PL153034B1 - Środek owadobójczy i/lub roztoczobójczy - Google Patents

Środek owadobójczy i/lub roztoczobójczy

Info

Publication number
PL153034B1
PL153034B1 PL27761388A PL27761388A PL153034B1 PL 153034 B1 PL153034 B1 PL 153034B1 PL 27761388 A PL27761388 A PL 27761388A PL 27761388 A PL27761388 A PL 27761388A PL 153034 B1 PL153034 B1 PL 153034B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
active ingredient
weight
formula
phenoxyphenyl
substituted
Prior art date
Application number
PL27761388A
Other languages
English (en)
Other versions
PL277613A1 (en
Inventor
Gary A Meier
Scott M Sieburth
Thomas G Cullen
John F Engel
Original Assignee
Fmc Corp
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Priority claimed from US07/094,617 external-priority patent/US4808762A/en
Application filed by Fmc Corp filed Critical Fmc Corp
Publication of PL277613A1 publication Critical patent/PL277613A1/xx
Publication of PL153034B1 publication Critical patent/PL153034B1/pl

Links

Landscapes

  • Agricultural Chemicals And Associated Chemicals (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)

Description

RZECZPOSPOLITA OPIS PATENTOWY 153 034 POLSKA
Patent dodatkowy do patentu nr--Zgłoszono: 88 04 21 (P. 277613)
Int. Cl.5 A01N 31/14
Pierwszeństwo: 87 09 09 Stany Zjednoczone Ameryki
URZĄD
PATENTOWY
RP
Zgłoszenie ogłoszono: 89 07 24
Opis patentowy opublikowano: 1991 09 30
CZYTELNIA
OGÓLNA
Twórcy wynalazku: Gary A. Meier, Scott McN. Sieburth, Thomas G. Cullen, John F. Engel
Uprawniony z patentu: FMC Corporation,
Filadelfia (Stany Zjednoczone Ameryki)
Środek owadobójczy i/lub roztoczobójczy
Przedmiotem wynalazku jest środek owadobójczy i/lub roztoczobójczy zawierający jako substancję czynną nowe związki będące insektycydami i/lub akarycydami piretroidopodobnymi, skutecznie zwalczającymi porażenie niepożądanymi owadami i roztoczami, a jednocześnie wykazującymi wyjątkowo niską toksyczność wobec ryb.
Syntetyczne piretroidy są przedmiotem intensywnych prac badawczych od ponad dziesięciu lat. Pionierskie prace Elliotta, przedstawione w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4024163 potwierdziły, że możliwe jest syntetyzowanie piretroidów na tyle odpornych na działanie światła, by stały się atrakcyjne z handlowego punktu widzenia. Przeważająca część nowych piretroidów to estry podstawionych kwasów cyklopropanokarboksylowych, podobne do tych opisanych przez Elliotta. Początkowo uważano, że wyżej wspomniana budowa związków stanowi warunek ich działania owadobójczego, jednak znaczne wysiłki, uwieńczone powodzeniem, skierowano na opracowanie związków, które jedynie nominalnie opisywano jako piretroidy opierając się na podobieństwach geometrii cząsteczki i działania owadobójczego. W niektórych z tych związków zachowane zostało tylko wiązanie estrowe, w innych pozostał podstawiony pierścień cyklopropanowy, zaś w jeszcze innych nie zachowały się ani podstawiony pierścień cyklopropanowy, ani wiązanie estrowe.
Opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4 397 864 ujawnia grupę związków piretroidopodobnych o ogólnym wzorze 2, w którym Ar oznacza ewentualnie podstawiony fenyl, ewentualnie podstawiony naftyl lub l,3-benzodioksolil-5, R oznacza niższy alkil, Y oznacza O lub S, Z oznacza O, S albo grupę karbonylową lub metylenową, R' oznacza H, F, niższy alkil lub niższy alkoksyl, a n oznacza 1-5. Podano, że związki te wykazują silne działanie owadobójcze i niską toksyczność wobec ryb.
Opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4073 812 dotyczy grupy luźno z sobą spokrewnionych związków o ogólnym wzorze 3, w który, R oznacza atom chlorowca, niższy alkil lub niższy alkoksyl, m oznacza 1 lub 2, R1 oznacza rozgałęziony alkil o 3 - 6 atomach węgla, R2 oznacza atom wodoru lub alkinyl o 2 - 4 atomach węgla, R3 oznacza atom fluoru, a n oznacza 0 lub
1. We wszystkich przykładach R1 oznacza izopropyl. Twierdzi się, że wszystkie te związki działają
153 034 owadobójcze», natomiast brak jej wzmianki lub stwierdzenia na temat stopnia toksyczności wobec ryb.
Opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4 562 213 dotyczy innej, podobnej grupy związków o wzorze 4, w którym R1 oznacza atom wodoru, atom chlorowca lub metyl, R2 oznacza atom wodoru lub fluoru, W oznacza CH lub M, A oznacza atom tlenu, grupę metylenową lub grupę iminową, X i Y oba oznaczają metyle lub razem tworzą ewentualnie podstawiony pierścień cyklopropanowy, a R3 i R4 mogą być jednakowe lub różne i oznaczają atom wodoru, atom chlorowca, niższy alkil, niższy alkoksyl, niższy fluoroalkoksyl, względnie razem tworzą mostek metylenodioksylowy. We wszystkich przypadkach gdy A oznacza atom tlenu, X i Y tworzą razem pierścień cyklopropanowy lub podstawiony pierścień cyklopropanowy. Twierdzi się, iż związki te wykazują działanie owadobójcze i roztoczobójcze, nie podając przy tym żadnych stwierdzeń co do ich toksyczności wobec ryb.
Brytyjskie zgłoszenie patentowe nr GB 2 120 664A ujawnia grupę pochodnych alkanów podstawionych ugrupowaniami aromatycznymi o ogólnym wzorze 5, w którym Ar oznacza podstawiony lub niepodstawiony fenyl lub naftyl, R1 oznacza metyl, etyl lub izopropyl, a R2 oznacza atom wodoru lub metyl, względnie R1 i R2 razem z atomami węgla, z którym są związane oznaczają podstawioną lub niepodstawioną grupę cykloakilową, zaś R3 oznacza resztę alkoholu R3OH, często obecną w naturalnych lub syntetycznych piretroidach. Przykładami wyliczonych lub zawartych w przykładach podstawionych lub niepodstawionych grup cykloalkilowych, utworzonych przez R1, R2 i atom węgla, z którym są one związane, są cyklopropyl, 2,2-dwuchlorocyklopropyl, cyklobutyl, cyklopenthyl i cykloheksyl. Twierdzi się, że związki te działają silnie owadobójczo i roztoczobójczo, mając niską toksyczność wobec ssaków i ryb.
Belgijski opis patentowy nr 902 147 ujawnia grupę związków o ogólnym wzorze 6, w którym Ar oznacza podstawiony lub niepodstawiony fenyl lub naftyl, R1 i R2 tworzą razem z atomem węgla, z którym są związane podstawioną lub niepodstawioną grupę cykloalkilową o 3 - 6 atomach węgla, R3 i R4 mogą być jednakowe lub różne i oznaczają atom wodoru, atom chlorowca lub Ci-C6-alkil, Rb oznacza resztę alkoholu RbCHDOH, zapewniającą silne działanie owadobójcze gdy zestryfikowana jest ona kwasem lR,cis-3-(2,2-dwubromoetyleno)-2,2-dwumetylocyklopropanokarboksylowym, a D oznacza atom wodoru lub grupę cyjanową.
Przedmiotem wynalazku jest środek owadobójczy i/lub roztoczobójczy zawierający czynną w ilości owadobójczo i/lub roztoczobójczo skutecznej oraz jeden lub większą liczbę dopuszczalnych do stosowania w rolnictwie nośników, rozcieńczalników i/lub substancji pomocniczych, a cechą tego środka jest to, że jako substancję czynną zawiera związek o ogólnym wzorze 1, w którym Ar oznacza fenyl podstawiony Ci-C4-alkilem, atomem chlorowca, Ci-C4-chlorowcoalkilem lub CiC4-alkoksylem, a Ar' oznacza fenoksyfenyl ewentualnie podstawiony atomem chlorowca lub 2-metylo-l,l'-dwufenylil-3 podstawiony Ci-C4-alkilem.
„Atom chlorowca to atom fluoru, chloru lub bromu. Określenie „alkil obejmuje prostołańcuchowe i rozgałęzione grupy alkilowe o 1 - 4 atomach węgla. Określenie „chlorowcoalkil obejmuje grupy alkilowe, w których jeden lub większą liczbę atomów wodoru zastąpiono atomami fluoru, chloru i/lub bromu.
Korzystnie Ar oznacza fenyl podstawiony w pozycji 4. Do korzystnych grup Ar należą chlorofenyl, metylofenyl, etoksyfenyl i trójfluorometylofenyl.
Ar' korzystnie oznacza 4-fluoro-3-fenoksyfenyl.
Sposób wytwarzania nowych związków o ogólnym wzorze 1 polega na tym, że związek o ogólnym wzorze 7, w którym Ar ma wyżej podane znaczenia, poddaje się reakcji ze związkiem o ogólnym wzorze 8, w którym Ar' ma wyżej podane znaczenie.
Przykładowe związki o wzorze 1, stanowiące substancje czynne środków według wynalazku, przedstawiono w tabeli 1.
153 034
Tabela 1
Związek nr Ar Ar'
1 4-chlorofenyl 2-metylo-1,1'-dwufenylil-3
2 4-chlorofenyl 4-fluoro-3-fenoksyfenyl
3 4-metylofenyl 4-fluoro-3-fenoksyfenyl
4 4-trójfluorometylofenyl 2-metylo-l,r-dwufenylil-3
5 4-trójfluorometylofenyl 3-fenoksyfenyl
6 4-trójfluorometylofenyl 4-fluoro-3-fenoksyfenyl
7 4-etoksyfenyl 3-fenoksyfenyl
Środki według wynalazku skutecznie zwalczają wiele różnych owadów i roztoczy i można się spodziewać, że będą one użyteczne we wszelkich sytuacjach, w których wskazane jest stosowanie insektycydów piretroidowych. Środki według wynalazku znajdują szczególne zastosowanie wówczas, gdy istnieje możliwość znacznego zanieczyszczenia strumieni, rzek i jezior substancje owadobójczą. Ich niska toksyczność wobec ryb pozwala nie martwić się potencjalnymi problemami ekologicznymi związanymi z użyciem piretroidów w środowiskach, w których takie zanieczyszczenie może nastąpić.
Środki według wynalazku stosuje się w postaci preparatów, które nanosi się jako takie lub po uprzednim rozcieńczeniu. W preparatach tych substancja czynna jest połączona z jednym lub większą liczbą dopuszczalnych w rolnictwie środków pomocniczych, nośników lub rozcieńczalników, korzystnie ze środkiem powierzchniowo czynnym, a ewentualnie takie z inną substancją czynną. Do odpowiednich preparatów należą kompozycje stałe, takie jak pyły, proszki do zawiesin i granulaty, a także kompozycje ciekłe, takie jak roztwory, zawiesiny, dyspersje i koncentraty do emulgowania. Wybór rodzaju preparatu zależy od gatunku szkodnika i warunków panujących w porażonym nim środowisku.
W danym typie preparatu stężenie substancji czynnych i innych składników może się zmieniać w szerokim zakresie, w zależności od użytej substancji czynnej i użytych nośników i dodatków, a także innych sustancji czynnych, przewidywanego sposobu nanoszenia, jak również innych licznych czynników dobrze znanych producentom preparatów.
Przy wzięciu pod uwagę tych czynników substancja czynna typowego środka może stanowić np. od 0,01 -1% do 95%, a korzystnie od 1% do 90 - 95% wagowych preparatu. Dopuszczalne w rolnictwie nośniki, rozcieńczalniki, dodatki, środki powierzchniowo czynne i ewentualnie inne substancje czynne stanowią pozostałą część preparatu. Tak więc typowy preparat może zawierać 0,01 - 95%, a korzystnie 1 - 95% wagowych substancji czynnej, do 30% wagowych środka powierzchniowo czynnego i 5 -99,99%, a korzystnie 5 - 99% wagowych dopuszczalnego w rolnictwie obojętnego nośnika lub rozcieńczalnika.
Poniżej opisano przykładowe typy preparatów, których postać można nadawać środkom według wynalazku.
Preparaty stałe czyli suche są mieszaninami ciekłej lub stałej substancji czynnej i stałego nośnika i stanowią produkty złożone z odrębnych, stałych cząstek różnych rozmiarów. Mogą mieć one postać pyłów, proszków do zawiesin i granulatów o średniej wielkości cząstek od około 5 μτη do około 5000//m. W preparatach tych stosuje się stałe czyli suche nośniki i/lub rozcieńczalniki, które można wybrać spośród substancji przedstawionych poniżej.
1. Ił atapulgitowy, będący uwodnionym krzemianem glinowo-magnezowym, ewentualnie zawierającym wodę nie związaną, wykazującym zdolność wchłaniania co najmniej 35% (udział wagowy).
2. Kaolin lub ił kaolinitowy, będący uwodnionym krzemianem glinowym, zawierający dykit, nakryt i haloizyt, mającym niską zdolność wymiany kationów.
3. Montmorylonit, będący zawierającym wodę krzemianem glinowym powstającym drogą naturalnej modyfikacji miki i pirofilitu, dzieli się go na postać pęczniejącą (sodową) i nie pęczniejącą (wapniową).
153 034
4. Pirofilit (talk), będący zawierającym wodę krzemianem magnezowym lub glinowym o odczynie od obojętnego do zasadowego, wykazującym zdolność wchłaniania od niskiej do umiarkowanej.
5. Diatomit, będący krzemionkowym pozostałościami szczątków morskich, zawiera ziemię okrzemkową, trypolit i ziemię okrzemkową kopalną, ma wysoką zawartość krzemionki (85 - 93%) i wysoką lub niską wchłanialność.
6. Krzemionka będąca materiałem pochodzenia organicznego, zawierającym bardzo dużą ilość tlenku krzemu (98 -100%) i wykazującym wysoką wchłanialność (krzemionka syntetyczna) lub niską wchłanialność (np. piasek).
7. Materiały pochodzenia roślinnego, będące dowolnymi tego typu materiałami dającymi się przeprowadzać w cząstki różnych wielkości, w tym mąki ze sproszkowanych skorup orzecha, drewna, celulozy, kaczanów kukurydzy, itp.
Węglan wapniowy.
Pyły to stałe preparaty o drobnych cząstkach, zawierające substancję czynną zmieszaną ze stałym nośnikiem. W większości przypadków pyły zawierają cząstki mające mniej niż 50/tm, a zwykle 5 - 40 μια. Zawartość substancji czynnej wynosi w pyłach 1 - 30% wagowych, a 70 - 99% wagowych stanowią opisane powyżej stałe nośniki i rozcieńczalniki. Pyły nanosi się zwykle jako takie lub w mieszaninie z innymi substancjami stałymi, toteż zbędne jest zazwyczaj stosowanie w nich środków powierzchniowo cznnych lub innych dodatków.
Proszki do zawiesin to stałe preparaty o drobnych cząstkach ulegające szybkiemu zdyspergowaniu w wodzie lub innym ciekłym medium. Proszek do zawiesin można nanosić jako suchy pył albo jako zawiesinę w wodzie lub innej cieczy. Tak więc proszki do zawiesin są zasadniczo preparatami pylistymi, czy też proszkowymi, lecz oprócz substancji czynnej i stałego nośnika zawierają one również środek powierzchniowo czynny.
Tak więc proszek do zawiesin zawiera na ogół 1 - 95% wagowych substancji czynnej, 1 - 15% wagowych środka powierzchniowo czynnego i 4 - 98% wagowych jednego lub większej liczby obojętnych, stałych czyli suchych nośników lub rozcieńczalników opisanych powyżej.
Odpowiednie środki powierzchniowo czynne można dobrać spośród związków wymienionych poniżej.
1. Sole lub estry siarczanowanych lub sulfonowanych kwasów tłuszczowych.
2. Sole lub estry produktów kondensacji tlenku etylenu i siarczanowanych lub sulfonowanych kwasów tłuszczowych.
3. Sole lub pochodne aminowe różnych kwasów żywicznych i tłuszczowych, w tym między innymi kwasu palmitynowego, kwasu mirystynowanego, olejów talowych i tauryny.
4. Sole alkiloarylosulfonianów, w tym alkilonaftalenosulfonianów i dwualkilonaftalenosulfonianów.
5. Produkty kondensacji tlenku etylenu i mieszanin kwasów tłuszczowych i żywicznych.
6. Produkty kondensacji tlenku etylenu oraz prostołańcuchowych i rozgałęzionych glikoli, alkoholi Π-rzędowych lub alkoholi alkiloarylowych.
7. Mieszane produkty kondensacji tlenku etylenu, tlenku propylenu oraz liniowych i rozgałęzionych glikoli.
8. Sole sulfonowanych produktów kondensacji naftalenu i formaldehydu.
9. Sole karboksylowanych polielektrolitów.
10. Sole spolimeryzowanych kwasów alkilonaftalenosulfonowych.
11. Sole lignosulfonianów.
12. Etery glikoli polialkilenowych i alkoholi tłuszczowych.
13. Substancje z grup 1, 2, 5, 6, 7 osadzone na nośniku odpowiednim do stosowania w obecności wody.
14. Sole nieorganiczne, takie jak trójpolifosforan i sześciometafosforan.
15. Sole i estry kwasu ortofosforowego.
16. Estry kwasów tłuszczowych i sorbitanu.
17. Produkty kondensacji tlenku etylenu i estrów kwasów tłuszczowych i sorbitanu.
18. Alkilowane alkenoalkohole jedno- i wielowodorotlenowe.
19. Sulfonowany olej rycynowy.
153 034
20. Produkty kondensacji tlenku etylenu i lanoliny.
21. Alkanoloamidy oleju kokosowego.
22. Siarczanowany olej olbrotowy.
23. Sole liniowych alkilosulfonianów.
24. Etoksylany oleju talowego.
Granulaty to stałe czyli suche preparaty substancji czynnej, w których jest ona osadzona na lub w dużych cząstkach. Średni rozmiar granulki wynosi zwykle 150 - 5000μιη, a najczęściej 425 -850μιη. Granulaty zawierają na ogół 1 - 50% wagowych substancji czynnej, 1 -15% wagowych jednego lub większej liczby środków powierzchniowo czynnych opisanych powyżej i 50 - 98% wagowych obojętnych stałych nośników lub rozcieńczalników, takich jak te omówione uprzednio.
Istnieje kilka typów granulatów. Granulaty impregnowane to te, w przypadku których substancję czynną nanosi się (zwykle w postaci roztworu) na duże cząstki chłonnego nośnika lub rozcieńczalnika, takiego jak ił atapulgitowy lub kaolinowy, rozdrobnione kaczany kukurydzy lub ekspandowana mika. Granulaty powlekane powierzchniowo, to granulaty wytwarzane przez nanoszenie rozdrobnionej substancji czynnej, ewentualnie w postaci roztworu, na powierzchnię cząstek nośnika, który nie wykazuje chłonności. Szczególnie korzystne są granulaty, w których proszek do zawiesin tworzy przylegającą powłokę na powierzchni ziaren piasku lub innych nierozpuszczalnych cząstek, gdyż w ich przypadku proszek do zawiesin może ulec rozproszeniu po zetknięciu się granulatu z wilgocią. Granulaty można także wytwarzać drogą aglomerowania pyłów lub proszków, drogą prasowania, drogą wytłaczania przez dyszę lub z użyciem granulatora tarczowego.
Preparaty ciekłe to te, w których substancja czynna jest rozpuszczona lub zdyspergowana w jednym lub większej liczbie ciekłych nośników lub rozcieńczalników, przy czym stanowi ona od 0,01 do okolą 95% wagowych całego preparatu, Odpowiednimi nośnikami w ciekłych preparatach są·
1. Woda.
2. Alifatyczne rozpuszczalniki pochodzące z destylacji ropy naftowej, w tym nafta, rafinowane lekkie oleje mineralne i oleje napędowe.
3. Aromatyczne frakcje pochodzące z destylacji ropy naftowej i frakcje smoły węglowej, będące źródłami ksylenu, toluenu i benzenu, lekkie, średnie i ciężkie benzyny aromatyczne oraz alkilowane mieszaniny związków naftenowych.
4. Alkohole, takie jak etanol i izopropanol.
5. Alkilowe etery glikoli.
6. Estry, w tym ftalan dwubutylu, ftalan dwu(2-etyloheksylu) i octan etylu.
7. Ketony, w tym cykloheksanon, keton metylowoizobutylowy, aceton, dwuaceton i izoforon.
8. Chlorowane węglowodory, w tym dwuchlorek etylenu, chlorek metylenu, chlorobenzen, chlorowany toluen i chlorowany ksylen.
9. Oleje roślinne, w tym olej z nasion bawełny, olej sojowy, olejek sosnowy, olej sezamowy i olej palmowy.
10. Wodne roztwory pochodzenia naturalnego, takie jak roztwory otrzymywane w czasie przeróbki naturalnych produktów cukrowych i brzeczek fermentacyjnych.
Roztwory to ciekłe preparaty zawierające około 0,01 -95% wagowych substancji czynnej, i 1 -99,99% wagowych jednego lub większej liczby opisanych powyżej obojętnych ciekłych nośników lub rozcieńczalników. Roztwory można nanosić jako takie lub po dalszym ich rozcieńczeniu.
Zawiesiny lub dyspresje (zwane też czasem preparatami płynnymi) -to ciekłe preparaty zawierające 0,01 - 95% wagowych substancji czynnej i 1 - 99,99% wagowych obojętnego ciekłego nośnika lub rozcieńczalnika, w którym substancja ta jest całkowicie lub częściowo nierozpuszczalna przy zastosowanym stężeniu. Dyspergowanie często ułatwia się przez wprowadzenie 1 -30% wagowych jednego lub większej liczby opisanych powyżej środków powierzchniowo czynnych, samych lub wraz z zagęszczaczem lub dyspergatorem. Podobnie jak roztwory, zawiesiny można stosować jako takie, względnie dodatkowo rozcieńczać je ciekłym nośnikiem przed użyciem.
153 034
Koncentraty do emulgowania to jednorodne preparaty ciekłe, w których substancja czynna jest rozpuszczona w ciekłym nośniku. Do powszechnie stosowanych ciekłych nośników należą ksylen, ciężkie benzyny aromatyczne, izoforon i inne nielotne lub trudnolotne rozpuszczalniki organiczne. Przed naniesieniem dysperguje się te koncentraty w wodzie lub innym ciekłym nośniku, wytwarzając emulsję, którą następnie nanosi się jako ciecz opryskową na wymagający zabiegu obszar. Stężenie substancji czynnej w koncentracie do emulgowania może się zmieniać, w zależności od przewidywanego sposobu nanoszenia preparatu, lecz na ogół wynosi ono 0,01 - 95% wagowych. Koncentrat zawiera ponadto 1 - 30% wagowych środka powierzchniowo czynnego i 4 -97,99% wagowych jednego lub większej liczby wyżej opisanych obojętnych ciekłych nośników.
Do innych użytecznych preparatów należą zwykłe roztwory substancji czynnej w stosunkowo nielotnym rozpuszczalniku, takim jak olej kukurydziany, nafta, glikol propylenowy i inne rozpuszczalniki organiczne. Ten typ preparatu jest szczególnie przydatny przy zabiegach ultramałoobjętościowych. |.
Stężenie substancji czynnej w rozcieńczonym preparacie gotowym do nanoszenia wynosi zazwyczaj około 0,1 - 2%. Środkowi według wynalazku można ponadto nadawać postać wielu innych znanych preparatów do opryskiwania lub opylania, także preparatów uwalniających substancję czynną w sposób kontrolowany lub spowolniony.
Środki według wynalazku można nanosić razem z innymi odpowiednimi substancjami czynnymi, w tym z nematocydami, insektycydami, akarycydami, fungicydami, regulatorami wzrostu roślin, herbicydami, nawozami, itd.
Konieczne jest nanoszenie owadobójczo skutecznej ilości substancji czynnej. Dawka nanoszenia może zmieniać się w szerokich granicach w zależności od wyboru związku o wzorze 1, typu preparatu, sposobu nanoszenia, gatunków roślin poddawanych ochronie i gęstości roślinności, jednak na ogół wynosi ona 0,10 - 0,50 kg/ha, a korzystnie około 0,25 - 1,5 kg/ha.
Środki według wynalazku można stosować wprowadzając je do wnętrza lub na powierzchnię źródła pożywienia zwalczanych owadów, w tym na nadziemne części roślin, na których owady żerują, względnie na gleby, w których rośliny są lub mają być wysiane lub zasadzone, w celu zwalczania owadów, wylęgających się w glebie. Związki o wzorze 1 można także stosować w postaci preparatów - przynęt, nanoszonych na powierzchnie, na których normalnie owady nie żerują. Gdy środki nanosi się do gleby, można je rozprowadzać na dużym obszarze, zasianym lub przeznaczonym pod zasiew, względnie stosować nanoszenie ograniczone do niewielkiego obszaru lub pasma, w strefie korzeni roślin. Bez względu na rodzaj zabiegu prowadzonego na glebie należy zawsze zapewnić naniesienie owadobójczo skutecznej ilości substancji czynnej na glebę lub do gleby w strefie korzeni. Obecnie za korzystne uważa się stężenie około 0,2 - 50 części wagowych związku o wzorze 1 na milion części gleby.
Działanie owadobójcze piretroidopodobnych związków stanowiących substancję czynną według wynalazku oceniono w następującej próbie.
Ocena działania na liściach. Związek badano przy nanoszeniu na liście w różnych stężeniach, w postaci wodnych roztworów zawierających 10% acetonu i 0,25% oktylofenoksypolietoksyetanolu. W badaniach wykorzystano Epilachna varivestis, Spodoptera eridania, Acypthosiphon pisum, Trichoplusia ni, Spodoptera exiqua i Tetranychus uriticae.
Przy badaniu wszystkich owadów, z wyjątkiem Acyrthosiphon pisum, rośliny fasoli zwyczajnej (Phasseolus vulgaris) umieszczono na obracającym się obrotowym stole i za pomocą opryskiwacza naniesiono badane roztwory na wierzchnie i spodnie powierzchnie liści roślin, do spłynięcia. Następne pozwolono, by rośliny wyschły, po czym ścięto je u nasady łodyg i umieszczono w kubkach. W każdym kubku umieszczono 10 osobników danego gatunku owadów i kubki przykryto. Śmiertelność zbadano w 48 godzin później.
Fasolę zwyczajną zastąpiono fasolą fava w przypadku Acyrthosiphon pisum, poddano zabiegowi, rosnące w doniczkach rośliny umieszczono w kubkach zawierających po 10 osobników i kubku zamknięto. Śmiertelność zbadano w 48 godzin później.
Próby działania roztoczobójczego przeprowadzono stosując następującą procedurę. Liście porażone dorosłymi przędziorkami chmielowcami (Tetranychus urticae) zerwano z hodowanych roślin i pocięto na segmenty zawierające po 50 - 75 samic roztoczy. Każdy z segmentów umieszczono na wierzchniej powierzchni liści roślin fasoli zwyczajnej. Po przemieszczeniu się roztoczy
153 034 na spodnie powierzchnie liści segmenty liści służące do zakażenia usunięto, a każdą roślinę opryskano badanym środkiem, jak to opisano powyżej. Po wyschnięciu roślin całą roślinę wraz z doniczką umieszczono na metalowych tacach, pod kapturem, a dostarczając na tacę wodę utrzymywano turgor roślin. Po 48 godzinach zliczono i martwe roztocze i obliczono śmiertelność procentową.
Wyniki tej próby przedstawiono w tabeli 2.
Tabela 2
Związek nr Dawka (ppm) Wytępienie procentowe (%)
MBB Cl
1 1000 63’ 5
2 1000 68’ 25
3 1000 0 30
4 1000 68’ 88’
5 1000 78’ 68’
6 1000 95’ 100’
7 1000 55 60
a. średnia z dwóch testów; MBB = Epilachna varivestis; Cl=Trichoplusia ni
Poniższe przykłady I-VI ilustrują wynalazek, zaś przykłady VII-VIII ilustrują wytwarzanie reprezentatywnych związków o wzorze 1.
Przykład I. Łącząc ze sobą niżej podane składniki wytwarza się następujące preparaty pyliste:
A. Pył zawierający 1% substancji czynnej
Składnik Zawartość w % wagowych
Substancja czynna 1,0
Silnie rozdrobniona krzemionka 99,0
100,0
B. Pyl zawierający 10% substancji czynnej
Składnik Zawartość w % wagowych
Substancja czynna 10,0
Kaolin 90,0
100,0
C. Pył zawierający 30% substancji czynnej Składnik Zawartość w % wagowych
Substancja czynna 30,0
Montmorylonit 30,0
Talk 40,0
100,0
Przykład II. Łącząc ze sobą niżej podane składniki wytwarza się następujące proszki do zawiesin:
A. Proszek do zawiesin zawierający 1% substancji czynnej Składnik Zawartość w % wagowych
Substancja czynna 1,0
Lignosulfonian sodu 7,5
Laurylosiarczan sodu 1,5
Talk 90,0
100,0
153 034
B. Proszek do zawiesin zawierający 5% substancji czynnej
Składnik Zawartość w % wagowych
Substancja czynna 5,0
Lignosulfonian sodu 1,5
Alkilonaftalenosulfonian sodu 1,5
Atapulgit 92,0
100,0
C. Proszek do zawiesin zawierający 25% substancji czynnej
Składnik Substancja czynna Lignosulfonian sodowy Laurylosiarczan sodowy Montmorylonit
Zawartość w % wagowych 25,0
1,5
1,5 72,0
100,0
D. Proszek do zawiesin zawierający 90% substancji czynnej
Składnik Zawartość w % wagowych
Substancja czynna 90,0
Dwubutylonaftalenosulfonian sodu 0,5
Lignosulfonian sodu 3,5
Ił kaolinowy 6,0
100.0
Przykład III. Poniższe granulaty sporządza się rozpuszczając substancję czynną w lotnym rozpuszczalniku, takim jak chlorek metylenu, powlekając cząstki atapulgitu roztworem i pozwalając by rozpuszczalnik odparował.
A. Granulat zawierający 1% substancji czynnej Składnik Zawartość w % wagowych
Substancja czynna 1,0
Atapulgit 99,0
100,0
B. Granulat zawierający 5% substancji czynnej Składnik Zawartość w % wagowych
Substancja czynna 5,0
Atapulgit 95,0
100,0
Przy kład IV. Poniższe granulaty o rdzeniach z ziaren piasku wytwarza się nanosząc substancje czynną na osnowie, a następnie spajając tę osnowę z piaskiem, przy czym jako środek zapewniający adhezje osnowy do ziaren piasku stosuje się np. polioctan winylu.
A. Granulat zawierający 5% substancji czynnej
Składnik Zawartość w % wagowych
Osnowa proszkowa w tym: 6,64
Substancja czynna 75,0
Alkilonaftalenosulfonian sodu 1,0
Lignosulfonian sodu 4,0
Glinka Bardena 20,0
Krzemionka (425-850) 91,61
Rozcieńczony polioctan 1,75
100,0
153 034
B. Granulat zawierający 47,5% substancji czynnej
Składnik Zawartość w % wagowych
Osnowa proszkowa w tym: 50,0
Substancja czynna 95,0
Alkilonaftalenosulfonian sodu 1,0
Lignosulfonian sodu 4,0
Rozcieńczony polioctan winylu 2,0
Krzemionka (425-850) 48,0
100,0
Przykład V. Preparaty zawiesinowe wytwarza się łącząc ze sobą niżej podane składniki. A. Zawiesina olejowa zawierająca 25% substancji czynnej
Składnik Zawartość w % wagowych
Substancja czynna 25,0
Sześciooleinian polioksyetylenosorbitu 5,0
Alifatyczny olej węglowodorowy 70,0
100,0
B. Zawiesina wodna zawierająca 1% substancji czynnej
Składnik Zawartość w % wagowych
Substancja czynna 1,0
Poli(kwas akrylowy) (zagęszczacz) 0,3
Alkilonaftalenosulfonian sodu 1,0
Lignosulfonian sodu 4,0
Polialkohol winylowy (dyspergator) 1,0
Woda 92,7
100,0
C. Zawiesina wodna zawierająca 20% substancji czynnej
Składnik Zawartość w % wagowych
Substancja czynna 20,0
Poli(kwas akrylowy) (zagęszczacz) 0,3
Alkilonaftalenosulfonian sodu 1,0
Lignosulfonian sodu 4,0
Polialkohol winylowy (dyspergator) 1,0
Woda 73,7
100,0
D. Zawiesina wodna zawierająca 40% substancji czynnej
Składnik Zawartość w % wagowych
Substancja czynna 40,0
Poli(kwas akrylowy) (zagęszczacz) 0,3
Eter dodecylofenolu i glikolu
polietylenowego 0,5
Fosforan dwusodowy 1,0
Fosforan jednosodowy 0,5
Polialkohol winylowy 1,0
Woda 56,7
100,0
152 034
Przykład VI. Łącząc ze sobą podane składniki wytwarza się poniższe koncentraty do emulgowania.
A. Koncentrat do emulgowania zawierający 1% substancji czynnej
Składnik Zawartość w % wagowych
Substancja czynna Ι,θ
Anionowy dodecylobenzenosulfonian wapnia
Niejonowy polietoksylowany nonylofenol (masa cząsteczkowa 450-500) 0,4
Niejonowy polietoksylowany nonylofenol (masa cząsteczkowa 1400-1600) 1,1
Niejonowa pasta zawierająca 100% eteru glikolu polialkilenowego 0,4
Ksylen 92,2
100,0
B. Koncentrat do emulgowania zawierający 5% substancji czynnej
Składnik Zawartość w % wagowych
Substancja czynna 5,0
Anionowy dodecylobenzenosulfonian wapnia 4,2
Niejonowy polietoksylowany nonylofenol (masa cząsteczkowa 450-500) 0,4
Niejonowy polietoksylowany nonylofenol (masa cząsteczkowa 1450-1600) 1,1
Niejonowa pasta zawierająca 100% eteru glikolu polialkilenowego 0,4
Ksylen 88,9
100,0
C. Koncentrat do emulgowania zawierający 10% substancji czynnej
Składnik Zawartość w % wagowych
Substancja czynna 50,0
Mieszanina alkilonaftalenosulfonianu i eterów polioksyetylenowych 4,0
Ksylen 86,0
100,0
D. Koncentrat do emulgowania zawierający 50% substancji czynnej
Składnik Zawartość w % wagowych
Substancja czynna 50,0
Mieszanina alkilonaftalenosulfonianu i eterów polioksyetylenowanych 6,0
Epoksydowany olej sojowy 1,0
Ksylen 43,0
100,0
E. Koncentrat do emulgowania zawierający 75% substancji czynnej
Składnik Zawartość w % wagowych
Substancja czynna 75,0
Mieszanina alkilonaftalenosulfonianu i eterów polioksyetylenowanych 4,0
Ksylen 21,0
100,0
153 034 11
Przykład VII. Wytwarzanie l-cyklopropylo-l-(4-trójfluorometylofenylo)-4-(4-fluoro-3fenoksyfenylo)butadienu-l,3 (Związek 6).
Związek ten wytworzono stosując 1,7 g (0,0069 mola) 3-cyklopropylo-3-(4-trójfluorometylofenylo)propenalu, 3,4 g (0,0069 mola) chlorku (4-fluoro-3-fenoksyienylo)metylotrójfenylofosibniowego i 2,8 ml (0,0069 ml) n-butylolitu (2,5 m roztwór w heksanie) w 69 ml bezwodnego tetrahydrofuranu. Otrzymano 1,8 g l-cyklopropylo-l-(4-trójfluorometylofenylo)-4-(4-fluoro-3-fenoksyfenylo)butadienu-l,3. Widmo NMR było zgodne z postulowaną budową.
Przykład VIII. Wytwarzanie l-cyklopropylo-l-(4-etoksyfenylo)-4-(3-fenoksyfenylo)butadienu-1,3 (Związek 7).
Związek ten wytworzono stosując 4,2 g (0,019 mola) 3-cyklopropylo-3-(4-etoksyfenylo)propenalu, 9,1 g (0,019mola) bromku 3-fenoksyfenylometylotrójfenylofosfoniowego i 7,5ml (0,019 mola) n-butylolitu (2,5 m roztwór w tetrahydrofuranie) w 100 ml bezwodnego tetrahydrofuranu. Otrzymano 2,5g l-cyklopropylo-l-(4-etoksyfenylo)-4-(3-fenoksyfenylo)butadienu-l,3.

Claims (2)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Środek owadobójczy i/lub roztoczobójczy zawierający substancję czynną w ilości owadobójczo i/lub roztoczobójczo skutecznej oraz jeden lub większą liczbę dopuszczalnych do stosowania w rolnictwie nośników, rozcieńczalników i/lub substancji pomocniczych, znamienny tym, że jako substancję czynną zawiera związek o ogólnym wzorze 1, w którym Ar oznacza fenyl podstawiony Ci-C4-alkilem, atomem chlorowca, Ci-C4-chlorowcoalkilem lub Ci-C4-alkoksylem, a Ar' oznacza fenoksyfenyl ewentualnie podstawiony atomem chlorowca lub 2-metylo-1,1 '-dwufenylil-3 podstawiony Ci-C4-alkilem.
  2. 2. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera związek o wzorze 1, w którym Ar' oznacza 3-fenoksyfenyl, 4-fluoro-3-fenoksyfenyl lub 2-metylo-l,l'-dwufenylil-3, a Ar oznacza 4-chlorofenyl, 4-metylofenyl, 4-trójfluorometylofenyl lub 4-etoksyfenyl.
    V
    Ar- C - CH-CH-CH-Ar'
    Wzór 1
    CH3
    Ar-Ó-CH2-Y-CH2-<CX p
    Wzór 2 (R)m^ R R2 Z° <Q>ę-CH2-o-ęXQ>
    Η H
    Wzór 3
    153 034
    R4 Xx y r fH%-c-ch-o
    Wzór k
    Ar-C-CH2CH2R3
    R2
    Wzór 5
    R1
    Ar - C-CR3-CR4CHDRb
    I
    R?
    Wzór 6
    Y 9
    Ar-C=CH- C-H
    Wzór 7 .
    Ar'- CH2 · p
    Wzór 8
    Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 100 egz.
    Cena 3000 zł
PL27761388A 1987-09-09 1988-04-21 Środek owadobójczy i/lub roztoczobójczy PL153034B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US07/094,617 US4808762A (en) 1987-04-23 1987-09-09 Insecticidal cyclopropyl-substituted di(aryl) compounds

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL277613A1 PL277613A1 (en) 1989-07-24
PL153034B1 true PL153034B1 (pl) 1991-02-28

Family

ID=22246188

Family Applications (2)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL1988277612A PL153033B1 (pl) 1987-09-09 1988-04-21 Środek owadobójczy i/lub roztoczobójczy
PL27761388A PL153034B1 (pl) 1987-09-09 1988-04-21 Środek owadobójczy i/lub roztoczobójczy

Family Applications Before (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL1988277612A PL153033B1 (pl) 1987-09-09 1988-04-21 Środek owadobójczy i/lub roztoczobójczy

Country Status (1)

Country Link
PL (2) PL153033B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL277613A1 (en) 1989-07-24
PL277612A1 (en) 1989-07-24
PL153033B1 (pl) 1991-02-28

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL153027B1 (en) Insecticide and/or acaricide
CA1169769A (en) Synergistic insecticidal compositions
GB1581124A (en) Hydantoin n-methyl esters having pesticidal properties
DE2709355A1 (de) Substituierte benzylaether und -thioaether, verfahren zu ihrer herstellung und ihre verwendung zur schaedlingsbekaempfung
DE3708222C2 (pl)
JPS63233903A (ja) N−シアノイソチオ尿素の昆虫及び植物損傷性線虫防除のための使用法
CH673557A5 (pl)
JPS59196836A (ja) 3−フエノキシベンジル−(2−フエニル−2,2−アルキレン−エチル)エ−テル及び−チオエ−テル,並びに該化合物を含有する有害生物防除剤
EP0179020A2 (de) Thioxanthene in der Schädlingsbekämpfung
WO1995016354A1 (en) Method of combating termites and other wood destructive insects
DE3544436A1 (de) Neue dioxide
US2841522A (en) Fungicidal chloronitrobenzoic acid ester composition and method of using same
US2442760A (en) Dichlorodiphenyltrichloroethane and cyclohexyldiphenylether insecticidal composition
PL153033B1 (pl) Środek owadobójczy i/lub roztoczobójczy
EP1112688B1 (en) A method to control termites
CA1205484A (en) Protection of crops against soil pests employing an alkylbenzyl cyclopropane carboxylate, novel cyclopropane carboxylates, and compositions containing them
JPS5946206A (ja) 相乗性殺虫剤組成物
EP0145662A2 (de) Isothioharnstoffe
US3641245A (en) Synergistic insecticidal mixture containing benzothiazolines and insecticidal use of the mixture
JPS5811842B2 (ja) サツダニザイ
US5216016A (en) Insecticidal composition
JPS63179864A (ja) 新規なジヒドロチアジアゾール及びこれを含有する有害生物防除剤
KR960000550B1 (ko) 상승작용성 조성물 및 벼에서의 선택적 잡초 방제방법
JPS6115879A (ja) 新規なn‐フエニル‐n‐テトラヒドロピラニル‐n‐ベンゾイル尿素、その製法及び該化合物を含有する有害生物防除剤
KR800001637B1 (ko) 카르복실산 에스테르의 제조 방법