PL165625B1 - Zespół napędowy igieł w głowicy drukującej - Google Patents

Abstract

Zespół napędowy igieł w głowicy drukującej, w którymposzczególneelementy napędzające igły drukujące są połączone sztywno z ruchomymi rdzeniami elektromagnesów wzbudzających, znamiennytym, że każdy ze wspomnianych elementów napędzających igłą składa się z dwóch części, z których jedną stanowi sprężyna (1) spełniająca rolę łożyska sprężystego, a druga część wykonanajestz materiału praktycznie niepodatnego i stanowi bijnik (2) stykający się swoim wolnym końcem z igłą drukującą (5)

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół napędowy igieł w głowicy drukującej, stosowanej w komputerowych drukarkach mozaikowych, uderzeniowych.

W znanych rozwiązaniach element napędzający igłę drukującą stanowi płaską zworę, wykonaną z materiału magnetycznie miękkiego, której jeden koniec styka się z magnetowodem, a drugi połączony jest z igłą drukującą. Zasilenie cewki elektromagnesu powoduje przyciągnięcie zwory do rdzenia elektromagnesu i uderzenie igły w nośnik wydruku, przy jednoczesnym zmniejszeniu się szczeliny powietrznej praktycznie do zera (nie licząc przekładki przeciwsklejeniowej pomiędzy zworą a magnetowodem). W takim rozwiązaniu zwora jest jednocześnie elementem uderzającym igłę.

W znanych rozwiązaniach, we współczesnych szybkich drukarkach mozaikowych, w celu maksymalnego wykorzystania strumienia magnetycznego, szczelinę roboczą umieszcza się wewnątrz cewki, a zwora w takim rozwiązaniu stanowi część rdzenia, który po zasileniu cewki jest wciągany do jej środka. Zwora tego typu jest zamocowana do elementu napędzającego igłę. Element ten jest wykonany jako jedna część i jednocześnie spełnia zadania ułożyskowania (nożowego, sprężystego lub innego). Dla zwiększenia sztywności, element napędzający jest odpowiednio kształtowany tak, żeby zwiększyć moment bezwładności jego przekroju poprzecznego, przy odpowiednio małym momencie bezwładności względem osi obrotu. Elementy napędzające igłę w liczbie odpowiadającej liczbie igieł i cewek w głowicy drukującej są wykonane z jednego kawałka blachy i wraz z zamontowanymi zworami - rdzeniami stanowią jeden zespół napędowy igieł. W omawianym rozwiązaniu, gdzie elementy napędzające igły nie są już zworami, wymagania dotyczące ich własności magnetycznych nie są już istotne. Inaczej natomiast przedstawiają się własności mechaniczne - element napędzający igłę powinien mieć z jednej strony dużą sztywność, a z drugiej strony, w miejcu ułożyskowania sprężystego powinien być elastyczny. Odpowiednie kształtowanie części bliższej igle, na przykład przez zaginanie boków nie zawsze daje spodziewane efekty, gdyż ze względu na znaczną miniaturyzację głowic drukujących, odległości między poszczególnymi elementami są bardzo małe i nie ma wystarczającej ilości materiału, szczególnie w miejscu, gdzie następuje styk z główką igły i gdzie występują znaczne obciążenia dynamiczne. Z kolei wykonanie elementu napędzającego igłę z grubszej blachy zmniejsza jego podatność na odkształcenia w miejscu ułożyskowania. Tak

165 625 więc, wykonanie elementu napędzającego igłę drukującą z materiału jednorodnego nie daje w pełni pozytywnych efektów.

Istota niniejszego wynalazku polega na tym, że każdy z elementów zespołu napędowego igieł drukujących składa się z dwóch części, z których jedną stanowi sprężyna spełniająca rolę łożyska sprężystego, a druga część wykonanajest z materiału praktycznie niepodatnego i stanowi bijnik. Korzystnie jest, gdy we wspomnianej sprężynie występują odgięcia ustalające położenie bijnika lub też gdy podobne odgięcia występują w bijniku, umożliwiając prawidłowe ustalenie sprężyny. Wszystkie wspomniane sprężyny wykonane są z jednego kawałka blachy, a ich podłużne osie są ułożone promieniowo lub taśmy, gdzie podłużne osie są ułożone do siebie równolegle.

Rozwiązanie według wynalazku eliminuje wady dotychczasowych rozwiązań, zmniejszając znacznie podatność elementów ruchomych na odkształcenie i zwiększając tym samym żywotność głowicy.

Przedmiot wynalazku jest bliżej objaśniony na podstawie przykładu wykonania, na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój poprzeczny jednego elektromagnesu wraz ze zworą i jednym elementem napędzającym igłę, fig. 2 do fig. 4 przedstawiają warianty rozwiązań ukształtowań sprężyny i bijnika oraz sposoby ich połączenia, których różne konstrukcje omówione są w dalszym ciągu opisu przykładu wykonania, fig. 5 pokazuje zespół napędowy według wynalazku, gdzie wszystkie sprężyny wykonane są z jednego kawałka blachy, fig. 6 przedstawia wykonanie sprężyn z jednego kawałka taśmy.

Jak pokazano na fig. 1, element napędzający igłę drukującą 5 składa się ze sprężyny 1 z występem ustalającym 1a i bijnika 2. Sprężyna i bijnik są połączone ze sobą przez zanitowanie części rdzenia ruchomego 3 przechodzącej przez otwór wykonany w sprężynie 1 i bijniku 2. Po zasileniu uzwojenia elektromagnesu 4 następuje wciągnięcie rdzenia ruchomego 3 do wnętrza tego uzwojenia, a tym samym uruchomienie igły drukującej 5 w kierunku ku dołowi rysunku, która to igła styka się z bijnikiem 2. Po wyłączeniu zasilania elektromagnesu 4, pod działaniem sprężyn 1 i 6 bijnik 2 powraca wraz z igłą drukującą 5 do położenia wyjściowego.

Na figurze 2 pokazano widok perspektywiczny ilustrujący jeden z wariantów pary sprężyna - bijnik, w którym węższa część bijnika 2 wchodzi w odpowiednie wycięcie - zagięcie sprężyny 1, a następnie po zajściu na siebie otworów sprężyny i bijnika następuje ich połączenie przez górną, węższą część rdzenia 3.

Jak pokazano na fig. 3, na części dłuższych boków sprężyny 1 wykonane są wygięcia - występy, które zapobiegają obrotowi bijnika 2 wokół wspólnej osi otworów w sprężynie 1 i bijniku 2 względem rdzenia 3.

Na figurze 4 pokazano poprzeczny występ ustalający położenie bijnika 2 względem sprężyny 1 i rdzenia 3.

Figura 5 przedstawia zespół napędowy, gdzie sprężyny 1 wykonane są z jednego kawałka blachy oraz które mogą być łączone z bijnikiem 2 i współpracować z rdzeniami 3 jak pokazano na fig. 1 - 4. Na fig. 5 zilustrowano najczęściej stosowane kołowe rozmieszczenie elektromagnesów głowicy drukującej.

Na figurze 6 pokazano przykład wykonania sprężyn 1 z jednego odcinka taśmy, wraz z połączonym jednym bijnikiem 2. Jest to przypadek liniowego rozmieszczenia elektromagnesów w głowicy drukującej.

165 625

Fig. <5

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 10 000 zł

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zespół napędowy igieł w głowicy drukującej, w którym poszczególne elementy napędzające igły drukujące są połączone sztywno z ruchomymi rdzeniami elektromagnesów wzbudzających, znamienny tym, że każdy ze wspomnianych elementów napędzających igłą składa się z dwóch części, z których jedną stanowi sprężyna (1) spełniająca rolę łożyska sprężystego, a druga część wykonana jest z materiału praktycznie niepodatnego i stanowi bijnik (2) stykający się swoim wolnym końcem z igłą drukującą (5).
2. 2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że każda sprężyna (1) ma odgięcia ustalające położenie bijnika (2).
3. 3. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że każdy bijnik (2) ma odgięcia ustalające położenie sprężyny (1).
4. 4. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że wszystkie sprężyny (1) są wykonane z jednego kawałka blachy a ich podłużne osie są ułożone promieniowo.
5. 5. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że wszystkie sprężyny (1) są wykonane z jednego odcinka taśmy, a ich podłużne osie są do siebie równoległe.