PL159322B1 - Przyrzad do mocowania elementów plaskich, zwlaszcza nozy kombajnów weglowych, poddawanych obróbce PL - Google Patents

Abstract

1. Przyrzad do mocowania elementów plaskich, zwlaszcza nozy kombajnów weglo- wych, poddawanych obróbce, znamienny tym, ze stanowi go rama (2), utworzona z dwu pod- luznie (6) polaczonych na koncach i w srodku poprzeczkami (7), zamocowana obrotowo na dwu wspornikach (1), przy czym rama (2) jest zaopatrzona w elementy rozporowe osadzone w podluznicach (6) równolegle do poprzeczek (7) i rozmieszczone symetrycznie wzgledem poprzeczek (7), zas pod rama (2) usytuowany jest przesuwny montazowy stól (3). Fig 2 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest przyrząd do mocowania elementów płaskich, zwłaszcza noży kombajnów węglowych, poddawanych obróbce skrawaniem przy pomocy frezarki.

Znany jest uchwyt do mocowania pakietów płytek według opisu patentowego PRL nr 137 132. Uchwyt tenjest złożony z trzech mocowadeł: mocowadła właściwego, mocowadła uzupełniającego i mocowadła głównego. Mocowadło właściwe ma korpus, który od czół zamknięty jest ściankami bocznymi. Jedna ze ścianek bocznych ma przelotowe wycięcie z symetrycznie rozmieszczonymi elementami oporowymi, zaś druga ścianka boczna ma element dociskowy współpracujący z płytką.

Wadą znanego przyrządu jest ograniczony zakres jego stosowania tylko do elementów o dużej szerokości a małej grubości. W przypadku zamocowania w nim elementów płaskich o dużej grubości a małej szerokości następuje wybrzuszanie mocowanych elementów. Zjawisko to uniemożliwia dokładną obróbkę mocowanych elementów.

Znany jest zacisk noży tokarskich według opisu patentowego PRL nr 133 755. Zacisk ten zawiera wewnętrzny klin oraz zewnętrzne kliny. Wewnętrzny klin jest zaopatrzony w podłużny zaczep z dociskowymi płaszczyznami oraz w łączącą blachę sprzęgającą kliny. Zacisk ten służy do mocowania noża tokarskiego.

Wadą znanego rozwiązania zacisku jest jego jednostkowe zastosowanie, bowiem jest on przystosowany tylko do mocowania jednego noża tokarskiego o gładkich i płaskich powierzchniach bocznych. Próby zastosowania tego zacisku do mocowania równocześnie kilku noży o bocznych powierzchniach obrabianych tylko przy pomocy kucia prowadziły do wybrzuszania się zaciskanych elementów. Ponadto rozwiązanie to jest przystosowane do długotrwałego zamocowania noża a jego demontaż jest także długotrwały i kłopotliwy. Dlatego też zastosowanie tego rozwiązania do mocowania wielu elementów podlegających obróbce powodowałoby zbyt długi czas mocowania i rozmocowania.

Niedogodności te zostały wyeliminowane w rozwiązaniu według wynalazku. Przyrząd według wynalazku stanowi rama utworzona z dwu podłużnie połączonych na końcach i w środku poprzeczkami, przy czym rama jest zamocowana obrotowo w dwu wspornikach. Rama jest

159 322 zaopatrzona w elementy rozporowe osadzone w podłużnicach równolegle do poprzeczek i rozmieszczone symetrycznie względem poprzeczek. Pod ramą usytuowany jest przesuwny stół montażowy. Rama jest zamocowana obrotowo we wspornikach za pośrednictwem czopów przytwierdzonych do poprzeczek i osadzonych w otworach we wspornikach. W poprzeczkach przy ich końcach wykonane są otwory. Wsporniki są zaopatrzone w sworznie blokujące, usytuowane naprzeciw otworów. Wspornik jest utworzony z pionowej płyty, do której przymocowane są dwa schodkowe żebra usytuowane prostopadle do płyty. Elementy rozporowe stanowią stożki zamocowane na wspólnej osi oraz listwy rozporowe usytuowane po bokach stożków, a których wewnętrzne powierzchnie są stożkowe a zewnętrzne są płaskie. Stół montażowy ma górą płytę w postaci rusztu.

Przyrząd według wynalazku umożliwia trwałe zamocowanie kutych elementów płaskich, a zwłaszcza odkuwek noży kombajnów węglowych. Zamocowanie to jest na tyle trwałe, że wykonanie obróbki skrawaniem bocznych powierzchni noży nie powoduje naruszenia któregokolwiek noża. Przyrząd ten pozwala na obrobienie obu bocznych powierzchni noży bez konieczności ponownego mocowania. Jednocześnie zamocowanie obrabianych elementów, a zwłaszcza noży dla kombajnów węglowych jest łatwe i nie zajmuje dużo czasu. Tak samo rozmocowanie jest dokonywane bardzo szybko. Dlatego też zastosowanie przyrządu znacznie skraca czas przygotowawczy obrabianych detali oraz skraca czas roboczy obróbki, bowiem podczas jednego zabiegu obrabianych jest kilka noży jednocześnie, zaś drugi zabieg wykonuje się po obróceniu ramy o 180°.

Przyrząd według wynalazku jest bliżej objaśniony w przykładzie wykonania rysunkiem, na którym fig. 1 przedstawia przyrząd w bocznym widoku, przy czym jest to przyrząd zdwojony, fig. 2 -widok z góry, a fig. 3 stanowi przekrój poprzeczny przez jeden segment przyrządu.

Jak przedstawiono na rysunku przyrząd jest utworzony z dwu wsporników 1, w których jest obrotowo zamocowana rama 2. Pod ramą 2 usytuowany jest ruchomy stół 3. Wspornik jest utworzony z pionowej płyty 4, do której przymocowane są dwa schodkowe żebra 5 usytuowane prostopadle do płyty 4. Rama 2 jest utworzona z dwu podłużnie 6 połączonych ze sobą trzema poprzeczkami 7j z których dwie są usytuowane na końcach, zaś jedna w środku. Do skrajnych poprzeczek 7 przymocowane są czopy 8 osadzone jednocześnie w otworach wsporników 1, dzięki czemu rama 2 może się obracać wokół osi czopów 8. W celu zabezpieczenia ramy 2 przed obrotem w czasie obróbki, w płytach 4 wsporników 1 oraz w poprzeczkach 7 wykonane są otwory, w których osadzone są blokujące sworznie 9. Sworznie 9 są wyjmowane do obrotu ramy 2, zaś do obróbki noży sworznie 9 umieszcza się w otworach. W środku pomiędzy poprzeczkami 7 usytuowane są elementy rozporowe. Stanowią je dwa stożki 10 osadzone na wspólnej osi. Oś stożków 10 jest gwintowo połączona z jedną z podłużnie 6, zaś w drugiej jest osadzona obrotowo. Po obu stronach stożków 10 rozmieszczone są listwy rozporowe 11, których zewnętrzne powierzchnie są płaskie,a wewnętrzne powierzchnie są stożkowe. Na skutek obracania osią stożków 10, stożki 10 przemieszczają się wzdłuż swej osi powodując rozpieranie na boki listew rozporowych 11, przez co następuje dociśnięcie noży 12 do poprzeczek 7. Obracanie osią stożków 10 w przeciwnym kierunku powoduje rozmocowanie noży 12. Do obróbki noże 12 układa się na stole 3 usytuowanym pod ramą 2. Górna płyta stołu 3 ma ruszt 13, bowiem noże 12 po procesie kucia mają nierówne powierzchnie zawierające wypływkę.

159 322

4 6 7 10 11

Fig. 3

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 10 000 zł

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Przyrząd do mocowania elementów płaskich, zwłaszcza noży kombajnów węglowych, poddawanych obróbce, znamienny tym, że stanowi go rama (2), utworzona z dwu podłużnie (6) połączonych na końcach i w środku poprzeczkami (7), zamocowana obrotowo na dwu wspornikach (1), przy czym rama (2) jest zaopatrzona w elementy rozporowe osadzone w podłużnicach (6) równolegle do poprzeczek (7) i rozmieszczone symetrycznie względem poprzeczek (7), zaś pod ramą (2) usytuowany jest przesuwny montażowy stół (3).
2. 2. Przyrząd według zastrz. 1, znamienny tym, że rama (2) jest zamocowana obrotowo we wspornikach (2) za pośrednictwem czopów (8) przytwierdzonych do poprzeczek (7) i osadzonych w otworach wsporników (1), przy czym w poprzeczkach (7), przy ich końcach, wykonane są otwory, zaś wsporniki są zaopatrzone w blokujące sworznie (9) usytuowane naprzeciw otworów.
3. 3. Przyrząd według zastrz. 1, znamienny tym, że wspornik (1) jest utworzony z pionowej płyty (4) do której przymocowane są d^a schodkowe żebra (5) usytuowane prostopadle do jp-yty (4).
4. 4. Przyrząd według zastrz. 1, znamienny tym, że elementy rozporowe stanowią dwa stożki (10), zamocowane na wspólnej osi, oraz listwy rozporowe (11), usytuowane po bokach stożków (10), a których wewnętrzne powierzchnie są stożkowe a zewnętrzne są płaskie.
5. 5. Przyrząd według zastrz. 1, znamienny tym, że stół montażowy (3) ma górną płytę w postaci rusztu (13).