PL161862B1 - Zespól wyrzutni elektronowej kineskopu kolorowego PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Zespól wyrzutni elektronowej kineskopu ko-- lorowego, zawierajacy pare izolacyjnych pretów wspo- rczych, trzy rzedowe katody ogrzewane posrednio, w tym katode srodkowa i dwie katody zewnetrzne, ele- menty m ocujace katody do pretów wsporczych, grzej- nik dla kazdej z katod, przy czym kazdy grzejnik posiada pare odnóg, pare wzmocnionych plytek grzej- nika zwiazanych z katoda zew netrzna i plytke podsta- wowa grzejnika zwiazana z katoda srodkowa, kazda z plytek grzejnika posiada czesc glówna m ajaca pier- wszy segment i drugi segment, kazdy z tych segm en- tów jest zamocowany do odpowiedniej odnogi jednego z grzejników, kazda z plytek grzejnika m a pare skiero- wanych n a zewnatrz stopek, kazda ze stopek j est dolaczona do odpowiedniego segm entu czesci glównej poprzez pare prostopadlych, lezacych pomiedzy nimi odnóg, wzmocnione plytki grzejnika posiadaja pier- wsza konstrukcje wzmacniajaca, usytuow ana pomie- dzy tymi segmentami czesci glównej i prostopadlymi odnogam i, oraz druga konstrukcje wzmacniajaca, usytuow ana pomiedzy prostopadlym i odnogam i i stopkam i, do pretów wsporczych sa zamocowane, umieszczone przeciwlegle pary pasków wsporczych grzejnika, stopki wzmocnionych plytek grzejnika sa przytwierdzone do innej sposród umieszczonych prze- ciwlegle par pasków wsporczych grzejnika, w postaci sztywnej konstrukcji typu skrzyni, stopki plytki pod- stawowej grzejnika sa zamocowane do jednej z prosto- padlych odnóg kazdej ze w zm ocnionych plytek grzejnika i plytka podstawowa grzejnika j est usytuo- w ana pomiedzy wzmocnionymi plytkami grzejnika, znam ienny tym , ze pierw sza k o n stru k cja w zm ac- niajaca zaw iera korzystnie pierwszy prostokatny ele- m ent wzmacniajacy ( 7 1) laczacy ze soba pierwszy. Fig. 2 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół wyrzutni elektronowej kineskopu kolorowego, posiadającej grzejnik z parą wzmocnionych płytek, z których każda ma elementy ustalające, zapobie161862 gające uszkodzeniu kineskopu przez zwarcie podstawowej płytki grzejnika i zapewniające dokładniejsze ustawienie płytki grzejnika.

Znany jest z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 555 640 sposób montażu grzejnika w rurowej katodzie. Do odnóg grzejnika jest przyspawana płytka w kształcie litery U, przy czym poprzeczna część płytki jest usuwana po ustawieniu grzejnika w rurowej katodzie, co zapewnia izolację elektryczną ramion płytki. Płytka jest w zasadzie płaska. Natomiast w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4 523 124 jest przedstawiona płytka grzejnika w postaci płytki ze stopniem, który ułatwia centrowanie grzejnika w rurowej katodzie, zapewnia lepszą stabilność cieplną podczas pracy kineskopu, lecz daje małą wytrzymałość.

Znany jest z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4 789 807 zespół rzędowej wyrzutni elektronowej, posiadającej grzejnik z co najmniej jedną podstawową płytką i korzystnie parą wzmocnionych płytek wsporczych i ustalających. Każda wzmocniona płytka grzejnika posiada część główną, parę prostopadłych odnóg odchodzących od przeciwległych boków części głównej i parę stopek skierowanych na zewnątrz od odnóg. Pomiędzy częścią główną i odnogami oraz pomiędzy odnogami i stopkami występują trójkątne płytki. Stopki każdej wzmocnionej płytki grzejnika są zamocowane do odległych końców pasków wsporczych grzejnika, których bliskie końce są osadzone w izolacyjnych wgłębieniach wsporczych wyrzutni elektronowej. Wzmocnione płytki grzejnika są wzajemnie równoległe i stanowią konstrukcję podobną do skrzyni z wgłębieniami wsporczymi. Podstawowa płytka grzejnika, tj. płytka grzejnika bez jakiejkolwiek konstrukcji wzmacniającej, jest zamocowana prostopadle pomiędzy wzmocnionymi płytkami grzejnika. Każda stopka podstawowej płytki grzejnika jest zamocowana do jednej z odnóg wzmocnionych płytek grzejnika, dzięki czemu jest możliwe prawidłowe ustawienie grzejnika w rurowej katodzie środkowej. Wadą jest to, że stopki mogą być ustawione dowolnie wzdłuż odnóg i przypadkowo na jednej lub obu płytkach wzmacniających łączących część główną i odnogi, co może spowodować styk grzejnika katody z rurową tuleją katody. Jeżeli stopki podstawowej płytki grzejnika znajdują się na płytkach wzmacniających, może wystąpić słaby spaw, który spowoduje albo rozwarcie obwodu grzejnika albo rozprysk spawu w wyrzutni elektronowej.

Znany jest zespół wyrzutni elektronowej kineskopu kolorowego, zawierający parę izolacyjnych prętów wsporczych, trzy rzędowe katody ogrzewane pośrednio, w tym katodę środkową i dwie katody zewnętrzne, elementy mocujące katody do prętów wsporczych i grzejnik dla każdej z katod. Każdy grzejnik posiada parę odnóg, parę wzmocnionych płytek grzejnika związanych z katodą zewnętrzną i płytkę podstawową grzejnika związaną z katodą środkową. Każda z płytek grzejnika posiada część główną mającą pierwszy segment i drugi segment, każdy z tych segmentów jest zamocowany do odpowiedniej odnogi jednego z grzejników. Każda z płytek grzejnika ma parę skierowanych na zewnątrz stopek. Każda ze stopek jest dołączona do odpowiedniego segmentu części głównej poprzez parę prostopadłych, leżących pomiędzy nimi odnóg. Wzmocnione płytki grzejnika posiadają pierwszą konstrukcję wzmacniającą, usytuowaną pomiędzy tymi segmentami części głównej i prostopadłymi odnogami, oraz drugą konstrukcję wzmacniającą usytuowaną pomiędzy prostopadłymi odnogami i stopkami. Do prętów wsporczych są zamocowane umieszczone przeciwległe pary pasków wsporczych grzejnika. Stopki wzmocnionych płytek grzejnika są przytwierdzone do innej spośród umieszczonych przeciwległe par pasków wsporczych grzejnika, w postaci sztywnej konstrukcji typu skrzyni. Stopki płytki podstawowej grzejnika są zamocowane do jednej z prostopadłych odnóg każdej ze wzmocnionych płytek grzejnika i płytka podstawowa grzejnika jest usytuowana pomiędzy wzmocnionymi płytkami grzejnika.

Według wynalazku pierwsza konstrukcja wzmacniająca zawiera korzystnie pierwszy prostokątny element wzmacniający łączący ze sobą pierwszy segment i drugi segment części głównej i prostopadłe odnogi. Pierwszy element wzmacniający posiada pierwszy element ustalający dla stopek płytki podstawowej grzejnika na prostopadłych odnogach każdej ze wzmocnionych płytek grzejnika.

Pierwszy element wzmacniający stanowi fragment pierwszego segmentu i drugiego segmentu części głównej i odnóg. Pierwszy element ustalający stanowi pierwszą część szczytową pierwszego elementu wzmacniającego, korzystnie prostopadłą do odnóg wzmocnionych płytek grzejnika. Druga konstrukcja wzmacniająca zawiera korzystnie drugi prostokątny element wzmacniający łączący ze sobą każdą z odnóg i stopki wzmocnionych płytek grzejnika. Drugi element wzmacniający posiada drugi element ustalający dla stopek wzmocnionych płytek grzejnika względem pary pasków wsporczych grzejnika.

Drugi element wzmacniający stanowi fragment każdej z odnóg i stopek wzmocnionych płytek grzejnika. Drugi element ustalający stanowi trzecią część szczytową drugiego elementu wzmacniającego, korzystnie prostopadłą do stopek wzmocnionych płytek grzejnika.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zespół wyrzutni elektronowej kineskopu kolorowego według wynalazku, w bocznym rzucie pionowym z przekrojem częściowym, fig. 2 - zespół wyrzutni elektronowej w widoku od dołu, wzdłuż linii 2-2 z fig. 1, pokazującym pierwszy przykład wykonania płytek grzejnika po montażu w wyrzutni elektronowej, fig. 3a i 3b - znaną podstawową płytkę grzejnika podczas montażu w wyrzutni elektronowej, w widokach z góru i z dołu, fig. 4a, 4b i 4c - pierwszy przykład wykonania wzmocnionej płytki grzejnika według wynalazku podczas montażu w wyrzutni elektronowej i fig. 5 - drugi przykład wykonania płytek grzejnika po montażu w wyrzutni elektronowej z fig. 1, w widoku od dołu.

Figura 1 przedstawia konstrukcję rzędowej wyrzutni elektronowej 11 zamontowanej w szyjce 13 kineskopu kolorowego. Kineskop kolorowy zawiera opróżniony balon posiadający prostokątną płytkę czołową ( nie pokazaną) i cześć stożkową (nie pokazaną), do której jest zamocowana integralnie szyjka 13. Szklany trzon 15, mający wiele przechodzących przez niego wtyków 17, jest przytopiony do końca szyjki 13. Do trzonu jest zamocowany cokół 19, który służy do utrzymywania wtyków 17.

Wyrzutnia elektronowa 11 jest umieszczona centralnie w szyjce 13 i wytwarza trzy wiązki elektronów wzdłuż zbieżnych torów w kierunku ekranu na płycie czołowej (nie pokazane). Zespół wyrzutni elektronowej 11 zawiera dwa izolacyjne, szklane pręty wsporcze 21a i 21b, wzdłuż których są umieszczone kolejno różne elektrody. Te elektrody to: trzy ogrzewane pośrednio katody 23 ( po jednej dla każdej wiązki), siatkowa elektroda sterująca 25 (Gl), siatkowa elektroda ekranująca 27(G2), pierwsza elektroda przyspieszająca i ogniskująca 29(G3) i druga elektroda przyspieszająca i ogniskująca 31 (G4). Do elektrody 31 jest zamocowana czasza osłaniająca 33. Poszczególne elektrody zespołu wyrzutni elektronowej 11, oprócz elektrody 31, są dołączone elektrycznie do wtyków 17, albo bezpośrednio albo przez metalowe taśmy 35. Zespół wyrzutni elektronowej 11 jest wycentrowany w szyjce 13 przez ograniczniki 37 na czaszy osłaniającej 33, która tworzy styk z przewodzącą elektrycznie powłoką wewnętrzną 39 na wewnętrznej powierzchni szyjki 13. Powłoka wewnętrzna 39 jest umieszczona na powierzchni wewnętrznej części stożkowej i dochodzi do zacisku anodowego (nie pokazanego). Zespół gettera 41 zawiera wydłużoną sprężynę 43, która jest zamocowana jednym końcem do czaszy osłaniającej 33 i dochodzi jako wspornik do części stożkowej. Do drugiego końca sprężyny 43 jest zamocowany metalowy pojemnik 45 gettera.

Trzy katody 23 są w zasadzie identyczne i mają cylinder zamknięty na jednym końcu przez nasadkę z powłoką emitującą elektrony. W każdej z katod 23 jest umieszczony grzejnik 47 mający parę odnóg 49 zamocowanych np. przez przyspawanie do wielu płytek grzejnika.

Na fig. 2 para wzmocnionych płytek 50 grzejnika jest połączona z katodami zewnętrznymi 23a i 23c, natomiast płytka podstawowa 51 grzejnika jest połączona z katodą środkową 23b. Na fig. 3a i 3b jest pokazana płytka podstawowa 51 posiadająca część główną 52 mającą pierwszy segment 54 i drugi segment 56, które są chwilowo połączone podczas montażu wyrzutni elektronowej, przy pomocy części usuwalnej 58 umieszczonej poniżej linii nacięcia 59. Na fig. 3b płytka podstawowa 51 posiada parę skierowanych na zewnątrz stopek 60, dołączonych do segmentów 54 i 56 poprzez leżące pomiędzy nimi prostopadłe odnogi 62. Para odnóg 49 grzejnika 47 jest zamocowana np. przez przyspawanie do segmentów 54 i 56.

Na fig. 4a, 4b i 4c jest przedstawiona wzmocniona płytka 50 grzejnika, według wynalazku, podobna do płytki podstawowej 51 grzejnika (fig. 3a i 3b). Odpowiadające sobie elementy wzmocnionej płytki 50 i płytki podstawowej 51 są oznaczone tymi samymi numerami. Wzmocniona płytka 50 grzejnika różni się od płytki podstawowej 51 tym, że posiada ona pierwszą konstrukcję wzmacniającą, zawierającą pierwszą parę umieszczonych przeciwległe, w zasadzie prostokątnych, pierwszych elementów wzmacniających 71, które są utworzone pomiędzy dwoma segmentami 54 i 56 części głównej 52 a prostokątnymi odnogami 62, oraz które stanowią ich fragment. Wzmocniona płytka 50 grzejnika posiada także drugą konstrukcję wzmacniającą zawierającą parę umieszczonych przeciwległe elementów wzmacniających 73, które są utworzone pod kątem około 45° pomiędzy odnogami 62 a stopkami 60, oraz które stanowią ich fragment. Każdy segment wzmacniający 71 posiada pierwszą część szczytową 77. Pierwsza część szczytowa 75 jest w zasadzie prostopadła do odnóg 62 i stanowi pierwszy element ustalający dla stopek 60 płytki podstawowej 51 grzejnika, jak pokazano na fig. 2. Druga część szczytowa 77 jest w zasadzie prostopadła do części głównej 52 i do pierwszej części szczytowej 75. Wzmocniona płytka 50 grzejnika może być wykonana ze stali nierdzewnej 304 o grubości 0,20 mm (niklowo-żelazowej). Każda z elementów wzmacniających 71 i 73 ma szerokość około 0,38 mm. Elementy wzmacniające 71 i 73 wzmacniają płytkę 50 przez wzmocnienie wzajemnego połączenia pomiędzy segmentami 54 i 56 części głównej 52 a odnogami 62 oraz pomiędzy odnogami 62 a stopkami 60. Wzmocniona płytka 50 jest bardziej sztywna i wytrzymała na ruch poprzeczny w kierunku A’-A’ niż płytka podstawowa 51, dzięki czemu jest mniej prawdopodobne wystąpienie zwarcia w wyniku styku pomiędzy segmentami 54 i 56.

Wzmocniona płytka 50 grzejnika może zawierać również wytłoczoną część 79, pokazaną na fig. 4a i 4c, utworzoną najednej powierzchni każdej stopki 60. Wytłoczone części 79 wchodzą na odległość około 0,08 mm do każdej ze stopek 60 i spłaszczają stopki 60, przez co zapewniają stabilność mechaniczną wzmocnionej płytki 50, bez powodowania zakłóceń na przeciwległej powierzchni każdej stopki 60. Spłaszczenie ułatwia zamocowanie stopek 60 wzmocnionej płytki 50 do wielu pasków wsporczych 81 grzejnika, które są pokazane na fig. 2. Bliski koniec 83 każdego z pasków wsporczych 81 jest osadzony w jednym z izolacyjnych prętów wsporczych 21a i 21b. Wzmocnione płytki 50 grzejnika leżą między umieszczonymi przeciwległe parami pasków wsporczych 81. Wytłoczone części 79 dają płaskie powierzchnie na stopkach 60, aby zapewnić płaski styk pomiędzy stopkami 60 i oddalonymi końcami pasków wsporczych 81 oraz bezrozpryskowe spawanie stykających się elementów. Wzmocnione płytki 50 grzejnika (katody zewnętrznej), które są przyspawane do pasków wsporczych 81, dają w zasadzie sztywną konstrukcję wsporczą w kształcie skrzyni (patrz fig.2) do zamocowania płytki podstawowej 51 grzejnika (katody środkowej). Płytka podstawowa 51 grzejnika, związana z katodą środkową 23b, jest podatną konstrukcją bez konstrukcji wzmacniających występujących we wzmocnionych płytkach 50 grzejnika. Jedna stopka 60 płytki podstawowej 51 grzejnika jest zamocowana do odnogi 62 jednej wzmocnionej płytki 50 grzejnika, a druga stopka 60 jest zamocowana do odnogi 62 drugiej wzmocnionej płytki 50 grzejnika. Płytka podstawowa 51 grzejnika, związana katodą środkową 23b, jest dostosowana do konfiguracji wzmocnionych płytek 50 grzejnika bez zakłócania zamontowanego układu płytek 50 i 51 grzejnika.

Pierwsze części szczytowe 75 pierwszych elementów wzmacniających 71, utworzone we wzmocnionych płytkach 50 grzejnika ustawiają stopki 60 płytki podstawowej 51 grzejnika dokładniej niż dotychczas stosowane elementy wzmacniające w kształcie trójkątów, łączące ze sobą prostopadłe odnogi i części głównego korpusu wzmacniających płytek grzejnika. W celu dalszego ułatwienia ustawienia stopek 60 płytki podstawowej 51 grzejnika pomiędzy pierwszymi elementami wzmacniającymi 71, stopki 60 płytki podstawowej 51 zostają skrócone, aby zapewnić całkowitą szerokość płytki około 8,64 mm względem całkowitej szerokości płytki około 10,41 mm w przypadku wzmocnionych płytek 50 grzejnika.

Po zamocowaniu płytki podstawowej 51 grzejnika do wzmocnionych płytek 50 grzejnika, części usuwalne 58 (fig. 3a, 4a i 4c) płytek grzejnika zostają odłączone przy liniach nacięcia 59. Ustawienie segmentów 54 i 56 płytki podstawowej 51 grzejnika w płaszczyźnie zasadniczo równoległej do płaszczyzn prętów wsporczych 2la i 21b zmniejsza do minimum nacisk na płytkę podstawową 50 i zmniejsza prawdopodobieństwo, że dwa segmenty 54 i 56 ulegną poprzecznemu ruchowi, który spowoduje styk tych segmentów ze sobą. Istnieje więc małe prawdopodobieństwo, że zmontowana konstrukcja płytek grzejnika z fig. 2 ulegnie zwarciu.

Na fig. 5 jest pokazany drugi przykład wykonania wzmocnionej płytki grzejnika. Druga wzmocniona płytka 150 grzejnika jest podobna we wszystkim do pierwszej wzmocnionej płytki 50 grzejnika, poza tym, że druga konstrukcja wzmacniająca pomiędzy prostokątnymi odnogami 62 i stopkami 60 posiada w zasadzie prostokątny, drugi element wzmacniający 73’, który zawiera trzecią cześć szczytową 85 i czwartą cześć szczytową 87. Trzecia część szczytowa 85 jest w zasadzie prostopadła do stopek 60 i służy jako drugi element ustalający ustawienie stopek na paskach wsporczych 81 grzejnika, ułatwiając ich wzajemne połączenia. Czwarta cześć szczytowa 87 jest prostopadła do prostopadłych odnóg 62 i do trzeciej części szczytowej 85. Wymiary drugiego elementu wzmacniającego 73’ są identyczne jak wymiary pierwszego elementu wzmacniającego 71.

Fig. 5

6273

⁶² Fig. 4b ^-60

Fig. 3b

Fig. i

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims (6)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zespół wyrzutni elektronowej kineskopu kolorowego, zawierający parę izolacyjnych prętów wsporczych, trzy rzędowe katody ogrzewane pośrednio, w tym katodę środkową i dwie katody zewnętrzne, elementy mocujące katody do prętów wsporczych, grzejnik dla każdej z katod, przy czym każdy grzejnik posiada parę odnóg, parę wzmocnionych płytek grzejnika związanych z katodą zewnętrzną i płytkę podstawową grzejnika związaną z katodą środkową, każda z płytek grzejnika posiada część główną mającą pierwszy segment i drugi segment, każdy z tych segmentów jest zamocowany do odpowiedniej odnogi jednego z grzejników, każda z płytek grzejnika ma parę skierowanych na zewnątrz stopek, każda ze stopek jest dołączona do odpowiedniego segmentu części głównej poprzez parę prostopadłych, leżących pomiędzy nimi odnóg, wzmocnione płytki grzejnika posiadają pierwszą konstrukcję wzmacniającą, usytuowaną pomiędzy tymi segmentami części głównej i prostopadłymi odnogami, oraz drugą konstrukcję wzmacniającą, usytuowaną pomiędzy prostopadłymi odnogami i stopkami, do prętów wsporczych są zamocowane, umieszczone przeciwległe pary pasków wsporczych grzejnika, stopki wzmocnionych płytek grzejnika są przytwierdzone do innej spośród umieszczonych przeciwległe par pasków wsporczych grzejnika, w postaci sztywnej konstrukcji typu skrzyni, stopki płytki podstawowej grzejnika są zamocowane do jednej z prostopadłych odnóg każdej ze wzmocnionych płytek grzejnika i płytka podstawowa grzejnika jest usytuowana pomiędzy wzmocnionymi płytkami grzejnika, znamienny tym, że pierwsza konstrukcja wzmacniająca zawiera korzystnie pierwszy prostokątny element wzmacniający (71) łączący ze sobą pierwszy segment (54) i drugi segment (56) części głównej (52) i prostopadłe odnogi (62), przy czym pierwszy element wzmacniający (71) posiada pierwszy element ustalający dla stopek (60) płytki podstawowej (51) grzejnika na prostopadłych odnogach (62) każdej ze wzmocnionych płytek (150, 50) grzejnika.
2. 2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwszy element wzmacniający (71) stanowi fragment pierwszego segmentu (54) i drugiego segmentu (56) części głównej (52) i odnóg (62).
3. 3. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwszy element ustalający stanowi pierwszą część szczytową (75) pierwszego elementu wzmacniającego (71), korzystnie prostopadłą do odnóg (62) wzmocnionych płytek (1510,50) grzejnika.
4. 4. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że druga konstrukcja wzmacniająca zawiera korzystnie drugi prostokątny element wzmacniający (73’) łączący ze sobą każdą z odnóg (62) i stopki (60) wzmocnionych płytek (150) grzejnika, przy czym drugi element wzmacniający (73’) posiada drugi element ustalający (85) dla stopek (60) wzmocnionych płytek (150) grzejnika względem pary pasków wsporczych (81) grzejnika.
5. 5. Zespół według zastrz. 4, znamienny tym, że drugi element wzmacniający (73’) stanowi fragment każdej z odnóg (62) i stopek (60) wzmocnionych płytek (150) grzejnika.
6. 6. Zespół według zastrz. 4, znamienny tym, że drugi element ustalający stanowi trzecią część szczytową (85) drugiego elementu wzmacniającego (73’), korzystnie prostopadłą do stopek (60) wzmocnionych płytek (150) grzejnika.