PL163306B1

PL163306B1 - Method of obtaining a gas for use in synthesis of methyl alcohol

Info

Publication number: PL163306B1
Application number: PL90285963A
Authority: PL
Inventors: Rolf Wetzel; Bernhard Firnhaber
Original assignee: Krupp Koppers Gmbh
Priority date: 1989-07-10
Filing date: 1990-07-06
Publication date: 1994-03-31
Also published as: GB2233664A; DD300875A5; ZA904061B; PL285963A1; CN1025217C; DE3922612C2; DE3922612A1; CN1048721A; GB2233664B; US4994093A; GB9013091D0

Abstract

1. S posób w ytw arzania gazu d o syntezy m etanolu, o zdefiniow anym dla zam ierzonej reakcji syntezy sto su n k u tlenku wegla do w o d o ru , na dro d ze zgazow ania paliw o postaci od drobnoziarnistej d o pylow ej w tem p eratu rze pow yzej te m p eratu ry to p n ien ia zuzla, przy czym w ytw orzony surow y gaz z czesciow ego utlen ien ia chlodzi sie p o sred n io w obec w ytw orzenia pary w k o tle-u ty lizato rze w laczonym za zgazow yw a- czem i nastepnie p o d d aje o d p y la n iu , katalitycznej konw ersji-C O o raz o d siarczan iu , znam ienny tym , ze surow y gaz z czesciow ego utlenienia dalej chlodzi sie za k o tlem -utylizatorem przez dodanie skonw ertow a- nego gazu obiegow ego, w ytw orzona m ieszanine gazow a p o d d aje sie odpylaniu na sucho, po tym prow adzi sie rozdzielanie m ieszaniny gazow ej na czastkow y strum ien p ro d u k tu gazow ego i czastkow y strum ien gazu obiegow ego, czastkow y stru m ie n p ro d u k tu gazow ego p o d d aje sie dalszem u chlodzeniu, dalej d o la - czonem u przem yw aniu gazu w celu usuniecia pylu resztkow ego i innych zanieczyszczen, ostatecznem u chlodzeniu w celu skroplenia p ary w odnej o raz odsiarczaniu i usuw aniu-C O 2, by po tym d o prow adzic go d o re a k to ra syntezy, czastkow y stru m ien gazu obiegow ego w w aru n k ach w spólstosow ania sk ro p lin z ostatecznego chlodzenia czastkow ego strum ienia p ro d u k tu gazow ego nasyca sie p ara w odna i przem yw a ten gaz w tem peraturze rosy, ten ta k oczyszczony czastkow y strum ien gazu obiegow ego w celu nastaw ienia p o trzeb n eg o m olow ego sto su n k u tlenku wegla do w odoru p o d d aje sie konw ersji-C O w obecnosci k atali- za to ra o d p o rn eg o na siarke i ten sko n w erto w an y gaz obiegow y po chlodzeniu az do tem p eratu ry bliskiej jego pu n k to w i rosy pary w odnej i po odpow iednim sprezeniu dom ieszyw uje sie do surow ego gazu z czesciow ego utlenienia. PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania gazu do syntezy metanolu, o zdefiniowanym dla zamierzonej reakcji stosunku tlenku węgla do wodoru, na drodze zgazowania (częściowego utleniania) paliw o postaci od drobnoziarnistej do pyłowej w temperaturze powyżej temperatury topnienia żużla, przy czym wytworzony surowy gaz z częściowego utlenienia chłodzi się pośrednio wobec wytworzenia pary w kotle-utylizatorze włączonym za zgazowywaczem i następnie poddaje odpylaniu, katalitycznej konwersji-CO oraz odsiarczaniu.

Surowy gaz z częściowego utlenienia, otrzymany podczas zgazowywania paliw o postaci od drobnoziarnistej do pyłowej, wykazuje zależnie od składu zastosowanego paliwa oraz od reakcyjnych warunków zgazowywania stosunek tlenku węgla do wodoru, który może mieścić się w zakresie od 1:1 do 2,7:1. Do syntezy metanolowej jest jednak potrzebny gaz syntezowy, którego stosunek tlenku węgla do wodoru powinien mieścić się w zakresie od 0,4:1 do 0,5:1. Dla osiągnięcia tych wartości przeto jest niezbędne usunięcie z tego gazu nadmiaru CO poprzez reakcję konwersji-CO

CO + H2O-H2 + CO2 z wytworzeniem wodoru. Dla wytworzenia gazu do syntezy metanolu z surowego gazu po częściowym utlenieniu są zatem znane sposoby typu omówionego we wstępie. Jeśli katalizator stosowany w reakcji konwersji jest przy tym nieodporny na siarkę, to odsiarczanie tego gazu raczej podjemuje się również przed a nie po konwersji. Dla samej konwersji jest konieczne, aby poddawany reakcji gaz był przed wlotem do reaktora konwersji nasycony parą wodną, a po konwersji ponownie uwolniony od nadmiaru pary. Do tego celu znane są po pierwsze tak zwane układy nawilżacz-osuszacz.

W przypadku stosowania odpornych na siarkę katalizatorów konwersji może jednak nasycanie parą wodną surowego gazu z częściowego utleniania następować też w ten sposób, że wtryskuje się ją bezpośrednio do gorącego gazu przed odpylaniem, a po konwersji ponownie wkrapla się nadmiar pary z tego gazu. Zawracanie skroplin do tego gorącego gazu surowego z częściowego utleniania jest przy tym jednak tylko ograniczenie możliwe, gdyż ten gaz powinien być odpylany na sucho. Niezależnie od zastosowanej metody nawilżania i osuszania tego gazu odprowadza się w każdym przypadku ze skroplinami nadmiaru pary wodnej poważne ilości ciepła w zakresie niskiej temperatury. Równocześnie intensywna wymiana ciepła wymaga dla ogrzania tego gazu i dla skroplenia nadmiaru pary poważnych nakładów aparaturowych.

Celem wynalazku jest takie udoskonalenie sposobów typu omówionego we wstępie, które pozwala na uniknięcie omówionych niedogodności energetycznych i aparaturowych. Przy tym równocześnie powinna zostać wyraźnie polepszona sprawność całkowita otrzymywania metanolu z paliw o postaci od drobnoziarnistej do pyłowej i powinna zostać uproszczona budowa całego urządzenia.

Osiąga się ten cel za pomocą sposobu, który według wynalazku polega na tym, że a) surowy gaz z częściowego utlenienia dalej chłodzi się za kotłem-utylizatorem przez dodanie skonwertowanego gazu obiegowego, b) wytworzoną mieszaninę gazową poddaje się odpylaniu na sucho, c)po tym prowadzi się rozdzielanie mieszaniny gazowej na cząstkowy strumień produktu gazowego i cząstkowy strumień gazu obiegowego, d) cząstkowy strumień produktu gazowego poddaje się dalszemu chłodzeniu, dalej dołączonemu przemywaniu gazu w celu usunięcia pyłu resztkowego i innych zanieczyszczeń, ostatecznemu chłodzeniu w celu skroplenia pary wodnej oraz odsiarczaniu i usuwaniu-CO2, by po tym doprowadzić go do reaktora syntezy, e) cząstkowy strumień gazu obiegowego w warunkach współstosowania skroplin z ostatecznego chłodzenia cząstkowego strumienia produktu gazowego nasyca się parą wodną i przemywa ten gaz w temperaturze rosy, f) ten tak oczyszczony cząstkowy strumień gazu obiegowego w celu nastawienia potrzebnego molowego

163 306 stosunku tlenku węgla do wodoru poddaje się konwersji-CO w obecności katalizatora odpornego na siarkę i g) ten skonwertowany gaz obiegowy po chłodzeniu aż do temperatury bliskiej jego punktowi rosy pary wodnej i po odpowiednim sprężeniu domieszywuje się do surowego gazu z częściowego utlenienia w etapie a).

To znaczy, w sposobie według wynalazku do surowego gazu z częściowego utlenienia, który uprzednio w kotle-utylizatorze został ochłodzony do temperatury 600-1450°C, korzystnie 8001200°C, domieszywuje się skonwertowany gaz obiegowy, dzięki czemu temperatura wytworzonej mieszaniny gazowej obniża się do wartości 200-800°C, korzystnie do wartości 300-450°C. W tej temperaturze mieszaninę gazową poddaje się odpylaniu na sucho i następnie rozdziela na cząstkowy strumień produktu gazowego i cząstkowy strumień gazu obiegowego. Przy tym rozdzielaniu należy uwzględnić to, że ten cząstkowy strumień gazu obiegowego po jego skonwertowaniu ponownie dodaje się za kotłem-utylizatorem do surowego gazu z częściowego utlenienia, przy czym wynikowa mieszanina gazowa powinna wykazywać żądany skład gazu do syntezy metanolu. Rozdzielanie tego zmieszanego gazu po odpylaniu na sucho prowadzi się przeto w taki sposób, żeby cząstkowy strumień gazu obiegowego wykazywał x-krotną objętość cząstkowego strumienia produktu gazowego, przy czym μ jest stopniem przemiany-CO w konwersji-CO, tzn. osiągniętym stosunkiem przereagowanego tlenku węgla do wprowadzonego tlenku węgla, r jest molowym stosunkiem tlenku węgla do wodoru w surowym gazie z częściowego utlenienia i r₉jest molowym stosunkiem tlenku węgla do wodoru w żądanym gazie syntezowym.

Po tym rozdzieleniu oba cząstkowe strumienie gazu poddaje się obróbce osobno. Cząstkowy strumień produktu gazowego po korzystnie pośrednim chłodzeniu wstępnym zostaje poddany przemywaniu gazu (przemywaniu wodą) w celu odpylenia resztek i usunięcia amoniaku oraz chlorowców, by następnie po chłodzeniu ostatecznym zostać w znany sposób odsiarczony i uwolniony od CO2. Po tym ten strumień cząstkowy jest do dyspozycji dla syntezy i może zostać wprowadzony do reaktora syntezy metanolu. Skropliny, otrzymywane podczas ostatecznego chłodzenia cząstkowego strumienia produktu gazowego, stosuje się do daleko idącego nasycenia strumienia cząstkowego gazu obiegowego.

Cząstkowy strumień gazu obiegowego po rozdzieleniu mieszaniny gazowej doprowadza się do zetknięcia ze skroplinami z ostatecznego chłodzenia cząstkowego strumienia produktu gazowego oraz ewentualnie z dodatkową parą wodną i tak nastawia się niezbędny dla przeprowadzenia reakcji konwersji stosunek tlenku węgla do pary wodnej. Samą konwersję-CO przeprowadza się w obecności odpornych na siarkę katalizatorów, przy czym konwersji ulega 60-95%, korzystnie 80-95%, doprowadzonego tlenku węgla.

Następnie ten skonstruowany gaz po odpowiednim ochłodzeniu i sprężeniu ponownie zawraca się do pierwszego etapu sposobu (etapu a) i tamże domieszywuje się do surowego gazu z częściowego utlenienia.

Dalsze szczegóły sposobu według wynalazku wyłaniają się z zastrzeżeń zależnych i są następnie objaśnione na podstawie fig. przedstawionej na rysunku, uwidoczniającej synoptyczny schemat procesu technologicznego. W tym synoptycznym schemacie procesu technologicznego są zestawione elementy instalacji, bezwarunkowo konieczne dla objaśnienia sposobu, natomiast wszystkie urządzenia poboczne, takie jak np. dodatkowe wymienniki ciepła, pompy, zawory, itp. oraz nieważne tu strumienie substancji nie są przedstawione. Nadto w synoptycznym schemacie procesu technologicznego nie wchodzi sią bliżej w szczegóły uprzednio załączonego urządzenia do zgazowania oraz dalej dołączonego reaktora syntezy metanolu, gdyż te etapy postępowania nie są przedmiotem wynalazku. Można jednak wychodzić z tego, że te etapy postępowania oraz wszystkie etapy sposobu według wynalazku mogą być realizowane za pomocą właściwie znanych elementów instalacji i zespołów urządzeń.

163 306

W sposobie przedstawionym w synoptycznym schemacie procesu technologicznego wprowadza się stosowane paliwo przewodem przesyłowym 1 do zgazowywacza 2, w którym następuje zgazowanie (częściowe utlenienie) tego paliwa w zwykłych dla tego paliwa w zwykłych dla tego celu warunkach reakcyjnych bądź wobec stosowania znanych dla tego celu konstrukcji zgazowywacza. Korzystnie jako zgazowywacz 2 można stosować zgazowywacz strumienia lotnego, w którym zgazowywanie wprowadzonego paliwa przeprowadza się pod ciśnieniem większym od 3 MPa w temperaturze 1300-2000°C. Wytworzony surowy gaz z częściowego utlenienia opuszcza zgazowywacz przewodem 3 i udaje się do kotła-utylizatora 4, który w praktyce raczej może być razem ze zgazowywaczem 2 zespołowy w jednej jednostce konstrukcyjnej. W kotle-utylizatorze 4 surowy gaz z częściowego utleniania chłodzi się do temperatury 600-1450°C, korzystnie do temperatury 800-1200°C. Otrzymaną przy tym parę z ciepłem odpadowym odbiera się przewodem 5 i można je prowadzić do dalszego stosowania. Z kotła-utylizatora 4 gaz o odpowiedniej temperaturze udaje się przewodem 6 do strefy zraszania 7. Tamże surowy gaz z częściowego utlenienia miesza się ze skonwertowanym, doprowadzonym przez przewód 8 gazem obiegowym i równocześnie przy tym chłodzi się. Otrzymana z tego w wyniku mieszanina gazowa powinna wykazywać temperaturę 200-800°C, korzystnie 300-450°C. W tej temperaturze mieszaninę gazową przewodem 9 doprowadza się do odpylania na sucho 10 i dzięki temu w daleko idącej mierze uwalnia od współprowadzonych pyłów lotnych. Za odpylaniem na sucho 10 wychodzący przewodem 11 strumień gazowy Vm rozdziela się na dwa strumienie cząstkowe, mianowicie na cząstkowy strumień produktu gazowego Vp i na cząstkowy strumień gazu obiegowego Vk, tak więc zachodzi następująca zależność:

Vm = Vp + Vk

Przy tym w stacjonarnej eksploatacji w przypadku konwersji-CO gazu obiegowego jest Vk = x · Vp, a współczynnik x szczegółowo omówiono wyżej.

Strumień cząstkowy produktu gazowego Vp odbiera się przy tym przewodem 12, który jest odgałęzieniem przewodu 11, i prowadzi do chłodnicy 13, w której gaz pośrednio chłodzi się wstępnie. Następnie doprowadza się go przewodem 14 do przemywania mokrego 15 (mycia wodą). Tutaj gaz ten całkowicie odpyla się oraz uwalnia od ewentualnie obecnych amoniaku i związków chlorowcowych. Następnie gaz ten udaje się przewodem 16 do chłodnicy ostatecznej 17, w której chłodzi się on do temperatury, w której ma być odsiarczany. W tym celu gaz przewodem 18 doprowadza się do przemywania gazu kwaśnego 19. To przemywanie przeprowadza się zwykle z zastosowaniem odpowiednich do tego, chemicznie i/lub fizycznie oddziaływujących roztworów płuczących. Przy tym obok związków siarki z gazu tego usuwa się też CO2 oraz inne składniki kwaśne. Dla odsiarczania tego gazu można ewentualnie stosować też inne sposoby, takie jak np. odsiarczanie na sucho. Po przemyciu gazu kwaśnego 19 gaz wykazuje skład i czystość odpowiednie dla syntezy i może przewodem 20 być doprowadzony do nie przedstawionego na schemacie synoptycznym reaktora syntezy metanolu.

W tym czasie cząstkowy strumień gazu obiegowego Vk wprowadza się przewodem 11 do nasycalnika 21, do którego równocześnie przez przewód 22 doprowadza się skropliny otrzymane w chłodnicy ostatecznej 17, tak więc skropliny te wykorzystuje się do nasycania gazu obiegowego parą wodną. Następnie udaje się ten gaz przewodem 23 do przemywania mokrego 24, w którym przemywa się go w temperaturze punktu rosy. Przez przewód 25 wprowadza się po tym ten gaz do wymiennika ciepła 26. Tu w pośredniej wymianie ciepła z gazem skonwertowanym z reaktora konwersji 30 następuje ogrzanie gazu aż do temperatury zapoczątkowania reakcji konwersji, która zwykle mieści się w zakresie powyżej 270°C. Odpowiednio podgrzany gaz udaje się przewodem 27 do nasycalnika 28, w którym do tego gazu dodaje się jeszcze potrzebną parę wodną. Tę wprowadza się do nasycalnika 28 przewodem 31. Może przy tym chodzić o parę z kotła-utylizatora 4. Nasycony gaz udaje się przewodem 29 do reaktora konwersji 30, w którym konwersję-CO przeprowadza się jedno- lub dwustopniowo w obecności katalizatorów odpornych na siarkę. Chodzi przy tym o znane dla tych celów, rozpowszechnione w handlu katalizatory, zawierające przykładowo kobalt/molibden jako składniki aktywne.

Skonwertowany gaz ściąga się przewodem 32 i w wymienniku ciepła 26 oraz w chłodnicy ostatecznej 33 chłodzi aż do bliskości punktu rosy. Układ rur chłodniczych 34 chłodnicy ostatecznej

163 306 można przy tym wykorzystać do wstępnego podgrzania wody zasilającej kocioł-utylizator 4. Zaraz po chłodzeniu skonwertowany gaz przewodem 35 wprowadza się do sprężarki 36, w której spręża się go w żądanym zakresie, by go następnie przewodem 8 zawrócić do strefy zraszania 7.

Według nie przedstawionego na synoptycznym schemacie wariantu sposobu według wynalazku jest możliwe, by przemywanie mokre 15 i 24 były eksploatowane za pomocą wspólnego obiegu wody płuczącej, przy czym każdorazowo cząstkowy strumień wody płuczącej odciąga się z przemywania mokrego 24 i uwalnia go od substancji stałych oraz od ładunku jego soli. Następnie można tę oczyszczoną wodę płuczącą wprowadzać do nasycalnika 21. Dzięki temu unika się otrzymywania ścieków.

Sposób według wynalazku można odpowiednio do termodynamicznych warunków brzegowych i do rozplanowania konwersji-CO przeprowadzać z technicznie sensownym stopniem przemiany-CO μ, tj. z przemianą tlenku węgla wyraźnie poniżej 100%. Niższe stopnie przemiany tlenku węgla warunkują podwyższenie stosunku rozdzielania z gazu obiegowego do produktu gazowego. Zakres stopnia przemiany tlenku węgla 60-95% jest z uwzględnieniem ekonomicznym warunków ramowych, wyznaczonych np. przez koszty aparatów i maszyn oraz koszty energii, szczególnie odpowiedni. Warunki robocze, takie jak zmiany jakości paliwa, zmiana ładunku, ładunek częściowy i inne czynniki, mogą wywierać wpływ na skład gazu. Ciągłe analityczne kontrolowanie stosunku molowego CO/H2 w cząsteczkowym strumieniu produktu gazowego pozwala w tego rodzaju przypadkach na szybką korektę składu produktu gazowego przez zabiegi regulacyjne względem stosunku rozdzielania z gazu obiegowego do produktu gazowego.

Dalsza możliwość regulacyjna polega na tym, że część gazu obiegowego, a mianowicie 0-1,0 Nm³ na 1 kg bezwodnego węgla, korzytsnie 0,3-0,6 Nm3 na 1 kg bezwodnego węgla, zawraca się do palnika zgazowywacza 2 i tam zamiast pary wodnej wykorzystuje się do moderacji temperatury w zgazowywaczu 2. Przy tym gaz obiegowy wprowadza się przez środkową lancę do palnika, przy czym lanca ta jest otoczona dwiema przestrzeniami pierścieniowymi. Wewnętrzną pierścieniową przestrzenią doprowadza się przy tym pył węglowy, a zewnętrzną pierścieniową przestrzenią tlen do zgazowywania.

Wraz z częściowym zawróceniem gazu obiegowego do palnika należy odpowiednio do przez to doprowadzonej ilości dwutlenku węgla i pary wodnej zmniejszyć na tyle ilość tlenu, żeby wynik zgazowywania nie doznał uszczerbku.

Na zakończenie demonstruje się skuteczność sposobu według wynalazku na podstawie przykładów wykonania. Przy tym węgiel kamienny, który w bezwodnym stanie ma następujący skład:

C 76,6% objętościowych

H 5,0% objętościowych

O 8,8% objętościowych

N 1,3% objętościowych

S 0,8% objętościowych popiół 7,5% objętościowych Cl 0,17% objętościowych (zawarte w popiele);

zgazowywano za pomocą tlenu bez dodatku pary wodnej w zgazowywaczu strumienia lotnego z zasilaniem suchym pyłem węglowym (środek przenoszący - azot). Wynikowy gaz surowy z częściowego utlenienia w ilości 2,07 Nm³/kg węgla miał na wejściu do strefy zraszania w temperaturze 1100°C ten skład:

CO 67,9% objętościowych

H2 26,5% objętościowych

CO2 0,3*% objętościowych

N2 4,7% objętościowych

H2S 0,2% objętościowych

HC1 0,05% objętościowych

H2O 0,3*% objętościowych

163 306 Ί

W celu wytworzenia gazu do syntezy metanolu dodawano do surowego gazu z częściowego utleniania do strefy zraszania w ilości 7,6 Nm³ skonwertowany gaz obiegowy o składzie:

CO 2,7% bbjętościowych

H2 42,3% objętościowych

CO2 29,8% objętościowych

N2 2,2% objętościowych

H2S 0,1% objętościowych

HC1 0,0% objętościowych

H2O 22,9% objęoościo^ych;

przy stopniu konwersji μ = 0,8.

Otrzymana z tego w wyniku mieszanina gazowa ma skład:

CO 16,6% objętościowych

H2 38,9% objętościowych

CO2 23,5% objętościowych

N2 2,Ί% objętościowych

H2S 0,15% objętościowych

HC1 0,01%o objętościowych

H2O 18,1% objętościowych, o zamierzonym tu dla gazu do syntezy metanolu molowym stosunku tlenek węgla/wodór, oznaczonym rs:

rs = 0,42Ί

Tę mieszaninę gazową odpylano na sucho w temperaturze 400°C i następnie rozdzielano do cząstkowego strumienia produktu gazowego ilość 3,52Nm3/kg węgla bezwodnego i do cząstkowego strumienia gazu obiegowego ilość 6,15Nm³/kg węgla bezwodnego.

W przypadku występującego stosunku tlenek węgla/wodór w surowym gazie z częściowego utleniania, równego r = 2,56, stosunek rozdzielania z gazu obiegowego do produktu gazowego wynosi x= 1,Ί5.

Cząstkowy strumień produktu gazowego, tak jak to wyżej szczegółowo opisano, poddano dalszej obróbce, przy czym skropliny, otrzymane podczas ostatecznego chłodzenia produktu gazowego, wykorzystuje się w ilości 0,51 kg HhO/kg węgla bezwodnego do nasycenia cząstkowego strumienia gazu obiegowego. Ten strumień cząstkowy również, tak jak to wyżej opisano, poddano dalszej obróbce, przy czym do tego gazu ewentualnie przed konwersją dodaje się w celu nastawienia żądanego stosunku para wodna/tlenek węgla jeszcze dodatkową parę wodną w ilości co najwyżej 1,0 kg/kg węgla bezwodnego w temperaturze 300°C. W tej temperaturze wprowadzano nasycony gaz do reaktora konwersji. Zaraz po konwersji ogrzany gaz chłodzono w wyżej szczegółowo omówiony sposób do temperatury około 160-170°C i następnie doprowadzono do sprężarki, w której gaz ten ponownie spręża się do ciśnienia panującego w strefie zraszania.

Poprzedni przykład wykonania ukazuje możliwość sposobu według wynalazku. Pod względem warunków temperaturowych w strefie zraszania jest on swobodnie dającym się kształtować, tak więc te warunki temperaturowe można dopasować do rozplanowania i zdolności wytwórczej kotła-utylizatora.

Poprzednio omówiony sposób można analogicznie stosować również do wytwarzania gazu syntezowego dla innych niż metanol produktów syntezy, jeśli warunki reakcyjne nastawi się tak, żeby produkt gazowy wykazywał objętościowy stosunek tlenku węgla do wodoru, określony dla zamierzonej reakcji syntezy.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wytwarzania gazu do syntezy metanolu, o zdefiniowanym dla zamierzonej reakcji syntezy stosunku tlenku węgla do wodoru, na drodze zgazowania paliw o postaci od drobnoziarnistej do pyłowej w temperaturze powyżej temperatury topnienia żużla, przy czym wytworzony surowy gaz z częściowego utlenienia chłodzi się pośrednio wobec wytworzenia pary w kotleutylizatorze włączonym za zgazowywaczem i następnie poddaje odpylaniu, katalitycznej konwersji-CO oraz odsiarczaniu, znamienny tym, że surowy gaz z częściowego utlenienia dalej chłodzi się za kotłem-utylizatorem przez dodanie skonwertowanego gazu obiegowego, wytworzoną mieszaninę gazową poddaje się odpylaniu na sucho, po tym prowadzi się rozdzielanie mieszaniny gazowej na cząstkowy strumień produktu gazowego i cząstkowy strumień gazu obiegowego, cząstkowy strumień produktu gazowego poddaje się dalszemu chłodzeniu, dalej dołączonemu przemywaniu gazu w celu usunięcia pyłu resztkowego i innych zanieczyszczeń, ostatecznemu chłodzeniu w celu skroplenia pary wodnej oraz odsiarczaniu i usuwaniu-C02, by po tym doprowadzić go do reaktora syntezy, cząstkowy strumień gazu obiegowego w warunkach współstosowania skroplin z ostatecznego chłodzenia cząstkowego strumienia produktu gazowego nasyca się parą wodną i przemywa ten gaz w temperaturze rosy, ten tak oczyszczony cząstkowy strumień gazu obiegowego w celu nastawienia potrzebnego molowego stosunku tlenku węgla do wodoru poddaje się konwersji-CO w obecności katalizatora odpornego na siarkę i ten skonwertowany gaz obiegowy po chłodzeniu aż do temperatury bliskiej jego punktowi rosy pary wodnej i po odpowiednim sprężeniu domieszywuje się do surowego gazu z częściowego utlenienia.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że cząstkowy strumień gazu obiegowego wykazuje x-krotną objętość cząstkowego strumienia produktu gazowego, przy czym a w nim μ jest stopniem przemiany w konwersji-CO, r jest molowym stosunkiem tlenku węgla do wodoru w surowym gazie z częściowego utlenienia, i r_s jest odpowiednim stosunkiem molowym w gazie do syntezy metanolu.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że surowy gaz z częściowego utlenienia wprowadza się w temperaturze 600-1450°C, korzystnie w temperaturze 800-1200°C do strefy zraszania i tamże miesza się ze skonwertowanym gazem obiegowym, przy czym temperatura wytworzonej mieszaniny gazowej obniża się do wartości 200-800°C, korzystnie 300-450°C.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku konwersji-CO cząstkowego strumienia gazu obiegowego ulega konwersji 60-95%, korzystnie 80-95%, doprowadzonego tlenku węgla.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że przemywanie mokre cząstkowego strumienia produktu gazowego i cząstkowego strumienia gazu obiegowego eksploatuje się za pomocą wspólnego obiegu wody płuczącej, przy czym z tego mokrego przemywania cząstkowego strumienia gazu obiegowego odprowadza się cząstkowy strumień wody płuczącej, oczyszcza się i następnie wykorzystuje do nasycenia cząstkowego strumienia gazu obiegowego.
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że molowy stosunek tlenku węgla do wodoru w cząstkowym strumieniu produktu gazowego nieprzerwanie kontroluje się analitycznie i w przypadku uwarunkowanych eksploatacją zmian nastawia się na żądaną wartość drogą zmian stosunku rozdzielania x z gazu obiegowego do produktu gazowego.
7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosunek rozdzielania x z gazu obiegowego do produktu gazowego zmienia się wskutek tego, iż cząstkowy strumień tego gazu obiegowego w ilości 0,1-1,0 Nm3/kg węgla bezwodnego, korzystnie 0,3-0,6 Nm3/kg węgla bezwodnego, doprowadza

163 306 3 się do palnika zgazowywacza poprzez środkową lancę i tamże pary wodnej wykorzystuje się do moderacji temperatury podczas zgazowywania.