Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywa¬ nia z krwi cielecej substancji czynnych, wspomaga¬ jacych oddychanie komórkowe i wykazujacych mase czasteczkowa okolo 300—8000.Opis patentowy Republiki Federalnej Niemiec nr 1 076 888 przedstawia juz sposób otrzymywania z krwi substancji czynnych, wspomagajacych od¬ dychanie komórkowe, w którym np. odwlókniko- wuje sie swieza krew cieleca, otrzymany roztwór poddaje sie hemolizie, tak otrzymany, zhemolizo- wany roztwór poddaje sie dializie w celu oddzie¬ lenia skladników o wyzszej masie czasteczkowej, takich zwlaszcza jak proteiny i otrzymany przy tym dializat droga ostroznego zatezania do zawar¬ tosci substancji suchej 30—60 mg/ml przeprowadza sie w roztwór substancji czynnej, bezposrednio na¬ dajacy sie do celów terapeutycznych. Dialize niezbedna w tym sposobie mozna zgodnie z poczy¬ nionymi tam wskazówkami prowadzic za pomoca kazdego znanego i rozpowszechnionego tworzywa do dializ, przy czym stosowanie rurek celofano¬ wych jest szczególnie odpowiednie.Ten znany sposób prowadzi wprawdzie do pro¬ duktu o zadanym dzialaniu terapeutycznym, ma jednakze te wade, ze dializa potrzebna do tego celu jest dosc kosztowna i zmudna, w wyniku daje produkt ulegajacy wahaniom pod wzgledem swej górnej granicy masy czasteczkowej i swego skladu, a tym samym nie bedacy niezmiennie jednorod- 19 25 30 nym, a nadto sposób ten pozostawia bardzo wiele do zyczenia pod wzgledem wydajnosci produktu.Sposób wedlug opisu patentowego Republiki Fe¬ deralnej Niemiec nr 1 076 888 nadto prowadzi takze do produktu o stosunkowo wysokiej zawartosci soli nieorganicznych, zwlaszcza chlorku sodowego i chlorku potasowego, co przewaznie sprowadza sie do wzbogacenia udzialu tych soli we krwi, ponie¬ waz takich soli nie udaje sie oddzielic sposobem tamze opisanym. Zawartosc soli w tak otrzymanym roztworze substancji czynnej moze wynosic np. 25—80% wagowych, totez odpowiadajace im roz¬ twory do wstrzykiwan lub postacie leków miejsco¬ wych sa kilkakrotnie hipertoniczne. W nastepstwie tej hipertonicznosci podawanie domiesniowe takich roztworów substancji czynnej jest po pierwsze zwiazane z bólami, a po drugie z uszkodzeniami komórek, które sprzeciwiaja sie zamierzonemu efektowi regeneracji komórek.Przeszkadzajaca, zbyt wysoka zawartosc soli we wspomagajacych oddychanie komórkowe substan¬ cjach czynnych, otrzymywanych sposobem wedlug opisu patentowego Republiki Federalnej Niemiec nr 1076888, mozna zasadniczo wedlug kilku róznych metod obnizyc tak, ze otrzyma sie bezposrednio roztwór izotoniczny lub lekko hipertoniczny sub¬ stancji czynnej, mianowicie np. droga dializy, ultra- filtracji, wymiany jonowej lub filtracji zelowej.Wszystkie te sposoby postepowania w niniejszym przypadku albo wcale nie daja sie stosowac albo 139 8823 139 882 4 tylko z bardzo niezadowalajacym wynikiem. Wed¬ lug opisu patentowego Republiki Federalnej Nie¬ miec? nr~[3§12936 problem odsalania lub czesciowego odsalania omawianego -roztworu wspomagajacych oddychanie komórkowe5 substancji czynnych po¬ winno sie rozwiazac za pomoca zupelnie specjalne¬ go sposobu filtracji zelowej, mianowicie przez do¬ prowadzanie silnie zasolonych roztworów substancji czynnych, wspomagajacych oddychanie komórko¬ we do perforowanego bebna wirówki z warstwa filtracyjna z zelu o wysokim stopniu usieciowania w stosunku roztworu do objetosci zelu równym od okolo 1 :2,5 do 1 :4,5. W tym opisie patentowym takze omawia sie szczególowo wady innych, zasad¬ niczo mozliwych, znanych sposobów czesciowego odsalania.Wszystkie te mozliwe drogi postepowania lacznie ze sposobem przedstawionym w opisie patentowym Republiki Federalnej Niemiec nr 2 512 936 wyka¬ zuja jednak te niedogodnosc, ze ich zdolnosc roz¬ dzielcza jest bardzo nikla, zas naklady aparaturo¬ we sa bardzo wysokie, poniewaz z reguly nalezy postepowanie prowadzic przy wysokim rozciencze¬ niu. Nadto sa one zwiazane z bardzo lub dosc du¬ zymi stratami substancji czynnej, poniewaz obok zamierzonego oddzielania soli nieorganicznych za¬ chodzi tez adsorpcja wspomagajacych oddychanie komórkowe substancji czynnych do niezbednego srodka rozdzielajacego. Nieuniknione regenerowa¬ nie stosowanego zelu i zywic jonitowych wymaga przy tym wielkiego nakladu czasu i pozwala za¬ ledwie na nieciagle prowadzenie procesu w stale zmieniajacych sie warunkach rozdzielania.Sposób otrzymywania wspomagajacych oddycha¬ nie komórkowe substancji czynnych, znany z opi¬ su patentowego Republiki Federalnej Niemiec nr 1076888 wykazuje zgodnie z tymi danymi naj¬ rozmaitsze niedogodnosci, których nie udaje sie rozwiazac nawet dodatkowo wykorzystujac omó¬ wiony w opisie patentowym Republiki Federalnej Niemiec nr 2512936 sposób obnizania zbyt wyso¬ kiej zawartosci przeszkadzajacych soli nieorganicz¬ nych. Celem wynalazku jest zatem opracowanie nowego sposobu otrzymywania wspomagajacych oddychanie komórkowe substancji czynnych oma¬ wianego rodzaju, który nie ma wad znanych sposo¬ bów i przede wszystkim moze byc prowadzony latwo i metoda ciagla, czysto oraz sterowalnie, i dzieki temu w wyniku daje produkt o jednorod¬ nej górnej a takze w pewnej mierze jednorodnej dolnej granicy mas czasteczkowych, i nadto który przez mozliwosc sterowanego czesciowo odsalania bezposrednio prowadzi do otrzymania roztworu wspomagajacych oddychanie komórkowe substancji czynnych, dopasowanego do danego rodzaju apliko¬ wania i wykazujacego zarówno przy miejscowym jak i przy ukladowym podawaniu lepsza zgodnosc fizjologiczna niz terapeutyczny produkt otrzymany w znany sposób.Cel ten osiaga sie za pomoca sposobu otrzymy¬ wania z krwi cielecej substancji czynnych, wspo¬ magajacych oddychanie komórkowe i wykazuja¬ cych mase czasteczkowa okolo 300—8000, droga odwlóknikowania bezposrednio pobranej krwi cie¬ lecej przez intensywne mieszanie i odsaczanie utworzonego przy tym wlóknika, spowodowania hemolizy przy tym otrzymanego roztworu, oddzie¬ lenia zawartych w zhemolizowanym roztworze pro¬ tein i substancji o masie czasteczkowej powyzej okolo 8000 sposobem rozdzialu membranowego, za- tezenia tak otrzymanego roztworu pod zmniejszo¬ nym cisnieniem w temperaturze nie przewyzszaja¬ cej 40°C do gestosci w temperaturze 20°C równej 1,10—1,15 g/ml i czesciowego oddzielenia obecnych w otrzymanym koncentracie soli nieorganicznych wobec ewentualnie rozcienczenia otrzymanego kon¬ centratu dla utworzenia izotonicznego lub slabo hipertonicznego roztworu o osmolarnosci równej 250—550 miliosmoli, który wedlug wynalazku po¬ lega na tym, ze jako sposób rozdzialu membrano¬ wego stosuje sie ciagla wielostopniowa ultrafil- tracje z zastosowaniem mebran o granicy wyklu¬ czenia mas czasteczkowych powyzej okolo 8000, a czesciowe oddzielenie soli nieorganicznych pro¬ wadzi sie na drodze elektrodializy za pomoca pa¬ kietu celek z naprzemiennie ulozonych membran ka- tionitu i anionitu o przepuszczalnosci membranowej dla mas czasteczkowych do okolo 300.W przypadku otrzymywania substancji czynnych, wspomagajacych oddychanie komórkowe i wyka¬ zujacych mase czasteczkowa okolo 400—5000 sto¬ suje sie w ultrafiltracji membranowej o granicy wykluczenia mas czasteczkowych powyzej okolo 5000, a w elektrodializie stosuje sie membrany o przepuszczalnosci dla mas czasteczkowych do okolo 400.Elektrodialize korzystnie prowadzi sie z zastoso¬ waniem gestosci pradu 5—70 mA na 1 cm2 swo¬ bodnego przekroju membrany, zwlaszcza 20— —50 mA na 1 cm2 swobodnego przekroju membra¬ ny, napiecia stalego 0,2—2 V na 1 membrane, zwlaszcza 0,5—1 V na 1 membrane i tempe¬ ratury 0—30°C. Do stopni, znajdujacych sie miedzy pierwszym a ostatnim stopniem wielostop¬ niowej ultrafiltracji korzystnie wprowadza sie kaz¬ dorazowo taka ilosc rozcienczalnika, aby przez to skompensowana byla wyplywajaca z danego mo¬ dulu ultrafiltracji ilosc ultrafiltratu w warunkach utrzymania stalego poziomu roztworu krwi podda¬ wanego ultrafiltracji.We wszystkich przed ostatnim stopniem znajdu¬ jacych sie stopniach ultrafiltracji wielostopniowej korzystnie prowadzi sie postepowanie utrzymujac kazdorazowo staly poziom roztworu krwi podda¬ wanego ultrafiltracji. Rozwiazanie problemu pole¬ ga zatem na polaczeniu sposobu ultrafiltracji dla oddzielenia zawartych w zhemolizowanym roztwo¬ rze protein i substancji o wyzszej masie czasteczko¬ wej oraz elektrodializy dla czesciowego oddzielenia przeszkadzajacych soli nieorganicznych.Spsób wedlug wynalazku prowadzi do otrzyma¬ nia terapeutycznego produktu, którego dzialanie wspomagajace oddychanie komórkowe jest zasadni¬ czo równe dzialaniu produktu otrzymanego wedlug opisu patentowego Republiki Federalnej Niemiec nr 1076888, zas dzieki zastosowaniu polaczenia ultrafiltracji i elektrodializy stanowi istotne udoskonalenie pod róznymi wzgledami. W wyniku ultrafiltracji otrzymuje sie jednorodny produkt w warunkach bardziej czystego oddzielenia protein i* 1S M 30 ai 40 10 M5 i jrwoistyeh substancji o wyzszej masie czasteczko¬ wej i przy równoczesnej korzysci, wynikajacej z lepszej ekonomicznosci pod wzgledem potrzeb od¬ nosnie czasu postepowania i miejsca na aparature oraz pod wzgledem wydajnosci. Elektrodializa, pro¬ wadzona po pewnym zatezeniu roztworu otrzyma¬ nego podczas ultrafiltraeji, ma te zalete, ze po pierwsze moze byc prowadzona z zastosowaniem stosunkowo stezonego roztworu, np. roztworu o zawartosci 15-^30% wagowych substancji stalej, i ze do tego mozna postepowanie to prowadzic w stanie quasi stacjonarnym, który po fazie poczatko¬ wej ustala sie na membranach jonitów.Przez zmiane parametrów gestosci pradu, tem¬ peratury i czasu mozna procesem odsalania nadto sterowac w okreslonym kierunku i optymalizowac go tak, by tylko minimum substancji organicznej przechodzilo jako strata. Stopien danego odsalania okresla sie najprosciej droga , ciaglego pomiaru przewodnosci lub tez droga ciaglego oznaczania osmolarnosci. W sposobie wedlug wynalazku nie¬ zbedne znane lub wynalazcze czynnosci przepro¬ wadza sie. w sposób omówiony nizej.Wymagana jako substrat krew cieleca bezpo¬ srednio no jej pobraniu odwlóknikowuje sie droga energicznego mieszania, ewentualnie wobec chlo¬ dzenia i droga nastepnego odsaczenia tak utworzo¬ nego wlóknika. Proces ten zwykle przeprowadza sie bezposrednio w odpowiednich obejsciach rzez¬ nych. Po zakonczonym odwlóknikowaniu krew, ewentualnie po zadaniu srodkiem konserwujacym, bezposrednio zamraza sie i az do jej dalszego za¬ stosowania przechowuje w stanie zamrozonym.W celu uwolnienia wspomagajacych oddychanie komórkowe substancji czynnych nalezy odwlókni- kowana i dla przechowania ewentualnie zamro¬ zona krew poddac hemolizie czyli rozkladowi czer¬ wonych krwinek. W tym celu nalezy spowodowac rozpad blon komórkowych krwinek.Eozpad taki mozna osiagac zarówno na drodze chemicznej jak i na mechanicznej. W celu che¬ micznej hemojizy ndwLóknikowana krew zadaje sie np. enzymami lub bakteriami, które atakuja i rozkladaja blony komórkowe. Hempliza mecha¬ niczna moze nastepowac albo przez dodanie srod¬ ków, które prowadza do podwyzszenia cisnienia osmotycznego we wnetrzu komórki, np. dodanie wody lub rozpuszczalników organicznych, takich jak etanol, eter etylowy lub aceton^ wskutek czego bkaiy komórkowe wówcsas rozpadaja sie^ albo rozpad taki mozna tez ociagnac droga tak zwanej hemolizy lodowej., w której krew zamraza sie tak powoli, aiy mogly sie wytworzyc wieksze krysztal¬ ki lodowe przebijajace blone, komórkowa. Po za¬ konczonej hemolizie praktycznie wszystkie czer¬ wone krwinki ulegaja rozpadowi i uwalniaja sub¬ stancje zawarte w tych krwinkach.Heinoiizfc te. celowo prowadzi sie równiez w obecnosci srodków konserwujacych. Tak otrzymana krew jest wówczas gotowa do przeprowadzenia pierwszego stopnia .sposobu wedlug wynalazku, mianowicie do ciaglej wielostopniowej ultrafiltraeji z zastosowaniem membran o granicy wykluczenia dla jnas «e»afteezkowyeh ponad okolo 8000, a ko- rzystriv <*Q*0 M&0, S82 6 Membrany stosowane podczas tej ultrafiltraeji moga skladac sie z najrozmaitszych materialów, przy czym korzystne sa membrany z trójoctanu celulozy lub z hydrofilowej poliolefiny. Membrany 5 tego rodzaju o granicy wykluczenia dla mas czas¬ teczkowych powyzej okolo 8000 pod wzgledem swej przepuszczalnosci charakteryzuja sie 100f/o oddzielaniem dekstranu o ciezarze czasteczkowym 10000, nominalnym 90°/o oddzielaniem glikolu po* w lietylenowego o ciezarze czasteczkowym 6000 i no¬ minalnym 10% oddzielaniem laktozy o ciezarze czasteczkowym 342.Membrany o granicy wykluczenia dla mas czas¬ teczkowych powyzej okolo 5000 pod wzgledem swej 15 przepuszczalnosci charakteryzuja sie 100°/t oddzie¬ laniem dekstranu o ciezarze czasteczkowym 10000, nominalnym £7% oddzielaniem glikolu polietyleno¬ wego o ciezarze czasteczkowym 6000 i nominal¬ nym 80*/o oddzielaniem glikolu polietylenowego aj o ciezarze czasteczkowym 1000.W wyniku ultrafiltraeji roztworu otrzymanego po odwlóknikowaniu i hemolizowaniu krwi cielecej, wobec stosowania membran omówionego rodzaju otrzymuje sie wówczas gotowy produkt o granicy 25 mas czasteczkowych, okolo 8009 lub okolo 5000.W celu przeprowadzenia ciaglej ultrafiltraeji- wielostopniowej stosuje sie korzystnie urzadzenie ultrafiltracyjne, skladajace sie z czterech stopni, takie jak przedstawione na fig. 1 i blizej omó- 30 wione w podanym nizej przykladzie. Takie urza¬ dzenie zawiera czlon ultrafiltracyjny zwany BI, taki jak blizej opisano w firmowym prospekcie BPL 3/73 2M firmy Paterson Candy International Ltd., Reverse Osmosis Division, Whitchurch, Wiel- 3i ka Brytania i wynikajacy tez z wylozeniowego opisu Republiki Federalnej Niemiec DAS nr 2065812.To specjalne urzadzenie zawiera membrany o gra¬ nicy wykluczenia dla mas czasteczkowych powyzej okolo 8000. Jednak równie dobrze moze byc wypo- 4* sazone w membrany o innej granicy wykluczenia dla mas czasteczkowych, np. o granicy wyklucze¬ nia dla mas czasteczkowych powyzej okolo 5000.W urzadzeniu ultrafiltracyjnym prowadzi sie proces stosujac cisnienie np. 0,8 —1 MPa L chlo- 4f dzenie ultrafiltrowanego roztworu do temperatury np. lfi—r22°C. Urzadzenie to zasila sie korzystnie krwia cielaca, zadana zwyklym srodkiem konser¬ wujacym, np. alkoholowym roztworem 4-hydroksy- benzoesanu metylowego lub 4-hydroksybenzoe6anu 50 propylowego, przy czym korzystnym jest etanolo- wy roztwór mieszaniny tych obu srodków konser¬ wujacych.Miedzy pierwszym stopniem i ostatnim stopniem ciaglej ultrafiltraeji wielostopniowej celowo jako u rozcienczalnik dla w danym czlonie ultrafiltraeji otrzymywanego stezonego a pózniej ponownie ultrafiltrowanego roztworu krwi wprowadza sie kazdorazowo taka ilosc srodka konserwujacego, aby dzieki temu skompensowana byla ilosc ultrafiltratu w wyplywajaca z danego czlonu ultrafiltraeji w wa¬ runkach utrzymania prawie stalego poziomu roz¬ tworu krwi, poddawanego ultrafiltraeji. Celowo we wszystkich przed ostatnim stopniem znajdujacych sie stopniach ciaglej ultrafiltraeji wielostopniowej u prowadzi sie postepowanie w warunkach utrzyma-.139 882 nia prawie stalego poziomu ultrafiltrowanego roz¬ tworu krwi. Wówczas w ostatnim stopniu juz bez jakiegokolwiek dalszego rozcienczania roztwór krwi, przychodzacy z przedostatniego stopnia poddaje sie dializie i krew odpadowa otrzymana podczas ultra- filtracji usuwa sie.Roztwór uwolniony od protein i substancji o wyz¬ szej masie czasteczkowej, otrzymany jako ultrafil- trat podczas ultrafiltracji, zateza sie w dalszym stopniu pod zmniejszonym cisnieniem w tempera¬ turze nie przewyzszajacej 40°C do gestosci w tem¬ peraturze 20°C równej 1,10—1,15 g/ml, destylujac ten roztwór pod zmniejszonym cisnieniem w tem¬ peraturze np. 30—35°C. Celem tego zatezania jest po pierwsze usuniecie ewentualnie stosowanych do hemolizy rozpuszczalników organicznych lub nie¬ zbednego dla danej substancji konserwujacej roz¬ puszczalnika organicznego z równoczesnym oddzie¬ leniem tej substancji konserwujacej, a po drugie doprowadzenie stezenia ultrafiltrowanego roztworu do zawartosci substancji stalej, odpowiedniej dla przeprowadzenia w nastepnym stopniu elektrolizy wedlug wynalazku, mianowicie dla zawartosci sub¬ stancji stalej np. 180—230 mg/ml.Wytracany podczas tego zatezania srodek kon¬ serwujacy oddziela sie najlepiej droga saczenia, przy czym ewentualnie jeszcze w tym roztworze obecne ilosci resztkowe srodka konserwujacego wy¬ traca sie przez nastawienie odczynu roztworu o od¬ powiedniej wartosci pH, np. dodatkiem malej ilosci kwasu solnego do odczynu o wartosci pH = 5, i nastepne odsaczenie. Destylacje, potrzebna do tego zatezania, prowadzi sie celowo w odpowiedniej wyparce prózniowej.Koncentrat, otrzymany po omówionym zatezaniu, poddaje sie nastepnie czesciowemu oddzielaniu za¬ wartych w koncentracie soli nieorganicznych i two¬ rzeniu izotonicznego lub slabo hipertonicznego roz¬ tworu o osmolarnosci w zakresie 250—550 mili- osmoli lub o przewodnosci w zakresie 40—75 mS/cm lub gestosci w temperaturze 20°C równej 1,05— —1,08 g/ml w drugim stopniu sposobu wedlug wy¬ nalazku, a mianowicie podczas elektrodializy za pomoca pakietu celek z naprzemiennie ulozonych membran kationitu i anionitu o przepuszczalnosci membranowej dla mas czasteczkowych do okolo 300, a korzystnie dla mas czasteczkowych do okolo 400. , Membrany stosowane do tego celu charaktery¬ zuja sie przepuszczalnoscia jonów nieorganicznych i organicznych o masie czasteczkowej do kolo 300, lub korzystnie do kolo 400, natomiast membrany te dla oligopeptydów i wiekszych czasteczek sa nie¬ przepuszczalne. Stosujac takie membrany otrzy¬ muje sie w wyniku dalsza granice przepuszczal¬ nosci substancji czynnych o masach czasteczkowych okolo 300 lub korzystnie okolo 400.Elektrodialize te mozna prowadzic stosujac wa¬ runki znane dla oddzielania nieorganicznych soli z odpowiednich koncentratów wodnych, i tak np. w sposobie wedlug wynalazku prowadzi sie postepo¬ wanie korzystnie stosujac gestosc pradu 5— —70 mA/cm2 swobodnego przekroju membrany, zwlaszcza 20—50 mA/cm2 swobodnego przekroju membrany, napiecie stale korzystnie 0,2—2 V na 1 membrane, zwlaszcza 0,5—1 na 1 membrane, i temperature 5—30°C.Stopien omawianej elektrodializy mozna przepro¬ wadzac stosujac znane urzadzenia do elektrodiali- 5 zy, stanowiace pakiet celek z naprzemiennie ulozo¬ nymi mebranami kationitu i anionitu o danej ocze¬ kiwanej przepuszczalnosci membranowej. W poda¬ nym nizej przykladzie do tego celu stosuje sie urzadzenie do elektrodializy, przedstawione na 10 fig. 2. W tym przypadku chodzi o urzadzenie zwa¬ ne BEL2 firmy Berghof GmbH, Tubingen, Republi¬ ka Federalna Niemiec. Membrany tego urzadzenia wykazuja przepuszczalnosc membranowa ¦ dla mas czasteczkowych do okolo 400 daltonów. Szczególo- lt wy opis tego pakietu celek w urzadzeniu do elek¬ trodializy wynika z opisu Republiki Federalnej Niemiec DOS nr 2 946 284.Otrzymany sposobem wedlug wynalazku wodny roztwór wspomagajacych oddychanie komórkowe 20 substancji czynnych moze byc albo zastosowany w otrzymanej postaci bezposrednio do celów tera¬ peutycznych, ewentualnie dalej rozcienczony wyja¬ lowiona woda, albo zaleznie od potrzeb jeszcze bardziej zatezony. Odpowiednimi postaciami leku u sa np. roztwory, aerozole, mascie, kremy lub zele.Dzialanie tych postaci leków, wspomagajace od¬ dychanie komórkowe, jest jak juz wspomniano, za- zadniczo takie samo jak dzialanie substancji czyn¬ nych otrzymanych wedlug opisu patentowego Re¬ st publiki Federalnej Niemiec nr 1076 888. Zgodnie z tym takie postacie leków stosuje sie zwlaszcza do przyspieszania procesów gojenia. Stosowane przy tym dawkowanie substancji czynnej zalezy od danego sposobu podawania oraz od pochodzenia 35 i stopnia ciezkosci leczonego stanu. Rodzajami ran, dajacych sie leczyc za pomoca uzyskanych sposo¬ bem wedlug wynalazku, wspomagajacych oddycha¬ nie komórkowe substancji czynnych sa np. rany oparzeniowe, owrzodzenia i odlezyny. Substancje 40 czynna mozna przy tym stosowac dozylnie, sród- tetniczo lub domiesniowo, a w przypadku ran otwartych takze mozna stosowac miejscowo. W le¬ czeniu wstrzykiwaniami, jak w przypadku owrzo- dzen u ludzi jest np. potrzebna poczatkowo dzien- 45 na dawka dozylna lub sródtetnicza 200—800 mg substancji czynnej, a nastepnie dozylne lub do¬ miesniowe leczenie dawkami dziennymi 80—200 mg substancji czynnej.Odnosnie tych i innych mozliwosci stosowania 50 takiej substancji czynnej nalezy ogólnie wskazac na broszure firmy Solco Basel AG, Birsfelden, Szwajcaria, pt. „Solcoseryl reaktiviert den gestórten Energiestoffwechsel der Zelle, regeneriert das Gewebe", o numerze publikacyjnym SS-CH/d-6,81. u Istotnym warunkiem skutecznej stosowalnosci sposobu wedlug wynalazku jest to, ze w nim, a to zwlaszcza podczas ultrafiltracji, a przede wszyst¬ kim podczas elektrodializy nie moze dojsc do zad¬ nego uszczuplenia biologicznej aktywnosci ekstrak- 60 tu z krwi cielecej. Musi zatem jego pierwotna bio¬ logiczna aktywnosc pozostac w calosci utrzymana.Zgodnie z tym sposobem wedlug wynalazku pro¬ wadzi do ekstraktu z krwi, którego aktywnosc bio¬ logiczna co najmniej odpowiada aktywnosci pro- 6& duktu otrzymanego wedlug opisu patentowego Re-* 13*833 ir pu&ttfer Ffederafoej BTrerraiec1 nr 1-676 888 lub w po- równamiiii z arim* jest nawet wyzsza.Wiefeeapieeae&stw©^ mozliwego uszczuplenia ak¬ tywnosci biologicznej* peefeza-s ultrafiltracji prowa¬ dzonej) sposobem wedlug wynalazku, nalezy przy tym: uzmaó za niklej gdyz. na tyra. etapie postepor- wania oddziela sia jedcmie pnrateiny i substancje o wyzsaej masie czastazkoweij, a zgodnie z. odpo- wiedminu badaaaiaimi glówna cl;sc biologicznej: ak¬ tywnosci powiBnaby wywodzic sie z dalszego za¬ kresu, mas czasteczkowych substancji czynnych, wspomagajacych oddychanie: komórkowe, otrzymy¬ wanych sposobem, wedlug wynalazku. Mozna przy tym wyjsc: zl zalozenia,, ze ultcafiltrascja w istocie nie wywierai nai ekstrakt z kEwi innego wplywu, niz zwykla dializa przeprowadzana w sposobie wedlug opisu patentowego Republiki Federalnej Niemiec nr 1.016888. Porównawczego badania mozli¬ wego uszczuplenia, aktywnosci biologicznej wskutek ultraliltracji sposobem wediug wynalazku mozaa zatem nie powtarzac, Zalezenie roztworu a zawartoscia substancji czyn¬ nej,, nastepujace po ultrafiltracji, przeprowadza sie równiez w takich warunkach,, które nie moga byc zwiazane z zadnym uszczupleniem aktywnosci bio¬ logicznej tego ekstraktu. Takze podczas tego stopnia postepowania mozna zatem zaniechac badan porównawczych.Oddzielanie sposobem wedlug wynalazku soli nieorganicznych, zawartych w koncentracie sub¬ stancji czynnej, za pomoca elektrodializy mogloby natomiast prowadzic do zaklócajacego uszczerbku aktywnosci biologicznej ekstraktu z krwi. Nalezy przy tym oddzielac stosunkowo duze ilosci soli, a masa czasteczkowa oddzielanych soli jest stosun¬ kowa bliska dolnej granicy mas czasteczkowych substancji czynnych 'wspomagajacych oddychanie komórkowe, otrzymywanych sposobem wedlug wy¬ nalazku. Nalezy zatem za pomoca odpowiednich badan stwierdzic, czy wskutek elektrodializy w otrzymanym po niej roztworze substancji czynnej nastepuje obnizenie aktywnosci biologicznej w po- równaniu z koncentratem wyjsciowym. Dalej na¬ lezy tez zbadac, Jak zmieniaja sie wlasciwosci fi¬ zyczne po zastosowaniu tej elektrodializy w porów¬ naniu z koncentratem wyjsciowym i które z istot¬ nych substancji sa obok soli nieorganicznych od¬ dzielane wskutek elektrodializy.Badania porównawcze, kazdorazowej wielkosci aktywnosci biologicznej 'przeprowadzano trzema rdznyrjfti metodami, mianowicie przez a) badanie dzialania wspomagajacego wzrost fibroblastów po uszkodzeniu wskutek odebrania weglanów (ozna¬ czanie aktywnosci fibroblastów); b) badanie dzia¬ lania . przyspieszajacego metabolizm-Q2 wedlug Warburg'a (oznaczanie aktywnosci Warburg'a; i c) badanie dzialania sprzyjajacego gojeniu sie ran w; przypadku znormalizowanym, grzbietowych ran oparzeniowycb u szczurów; (oznaczanie czasu trwa¬ nia gojenia sie rany w porównaniu z fizjologicznym roztworem chlorku sodowego).Oba pierwsze badania in vitro jako wynik we wszystkich warunkach badawczych wskazaly, ze pelna aktywnosc biologiczna pozostaje utrzymana, a .naw^ troche podwyzszona, poniewaz nie ma juz soli uszkadzajacych komórke. Badania gojenia sie ran wykazaly oczekiwany rezultat, ze- otrayman* sposobem wedlug wynalazku, czesciowa odsolene ekstrakty z krwi sa lepiej tolesowane prze* zwie* 9 rzeta doswiadczalne.W przypadku wszystkich porównan aktywnosci miedzy nieedsolonyn* koncentratem wyjsciowym a czesciowa odsolonym ekstraktem postepowano w warunkach unormowanych, mianowicie stosujac l9 reztwory o takiej samej zawartosci organicznej substancji czynnej, a nie o takiej samej zawartosc* substancji stalej. W tym celu porównywane roztwo¬ ry kazdorazowo rozcienczano do okreslonej zawar¬ tosci calkowitej azotu, np* do zawartosci azotu 19 1 mg na 1 ml roztworu do wstrzyki/wan, i te calko¬ wita zawartosc azotu przyjaaowano nastepnie aa re¬ prezentatywna dla udzialu sufeetancji orga»ieznych, obecnego w danych roztworach-. Dokladane tak san*o postepowano w przypadku roztworów stoso~ 2* wanych do celów terapeutycznych, przy czym kaz¬ da szarze* dodatkowo badano w próbie Warburg^a i w próbie fibroblastów.Za pomoca badan porównawczych okreslana zmiany odnosnie zawartosci substancji stalej, prze- 25 wodnosci, osrnolarnosci i zawartosci popiolu* Zmia¬ ny w porównaniu z koncentratem wyjsciowym, wy¬ nikle wskutek oddzielenia subetancji o niskiej m&~ sie czasteczkowej, mianowicie przewaznie jonów anionowych, okreslana przez; porównanie ebemicz- 30 nych analiz substancji charakterystycznych i po¬ równanie parametrów.Wyniki otrzymane w przypadku wszystkich ba- dató, porównawczych z zastosowaniem- dwóch rod¬ nych koncentratów wyjsciowych i osmiu wedlug 35 wynalazku uzyskanych, czesciowo odsolonych eks¬ traktów przedstawiano w tablicy podanej po przy¬ kladzie. Dowodza one, ze obok jonów nieorganica- nych sa czesciowo usuwane równiez nizsze kwasy karboksylowe i aminokwasy, ale aktywnosc biolo 4i giczna zostaje calkowicie zachowana.Dla dalszego dowodu,, ze elektrodializa prowa¬ dzona w sposobie wedlug wynalazku nie powoduje zadnych lub tylko nieznaczne zmiany skladu eks¬ traktu z krwi odnosnie jego skladników organie** 4* nych, przeprowadzono badania na drodas wysoko* cisnieniowej chromatografii cieczowej. W bada¬ niach tych uzyskano dla koncentratów wyjsciowych i dla czesciowo odsolonych ekstraktów identyczne chromatogramy. Podany nizej przyklad objasnia 5& blizej sposób wedlug wynalazku.Przyklad. Ultrafiltracja. Stosuje sie urzadze¬ nie ultrafiltracyjne. juz wspomnianego rodzaju (BI firmy Paterson Gandy International Ltd). To czterostopniowe urzadzenie ultrafiltracyjne i jego 55 funkcjonowanie przedstawiono jako schemat ideo¬ wy na fig. 1. .Kazdy stopien tego lacznie czterostopniowego urzadzenia (stopnie 1—4) jest wyposazony w dwa ultrafiltracyjne moduly rurowe (Ur~U4) po 1,7 m* u powierzchni filtracyjnej kazdy. Ich membrany skla«- dajace sie z octanu celulozy o juz wspomnianej charakterystyce przepuszczalnosci, mianowicie o granicy wykluczenia dla mas czasteczkowych pa^ wyzej okolo 8000 daltonów. Pompami tloczacymi w Pj—P« sa pompy z tlokiem obrotowym, które pod11 139 882 12 cisnieniem 1 MPa maja wydajnosc okolo iOOÓ litrów na 1 godzine. Pompy doprowadzajace P5—P7 i pom¬ py odprowadzajace Ps—Pio sa pompami dozujacymi, które swobodnie nastawiac mozna w zakresie 2—20 litrów na 1 godzine. Lacznie cztery zbior¬ niki Ti—T4 maja pojemnosc po 300 litrów kazdy.Wprowadzane do nich roztwory utrzymuje sie w temperaturze 18°C dzieki chlodnicom Ki—K4 zasi¬ lanym woda chlodzaca. Symbolami PI sa oznaczone przyrzady wskazujace cisnienie, zas symbolami FI sa oznaczone przyrzady wskazujace przeplyw. Inne skróty, podane w fig. J na rysunku, maja nastepu¬ jace znaczenie: B = odwlóknikowany i zhemolizo- wany roztwór krwi; KL = roztwór srodka konser¬ wujacego; UF = ultrafiltrat i AB = krew odpadowa.W celu rozruchu urzadzenia umieszcza sie w zbiornikach Ti (stopien 1), T2 (stopien 2) i T3 (sto¬ pien 3) po 250 litrów odwlóknikowanej i zhemoli- zowanej krwi cielecej B, która jako roztwór srodka konserwujacego zawiera 15% objetosciowych alko¬ holowego 2°/o (wagowo-objetosciowo) roztworu mie¬ szaniny 9 : 1 (wagowo-wagowo) 4-hydroksybenzoesa- nu metylowego i 4-hydroksybenzoesanu propylowe¬ go. Nastepnie uruchamia sie pompy tloczace Pi—P3, w wyniku czego zaczyna wyplywac ultrafiltrat UF i w takiej samej mierze zmniejsza sie zawartosc w zbiornikach Ti—T3 Skoro tylko zawartosc w zbior¬ nikach Ti—T3 wyniesie okolo 150 litrów, uruchamia .sie pompy doprowadzajace P5—P7 i pompy odpro¬ wadzajace Ps—Pio- Pompa doprowadzajaca P5 wpro¬ wadza sie wówczas 10 litrów/l godzine zawieraja¬ cej srodek konserwujacy odwlóknikowanej i zhe- molizowanej krwi cielecej wyzej omówionego ro¬ dzaju.Bównoczesnie pompami doprowadzajacymi Pa i P7 do zbiorników T2 i T3 jako rozcienczalnik wprowadza sie kazdorazowo 10 litrów/l godzine roztworu srodka konserwujacego KL, skladajacego sie z 85D/o objetosciowych wody i 15l3/o objetoscio¬ wych 12 (wagowo-objetosciowo) alkoholowego roz¬ tworu mieszaniny 9 :1 (wagowo-wagowo) 4-hydro¬ ksybenzoesanu metylowego i 4-hydroksybenzoesanu propylowego. Pompy odprowadzajace P8—Pio regu¬ luje sie tak, zeby poziom w zbiornikach Ti—T3 po¬ zostawal staly. Zbiorniki T2 i T3 przy tym zasila sie taka iloscia rozcienczalnika KL, aby dzieki temu skompensowana byla kazdorazowo wyplywajaca ilosc ultrafiltratu wobec utrzymania stalego pozio¬ mu ultrafiltrowanego roztworu krwi.Skoro tylko w zbiorniku T4 (stopien 4) bedzie obecne okolo 120 litrów roztworu ze stopnia 3, wlacza sie pompe tloczaca P4. Wyplywajaca przele¬ wem z tego zbiornika T4 krew odpadowa AB usu¬ wa sie.Po uplywie okolo 36 godzin we wszystkich czte¬ rech stopniach ustala sie równowaga. Z ultrafiltra- cyjnych modulów rurowych Ui—U4 wyplywajacy ultrafiltrat UF jest tym samym reprezentatywny dla sposobu wedlug wynalazku, tak wiec zbiera sie go do dalszego stosowania (kolejno nastepujacego zatezania). Odplyw ultrafiltratu UF wynosi w sto¬ pniu 1 okolo 4,7 litra/h, w stopniu 2 okolo 11 li¬ trów/h, w stopniu 3 okolo 10,4 litra/h i w stopniu 4 okolo, 1,8 litra/h. Ilosci przetlaczane ultrafiltratu UF wynosza zatem 5,3 litra/h dla pompy odprowa¬ dzajacej Ps, 4,3 litra/h dla pompy odprowadzajacej P9 i 3,9 litra/h dla pompy odprowadzajacej Pio, na¬ tomiast przelew krwi odpadowej AB ze zbiornika T4 (stopien 4) wynosi 2,1 litra/h. 5 Zatezanie. Z powyzszej czterostopniowej ultra- fjltracji otrzymany ultrafiltrat UF zateza sie nas¬ tepnie pod zmniejszonym cisnieniem 30 hPa i w temperaturze 35°C droga destylacji do gestosci w temperaturze 20°C równej 1,130 mg/ml i dzieki temu uwalnia go od alkoholu zawartego w roztwo¬ rze srodka konserwujacego. Podczas tego zatezania wytraca sie przewazajaca czesc srodka konserwu¬ jacego, która odsacza sie. Otrzymany przesacz za¬ daje sie malymi porcjami stezonego kwasu solnego az do osiagniecia odczynu o wartosci pH = 5, dzieki czemu wytracaja sie pozostale ilosci srodka kon¬ serwujacego. Osad ten ponownie odsacza sie.Produkt otrzymany z zastosowaniem omówio¬ nych wyzej ultrafiltracji i zatezania zbiera sie ra¬ zem i wówczas sluzy on jako koncentrat wyjscio¬ wy, oznakowany numerem 733.10, w kolejno naste¬ pujacym stopniu elektrodializy wedlug wynalazku.Powtórzenie ultrafiltracji i zatezania. Oba po¬ wyzsze stopnie postepowania dokladnie w szczegó¬ lach powtarza sie w pózniejszym momencie czaso¬ wym stosujac krew cieleca innego pochodzenia, dzieki czemu uzyskuje sie dalszy koncentrat wyj¬ sciowy, oznakowany numerem 350.03, do kolejno nastepujacego stopnia elektrodializy.Elektrodializa. W powyzszy sposób otrzymane koncentraty wyjsciowe nr nr 733.10 i 350.03 w przy¬ padku pierwszym dzieli sie na dwie czesci, a w przypadku drugim na szesc czesci i odprowadza do kazdorazowo oddzielnych przebiegów roboczych urzadzenia do elektrodializy, wynikajacego z fig. 2 przedstawionej na rysunku. Na tej drodze, stosujac koncentrat wyjsciowy nr 733.10 dochodzi sie do elektrodializatów nr nr 12 i 13, a stosujac koncen¬ trat wyjsciowy nr 350.03 dochodzi sie do elektro¬ dializatów nr nr 14, 15, 16, 17, 18 i 19.Stosuje sie urzadzenie do elektrodializy juz wspomnianego rodzaju (BEL2 firmy Berghof GmbH). Urzadzenie to i jego funkcjonowanie przed¬ stawiono jako schemat ideowy w fig. 2 na rysunku.Rdzeniem tego urzadzenia jest pakiet celek, który sklada sie z siedmiu par, zawierajacych po jednej membranie anionitu a i po jednej membranie ka- tionitu k (typ CMV i AMV), i który na kazdej stro¬ nie jako zamkniecie zawiera dodatkowo jeszcze jedna membrane k (w fig. 2 na rysunku dla uproszczenia zaznaczono tylko trzy pary jonitowe).Stosowane membrany wykazuja przepuszczalnosc dla mas czasteczkowych do okolo 400.Z pakietem celek sa polaczone trzy nastepujace obiegi cieczy: od zbiornika Ti pompa Pi i chlod¬ nica Ki cyrkuluje odsalany roztwór, który analo¬ gicznie jak w literaturze nazwano dyluatem D; od zbiornika T2 pompa P2 i chlodnica K2 cyrkuluje wodny roztwór, który wchlania sól i wzbogaca sie jej zawartoscia, zwany koncentratem K; a od zbior¬ nika T3 pompa P3 cyrkuluje 2°/o (wagowo-obje¬ tosciowo) wodny roztwór siarczanu sodowego, który jako roztwór pluczacy elektrody nazwano skró¬ tem EL. Dzieki chlodnicom Ki i Ka odprowadzacie ii 20 25 30 35 40 45 50 55 60n 139 882 14 cieplo wytworzone wskutek tarcia i utrzymuje sie roztwory w temperaturze 25°C.W obiegu dyluatu D jest za chlodnica Ki wbudo¬ wana komórka konduktometryczna LF. Regulato¬ rem dwupolozeniowym R reguluje sie doplyw za¬ tezonego ultrafiltratu UK. Po stronie koncentratu ze zbiornika T2 nieprzerwanie odprowadza sie czesc stezonego roztworu soli KA i zastepuje go destylo¬ wana woda W, wprowadzana przez pompe P5. Poza tym w pakiecie celek zachodzi pewne przenoszenie wody ze strony dyluatu na strone koncentratu.Czesc dyluatu D zgodnie z pomiarem przewodnosci w komórce konduktometrycznej LF pobiera sie na biezaco i po przejsciu przez wyjalowiony saczek SF przechowuje jako gotowy produkt PR w zbior¬ niku T4 w temperaturze 0°C az do dalszego prze¬ twarzania na dana, gotowa postac leku.W celu rozruchu urzadzenia do elektrodializy w zbiorniku TY ó pojemnosci 2 litrów umieszcza sie 1,2 litra zatezonego ultrafiltratu UK, wytworzone¬ go w sposób wyzej omówiony. W zbiorniku T2 0 tej samej pojemnosci umieszcza sie 1 litr desty¬ lowanej wody, a w zbiorniku T3 o pojemnosci 1 litra umieszcza sie 750 ml 2% roztworu Na2S04.Zaraz po napelnieniu i odpowietrzeniu pakietu celek i wszystkich przewodów, uruchamia sie trzy pompy Pi—P3, z których kazda przetlacza okolo 90 litrów/h. Do obu plyt elektrodowych (+ i —) przyklada sie prad staly, przy czym napiecie do¬ biera sie tak, zeby na swobodny przekrój membra¬ ny przypadal prad okolo 20 mA na 1 cm2. W przy¬ padku stosowanego pakietu celek o swobodnym 20 25 30 przekroju membrany 37 cm2 plynie prad lacznie okolo 750 mA. Poczatkowe napiecie okolo 16 V w ciagu 1 godziny uregulowywuje sie na stacjonarna wartosc okolo 5,5 V dla pakietu skladajacego sie z siedmiu par membran.Po uplywie 10 godzin przewodnosc obniza sie do wartosci 45—50 ms/cm. Regulator R reguluje teraz doplyw dalszych ilosci zatezonego ultrafiltratu UK pompa dozujaca P4 tak, zeby przewodnosc dyluatu utrzymywala sie w zakresie 45—50 ms/cm, w ilosci okolo 100 ml/h. Pompe dozujaca P5 nastawia sie na 200 ml/h, odplyw koncentratu solnego KA ze zbior¬ nika T2 wynosi okolo 220 ml/h.Wyniki, otrzymane wobec wielokrotnego powta¬ rzania powyzszej dializy z zastosowaniem obu róz¬ nych koncentratów wyjsciowych nr nr 733.10 i 350.03 i z utworzeniem róznych elektrodializatów nr nr 12 i 13 oraz nr nr 14, 15, 16, 17, 18 i 19, a takze stosowane w elektrodializie-warunki tem¬ peratury, gestosci pradu i napiecia stalego, rózne ! dane analityczne dla koncentratów wyjsciowych i uzyskanych elektrodializatów oraz dane porów¬ nawcze dotyczace danej aktywnosci biologicznej, sa zestawione w podanych nizej tabelach. Wyniki prób swiadcza, ze stosujac sposób wedlug \ wynalazku mozna na szczególnie prostej, i ekono- j micznej drodze wytwarzac z krwi cielecej roztwór i substancji czynnej, wspomagajacej oddychanie ko^ mórkowe, który pod wzgledem swej biologicznej aktywnosci jest co najmniej równocenny a nawet nieco przewyzsza odpowiedni roztwór substancji czynnej, otrzymany znanymi sposobami. i Tabela 1 1 Zawartosc substancji . stalej Gestosc (20°C) Przewodnosc Osmolarnosc Zawartosc popiolu Azot — calkowity Azot — aminowy Chlorki Sód Potas Glikoza Mocznik Fosfor — calkowity Mleczany Kwas octowy Aktywnosc fibro- _ blastów 1 ' Aktywnosc Warburg'a Wymiar 2 mg/ml g/ml mS/cm miliosmoli D/o substancji stalej % substancji stalej % substancji stalej D/o substancji stalej D/o substancji stalej D/o substancji stalej D/o substancji stalej °/o substancji stalej "/o substancji stalej D/o substancji stalej D/o substancji stalej Przyspieszenie wzrostu w porów¬ naniu z kultura wzorcowa* % wzgledem wzorca Koncen¬ trat wyj¬ sciowy nr 733.10 3 212,1 1,129 149 1053** 66,25 2,55 0,65 35,88 27,19 4,34 10,91 2,15 0,78 9,72 1,83 1,6** —2** Elektro- dializat nr 12 4~ 103,0 1,057 56 404*** 33,90 4*83 1,23 15,74 17,30 1,59 22,30 3,59 1,52 17,58 3,45 1,5*** +10*** Elektro- dializat nr 13 5 108,7 1,060 68 497*** 41,80 4,57 1,25 19,31 19,49 2,14 20,52 3,43 1,39 17,71 3,18 1,5*** +H*** |139 882 /-"¦•J ^rW "*"is w M O.d. tabeli 1 1 Czas gojenia ran w po¬ równaniu z roztwo¬ rem fizjologicznym chlorku sodowego Temperatura Gestosc pradu Napiecie stale na 1 membrane 9 2 % skrócenia °C mA/cmi V 3 9,9** 4 25 50 0,7 5 | 13,7/10,9*** 25 50 1,0 1 * wszystkie wartosci powyzej 1,0 sa dobre; jakosciowe stopniowanie nie jest juz mozliwe ** Te dane pomiarowe odnosza sie do ultrafiltratu, który wyjalowiona woda roz¬ cienczono pieciokrotnie *** Tedane pomiarowe odnosza sie do elektrodializatu, który wyjalowiona woda roz¬ cienczono pieciokrotnie.Tabela 2 1 Zawartosc substancji stalej Gestosc (20°C) Przewodnosc Osmolarnosc Zawartosc popiolu Azot— calkowity Azot — aminowy Chlorki Sód Potas Glikoza Mocznik Fosfor — calkowity Mleczany Kwas octowy Aktywnosc fibro- blastów Aktywnosc Warfeurg'a Czas gojeniu raa w porównaniu z roz¬ tworem fizjologicz¬ nym chlorku sodp- wego Temperatura Gestosc pradu Napiecie stale na 1 membrane Wymiar 2 mg/ml g/ml mS/cm milismoli D/o s.st. °/o s.st. % s.st. % s.st.B/o s.st. % s.st. % s.st. °/o,s.st.D/o s.st. % s.st. % s.st.Przyspieszenie wzrostu w po¬ równaniu z kultura wzorcowa* °/o wzgledem wzorca °/o skrócenia °C mA/cm1 V Koncen¬ trat wyj¬ sciowy 305.03 3 213,11 1,129 145 1052** 75,57 2,73 0,64 37,17 24,79 3,78 3,87 2,43 0,77 9,78 2,37 2,0** —6** 15,7** Elektro- lizat nr 14 4 109,7 1,060 56 414*** 34,55 f 5,59 1,38 12,28 ] 18,03 1,20 8,65 i 4,76 1,75 20,62 4,48 1,1*** +5*** 25 i 50 1,0 Elektro- lizat nr 15 5~ 106,37 1,057 ; 50 , 378*** 32,48 6,26 1,56 9,20 16,99 1,07 9,81 5,39 1,91 22,72 4,58 1,2*** +6*** 25 50 1,2 Elektro- lizat nr W 6 : 107,58 1,058 55 410*** 36,11 5,61 1,46 11,89 18,23 1,10 9,06 4,56 1,75 21,29 4,56 1,3*** 7*** 25 22 0,8 Elektro- lizat i nr 17 ^ 7 111,37 1,060 56 428*** 36,72 5,87 1,45 12,69 18,36 1,12 9,09 5,11 1,67 21,03 4,62 0,7*** +ao*** 25 50 1,2 ] Elektro- lizat nr 18 8 129,62 1,073 40(6°C) 510*** 43,90 5,13 1,28 16,30 20,40 1,53 7,95 4,34 1,56 18,32 4,01 1,8*** +©*?? 6 50 1,3 Elektro- lizat nr 19 9 101,28 1,052 46 355*** 28,10 6,16 1,64 7,30 17,30 0,92 10,28 5,04 1,94 22,60 4,68 2,0*** +30*** 9,0*** 25 20 0,4 s.st. = substancji stalej * wszystkie wartosci powyzej 1,0 sa dobre; jakoeciowe stopniowanie nie jest jut mozliwe ** Te dane pomiarowe odnosza sie dD ultrafiltratiu, który wyjalowiona woda rozcienczono pieciokrotnie *** Te dane pomiarowe odnosza sie do elektrodializatu, który wyjalowiona woda rozcienczono pieciokrotnie.139 882 17 18 Zastrzezenia patentowe 1. Sposób otrzymywania z krwi cielecej substancji czynnych, wspomagajacych oddychanie komórkowe i wykazujacych mase czasteczkowa okolo 300----- —8000, droga odwlóknikowania bezposrednio pobra¬ nej krwi cielecej przez intensywne mieszanie i od¬ saczenie utworzonego przy tym wlóknika, spowodo¬ wania hemolizy przy tym otrzymanego roztworu, oddzielenia zawartych w zhemolizowanym rcztwo- rze protein i substancji o masie czasteczkowej po¬ wyzej okolo 8000 sposobem rozdzialu membranowe¬ go, zatezenia tak otrzymanego, roztworu pod zmniej¬ szonym cisnieniem w temperaturze nie przewyzsza¬ jacej 40°C do gestosci w temperaturze 20° równej 1,10—1,15 g/ml i czesciowego oddzielenia obecnych w otrzymanym koncentracie soli nieorganicznych wobec ewentualnie rozcienczenia otrzymanego kon¬ centratu dla utworzenia izotonicznego lub slabo hi- pertonicznego roztworu o osmolarnosci równej 250—550 miliosmoli, znamienny tym, ze jako sposób rozdzialu membranowego stosuje sie ciagla wielo¬ stopniowa ultrafiltracje z zastosowaniem membran o granicy wykluczenia mas czasteczkowych powy¬ zej okolo 8000, a czesciowe oddzielenie soli nieor¬ ganicznych prowadzi sie na drodze elektrodializy za pomoca pakietu celek z naprzemiennie ulozonych membran kationitu i anionitu o przepuszczalnosci membranowej dla mas czasteczkowych do okolo 300. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku otrzymywania substancji czynnych, wspomagajacych oddychanie komórkowe i wyka¬ zujacych mase czasteczkowa okolo 400—5000, w ultrafiltracji stosuje sie membrany o granicy wy¬ kluczenia mas czasteczkowych powyzej okolo 5000 a w elektrodializie stosuje sie membrany o prze¬ puszczalnosci dla mas czasteczkowych do okolo 400. 3. Sposób wedlug zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, ze elektrodiahze prowadzi sie z zastosowaniem gestosci pradu 5—70 mA na 1 cm2 swobodnego przekroju membrany, korzystnie 20—50 mA na 1 cm2 swobodnego przekroju membrany, napiecia stalego 0,2—2 V na 1 membrane, korzystnie 0,5— —1 V na 1 membrane i temperatury 0—30°C. 4. Sposób wedlug zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, ze do stopni, znajdujacych sie miedzy pierw¬ szym a ostatnim stopniem wielostopniowej ultra- filtracji wprowadza sie kazdorazowo taka ilosc roz¬ cienczalnika, aby przez to skompensowana byla wyplywajaca z danego modulu ultrafiltracji ilosc ultrafiltratu w warunkach utrzymania stalego po¬ ziomu roztworu krwi poddawanego ultrafiltracji. 5. Sposób wedlug zastrz. 1 albo 2, znamienny 25 tym, ze we wszystkich, przed ostatnim stopniem znajdujacych sie stopniach ultrafiltracji wielostop¬ niowej, prowadzi sie postepowanie utrzymujac kaz¬ dorazowo staly poziom roztworu krwi poddawanego ultrafiltracji. ii 20 Y J4K ¥ MK»139 882 UK 4- ® r EL ^m N<-.SF + C:DT Iffld I k |o{A'ja|/r|o|/f|A' | lim.Z ^S U w^ te H3- <^ KA OZGraf. Z.P. Dz-wo, z. 136 (85+15) 5.8? Cena 100 il PL PL