PL161078B1 - Mechanizm polaczeniowy elementów obudowy górniczej PL - Google Patents

Abstract

1. M echanizm polaczeniow y elem entów obu d ow y górniczej, p osiadajacy ryglowy elem ent m ocujacy czop lub sworzen silownika wzgledem konstrukcji obudow y, a na wewnetrznych scian- kach konstrukcji - klockow e elem enty, znamienny tym, ze ma co najmniej jedna obrotowa dzwignie (4) osadzona na osi (9), swoim hakowym zakoncze- niem (5) obejm ujaca od dolu klockow y elem ent (6) z niewielkim luzem (L ), a odleglosc (a) pom iedzy boczna powierzchnia klockow ego elem entu (6) i boczna powierzchnia klockow ego elem entu (6") jest wieksza od polow y srednicy (d) sworznia (2) silow nika (1 ), który to sworzen (2) jest osadzony w przestrzeni pom iedzy wewnetrznymi powierzch- niami klockow ych elem entów (6), (6') i (6''), nato- miast odleglosc (b) pom iedzy ukosna powierzchnia k lockow ego elem entu (6") i hakowym zakoncze- niem (5) dzwigni (4) jest mniejsza od srednicy (d) sworznia (2). F ig . 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest mechanizm połączeniowy elementów obudowy górniczej mający zastosowanie zwłaszcza do łączenia i rozłączania elementów hydrauliki z elementami konstrukcyjnymi takimi jak stropnice lub spągnice obudowy.

Znane jest z polskiego opisu patentowego nr 107 383 pt. „Łącznik obudowy górniczej* rozwiązanie konstrukcyjne połączenia końcówki stojaka obudowy górniczej, zaopatrzonego w poprzeczne czopy, z gniazdem stropnicy lub spągnicy, przy pomocy skośnych rygli. Rygle są umieszczone w siedliskach po obu stronach czopów, przy czym siedliska połączone nierozłącznie ze ścianką elementu konstrukcyjnego, np. spągnicy mają wolną przestrzeń o rozmiarach poprzecznych większych od rozmiarów czopów. Każdy z rygli wprowadzony w siedlisko, jest unieruchomiony względem stropnicy lub spągnicy, łączącym elementem. W górnej części rygle mają lukę o kształcie klina, która to luka powstaje pomiędzy zarysami siedliska i rygla.

W dolnej części łącznik według znanego opisu patentowego ma elementy klockowe połączone z konstrukcją stropnicy lub spągnicy. Elementy klockowe są umieszczone naprzeciw końców rygli, z pewnym odstępem, który umożliwia wprowadzenie narzędzi przy wysuwaniu rygli i demontowaniu łącznika.

Wadą znanego rozwiązania jest niekorzystny stan obciążenia łącznika, w którym siły pochodzące od nacisku na stropnicę lub spągnicę obudowy górniczej, obciążają skośnie usytuowane rygle - powodując często ich odkształcenie. Wadą jest również utrudniony montaż i demontaż rygla łącznika w trudnych warunkach kopalnianych.

161 078

Celem wynalazku jest usunięcie tych wad i skonstruowanie mechanizmu połączeniowego, który zapewnia łatwe i bezpieczne łączenie i rozłączanie elementów konstrukcyjnych, przy zachowaniu takiego stanu obciążenia, który nie powodowałby odkształceń łącznika.

Cel ten uzyskano konstruując mechanizm połączeniowy elementów obudowy górniczej, który ma co najmniej jedną obrotową dźwignię, osadzoną na osi i swoim hakowym zakończeniem obejmującą od dołu klockowy element, z niewielkim luzem. Górny i boczny element klockowy są tak rozmieszczone, że odległość pomiędzy ich bocznymi powierzchniami jest większa od połowy średnicy sworznia wprowadzonego siłownika, tak, aby ułatwić montaż tego siłownika w gnieździe spągnicy lub stropnicy - przy odchylonej obrotowej dźwigni mechanizmu. Odległość pomiędzy ukośną powierzchnią jednego z klockowych elementów, a hakowym zakończeniem obrotowej dźwigni - przy zamkniętej dźwigni - jest mniejsza od średnicy sworznia siłownika. Oś obrotu dźwigni mechanizmu ma luz od luzu pomiędzy górnym elementem klockowym i hakowym zakończeniem dźwigni. Otwór, w którym jest umieszczona oś, ma korzystnie kształt owalny.

Obrotowa dźwignia jest tak podparta, że po wychyleniu, wraca do pozycji zamkniętej pod wpływem własnej siły ciężkości. Obrotowa dźwignia mechanizmu jest połączona ze ścianką konstrukcyjnego elementu znanym połączeniem rozłączonym. Górny koniec obrotowej dźwigni może być połączony ze zderzakiem umieszczonym na wewnętrznej powierzchni ścianki śrubą. Obrotowa dźwignia może być również połączona śrubą bezpośrednio ze ścianką konstrukcyjnego elementu.

Mechanizm według wynalazku ma korzystnie dwie obrotowe dźwignie, umieszczone po obu stronach siłownika, połączone ze sobą jarzmem. Górna końcówka obrotowej dźwigni wystaje powyżej zarysu górnej krawędzie ścianki konstrukcyjnego elementu. Ułatwia to demontaż mechanizmu w trudnych warunkach eksploatacyjnych, w przypadku, kiedy wystąpi potrzeba używa znacznej siły przy obrocie dźwigni.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania jest przedstawiony na rysunku, którego fig. 1 ukazuje widok z boku z częściowym przekrojem mechanizmu połączeniowego, fig. 2 ukazuje fragment mechanizmu w widoku z góry, a fig. 3 ukazuje fragment mechanizmu z odmianą obrotowej dźwigni.

Mechanizm połączeniowy elementów obudowy górniczej ma obrotową dźwignię 4 osadzoną na osi 9 umieszczonej w otworze 8 z luzem LI. Obrotowa dźwignia 4 ma hakowe zakończenie 5 obejmujące od dołu klockowy element 6 z luzem L. Siłownik 1 umieszczony w gnieździe 3 elementu obudowy górniczej swoim sworzniem 2 tkwi pomiędzy klockowymi elementami 6,6', 6. Elementy klockowe 6 i 6 są rozsunięte względem siebie tak, że odległość a pomiędzy ich bocznymi powierzchniami jest większa od połowy średnicy d sworznia 2. Obrotowa dźwignia 4 mechanizmu jest połączona ze ścianką 13 konstrukcyjnego elementu śruby 14. Górny koniec 15 obrotowej dźwigni 4 może być połączony ze zderzakiem 11 śrubą 12. Zderzak 11 jest umieszczony na wewnętrznej powierzchni ścianki 13. Górne końce 15 obrotowych dźwigni 4 bez względu na ukształtowanie, wystają powyżej górnej krawędzi 7 ścianki 13 konstrukcyjnego elementu. Dwie obrotowe dźwignie 4 umieszczone po obu stronach siłownika 1 są połączone jarzmem 10.

ftg.3

161 078

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Mechanizm połączeniowy elementów obudowy górniczej, posiadający ryglowy element mocujący czop lub sworzeń siłownika względem konstrukcji obudowy, a na wewnętrznych ściankach konstrukcji - klockowe elementy, znamienny tym, że ma co najmniej jedną obrotową dźwignię (4) osadzoną na osi (9), swoim hakowym zakończeniem (5) obejmującą od dołu klockowy element (6) z niewielkim luzem (L), a odległość (a) pomiędzy boczną powierzchnią klockowego elementu (6) i boczną powierzchnią klockowego elementu (6) jest większa od połowy średnicy (d) sworznia (2) siłownika (1), który to sworzeń (2) jest osadzony w przestrzeni pomiędzy wewnętrznymi powierzchniami klockowych elementów (6), (6') i (6), natomiast odległość (b) pomiędzy ukośną powierzchnią klockowego elementu (6) i hakowym zakończeniem (5) dźwigni (4) jest mniejsza od średnicy (d) sworznia (2).
2. 2. Mechanizm połączeniowy według zastrz. 1, znamienny tym, że oś (9) ma luz (LI) > od luzu (L) klockowego elementu (6).
3. 3. Mechanizm połączeniowy według zastrz. 1, znamienny tym, że otwór (8), w którym jest umieszczona oś (9) ma korzystnie kształt owalny.
4. 4. Mechanizm połączeniowy według zastrz. 1, znamienny tym, że obrotowa dźwignia (4) jest połączona ze ścianką (13) konstrukcyjnego elementu połączeniem rozłącznym.
5. 5. Mechanizm połączeniowy według zastrz. 4, znamienny tym, że górny koniec (15) obrotowej dźwigni (4) jest połączony ze zderzakiem (11) śrubą (12), przy czym zderzak (11) umieszczony jest na wewnętrznej powierzchni ścianki (13).
6. 6. Mechanizm połączeniowy według zastrz. 4, znamienny tym, że obrotowa dźwignia (4) jest połączona ze ścianką (13) śrubą (14).
7. 7. Mechanizm połączeniowy według zastrz. 1, znamienny tym, że korzystnie ma dwie obrotowe dźwignie (4) umieszczone po obu stronach siłownika (1), połączone ze sobą jarzmem (10).
8. 8. Mechanizm połączeniowy według zastrz. 1, znamienny tym, że górny koniec (15) obrotowej dźwigni (4) wystaje powyżej górnej krawędzi (7) ścianki (13) konstrukcyjnego elementu.