PL157457B1 - Aglomerat palny i wodoodporny oraz sposób jego wytwarzania PL PL - Google Patents

Abstract

1. Aglomerat palny i wodoodporny na bazie materialu palnego dobrze rozdrobnio nego, znamienny tym, ze zawiera rozprowa- dzone wewnatrz jego masy skladowej, skute- czne proporcje odpowiednio przynajmniej jednego spoiwa organicznego wybranego z grupy obejmujacej amidony, pochodne ami- donu, maki, proteiny, celulozy, hemicelulozy i mieszaniny tych produktów, oraz przynaj- mniej jednego srodka krzemoorganicznego nadajacego wodoszczelnosc. 7. Sposób wytwarzania aglomeratu pal- nego, wodoodpornego, znamienny tym, ze selekcjonuje sie material palny dobrze roz- drobniony, spoiwo organiczne i srodek krze- moorganiczny nadajacy wodoszczelnosc, mie- sza sie srodek nadajacy wodoszczelnosc badz z materialem palnym badz ze spoiwem organi- cznym, badz tez z obydwoma produktami lub z ich mieszanina i tak otrzymana mieszanine poddaje sie zabiegowi aglomeracji. Wzór 1 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest aglomerat palny, wodoodporny. Wynalazek dotyczy również sposobu jego wytwarzania i ikmpokycJi materiałowej użytej w tym sposobie.

Wyrażenie “aglomeraty palne* oznacza dowolnę postać fizycznę iateriałów palnych dobrze rozdrobnionych, łatwych do maaipuUacJi i stosow^i^^a w domu lub przemyśle. Można tu przytoczyć na przykład kulki, brykiety i tabletki.

Materiały palne dobrze rozdrobnione, o których mowa w opisie, mogę być dowolnymi substancjami bogatymi w węgiel, na przykład małami lub pyłami węglowymi, miałami z koksu węglowego, miałami z koksu naftowego lub mieszaninami tych produktów. Maaeriały te, a zwłaszcza miały i pyły węglowe sę produkowane w znacznych ilościach w nowoczesnych procesach ekstrakcji i wymywaaia, głównie węgla. Spośród znaczęcych zastosowań tych iateriałów można przytoczyć zwłaszcza ich stosowanie w postaci aglomeratów palnych. Dotychczas zaproponowano różne techniki aglkMeatJi. takich miałów i pyłów, zazwyczaj z użyciem środków pomocniczych lub spoiw dla zapewnienia aglomeratem wystarczajęcej spójności. Spośród tych środków pomikciczyJh lub spoiw najczęściej stosowano smołę z węgla kamiennego, drzewnego lub asfalt naftowy, bitum, lignosulfoniany, gliny, polisacharydy, a wśród nich głównie amidony i pochodne amidonów. Spośród wymienionych spoiw najczęściej stosowana jest smoła z węgla kamiennego. Oednak coraz ostrzejsze wymagania dotyczęce ochrony środowiska powoouję, że obecnie użycie jest nieco mnejsze.

W praktyce, stosowanie sm^^y z węgla kamiennego wymaga poddania otrzymanych aglomeratów obróbce termicznej lub aydymieniu w celu ziniθjtzeiia stężenia zwięzków fenolowych. Zabieg ten pocięga za sobę znaczne zanieczyszczenie atmossery. Ponadto, jeśli wydymmenie nie jest kompletne, to spalanie takich aglomeratów w io(tιienir użycia powoduje wydzielanie się dymów szkoUlawych dla człowieka. Niedogodności te spowodowaty, że w niektórych krajach wprowadzono zakaz stosowania smoły z węgla kamiennego. Podobne niedogodności występuję przy stosowaniu bi-uumu jako spoiwa. Dla poprawy tytjacJi w tym zakresie zaproponowano jako spoiwa lignosulfoniany, zwłaszcza amonowe.

Literatura naukowa dotyczęca stosowania tych produktów jest wyjętkowo obfita. Można tu przytoczyć na przykład radzieckie opisy patentowe nr 983 147, i 010 146, 1 137 103, europejski opis patentowy nr O 097 486, opis patentowy RFN nr 3 227 395, opis patentowy NRD nr 224 331 i opis patentowy St. Zjedn. Ammryki nr 4 666 522.

Okazuje się, że technika agloieeacJi jest dla lignotułkontnnóa złożona i wymaga dużej precyzji. W praktyce konieczne jest: z jednej strony suszenie miałów do ściśle określonej zawartości wilgoci tak, aby mieszanina lignosulkontnnów mogła być aglomerowana, gdyż nadmiar lub niedomiar wody uiieioOliaia tę operaccę, z drugiej strony polimeryzowanie lίgnotulkontnnóa w ściśle okreś^nym profilu temperatury tak, aby ich nie rozpuścić i nadać w ten sposób aglome ratom dobrę zawartość wody. Czas tej ostatniej obróbki termicznej może do 3 godzin, zaś temperatury wymagane do zapewnienia nierozpuszczalności winny być wysoce, zazwyczaj wynoszęce 270 - 450°C w zależności od rodzaju użytych lignotulfonaanów. W zwięzku z tym, technika taka jest kosztowna z punktu widzenia energetycznego. Ponadto przyczynia się ona również do ziaJzgJrgo zanieczyszczania atmosfery, gdyż podczas obróbki termicznej wyddżelaję się tzkodUiwe dymy bogate w kwas siarkowy.

157 457

Dla rozwiązania problemu zanieczyszczenia atmosfery proponowano różne dodatkowe wyposażania do takich instalacji, a zwłaszcza urządzenia do kondennaaji dymów. Jednak w końcu zastąpiono tylko problem zanieczyszczenia atmosfery probenrnem korozji, o której wiadomo, ze jest wyjątkowo trudna do opanowania, zwłaszcza gdy chodzi o traktowanie kondensatów bogatych w kwas siarkowy, nawet przy użyciu stali specjalnych jako MneΓ^j.nłu składowego instalacji do ag^ommemci. Niezależnie od przyczyn i od zastosowanych rozwiązań, niedogodności związane z użyciem lggnosulfonamów powodują, że technika ta jest zawsze kosztowna, jak to podkreślono powwyej. Ponadto, podczas spalania aglomeratów otrzymanych tym sposobem powssają pozossałości siarkowe, które odnajdują sią zwłaszcza w dymach. Zaproponowano sposoby nie posiadające wymnenidnych wyżej niedogodności właściwych smołom, gudronom i ligπosulfonnanom.

W sposobach tych wymnenidne wyżej spoiwa zastąpiono glinami, a zwłaszcza benton^am /opis patentowy St. Zjedn. Ammryki nr 4 025 596 i opis patentowy RFN nr 1 671 365/. Jednakże aglomeraty otrzymane tymi sposobami nie oZpowaadają wszystkim wymaganym charakterystykom, zwłaszcza nie wystarczająca jest ich wytrzymałość mθchaalczna, a zawartość wody za mała. Dlatego też sposoby te nie znalazły w praktyce szerszego zastosowania. Jako spoiwo zaproponowano również amidon, który użyty sam lub w mieszaninie z innymi spoiwami przedstawia szereg korzyści, jak to wynika na przykład z opisu patentowego St. Zjedn. Arnmeyki nr 3 726 652, opisu patentowego RFN nr 3 227 395 lub z europejskiego opisu patentowego nr O 097 486.

Badanie porównawcze tablet kowania przeprowadzone w 1982 roku na Uniwersytecie w Berkeley /K.V.S. Sastry i D.W. Fu^rstemu/ że w stosunku do emul^i asfaltu lub bentonitu, amidon prowadził do lepszych rezultatów w odniesieniu do: wytrzymałości na ściskanie mechanicznθ, odporności na ścieranie, udarności.

W przjciwijństwie do lignosulfonnanóa, amidon nie wymaga specjalnej ostrożności w odniesieniu do wilgotności wyjściowej mieszaniny miały-spoiwo przed ałaścawym etapem aglomeracji. Ponadto,amidon może być stosowany bez ograniczeń w instalacjach przemysłowych zaprojektowanych początkowo dla smły lub buum stanowiących obecnie najciąściej stosowane spoiwa.

amidom nie wymaga wiąc dodatkowych inweesy^i, co wiącej,konserwacja urządzeń ulega ograniczeniu. I wreszcie, spalanie aglomeratów spojonych amidonami nie wytwarza dymów toksycznych i/uub zalieczysiciających atmosferę. Jednakże aglomeraty na bazie amidonu podobnie jak aglomeraty na bazie bentonitu wykazują znaczną wrażliwość na wodą, co uniemodeiwiα przechowywanie ich na świeżym powietrzu i stanowi główną niedogodność. Dla usunięcia tej niedogodności zaproponowano łączenie amidom ze si^oę, asfaleem lub bl.lw^^n lub też powodowanie nierdipuszczalldści amidom za pomocą żywic typu moozilka, fenolowo^onmaZdehydoaych, melamilowo-formnldehyZoaych, ketonowo-formαZjhhydowych bądź ich mieszanin. Żadne z tych rozwiązań nie jest w pełni zndawanające, gdyż w każdym przypadku powssaje problem aydzielanla dymów toksycznych i zanieczyszczających atmosferą podczas spalania tak ot^manych aglomeratów.

Zaproponowano również powlekanie aglomeratów warstewką lub błonką wodoszczelną otrzymaną przez zastosowanie ze^^owanego wosku. Rozawązanie takie, wprawdzie oryginalne, jest kosztowne ze wzglądu na ilości użytego wosku. Rówaljż ochrona przed wilgocią nadana w ten sposób aglomeratom może ulec pogorszeniu, Jeśli w czasie transportu bądą one poddane wstrząsom powodującym uszkodzenie warstewki dchrdnnθj.

Zaproponowano wreszcie /fnlncuaki opis patentowy nr 2 118 741/ traktowanie aglomeratów palnych melasą z buraków lub ługami posiarczanowymi i solą alkaliczną kwasu metyldkrzemdwego. Okazało sią jednak, że tak potrakoowane aglomeraty nie nadawały sią do użycia, gdyż nie wykazywały odporności na wodę.

W związku z powyższym żaden z istniejących sposobów nie pozwala na otrzymanie w warunkach jkolomncznie i ekologicznie dopuszczalnych, aglomeratów palnych posiadających równocześnie zadawalające charakterystyki mechaniczne i odporność na wodę.

Wynalazek ma wiąc na celu usunięcie dotychczasowych niedogodności i dostarczenie aglomeratu palnego odpowaadającego lepiej niż istniejące obecnie różnym wymaganiom praktycznym. Aglomeraty palne wadług wynalazku zawierają,rozprowadzone wewaljrz ich masy składo»^, z jednej strony spoiwo organiczne wybrane z grupy obejmulącej amidony, pochodne amidonu, mąk, proteiny, celulozy, hemmcelulozy i mijaialily tych produktów,oraz z drugiej strony środek kriemoorganiizny nadający im aododaczelność.

157 457

V rezultacie,aglomerat palny i wodoodporny na bazie materiału palnego, doskonale rozdrobnionego według wynalazku jest znamienny tym, że zawiera rozprowadzone wewnntrz jego masy składowej skuteczne proporcje odpowńednio przynajmniej Jednego spoiwa organicznego wybranego z grupy obejmującej amidony, pochodne amidmu, mtk, proteiny, celulozy, hemicelulozy oraz mieszaniny tych produktów i przynajmniej jednego środka krzemoorganicznego nadającego nodokzcielooέć. Skuteczna proporcja oznacza ilość wystarczającą do uzyskania pożądanego efektu.

W korzystnym sposobie realizacji aglomeratu według wynalazku spoiwem organicznym jest amidon lub pochodna amidonu. W innym korzys^ym sposobie realizacji aglomeratu według wynalazku środkiem krzemoorganicznym nadającym wodoszczelność jest związek, którego jednostka strukturalna odpowiada wzorowi 1, w którym R i R , jednakowe lub różne,oznaczają atomy wodoru lub grupy organiczne wybrane spośród grupy metylowej, alkilowej, fluoroalkilowej, ewentualnie podstawionej grupy fenylow^e , winylowej lub ich pochodnych chlorowych, grupy alkoksylowej, acyloksylowee, clkikcauioowej, przy czym związek ten jest korzystnie wybrany z grupy obejmującej oleje silikonowe nie reaktywne, żywice silkonnowe, oleje silikonowe reaktywne, zwłaszcza hydroksylowane, alkikowane, arylowane, hydroksyalkilowtoe, hydmksyarylowane oraz mieszaniny tych produktów i emuusje, które mogą być sporządzone z tych produktów. W innym korzys^ym sposobie realizacji aglomeratu według wynalazku środek krzemoorganiczny nadający wodoszczelność jest wybrany z grupy sίlikontnnów o wzorze ogólnym 2, w którym R£ oznacza grupą alkikową /C^ - ał^^^nyOt^wą /C^ - C^q/ lub arylową'/C^ - X oznacza atom metalu alkaliznnego lub metalu ziem alkalicznych, zaś Ι^,η^ΐΟ, przy czym korzystny jest silikknian potasu. Jeśli spoiwem organicznym wchodzącym w skład aglomeratu według wynalazku jest amidon lub pochodna amidonu, to określenia te oznaczają: w przypadku amidonu, amidony rodzime dowolnego pochodzenóa, naturalne lub hybrydy pochodzące na przykład z ziemniaka, manioku, kukurydzy, kukurydzy woskownj, kukurydzy o wysokiej zawartości amylozy, pszenicy, jęczmienia i sorgo; w przypadku pochodnej amidonu, amid^ów modylikonaoyih drogą fizyczną i/uub chemmczną.

Korzystnym spońwem organicznym jest amidon rodzimy, któeemu ewen^s^ie nadano rozpuszczalność w zimnej wodzie przez fizyczną obróbką gotkwaαόe-wylłαizanie i/uub żela knowanie w bębnie.

W odniesieniu do masy materiałów palnych dobrze rozdrobnionych, aglomerat według wynalazku zawiera korzystnie: 0,2 - 25% wagowych spoiwa organicznego, korzystnie 1 - 15% wagowych a jeszcze korzystniej 2 - % wagowych, 0,005 - 5% wagowych środka krzemoorgθoiczoego nadającego wodoozccelność, korzystnie 0,025 - 1,5% wagowych, a jeszcze korzystniej 0,05 - 0,5% wagowych.

Aglomerat według wynalazku może ewentualnie zawierać inne składniki. Jak na przykład: węglany, wapno palone lub gaszone, dolommt, krzemiany alkaliczne, gliny, lateksy, boraks, polifosforany, fosforany, mleko i/uub stążona serwatka, cemenn, alkohole poliwinyOowe i żywice termoutwardzalne. Proporcja tych składników może sięgać 15% wagowych w stosunku do masy maaeriału dobrze rozdrobnionego, zaś ich granulomeria winna być korzystnie bliska granuloιηβ^ϋ mθteriału dobrze rozdrobnionego.

Granuluje ria maeri-ału palnego dobrze rozdrobnionego, stanowiącego główny wagowo składnik aglomeratu według wynalazku, w/i^o^;Ł zazwyczaj od 1 jum do 1 cm.

Sposób według wynalazku wytwarzania aglomeratu według wynalazku polega na tym, że: selekcjonuje sią maeriał palny, organiczny, dobrze rozdrobniony, spoiwo organiczne z grupy zdefi^nOowanej powyżej i środek kazemoorganicznl nadający wodoszczelność: miesza sią środek nadający wodoozczelność bądź z mateΓlajeu palnym bądź ze spoiwem organicznym, bądź też z oboma produktami lub z ich mieszaniną i tak otrzymaną mieszaniną poddaje sią zabiegowi eglome racj i.

W korzlstnyu sposobie realizacji procesu według wynalazku tylko cząść środka nadającego wodoszczelność miesza sią bądż z matθriajem palnym bądź ze spoiwem organicznym, bądź też z obydwoma produktami lub z ich mieszaniną; drugą cząść środka nadającego wodoszczelność apli kuje sią na produkt pochodzący z zabiegu aglomeeacci.

157 457

V' innym korzystnym sposobie realizacji tego procesu sporzędza się kompozycję materiałów? zawierając? spoiwo organiczne i przynajmniej część środka krzemoorganicznego nadającego wodooscczlność, mesza się dokładnie paliwo dobrze rozdrobnione i tę kompozycję, a otrzymanę meszaninę poddaje się zabiegowi aglommeaaji, zaś część środka nadajęcego wodoszczelność nie zawartę w koroppozyci materiałowej można ewentualnie zastosować na produkt pochodzęcy z zabiegu aglomeraci.

Kommpzycjt Mte^ι·laZ^wa stosowana w tym korzys^ym sposobie według wynalazku stanowi, dla tego szczególnego zastosowania, nowy produkt przemysłowy.

W innym sposobie realizacji procesu według wynalazku, ot.^zymany aglomerat poddaje się po wyjściu z zabiegu aglomeracci zabiegowi suszenia, zazwyczaj w temperaturze 80 100°C do około 200°C.

W innym korzystnym sposobie realizacji procesu według wynalazku, rodzaj i proporcje składników dobiera się w taki sposób, aby otrzymany aglomerat posiadał takie same charakterystyki jak wyżee.

Z drugiej strony, technika agloiθeaαji zastosowana w omawianym procesie wybrana jest z grupy obejmujęcej tabletkowanie, ściskanie-ubijanie, wytłaczanie i mielenie. Techniki te sę znane i opisane na przykład w europejskim opisie patentowym nr 0 097 486. Dla polepszenia udarności aglomeratów w celu zmt^jscetia powstawania miałów podczas maanpoUaaji, można powlec ich powierzchnię warstewkę lub błonkę ochronną. Dla otrzymania takiej błonki ochronnej należy posłużyć się jednym z produktów z grupy ob^^m^ującej pochodne akrylowe, alkohol poliwinylowy, krzemiany alkaliczne, sole fosforanowe, pochodne celulozowe, żywice styrenobutadienowe i ługi posiarczynowe, jednakże korzystniej jest stosować produkty zawierające skrobię, a w szczególności amidony rodzime lub modyfikowane będź jeszcze korzystmiej amidony hydazlCzowane lub utleniane. Amidonom tym należy korzystnie nadać wodoodporność w znany sposób za pziozc_!na przykład żywic typu iotjctk-fzrialdehyd, fetol-tQimaldθhyd, melaminaformaldehyd, keton-formaldehyd i ich mieszanin. Jeśli przynajmniej część środka nadajęcego wodoszczelność ma być zastosowana po przeprowadzeniu zabiegu aglommeracj, to środek ten można wprowadzić do roztworów roboczych opisanych powyżej lub stosować go bezpośrednio przez zamoczeńńe, nakrapianie lub pulwaryzaccę·

Aglomerat palny według wynalazku posiada, poza polepszonymi wszystkimi charakterystykami mechanicznymi w stosunku do aglomeratów znanych wcze^noe , znacznę wodoodporność.

Wynalazek będzie mógł być jeszcze lepiej zrozumiany za pomocę poniższych przykładów, przedstawiających korzystne sposoby jego realizacji.

przykład I. Kulki na bazie miału węglowego. Do melaksera wprowadza się,z jednej strony 50 kg miałów węglowych o wilgotności oowieΓzchniowej 2,2% i granulomrrrri poniżej 1 mm,oraz z drugiej strony 3 kg rodz^ego amidonu z pszenicy. Mieszaninę tę ogrzewa się do temperatury 50°C, po czym dodaje się do niej 4,5 1 wody. Tak otrząsnę mieszaninę miesza s^{ię p}6ł gzdzin^y lorzy ogrzewaniu, [oodnosz^ teipθr8tua^{ę d}o ⁹°°^C, wilgztnoś^ć p^i^^łmio^ mierzona za pomocę urzędzenia znanego pod nazwę SPEEDY wynosi 2,:% Mieszaninę aglomeruje się przez ściskanie-ubijanie w prasie typu SAHUT CONREURj parametry zabiegu sę następujęcej o 5 temperatura mieszaniny w iomrenie aglzireacji około 70 C, ciśnienie regulowane 16,7 · 10 N/m linż^wy, szybkość stref prasy 5 obrotów/min i moc prasy 6 kW. W ten sposób otrzymuje się kulki węglowe oosiadaiąjr od razu wys tarcza jęcę spójność ummzliwiaiąją ich transport. Nie ulegaj? one uszkodzeniu przy upadku z wysokości 6 m i wykazuję dobrę wytrzymałość meejaatcznę po 1 godzinie suszenia w trm^e^rć^turzr pokotower.

Wytrzymałość tych kulek, oznaczona za pomocę kzmroesjzmetau z prze^ywagę opracowanego przez Towarzystwo SAHUT CONREUR, wykazuje następujęce wartościj na świeżo 294,3 Nj po 24 godz suszenia w temperaturze [Pokojowej 6⁸6^ N^{j p}o suszeniu w cią^gu 1 godz. w temperaturze J.OQ°^C i w ciągu 1 ^godz. w temp. ¹³⁰°C - 1765,^{8 N}.

Otrzymane kulki zanurza się następnie w zimnej woddze. Stwierdza się, że aozpadają się bardzo szybko. Po kilku minutach aglomerat nie wykazuje żadnej spójności. Wynnki te wykazują, że możliwe jast^rzy stosowaniu spoiwa typu skrobiowego, otrzymanie aglomeratów z miałów węglowych o dobrych charakterystykach iechantcznychhlecc nieodpornych na działanie wody.

157 457

Przykład II. Kulki z miałów węglowych. W malakserze miesza się dokładnie 50 kg małów¹ węglowych o takich samych charakterystykach jak w przykładzie I oraz 3 kg rodzimego amidonu z pszenicy. Otrzymaną meszaninę ogrzewa się przy mieszaniu do temperatury, ⁵⁰°C. Nastę^pnie ^dodaje si^ę 50 ^g śro^dka na^daj^ęce^go wodoszczelność typu ^RH^ODORSIL SILIOONATE 51 T /silikonian potasu firny Rhone-Poulenc zawierający około 49% suchej masy/ rozpuszczonego w 5 1 wody, Mieszaninę tę mesza się w ciągu pół godziny, podnosząc temperatur ^do 93¾^, wilgotność powierzchniowa wynosi wówczas 2,1%. (Mieszaninę poddaje s^ię następnie zabiegowi aglomeracji przez ściskinle-ubijanle w warunkach opisanych w przykładzie I. Otrzymuje się kulki z miałów węglowych o spójności na świeżo wystarczającej dla umokliwienia transportu. Kulki te nie ulegają uszkodzeniu przy upadku z wysokości 6 m. Mają one dobrą wytrzymałość mechaniczną po 1 godzinie suszenia w tem^era^turze pokojkwer«

Wytrzymałość tych kulek, mierzona jak w przykładzie I, wykazuje następujące wartości: na świeżo-294,3 N, po 24 godz. suszenia w temperaturze pokojowae-784,8 N, po suszeniu w ci^ągu 1 godz. w temp. 100°C i w ciągu ¹ godz. w temp. ¹³⁰°C - 1.962,0 N.

Kulki te zanurzono następnie w zimnej wodzie. Nie zaobserwowano rozpadania się nawet po kilku miesiącach mocenia. Wytrzymałość mechaniczna kulek pozostała niezmieniona po ich przechowywaniu w wodzie i po zwykłym ścieknięciu. Wnętrze kulek nie zawierało żadnych śladów wilgoci. Przykład ten wskazuje, że dodatek 5,6% rodzimego amidonu i 0,047% si^Lio^n^^nu potasu w przeliczeniu na suchą masę w stosunku do masy miałów paliwa pozwala na otrzymanie aglomeratów spełniających wymagaia techniki pod względem wytrzymałości mechanicznej i odporności na działanie wody.

Przykład III. Kulki z miałów węglowych. Do mieszaniny miałów węglowych i amidonu, takiej samej jak w przykładzie II, dodaje się w takich samych warunkach jak w przykładzie II 100 g emuusji siliiikowrj RHODORRIL EMULSION 879 firmy Rhonθ-PkjleiJ i poddaje otrzymaną mieszaninę takim θ^^ι zabiegom jak w przykładzie II. Wilgotność powierzchniowa wynosi

1,5%. Otrzymuje się kulki z miałów węglowych o spójności na świeżo umrklSwiθjąJrj ich transport. Przy upadku z wysokości 6 u kulki nie ulegają uszkodzeniu. Wykasują one dobrą wytrzymałość mechaniczną po 1 godzinie suszenia w temperaturze pokojowej Wytrzymałość t/ch kulek werzona jak w przykładzie I, następujące wartość is na świeżo-294,3 N, po 24 godzinach suszenia w temperaturze pokokower-657,3 N, po suszeniu w ciągu 1 godz. w temperaturze 100°C i w ci^ągu 1 ^godz. w temperaturze 130°C - 1⁸63,⁹ N. Kuliki te zostaty następnie zanurzone w zimnej woddże. Nie zaobserwowano rozpadania się kulek nawet po kilku mirsiąJaJh mokceria. Ich wytrzymałość mechaniczna pozostała niezmieniona po przechowywaniu w wodzie i ew/ił^r obcieknięciu. Wnętrze kulek nie wykazywało żadnych śladów wilgoci. Przykład ten wykazuje, że dodatek 5,6% rodermrgk imiZkiu i 0,11% pochodnej krerroorganiJeirj typu mulSi reaktywnych olejów silkkikowyJh, w przeliczeniu na suchą masę w stosunku do masy miałów paliwa pozwala na uzyskanie aglomeratów spełniających wym^ania techniczne pod wytrzymałości rechhiicznej i odporności na działanie wody.

157 457

R

I

-Si -ΟΙ

R,

Wzór 1

Wzór 2

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 5000 zł.

Claims (12)

1. Zastrzeżenia patentowa

   1· Aglomerat palny i wodoodporny na bazie mttri.ału palnego dobrze rozdrobnionego, znamienny tym, że zawiera rozprowadzone wewnntrz jego masy składowej, skuteczne proporcja odpowiednio przynajmniej jednego spoiwa organicznego wybranego z grupy obejmującej amidony, pochodne amńdonu, mąki, proteiny, celulozy, hemicelulozy i mieszaniny tych produktów,oraz przynajmniej jednego środka krzemoorganicznego nadającego wodossczelność.
2. 2. Aglomerat według zastrz.l, znamienny. tym, że jako środek krzemoorganiczny nadający wodoszczelność zawiera związek, którego jednostka strukturalna przedstawiona jest wzor^m 1, w którym R i R^, jednakowe lub różne, oznaczają atomy wodoru lub grupy organiczne wybrane spośród grupy metylowej, alkilowej, fluoroalkioowej , ewentualnie podstawionej grupy fenylowej winylowej lub ich pochodnych chlorowych, grupy alkoksylowθt, acyloksylowee, alki0oaiinow6t, przy czym związek ten jest korzystnie wybrany z grupy obejmującej oleje siiionnowe nie reaktywne, żywice silikonowe, oleje siliOtnowt reaktywne zwłaszcza hydroksylowane, alkioowane, arylowane, hydroksyalkilowane, hydrnisyarylowatt oraz mieszaniny tych produktów i emullje, które mogą być sporządzone z tych produktów.
3. 3. Aglomerat według zastrz.2, znamienny tym, że zawiera środek krzemoorganiczny nadający wodoszczelność wybrany z grupy sllkknntnnów o w^^rze ogólnym 2, w którym oznacza grupę alkiLowłą /C^ - alkenylową /C^ - ^θ/ lub arylową /C^ - Cio/· X oznacza atom metalu alkalio^ego lub meialu ziem alkalicznych, a l^.n.^10, przy czym korzystnie zawiera silkkonian potasu.
4. 4. Aglomerat według zastrz.l, znamienny tym, że jako spoiwo organiczne zawiera bądź amidon naturalny dowolnego pochodzenna, w stanie naturalnym lub będący hybrydą, pochodzący na przykład z ziemniaka, manioku, kukurydzy, kukurydzy woskowee, kukurydzy o wysokiej zawartości amylozy, pszenicy, jęczmienia i sorgo, bądź pochodną amidonu stanowiącą amidon moOyfiknwaty drogą fizyczną i/uub chemiczną.
5. 5. Aglomerat według zastrz.4, znamienny tym, że jako spoiwo organiczne zawiera amidon naturalny, któremu ewennualnie nadano rozpuszczalność w zimnej wodzie przez obróbkę fizyczną gotowanie-wytłaczanie i/uub żelatynowanie w bębnie.
6. 6. Aglomerat według zastrz.l, znamienny tym, że w stosunku do masy materiału palnego dobrze rozdrobnionego , zawiera 0,2 - 25% wagowych spoiwa organicznego, korzystnie

   1 - 15% wagowych, a jeszcze korzystniej 2 - %> wagowych, 0,005 - 5% wagowych środka krzemoorganicznego nadającego wodokzoceltość, korzystnie 0,025 - 1,5% wagowych, a jeszcze korzystniej 0,05 - 0,E% wagowych.
7. 7. Sposób wytwarzania aglomeratu palnego, wodoodpornego, znamienny tym, że selekcjonuje się mae^riał palny dobrze rozdrobniony, spoiwo organiczne i środek krzemoorgatiizny nadający wodoszccelnośó, miesza się środek nadający wodoszczelność bądź z m^teriatem palnym bądź ze spoiwem organicznym, bądź też z obydwoma produktami lub z ich mieszaniną i tak otrzymaną mieszaninę poddaje się zabiegowi ag^m^Ba^.
8. 8. Sposób według zastrz.7, znamienny tym, że tylko część środka nadającego wodoszczelność miesza się bądź z matθΓiatem palnym, bądź ze spoiwem organicznym bądź z obydwo ma tymi produktami lub z ich mieszaniną, zaś drugą część środka nadającego wodoszczelność aplikuje się na produkt pochodzący z zabiegu agłommtaaii.
9. 9. Sposób według zastrz.7 albo 8, znamienny tym, że sporządza się kom^c^^ycję miteritłową zawierającą spoiwo organiczne i przynajmniej część środka krzemoorgtnliznegn nadającego wodonzczθlnnść, prowadzi się dokładne mieszanie paliwa dobrze rozdrobnionego z tą komppoycją mas^i-iaoc^wą i otrzymaną mieszaninę poddaje się zabiegowi aglommesac i, zaś ewennual ną część środka nadającego wodoszczelność nie zawartą w komponycii maaariałowej aplikuje się na produkt pochodzący z zabiegu aglnmitaaii.

   157 457
10. 10. Sposób według zastrz.7, znamienny tym, że otrzymany aglomerat poddaje się na wyjściu z zabiegu aglomeracji zabiegowi suszenia w warunkach temperatury zawartych zazwyczaj ^pomiędz^y o^ko^ło 80 - 100°C i oltoło 200°C.
11. 11. Sposób według zastrz.7, znamienny tym, że stosuje się aglomerację obejmującą tabletkowanie, ściskanie-ubij anie, wytłaczanie i m^l.enie,
12. 12. Sposób według zastrz.8, znamienny tym, że jeśli przynajmniej część środka nadajęcego wodoszczelność jest aplikowana po przeprowadzeniu zabiegu aglomeeraci, to prowadzi się tę aplikację przez moczenie, nakrapianie lub pulweryzację.