PL164309B1 - Zamek wierzchni do drzwi - Google Patents

Abstract

Zamek wierzchni do drzwi składający się ze skrzynki z umieszczonej w niej mechanizmem zamykającym, pokrywy zamocowanej do skrzydła drzwiowego, wkładki bębenkowej usytuowanej w otworze skrzydła drzwiowego zamocowanej do pokrywy oraz zaczepu zamocowanego do ościeżnicy, znamienny tym, że długość wkładki bębenkowej (5)jest równa co najmniej grubości skrzydła drzwiowego (4) a jej korpus (6) tylną częścią przylega bezpośrednio do pokrywy (3) oraz tym, że koniec bębenka (9) jest zaopatrzony w zabierak (10) współpracujący z zasuwką (2).

Description

Przedmiotem wynalazku jest zamek wierzchni do drzwi składający się ze skrzynki z umieszczonej w niej mechanizmem zamykającym, pokrywy zamocowanej do skrzydła drzwiowego, wkładki bębenkowej usytuowanej w otworze skrzydła drzwiowego zamocowanej do pokrywy oraz zaczepu zamocowanego do ościeżnicy.

W powszechnie stosowanych tego rodzaju zamkach, wkładki bębenkowe mają stosunkowo krótki korpus i umieszczony w nim bębenek odpowiadający w przybliżeniu 2/3 grubości skrzydła drzwiowego.

W takich wkładkach może być usytuowanych pięć zastawek. Ta niewielka liczba zastawek stwarza możliwość łatwiejszego dopasowania klucza lub narzędzia specjalnego i otworzenia zamka przez osoby niepowołane.

W znanych rozwiązaniach zamków w pokrywie jest osadzony obrotowo zabierak przesuwający zasuwkę, a w bębenku łącznik współdziałający z zabierakiem. Obrót zabieraka następuje poprzez obrót łącznika.

Celem wynalazku jest zwiększenie stopnia utrudnienia otwarcia zamka przez osoby niepowołane przez wydłużenie wkładki bębenkowej a tym samym zwiększenie liczby zastawek a także poprawa funkcjonowania mechanizmu zamka przez wyeliminowanie łącznika i zmianę usytuowania zabieraka.

Zamek według wynalazku charakteryzuje się tym, że długość wkładki bębenkowej jest równa co najmniej grubości skrzydła drzwiowego a jej korpus przylega bezpośrednio do pokrywy a ponadto tym, że koniec bębenka od strony pokrywy jest zaopatrzony w zabierak przesuwający zasuwkę.

Takie rozwiązanie pozwala osiągnąć założony cel bowiem w korpusie i bębenku wkładki można usytuować nawet kilkanaście zastawek co praktycznie uniemożliwia otwarcie zamka przez osoby niepowołane poprzez dopasowanie niewłaściwego klucza.

Umieszczenie zabieraka na bębenku czyni konstrukcję bardziej zwartą a ponadto wpływa na lepszą współpracę mechanizmu zamka przez wyeliminowanie luzu jaki powstawał w znanych rozwiązaniach między zabierakiem a otworem w pokiywie na skutek długotrwałej eksploatacji zamka.

Wynalazek jest pokazany w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zamek zamocowany w drzwiach w widoku z boku, a fig. 2 - przekrój podłużny wkładki bębenkowej w powiększeniu.

Zamek składa się ze skrzynki 1, w której jest umieszczony mechanizm zamykający z zasuwką 2, z pokrywy 3 zamocowanej do skrzydła drzwiowego 4, wkładki bębenkowej 5 usytuowanej w otworze skrzydła drzwiowego 4 oraz zaczepu zamocowanego do ościeżnicy nie pokazanej na rysunku.

164 309 3

Wkładka bębenkowa 5 wypełnia swą długością całą głębokość otworu w skrzydle drzwiowym 4 i w tarczce 8 wystając nieznacznie ponad powierzchnię czołową tarczki 8.

Na bębenku 9 od strony pokrywy 3 jest osadzony zabierak 10 współpracujący z zasuwką 2 zamka. W korpusie 6 i bębenku 9 wkładki bębenkowej 5 usytuowanych jest dwanaście zastawek 11.

Wkładka bębenkowa 5 tylnym końcem korpusu 6 jest bezpośrednio połączona z pokrywą 3.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie pat.entowe

   Zamek wierzchni do drzwi składający się ze skrzynki z umieszczonej w niej mechanizmem zamykającym, pokrywy zamocowanej do skrzydła drzwiowego, wkładki bębenkowej usytuowanej w otworze skrzydła drzwiowego zamocowanej do pokrywy oraz zaczepu zamocowanego do ościeżnicy, znamienny tym, że długość wkładki bębenkowej (5) jest równa co najmniej grubości skrzydła drzwiowego (4) a jej korpus (6) tylną częścią przylega bezpośrednio do pokrywy (3) oraz tym, że koniec bębenka (9) jest zaopatrzony w zabierak (10) współpracujący z zasuwką (2).