PL155264B1 - Unloading station - Google Patents

Description

RZECZPOSPOLITA OPIS PATENTOWY 155 264 POLSKA

URZĄD

PATENTOWY

RP

Patent dodatkowy do patentu nr-Zgłoszono: 87 03 09 (P. 264552)

Pierwszeństwo--Zgłoszenie ogłoszono: 88 10 13

Opis patentowy opublikowano: 1992 05 29

Int. Cl.⁵ E21F 13/06 B65G 67/44

Twórcy wynalazku: Jan Bednarz, Zdzisław Mencel, Jerzy Janicki,

Tadeusz Sędkiewicz, Witold Szczepanik, Bertold Libardi, Adam Owiński, Kazimierz Furmanik, Kazimierz Kulig, Stanisław Łusicki, Krzysztof Lorenc, Zdzisław Sagała, Stanisław Łuczak, Zbigniew Styś, Ewald Bereska

Uprawniony z patentu: Kopalnia Węgla Kamiennego „Krupiński¹¹ w Suszcu, Suszec (Polska)

Stacja rozładowcza

Przedmiotem wynalazku jest stacja rozładowcza kopalnianych wozów z uchylnym dnem.

Znane stacje rozładowcze kopalnianych wozów z uchylnym dnem mają pod torem komorę, do której jest wysypywany ładunek z wozu po uchyleniu dna. W celu umożliwienia uchylenia dna wozu jedna z szyn toru w obszarze stacji jest usunięta, a druga z szyn jest odgięta ku dołowi i przesunięta krzywoliniowo w bok, aż w skrajnym obszarze zakrzywienie sięga linii sąsiedniej szyny tego toru. Szynowe koło wozu toczące się po tej szynie opada wraz z dnem, które to dno z przeciwległej strony w stosunku do opadającego koła jest zawiasowo zamocowane do ładunkowej skrzyni wozu. Dno uchyla się zatem na bok i przez powstałą szczelinę ładunek wypada z wozu do komory pod torem. W tym obszarze po obydwu bokach toru są umieszczone rolkowe tory, po których przetaczają się wozy wspierając się o rolki ładunkowymi skrzyniami. Przeciąganie pociągu przez stację rozładowczą odbywa się bądź przez wpychanie pociągu na stację przez lokomotywę, bądź pociąg jest przeciągany liną kołowrotu przez stację.

Niedogodnością znanej stacji rozładowczej jest niemożliwość przeciągania przez stację rozładowczą pociągu przez lokomotywę, gdyż przejazd lokomotywy po rolkowych torach umieszczonych wzdłuż stacji oznacza utratę kontaktu kół lokomotywy z odgiętą ku dołowi szyną. Napędowe urządzenie lokomotywy nie spełnia więc swego zdania. Inna nieodogodność znanej stacji rozładowczej wynika z jego jednej szyny odgiętej ku dołowi. Wymaga to zawsze odpowiedniego ustawienia pociągu wjeżdżającego na stację rozładowczą. Kopalniane wozy pociągu muszą najeżdżać na stację tak, aby zawiasy mocujące uchylne dno do ładunkowej skrzyni znajdowały się po przeciwnej stronie niż szyna toru odgięta ku dołowi. W przeciwnym razie dno wozu nie uchyli się a wóz nie zostanie rozładowany.

Stacja rozładowcza według wynalazku ma co najmniej jeden z odcinków toru szynowego przed wysypem opadający ku stacji. Przy tym korzystnie odcinek opadającego toru przed wysypem

155 264 ma co najmniej długość pociągu. Ponadto w obszarze wysypu stacji obydwie szyny szynowego toru są odgięte krzywkowo ku dołowi i zarazem odgięte w obszar linii wyznaczonej przez szynę sąsiednią. Tak więc szyny szynowego toru tworzą w obszarze wysypu stacji dwie krzywe symetryczne wzajemnie przecinające się dwukrotnie.

Opadający odcinek szynowego toru przed wysypem powoduje, że pociąg ciągniony przez lokomotywę najeżdża na stację wpierw lokomotywą pod działaniem siły bezwładności i poziomej siły składowej ciężaru całego pociągu. Suma tych sił przepycha lokomotywę na drugą stronę wysypu, mimo że lokomotywa utraciła kontakt swych kół z szynowym torem i nie może poruszać się własnym napędem. Jest więc korzystne, aby odcinek opadającego toru pod nasypem miał co najmnej długość pociągu. Obydwie odgięte ku dołowi szyny toru powodują, że na stację można wjeżdżać pociągiem dowolnie ustawionym. Dzięki bowiem obydwu odgiętym szynom dna kopalnianych wozów zawsze uchyla się i wóz opróżni się z ładunku.

Stację rozładowczą według wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z boku wysypu stacji, fig. 2 - wysyp w widoku z góry, fig. 3 -poprzeczny przekrój wysypu z ustawionym wozem, gdzie linią przerywaną pokazano dno wozu opuszczaone, fig. 4 - widok z boku schematycznie ukazanych szynowych torów w obszarze rozładowczej stacji.

Stację rozładowczą tworzą wysyp S oraz dojazdowe tory U i T, z których co najmniej jeden opada ku wysypowi S. W przykładzie wykonania pokazanemu na fig. 4 ku wysypowi S opada dojazdowy tor U, a dajazdowy tor T jest poziomy. Dojazdowy tor U łączy się następnie z poziomym torem D. W obszarze wysypu S pod szynowym torem 1, 2 jest komora 3, do której wysypuje się ładunek przewożony przez kopalniane wozy 4. Wzdłuż wysypu S, po bokach komory 3 są usytuowane wydłużone belki 5, do których są zamocowane krążki 7. Osie krążków 7 są usytuowane prostopadle do osi szynowego toru 1, 2 i wznoszą się nad szynami 1, 2 na taką wysokość, aby kopalniany wóz 4 stojący na szynach 1, 2 najeżdżał ślizgowymi powierzchniami 6 na krążki 7. Wzdłużne belki 5 rozciągają się na całą długość wysypu S. W obszarze wysypu S szyna 1 usytuowana poziomo przy końcach wysypu S i równoległe do szyny 2 odgina się ku dołowi w głąb komory i zarazem w bok, aż skrajnie zajmie położenie wzdłuż linii wyznaczonej przez szynę 2.

Na figurze 1 i figurze 2 odcinki szyny 1 opadające i odgięte oznaczono cyfrą 9, a odcinek leżący w linii szyny 2 oznaczono cyfrą 10. Podobnie jest ukształtowana szyna 2 w obszarze wysypu S będąc lustrzanym odbiciem szyny 1. W rezultacie więc szyny 1 i 2 krzyżują się dwukrotnie w punktach 11.

Pociąg ciągniony przez lokomotywę zbliża się do stacji odcinikiem D toru, wyjeżdżając na nachylony odcinek U. Na tym odcinku działa na pociąg siła pociągowa lokomotywy i pozioma składowa ciężaru lokomotywy, wozów tworzących pociąg i ładunku. Siła ta wypypcha lokomotywę w obszar wysypu S. Lokomotywa wtacza się na krążki 7 i po nich przetacza się na drugą stronę wysypu S. Gdy lokomotywa znajduje się w obszarze wysypu S jej ruch jest wywołany siłą pochodzącą od wozów i ładunku znajdujących się na nachylonym odcinku toru U. Za lokomotywą wjeżdżają kolejno wozy na wysyp S pchane składową ciężaru pociągu i ciągnione przez lokomotywę, która osiągnąwszy przeciwną stronę wysypu S ponownie uzyskała kontakt szynowy 1,2. Wóz najeżdża ślizgowymi powierzchniami 6 na krążki 7 i jest przez te krążki podtrzymywany. W tym czasie koła 13 tracą kontakt z szyną 2, która jest obniżona. Natomiast koła 12 toczą się po szynie 1, która obniża się. W wyniku tego dno 14 wozu obraca się wokół zawiasów 15, a przez powstałą szczelinę ładunek z wozu 4 przesypuje się do komory 3. Dalszy ruch wozu 4 wzdłuż wysypu S powoduje, że unosząca się na odcinku 9 szyna 1 powoduje dociśnięcie dna 14 do wozu 4. Wóz 4 zjeżdża z wyspu S z zamkniętym dnem. Opis działania stacji dotyczy sytuacji gdy wozy 4 wjeżdżają na stację mając zawiasy 15 nad szyną 2. Działanie ma taki sam przebieg przy odwrotnym ustawieniu wozu 4, to jest zawiasem 15 nad szynę 1.

155 264

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Stacja rozładowcza kopalnianych wozów z uchylonym dnem zaopatrzona po obu bokach toru w rolkowe tory, a szyny toru są odgięte ku dołowi, znamienna tym, że ma co najmniej jeden z odcinków (U) toru szynowego przed wysypem (S) opadający ku wysypowi (S).
2. 2. Stacja rozładowcza według zastrz. 1, znamienna tym, że ma w obszarze wysypu (S) obydwie szyny (1,2) szynowego toru odgięte krzywokowo ku dołowi i zarazem w obszar linii wyznaczonej przez szynę (1,2) sąsiednią, tak że obydwie szyny (1,2) szynowego toru tworzą w obszarze wysypu (S) dwie symetryczne krzywe wzajemnie się przecinające dwukrotnie.
3. 3. Stacja rozładowcza według zastrz. 1. znamienna tym, że opadający odcinek (U) szynowego toru przed wysypem (S) ma długość co najmniej równą długości pociągu.

   figi fig. 2 fig.4

   Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 100 egz.

   Cena 3000 zł