Przedmiotem wynalazku jesit sposób wyitwairza- nia dwuimefcyloteeiftalanu z pelnym wykorzysta¬ niem powstajacych w znanych spolsofoach prioduk- cji clwumetyldtereftalanu zwiazków wialojplierscie- niowych o mostkach ma^ylenooiksykairboinylioiwych glównie pochodnych p-tfoluilanu p-ksyiilu. Dotychczas w procesach wytwarzania dwume- tylotereifttalanu przez utlenianie p-ksylenu i p-to- luilanu metylu tlenem z powietrza, estryfakacji uzyskanych w utlenianiu aromatycznych kwasów karboksyloiwych metanolem, oczyszczaniu surowe¬ go dwumettylofteretftalanu na drodze destylacji próz¬ niowej i krystalizacji z metanolu minimalna, przy¬ padkowa ilosc zwiazków wielllofpieirscieiniowych o mlostkach meltylenocksykairbanylowych byla zaw¬ racana do procesu utleniania, przy czym przewa¬ zajaca ilosc byla usufwana z procesu razem z po¬ zostalosciami po destylacji, lub byla z duzyimi stratami razem z pozlostalloscia po desftylacji su¬ rowych estrów przerabiana do diWumdtylaterefita- lanu i p-toiuilanu metylu [opisy patentowe RFN nr 949.564, nar l.O4a.045, 2,010.137, polski opis paten¬ towy 9i6^a8]. (W; czasie badan procesu utleniania p-ksylenu i p-toiiuilanu meltylu tlenem z powietrza w tempe¬ raturze 1QOM160°C riold zwiekszonym cisnieniem stwierdzono, ze oprócz atfornaltycznych klwaisów karboksylowych i aldehydófw powstaja równomio- lowe ilosci p-Holuilanu -p^ksylilu lub jego pochod¬ ne zawierajace oprócz mostków meltylenooksyikar- bonyftowycihi girupy aldehyldiawie, karboksylowe i esitoroiwe. Stwierdzono nieoczekiwanie, ze p-toliudllan p-ksy- lilu i jego pochodne estrowe bardteo. latwo utle¬ niaja sie tlenem z powie-rza do kwasów p-totólo^ wego, teretfitaIlowego oraz do estiru monomeitylo^ wego kwasu teireftaiowegOi z których po estryfika- eji metanolem daja dwumetyiljolterefltalan i p-toóhii- lan metylu. ¦ Analizujac wlasnosci i sklad estrów metylo¬ wych uzyskanych w stadium esitrytfikacji i skladu pozostalosci po destylacji surowych estrów stwier¬ dzono, ze wielopierscieniowe zwfia)zki o mostkach metylenooksykarbonyiowych Ulegaja w wyniku des¬ tylacji! sufrowych estrów czesciowej prze/mianie. Faklt ten spowodowal poszukiwania takiego sposo¬ bu wydzielania p-ltoluilanu. p-ksylilu i jego po¬ chodnych, aby zmniejszyc w sposób istotny rozklad tych zwiazków i zawrócic je do procesu utleniania. Prosta- destylacja prózniowa pozostalosci po des- tylacjli surowych estrów nie uimioziiwiala w pelni odzysku wielopierscieniowych ziwiajzków o most-: kach metylenojoksykaribonyfljowych. (W czasie prób destylacji surowych estrów stwierdzono nieOczekiLwanie, ze prowadzac desty¬ lacje surowych estrów w stosunkowo niskiej tem¬ peraturze 280—$4!50C przy cisnieniu 40M50 rmm Hg i przy rntiiniimallnyim orosieniu wynoszacym ok. 10°/o wagowylch w stosunku do zasilania^ kolumny mnoz¬ na ilosciowo p-fcoluilan p-ksy/Mlu i jego pochodne 105 468105 468 wydestylowac razem z estrami metylowymi jedno- ptierscieniowytmd, to jest z p-lbofliuilanem metylu i dwumetyioiereifltallanem oraz jegb izomerami od pozostalosci zawierajacej glównie zwiazki wielo¬ pierscieniowe typu bezwodników. ' Podobnie dobre wynika uizyskano prowadzac destylacje prózniowa pozostalosci po destylacji, su¬ rowych estrów przy wprowadzaniu jako orosienia ciekly p-toluilan metylu i dwumetylotereftalan. Mozna równiez przeciwdzialac rozkladowi p-t!olui- 10 lanu p-ksylilu i jego pochodnych przez wprowadze¬ nie rzuitowfcj destylacji surowych esforów. Uzyskuje sie wówczas wylwatr z koliuirnny odpedowej zawie¬ rajacy ok. 20% wagtowych p*4oluilanu metylu i dwumeltyttotied^talanu. Wyfwair ten poddawany » destylacji prózniowej w temperaturze dolu kolum¬ ny nie wyzszej niz 2®5°C przy cisnieniiu 50 mim Hg daje destylat zawierajacy oprócz esttrów jedino- rjierscieniowyoh pirawie cala ilosc p-ftoluiilanu p-ksyOilu i jegopochodnych. 20 Sposób wedlug wynalazku polega- na zachowaw¬ czymi wydzieleniu p-toluódanu p-ksylilu i jegio po¬ chodnych estrowych razem z p-rtoluilanem metylu i dw\rnie*tyiDltear©flta'lanetri przez oddestylowanie z surowycih estrów Lulb z pozostalosci po destylacji 25 surowych estrów zawierajacych duze ilosci dwu- melyiloterefiLallanu. Uzyskana mieszanine estrów metylowych jedno- pdei^cdeniowycih zawierajacych p-tioiuilah p-ksylilu i jego pochodtne rozdziela sie w znainy sposób przez 30 destyOacje prózniowa na frakóje p-tolulUlanu me¬ tylu i surowy dwumetylotereftalan, z którego ,na drodze krystalizacji z metanolu usuwa sie za¬ nieczyszczenia w tytm p-tolruilan p-ksylilu i jego pochodne 35 Z roztworu metanolowego* z krystalizacji, zawie¬ rajacego oprócz p-^odjulilanu p-ksylilu i jego po¬ chodnych, izomery dwumeJtyloteretolainu, p-toluilan metylu, ester metylowy kwasu pnfoiimylobelnzoeso- wego, esitelr trójimetyllowy kwasu trójimeliitiowego 40 i pewne ilosci dwumeftylotercfltailanu, odpedza sie metanol i czesciowo w sposób periodyczny lub ciagly przez destylacje prózniowa usuwa sie izo¬ mery diwuttiieltyldteiresfltailanu i ester trójimetylowy kwasu trójlmelitowego, reszte zawierajaca glównie *5 p-toiulilao p-ksyllilu i jego pochodne oraz p-tolui¬ lan metylu, ester metylowy kwasu p-tformyloben- zoesowiego i dwuimetylorterafitalan zawraca sie do procesu utleniania p-ksylenu i p-ltoluilanu metylu. (Mozna równiez otrzymana mieszanine po odpe- 50 dzemu meitanolu poddawac uMenianiu w osobnym reaktorze tlenem z powietrza w temjperatouirze ieOM200°C i pod zwiekszonyim cisnieniem w obec¬ nosci znanych katalizatorów wltleniania najlepiej soli organicznych koballtu, manganu i niklu lub 55 ich mieszanin. Po utlenieiniu mieszanine aroma¬ tycznych kwasów karboktsylowych poddaje sie w znany sposób eitrytfókacjd mletanolem w ceki otnzyimania dwoimeitylloteretfltalanu i p- metylu. «o IW) wyniku! pelnego) wydlzieianial p-toluilan p-ksyiliu i jego pochodnych i ich zawrotoi do pro¬ cesu utleniania uzyskuje sie zwiekszenie selek- tytwnosci procesu wytwarzania dwumeityloterelfita- lanu o okolo 1—#% mioiowyfch w zaleznosci od spo- 65 sobu prowadzenia' priodukcji dwuimetyloteredlitalanu. |W przypadku stosowania przerobu pozostalosci po destylacji surowych esfirów poprawa selektyw¬ nosci procesu wytwarzania dwiiimdtyiloterefltalanu wynosi okolo 1% molowy. (Opracowany sposób równiez zapewnia # uzyski¬ wanie dobrej selektywnosci procesu wytwarzania dwumdtylotereftalanu przy zmiemnylm zasilaniu instalacji produkcyjnej i zaklóceniach ruchowych, gdyz pozwala na zawrót póllptfodajktów dotychczas uznawanych jako odpad, który byl kierowany do spalania lulb do specjalnej obróbki, w czasie której wystepowaly duze straty p-toluilanu p-ksylilu i jego pochódnylch. Przyklad' I. Surowe estry uzyskane w proce¬ sie wyltwarzania dwitóeHiyflioltereifitalanu zawiera¬ jace: p-ksyian 0,2% wagowych benzoesan metylu i2y3% wagowych p-ltioiuiian metylu flWd wagowych esflru metylowego p-iformylobenzo- esowego 2% wagowych innych zwiiajzków nizej wrzajcylch! odi dwfuttnetyloterefltalanu 0,2% wagowych dwtufmetylLoteretolanu (50%. wagowych clwuimetyfloiizofltellainu |6% wagowych dwutoeltyloorttJafWainu il% wagowy estru trójmetylowego kwasu Itrójmeltowego (0,5% wagowych p-toMlanu p-ksyiilu i jego po^ fchtodinylch p9/o( wagowych zwiajzków wielopiierslciieniiowythi Ityjpu bezwtodnilfcowego SV« wagowych innych zwdajzków wyzej wrzacych! od dwMmetyldterefltalanu (0^8% wagowych poddanio destylacji na drodizie destylacji próznio- wtej. (Etestylacje prowadzono w ukladzie dwóch ko¬ lumn przemyslowych ze stali Htl7HSHl3IMi2fr, z któ¬ rych pierwsza o srednicy 9,6 im i wySiokosci 6,9 m posiadala 6 pólek kolpakowych, a druga o sredni¬ cy 3,0 m i wysokosci 28,0 m posiadala 30 pólek kolpakowych. Uklad do destylacji posiadal odpa- rowaflniki, skraplacze i piompy do zasilania. jParanieltry pracy pierwszej koikwnny byly na- stejpufiajce: refiluks kolumny —-i 10% wagowych w sltiosamku do wielkosci zasilania, teim|peratura dolu kolumny wynosila 2149PC, itelmjperatuira. góry kolumny — I200PIC, cisnienie góry kolumny — lilS Torr, natomiast parametry pracy drugiej ko¬ lumny byly nafetejpujace: tem|peratiura góry kolum¬ ny —11140 °C, itemlperaitura dolu koluimny — S&tfC, dslnienie góry k^lu^mny — S0 Torr. Przedstawione wyzej parametry pozwolily otrzymac z dtfugiej ko¬ luimny wywar, którym jest surowy dwiametyiote- reftalan o nastepujacym skladzie: p-toluilan metyHu 04% wagowych ester nueltylowy kwasu Ipnfóiniyttobenzoesowego 12,^/© wagowytch dwulmeltyloterelftallan )83^/a wagowych dwumetyloizoftalan 8,U% wagowych dwiunietyloortofStaian 1,1% wagowych ester trójImetyfLowy kwasu fcrójlmeflitowego i0,Wa wagowych p-!toluilan p-ksylElu i jego ' .105468 6 f2,i6% wagowych 0,5% wagiowych (pochodne zwdajzM pierscieniowe typu bezjwodhikowego zwiafekl wyzej wrzace od dwum^yiofcereifltaaanu jOJ5°/e wagowych 5 Poddajac otrzyimlany sutfowy dwumetyltotiereffita- lan fcryptaiDizacji z metanolem wg znanej teehnc*- lojgili otrzymywania dwume/tyldtieirielftalanu, otrzy¬ mano oprócz czystego dlwumetyloterelfltalanu filtrat, z którego po odpedzeniu metanolu otrzymano po zosltaliosc o nastepujacymi skladz&e: p-fcsylen 11,8% wagowych p^tolui!l)ain metylu 21,0% wagowych benzoesan imetylu 11,7% wagowych ester metylowy kwasu (p-tfoirmyliotoenzoesowego 12,4% wagowych inne ewiatzki nliizjej wrzace od diwumetylotereftalanu 0,9% wagowych dwumeltyiJotere&alan |2B„8°/o wagowych dwumetyloizotolan E&4% wagowych 20 dwoijmeftyttooirtoifltailan' fó,8% wagowych ester trójmetyliowy kwasu II^AjImeliltowielSo 13,1% wagowych p-itoisufiilatn p4tisyli!u 1 jego pochodne estrowe 9,7% wagiowych 2» EwUazM w&elopdersciieniowe typu bezwiodinfikotwego '1,7% wagowych inne zlwftazki wytzej wrzace od. ' dwumetyaoltereifjtalanu 1,7% wagowych Otrzymana pozostalosc poddano wspólutlenianiu » z p-fcisyllenem, w stosunku wagowym 1,4:1, za, po¬ miota tlenu i powietrza. Proces prowadzono w laboratoryjnym reaktorze periiodyteiznyni o pojemnosci 3 1, zaopatrzonym w plaszcz grzejny, barbotfce oraz uklad skraplacz — 35 rozdzielacz1 do zawracania ndeprzereagowanych surowcólw. Temperature na pozdomde lKWf°C i cis¬ nienie i5J5 aJtim procesu ultrzyfmytwano za pomoca automatycznych ukladów regulacji. Prowadzac proces utleniania w obecnosci tlusz- czów kobaltu manganu i niklu (przez okres 9 godzin uzyskano lliczlbe kwasowa 160 mg KlOH/g oksy- datu.Po zakonczeniu procesu utleniania sklad mie¬ szaniny reakcyjnej wynosil: p-ksylen 14^/oi wagowych 45 benzoesan metylu! 1,7% wagowych p-toluilan metyOul BJSfM wagowych ester metylowy kwasu p-formyabbenzoesowego 0,4% wagowych inne zwaazki nizej wrzaceod w tiwumetyloterelfitalanu1 0*2% wagowych dwtjmetylctereftaSLan £#,5% wagowych dHvutmetylodzo(fitalan UW wagowych dwumetyloortfcoifltaian 11,6?/* wagowych ester Itrójimetyliowykwasu M trój(mfeMtowego 1,4% wagowych p^toMan p-toyMfliu ft5% wagowych zwiazki wielopierscieniowe tytpu bezwodinlkawego 0J9% wagowych zwiazki wyzej /wrzaceod 60" dwumetylotereifltalanu 0#% wagowych kwas p-toluiilowy |251% wagowych kwas .tereftalowy 12,9% wagowych ester monOmetyjowy kiwasu Itereftalowego 112%' wagowych « 40 E bilansu procesu utleniania wynika, ze przerea- gowanie p-toluiUanu p-ksylilu i jego pochodnych wynosi ponad 90% wagiowych. . •% Z wyliczenia: wydajnosci procesu uttlendania, posztf zalozeniu, ze celowe zwiazki takie jak kwas- p-tto- luilowy, tereftalowy i ester monometylowy kwasu tereiftalowego powstaja wylacznie z p-Jksylenu i p^fcoluilanu metylu wynika* ze selektywnosc .wy¬ nosi powyzej ,100% molowych co swiadczy o tym, ze kwasy te ptowstaja równiez z p-toluilanu p-ksy- lilu i jego pOchodnyclu (Uznajac w wyliczeniu wydajnosci procesu utle¬ niania p-ttoiuilan metylu i jego pochodne jako rea-. genty w omawianej próbie uzyskano selektywnosc rzejdu 97% molowych co odpowiada selektywnosci uzyskiwanej w czasie utlendania czystych reagen¬ tów p-ksylenu i p-ltoluiianu meftyflu'. Do identyfi¬ kacji i ilosciowego oznaczenia p-toluilanu p-ksy- liiu i jego pochodnych zastosowano metody chro- matograifiJi gazowej i spektrografii masowej. Pip z y klad II. Pozostalosc po oddestylowaniu metanolu z filtratu z krystalizacji o skiaidzLe opi¬ sanym w pir^ykladzde I utlendano w reaktorze la¬ boratoryjnym opiisanym w przykladzie I. iMemia^ nie tlenem z powietrza prowadzono w obecnosci octanu kobaltu i manganu aktywowanych miesza¬ nina z utleniania p-ksylenu o stezeniu jonów ko¬ baltu w przeliczeniu na wsad 0,081% wagowych jonów manganu 0,04% wagowych i 0,i5|% wagowych mieszaniny reakcyjnej z utleniania p-ksylenu po 2 godzinie reakcji. Proces prowadziono w ciagu 9 godzin w temperaturze fli65°C, pod cisnliendem 6 atmosfer, uzyskano (mieszanine reakcyjna o skla¬ dzie: p-k!sylenl , sladyi benzoesan metylu fl6% wagtowych PHtoMlan metylu &,$/* wagowych ester metylowy kwasu! jp-iformyloblenlzoesowego 2,3% wagowych inne nizej wrzace zwiajzki od dwumetyloterefltalanu 0,8?/oi wagowych dwumetylioiterefltalanl 23,6% wagowych dwumetyLoizafltailan' 2I%0I% wagowych dwumetyloortofitalan i3,Sf/« wagowych ester trójnieliltowy kwasu trójimeliiltowegio ^(f/oi Wagowych p-JtoluliJlan p4dsyllilu i jego tpochodine 0,8|%! (wagowych zwiazki wieloplierscieniiowle ity(pu bezwcdnlikowego ll^/oi wagowych inne zwdajzki wyzej wrzace od Idwulmie^yltoterelftalanu '2,0P/a wagowych kwas p-toluilowy 15,0 wagowych klwas terefitaloiwy 2$h wagowych ester monomeitylowy kwasu tereftailowegk 6,0% wagowych JSeietotywhosc powsitajajcych kwasów p-itoluilowe- gO, terelfltalowegor i monome^ytliotereltallowego w przelijczenliu na ptrizereagowany p-ltoluilan metylu i p-tóluilan p4asyliilu oraz jego pochodne wynosdla^ 916^/01 molowych. Prz yiklad MI. Pozostalosc po oddestylowaniu metanolu z filltratu z kryistailizacji o skladzie opi¬ sanym w przykladzie I dozowano w sposób ciagly z p-t'oluilanem metylu do przemyslowych reafcfco-105468 rów, do których dfcwawaoo równiez p-fesytai i ka- tafetócr stanowiacy baHitu, manganu i niklu. Proporcje wagawe reagen¬ tów i sfeisdnikow kafcaJteatea wymacaly pnksylen 1 czesc; p-tolmlan nietjdu £J2 czesci, popratafcosc * po dtestyitocjl fHItraitt z krystalizacji 0y$ czesci jony koteAta U&iCh-4 czesci* jony mamgaimt ^fc/IO-8 czesci fony nlifeki ^10—* czesci Calosc utleniano w spowóte tfcgglyr (W tnzrech reaflotoarach ze stali H17aSttaM3CT o poieaaiaoicfr reibaazejj 60 m* kazdy, i» w których znajdowala sie juz; mieszanina reakcyj¬ na zf popraednio prowadzonych prób. Reaktory maja wtmjdowtfila werniajte wytiwornice pary nwftocisni€fisjorwjej spelniajaca role odbieralnika ciekla reakcjiutleniania. is Eeaktory sa zaopatrzone w kondensator par, chiodaifica gazów odlotowych, rozdzielacze, odbie¬ ralniki * i filtry weglowe do adsorpcji p-ksylenu z gazów odlotowych. ItenTperaltury i cisnienia w ptoBzcziegoUnych reaktorach wynosily: w pierw- ** 3ZJUU tMflWC fr 6i,a aten, w dW^(m ti&SPC i 5,3 atm, w tinzecto WOflC i $fi altan* Po uplywie kiififcunastu godzin skiad rmjeszaniny reakcyjnej z poszczegól¬ nych raakttororw ustabdilazowal sie. Z pcxeliczmia wydajnosci procesu utleniania wy¬ nika, ze aeLekttytwmoic. reakcji wynosila 96,6% mo¬ lowych* c& w porównaniu z identycznie prowadzo¬ na ptóba ulttonania. p-kisyteiu. i p4toluilanu me¬ tylu o zawartosci dJSfih wagowyich zwiazków wyzej m wtEzacycJi od d^wnjime^jKLote^efitailaaiu daje ten sam wynik. pfzylkiad 0LV. Pozostalosc, po destylacji suro¬ wych estrów wylcfaodizajca Iz ukladu destylacyjnego opisanego w paszykladzije I posiadala sklad: 31 p-*oJu8ft» naefcyfliu tt;*V» -wagowych fanenitelf wcaajce zwfiazkl od dwumetyloteretfltaaanu <)#/* (wagowych €»fear inetyloiwy kwaku lormyllobenzcesoiweigio M% wagowych ** dNwittneiiyifoltierefftaaan UftSPfc wagowych (fwumiettyloJteireifitailain.u 3*5% wagowych ester trójineltylloiwy kwasu teóJmeWtawiego !%0f/* wagowych p-toluMan p-kJsyiliiu ijego! 45 (pocfeodtee J25FAr wagowych zwiajzki wielopierscieniowe tytpu tettsw^dkiiftcwcgo 140,% wagowych iinme fcwliajzki wylzej wfczace od IdKw^mielylctereftalacnu 6,21% (wagowych «k uzyskany przy parairweitirach pracy pierwszej ko- lorany; femperaltura dolu teototóiy 235°C* casnte- nae 4ft mim Hfe, orosdienie 8% wagowych w stoson- ku do. zasilania. Pozostalosc te poddano destylacji w koluimnde lalborattoryjnej z wypelnieniem szkla- » Tffat o- spraiwlnosldi cdpowdadajacej 4 pólkom teore¬ tycznym. Tiempetratura kuba kottutrmy wynosila 2016%; cfónietaie 40 mato Hg* orosianiie $frk wago- wytft w stosunku* do zasiania*. Jatko- destylat odeh- rano 50 czestci (wagowych wsadu. Sklad dejsltylatu «o byl nastepujajcy: IHtoiuiiaaai rmeitylu &&h iwagiowych inaie ntoej wtrzajce zwiajzki od £iw^tmetytoterefitaianu (l,0i% wagowy csifeer aweitiytowyktwiaeu 65 l2,5°/oi fwagorwych 40^/ft wagowych 7°/«l wagowytch a,6P/a wagtoiwych foffmyftdbenizóesowiego diwuimieitylotereifltaaan OBOBniery: dwuaneltyilioiteireiltalanu ester tfrójjlrmeityllawy kwasu tarc^melMJtoiwieigo p-toiuilan p-ksyiiki 1 jego fipochodne 3l3,7i0/a wagowych zwiajzM (wieilopiearscieiniorwe typu (belzwodnalkolweigo 4j% wagowych inne zwiazki twyiziej iwrtzajce od diwumeltyilolteireifitailanu 51% wagowych Desityflait poddano dwukrotnej krystalizacji z me¬ tanolu w sltosumku wagoiwyim 1 czesc wagowa des¬ tylatu i 2 czesci wagowe metanolu. Po rozpuszcze¬ niu calosci w tenTjperatuirze wirzenda wykrystaliJzio- wano czesc dwulmieltyloterieifta-lairiu w temperatuirze 40°C. Z rozltiwioru metanolu oddelsty/lowaflio roz- p(usztza'lhak a pozostalosc o skladzie: p-toftuaSLan- metylu |5% wagowych inne nizej wrzace zwi^zikd od Idwuameltyllolteretfltailanu ;[h 'lJS^/oi wagojwyjch ekteir miettylowy kwasu ?| ifoa^iiyaoibelazoesowego ^ .3,8?/© wagiowych diwuimetylotiereffitallan !^jt ]7,VM wagowych dzomejry dwiuirrjetyilote^eilta^ esteir trojimeltyllioiwy kwasu ./¦¦. ttarójmeliiltolweigO' 5,5P/» wagowych p-tolulilan p^cs.yliiilu i jego (pochodne &U&1* wagowych ziwaajM wlielopierscieniowte typu (befztwodnikowego 6J2fY© wagowyich inine zwliajzki wyzej .wrzace od. Idwuftndtylldtefreifitalanu 18JOP/0! wagowyich [Pozostalosc o podanyim wyzej skladziie utleniano periodycznie w reak)torfcu laibaratoryjinytm o pojedn- nosci 20O ml zaopatrzonytrn w baiibortke powdietnza, odprowadzenia dpar i c)dlgazów; plaszcz grzewczy i kondensator opatr. (W wyniku utleniania w obetanJosicd tluszczanów koJbaiUtu, manganu i niklu w diajgui 10 godzin i w terniperaturlzie 1©5°C uzyskano selekityiwniosc reakcji rzejdu 9l2,i5f)/o molowych, przy przereagowa- niiu p^olutolnu p4csy!ldiliu i jiego pochodnych rzedu 401% wagowych. Podobnie utleniany pwtolutilan metylu datwal selektyjwnosc rzejdu 94% molowych przy przereagowandu p-toluliilanu metylu rzedu 251% wagowyich. PL PL PL PL PL PL PL