PL103473B1 - Urzadzenie do rozpylania cieczy za pomoca gazu lub mieszaniny gazow - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest urzadzenie do rozpylania cieczy za pomoca gazu lub mieszaniny gazów.

Znane jest urzadzenie do rozpylania cieczy stanowiace dwufazowy rozpylacz, które zawiera dwie wspólsrodkowe rury, przy czym ciecz przeplywa w srodkowej rurze a gaz w pierscieniowym kanale pomiedzy wewnetrzna i zewnetrzna rura. Wedlug opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3377350 rozpylanie mocznika prowdzi sie za pomoca urzadzenia do rozpylania, w którym gazony wylotowy otwór znajduje sie w tej samej plaszczyznie co wylotowy otwór dla mocznika, a wylotowa predkosc gazu jest wieksza od predkosci dzwieku.

Wedlug holenderskiego opisu patentowego nr 6902755 mocznik rozpyla sie w urzadzeniu do rozpylania, w , którym wylotowy otwór dla gazu znajduje sie przed wylotowym otworem dla mocznika lub oba otwory sa usytuowane w tej samej plaszczyznie. W urzadzeniu tym stosuje sie wylotowa predkosc gazu najwyzej 100 m/sekunde. Znane urzadzenia do rozpylania maja te wade, ze wydajnosc ich jest ograniczona z uwagi na to, ze albo nastepuje slabe rozpylanie albo konieczne jest stosowanie bardzo duzych ilosci rozpylajacego gazu lub tez nalezy stosowac wysokie predkosci gazu przy rozpylaniu duzych ilosci cieczy, zwlaszcza mocznika.

Gelem wynalazku jest skonstruowanie urzadzenia do rozpylania cieczy, które moze sprawnie rozpylac stosunkowo duze ilosci cieczy przy malych predkosciach gazu, korzystnie wynoszacych najwyzej 100 m/sekunde. Cel zostal osiagniety przez zaprojektowanie urzadzenia do rozpylania cieczy za pomoca gazu lub mieszaniny gazów majace rure przeznaczona do doprowadzania cieczy i wspólsrodkowo ustawiona na zewnatrz niej rure do doprowadzania rozpylajacego gazu tak, ze gazowa rura wystaje poza wylotowy otwór cieczowej rury, w którym w strefie w poblizu wylotowej koncówki kanal w gazowej rurze jest zwezony tworzac wewnetrzna czesc ustawiona pod katem a, do osi urzadzenia wynoszacym 70-90°, która poprzez zakrzywiona przejsciowa czesc prowadzi do stosunkowo krótkiego wylotowego kanalu zakonczonego wylotowym otworem,zas koncowa powierzchnia cieczowej rury jest ustawiona pod katem a do osi urzadzenia wynoszacym 70—90° tak, ze wewnetrzna czesc gazowej rury oraz koncowa powierzchnia cieczowej rury tworza pierscieniowy kanal, który jest zbieznie ustawiony do osi urzadzenia w kierunku przeplywu z tym, ze kat wierzcholkowy osi kanalu w2 103 473 przekroju lub sredni kat wierzcholkowy wynosi 140—180°, a promien zaokraglenia przejsciowej czesci gazowej rury stanowi 0,1-0,4 srednicy wylotowego otworu urzadzenia jest 1,0—1,6 razy wieksza od srednicy wylotowego otworu cieczowej rury, zas pole powierzchni wylotowego otworu urzadzenia jest rózne lub mniejsze od najmniejszego pola powierzchni zbieznego kanalu.

Urzadzenia do rozpylania zgodnie z wynalazkiem moga rozpylac duze ilosci cieczy, na przyklad 500-4500 kg/godzine przy stosowaniu do tego celu malych ilosci rozpylajacego gazu, którego predkosc przeplywu wynosi przewaznie ponizej 100 m/sekunde. Stwierdzono, ze urzadzenie wedlug wynalazku ulegaja niewielkiemu zuzyciu i nie ulegaja latwo zatykaniu. Ponadto, .sa one mniej czule na wahanie w doplywie cieczy i gazu od znanych urzadzen do rozpylania cieczy. £rzykladowojako ciecz mozna stosowac wode, mleko, scieki zawierajace organiczne zwiazki w roztworze, toluen, octan etyjowy, glicerol, frakcje ropy naftowej, olej opalowy i inne ciekle paliwa, lakiery, stopiony inocznik lub siarke, stopione polimery i inne substancje oczywiste dla fachowców.

Urzadzenie wedlug wynalazku nadaje sie zwlaszcza do wtryskiwania substancji cieczowych do fluidalnego zloza czastek.stalych. Po pierwsze dobre rozpylanie mozna uzyskac przy malych predkosciach wylotowych gazu tak, ze nie wyslepuje scieranie lub rozdrabnianie stalych czastek w zlozu albo wystepuje w bardzo malym stopniu. Po drugie urzadzenie moze byc tak skonstruowane, ze stale czastki nie moga byc zasysane do wnetrza urzadzenia. Zmniejsza to w duzym stopniu ryzyko wystepowania erozji i zatykania.

Urzadzenia wedlug wynalazku moga byc z korzyscia zastosowane w fluidalnych suszarniach i glanulatorach oraz do wtryskiwania paliwa lub scieków do fluidalnych pieców do spopielania. Nadaja sie one takze w wysokim stopniu do wtryskiwania stopionego mocznika do fluidalnego zloza obojetnego lub katalitycznie czynnego materialu stosujac do tego celu amoniak lub mieszanine amoniaku i dwutlenku wegla, co zwykle wystepuje przy wytwarzaniu melaminy na bazie mocznika.

Jako rozpylajacy gaz moga byc ogólnie stosowane dobrze rozpraszajace gazy i mieszaniny gazów, takie jak na przyklad wodór, powietrze, tlen, nizsze weglowodory, gazy szlachetne, dwutlenek wegla, azot, amoniak i para wodna. Wybór tego gazu zalezy od substancji cieklej przeznaczonej do rozpylania. W razie potrzeby gaz ten mozna oziebiac lub podgrzewac.

Przedmiot wynalazku zostal zilustrowany w przykladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urzadzenie do rozpylania cieczy w przekroju wzdluznym wedlug pierwszego przykladu wykonania, fig. 2 •— urzadzenie do rozpylania cieczy w przekroju wzdluznym wedlug drugiego przykladu wykonania.

W zwiazku z tym, ze urzadzenie w obu przykladach wykonania sa promieniowo symetryczne, nie ma potrzeby pokazywania ich poprzecznego przekroju. Odnosniki 21—39 na fig. 2 oznaczaja elementy, które odpowiadaja funkcyjnie elementom oznaczonym odnosnikami 1—19 (fig. 1).

Urzadzenie zawiera zasilajaca rure 1 do przeplywu cieczy, w której znajduje sie zasadniczo cylindryczny kanal 2, w którym przeplywa ciecz i która jest zakonczona koncowym otworem 3, którego powierzchnia jest prostopadla do kierunku przeplywu. Koncowa powierzchnia 4 rury 1 jest ustawiona ukosnie pod katem a* do osi urzadzenia. Zewnetrzna krawedz 5 tej powierzchni jest korzystnie lekko zlagodzona lub zaokraglona. Kat a' wynosi od 70 do 90°.

Wspólsrodkowa wokól rury 1 usytuowana jest rura 6 tak;ze pomiedzy nimi utworzony jest pierscieniowy kanal 7, którym doprowadzany jest gaz. W strefie znajdujacej sie tuz za koncówka rury 1 rura 6 staje sie wezsza w ten sposób, ze utworzona jest wewnetrzna czesc 8 ustawiona pod katem a do osi urzadzenia. Czesc 8 przechodzi poprzez przejsciowa krzywoliniowa czesc 9 w krótki cylindryczny wylotowy kanal 11 okreslony przez koncowa czesc 10 rury 6, który jest ustawiony wspólsrodkowo wzgledem rury 1. Rura 6 zakonczona jest wylotowym otworem 12, którego plaszczyzna jest ustawiona prostopadle do osi urzadzenia. Kat a wynosi od 70 do 90°.

Koncowa powierzchnia 4 cieczowej rury 1 oraz czesc 8 rury 6 przeznaczonej dla gazu tworza pierscieniowy kanal 13, który jest zbiezny do osi urzadzenia w kierunku przeplywu, a jego kat wierzcholkowy lub sredni kat wierzcholkowy wynosi 140 do 180°.

Wewnetrzna powierzchnia gazowej rury 6 moze zawierac lekko zaokraglona wewnetrzna krawedz 14.

Okreslenie sredni kat wierzcholkowy oznacza srednia wartosc katów 2Xa i 2Xa\ Gdy kat a lub a* wynosi 70? lub jest mniejszy, wówczas wydajnosc urzadzenia jest ograniczona, podczas gdy przy kacie a lub a* wynoszacym 90° lub wiecej przeplyw gazu w urzadzeniu jest turbulentny. Korzystnie stosuje sie srednie wartosci katów a i a' w zakresie 75-87,5°. Szczególnie dobre wyniki osiaga sie przy stosowaniu sredniej wartosci tych katów w zakresie 77,5—82,5°. W konsekwencji sredni kat wierzcholkowy wynosi korzystnie 150—175°, a najkorzystniej 155—165°.

Korzystnie dobiera sie katy a i a* tak, ze kat a jest wiekszy od a', a róznica pomiedzy tymi katami jest mniejsza od 5°. Szczególnie korzystne jest rozwiazanie, w którym a i a' sa równe lub zasadniczo równe tak, ze zbiezny pierscieniowy kanal 13 ma zasadniczo równolegle sciany. Oznacza to, ze w korzystnych przykladach.103 473 3 wykonania urzadzenia wedlug wynalazku pierscieniowy kanal 13, wzdluz którego przeplywa strumien gazu w kierunku osi urzadzenia ma zasadniczo równolegle sciany, a jego kat wierzcholkowy wynosi 150-175°, korzystnie 155-165°.

W korzystnym przykladzie wykonania stosunkowo niewiele gazu potrzeba do wywolania dobrego rozpylania i istnieja niewielkie szanse na powstawanie turbulentnego przeplywu gazu wylotowym otworze 12 urzadzenia. Jest to szczególnie wazne w urzadzeniach, które sa stosowane do rozpylania cieczy do fluidalnego zloza czastek stalych.

Cieczowa rura 1 jest polaczona w znany sposób, na przyklad za pomoca spawania lub polaczenia srubowego, z cieczowa rura 16, która w przykladzie wykonania pokazanym na rysunku zaopatrzona jest w przyspawany zewnetrzny plaszcz 17 tak, ze utworzona jest przestrzen 18, która moze byc wypelniona materialem izolujacym cieplnie lub moze sluzyc do cyrkulacji czynnika przenoszacego cieplo albo tez moze byc w niej umieszczony uklad ogrzewania pradem elektrycznym. Rura 16 jest polaczona z zasadnicza czescia urzadzenia w celu doprowadzenia cieczy poprzez przewody nie pokazane na rysunku.

Rura 6 jest polaczona w znany sposób z rura 19, która sluzy do doprowadzania gazu w sposób nie pokazany na rysunku.

W urzadzeniu do rozpylania (fig. 1) rura 1 ma sciane o jednolitej grubosci oraz zawiera gazowy kanal 7 majacy zasadniczo takie samo pole przekroju na calej dlugosci, a wiec i w swej koncowej czesci 15. W urzadzeniu do rozpylania pokazanym na fig. 2 cieczowa rura 21 ma w koncowej czesci grubsza sciane, a gazowy kanal 27 prowadzi do czesci 35 o zmniejszonym polu przekroju.

Wylotowy kanal 11 jest stosunkowo krótki i w wiekszosci przypadków koncowa czesc 10 gazowej rury 6 ma dlugosc wynoszaca tylko 1/5-1/2 srednicy wylotowego otworu 12. Gdy wylotowy kanal 11 jest dluzszy, wówczas istnieje ryzyko zwilzania sciany rurowej czesci 10 ciecza. W przypadku rozpylania niektórych cieczy, na przyklad stopniowego mocznika lub roztworu soli zjawisko to moze wywolywac korozje W przypadku koniecznosci wykonania stosunkowo dlugiego wylotowego kanalu 11 wykonuje sie go w formie rozszerzajacej sie. W tym przypadku srednice wylotowego otworu 12 dobiera sie tak, ze jest równa najmniejszej srednicy kanalu 11.

W razie potrzeby rura 1 moze byc tak uksztaltowana, ze cieczowy kanal 2 lekko zweza sie lub rozszerza w kierunku koncowego otworu 3 z tym ze nalezy unikac powstawania turbulentnego przeplywu cieczy.

Srednica wylotowego otworu 12 jest 1,0-1,6, korzystnie 1,1-1 3 razy wieksza od srednicy koncowego otworu 3 cieczowej rury 1.

Gdy wylotowy otwór 12 jest za maly, wówczas nastepuje zwilzanie wylotowego kanalu 11 ciecza, a gdy otwór jest za duzy, wówczas nastepuje za slabe rozpylanie lub zbyt duze ilosci gazu albo zbyt duze predkosci gazu sa niezbedne dla wywolania odpowiedniego rozpylania.

Odleglosc pomiedzy wewnetrzna czescia 8 i koncowa powierzchnia 4, które tworza zbiezny kanal 13, musi byc taka, ze pole przekroju dla przeplywu gazu jest równe lub wieksze od pola przekroju wylotowego otworu 12. Stad podczas przeplywu gazu przez kanal 13 i kanal 11 do wylotowego otworu 12 jego predkosc jest nieznaczna lub zwieksza sie. Korzystnie stosuje sie zwiekszajaca predkosc przeplywu gazu i stad pole przekroju kanalu 13 jest korzystnie wieksze od pola przekroju wylotowego otworu 12.

Pole przekroju zbieznego kanalu 13 dobiera sie ogólnie tak, ze jest równe polu przekroju czesci kanalu 11 w poblizu wylotowego otworu 12. W razie potrzeby predkosc przeplywu gazu w wylotowym otworze 12 jest mniejsza od predkosci gazu w zbieznym kanale 13 lecz w takim przypadku zwieksza mozliwosc wystepowania turbulenqi w poblizu wylotowego otworu 12 i w wylotowym kanale 11, co w konsekwencji moze wywolywac erozje.

W przypadku przeznaczenia urzadzenia do rozpylania cieczy do fluidalnego zloza katalitycznie czynnych lub obojetnych czastek zaleca sie czesciowe zaokraglenie lub sfazowanie koncowej powierzchni urzadzenia (koncowa powierzchnia czesci 10 gazowej rury 6) dla zmniejszenia scierania i dla zwiekszenia zasysania czastek katalizatora tak, zeby umozliwic lepsze wymieszanie czastek katalizatora z ciecza.

Zaokraglenie powierzchni czesci 9 pomiedzy czescia 8 i wylotowym kanalem 11 ma szczególnie wazne znaczenie. Jezeli promien krzywizny czesci 9 jest za maly lub gdy nie ma w ogóle zaokraglenia, wówczas nastepuje zwiekszone zuzywanie urzadzenia, gdyz stale czastki sa wciagane do glowicy tego urzadzenia. Jezeli promien zaokraglenia jest zbyt duzy, wówczas dla wywolania odpowiedniego rozpylania niezbedne jest stosowanie zbyt duzych ilosci gazu lub zbyt duzych jego predkosci. Promien zaokraglenia czesci 9 musi byc tak dobrany, aby przeciwdzialac powstawaniu turbulencji przeplywu gazu. Osiaga sie to przez dobór promienia krzywizny w ten sposób, ze stanowi on 0,1-0,4 srednicy wylotowego otworu 12, korzystnie 0,125-0,375, a najkorzystniej 0,2-0,3.4 103 473 Dla zabezpieczenia przed powstawaniem turbulentnego przeplywu gazu zewnetrzna krawedz 5 koncowej powierzchni 4 cieczowej rury 1 jest takze korzystnie lekko zaokraglona. Jezeli krawedz ta nie jest zaokraglona, wówczas moze wystepowac turbulencja przeplywu powodujac osiadanie cieczy na koncowej powierzchni 4 rury 1. W konsekwencji w niektórych przypadkach moze nastepowac korozja tej rury 1. Dla przeciwdzialania powstawaniu turbulencji przeplywu wewnetrzna krawedz 14 korzystnie jest takze lekko zaokraglona. W tych dwóch miejscach promien zaokraglenia nie ma istotnego znaczenia.

Przy uwzglednieniu majacych istotne znaczenie parametrów, które okreslono powyzej, wymiary konstrukcyjne urzadzenia do rozpylania cieczy zaleza od pozadanej wydajnosci tego urzadzenia. Wydajnosc powyzej 4000 kg cieczy na godzine mozna osiagnac bez stosowania dodatkowych srodków. Do rozpylenia korodujacych czynników urzadzenia wykonuje sie z materialu nie ulegajacego korozji, trwalego wymiarowo i odpornego na zuzywanie w warunkach pracy. Odpowiednimi materialami sa miedzy innymi inkonel, hastelloy B lub hastelloy C. Czesci urzadzenia najbardziej ulegajace zuzywaniu, takie jak czesci 8, 9 i 10 mozna pokrywac warstwa materialu odpornego na zuzywanie lub wykonywac w postaci wkladek z wysokoodpornych materialów, takichjak na przyklad weglik krzemu, weglik wolframu lub tlenek aluminium.

Przyklad I. Rozpylano wode z powietrza jako gazem rozpylajacym w urzadzeniu pokazanym na fig. 1, w którym przejsciowa czesc 9 nie zostala zaokraglona. Srednica cieczowego wylotowego otworu wynosila 38 mm, srednica wylotowego otworu wynosila 38 mm, srednica cieczowego wylotowego otworu wynosila mm a kat a jak i kat a' wynosily po 80°. Dosc rozpylanej wody wynosila 2000 kg/godzine, a predkosc wylotowa powietrza wynosila 116 m/sekunde. Przy takiej samej sile napedowej strumienia gazu na kilogram przeplywajacej cieczy, taka predkosc powietrza odpowiada predkosci amoniaku 80 m/sekunde w warunkach roboczych gdy mocznik rozpyla sie za pomoca amoniaku. Rozpylanie wody bylo zadawalajace lecz przy wylotowym otworze urzadzenia zaobserwowano zawirowania powodujace zasysanie cieczy do wewnatrz. W przypadku wtryskiwania mocznika do fluidalnego zloza w tego typu urzadzeniu nastepowaloby zasysanie czastek fluidalnego materialu, co powodowaloby powazne zuzywanie wylotowego kanalu urzadzenia.

Przyklad II. Rozpylono wode z powietrzem jako gazem rozpylajacym w urzadzeniu wedlug fig. 1 lecz ponownie bez zaokraglenia czesci 9. Srednica wylotowego otworu cieczowego kanalu wynosila 20 mm a kat a jak i kat a' wynosily po 70°. Wode stosowano w ilosci 2000 kg/godzine, a predkosc przeplywu powietrza wynosila 116 m/sekunde. Rozpylanie bylo bardzo slabe oraz w wylotowym kanale powstawaly zawirowania powodujace zasysanie mieszaniny do wewnatrz. Zjawisko to nie zmienilo sie przy stosowaniu mniejszych ilosci cieczy.

Przyklad III. Rozpylono wode z powietrzem w urzadzeniu opisanym w przykladzie II przy predkosci wylotowej powietrza 116 m/sekunde lecz przy srednicy wylotowego otworu cieczowego kanalu 27 mm. Przy doprowadzeniu 1000 kg/godzine wody rozpylanie bylo dobre lecz przy stosowaniu ilosci wody wynoszacej 2000 kg/godzine rozpylanie bylo slabe. W obu przypadkach zaobserwowano zawirowania w wylotowym kanale, które powodowalo zasysanie mieszaniny do wewnatrz.

Przyklad IV. Rozpylano 2000kg/godzine wody z powietrzem ó predkosci wylotowej 116 m/sekunde w urzadzeniu pokazanym na fig. 1, w którym srednica wylotowego otworu urzadzenia wynosila 38 mm, srednica cieczowego wylotowego otworu wynosila 32 mm kat a oraz kat a' wynosily po 80?.promien zaokraglenia czesci 9 wynosil 19 mm a dlugosc wylotowego kanalu 11 od zaokraglonej czesci 9 do wylotowego otworu 12 wynosila 26 mm.W tych warunkach rozpylanie nie bylo zadawalajace lecz nie zauwazono turbulencji przeplywu w wylotowym kanale 11. Przedluzenie wylotowego kanalu do 40 mm oraz w odmiennym przykladzie wykonania do 60 mm nie polepszylo rozpylania. Wlasciwe rozpylanie osiagnieto dopiero po przekroczeniu predkosci wyplywu powietrza 170 m/sekunde.

Pr z y k l a d V. Rozpylano 2000 kg/godzine wody z powietrzem przeplywajacym z wylotowa predkoscia 116 m/sekunde w urzadzeniu pokazanym na fig. 1 o nastepujacych parametrach: srednica wylotowego otworu 12 urzadzenia— 38 mm, srednica cieczowego wylotowego otworu 3—32mm,dlugosc wylotowego kanalu 11 — 26 mm promien zaokraglenia czesci 9 — 9 mm promien zaokraglenia krawedzi - 0,7 mm, kat a oraz kat a' po 80°, odleglosc pomiedzy scianami stozkowego zbieznego kanalu 13-6,5 mm.

W tych warunkach urzadzenie zapewnialo doskonale rozpylanie bez wystepowania turbulencji w poblizu wylotowego kanalu 11 lub w jego wnetrzu. Przy stosowaniu ilosci cieczy wynoszacej 3000 kg/godzine rozpylanie bylo nadaj bardzo dobre.

Przyklad VI. Urzadzenie opisane w przykladzie V zastosowano do wtryskiwania stopionego mocznika o temperaturze okolo 135°C bezposrednio do fluidalnego zloza katalitycznie czynnego materialu w reaktorze melaminowym stosujac do tego celu amoniak jako gaz rozpylajacy. W warunkach pracy wylotowa predkosc gazowego amoniaku wynosila 80 m/sekunde, podczas gdy ilosc stosowanego mocznika zmieniala sie od 1000 kg/godzine do 3600 kg/godzine. Reaktor i urzadzenie badano po okresie pracy urzadzenia wynoszacego103473 5 w rzeczywistosci 4 miesiace przewaznie przy stosowaniu ilosci mocznika okolo 2000 kg/godzine. Urzadzenie nie wykazywalo zadnych sladów erozji. Nie zauwazono takze widocznych sladów korozji, takiej jak powstawanie wzerów ani w samym reaktorze ani w wymiennikach ciepla wstawionych do reaktora, Z tego faktu mozna wywnioskowac, ze w tym okresie urzadzenie pracowalo zawsze prawidlowo. W przypadku gdyby rozpylanie bylo slabe, wówczas krople mocznika uderzalyby o sciane reaktora i sciany wymienników ciepla tak, ze wystepowalyby powazne slady korozji

Claims (9)

Zastrzezenia patentowe

1. Urzadzenie do rozpylania cieczy za pomoca gazu lub mieszaniny gazów majace rure przeznaczona do doprowadzania cieczy i wspólsrodkowo ustawiona na zewnatrz niej rure do doprowadzania rozpylajacego gazu tak, ze gazowa rura wystaje poza wylotowy otwór cieczowej rury, znamienny tym, ze w strefie w poblizu wylotowej koncówki kanal w gazowej rurze (6) jest zwezony tworzac wewnetrzna czesc (8) ustawiona pod katem a wzgledem osi urzadzenia wynoszacym 70—90°, która poprzez przejsciowa zakrzywiona czesc (9) prowadzi do stosunkowo krótkiego wylotowego kanalu (11) zakonczonego wylotowym otwoiem (12), zas koncowa powierzchnia (4) cieczowej rury (1) jest ustawiona pod katem d' do osi urzadzenia wynoszacym 70—90° tak, ze czesc (8) gazowej rury (6) oraz koncowa powierzchnia (4) cieczowej rury (1) tworza pierscieniowy kanal (13), który jest zbieznie ustawiony do osi urzadzenia w kierunku przeplywu z tym,ze kat wierzcholkowy osi kanalu (13) w przekroju lub sredni kat wierzcholkowy wynosi 140—180°, a promien zaokraglenia przejsciowej czesci (9) gazowej rury (6) stanowi 0,1—0,4 sreunicy wylotowego otworu (12), przy czym srednica wylotowego otworu (12) urzadzenia jest 1,0—1 jS razy wieksza od srednicy wylotowego otworu (3) cieczowej rury (1), zas pole powierzchni wylotowego otworu (12) jest równe lub mniejsze od najmniejszego pola powierzchni zbieznego kanalu (13).

2. Urzadzenie wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze róznica katów a i a' wynosi najwyzej 5°.

3. Urzadzenie wedlug zastrz. 1, albo 2, znamienne t y m , ze kat a i kat a' sa równe lub zasadniczo równe, a pierscieniowy kanal (13) ma zasadniczo równolegle sciany.

4. Urzadzenie wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze kazdy z katów a i a' wynosi 75—87,5°.

5. Urzadzenie wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze kazdy z katów a i a' wynosi 77,5—82,5°.

6. Urzadzenie wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze srednica wylotowego otworu (12) jest 1,1 —1,3 razy wieksza od srednicy cieczowego wylotowego otworu (3).

7. Urzadzenie wedlug zastrz, 1, znamienne tym, ze promien krzywizny przejsciowej czesci (9) gazowej rury (6) stanowi 0,2—0,3 srednicy wylotowego otworu (12).

8. Urzadzenie wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze zewnetrzna krawedz (5) koncowej powierzchni (4) cieczowej rury (1) jest zaokraglona dla przeciwdzialania tworzenia sie turbulentnego przeplywu gazu.

9. Urzadzenie wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze pole przekroju wylotowego otworu (12)jest mniejsze od najmniejszego pola przekroju pierscieniowego kanalu (13).103 473 v FIG.1 34 33 35 FIG? 26 27 39 Prac. Poligraf. UP PRL naklad 120+18 Cena 45 zl