PL155071B1

PL155071B1 - Shaft furnace charging system

Info

Publication number: PL155071B1
Application number: PL1986258408A
Authority: PL
Priority date: 1985-03-15
Filing date: 1986-03-13
Publication date: 1991-10-31
Also published as: ATE37200T1; LU85811A1; DE3660723D1; CN1004230B; KR860007384A; KR930009385B1; JPS61264113A; SU1498395A3; CA1263231A; EP0196486B1; BR8601267A; JPH0735524B2; EP0196486A1; IN164440B; UA8328A1; CN86101639A; US4728240A

Description

RZECZPOSPOLITA OPIS PATENTOWY 155 ©71

POLSKA

URZĄD

PATENTOWY

RP

Patent dodatkowy do patentu nr--·—

Zgłoszono: 86 03 13 (P. 258408)

Pierwszeństwo: 85 03 15 Luksemburg

Zgłoszenie ogłoszono: 88 05 26

Opis patentowy opublikowano: 1992 04 30

Int. Cl.⁵ F27B 1/20 C21B 7/20 nmiw βδύίΠ

Twórca wynalazku —

Uprawniony z patentu: Paul Wurth S. A.,

Luksemburg (Luksemburg)

Układ załadowczy pieca szybowego

Niniejszy wynalazek dotyczy układu załadowczego pieca szybowego zawierającego urządzenie rozprowadzające wsad z zasypową rynną obrotową albo uchylną, zasobnik do magazynowania zamontowany w osi pionowej pieca, którego otwór wysypowy do rynny jest zamknięty przez organ dozujący, który zwiększa i zmniejsza jego prześwit symetrycznie wokół wymienionej osi pionowej.

Układ tego rodzaju jest znany ze zgłoszenia na patent europejski nr A-0062770. Układy zbudowane niedawno zgodnie z tym zgłoszeniem patentowym dowiodły, że nastąpiło ostateczne rozwiązanie problemu wynikającego z potrzeby zastosowania ukośnej rynny zasypowej wsadu w znanych układach z dwoma zasobnikami do magazynowania, postawionymi obok siebie i działającymi przemiennie.

Jeżeli ten nowy układ pozwolił na rozwiązanie problemu znanego od zaistnienia układów załadowczych z zasypową rynną obrotową, to jednakże stwarza ona inny problem, wynikający ze stopnia granulacji wsadu, jako że częstki rudy żelaza albo cząstki koksu mają zmienną granulację. A więc zostało stwierdzone, że wykonuje się wskutek wypełnienia przesiewaczy i zasobników do magazynowania, segregacji wsadu dokładnie według tej granulacji. Ponadto, zjawisko segregacji jest przyspieszone przez wysyp. Ta segregacja wynika z wielu czynników, których efekty się kumulują.

Jedna z racji tej segregacji jest taka, że wskutek wypełnienia szybu pieca formuje się naturalny stożek usypowy wokół punktu zsypowego. Cząstki większe i cięższe mają tendencję do staczania się wzdłuż ukośnych ścian tego stożka pod działaniem ich ciężaru ku regionom peryferyjnym szybu. Z drugiej strony, cząstki najmniejsze zwane miałem mają tendencję do pozostawania w regionie centralnym stożka usypowego.

Jeżeli wskutek wypełnienia, formuje się naturalny stożek usypowy, z drugiej strony wskutek przesypu następuje zjawisko odwrotne, to znaczy, że cząstki w regionie centralnym mają tendencję do przetaczania się i ściślejszego stłaczania dla uformowania powierzchni usypiska w kształcie „V“.

Ponadto, w zjawisku wypełniania i przesypu, cząsteczki miału mają tendencję do gromadzenia się w większe skupiska na dnie szybu biorąc pod uwagę, że z powodu ich faktury mogą one ślizgać się między cząstkami bardziej objętościowymi. Trzecia racja jest taka, że wskutek zsypywania się

155 071 wsadu do szybu, zwłaszcza na początku fazy wypełniania, pewna ilość większych cząstek rozbija się na wiele części, tworząc w ten sposób miał.

Wynikiem wszystkich tych czynników jest to, że w początkowej fazie zasypywania wsadu z zasobnika proporcja miału jest dużo większa niż na końcu zasypywania, gdzie proporcja cząsteczek o większej objętości staje się większa. Z tego wynika, że jeżeli stosuje się zasobnik nad szybem pieca dla położenia jednej warstwy na całej górnej powierzchni załadowczej i jeżeli w wyniku tego opisze się za pomocą rynny obrotowej, spiralę albo okręgi współśrodkowe na zewnątrz ku strefie centralnej, koncentracja miału jest dużo większa w strefach peryferyjnych niż w strefie centralnej wokół pionowej osi pieca, co najczęściej nie odpowiada metalurgom.

Jeżeli konsekwencje tego zjawiska segregacji pozostają w granicach dopuszczalnych w układach o dwóch zasobnikach ustawionych obok siebie działających przemiennie, manifestują się one bardziej w układach o wysokiej wydajności, rodzaju opisanego powyżej z zasobnikiem centralnym o dużej pojemności i zasobnikiem dodatkowym ponad nim. A więc biorąc pod uwagę chęć uniknięcia kłopotów, wzrost pojemności powinien być osiągnięty przez wzrost średnicy zasobnika. Jest oczywiste, że wzrost średnicy wzmocni efekty segregacji, tak że konsekwencje tego stają się coraz bardziej niekorzystne w miarę jak objętość pieca, na którym jest montowany układ załadowczy wzrasta.

Celem niniejszego wynalazku jest rozwiązanie nowego układu załadowczego pieca szybowego rodzaju opisanego na wstępie, który zawiera środki skutecznie zmniejszające segregację.

Dla osiągnięcia tego celu układ załadowczy według niniejszego wynalazku charakteryzuje się tym, że zasobnik do magazynowania i organ dozujący, ruchome według osi pionowej, są zamontowane wewnątrz szczelnej obudowy, która jest ustawiona pod co najmniej dwoma przesiewaczami, każdy z uszczelniającym zaworem od góry i od dołu, i tym, że zasobnik i dolna część każdego z przesiewaczy są w kształcie smukłego leja, którego stożkowa ścianka tworzy kąt mniejszy lub równy 30° z osią pieca.

Wymieniony układ jest korzystnie zestawiony z trzech przesiewaczy, ażeby można było zmniejszyć objętość każdego z nich, a także dla zapewnienia lepszej ciągłości załadowania, to znaczy dla zmniejszenia, tak jak to jest możliwe, martwych czasów. Średnica maksymalna każdego przesiewacza jest korzystnie mniejsza niż 3 metry. Zasobnik do magazynowania jest korzystnie przenoszony przez rolki wsporcze i prowadzące, które obracają się na kołowej szynie przytwierdzonej do ścianki obudowy szczelnej i ulega działaniu mechanizmu napędowego dla dokonania obrotu wokół osi pionowej pieca. Skrzynki antysegregacyjne są przewidziane korzystnie zarówno w przesiewaczach, jak w zasobnikach, ażeby zapewnić lepsze wypełnienie, a zwłaszcza zagwarantować równiejszy rozdział cząstek o różnej granulacji.

Rozwiązanie według wynalazku pozwala na skuteczne zmniejszenie segregacji albo jej efektów, a mianowicie przez małą średnicę przesiewaczy i zasobnika oraz ich smukły kształt, obrót zasobnika wokół osi pionowej oraz skrzynki antysegregacyjne.

Inne szczegóły i cechy układu załadowczego według wynalazku będą uwidocznione w przykładach wykonania na załączonym rysunku, na którym fig. 1do 3 pokazują schematycznie widoki z boku, częściowo w przekroju trzech przykładów wykonania, które różnią się urządzeniami do napełniania przesiewaczy, przy czym fig. la pokazuje przekrój poziomy w płaszczyźnie przekroju a-a z fig. 1, a fig. 4 pokazuje schemat chronologiczny różnych operacji załadowczych.

Fig. 1 do 3 pokazują zasadniczo ten sam układ załadowczy, który jest wsparty na konstrukcji szkieletowej posadowionej na głowicy pieca szybowego 12, w której jest zamontowana obrotowa albo uchylna rynna zasypowa 14 do rozprowadzania wsadu. Zasobnik do magazynowania 16 jest zamontowany symetrycznie wokół pionowej osi 0 pieca nad pionowym kanałem zasilającym 18 wychodzącym na rynnę zasypową 14. Zasobnik 16 według wynalazku ma kształt wysmukłego leja, którego stożkowa ścianka tworzy kąt mniejszy albo równy 30° z osią 0, i którego średnica maksymalna nie przekracza 4- 5 metrów w jego górnej częci. Zasobnik do magazynowania 16 jest przykryty przez szczelną obudowę 20 utrzymywaną przez konstrukcję 10. Zasobnik 16 obraca się wewnątrz obudowy 20 wokół osi pionowej 0. Dlatego zasobnik 16 jest wyposażony w kilka, na przykład cztery rolki toczne 22, które toczą się po szynie kołowej 26 wewnątrz obudowy 20. Inne rolki 24 o pionowej osi obrotu eliminują przesunięcie poziome podczas toczenia na obrzeżu

155 071 wewnętrznym szyny 26. Zasobnik 16 wydłuża się ku dołowi przez króciec wysypowy 28, wyposażony w organ dozujący 30 dla regulowania zasypywania wsadu z zasobnika 16 na rynnę 14. Organ dozujący 30 jest utworzony przez dwie szczęki, korzystnie w kształcie pokryw, które zamykają się i otwierają synchronicznie w kierunku przeciwnym w stosunku do osi, w sposób określający otwarcie wysypu symetrycznego wokół osi 0. Uruchamianie tych pokryw może być wykonane w sposób znany, przez szynę kołową 32, która może być zamontowana i opuszczona z zewnątrz, i w której toczą się rolki prowadzące zamontowane na ramionach każdej z pokryw, co pozwala na uruchomienie organu dozującego podczas obrotów zasobnika 16 przez przesunięcie pionowe szyny 32. Dla uniknięcia nadmiernej penetracji gorących gazów do obudowy 20, jej część dolna jest również lejowata dla ukształtowania nad króćcem wysypowym 28 możliwie jak najmniejszego zwężenia dla zapewnienia możliwie najwęższej szczeliny między ścianką obudowy 20 i ścianką zasobnika 16. Jest możliwe zaopatrzenie zwężenia 34 w przyczepną osłonę dla uniknięcia przejścia gazów z pieca. Jako rozwiązanie alternatywne do obudowy 20 kierowany jest gaz obojętny pod ciśnieniem dla utworzenia poprzez zwężenie 34 prądu zstępującego w przeciwnym kierunku, który przeszkodzi uchodzeniu gazów z pieca.

Na obudowie 20 jest wzniesiony zespół przesiewaczy przedstawiony w przykładzie według fig. 1 w układzie trójkątnym składający się z trzech pojedynczych przesiewaczy 36,38,40 (przesiewacz 40 nie jest pokazany na rysunku) wspartych indywidualnie na konstrukcji szkieletowej. Połączenie między każdym z przesiewaczy 36,38 i 4O.a zasobnikiem 16jest wykonane odpowiednio poprzez klatki 42, 44, 46 z zaworami ( patrz również fig. la), które zamyka organ dozujący 48 i zawór uszczelniający 50. Organ dozujący 48 jest również utworzony korzystnie, przez dwie szczęki koliste, obracające się przez symetryczne zadziałanie wokół pionowej osi każdego przesiewacza. Organ dozujący 48 oraz dolny króciec wysypowy, z którym współpracuje, są korzystnie szerokie jak to jest tylko możliwe, ażeby zapewnić szybki przesyp z przesiewaczy do zasobnika 16. Każdy z przesiewaczy 36, 38, 40 powinien być również wyposażony w górny zawór uszczelniający 52 dla umożliwnienia utrzymania zwiększonego ciśnienia w przesiewaczach podczas przesypywania wsadu do zasobnika oraz do ich odpowietrzania podczas załadowywania. Między obudową 20 i głowicą pieca 12 znajduje się szczelny kompensator 54. Kompensatory 54 i 56 pozwalają na indywidualne ważenie obudowy 20 z zasobnikiem 16 oraz każdego z przesiewaczy 36, 38 i 40. Ważenie jest dokonane w sposób znany przez czujniki wagowe, np. magneto-sprężyste 58 i 60, przedstawione schematycznie, unoszące odpowiednio obudowę 20 oraz każdy z przesiewaczy 36, 38 i 40. Dzięki tym indywidualnym ważeniom można określić zawartość zasobnika 16 oraz zawartość każdego z przesiewaczy 36, 38 i 40 i sterować automatycznie otwarciem organów dozujących dla ich napełnienia i opróżnienia. Wsad do pieca wprowadzany jest przez przenośnik taśmowy 62, który go przesypuje do zasobnika przestojowego 64, w którym przesyp jest kontrolowany przez organ dozujący 66, jak to przedstawia przykład wykonania na fig. 1. W dole od tego zasobnika 64 znajduje się lej obrotowy 68, który zapewnia sukcesywnie połączenienie między zasobnikiem 64 i każdym z przesiewaczy 36, 38 i 40.

W przykładzie wykonania według fig. 2, przenośnik taśmowy 62 również przesypuje wsad do zasobnika przestojowego 70. W tym przykładzie wykonania, lej z fig. 1 jest zastąpiony poprzez trzy stałe króćce 72, łączące zasobnik 70 z każdym z przesiewaczy 36,38 i 40. Każdy z tych króćców 72 jest połączony w przedstawionym przykładzie wykonania i ma kilka organów dozujących 74. Jednakże, w miejscu przewidzianych trzech organów dozujących, jest możliwe przewidzenie jednego organu dozującego na przecięciu króćców 72 i zasobnika 70. To rozmieszczenie pozwala ponadto na całkowite opróżnienie króćców 72.

W przykładzie wykonania zaproponowanym na fig. 3 przenośnik taśmowy 62 przesypuje również wsad do zasobnika przestojowego 76,w którym otwór wysypowy jest kontrolowany organem dozującym 78. W zasobniku 76 wsad wpada na drugi przenośnik taśmowy 80, który jest zamontowany na ramie zdolnej do obracania się wokół osi równoległej do osi pionowej 0. Długość czynna przenośnika 80 jest ponadto zmienna, gdyż bęben głowicy 84 może być przesuwany siłownikiem 86 w kierunku wzdłużnym, a napinanie taśmy przenośnika jest zapewnione przez swobodną rolkę przesuwną 88. W ten sposób przenośnik 80 może przesypywać wsad do każdego z przesiewaczy 36, 38 i 40.

155 071

Jak wzmiankowano na wstępie głównym celem wynalazku jest usunięcie segregowania albo co najmniej zmniejszenie jego efektów. Jednym z czynników przyczyniającym się do realizacji tego celu jest zastąpienie pojedynczego zasobnika o dużej objętości, takiego jak w zgłoszeniu na patent europejski nr A-0062770, przez cztery zasobniki o małej średnicy. Na przykład w korzystnym sposobie wykonania objętość każdego z przesiewaczy 36,38 i 40 oraz objętość zasobnika 16 jest nie większa od 20 m³, w porównaniu z objętością 80 m³ z wcześniej cytowanego zgłoszenia europejskiego. Ponadto, każdy z przesiewaczy oraz zasobnik 16 mają kształt bardzo wysmukły, kąt ich stożkowej ścianki z osią pionową nie przekracza 30°. Byłoby ideałem, gdyby zasobniki były o przekroju prostokątnym, których pole przekroju byłoby równe polu przekroju króćca wysypowego. Jednakże jest to trudne do zrealizowania z powodu wzrostu wysokości, która musiałaby nastąpić. Trzeba w konsekwencji znaleźć kompromis między dysponowaną wysokością a przekrojem przesiewaczy i zasobnika do magazynowania.

W każdym z przesiewaczy 36,38 i 40 zamontowano znaną skrzynkę antysegregacyjną 90. Taka skrzynka zmniejsza segregację podczas wypełniania i sprzyja przepływowi bardziej ujednoliconemu podczas opróżniania. W zasobniku 16 znajduje się również centralna skrzynka antysegregacyjna 94, a ponadto górna skrzynka pierścieniowa 92. Te skrzynki zmniejszają toczenie się cząstek i sprzyjają rzucaniu miału na ściankę, podczas gdy bez obecności skrzynek mają one tendencję do gromadzenia się na długości osi 0. Obrót zasobnika 16 zmniejsza również w pewnej mierze segregację. Jednakże, istotnym celem tego obrotu jest zapewnienie dokładnego wypełnienia zasobnika 16. Ten obrót, który dokonuje się z szybkością 6 do 8 obrotów na minutę pozwala na przesypanie zawartości przesiewacza do zasobnika 16 wzdłuż linii załadowczej 96 z lekkim tylko wydrążeniem w strefie centralnej.

Obecnie będzie opisany sposób załadowywania pieca z układem załadowczym o trzech przesiewaczach o 20 m3 każdy i zasobnikiem 30 m3.

Dane wyjściowe są następujące: zdolność produkcyjna dużego pieca: 10.000 ton surówki/dzień współczynnik wydajności: 1,3 maksymalna wydajność: 1,3 X 10.000 = 13.000 ton surówki/dzień średnica wielkiego pieca: 10 m objętość jednej warstwy wsadu o grubości 1 m w wielkim piecu: T · 5² X 1=80 m³ = objętość 4 przesiewaczy liczba cykli załadowczych na dzień: 13.000: 80 = 163 liczba cykli dla kolejnych warstw sukcesywnych koksu i rudy: 163 X 2: 326 czas dyspozycyjny dla każdego cyklu w ciągu doby (24 godz.):

24X60X60 = 265 sek.

326 czas potrzebny na otwarcie i zamknięcie organu dozującego 30 trwający po 13 sek.:

2X13 = 26 sek.

realny czas w dyspozycji dla każdego cyklu w ciągu doby: 265 - 26 = 239 sek.

regulowany przepływ przez organ dozujący 30: 80/239 sek. = 0,335m³/sek.

Schemat załadowczy z fig. 4 jest wykonany w zestawieniu 4 wykresów z tą samą bazą czasową. Wykres I pokazuje kolejne fazy trwania przez 265 sekund każdego ładowania do wielkiego pieca kolejno, koksu i rudy. Wykres II przedstawia opróżnianie trzech przesiewaczy, które były już przedstawione przez ich oznaczniki numerowe 36,38 i 40, ale dla ułatwienia są oznaczone literami A, B i C. Wykres III przedstawia ładowanie trzech przesiewaczy A, B, C, podczas gdy wykres IV przedstawia zasilanie koksem i rudą za pomocą przenośnika taśmowego przesiewaczy.

Pierwsze 13 sekund są zarezerwowane na otwarcie organów dozujących 30 do położenia odpowiadającego przesypowi 0,335 m³ na sekundę wsadu. W czasie odejścia t = 0 zawory uszczelniające i organy dozujące przesiewacza A są otwarte, a podczas 13 sekund zawartość przesiewacza A jest przeniesiona całkowicie do zasobnika 16 (patrz wykres II). W tym czasie kończy się wypełnianie przesiewacza B i zaczyna wypełnianie przesiewacza C (patrz wykres III), mimo, że przenoszenie jednej warstwy zawierającej 80 m³ przez przenośnik taśmowy (patrz wykres IV) trwa.

155 071 5

W przedstawionym przykładzie założono, tytułem przykładu, że ułoży się najpierw warstwę koksu, co jest oznaczone czarną grubą kreską.

Po 13 sekundach rozpoczyna się przesyp koksu na rynnę rozprowadzającą z szybkością 0,335 m^{1 2 3} na sekundę. Przesiewacz A, który jest teraz opróżniony ze swojej zawartości może być przygotowany na następne wypełnianie. W wyniku tego, jego organ dozujący i zawór uszczelniający dolny są zamknięte i przeprowadza się jego przewietrzanie. Gdy stała waga obudowy 20 i zasobnika 16 wskazuje, że wartość jej zeszła do pewnego poziomu, przesypuje się, również w 33 sekund, zawartość przesiewacza B do zasobnika 16, podczas gdy przesyp jej trwa. Wypełnianie przesiewacza C, które trwa, również następuje w swoim czasie i jak tylko jest ono wypełnione, przesiewacz A, którego zawór uszczelniający górny właśnie został otwarty otrzyma teraz ostatnie 20 m³ koksu z przenośnika taśmowego. Podczas wypełniania przesiewacza A wywiera się zwiąkszone ciśnienie na przesiewacz C, a gdy poziom w zasobniku 16 dostatecznie spadnie przesyła się zawartość z przesiewacza C do zasobnika. Gdy przesiewacz A jest wypełniony poddaje się je również podwyższonemu ciśnieniu, mając na względzie przesłanie jego zawartości do zasobnika 16. Jakkolwiek będzie to dokonane, zawartość przesiewacza A będzie opróżniona do zasobnika dwa razy, a zawartość każdego z przesiewaczy B i C jeden raz, bądź 4 X 20 = 80 m³. Te 80 m³ koksu jest złożone w ciągu 252 sekund w- jednej jednolitej warstwie metrowej, skoncentrowanej w koło od zewnątrz ku środkowi załadowywanej powierzchni w szybie wielkiego pieca. Po tych 252 sekundach organ dozujący 30 zasobnika 16 jest zamknięty dla przygotowania cyklu ładowania rudy. Ten cykl ładowania rudy właściwie już się rozpoczął na górnym poziomie przez przenośnik taśmowy 62 unoszący ładunek 80 m3 rudy i wypełnienie przesiewaczy B i C. W końcu pierwszego cyklu, to znaczy po 265 sekundach przekazuje się podczas 33 sekund zawartość rudy z przesiewacza B do zasobnika 16 i w tym samym czasie zestraja się otwarcie organów dozujących w położenie przesypowe odpowiadające szybkości 0,335 m3 na sekundę. Podczas gdy przesiewacz B jest opróżniony operacja wypełniania przesiewacza C kończy się, a zaczyna się operacja wypełniania rudą przesiewacza A. Po 33 sekundach zaczyna się cykl ładowania rudy. To ładowanie jest analogiczne do załadunku koksu to znaczy, że opróżnia się sukcesywnie z zawartości przesiewacze B-C, A i B za każdym razem jak waga zasobnika 16 tego wymaga.

Figura 4 ilustruje inną korzyść urządzenia według wynalazku w stosunku do znanych urządzeń opisanych w zacytowanym wcześniej zgłoszeniu europejskim. W efekcie, jak nam pokzuje wykres I załadowanie jest quasi-ciągłe, bowiem jest przerwa zatrzymująca na 26 sekund między każdym cyklem dla uruchomienia organu dozującego zasobnika. W każdym razie jest trudne do urzeczywistnienia dokonanie załadowywania ciągłego na 300% biorąc pod uwagę, że po ułożeniu każdej warstwy potrzebne jest przerwanie załadunku dla naprawienia rynny zasypowej w szybie pieca i rozpoczęcia nowej warstwy na obwodzie.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Układ załadowczy pieca szybowego zawierający urządzenie rozprowadzające wsad z zasypową rynną obrotową albo uchylną, zasobnik do magazynowania zamontowany w osi pionowej pieca, którego otwór wysypowy do rynny jest zamknięty przez organ dozujący, który zwiększa i zmniejsza jego prześwit symetrycznie wokół wymienionej osi pionowej, znamienny tym, że zasobnik do magazynowania (36) i organ dozujący (30), obrotowe wokół osi pionowej (0), są zamontowane wewnątrz szczelnej obudowy (20), która jest ustawiona pod co najmniej dwoma przesiewaczami zaopatrzonymi, każdy, w górne zawory uszczelniające (52), przy czym zasobnik (36) i dolna część każdego z przesiewaczy mają kształt zbieżnego leja, którego stożkowa ścianka tworzy kąt 30° z osią pionową (0) pieca.
2. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że obudowa (20) jest ustawiona pod trzema przesiewaczami (36, 38, 40).
3. Układ według zastrz. 1 lub 2, znamienny tym, że maksymalna średnica zasobnika (36) i każdego z przesiewaczy (36, 38, 40) jest mniejsza lub równa 3 metry.

155 071
4. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że zasobnik do magazynowania (16) jest zawieszony obrotowo na rolkach wsporczych i prowadzących (22), na szynie kołowej (26) przytwierdzonej do ścianki obudowy (20) i posiada mechanizm napędowy dla obrotu wokół osi pionowej (0) pieca.
5. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że w pobliżu środka każdego z przesiewaczy (36, 38, 40) i zasobnika (16) są zamontowane skrzynki antysegregacyjne (90, 94).
6. Układ według zastrz. 5, znamienny tym, że w części górnej zasobnik (16) wyposażonyjest w dodatkową skrzynkę (92) antysegregacyjną, o kształcie pierścieniowym, pod otworami wysypowymi klatek (42, 44, 46) z zaworami uszczelniającymi (50), każdego z przesiewaczy (36, 38, 40).
7. Układ według zastrz. 6, znamienny tym, że korzystnie trzy klatki (42, 44,46) z zaworami przygotowującymi łączące każdy z przesiewaczy (36, 38, 40) z zasobnikiem (16) w obudowie (20) stanowią osłonę gazoszczelną każdego z organów dozujących (48) i zaworów uszczelniających (50).
8. Układ według zastrz. 7, znamienny tym, że każda z klatek (42,44,46) ma kompensatory (56) przewidziane między nimi i obudową (20) z kompensatorem (54), a korzystnie trzy przesiewacze (36,38,40) spoczywają na oddzielnych czujnikach wagowych korzystnie magnetosprężystych(60), dla indywidualnego ich ważenia, z tym, że obudowa (20) spoczywa na czujnikach wagowych, korzystnie magnetosprężystych (58), dla ważenia zasobnika (16) i obudowy (20).
9. Układ według zastrz. 8, znamienny tym, że przesiewacze (36, 38, 40) usytuowane są pod zasobnikiem przestojowym (64), z lejem obrotowym (68) zapewniającym kolejne zasypywanie wsadem każdego z przesiewaczy (36, 38, 40).
10. Układ według zastrz. 8, znamienny tym, że trzy przesiewacze usytuowane są pod zasobnikiem przestojowym (70), którego dno wyposażone jest w trzy przymocowane na stałe króćce przepływowe (72) łączące do załadunku wsadem zasobnik (70) z każdym ż przesiewaczy (36, 38, 40).
11. Układ według zastrz. 8, znamienny tym, że trzy przesiewacze usytuowane są pod obrotowym przenośnikiem taśmowym (80) z przesuwnym bębnem głowicy (89) wokół osi równoległej do osi pionowej (0) pieca.
12. Układ według zastrz. 11, znamienny tym, że bęben głowicy (84) przenośnika taśmowego (80) uruchamiany jest ślizgowo siłownikiem (86) w kierunku podłużnym.

I

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 100 egz.

Cena 3000 zł