Przedmiotem wynalazku jest lozysko foliowe z usztywniaczem.Lozyska foliowe z samosprezaniem znane sa na przyklad z opisiu patentowego Stanów Zjednoczo¬ nych Ameryki or 3 635 534. W lozyskach foliowych sprezynujacych tego typu podstawowa trudnoscia byla og/raniiczonia sztywnosc folii oraz oscylacyjne ruchy miedzy elementem ruchomym a nierucho-) mym przy pewnych wartosciach krytycznych pred¬ kosci lozyska. Folie ciensze sa bardziej przydatne ze wzgledu na mozliwosc bardziej równomiernego dostosowania sie do ksztaltu podpieranego elemen¬ tu w kazdych warunkach pracy. Jednakze ciensza folia jest bardziej podatna, przy czym z tego wzgle¬ du ma zmniejszona obciazalnosc lozyskowa. W przy¬ padku tego drugiego problemu, z powodu nierów¬ nowazenia, wal w lozysku szybkim dla maszyn obrotowych ma tendencje do orbitowania wokól srodka geometrycznego podpory lozyska, przy czym amplituda oscylacji jest maksymalizowana, przy pewnych krytycznych wartosciach predkosci. Dla ograniczenia tej oscylacji jest potrzebne zapewnie-, nie tlumienia w zestawie lozyskowym.Lozysko foliowe z usztywniaczem, zawierajace dwa elementy lozyskowe ruchome wzgledem siebie oraz co najmniej jedna folie lozyskowa, która jest umocowana na jednym z elementów lozyskowych, wedlug wynalazku charakteryzuje sie tym, ze ma usztywniacz foliowy, który jest przyporzadkowany jednemu z elementów lozyskowych i styka sie przy- 20 25 30 najmniej w jednym miejscu z elementem foliowym, przy czym sam usztywniacz jest sprezysta --folia, posiadajaca zebra wystajace" naprzemiennie z prze¬ ciwleglych wzgledem siebie jego powierzchni zew¬ netrznych.Usztywniacz foliowy miedzy przemiennie roz¬ mieszczonymi zebrami ma rowki zarówno na pierwszej, jak i\na drugiej powierzchni zewnetrz¬ nej, przy czym kazde zebro pierwszej powierzchni odpowiada swoim polozeniem rowkowi drugiej po¬ wierzchni usztywniacza foliowego.Element foliowy i usztywniacz foliowy tworza calosc, któcra sklada sie z osobnych czesci, przy czym czesc wsporcza usztywniacza wystaje wzdluz tylnej czesci tej calosci.Lozyskowy ^element foliowy ma pret lozyskowy, który jest zamocowany miedzy przeciwleglymi,"kon¬ cami tej calosci, przy czym pret lozyskowy wystaje, w jednym kierunku, a .lozyskowy element foliowy urzadzenia lozyskowego wystaje w drugim kie- nunku.Korzystnie usztywniacz foliowy usytuowany jest na walku lozyskowym ewentualnie w obudowie, lozyskowej dla powiekszenia efektywnej sztywnosci polaczonego elementu foliowego. Ponadto usztyw¬ niacz foliowy ma pierwsza robocza czesc ksztaltowa tlumiaca i podlegajaca zaginaniu, oraz druga ro¬ bocza czesc ksztaltowa tlumiaca i podlegajaca sciskaniu. Usztywniacz foliowy posiada wydluzona czes.c montazowa na pierwszym lub drugim ele7 125 727a 125 727 4 mencie lozyskowym dla wykonania montazu u&ztyw- macza, natomiast zebira i rowki sa ustawione rów- joiegle do czesci mefitazowej. - - ' \ 6sztywniacz foliowy jest zakrzywiony w kierunku iuchu wzglednego i ma promien krzywizny, który jest mniejszy od promienia krzywizny sasiedniego elejnentu foliowego. Ponadto usztywniacz foliowy posiada dlugosc odpowiadajaca w przyblizeniu po¬ lowie dlugosci elementu foliowego, tak aby element foliowy przy niewielkich obciazeniach lozyska two¬ rzyl styk tylko wzdluz tylnego^brzegu usztywnia¬ cza.Korzystnie usztywniacz foliowy Usytuowany jest wzdluz strony zewnetrznej sasiedniego elementu foliowego i sdega na rózna odleglosc wzdluz dlu¬ gosci elementu foliowego, w zaleznosci od zmian miejscowego obciazenia lozyska.W korzystnym rozwiazaniu usztywniacz foliowy ma podatny element foliowy o dolnej i górnej zew¬ netrznej powierzchni, z licznymi naprzemianlegly- mi zebrami i rowkami wzdluz dolnej powierzchni i licznymi mprzemianleglymi zebrami i rowkami wzdluz górnej powierzchna, przy czym kazde zebro górnej powierzchni odpowiada swym polozeniem rowkowi dolnej powierzchni. Korzystnie kazde zebro ma splaszczona strone górna, a podatny ele¬ ment foliowy jest wygiety na ksztalt luku.Z usztywmiaczem foliowym polaczona jest czesc montazowa, a element foliowy rozciaga sie od czesci montazowej w jednym kierunku, -przy czym zebra i rowki przebiegaja równolegle wzgledem siebie i wzgledem czesci montazowej Rozwiazanie wedlug wyrualamku wprowadza za¬ stosowanie podjpory z folii sprezystej umieszczonej ponizej kazdego nosnego elementu foliowego i po¬ zostajacego w styku z folia nosna pomiedzy jej koncami W wyniku tego uzyskuje sie wzrost sztywnosci calkowitej folii. Jednoczesnie folia nosna moze byc wykonana ze stosunkowo cienkiego ma¬ terialu na calej dlugosci, wobec czego moze ona latwo dostosowac sie do ksztaltu wspólpracujacego z jhia elementu i zapewnic optymalne plynne lo¬ zyskowanie _w normalnych warunkach eksploata¬ cyjnych. Dla przeciwstawienia sie oscylacjom walka lozyskowego przy pewnych krytycznych wartosciach predkosci, podipory z folii sa tak rozstawione, ze folia nosna ma tendencje ocierania sie o element usztywniajacy podczas ruchów oscylacyjnych. To dzialanie trace wywoluje tarcie Kulorhba, które pomaga przy wytlumiendu wibracji walka.W przypadku, kiedy ruch oscylacyjny walka, albo obciazenie boczne staje sie tak duze, ze folie i ele^ menty usztywniajace gna sie, w takim stopniu, ze dostosuja sie do ksztaltu pierscienia nosnego, to usztywniacz foliowy jest sci:liwy wystarczajaco, aby zapewntic diodiatkowy odstep warstewkowy przy wyzszym sprezystym ugieciu wlasciwym. Wobec tego mozliwa jest wieksia obciazalnosc, przy czym mozna realizowac wieksze predkosci lozyskowe, bez bicia walka, powodujacego „wyrabianie dna" lo¬ zyska.Przedmiot wynalazku objasniono blizej w przy¬ kladach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia lozysko wedlug wynalazku w prze¬ kroju poprzecznym,. fig. 2 — lozysko w wykroju jak'na fig. 1, fig. 3 — widok lozyska, jak na fig. 1 razem z walkiem obrotowym, fig. 4 — powiekszony przekrój czesci jak na fig. 3, fig. 5 — widok w prze¬ kroju usztywniacza foliowego, fig. 6 — widok , perspektywiczny usztywniacza foliowego jak na fig. 5^ fig. 7 — drugi przyklad wykonania lozyska, w którym usztywniacz foliowy tworzy kombinacje z eleriientem foliowym w pojedynczym zestawie, fig. 8 — nastepny przyklad lozyska z zastosowa- 10 niem usztywniacza foliowego, a fig. 9 przedstawia lozyskowy element foliowy wedlug wynalazku dla zastosowania w stozkowym lozysku foliowym.Na figurze 1 i 3 zestaw lozyskowy lO, dla pod¬ trzymywania obrotowego walka 12 ma obudowe 15 lozyskowa 14 w ksztalcie pierscienia podtrzymuja¬ cego koncentryczny nosnikowy pierscien foliowy 16.Pierscien nosnikowy 16 ma osiowe szczeliny 18, tworzace przejscia dla powietrza chlodzacego wzdluz osi lozyska. Ponadto zapewniaja orle cisnieniowe 20 równowazenie poosiowe lozyska. Jedna z tych szczelin jest wykorzystywana razem z kolkiem 20 dla zapobiegania obrotowi wzglednemu miedzy obudowa lozyskowa 14 a foliowym pierscieniem nosnikowym 16. Kolek 20 jest wysuniety poprzez 25 obudowe 14 i wchodzi czesciowo do jednej ze szcze¬ lin 18, dla realizacji zamkniecia.. Na wewnetrznej powierzchni pierscienia nosni¬ kowego 16 jest przymocowanych wiele elementów foliowych 22, które sa osadzone gniazdowo w osio¬ wych szczelinach 24 w pierscieniu nosnikowym 16 i przytrzymywane w szczelinie za pomoca trzpieni 26. Ponadto, za pomoca tych trzpieni- 26' przytrzy¬ muje sie w szczelinach 24 wiele wsporczych ele¬ mentów stanowiacych usztywniacze foliowe 28.Elementy foliowe 22 maja nadana poczatkowo krzywizne wieksza od tej, jaka jest na walku 1£ (fig. 1), przy czym wytwarza sie wstepne obciazenie lozyskowe. Po wstawieniu walka 12 (fig. 3), zagi¬ nanie elementów foliowych 22 i usztywniaczy 28 powoduje dokladniejsze wzajemne dostosowanie sie krzywizn do siebie. Jednakze, zrozumiale jest, za oscylacje walka powoduja nieco inne wartosci wzgledne deformacji elementu foliowego 22 oraz usztywniaczy foliowych 28 co spowoduje, ze swo-j 45 bodne zakonczenie usztywniacza bedzie sie ocieralo o wspólpracujaca powierzchnie zewnetrzna elemen¬ tu foliowego 22. To oddzialywanie cierne wytworzy tarcie Kulomba i bedzie wspomagalo tlumienie drgan walka. Ponadto tlumienie drgan walka jest 50 wykonywane za pomoca oddzialywania zaginajace¬ go elementu foliowego 22, znacznie wspomaganego przez zginanie usztywniacza foliowego 28, Wspól¬ dzialanie obrotowego walka 12 i lozyskowych ele- ^nentów foliowych 22 powoduje, ze wytwarza sie warstwa powietrza miedzy nimi i podpiera walek.Wytwarzane podparcie walka w obrebie _tej war¬ stwy powietrza powoduje, ze powstaje bardzo male tarcie lozyskowe.Przyrosty obciazenia, jakie maja byc podtrzymy- 00 wane przez lozysko albo przyrosty wartosci pred¬ kosci obrotu walka 12, stwarzaJ4 tendencje zwiek¬ szonego bicia walka*przy czym walek w tych wa- ~\ runkach bardziej" zbliza sie do powierzchni wew¬ netrznej foliowego nosnikowego pierscienia 16. Ten w ruch walka 12 wywiera sile poprzez warstwe po-125 727 5 6 wietrza na elementy foliowe 22, które zaginaja sie ws&uitek tego i ocieraja o siebie wzajemnie, przy czym uzyskuje sie tlumienie tych oscylacji, a po¬ nadto wartosc tlumienia jest czesciowo zalezna od ugiecia sprezystego, albo sztywnosci folii oraz czesciowa od sil tarcia.W przypadku elementów foliowych wykonanych ze stosunkowo cienkiego materialu, który jest za-? lecany, usztywniacze foliowe sa wykorzystywane dla uzyskania wiekszej wartosci ugiecia sprezystego dla ograniczania bicia walka podczas pracy.^ Jednakze dla duzych obciazen, albo dla duzych wartosci predkosci roboczej, przesuwanie promie¬ niowe moze nadal byc tak duze, ze elementy folio¬ we i usztywniacze foliowe beda splaszczane o wew¬ netrzna powierzchnie piers cierna nosnikowego.W przypadku lozysk wedlug znanego stanu tech¬ niki, praca w takich waminkach spowoduje unie¬ mozliwienie zapewnienia dalszych podatnosci za¬ równo w elementach Miowych, jak i usztywnia- czach, a to spowoduje utrate warstewki powie¬ trznej .Wobec tego dalsza akcja tlumienia w odpo¬ wiedzi na zwiekszone oscylacje „nie moze wystapic, a elemenjt foliowy i usiztywniacz sa zwarte. Kazdy przyrost oscylacji walka spowoduje silny nacisk na pierscien nosnikowy, co 'moze byc niszczacym od¬ dzialywaniem, albo co najmniej spowoduje znaczne zwolnienie obrotów waljka.Usztywniacz foliowy 28 wedlug wynalazku, za¬ pewnia istotne ulepszenie w stosunku do znanego stanu technika, przy czyni polega to na tym, zq ryjozna zapewnic miejscowe podparcie i tlumienie bicia walka nawet w takich warunkach, w których usztywniacze wedlug znanego stanu techniki ule¬ galyby zwarciu i nie byly zdolne do sprawnego dzialania. Foliowy usztywniacz 28 jest przedsta¬ wiony na fig, 5 i fig. j6, przy czym korzystnym jest wykpnywanie go z folii metalicznej, odpowiednio zgietej dla uformowania czesci montazowej 32, przy jednym izaikonczeniu tego elementu i utworzeniu montazowego podjpaacia.Foliowy Ufsziywniacz £8 jest zagiety przez nada- ,r4e mu ^ góry akreslanej krzywizny, mniejszej od krzywizny foliowego mosnikowego pierscienia 16, albo walka 12 (fig. 1), a&y zapewnic wstepne obcia¬ zenie lozyska, jak to powyzej zostalo pinówione.Jednakze ta krzywizna nie 4X)winna w zasadzie róznic sie od krzywizny elementu foliowego 22.Powierzchnia wypukla pod powierzchnia wspor- czego usztywniacza foliowego 28 jest wytrawiana, albo TO^kow^na, aby naprzemiennie wytworzyc plaskie wierzcholki zeber 34 i rowki 36. Powierz¬ chnia górna .jest takze zaopatrzona naprzemiennie w zebra 38 i rowki 40. Rowki 36 i 40 zapewniaja uzyteczne chlodzenie lozyska, za pomoca kierowa¬ nia przeplywu cieczy wzdluz wymiaru dlugosci folii.Zebra 34 i 38 maja ogólnie plaskie wierzcholki dla ulatwienia slizgania sie po nich folii, oraz dla zmi- nimaliizowania falistosci powierzchni warstewki fluidalnej.Dla utworzenia podatnej albo podobnej ido spre¬ zyny struktury, górne powierzchniowe zebra 38 sa rozstawione przeciwlegle wzgledem dolnych po¬ wierzchniowych rowków 36, natomiast górne po¬ wierzchniowe rowki 40 sa ustawione przeciwlegle do dolnych powierzchniowych zeber 34. Rowki i zebra moga byc dokladnie i tank)' wytwarzane za pomoca sposobów fotochemicznego wytrawiania albo obróbki mechanicznej, jednakze alternatywne 5 sposoby, takie jak mocowanie zbioru licznych was-j kich pasków do powierzchni foliowych moga byc równiez wykorzystywane.Na figurze 4 widac istotne zalety specyficznego ksztaltu foliowego usztywniacza 28 wedlug wyna¬ lazku. Na fig. 4 przedstawiono, ze lozysko ma ksztalt, w którym pod wplywem albo duzego ob¬ ciazenia, albo duzej predkosci obrotowej, albo* kom¬ binacji tych dwóch parametrów, oscylacyjne bicia walka 12 zwiekszylo sie w takim stopniu, ze ele7 menty foliowe 22 oraz foliowe usztywniacze 28 sa sila dociskane do foliowego pierscienia nosnikowe¬ go 16 wskutek oddzialywania obrotowego walka 12, W tej konfiguracji nie mozna juz zapewnic tlumie¬ nia, ani przez oddzialywanie zaginajace elementów foliowych 22, ani tez przez foliowy usztywniacz 28, albo za pomoca tarcia Kulomba, wynikajacego ze wzajemnego oddzialywania elementów. W przypad¬ ku zastosowania usztywniacza wedlug znanego stanu techniki dla wyzej opisanych warunków pracy, lozysko zostaloby „zwarte".- - Jednakze przy obecnosci foliowego usztywniacza 28, element foliowy 22 zostaje docisniety do zebra 38 na-górnej powierzchni usztywniacza 28, natomiast zebra 34 na dolnej powierzchni usztywniacza 28 spoczywaja na foliowym nosnikowym pierscieniu 16. Prowadzenie dalszego nacisku poprzez fluidalna warstwe miedzy walkiem 12 a elementem folio¬ wym 22, powoduje poddawanie sie foliowego usztywniacza sciskaniu,, wobec czego tlumienie i odstep warstewka fluidalnej sa nadal zachowane, a praca lozyskowania jest ^utrzymana. Zrozumia¬ lym jest, ze to sciskanie usztywniacza 28 ma znacz¬ nie wieksza^ „wartosc sprezysta" niz ta, która ma usztywniacz, kiedy ugina sie pod naciskiem w try¬ bie pracy uginania. Wobec tego mozna zapewnic skuteczne tlumienie za pomoca usztywniacza, który umozliwia przenoszenie przez lozysko znacznie wiekszych obciazen, niz te które moglyby byc tole¬ rowane w lozyskach, wykorzystujacych usztywnia¬ cze, wedlug znanego stanu techniki.Mozliwa jest równiez konstrukcja lozyska folio¬ wego, w którym sa zalozone indywidualne podatne elementy foliowe miedzy ich zakonczeniem. Wyko¬ rzystanie foliowego usztywniacza wedlug wynalaz¬ ku w takiej (strukturze jest przedstawione na fig. 8.Kazdy foliowy lozyskowy element 50 ma cienki podatny lozyskowy element foliowy 52 i czesc montazowa 54, umocowana w miejscu posrednim miedzy zakonczeniami elementów foliowych 52, przykladowo za pomoca spawania punktowego.Liczne foliowe elementy lozyskowe 50, sa pirzysto¬ sowane dc* umieszczania wokól wnetrza tulei 58 z montazowymi czesciami, 54, przystosowanymi do umocowania w rowkach, albo szczelinach 58, w wewnetrznej ^powierzchni tulei.- Kazdy element foliowy 52 ma nakladkowa folie 60 oraz podkladkowa folie 62, po obydwu stronach montazowej czesci 54. Podkladikowa folia 62 po jednej stronie montazowego preta 58 jest przygoto¬ wana do ustawienia pod nakladkowa folie 60, po 10 15 20 30 35 40 45 55 65125 727 8 drugiej staranie montazowej czesci 54 nastepre^o sasiadujacego foliowego elementu lozyskowego 52.Kiedy walek 66 jest wstawiony do tulei 56, po- . datne lozyskowe elementy foliowe 52 sa sciskane do przestrzeni miedzy walkiem 66, a tuleja 56, w taki sposób, ze podkladkowa folia 62 wytwarza sprezyste podparcie dla nakladkowej folii 60, nas¬ tepnego sasiadujacego lozyskowego elementu folio¬ wego 52.Montazowe prety 54"sa takze dociskane glebiej w rowkach 58 na wewnetrznej powierzchni tulei 56.Kazdy element foliowy 52 dziala jak sprezysta belka obracajaca sie wokól i podpierana przy za¬ konczeniu podkladkowej folii 62 za. pomoca wew¬ netrznej powierzchni 64 tulei 56, oraz przy swo- . bodnym koncu nakladkowej folii 60 za pomoca nastepnego sasiadujacego lozyskowego elementu 52.Pod obciazeniem poszczególne lozyskowe elementy foliowe 52 maja tendencje do zaginania sie (miedzy punktami podparcia. Zakonczenie podkladkowej folii 62 bedzie mialo tendencje slizgania sie po wewnetrznej powierzchni 64 tulei 56, natomiast swobodny koniec podkladkowej folii 62 bedzie sliz-, gal sie po nastepnym sasiadujacym lozyskowym elemencie foliowym 52. Przesuwanie lozyskowych elementów foliowych 52 jest jednakze ograniczone za pomoca montazowej czesci 54 w szczelinie 58.Foliowy usztywniacz 28A, podobny do foliowego usztywniacza 28 naffig. 5 i 6, moze byc wykorzysty¬ wany do tworzenia usztywnienia dla podkladkowej folii 62 w tyim ukladzie lozyskowym. Istotna róznica miedzy foliowym usztywndaczem 28A i 28, polega na tym, ze dlugosc foliowego usztywniacza 28A jest zasadniczo zwiekszana jednoczesnie z podkladko¬ wa folia 62 foliowego lozyskowego elementu 50, wobec czego styk z powierzchnia 64, wystepuje aktualnie przy zakonczeniu foliowego usztywnia¬ cza 28A. Jak przedstawiono w foliowym lozysko¬ wym ukladzie na fig. 3, foliowy usztywniacz 28A umozliwia zastosowanie lzejszych, bardziej spre¬ zystych dluzszych folii do tworzenia idealnego ksztaltu warstewki fluidalnej dla lozyska i opty¬ malizowania pracy lozyska, przy zapewnieniu zwiek¬ szonego usztywnienia oraz oddzialywania tlumia¬ cego, które funkcjonuja poczatkowo w trybie pracy uginajacej, a kiedy uginanie nie jest juz dalej moz¬ liwe, funkcjonuja zasadniczo w trybie pracy czysto sciskajacej.Odmienny pirzyklad foliowego usztywniacza 7A jest przedstawiony na fig. 7. Ma on lozyskowa folie 72 umocowana do lozyskowego preta 74. Po jednej stronie lozyskowego preta 74 znajduje sie czesc folii lozyskowej 76. Po drugiej stronie lozys¬ kowego preta 74 znajduje aie czesc wsporcza 78 folii.Spodnia powierzchnia foliowej wsporczej czesci ¦ 78, mozev byc wytrawiana, albo rowkowana dla otrzymania naprzemiennych zeber 80 o -wierzchol¬ kach plaskich oraz rowków 82, natomiast górna po¬ wierzchnia jest takze zaopatrzona w naprzemienne zebra 84, przy czym zebra 84 na górnej powierz¬ chni j&a rozstawione miedzy zebrami 80 na dolnej powierzchni.Foliowe usztywniacze wedlug wynalazku, moga byc wykorzystywane w róznych konfiguracjach lozyskowych albo'ksztaltowanych integralnie z nimi, albo oddzielnie od foliowych lozyskowych elemen¬ tów. Na fig. 9 przedstawiono foliowy lozyskowy element 90, dla foliowego lozyska stozkowego, ma- 5 jacego lozyskowy element foliowy 92 oraz foliowy usztywniacz 94. Foliowy usztywniacz 94 ma zebra 96 na swych zewnetrznych powierzchniach oraz zebra 98 na górnej powierzchni, które sa rozsta¬ wione naprzemiennie z zebrami 36. 10 Zastrzezenia patentowe 1. Lozysko foliowe z usztywndacacin, zawierajace dwa elementy lozyskowe ruchome wzgledem siebie oraz co najmniej jedna folie lozyskowa, która jest 15 umocowana na jednym z elementów lozyskowych, znamienne tym, ze ma usztywniacz foliowy (28, 70), - który jest przyporzadkowany jednemu z elemen¬ tów lozyskowych (12, 16) i styka sie przynajmniej w jednym miejscu z elementem foliowym (22), 2(f a sam usztywniacz (23, 70) jest sprezystA folia po¬ siadajaca zebra (34, 38, 80, 84) wystajace naprze¬ miennie z przeciwleglych wzgledem siebie jego po¬ wierzchni zewnetrznych. 2. Lozysko wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze ^ usztywniacz foliowy (28, 70) miedzy naprzemiennie rozmieszczonymi zebrami (34, 38, 80, 84) ma rowki (36, 40, 82, 86) zarówno na pierwszej jak i na dru¬ giej powierzchni zewnetrznej, przy czym kazde zebro (34, 38, 80, 84) na pierwszej powierzchni od- powiada swoim polozeniem rowkowi (36, 40, 82, 86) drugiej powierzchni usztywniacza foliowego (28, 70). 3. Lozysko wedlug zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, ze eler»enit foliowy (22) i usztywniacz foliowy (28) tworza calosc, która sklada sie z osobnych czesci, przy czym czesc wsporcza usztywniacza (28) wystaje wzdluz tylnej czesci tej calosci 4. Lozysko wedlug zastrz. 2, znamienne tym, ze usztywniacz foliowy (70) ma pret lozyskowy (74), który jest zamocowany miedzy jego przeciwlegly- mi koncami, przy ozym z jednej strony preta lozys¬ kowego (74) wystaje folia lozyskowa (76), a z dru¬ giej strony foliowa czesc wsporcza (78). 5. Lozysko wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze usztywniacz foliowy (28) usytuowany jest na walku lozyskowym (12) ewenituainie w obudowie lozysko¬ wej (14) dla powiekszenia efektywnej sztywnosci elementu foliowega (22) polaczonego z usztywnia- czem folifbwym (28), a ponadto usztywniacz folio¬ wy (28) ma pierwsza robocza czesc ksztaltowa, tlu- 34 miaca i podlegajaca zginaniu, oraz druga robocza czesc ksztaltowa tlumiaca i podlegajaca sciskaniu. 6. Lozysko wedlug zastrz. 2, znamienne tym, ze usztywniacz foliowy (28) posiada wydluzona czesc montazowa (32) dla dokonania montazu usztywnia¬ cza foliowego (28), przy czym zebra (34, 38) i rowki (35, 40) sa równolegle wzgledem czesci montazowej (32). 7. Lozysko wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze usztywniacz foliowy (28) jest zakrzywiony w kie¬ go runku wzglednego ruchu i ma promien krzywizny, który jest mniejszy od promienia krzywizny sasied¬ niego elementu foliowego (22), jak tez posiada dlu¬ gosc odpowiadajaca w przyblizeniu polowie dlu¬ gosci .elementu foliowego (22), tak ze element folio- es wy (22) przy niewielkich obciazeniach lozyska two- 55125 727 9 rzy styk tylko wzdluz tylnego brzegu usztywniacza foliowego (28). 8. Lozysko wedlug zastrz. 6, znamienne tym, ze kazde zebro (34, 38) ma splaszczona strone górna 9. Lozysko wedlug zastrz. 7, znamienne tym, ze podatny element foliowy (22) jest wygiety na ksztalt luku. 10 10. Lozysko wedlug zastrz. 9, znamienne tym, ze element foliowy (22) rozciaga sie od czesci monta¬ zowej (32) w jednym kierunku, przy czym zebra (34, 38) i rowki (36, 40) usztywniacza foliowego (28) przebiegaja równolegle wzgledem siebie i wzgledem czesci montazowej (32).Fig. 1. 28 l J4 '«125 727 Fig 8. 34 * rig. 5.UZGraf. Z.P. Dz-wo, z. 991 (90+15) 6.85 Cena 100 zl PL PL