Segment mielacy Przedmiotem wzoru przemyslowego jest segment mielacy do tarcz mielacych, stanowiacy przedmiot w sprzedazy, jako czesc wymienna do stosowania w urzadzeniu do rozwlókniania (defibracji) zrebków drzewnych (poddanych obróbce hydrotermicznej) do postaci tak zwanej masy wlókniste), uzywanej do produkcji plyt pilsniowych, lub tez w urzadzeniu do powtórnego mielenia (rafinacji) masy wlóknistej dla podwyzszenia jej zmielenia. Przedmiot wzoru przemyslowego przedstawiony jest na ilustracjach w dwóch odmianach wykonania, na których: fig. 1 przedstawia segment mielacy w rzucie z góry w pierwszej odmianie wykonania, z zaznaczeniem poprzez cieniowanie poziomu powierzchni uformowanych na jego górnej powierzchni, fig. 1.1 - segment mielacy w pierwszej odmianie wykonania w rzude z góry z zaznaczeniem linii przekroju i kierunkiem rzutu bocznego, fig. 1.2 - przekrój A-A z fig. 1.1, fig. 1.3 - przekrój B-B z fig. 1.1, fig. 1.4 - przekrój C-C z fig. 1.1, fig. 1.5 - przekrój D-D z fig. 1.1. fig. 2 przedstawia segment mielacy w rzucie z góry w drugiej odmianie wykonania, z zaznaczeniem poprzez cieniowanie poziomu powierzchni uformowanych na jego górnej powierzchni, fig. 2.1 - segment mielacy w drugiej odmianie wykonania w rzucie z góry z zaznaczeniem linii przekroju i kierunkiem rzutu bocznego, fig. 2.2 - przekrój A-A z fig. 2.1, fig. 2.3 - przekrój B-B z fig. 2.1, fig. 2.4 - przekrój C-C z fig. 2.1, fig. 2.5 - przekrój D-D z fig. 2.1. Przedmiot wzoru przemyslowego stanowi nowa postac segmentu mielacego, charakteryzujaca sie, w stosunku do znanych segmentów mielacych, odmiennym uksztaltowaniem jego górnej (roboczej) powierzchni, zawierajacej noze do mielenia.Segment mielacy w dwóch odmianach wykonania, ma postac wycinka krazka pierscieniowego którego srednica wewnetrzna dopasowana jest do srednicy zewnetrzne) znanego pierscienia kierujacego znajdujacego sie w srodku tarczy mielacej i ma nastgajjaoe wspólne cechy postaciowe: 1) uformowane na powierzchni górne) noze do mielenia, o przekroju zblizonym do prostokata, maja postac wydluzonych wystepów oddzielonych rowkami miedzynozowymi, biegnacych ukosnie w stosunku do krawedzi lukowych w odstepie okolo 1/16 szerokosci segmentu, od dolnej lukowe) krawedzi powierzchni segmentu do jego górnej lukowej krawedzi, przy czym w strefie wewnetrznej wiekszosc nozy jest polaczona parami. Patrzac z góry, srednie noze nie sa równolegle, lecz stopniowo rozchylaja sie ku górze i biegna z nieznacznym odchyleniem ich boczne) powierzchni od plaszczyzny prostopadlej do podstawy. Na szerokosci segmentu wystgnija trzy strefy, w których noze przebiegaja pod okreslonym katem do strefy sasiedniej, tworzac zalamania. Na dlugosd luku segmentu noze tworza trzy sektory, w których noze sa wzajemnie pochylone wzgledem siebie. Noze w poszczególnych sektorach segmentu przechodza pod okreslonym katem w sektor sasiedni, w zewnetrzne) strefie segmentu poszczególne noze polaczone sa biegnacymi ukosnie (przeciwnie niz noze) zastawkami miedzynozowymi, tak ze pomiedzy sasiednimi nozami uformowane sa rowki miedzynozowe w ksztalcie zblizonym do równolegloboków o parze katów ostrych i rozwartych, 2) obszar segmentu, gdzie górna powierzchnia nozy jest równolegla do plaszczyzny podstawy segmentu, obejmuje powierzchnie 0,4*0,6 calkowitej powierzchni obrysu segmentu widzianego z góry, 3) stosunek promienia luku zewnetrznego do promienia luku wewnetrznego krawedzi segmentu, wynosi 1,5*1,6, 4) stosunek wysokosci noza do szerokosci rowka miedzynozowego segmentu, w poblizu lukowej krawedzi zewnetrznej, wynosi 1,3*1,6,5) w zewnetrzne) strefie segmentu na bokach (krawedziach styku z sasiednimi segmentami), konce nozy sasiednich sa polaczone zastawkami miedzynozowymi. Segment mielacy w pierwsze) odmianie wykonania ma dodatkowo nastepii)aca ceche postaciowa, polegajaca na tym, ze od strony strefy wewnetrznej, na gladkie) plaszczyznie segmentu, utworzone sa wneki pomiedzy sasiednimi sektorami, przez uformowanie (polaczonych parami badz pojedynczych) nozy o stopniowo zwiekszajacej sie dosrodkowo dlugosci. Segment mielacy w drugiej odmianie wykonania ma dodatkowa ceche postaciowa, polegajaca na wykonaniu, w stosunku do pierwszej odmiany, dodatkowego skosu pomiedzy górnymi plaszczyznami nozy biegnacymi w strefie wewnetrznej z pochyleniami do plaszczyzny podstawy segmentu, a plaszczyzna nozy biegnaca w strefie zewnetrznej równolegle do plaszczyzny podstawy segmentu. Obie odmiany wykonania maja tez ceche postaciowa polegajaca na zastosowaniu dwóch nieprzelotowych otworów do mocowania segmentu. Cechy istotne wzoru przemyslowego, wspólne dla obydwu odmian wzoru, które wyrózniaja przedmiotowy wzór i stanowia podstawe do jego identyfikacji/ charakteryzuja sie tym, ze: 1) noze do mielenia, maja postac wydluzonych wystgww oddzielonych rowkami miedzynozowymi, biegnacych ukosnie w stosunku do krawedzi lukowych w odstepie okolo 1/16 szerokosci segmentu, od dolnej lukowej krawedzi powierzchni segmentu do jego górnej lukowej krawedzi, przy czym w strefie wewnetrznej wiekszosc nozy jest polaczona parami, zas sasiednie noze nie sa równolegle, lecz stopniowo rozchylaja sie ku górze i biegna z nieznacznym odchyleniem ich bocznej powierzchni od plaszczyzny prostopadlej do podstawy, przy czym w szerokosci segmentu wystepuja trzy strefy, w których noze przebiegaja pod okreslonym katem do strefy sasiedniej, tworzac zalamania, a dlugosci luku segmentu noze tworza trzy sektory, w których noze sa wzajemnie pochylone wzgledem siebie, zas noze w poszczególnych sektorach segmentu przechodza podokreslonym katem w sektor sasiedni, a w zewnetrzne) strefie segmentu poszczególne noze polaczone sa biegnacymi ukosnie (przeciwnie niz noze) zastawkami miedzynozowymi, tak ze pomiedzy sasiednimi nozami uformowane sa rowki miedzynozowe w ksztalcie zblizonym do równoiegloboków o parze katów osbych i rozwartych, 2) obszar segmentu, gdzie górna powierzchnia nozy jest równolegla do plaszczyzny podstawy segmentu, obejmuje powierzchnie 0,4*0,6 calkowitej powierzchni obrysu segmentu widzianego z góry, przy czym stosunek promienia luku zewnetrznego do promienia luku wewnetrznego krawedzi segmentu, wynosi 1,5+1,6, a stosunek wysokosd noza do szerokosci rowka mledzynozowego segmentu, w poblizu lukowej krawedzi zewnetrznej, wynosi 1,3+1,6, zas w zewnetrznej strefie segmentu na bokach (krawedziach styku z sasiednimi segmentami), konce nozy sasiednich sa polaczone zastawkami miedzynozowymi. PelnomocnikFig. 1 Fig.2Fig.1 Fig.1.1Fig.1.2 Fig. 1.3 Fig. 1.4 Fig. 1.5Fig.2 Fig.2.1Fig. 2.2 Fig. 2.3 Fig. 2.4 Fig. 2.5 PL PL