s dejstvima estrogena uz one koji su primljeni dok je davan antagonist progesterona te stoga mogu pomoći u liječenju estrogen-zavisnog stanja kao stoje zadebljanje endometrija. Neki od primjera progestina uključuju sljedeće: medrogeston, medroksiprogesteron, megestrol, noretindron, progesteron, hidroksiprogesteron, acetoksipregnenolon, alilestrenol, ciproteron, dezogestrel, dimetisteron, etisteron, etinodiol diacetat, gestaden, linestrenol itd.

U jednom od oblika, pacijentkinji s endometriozom daje se jedinjenje koje uključuje efikasnu količinu antagonista progesterona čija je doza efikasna u potiskivanju endometrijske proliferacije tokom perioda koji počinje u lutealnoj fazi ženskog menstrualnog ciklusa.

U sličnom obliku, jedinjenje koje uključuje antagonist progesterona daje se ženi u dozi efikasnoj za tretiranje bolova koji se dovode u vezu s poremećajem reproduktivnog trakta i/ili s poremećajem vezanim za nestabilnost reproduktivnog hormona tokom perioda koji počinje tokom lutealne faze ženskog menstrualnog ciklusa. Davanje antagonista progesterona, na primjer, može umanjiti bolove koji se dovode u vezu s endometrijskim lezijama, disfunkcionalnim krvarenjem iz materice i fibroidima. Bolje najčešći i najviše iscrpljujući simptom endometrioze i predstavlja primarnu indikaciju i za ljekarski i za hirurški tretman bolesti. Bol se može ispoljiti kao dismenoreaični, karlični bol, bol u leđima, abdomenu, grudima, kao dispareunija itd. Davanje antagonista progesterona može takođe smanjiti veličinu endometrijskih lezija ili fibroida materice. Trenutni režimi liječenja endometrioze podrazumijevaju antagoniste GnRH-a, koji izazivaju stanje pseudomenopauze sprječavajući izlučivanje estrogena jajnika te nisu korisni za dugotrajno davanje zbog gubitka koštane gustine, gubitka ukupnog nivoa kalcijuma u telu i drugih neželjenih dejstava sličnih osteoporozi. Jedinjenja iz ovog izuma mogu se davati na dugotrajnoj osnovi bez znatnog smanjenja nivoa estrogena.

Upotreba antagonista progesterona pri liječenju bolova djelimično je dio neočekivanog otkrića daje prioritetni antiprogestin, CDB-4124, sklon inhibiranju receptora opijata (MOP), µa i može ga inhibirati. Receptori opijata ostaju na površini nervne ćelije ili neurona i vezuju endogene opioidne Ugande što dovodi do ublažavanja bola. Receptor µ opijata izgleda takođe učestvuje u nekoliko aspekata ženske reproduktivne neuroendokrinologije poput kontrole oslobađanja gonadotropina. Kapacitet CDB-4124 da veže i da inhibira receptor µ opijata trebalo bi da se proširi na druge antiprogestine iz svoje kategorije (tj. one koji imaju opštu formulu koja je navedena niže).

Ovaj izum, u svom drugom obliku, pruža postupke liječenja estrogen-zavisnog stanja koje se dovodi u vezu s trenutnim hormonskim terapijama kod kojih se koriste estrogenska jedinjenja poput estrogena ili SERM-a i to putem paralelnog davanja izvjesne količine antagonista progesterona efikasne za potiskivanje endometrijske proliferacije, kada se antagonist progesterona daje tokom perioda koji počinje tokom lutealne faze ženskog menstrualnog ciklusa. Stanja zavisnosti od estrogena koja se dovode u vezu s trenutnim hormonskim terapijama estrogenom/SERM-om, uključuju, između ostalog, endometrijsku hiperplaziju i rak endometrija. U pogledu toga, antagonist progesterona može se davati prije, tokom ili nakon estrogena ili SERM-a kao dio režima kombinovane hormonske terapije.

U prioritetnom obliku svakog postupka izuma, davanje antagonista progesterona ženi ne umanjuje značajno nivoe estrogena kod žene. Stoga ovaj izum pruža povoljnosti u odnosu na trenutne terapije u liječenju endometrioze, kod kojih se često koriste agonisti hormona koji oslobađa gonadotropin (GnRH) kao što je Lupron® (leuprolidni acetat).

U drugom prioritetnom obliku svakog postupka izuma, antagonist progesterona pokazuje smanjenju sklonost prema receptoru glukokortikoida. Još bolje, sklonost vezivanja antagonista progesterona za receptor progesterona najmanje je 1,5 puta veća nego sklonost vezivanja antagonista progesterona za receptor glukokortikoida.

Svaki poznati antagonist progesterona s karakteristikama goreopisanog jedinjenja, može biti korišten od strane stručnjaka koje primjenjuje trenutni izum. Posebno korisna jedinjenja uključuju i jedinjenja koja su objelodanjenja u američkom patentu U.S Patent br. 6,900,193, u cjelosti priloženo u dodatku, kao i jedinjenja objelodanjena u američkom patentu U.S Patent br. 6,861,415, takođe priloženo u cjelosti radi reference, a to su 21-substitovanih 19-norpregnana s opštom formulom:

pri čemu:

X može biti, na primjer, alkil, alkenil, alkinil, hidrogen, halo, monoalkilamin ili dialkilamin, poput N,N-dimetilamina;

R1 može, na primjer, predstavljati O, NOH ili NO-metil;

R2 može, na primjer, predstavljati hidrogen ili acetil; i

R3 može, na primjer, predstavljati metiloksi, formiloksi, acetoksi, aciloksi, S-alkoksi, acetilteonil, glicimat, vinilski eter, acetiloksimetil, metil karbonat, halogens, metil, hidroksi, i etiloksi.

Primjeri 21-substituisanog 19-norpregnana uključuju, između ostalog, i sljedeća 24 jedinjenja koja su prikazana niže:

1. CDB-4247 (21-propio[[l]]niloksi-17α-acetoksi-11β-(4 N, N-dimetilaminofenil)-

19-norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom formulom:

2. CDB-4361 (21 -vinilski eter-17α-acetoksi-11β-(4 N, N-dimetilaminofenil)-19-norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom formulom:

3. CDB-4059 (21-acetoksi-17α-acetoksi-11β-(4 N, N-dimetilaminofenil)-19-norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom formulom:

norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom formulom:

5. CDB-4031 (21 -bromine-17α-acetoksi-11β-(4 N, N-dimetilaminofenil)-19-norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom formulom:

6. CDB-3876 (21-hlor-17α-acetoksi-l 1 P~(4 N, N-dimetilaminofenil)-19-norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom formulom:

norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom formulom:

8. CDB-4030 (21-metil-17α-acetoksi-11β-(4 N, N-dimetilaminofenil)-19-norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom formulom:

9. CDB-4152 (21-hidroksi-17α-acetoksi-11β-(4 N, N-dimetilaminofenil)-19-norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom formulom:

10. CDB-4167 (21-etiloksi-17α-acetoksi-11β-(4 N, N-dimetilaminofenil)-19-norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom formulom:

11. CDB-4101 (21-metoksitio-17α-acetoksi-l 1 P~(4 N, N-dimetilaminofenil)-19-norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom formulom:

12. CDB-4110 (21-acetonid-17α-acetoksi-l lp-(4 N, N-dimetilaminofenil)-19-

13. CDB-4111 (21 -BMD-17α-acetoksi-11β-(4 N, N-dimetilaminofenil)-19-norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom fonnulom:

14. CDB-4125 (21-(Cyp*-hidroksi)-17α-acetoksi-11β-(4 N, N-dimetilaminofenil)-19-norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom formulom:

Ciklopentilpropioniloksi-

15. CDB-4205 (3-hidroksiamin-21-metoksi-17α-acetoksi-11β-(4 N, N-

dimetilaminofenil)-19-norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom formulom:

16. CDB-4206 (3-hidroksiamin-21-acetoksi-17α-acetoksi-11β-(4 N, N-dimetilaminofenil)-19-norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom formulom:

17. CDB-4226 (3-hidroksiamin-21-etiloksi-17α-acetoksi-11β-(4 N, N-dimetilaminofenil)-19-norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom formulom:

18. CDB-4262 (3-metoksiamin-21-etiloksi-17α-acetoksi-11β-(4 N, N-

dimetilaminofenil)-19-norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom formulom:

19. CDB-4223 (21-metiltio-17α-acetoksi-11β-(4 N, N-dimetilaminofenil)-19-

20. CDB-4119 (4-benzoin-21-acetiltio-17α-acetoksi-11β-(4 N, N-dimetilaminofenil)-19-norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom formulom:

21. CDB-4239 (4-benzoin-21-metoksi-17α-acetoksi-11β-(4 N, N-formulom:

22. CDB-4306 (21-glicinat-17α-acetoksi-11β-(4 N, N-dimetilaminofenil)-19-norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom formulom:

23. CDB-4352 (21-cianotio-17α-acetoksi-11β-(4 N, N-dimetilaminofenil)-19 norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom formulom:

24. CDB-4362 (21 -metoksiacetil-17α-acetoksi-11β-(4 N, N-dimetilaminofenil)-

19-norpregna-4,9-diene-3,20-dione) sa sljedećom strukturnom formulom:

11 P-monodemetilatovi derivativi 24 gorenavedena jedinjenja

jedinjenja u kojima je X N-metilamino) takođe su posebno korisna u primjeni ovog izuma. U vezi toga, za CDB-4453 (21-metoksi-17α-acetoksi-11β-(4-N-metilaminofenil)-19-norpregna-4,9-diene-3,20-dione), monodemetilski derivat CDB-4124-a, pokazalo se da posjeduju čak i nižu aktivnost anti-glukokortikoida nego njegov srodnik. Attardi et al., 2002, Mol. Ćel. Endokrin. 188:111-123, čija sadržina je priložena u dodatku radi reference.

Mada se daje prednost jedinjenjima opšte, gore navedene, formule i njihovim monodemetilskim derivatima, u primjeni se ovog izuma može koristiti bilo koji antagonist progesterona kako bi se postigao efekt antagonista na

receptom progesterona. Poželjno je da antagonist progesterona ima jednu ili više sljedećih karakteristika: nisku antiglukokortikoidnu aktivnost, minimalne estrogenske i antiestrogenske aktivnosti, i ne povisuje znatno nivoe progesterona.

Antiprogestini koji mogu biti korisni za ovaj izum uključuju, između ostalog, asoprisnil (benzaldehid, 4-[(11β,17β)-17-metoksi-17-(metoksimetil)-3-oksoestra-4,9-dien-l l-yl]-l-(E)-oksim; J867), njegov metabolit J912 (4-[ 17(3-Hidroksi-17α-(metoksimetil)-3-oksoestra-4,9-dien-11β-yl]benzaldehid-( 1E)-oksim), i ostala jedinjenja opisana u DE 43 32 283 i DE 43 32 284; CDB-2914 (17α-acetoksi-l 1 (3-(4-N,N-dimetilaminofenil)-19-norpregna-4,9-dien-3,20-dione) i druga jedinjenj a opisana u Stratton-u et al., 2000, Hu. Reprod. 15:1092-1099; JNJ-1250132 i ostala jedinjenj a opisana u Allan et al., 2006, Steroidi 71:949-954; 5-Aril-l,2-dihidrohromen[3,4-f]hinolini, opisano u Zhi et al., 1998, J. Med. Hem. 41:291-302; l,4-dihidro-benzo[d][l,3]oksazin-2-oni, opisano u američkom patentu U.S. Patent br.: 6,509,334, 6,566,358 i 6,713,478 u Zhang et al.',1,3-dihidro-indol-2-oni opisani u američkom patentu U.S. Patent br. 6,391,907 u Fensome et al:, 2,3-dihidro-lH-indolis opisani u američkom patentu U.S. Patent br. 6,417,214 u Ulrich et al:, benzimidazoloni i njihova analogna jedinjenja opisani u američkom patentu U.S. Patent br. 6,380,235 u Zhang et al:, 2,1-benzisothiazolin 2,2-dioksidi opisani u američkom patentu U.S. Patent br. 6,339,098 u Collins et al:, ciklokarbamati i ciklo-amidi opisani u američkom patentu U.S. Patent br.: 6,306,851 i 6,441,019 u Santilli et al:, ciklična urea i ciklični derivati amida opisani u američkom patentu U.S. Patent br. 6,369,056 u Zhang et al:, i derivati kinazolinona i benzoksazina opisani u američkom patentu U.S. Patent br. 6,358,948 u Zhang et al.

Drugi antiprogestini koji se mogu koristiti u izumima podrazumijevaju, između ostalog, (6α,11β,17β)-1 l-(4-dirnetilaminofenil)-6-metil-4'5’-dihidrospiro[estra-4,9-dien-17,2’(3’H)-furan]-3-on (ORG-31710) i ostala jedinjenja opisana u američkom patentu U.S. Patent br. 4,871,724; (11β,17α)-l 1-(4-acetilfenil)-17,23-epoksi-19,24-dinorkola-4,9,20-trien-3-one (ORG-33628); (7β,11β,17β)-1 l-(4-dimetilaminofenil-7-metil]-4,,5,-dihidrospiro[estra-4,9-diene-17,2’(3’H)-furan]-3-on (ORG-31806) i druga jedinjenja opisana u američkom patentu U.S. Patent br. 4,921,845; ZK-112993 i druga jedinjenja opisana u Michna etal., 1992, J. Steroid Biohem. Molek. Biol. 41:339-348; ORG-31376; ORG-33245; ORG-31167; ORG-31343; RU-2992; RU-1479; RU-25056; RU-49295; RU-46556; RU-26819; LG1127; LG120753; LG120830; LG1447; LG121046; CGP-19984A; RTI-3021-012; RTI-3021-022; RTI-3021-020; RW.l-25333; ZK-136796; ZK-114043; ZK-230211; ZK-136798; ZK-98229; ZK-98734; i ZK-137316.

Ipak, drugi antiprogestini koji bi mogli biti korisni za izum, uključuju, između ostalog, mifepriston (11β-[p-(Dimetilamino)fenil]-17β-hidroksi-17-(l-propinil)estra-4,9-dien-3-one; RU 486) i druga jedinjenja opisana u američkom patentu U.S. Patent br.: 4,386,085, 4,447,424, 4,519,946 i 4,634,695; sa sadržanim fosforom 17β-sporedni lanac analognih mifepristonu kao što je opisano u Jiang et al., 2006, Steroidi 71:949-954; onapriston (11β-[p-(dimetilamino)fenil]-17α-hidroksi-17-(3-hidroksipropil)-13a-estra-4,9-dien-3-on) i druga jedinjenja opisana u američkom patentu U.S. Patent br. 4,780,461; lilopriston (((Z)-11β-[(4-dimetilaminojfenil]-17-β-hidroksi-17α-(3 -hidroksi-1 -propenil)estra-4,9-dien-3-on) i ostala jedinjenja opisana u američkom patentu U.S. Patent br. 4,609,651; 19-norsteroida substituisanih 11β, poput 11β-(4-Metoksifenil)-17β-hidroksi-17α-etinil-4,9-estradien-3-on opisano u Belagner et ai, 1981, Steroidi 37:361-382;

11β-aril-4-estrena poput (Z)-11β-[(4-Dimetilamino)fenil)]-17β-hidroksi-17α-(3-hidroksi-l-propenil)estr-4-en-3-on opisani u američkom patentu U.S. Patent br. 5,728,689; derivati 11β-aril-estrena opisani u američkom patentu U.S. Patent br.: 5,843,933 i 5,843,931; derivati 11-benzaldoksim-estra-diene poput 4-[l7β-Metoksi-17α-(metoksimetil)-3-oksoestra-4,9-dien-11 |3-yl]benzaldehid-1 -(E)-oxim opisana u američkom patentu U.S. Patent br. 5,693,628; derivati od 11-benzaldoksim-17β-metoksi-17α-metoksimetil-estradiene poput 4-[ 17β-Metoksi-17α-(metoksimetil)-3-oksoestra-4,9-dien-11 |3-yl]benzaldehide-1 -(E)-[0-(etilamino)karbonil] oksim opisani u američkom patentu U.S. Patent br.

5,576,310; S-substitut za tiolestere 11β-benzadoksim-estra-4,9-diene-karbonske acidne, poput 4-[17β-Metoksi-17α-(metoximetil)-3-oksoestra-4,9-dien-11β-yl]benzaldehid-l-(E)-[0-(etiltio)karbonil]oksim, opisano u WO 99/45023; esteri steroida poput (Z)-6’-(4-cianofenil)-9,l la-dihidro-17β-hidroksi-17α-[4-(l-okso-

3- metilbutoksi)-l-butenil]4'H-nafto[3,,2',U;10,9,l l]estr-4-en-3-on opisani u DE 19652408, DE 4434488, DE 4216003, DE 4216004 i WO 98/24803; fluorisani steroidi 17α-alkilnog lanca poput 11β-(4-acetilfenil)-17β-hidroksi-17α-( 1,1,2,2,2-pentafluoroetil)estra-4,9-dien-3-on opisano u WO 98/34947; 17-spirofuran-3’-iliden steroidi poput 11 beta-(4-Acetilfenil)-19,24-dinor-17,23-epoksi-17αlfa-hola-4,9,20-trien-3-on opisani u američkom patentu U.S. Patent br. 5,292,878; (Z)-

1 lbeta,19-[4-(3-Piridinil)-o-fenilen]-17beta-hidroksi-17α-[3-hidroksi-l-propenil]-

4- androsten-3-on i druga jedinjenja opisana u američkom patentu U.S. Patent br. 5,439,913; gonani 13-alkil-11-beta-fenil poput 1 lbeta-[4-(l-metiletenil)phenyl]-17α-hidroksi-17beta-(3-hidroksipropil)-13a-estra-4,9-dien-3-on opisani u američkom patent U.S. Patent br. 5,446,036; 11-arilsteroida poput 4’,5’-Dihidro-1 lbeta-[4-(dimetilamino)fenil]-6beta-metilspiro[estra-4,9-dien-17beta,2’(3’H)-furan]-3-on opisani u američkom patentu U.S. Patent br. 4,921,845; 11-beta-aril-estradieni opisani u U.S. Patent Nos.: 4,829,060, 4,814,327 i 5,089,488; 11-beta-aril-4,9 gonadieni 1 l-beta-aril-13-alkil-4,9-gonadieni opisani u američkom patentu U.S. Patent br.: 5,739,125, 5,407,928 i 5,273,971; steroidi 11-beta-aril-6-alkil (ili alkenil ili alkinil) opisani u EP 289073; steroidi premošteni preko 10-beta,l 1-beta, opisani u američkom patentu U.S. Patent br. 5,093,507; 1 l-beta-aryl-14-beta-steroidi opisani u američkom patentu U.S. Patent br. 5,244,886; 19,11-beta-premošteni steroidi opisani u američkom patentu U.S. Patent br.: 5,095,129, 5,446,178, 5,478,956 i 5,232,915; 1-arilsulfonil, arilkarbonil i l-arilfosfonil-3-fenil-l,4,5,6-tetrahidropiridazini opisani u američkom patentu U.S. Patnet br. 5,684,151; 1-arilsulfonil, arilkarbonil i ariltiokarbonil piridazino derivati opisani u američkom patentu U.S. Patent No. 5,753,655; derivati l,2-dihidro-[l,2-g]kinolin i derivati l,2-dihidro-hromeno-[3,4-f]kinolin opisani u američkom patentu U.S. Patent br.: 5,688,808,. 5,693,646, 5,693,647, 5,696,127, 5,696,130 i 5,696,133; oksa-steroidi 6 izvedeni iz (8S, 13S, 14R)-7-oksa-estra-4,9-diene-3,17-dione 1 opisanih u Kang et al., 2007, Bioorg. Med. Hem. Slo. 15:907-910; i 7-oksa-steroidi 4 opisani u Kang et al., 2007, Bioorg. Med. Hem. Slo. 17:2531-2534. |00053| U svom prioritetnom obliku, antagonist progesterona je antiprogestin/SPRM CDB-4124 (21-metoksi-17α-acetoksi-11β-(4 N, N-dimetilaminofenil)-19-norpregna-4,9-dien-3,20-dion). Primjer 10 pokazuje da kada se odrasloj ženi jedinjenje daje tokom perioda koji počinje 5. dana ženskog menstrualnog ciklusa, CDB-4124 u nižoj dozi (25 mg/dan i 12,5 mg/dan) izaziva zadebljanje endometrija što nije uočeno u slučaju visokih doziranja (50 mg/dan).

Jedinjenja antagonista progesterona ovog izuma, mogu se davati pacijentima koji prolaze kroz hormonsku terapiju koja se dovodi u vezu s povećanim rizikom nastupanja endometrijske hiperplazije ili raka endometrija. Ta liječenja mogu da podrazumijevaju, između ostalog, davanje estrogena ili SERM-ova. Jedinjenja antagonista progesterona ovog izuma mogu se takođe davati pacijentima koji su na liječenju antiestrogenima, zato što pacijenti mogu imati koristi od antiproliferativnih efekata jedinjenja antagonista progesterona u endometrijskom tkivu materice.

SERM-ovi se trenutno daju za liječenje raznih poremećaja uključujući i rak dojke, osteoporozu, rak debelog crijeva, neurodegenerativna oboljenja poput Parkinsonove bolesti ili Alcajmera, kardiovaskularnih oboljenja, vaginalne atrofije i pretilosti. Međutim, SERM se terapija vezuje za endometrijsku hiperplaziju i rak endometrija. Na primjer, liječenje raka dojke Tamoksifenom dovodi do 20% više slučajeva nastupanja hiperplazije s atipijom kod žena zdrave materice. Pacijenti s endometrijskim uzorcima koji pokazuju atipiju, imaju 25% šansi razvitka raka. Jedinjenja ovog izuma daju se u dozama dovoljnim da potisnu hiperplaziju koja je prateća pojava liječenja SERM-om. Jedinjenja ovog izuma mogu se davati u kombinaciji sa SERM-ovima za liječenje bilo kojeg od gore navedenih poremećaja.

Jedinjenja koja su objelodanjena u ovom izumu mogu preuzeti ulogu antagonista progesterona u materici. Jedinjenja ovog izuma mogu biti podesna za produženo korištenje koje je neophodno u slučaju pacijentkinja u menopauzi, koje dobijaju hormonski zamjensku terapiju kao i za neke druge indikacije. U slučaju da se takvo korištenje uzima u razmatranje, jedinjenja bi trebala da imaju samo niski nivo aktivnosti koje vezuju receptore glukokortikoida te jedinjenja ne remete znatno funkcije receptora glukokortikoida. Znači, primjena jedinjenja može imati manja neželjena dejstva, poput promjene raspoloženja, zamora i gubitka tjelesne težine, koji su tipični u slučaju kada se koriste antiprogesteroni s visokim afinitetom prema glukokortikoidnim receptorima.

U svom drugom obliku ovaj izum pokazuje postupke koji se mogu koristiti za identifikovanje jedinjenja koja posjeduju selektivnu aktivnost vezivanja receptora progesterona. Ti postupci podrazumijevaju vezivanje receptora i in vivo bioloških proba poput anti-McGinty, anti-Clauberg, glukokortikoidne, estrogene, androgene, anti-glukokortikoidne (AG), anti-estrogene, i anti-androgene aktivnosti kao i post-coitalne i anti-ovulacijske aktivnosti, koje se koriste u vodećim jedinjenjima ovog izuma kao referenca.

U drugim svojim oblicima, ovaj izum pokazuje da se takođe mogu analizirati efekti potencijalnih SPRM-ova na transkripcionu aktivnost u ljudskim ćelijama. Kada se SRPM-ovi koji su objelodanjeni u ovom izumu koriste kao referenca, ova analiza može pružiti informacije o (1) interakciji SPRM-a s receptorom, (2) interakciji aktiviranog receptora s drugim transkripcionim faktorima, (3) aktiviranju transkripcionalnog kompleksa u elementu reakcije progesterona (PRE), i na kraju njihovim uticajima na ekspresiju gena. U tim ogledima, može doći do ko-transfekcije plasmida koji odražava hPR-B s bilo kojim prenosiocem koji je svakom iskusnom stručnjaku poznat kao PRE zavistan promotor u HeLa, HepG2 ili T47D ćelijama. Ti prenosioci podrazumijevaju, između ostalog, luciferazu, beta-galaktosidazu, zeleni fluorescentni protein, crveni fluorescentni protein i žuti fluorescentni protein. Nakon transfekcije, ćelije se tretiraju ili probnim jedinjenjem ili jednim od jedinjenja koja su objelodanjena u ovoj primjeni SPRM-ova što se koristi kao pozitivna kontrola. Nakon tretmana, ćelije se testiraju na ekspresiju prenosioca.

U svom drugom obliku, ovaj izum pokazuje da se budući SPRM-ovi mogu testirati na sposobnost da spriječe deksametazonom izazvanu smrt ćelija u limfocitnoj ćelijskoj liniji čovjeka CEM-7 i u poređuju s efektima SPRM-ova objelodanjenih u ovim specifikacijama. U tim se ogledima može dodati koncetracija deksametazona, koja može dovesti do smrti ćelije. Te se ćelije zatim tretiraju ili RU486-om, jednim od SPRM-ovog izuma ili probnim jedinjenjem čija koncentracije treba biti između 106 i 10-8 M.

Jedinjenja antagonista progesterona koja mogu da se koriste u skladu s ovim izumom, mogu biti sintetizovana uz pomoć sintetičke hemijske tehnike koja je stručnjacima poznate kao tehnika otkrivena u U.S. Patentu br. 6,861,415. Treba razumjeti da izvjesne funkcionalne grupe mogu interferirati s drugim reaktantima ili reagensima pod uslovima koji omogućuju reakciju te im je možda potrebna privremena zaštita. Upotreba zaštitnih grupa opisana je u "Zaštitnim grupama organske sinteze,, 2. izdanje T. W. Greene & P. G. M. Wutz, Wiley-Interscience (1991.).

U jednom obliku, jedinjenja ovog izuma podrazumijevaju jedan ili više antagonista progesterona ili njihovih farmaceutski prihvatljivih soli. Zavisno od uslova procesa, jedinjenje soli koje je dobijeno može biti u neutralnom ili u slanom obliku. Oblici soli podrazumijevaju hidrate i druge rastvore kao i kristalne polimorfe. U skladu s ovim izumom, mogu se koristiti i baza u slobodnom obliku i soli ovih krajnjih proizvoda.

Soli jakih kiselina mogu same po sebi da se promjene u bazu u slobodnom obliku, koristeći osnovne agense poput alkalila ili razmjenom jona.

Baza dobijena u slobodnom obliku može formirati i soli s organskim ili neorganskim kiselinama.

[Prilikom pripreme soli jakih kiselina, koriste se ukoliko je moguće kiseline koje stvarajući odgovarajuće farmaceutski prihvatljive soli. Primjer takvih kiselina su sljedeće kiseline: hlorovodonične, sumporne, fosforske, azotne, alifatične, aliciklične karboksilne ili sulfonske, kao što su mravlja kiselina, sirćetna, propionska, sukcinatna, glikolna, mlečna, malična, vinska, limunska, askorbinska, glukoronska, fumama, maleinske, hidroksi-maleinska, pirovinska, aspartična, glutaminska, p-hidroksibenzoinska, embonična, etansko-sulfonska, hidroksi-etano-sulfonska, fenil-sirćetna, bademova, alogen-bensen-sulfonska, toluensko-sulfonska, galaktarična, galakturonična ili naftalinsko-sulfonska kiselina. U skladu s ovim izumom, mogu se koristiti svi kristalni oblici polimorfa

U skladu s ovim izumom mogu se koristiti i soli jakih baza i mogu biti pripremljene spajanjem kiseline u slobodnom obliku sa dovoljnom količinom željene baze kako bi se proizvela so na konvencionalni način. Kiselina u slobodnom obliku može se regenerisati spajajući so s kiselinom i izolirajući kiselinu u slobodnom obliku na konvencionalni način. Farmaceutski prihvatljive soli jakih baza stvaraju se s metalima ili aminima, poput alkala i zemno-alkalnih metala ili organskih amina. Primjeri metala koji se koriste kao kationi jesu natrijum, kalijum, kalcijum, magnezijum i slični. Primjeri odgovarajućih amina jesu amino kiseline poput lizina, holina, dietanolamina, etilenediamina, N-metilglukamina i slično.

U gorenavedene svrhe, jedinjenja ovog izuma se mogu davati pacijentu bilo kojim konvencionalnim putem gdje je antagonist progesterona aktivan. Na primjer, antagonist progesterona iz ovog izuma može se davati oralno, parenteralno, sublingvalno, transdermalno, rektalno, preko sluznice, topički, putem inhaliranja, unošenjem kroz usta, ili kombinacijom gorenavedenog. Parenteralno uzimanje jedinjenja podrazumijeva, između ostalog, intravenozno, intraarterijsko, intraperitonealno, potkožno, intramuskulamo, intratekalno, intraartikulamo, intracisternalno i intraventrikularno. Oblik davanja jedinjenja može biti tableta, kapsula, pilula, nazalni sprej, aerosol, granule, implant (ili drugo polaganje) i slično.

Količina jedinjenja s terapeutskim efektom potrebna za korištenje u terapiji može varirati zavisno od specifičnog jedinjenja koje se koristi, načina davanja, ozbiljnosti stanja koje se liječi, između ostalog i koliko dugo aktivnost treba da traje, i što na kraju je određuje ljekar. U većini slučajeva, efikasna doza pojedinačnog jedinjenja je ona koja je dovoljna za suzbijanje endometrijske proliferacije. Međutim, uopšteno gledano, doze koje se koriste za liječenje ljudi tipično se kreću od oko 0,001 mg/kg do oko 500 mg/kg po danu, na primjer oko 1 pg/kg do oko 1 mg/kg po danu ili oko 1 µg/kg do oko 100 µg/kg po danu. Za gotovo sve krupne sisare, ukupna dnevna doza kreće se od oko 1 do 100 mg, a najbolje bi bilo od oko 2 do 80 mg. Režim doziranja može se podesiti tako da obezbjeđuje optimalne terapeutske reakcije. Poželjna doza može biti propisana u jednoj dozi ili u nekoliko doza koje se daju u odgovarajućim intervalima, na primjer u dvije, tri, četiri ili više manjih doza na dan.

Ilustracije radi, jedinjenje ovog izuma može biti dato pacijentu kako bi mu se obezbjedio antagonist progesterona u količini od oko 1 µg/kg do okol mg/kg tjelesne težine, na primjer oko 1 µg/kg, oko 25 µg/kg, oko 50 µg/kg, oko 75 µg/kg, oko 100 µg/kg, oko 125 µg/kg, oko 150 µg/kg, oko 175 µg/kg, oko 200 µg/kg, oko 225 µg/kg, oko 250 µg/kg, oko 275 µg/kg, oko 300 µg/kg, oko

325 µg/kg oko 350 µg/kg oko 375 µg/kg oko 400 µg/kgoko 425 µg/kgoko

450 µg/kg oko 475 µg/kg oko 500 µg/kg oko 525 µg/kg, oko 550 µg/kgoko

575 µg/kgoko 600 µg/kgoko 625 µg/kg oko 650 µg/kgoko 675 µg/kgoko

700 µg/kgoko 725 µg/kgoko 750 [Ag/kg, oko 775 µg/kgoko 800 µg/kgoko

825 µg/kgoko 850 µg/kgoko 875 µg/kg, oko 900 µg/kgoko 925 µg/kgoko

950 µg/kgoko 975 µg/kg ili oko 1 mg/kg tjelesne težine.

Jedinjenja ovog izuma mogu sadržati od oko 25 do oko 90% aktivnog sastojka u kombinaciji s prenosiocem, češće od oko 5% do 60% po težini.

Čvrsti prenosioci mogu uključivati škrob, laktozu, dikalcijum fosfat, mikrokristalnu celulozu, saharozu i kaolin, a tečni prenosioci mogu uključivati sterilnu vodu, polietilenske glikole, ne-jonske površinske agense i jestiva ulja poput ulja od kukuruza, kikirikija i šušama, jer odgovaraju prirodi aktivnih sastojaka i željenom posebnom obliku davanja jedinjenja. Aromatizatori, pojačivači boje, agensi za održavanje, i antioksidanti, npr. vitamin E i askorbična kiselina mogu takođe biti dio preparata. Pod uobičajenim uslovima pohranjivanja korištenja, preparati mogu sadržati konzervanse kako bi spriječili razvoj mikroorganizama.

Jedinjenja ovog izuma mogu biti u upakovana u tablete u presi za tablete uz pomoć tehnologija koje su dobro poznate stručnjaku koji poznaje relevantno polje rada. Postoji takođe mogućnost da se aktivni sastojci iz ovog izuma mogu biti kompresovani zasebno tako da se naprave tablete u dva sloja. Na osnovu ovog izuma, tablete mogu kao aktivne sastojke uključivati antiestrogene, estrogene ili SERM-ove. Jedinjenja ovog izuma mogu takođe da postoje u obliku uljanog rastvora.

Pacijenti izloženi liječenju jedinjenjima ovog izuma trebaju biti pod rutinskim nadzorom kako bi se kontrolisali njihovi nivoi seruma estrogena i glukokortikoida.

Sljedeći primjeri su samo neki od postojećih i navedeni su kako bi pomogli u razumijevanju pouke ovog izuma.

Svi patenti, primjene patenata i publikacije koje se navode u ovom dokumentu radi reference, u potpunosti su odobreni zakonom.

Primjer 1. Formula ovog izuma može se pripremiti kao tableta.

Kako bi se dobile tablete za primjenu ovog izuma, treba spojiti kompresovanjem u presi sljedeće sastojke:

Kako bi se dobile tablete za primjenu ovog izuma, treba spojiti kompresovanjem u presi sljedeće sastojke:

20.0 mg Tamoksifena

50.0 mg CDB-4124

105.0 mg laktoze

40.0 mg kukuruznog škroba

2,5 mg poli-N-vinilpirolidona 25

2.0 mg aerosila

0,5 mg magnezij um stearata

Kako bi se dobile tablete za primjenu ovog izuma, treba, na primjer, spojiti kompresovanjem u presi sljedeće sastojke:

10.0 mg Raloksifena

50.0 mg CDB-4124

125.0 mg laktoze

50.0 mg kukuruznog škroba

2,5 mg poli-N-vinilpirolidona 25

2.0 mg aerosila

0,5 mg magnezijum stearata

Kako bi se dobili uljani preparati za primjenu ovog izuma, treba, na primjer, izmješati sljedeće sastojke i sipati ih u ampule:

100.0 mg CDB-4124

343,4 mg ricinusa

608,6 mg benzil benzoata

Primjer 2. Jedinjenja ovog izuma mogu imati samo slabu aktivnost vezivanja

receptora antiglukokortikoida.

Neki antiprogesterini ispitani su na probama vezivanja receptora kako bi se provjerila njihova sposobnost da vežu receptor progesterona kunića (rbPR) i receptor glukokortikoida (rbGR). Ukratko, citozol koji sadrži PR i GR pripremljen je u TEGMD baferu (10 mM Tris, pH 7.2, 1.5 mM EDTA, 0.2 mM natrijum molibdat, 10% glicerol, 1 mM DTT) iz materice odnosno timusa nezrelih kunića pod estradiolom. Za vezivanje PR-a, citozol je bio inkubiran sa 6 nM 1,2-[3H]progesteronom (50.0 Ci/mmole) i dodani su konkurenti u koncetracijama od 2 do 100 nM. Za vezivanje za GR, citozol je bio inkubiran sa 6 nM 6,7-[3H]deksametazonom (40 Ci/mmole) i dodana su opitna jedinjenja u koncetracijama od 20 do 100 nM. Nakon prekonoćne inkubacije na 4 C, vezani i slobodni [3H] steroidi razdvojeni su dodavanjem ugljena obloženog dekstranom i centrifugiranjem na 2100 x g tokom 15 min na 4 C. Tekućine koja su isplivale i koje sadrže [3H]-komplekse receptora steroida pretočene su u bočice sadržine 4 ml Optifluora (Packard Instrument Co.), uvrćene su, ujednačene uz pomoć skintilantnog likvidnog čitača tokom 30 minuta a onda se prebrojavane tokom 2 minute. EC5o (Efikasna koncentracija) za svaku standardnu krivulju i za svaku od krivulja jedinjenja određenje unošenjem podataka za brojanje u četveroparametarski sigmoidalni računarski program (RiaSmart® Program smanjenja podatka imuno-opita Packard Instrument Co., Meriden, Conn.). Relativni afinitet ka vezivanju (RBA) za svako jedinjenje računa se uz pomoć sljedeće jednačine: EC50 standardnog EC50 opitnog jedinjenja x 100. Standardi za PR i GR opite bili su neobilježeni progesteron odnosno deksametazon. Rezultati tih eksperimenata sažeti su u Tabeli 1, kao proporcije relativnih afiniteta ka vezivanju svakog jedinjenja za receptore rbPR i rbPR (rbPR/rbGR). Taj diferencijal odražava relativnu aktivnost jedinjenja u ćeliji ili tkivu koje posjeduje ta dva receptora i neophodne transkripcijske kofaktore.

U Tabeli 1 su takođe prikazane relativne biološke aktivnosti istih jedinjenja u materici kunića kroz ispitivanja anti-McGinty i anti-Clauberg. Jedinjenje CDB-2914 (izlistano na kraju Tabele) korišteno je kao kontrolno ili referentno jedinjenje (biološka aktivnost kunića = 1,00) za ove eksperimente zato što su rezultati eksperimenata gdje se koristi CDB-2914 već objavljivani ranije (Hild-Petito et al., 1996; Passaro et al., 1997; Reel et al., 1998; Lamer et al., 2000). Za ispitivanje anti-McGinty, nesazrele ženke kunića dobile su potkožnu injekciju od 5 µg estradiola u 10% etanol/susam ulju, svakog dana tokom 6 uzastopnih dana. Sedmog dana, životinje su bile podvrgnute abdominalnoj hirurgiji sterilizacije kako bi se vezalo 3-4 cm segmenta oba roga materice. Opitno jedinjenje u odgovarajućem rastvoru, ubrizgano je intraluminalno u vezani segment roga materice i samo se prebacilo u drugi. Svakom kuniću je potkožno je ubrizgana stimulativna doza progesterona (267 µg/dan ) na svakodnevnoj osnovi tokom naredna tri dana kako bi se izazvala endometrijska proliferacija. Sve životinje su žrtvovane 10. dana radi uklanjanja materice pri čemu je uklonjen segment u centru ligatura i spremljen je u 10% neutralnom zaštićenom formalinu i podvgnut je histološkoj proceduri. Pet mikronskih sekcija umrljanih hematoksilinom i kozinom mikroskopski je ispitano kako bi se provjerio stepen endometrijske proliferacije žlijezda. Izračunat je procenat inhibicije endometrijske proliferacije za svakog kunića i zabilježen je prosjek grupe od pet životinja. Za ispitivanje anti-Clauberg, nesazrele ženke kunića dobile su potkožno injekciju od 5 µg estradiola u 10% etanol/susam ulju, svakog dana tokom 6 uzastopnih dana. Sedmog dana, životinje su dobile potkožno progesteronske injekcije (160 µg/dan ), a opitno jedinjenje oralno u odgovarajućem prenosiocu ili potkožno, tokom pet uzastopnih dana. Jedna grupa kunića dobila je samo progesteron. Dvadeset četiri sata nakon posljednje doze, sve životinje su žrtvovane za uklanjanje materice koja je očišćena od svih vezivnih tkiva, teških gotovo 0,2 mg i stavljena je u 10% neutralni zaštićeni formalin za narednu histološku obradu. Pet mikronskih sekcija umrljanih hematoksilinom i eozinom, mikroskopski je ispitano kako bi se provjerio stepen endometrijske proliferacije žlijezda. Procenat inhibicije endometrijske proliferacije kod svakog nivoa doziranja opitnog jedinjenja.

izveden je upoređivanjem samo sa životinjama koje su bile stimulisane progesteronom. Podaci su prikazani u Tabeli 1 (biol. akt. kunića) odražavaju prosječne rezultate dobivene za svako jedinjenje putem ispitivanja anti-McGinty i anti-Clauberg koja se odnose na CDB-2914.

Ispitani antiprogestini rangirani su na osnovu selektivnosti svakog jedinjenja za PR kunića preko GR kunića, kao što se može vidjeti u Tabeli 1. Antiprogesterini su takođe rangirani na osnovu biološke aktivnosti materice kunića. Podaci prikazani u Tabeli 1 pokazuju daje afinitet vodećih jedinjenja za receptore progesterona bio barem 1,5 puta veći nego njihov afinitet prema receptorima glukokortikoida.

Rezultati ovih istraživanja su pokazali su takođe da dva vodeća jedinjenja CDB-4124 i CDB-4059 imaju visoku aktivnost antiprogestina u materici kunića u poređenju s RU 486 i CDB-2914. Ijednom i drugom jedi nj enj u nedostaju estrogene, androgene, anti-estrogene i anti-androgene aktivnosti. Oba jedinjenja posjeduju minimalnu aktivnost receptom anti-glukokortikoida, karakteristika koja ih razdvaja od RU 486 i CDB-2914 koji su umjereno aktivni u vezivanju receptom glukokortikoida. U tim je ispitivanjima, CDB-4124 pokazao malo bolje rezultate od CDB-4059

TABELA 1. -VEZIVANJE RECEPTORA I BIOLOŠKE AKTIVNOSTI SPRM-OVA

Primjer 3. Mjerenje kortizola.

Nekoliko različitih eksperimentalnih sistema idu u prilog zaključku da RU 486 povećava kortizol jer RU 486 kod ljudi i primata ima jaka anti-glukokortikoidna svojstva.

Međutim, kao što se vidi na slici 1, pacovi koji su liječeni jedinjenjem RU 486 u dozi od 10 mg/kg nisu pokazali značajne razlike u nivoima kortizola. Suprotno tome, pacovi koji su liječeni bilo jedinjenjem CDB-4124 ili jedinjenjem CDB-4059 u istim dozama, pokazali su znatno više nivoe seruma kortizola nego pacovi iz kontrolne grupe.

Ti viši nivoi kretali su se od 3-4 ug/dl (30-40 ng/ml). Efekti su zavisili od doze tako što je veća doza CDB-4124 vodila do povećanog kortizola (Slika 2). [00085[ Ta razlika u uticajima RU 486 naspram CDB-4124 ili CDB-4059 na nivoe kortizola, može se objasniti ako se pretpostavi daje nakon 21 dana stalnog doziranja, jetra pacova mogla da metabolizuje bolje RU 486 nego bilo koje od ova dva CDB jedinjenja.

Primjer 4. Mjerenje kortikosterona.

Kortikosteron je najobilniji glukokortikoid kod pacova. Uticaji SPRM-ova na kortizol prikazani na Slikama 1 i 2 mogu biti sekundarni u odnosu na jake efekte po kortikosteron. Kako bi se ovaj fenomen mogao bolje istražiti, nivoi kortikosterona mjereni su u grupama, stoje pokazalo najveće promjene u nivoima kortizola, kao što su grupe podvrgnute tretmanu pomoću CDB-4124 u dozama od 20 mg/kg ili 10 mg/kg. Poređenja radi, sljedeće grupe bile su takođe podvrgnute ispitivanju: grupa koja je dobila 20 mg/kg CDB-4124 plus 10 mg/kg progesterona, grupa koja je dobila 10 mg/kg CDB-4124 plus 10 mg/kg progesterona, grupa koja je dobila 10 mg/kg RU 486, grupa koja je dobila 10 mg/kg samo progesterona, kontrolna grupa. Nivoi kortikosterona bili su 10-40 puta viši nego nivoi kortizola. Međutim, gotovo da nije primjećena razlika među grupama kada su u pitanju prosječni nivoi kortikosterona. Nije bilo razlike među grupama prije tretmana (p = 0,43, ispitivanje Kruskal-Wallis), ni 21 dan nakon tretmana (p = 0,57, ispitivanje Kruskal-Wallis), ili 28 dana poslije tretmana i kod žrtvovanja (p = 0,061, ispitivanje Kruskal-Wallis).

Kako bi se mjerili efekti egzogenog progesterona na serum kortikosterona, poređeni su nivoi kortikosterona u 3 uparene grupe koje su se razlikovale po tome da li su dobile egzogeni progesteron (npr. poređenja kontrolne naspram progesterone ili CDB-4124 u dozi od 20 mg/kg naspram CDB-4124 u dozi od 20 mg/kg plus progesteron, ili CDB-4124 u dozi od 10 mg/kg naspram CDB-4124 u dozi od 10 mg/kg plus progesteron). Uočena je statistički značajna razlika: nivoi kortikosterona bili su niži kod životinja koje su bile izložene tretmanu progesteronom poslije 21 dana tretmana (p = 0.,029, test Mann-Whitney Wilcoxon, dvosmjerni). Taj efekt nije provjeren na uzorcima krvi kod žrtvovanja. Nije uočena razlika u serumu kortikosterona između grupe s progesteronom i grupe CDB-4124, grupe s progesteronom i RU-486, ili grupe RU-486 i CDB-4124;

Ispitan je i odnos između seruma kortizola i seruma kortikosterona u svakoj grupi. Postojala je jaka pozitivna linearna korelacija između ta dva seruma za CDB-4124 sa 20 mg/kg (r2 = 0.78), za CDB-4124 sa 10 mg/kg (r2 = 0.82), i za RU 486 (r2 = 0.85). Dodavanje progesterona u prve dvije grupe CDB-4124 daleko je oslabilo odnos (r2 = 0.34 za grupu 10 odnosno r2 = 0.37 za grupu 11). Sam progesteron nije pokazao takve pozitivne odnose (r2 = -1.0). Kontrolna grupa nije pokazala odnos ta dva glukokortikoida (r2 = 0.064). Znači, povišeni nivoi kortizola u grupama koja su dobijale CDB-4124 u korelaciji su s nivoima kortikosterona, vjerovatno zbog konverzije iz kortikosterona koji se na neki način povećao. To je dosledno s efektom jedinjenja CDB-4124 koje se može vidjeti iz gorenavedenog: uticaj na metaboličke enzime odgovorne za nivoe progesterona i kortizola.

Iako nije pronađen jak uticaj CDB-4124 na primarni glukokortikoid pacova, ipak bi iz sigurnosnih razloga pacijent koji je dobio CDB-4124 ili CDB-4059 u Fazi I kliničkih ispitivanja trebao biti praćen zbog mogućih anti-glukokortikoidnih efekata uključujući i moguće povećanje seruma kortizola, kortikosterona ili ACTH.

Primjer 5. Ispitivanje anti-proliferativnih efekata SPRM-a u ćelijama

materice.

Mogu se koristiti sve ćelijske linije materice. Proliferacija je mjerena u 96 bunarčića mikrotitar ploče. 5X103 ćelija dodato je svakom bunarčiću. Bunarčićima s Perkin Elmer Cetus PRO/PETTE dodat je hranljivi medijum i rastvori lijekova. Hranljivom medijumu je dodat IMEM s 5% fetalnog goveđeg seruma. Ispitano je osam koncentracija lijekova, u duplikatu, od 0,078 uM do 10 uM. Uzorci uključuju sam tamoksifen, a svako od jedinjenja objelodanjeno je u ovim specifikacijama u kombinaciji s tamoksifenom.

Nakon četvordnevne inkubacije, medijum se zamjenjuje svježim medijumom koji sadrži lijek, a nakon ukupno sedam dana, monoslojevi ćelije učvršćeni su trihlor-sirćetnom kiselinom i umrljani sulforodaminskom bojom. Apsorbovanje (492 nm) ekstraktovanih rastvora boje mjeri se uz pomoć Titertek Multiscan čitača ploče. Izrađene su krivulje reakcija doza (postotak kontrolnih apsorpcija vs. koncentracije droga) kako bi se procjenile IC50 vrijednosti definisane kao koncentracije lijekova (mikromolame) koje su inhibirale 50% proliferacije. IC50 vrijednosti u korelaciji su s potencijalom ispitanih lijekova kada je riječ o inhibiranju proliferacije ćelije i stoga pružaju informacije koje su potrebne za identifikovanje jedinjenja koja bi odgovarala za sprečavanje hiperproliferacije ćelija materice.

Primjer 6. CDB-4124 smanjuje lutealnu fazu progesterona kod makaki rakojeda

/Macaca fascicularis, prim. prev./

Makaki rakojedi (Macaca fascicularis) (n=14) liječeni su oralnim putem tokom 36 sedmica jedinjenjem CDB-4124 ili RU-486 u dozama od 1,0 mg/kg/danu ili s placebom (kontrola). Druga je grupa (n=14) dobila Lupron® IM jednom mjesečno. Nivoi urinamog progesterona mjereni su tokom mjesec dana kod svake životinje u sred istraživanja (14. do 17. sedmice) kao i u posljednjem mjesecu istraživanja (33. do 36. sedmice). Rezultati su prikazani ispod:

Primjer 7. CDB-4124 Ne smanjuje folikularnu fazu estrogena kod makaki rakojeda

Nivoi urinarnog estrogena mjereni su tokom mjesec dana kod svake životinje iz Primjera 6 u sred istraživanja (14. do 17. sedmice) kao i u posljednjem mjesecu istraživanja (33. do 36. sedmice). Rezultati folikulame faze zasnivaju se na 35 osnovnih ciklusa ovuliranja. Rezultati su prikazani ispod:

Primjer 8. CDB-4124 i Lupron® ali ne i RU 486 potiskuju proliferaciju endometrijskih epitelija makaki rakojeda.

U 36. sedmici, tri životinje iz svake grupe u Primjeru 6 dobili su u roku

od 24 sata od žrtvovanja injekciju s analogom timidina. bromodeoksiuridinom

(BrdU), markerom ćelija koje se razmnožavaju i njihovih potomaka, kako bi

procijenili proliferaciju tkiva. Djelovi materice pune debljine bili su umrljani i

mikroskopski ispitani u potrazi za dokazom proliferacije u smislu izvjesnog

postotka ćelija pozitivnih na sjedinjavanje s BrdU:

Primjer 9. CDB-4124 i RU 486 ali ne i Lupron® povećavaju apoptozu endometrijskog epitelijuma makaki rakojeda

Apoptoza je procijenjena na tkivu istih životinja na pločicama uz

pomoć (TUNEL) tehnike krajnjeg obilježavanja oznake deoksiuridin trifosfata (dUTP)-biotina posredstvom terminalne deoksinukleotidil transferaze . Procenat apoptičnih ćelija predstavljen je ispod:

Primjer 10. Niske koncentracije CDB-4124 povećavaju zadebljanje endometrija tokom perioda davanja koji počinje u lutealnoj fazi ženskog

menstrualnog ciklusa

Trideset devet odraslih žena u predmenopauzi kod kojih je ustanovljena dijagnoza endometrioze bile su, tokom liječenja endometrioze, predmet ispitivanja od strane Proellex™ (CDB-4124). Ispitivanje je podrazumijevalo tri nivoa doziranja CDB-4124 kao i pozitivnu kontrolnu grupu pacijenata. Pozitivna kontrola bila je Lucrin®, agonist GnRH-a, koji se obično koristi za liječenje endometrioze (takođe poznat kao Lupron®). CDB-4124 je davan po metodi dvostruko slijepe probe, oralno, u obliku dnevne kapsule u dozi od 12,5 mg/dan (n=2), 25 mg/dan (n=3) i 50 mg/dan (n=3), počev od 5. dana ženskog menstrualnog ciklusa. Druga grupa (n=4) dobijala je jednom mjesečno, kao pozitivnu kontrolu, injekciju s formulom sporog oslobađanja Lucrin®-a.

Sve doze CDB-4124 su, kao i doza Lucrin®, u prosjeku smanjile neugodnosti vezane za bol tokom šest mjeseci izlaganja lijeku, a doza od 50 mg CDB-4124 smanjivala je i trajanje i intenzitet bola mnogo efikasnije nego doza od

12.5 mg ii 25 mg i pokazala se znatno boljom (p = 0,0012) od Lucrin®-a za smanjivanje bolnih dana tokom ispitivanja. Do smanjenja bola došlo je i brže nego kod aktivne kontrole, Lucrin®. Reakcija bola na tretman u ovom je ispitivanju analizirana na dva načina. Pacijenti su u ispitivanju vodili dnevnike bola kako bi zabilježili ozbiljnost i učestalost bola. Osim toga, za svaku službenu posjetu, pacijenti su ispunjavali anketu o simptomima endometrioze koja je podrazumijevala upitnik koji procjenjuje intenzitet bola lošijih dana, na lestvici od 0 do 10 gdje je 10 najveći intenzitet. Dnevnici o bolu vođeni svakog dana, ukazivali su na to daje žena na lijeku Lucrin® u prosjeku osjećala bol 19,4 dana u toku prva tri mjeseca. Žene koje su dobijale 50 mg CDB-4124, pokazivale su manje od 1 dana bolova u tom istom periodu. Žene koje su dobijale 25 mg i 12,5 mg CDB-4124-a, pokazivale su više dana s bolovima nego što je to zabilježeno kod žena koje su dobijale najvišu dozu CDB-4124 ili Lucrin®. Ispostavilo se da postoji efekt koji je zavisio od doziranja kada je u pitanju smanjenje bola. Tokom perioda liječenja od 180 dana, dnevnici bola ukazivali su na to da su žene koje su dobijale doze od 50 mg CDB-4124 imale 170 ili 96% dana bez bolova (standardno odstupanje = 8,86 dana). To opadanje trajanja bola bilo je statistički bolje (p=0,0012) nego 117,8 (74%; standardno odstupanje 51,4 dana) dana bez bolova što je postignuto uz pomoć Lucrin®-a. Kada je u pitanju broj dana bez bolova, doza od 50 mg CDB-4124 bila je statistički bolja i od doza od 25mg i 12,5mg. Pacijenti koji su dobijali doze od 12,5 mg i 25 mg CDB-4124-a, imali su 115,9 (66%; standardno odstupanje od 69,2 dana) odnosno 113,6 (75%; standardno odstupanje od 27,4 dana) dana bez bolova. Rezultati idu jasno u prilog reagovanju na doziranje CDB-4124-a. Doze od 25 mg i 12,5 mg CDB-4124-a, nisu se statistički razlikovale od Lucrin®-a. Na kraju prvog mjeseca terapije, bilo je statistički znatnog smanjenja broja dana s bolovima kod grupe Proellex koja je dobijala 50 mg (p=0,031) u poređenju s osnovnom grupom, ali ne i kod preostale tri preostale grupe na tretmanima. Intenzitet bola procjenjivanje pitanjem: "Na skali od 1 do 10, gdje je 0 izostanak bola, a 10 ekstremno jak bol, koliko je intenzivan bio vaš bol u lošijim danima?" Prosječni rezultati za intenzitet bola u osnovnoj grupi bili su 6,3 za grupu s CDB-4124 i 6,1 za grupu s Lucrin®-om. Statistički znatno oslobađanje od bola bilo je očigledno nakon prvog mjeseca kod grupa Proellex koje su dobijale 25 mg i 50 mg. Trećeg mjeseca, sve četiri grupe pod aktivnim tretmanom došle su do znatnog umanjenja bola u poređenju s osnovnom grupom, a rezultati su im bili sljedeći: 3,7 (p = 0,03) za 12,5 mg CDB-4124, 3,2 (p = 0,03) za 25 mg CDB-4124, 1,6 (p = 0,015) za 50 mg CDB-4124 i

1,5 (p = 0,016) za Lucrin®. Ta smanjenja koja zavise od doziranja nastavljena su do šestog mjeseca kada su vrijednosti za intenzitet bola bile 2,0( p = 0,008), 2,8 (p = 0,023), 0,6 (p = 0,004) odnosno 0,7 (p = 0,016). Dva mjeseca nakon prekida tretmana, bol se vratio i bio je sličnog intenziteta kod sve četiri tretirane grupe.

Žene koje su tokom ispitivanja dobijale Lucrin® u prosjeku su, do trećeg mjeseca, osjećale smanjenje estrogena na post-menopauzalnim nivoima (<20 pg/ml) i to je ostalo na istom nivou sve do šestog mjeseca tretmana. Rezultat je bio dovođen u vezu sa statistički znatnim povećanjem (p = 0,023) biomarkera koštane resorpcije u poređenju s osnovnim vrijednostima tokom trećeg mjeseca, te je stoga predstavljalo povišen rizik koštanog gubitka. Na kontroli u toku šestog mjeseca, kao i na prvoj mjesečnoj redovnoj kontroli, to je povećanje markera koštane resorpcije još uvijek postojalo kod žena izvrgnutih tretmanu Lucrin®-om. Sve doze CDB-4124 zadržale su koncentracije estrogena znatno iznad koncetracija primjećenih u slučaju Lucrin®-a i ostale su u niskoj normalnoj razini (srednja>40 pg/ml). Što je jako važno, nije bilo znatnih promjena u biomarkerima koštane resorpcije ni u jednoj kontrolnoj grupi pod CDB-4124, u trećem i šestom mjesecu. Žene s post-menopauzalnim nivoima estrogena pokazale su se kao nosioci većeg rizika po koštani gubitak i druga zdravstvena stanja. Stoga ne postoje indikacije za korištenje Lucrin®-a, za tretmane koji traju duže od šest mjeseci.

Neželjena dejstva CDB-4124 bila su uglavnom slaba, bez pojedinačnih sistema organa koji bi sistematski sudjelovali. Iako su ovo manja ispitivanja i iz podataka o sigurnosti se ne mogu izvući definitivni zaključci, nije bio posmatran ni jedan signal vezan za sigurnost.

Žene iz ovog ispitivanja nadzirane su iz bliza i kontrolisane su promjene u strukturi endometrija. Podaci iz ovog ispitivanja ukazuju na obrnuti efekat zavisnosti od doze jedinjenja CDB-4124 na zadebljanje endometrija, što mjerilo ultrazvukom. Napravljena su poređenja osnovnih ultrazvučnih mjerenja zadebljanja endometrija i mjerenja tokom posjete. Klinički podaci pokazali su da dolazi do postepenog zadebljanja endometrija u slučaju sve tri doze CDB-4124. Zadebljanje endometrija bilo je najjače u slučaju doze od 12,5 mg i nešto manje u slučaju doze od 25 mg i 50 mg. Nakon šest mjeseci liječenja, doze od 12,5 mg dovele su do statistički značajnog povećanja od 10,9 mm (p. 0,016) zadebljanja endometrija u odnosu na osnovno zadebljanje, dok su doze od 25 mg i 50 mg pokazale statističke neznatne promjene u odnosu na 9,8 mm odnosno 3,9 mm. [000101J Četiri ispitanice koje su iskusile znatno krvarenje tokom ispitivanja su sve imale zadebljanje endometrija od više od 20 mm i bile su na tretmanu tokom najmanje 5 mjeseci, a i duže. U zasebnom ispitivanju, ženama s fibroidima materice davane su dnevne doze od 12,5 mg, 25 mg i 50 mg CDB-4124, tokom perioda od tri mjeseca, počev od 5. dana menstrualnog ciklusa svake žene. Nijedna od ispitanica koja je dobijala doze od 12,5 mg ili 25 mg nije imala periode znatnog krvarenja, a njihova prosječna endometrijska debljina bila je ispod 20 mm. Ti podaci ukazuju na to daje rizik od krvarenja u vezi i sa dužinom terapije i sa povećanjem zadebljanja endometrija.

Primjer 11 : Endometrijalne biopsije kod žena iz grupe s tretmanom CDB-

4124

Endometrijalne biopsije vršene su kod 27 žena podvrgnutih liječenju dozama od 12,5 mg, 25 mg ili 50 mg CDB-4124-a tokom šest mjeseci, i kod 31 žene s fibroidima materice koje su bile podvrgnute dozama od 12,5 ili 25 mg CDB-4124, tokom perioda od tri mjeseca. Ocenjivani su uzorci tretmana pomoću slijepe probe, uz pomoć dijagnostičke šeme Svjetske zdravstvene organizacije (Silverberg et al., tumori korpusa materice: epitelijalni tumori i slične lezije. Tavassoli FA, Stratton MR, reditori. Klasifikacija tumora Svjetske zdravstvene organizacije: Patologija i genetika tumora dojke i ženskih polnih organa. Lyon, Fracuska: IARC štampa, 2003: 221-232). Većinski (najmanje dva od tri patologa su se složila) je za svaki uzorak sporazumno određen jedan primarni krajnji rezultat, ili u slučaju da su se mišljenja svih patologa razilazila, bila bi određena "najgora" od tri dijagnoze. Zabilježena su dodatna otkrića uz pomoć instrumenta za sakupljanje strukturisanih podataka. Svi neobrađeni podaci dostavljeni su patolozima koji su vršili reviziju i koji su obavili nezavisnu analizu koja je bila osnova njihovih zaključaka.

Rezultati su pokazivali sporazumnu primarnu dijagnozu za sve pacijente s dobroćudnim endometrijem, liječene jedinjenjem CDB-4124, koji nisu imali hiperplaziju, endometrijsku intrepitelijalnu neoplaziju ili karcinome. Znači, CDB-4124 je potisnuo endometrijsku proliferaciju u svakoj ispitanoj koncentraciji. Rezultati primarne dijagnoze nisu se razlikovali kod ispitanika s endometriozom ili fibroidima materice ili kod ispitanika koji su bili izlagani tokom tri ili šest mjeseci niti u slučaju tri različite doze.

Osim toga, zabilježena su sekundama otkrića unutar kategorije "dobroćudnog" , gdje je najistaknutije bilo prisustvo cistične dilatacije žlijezda slično histološkom uzorku koje je nedavno opisano u vezi žena koje su podvrgnute terapiji drugim modulatorima receptora progesterona, poput asoprisnila, nifepristona i CDB-2914. Epitelijum žlijezda unutar tih cisti varirao je u izgledu, ali sadržao je nefiziološku kombinaciju loše razvijene aktivnosti sekretacije, umirućih ćelija (apopotična tijela) i rijetke mitoze. Druge su cistične žlijezde bile su poredane po neaktivnom epitelijumu. Rijetke mitoze žlijezda koje se mogu vidjeti u slučaju niske doze CDB-4124, nestale su na 50 mg, nagovještavajući antiproliferatičnu prednost kod povećanja doze. Ova je konstelacija cista i epitelialnih otkrića, nova i potpada pod spektar endometrijskih promjena koje se dovode u vezu s modulatorom receptora progesterona, nedavno opisanog za drugo jedinjenje u ovoj klasi. Međutim, CDB-4124 nije izazvao zadebljanje zidova krvnih sudova i rešetkaste uzorke kapilara koji su viđeni uz neke druge modulatore receptora progesterona.

Važno je to da se u svim primjenjenim dozama u ovim tretmanima mogla ustanoviti pozitivna korelacija između povećanog endometrijskog zadebljanja izmjerenog ultrazvukom i dijagnoze cističnih žlijezda koje su postavili patolozi koji su vršili reviziju. Međutim, kod žena koje su dobijale najniže doze CDB-4124, cistične žlijezde bile su izraženije u broju i veličini nego kod žena koje su dobijale najviše doze. Postojala je jasna tendencija u grupi s dozom od

12,5 mg ka povećavanju zadebljanja i većem broju cisti između 3. i 6. mjeseca. To povezivanje endometrijskog zadebljanja s histološkim cistama, koje postaje jače s produžavanjem trajanja terapije, ukazuje na to daje zadebljanje endometrija nastalo uslijed razvitka dilatacije žlijezda. Važno je i daje davanje CDB-4124 svakoj grupi u tretmanu počelo 5. dana ženskog menstrualnog ciklusa i shodno tome, nije došlo do menstruacije ni kod jedne žene iz tretiranih grupa sve dok lijek nije ukinut.

Poznato je da do pojačane aktivnosti žlijezda u endometrijalnoj postelji počinje dolaziti ubrzo nakon 5. dana. Vidi Sliku 3. Vaskularizacija i dalja aktivnost žlijezda ubrzane su pod uticajem progesterona počev od 14. dana. Ne obavezujući se teorijom, vjeruje se da se CDB-4124 na suprot slučaju žena iz grupe s 50 mg, kod žena iz grupa koje su dobijale tretmane od 12,5 mg i 25 mg, nije nagomilao u koncentraciji dovoljnoj da potpuno blokira progesteron tokom ženinog prvog ciklusa, što je izazivalo uvećanje cističnih žlijezda i obimom i brojem, a pod uticajem rezidualnih rezervi (neblokiranog) progesterona.

Davanje jedinjenja CDB-4124 s kojim se počinje u lutealnoj fazi (tj.

14. dana ili kasnije) ženinog menstrualnog ciklusa, omogućiće ženi da dobije

menstruaciju u toku inicijalnog ciklusa. Očekuje se da dođe do deskvamacije bilo koje rano formirane cistične žlijezde tokom ove menstruacije, nakon čega se očekuje da koncentracije CDB-4124-a budu dovoljno visoke da blokiraju progesterone i time inhibiraju vaskularni i žljezdani uticaj progesterona po endometrij. U skladu s time, ovaj izum obezbjeđuje režim doziranja za tretman inter alia, estrogen-zavisnih stanja uključujući i davanje relativno niskih koncentracija antagonista progesterona poput CDB-4124, bez neželjenog zadebljanja i povećane trošnosti endometrija. Znači, ovdje objelodanjen režim doziranja nudi prednosti smanjivanja ili eliminisanja, na primjer, probojnog krvarenja koje prati zadebljani i trošni endometrij, pri tom bez potrebe izazivanja periodičnih menstruacija tokom liječenja antagonistom progesterona. Očekuje se da povoljni rezultati budu dobijeni i (u nešto manjoj mjeri) u slučaju davanja viših koncentracija CDB-4124 tokom perioda koji počinje u lutealnoj fazi ženskog menstrualnog ciklusa. Znači, tamo gdje je, npr. dato 50 mg CDB-4124 tokom perioda koji počinje u lutealnoj fazi ženskog menstrualnog ciklusa, očekuju se dalja smanjenja zadebljanja endometrija u odnosu na smanjenja primjećena kod tretmana u grupi iz Primjera 10 koja je dobila 50 mg (za koju je period davanja jedinjenja počeo 5. dana menstrualnog ciklusa svake žene).

Primjer 12 : Davanje niskih koncentracija antagonista progesterona za liječenje

endometrioze

Žene koje pate od endometrioze podjeljene su u dvije grupe: prva grupa dobija 12,5 mg CDB-4124 tokom perioda od šest mjeseci počev od 5. dana menstrualnog ciklusa svake žene; druga grupa dobija 12,5 mg CDB-4124 tokom perioda od šest mjeseci počev od 15. dana menstrualnog ciklusa svake žene. Zadebljanje endometrija redovno se nadzire u toku šestomjesečnog perioda. Žene u drugoj grupi, pokazuju zadebljanje endometrija u manjem stepenu nego žene u prvoj grupi, a po mogućnosti i odsustvo zadebljanja endometrija dok osjećaju olakšanje zbog smanjenja bola izazvanog endometrijem.

Claims (22)

1.    Postupak za tretiranje estrogen-zavisnog stanja uključujući davanje jedinjenja ženi kojoj je to jedinjenje potrebno, s efikasnom količinom antagonista progesterona tokom perioda koji počinje u lutealnoj fazi menstrualnog ciklusa dotične žene, a gdje tokom tog perioda nije došlo do znatnog zadebljanja endometrija gorespomenute žene.

2.    Postupak iz zahtjeva br. 1, gde je estrogen-zavisno stanje endometrioza.

3.    Postupak iz zahtjeva br. 1, gdje davanje gorespomenutog jedinjenja počinje između 14. i 25. dana menstrualnog ciklusa dotične žene.

4.    Postupak iz zahtjeva br. 1, gdje je sklonost vezivanja antagonista progesterona za receptor progesterona barem je 1,5 puta veća nego sklonost vezivanja antagonista progesterona za receptor glukokortikoida.

5.    Postupak iz zahtjeva br. 1, gdje nivoi estrogena kod žena nisu znatno smanjeni nakon uzimanja gorenavedenog jedinjenja.

6.    Postupak iz zahtjeva br. 1, gdje je antagonist progesterona sadržan u formuli (I): X predstavlja alkil, alkenil, alkinil, hidrogen, halo, monoalkilamino ili dialkilamino; R1 predstavlja O, NOH ili NO-metil; R2 predstavlja hidrogen ili acetil; i R3 predstavlja metiloksi, formiloksi, acetoksi, aciloksi, S-alkoksi, acetilteonil, glicimat, vinil, eter, acetiloksimetil, metil karbonat, halogene, metil, hidroksi ili etiloksi.

7.    Postupak iz zahtjeva br. 5, gdje je dotično jedinjenje: CDB-4124.

8. Postupak iz zahtjeva 6. gdje se dotično jedinjenje daje u dozama od 0,5 mg/kg do 5000 mg/gr.

9. Postupak iz zahtjeva br. 7, gdje se dotično jedinjenje daje u dozama od između 12.5    mg na dan i 100 mg na dan.

10. Postupak iz zahtjeva br. 9, gdje se dotično jedinjenje daje u dozama od između 12.5    mg na dan i 50 mg na dan.

11. Postupak iz zahtjeva br. 7, gdje se dotično jedinjenje daje u dozama od između 50 mg na dan i 100 mg na dan.

12. Postupak iz prijave br. 9, gdje se dotično jedinjenje daje tokom perioda od najmanje pet mjeseci.

13. Postupak za tretiranje bola koji se dovodi u vezu s poremećajima izabranim iz grupe koja se sastoji od endometrioze, disfunkcionalnog krvarenja materice, fibroida materice i dismenoreje, uključujući davanje jedinjenja, ženi kojoj je to bilo potrebno, s efikasnom količinom jedinjenja formule (I): (I) ili farmaceutski prihvatljive soli, hidrata ili njegovih rastvora pri čemu: X predstavlja alkil, alkenil, alkinil, hidrogen, halo, monoalkilamino ili dialkilamino; R1 predstavlja O, NOH ili NO-metil; R2 predstavlja hidrogen ili acetil; i R3 predstavlja metiloksi, formiloksi, acetoksi, aciloksi, S-alkoksi, acetilteonil, glicimat, vinil, eter, acetiloksimetil, metil karbonat, halogene, metil, hidroksi ili etiloksi.

14. Postupak iz zahtjeva br. 13, gdje se gorenavedeno jedinjenje daje tokom perioda koji počinje u lutealnoj fazi gorespomenutog ženskog menstrualnog ciklusa i gdje tokom tog perioda ne dolazi do znatnog zadebljanja endometrija dotične žene.

15. Postupak zahtjeva 13, gdje je dotično jedinjenje CDB-4124.

16. Postupak iz zahtjeva br. 13, gdje je smanjena veličina endometrijskih lezija

17. Postupak iz zahtjeva br. 13, gdje nivoi estrogena kod žena nisu znatno smanjeni nakon uzimanja gorenavedenog jedinjenja.

18. Postupak iz zahtjeva br. 13, gdje se gorenavedeno jedinjenje daje u dozama od 0,5mg/kg do 500mg/kg.

19. Postupak iz zahtjeva br. 15, gdje se gorenavedeno jedinjenje daje u dozama od između 12,5 mg na dan i 100 mg na dan.

20. Postupak iz zahtjeva br. 19, gdje se gorenavedeno jedinjenje daje u dozama od između 12,5 mg na dan i 50 mg na dan.

21. Postupak iz zahtjeva br. 13, gdje se gorenavedeno jedinjenje daje tokom perioda od najmanje mjesec dana do oko šest mjeseci.

22. Postupak iz zahtjeva br. 13, gdje se gorenavedeno jedinjenje dotičnoj ženi daje s prekidima i gdje dotična žena ima menstruaciju tokom barem jednog od tih perioda