PL166761B1 - Włóknina fonoizolacyjna I sposób wytwarzania włókniny fonoizolacyjnej - Google Patents

Abstract

1. Włóknina fonoizolacyjna zawierająca mieszaninę włókien naturalnych i sztucznych, znamienna tym, że składa się z włókien bawełnianych lub mieszaniny włókien bawełnianych i sztucznych, przy czym zawartość włókien sztucznych wynosi do 50% i żywicy termoutwardzalnej fenolowo-formaldehydowej w ilości 10-40% całości mieszaniny oraz ewentualnie do 2% środków modyfikujących, zwłaszcza produktu kondensacji tlenku etylenu z mono- i dialkilobenzenem jako środka antylektrostatycznego i soli sodowej dwufenylofenolu jako środka przeciwgnilnego. 2. Sposób wytwarzania włókniny fonoizolacyjnej z mieszaniny włókien naturalnych i sztucznych, znamienny tym, że uformowane we wstęgę runo, przy czym w czasie rozwłókniania ścinków dodaje się środki modyfikujące, miesza się ze sproszkowaną żywicą termoutwardzalną fenolowo-formaldehydową i kieruje się do pieca tunelowego, gdzie jest poddawane działaniu temperatury 473-503 K lub temperatury 373-403 K i sprasowaniu, przy czym czas wygrzewania zależy od ilości żywicy i temperatury.

Description

Przedmiotem wynalazku jest włóknina i sposób wytwarzania włókniny z włókien naturalnych lub z mieszanki włókien naturalnych i sztucznych stosowanych jako materiał izolacyjny, wygłuszeniowy w przemysłach: maszynowym, motoryzacyjnym, meblowym i budowlanym.

Znane dotychczasowe włókniny sporządzone z mieszaniny włókien naturalnych i włókien sztucznych są igłowane dla zachowania postaci, a również dodawane są także włókna sztuczne termokurczliwe.

Sposób wykonania takich włóknin polega na igłowaniu runa, prasowaniu, impregancji w kąpieli impregnującej złożonej z lateksów i substancji pomocniczych i powtórnym prasowaniu w temperaturze zbliżonej do temperatury mięknienia polimeru zawartego w impregnacie.

Jako lateksy stosuje się karboksylowe lateksy butadienowo-styrenowe zawierające wprowadzone podczas polimeryzacji emulsyjnej chlorowco-alkany.

Włókniny nieigłowane wytwarzane są tylko z włókien syntetycznych z dodatkiem 20-30% włókien poliestrowych, którą to mieszaninę poddaje się końcowemu sprasowaniu w temperaturze nie przekraczającej 100°C. Takie włókniny są ciężkie, a sposoby ich wykonania są bardzo pracochłonne przy czym stosowane są skomplikowane procesy impregnacji co w efekcie znacznie podwyższa koszt całkowity wyrobu, który charakteryzuje się niską izolacyjnością akustyczną.

Celem wynalazku było opracowanie lekkiej włókniny i sposobu jej wykonania aby można było wyeliminować igłowanie runa i poprawić jej parametry techniczne.

Zostało to rozwiązane w ten sposób, że włóknina składa się z szarpanki włókien bawełnianych lub z mieszaniny włókien bawełnianych i sztucznych, których zawartość w mieszaninie wynosi do 90 % oraz żywicy termoutwardzalnej fenolowo-formaldehydowej korzystnie w ilości 10-40% całości mieszaniny. Do włókniny można dodawać środki modyfikujące, w ilości do 2%, zwłaszcza produkt kondensacji tlenku etylenu z mono- i dialkilobenzenem jako środek antyelektrostatyczny oraz sól sodową dwufenylo-fenolu jako środek przeciwgniliny. Zwiększenie zawartości żywicy powoduje zwiększenie twardości i odporności na palenie.

Sposób według wynalazku polega na tym, że do szarpanki z włókien bawełnianych lub mieszaniny włókien bawełnianych i sztucznych dodaje się środki modufikujące, a otrzymane w ten sposób runo formuje we wstęgę. Runo miesza się ze sproszkowaną żywicą i kieruje do pieca

166 761 tunelowego, w którym zostaje poddane działaniu temperatury od 473-503 K lub 373-403 K i sprasowaniu na odpowiednią grubość. Żywica spełnia rolę spajającą i środka modyfikującego, zwiększa odporność na palenie, zmniejsza higroskopijność. Temperatura oraz szybkość przesuwu taśmociągu są uzależnione od zawartości żywicy i od temperatury, w której wszystkie cząsteczki użytej żywicy ulegają całkowitemu usieciowaniu. Przy ogrzewaniu włókniny do temperatury 373-403 K otrzymujemy półprodukt z częściowo usieciowaną żywicą przeznaczoną do dalszej przeróbki natomiast przy ogrzewaniu do temperatury 473-503 K otrzymujemy gotowy produkt.

Zaletą włókniny oraz sposobu jej wykonania według wynalazku jest to, że otrzymany materiał jest tani (surowce odpadowe), lekki, o dużych walorach użytkowych, bardzo dobrze pochłaniający dźwięk, trudno zapalny (wskaźnik tlenowy przekraczający 22,5%) oraz nieskomplikowany w wykonaniu.

Przykład. Ścianki produkcyjne materiałów bawełnianych i z włókien sztucznych zmieszane w odpowiednim stosunku poddaje się rozwłóknianiu i dodaje środki modyfikujące takie jak produkt kondensacji tlenku etylenu z mono- i dialkilobenzenem i soli sodowej dwufenylo-fenolu w ilości do 2%. Otrzymane w ten sposób runo formuje się we wstęgę na taśmociągu i miesza ze sproszkowaną żywicą termoutwardzalną, przy czym udział żywicy która spełnia rolę spoiwa i środka modyfikującego w otrzymanym produkcie wynosi 10-40%. Następnie mieszaninę runa i żywicy kieruje się do pieca tunelowego, w którym poddaje się ją działaniu temperatury 473-503 K lub 373-403 K.

Czas wygrzewania żywicy oraz szybkość przesuwu taśmociągu zależy od ilości użytej żywicy i od temperatury, w której wszystkie cząsteczki żywicy zostają usieciowane i prędkość ta wynosi 8+12 m/min.

166 761

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 1,(00 zł

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Włóknina fonoizolacyjna zawierająca mieszaninę włókien naturalnych i sztucznych, znamienna tym, że składa się z włókien bawełnianych lub mieszaniny włókien bawełnianych i sztucznych, przy czym zawartość włókien sztucznych wynosi do 50% i żywicy termoutwardzalnej fenolowo-formaldehydowej w ilości 10-40% całości mieszaniny oraz ewentualnie do 2% środków modyfikujących, zwłaszcza produktu kondensacji tlenku etylenu z mono- i dialkilobenzenem jako środka antylektrostatyczncgo i soli sodowej dwufenylofenolu jako środka przeciwgnilnego.
2. 2. Sposób wytwarzania włókniny fonoizolacyjnej z mieszaniny włókien naturalnych i sztucznych, znamienny tym, że uformowane we wstęgę runo, przy czym w czasie rozwłókniania ścinków dodaje się środki modyfikujące, miesza się ze sproszkowaną żywicą termoutwardzalną fenolowo-formaldehydową i kieruje się do pieca tunelowego, gdzie jest poddawane działaniu temperatury 473-503 K lub temperatury 373-403 K i sprasowaniu, przy czym czas wygrzewania zależy od ilości żywicy i temperatury.