PL162122B1 - Sposób otrzymywania srodka farmaceutycznego o dzialaniu przeciwbólowym PL - Google Patents

Abstract

Sposób otrzymywania srodka farmaceutycznego o dzialaniu przeciwbólowym z trój- skladnikowych mieszanek zawierajacych aminofenazon, fenacetyne i weramid bedacy mie- szanina aminofenazonu w ilosci 71,8% i kwasu dietylobarbiturowego w ilosci 28,2%, uzytych w proporcjach wagowych odpowiednio 1:2:2, znamienny tym, ze mieszanke recepturowa zawierajaca aminofenazon, fenacetyne i weramid bedacy mieszanina aminofenazonu kwasu dietylobarbiturowego miesza sie z mocznikiem w ilosci 5-20% korzystnie 10% wagowych w odniesieniu do mieszanki recepturowej, po czym calosc przy ciaglym mieszaniu ogrzewa sie do temperatury 70-80°C zwlaszcza 77°C i po stopieniu, pozostawia sie do zastygniecia w temperaturze, korzystnie +4°C, nastepnie stop rozdrabnia sie, przesiewa przez sito o wymia- rach oczek 0,16 mm, zarabia sie okolo 10% kleikiem skrobiowym przeciera przez sito o wymiarze oczek 1,6 mm i suszy w temperaturze okolo 25°C przez 24 godziny, po czym wysuszony granulat miesza sie z 8-12% korzystnie 10% wagowymi skrobi ziemniaczanej i poddaje prasowaniu. PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania i tabletkowania środka farmaceutycznego z trójskładnikowych mieszanek przeciwbólowych zawierających aminofenazon, fenacetyną oraz weramid o składzie aminofenazon w ilości 71,B% oraz kwas dietylobarbiturowy w ilości 28,2% użyte w proporcjach wagowych odpowiednio 1:2:2.

Mieszanki o podanym składzie znajdują zastosowanie jako środki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe w nerwobólach, stanach pourazowych, reumatycznych, przeziębieniach i bólach głowy.

Jedną z najwłaściwszych form przygotowywania mieszanek recepturowych jest stapianie substancji leczniczej z obojętnym nośnikiem, proszkowanie i następnie tabletkowanie. Jest to tworzenie tak zwanych stopów stałych, w których substancja lecznicza zostaje rozproszona w drugim ciele stałym, obojętnym, dając w efekcie lek o działaniu regulowanym lub spotęgowanym przez ilościowy udział i powinowactwo nośnika do substancji biologicznie czynnych.

Zaletą mieszanek dyspersyjnych jest ich jednolitość i regulowane działanie, niedogodnością natomiast są trudności w uzyskaniu punktu eutektycznego stopów na tyle niskiego, aby podczas stapiania nie następował rozkład substancji leczniczych i na tyle wysokiego aby stop łatwo poddawał się dalszym zabiegom technologicznym bez zmiany właściwości fizykochemicznych .

Otrzymywanie stopów jednoskładnikowych odpowiadających tym wymaganiom nie stanowi więk szej trudności, natomiast otrzymywanie stopów wieloskładnikowych nie było dotychczas znane. Tabletkowanie dyspersji stałych stwarza również pewne trudności, głównie ze względu na występującą w procesie deformację masy pod wpływem wysokich ciśnień i wytworzonego ciepła, co w konsekwencji prowadzi do przylegania eutektycznej masy dyspersyjnej do stempli i matrycy i niemożliwości otrzymania foremnych kształtek o jednorodnym wyglądzie i sprasowaniu.

W praktyce farmaceutycznej stosowane są najczęściej mieszanki przygotowywane przez wymieszanie w określonych proporcjach sproszkowanych składników i następnie dokładne ich roztarcie. Sposób ten nie zapewnia dostatecznej jednorodności preparatu złożonego, znacznie ogranicza mikronizację składników, a ponadto ręczne dozowanie preparatu jest pracochłonne i niedokładne.

Dotychczas znane są dyspersje stałe na bazie jednego składnika aktywnego. Są to na przykład dyspersje gryzeofulwiny, diazepamu, indometacyny w poiloksyetylenoglikolach, dyspersje fenylobutazonu, papaweryny, hydrokortyzonu, cinnariziny w poliwmylopirolldonie, dyspersje aspiryny, kwasu salicylowego, fenylpbutazpnu w moczniku (Ford 3.L.; The Currant Statut of Solid Oyspeosrpns. Pharm. Acta Helv. 61.3. 69-88, 1986).

Znane jest również tabletkowanie dyspersji stałych. Wymienić należy metodę polegającą na granulowaniu rndometacyny rozproszonej w pprooksyetyOenoglrkoOu 6000 (PEG 6000), a na162 122 stąpnie tabletkowaniu granulatów z dodatkiem stearynianu magnezu jako środka poślizgowego i skrobi jako środka rozsadzającego (Ford J.L. Pharm. Acta Helv. 58.A. 101-106, 1983). Zadowalający czas rozpadu tabletki uzyskano przy 15¾ zawartości leku. Tabletkowano także granulaty stałego diazepamu rozproszonego w polioksyetylenoglikolach otrzymane na drodze granulacji wilgotnej i z brykietek. Jako środek poślizgowy stosowano stearynian magnezu (Kinget R., Kemel R.3 Pharmazie 407. 475-477, 1985). Znane jest również otrzymywanie tabletek z hydrochlortiazydu rozproszonego w mannitolu. Tabletki otrzymywane tq metodą wykazywały znaczny wzrost rozpuszczalności w porównaniu z tradycyjnymi, ale po 6 miesiącach przechowywania rozpuszczalność zmniejszyła się o 23¾ (El Fattach, S.Sawsan A., Nabiba A.: Pharmazie 41.11, 790-794, 1986).

Jak już zaznaczono, znane metody otrzymywania stopów stałych oraz ich tabletkowanie oparte były na bazie jednego składnika aktywnego. Otrzymywanie stopów wieloskładnikowych nie było dotychczas znane. Spowodowane to było opisanymi wyżej trudnościami.

Wynalazek rozwiązuje zagadnienie otrzymywania 1 tabletkowania dyspersji stałych, charakteryzujących się dostatecznie wysoką temperaturą topnienia, białą barwą 1 dużą twardością, z trójskładnikowych mieszanek przeciwbólowych zawierających aminofenazon, fenacetynę i weramid użyte w proporcjach wagowych 1:2:2.

Sposób według wynalazku polega na tym, że mieszankę przeciwbólową o składzie aminofenazon, fenacetyna i weramid o składzie aminofenazon w ilości 71,8¾ oraz kwas dietylobarbiturowy w ilości 28,2¾ użytą w proporcjach wagowych 1:2:2, miesza się z mocznikiem w ilości 5-20¾. korzystnie 10¾ wagowych w odniesieniu do całej mieszaniny, po czym całość przy ciągłym mieszaniu ogrzewa się do temperatury 70-80’C, zwłaszcza 77'C i po stopieniu, pozostawia się do zastygnięcia w temperaturze korzystnie +4°C. Następnie stop rozdrabnia się, przesiewa przez sito o wymiarach oczek 0,16 mm, zarabia się około 10¾ kiełkiem skrobiowym, przeciera przez sito o wymiarach oczek 1,6 mm i suszy w temperaturze około 25C, korzystnie z 10¾ wagowymi skrobi ziemniaczanej i poddaje prasowaniu.

Przykład. 7,5 części wagowych aminofenazonu, 15 części wagowych fenacetyny, 15 części wagowych weramidu zawierającego 71,8¾ aminofenazonu i 28,2¾ kwasu dietylobarbiturowego, 3,75 części wagowych mocznika ogrzewano przy ciągłym mieszaniu do temperatury 77C. Po stopieniu pozostawiono do zastygnięcia w temperaturze 4*C. Stop rozdrobniono, przesiano przez sito o wymiarach oczek 0,16 mm, zarobiono 10¾ kiełkiem skrobiowym i przetarto przez sito o wymiarach oczek 1,6 mm. Granulat wysuszono w temperaturze 25C przez 24 godziny. Następnie wymieszano z 10 częściami wagowymi skrobi ziemniaczanej i poddano prasowaniu .

Uzyskano tabletki o białej barwie i gładkiej powierzchni, zawierające po 0,15 g fenace tyny i weramidu oraz 0,075 g aminofenazonu o średnim ciężarze 0,46 g, współczynniku twar2 dości 0,114 kg/mm , ścieralności 1,3¾ i czasie rozpadu 14 minut.

162 122

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Sposób otrzymywania środka farmaceutycznego o działaniu przeciwbólowym z trójskładnikowych mieszanek zawierających aminofenazon, fenacetyną i weramid będący mieszaniną aminofenazonu w ilości 71,8% i kwasu dietylobarbiturowego w ilości 28,2%, użytych w proporcjach wagowych odpowiednio 1:2:2, znamienny tym, że mieszanką recepturową zawierającą aminofenazon, fenacetyną i weramid bądący mieszaniną aminofenazonu i kwasu dietylobarbiturowego miesza sią z mocznikiem w ilości 5-20% korzystnie 10% wagowych w odniesieniu do mieszanki recepturowej, po czym całość przy ciągłym mieszaniu ogrzewa sią do temperatury 70-BO‘C zwłaszcza 77*C i po stopieniu, pozostawia sią do zastygnięcia w temperaturze, korzystnie +4*C, następnie stop rozdrabnia sią, przesiewa przez sito o wymiarach oczek 0,16 mm, zarabia sią około 10% kleiklem skrobiowym, przeciera przez sito o wymiarze oczek 1,6 mm i suszy w temperaturze około 25'C przez 2A godziny, po czym wysuszany granulat miesza się z 8-12% korzystnie 10% wagowymi skrobi ziemniaczanej i poddaje prasowaniu.