PL166829B1

PL166829B1 - Środek myjąco-dezynfekujący i sposób wytwarzania środka myjąco-dezynfekującego

Info

Publication number: PL166829B1
Application number: PL29338592A
Authority: PL
Inventors: Alojzy Klopotek; Longina Osinska; Beata B Klopotek; Teresa Rydel; Leszek Parys; Wojciech Prekaniak; Magdalena Giera; Marek Januchowski
Original assignee: Inst Chemii Przemyslowej
Priority date: 1992-02-05
Filing date: 1992-02-05
Publication date: 1995-06-30
Also published as: PL293385A1

Abstract

1. Środek myjąco-dezynfekujący, zawierający nadtlenek wodoru, kwas octowy, związki powierzchniowo czynne, kompleksujące, kompozycję zapachową i wodę, znamienny tym, że zawiera od 1 do 12% wagowych kwasu mononaftalowego i ftalowego lub ich soli sodowych, od 0,1 do 8% wagowych kwasu nadoctowego i octowego lub ich soli sodowych, od 0,01 do 10% wagowych nadtlenku wodoru, od 0,3 do 5% wagowych oksyetylenowanego nonylofenolu, od 0,4 do 15% wagowych soli dietanoloaminowej fosforanu polioksyetylenowanych alkoholi kokosowych lub z ziarn palmowych lub alkoholu laurylowego, od 0,2 do 5% wagowych kwasu etylenodiaminotetraoctowego lubjego soli sodowej i ewentualnie od 0,001 do 0,4% wagowych kompozycji zapachowej i do 3% siarczanu lub węglanu magnezowego, względnie ich mieszaniny oraz uzupełniającą do 100% wagowych ilość wody, przy czym odczyn środka odpowiada pH = 3-5, korzystnie pH = 3,8-4,0. 2. Sposób wytwarzania środka myjąco-dezynfekującego, znamienny tym, że w środowisku wodnym pod ciśnieniem atmosferycznym w temperaturze 42-48°C na 6-16% wagowych nadtlenku wodoru w stosunku do założonej masy środka działa się w czasie 1-4 godzin bezwodnikiem kwasu ftalowego w ilości od 1 do 9,8% wagowych i kwasem octowym w ilości od 0,1 do 6,3% wagowych, aby otrzymany środek myjąco-dezynfekujący zawierał od 1do 12% wagowych kwasu mononadftalowego i ftalowego lub ich soli sodowych, od 0,1 do 8% wagowych kwasu nadoctowego i octowego lub ich soli sodowych, od 0,01 do 10% wagowych nadtlenku wodoru, przy czym stosunek molowy nadtlenku wodoru do sumy moli bezwodnika ftalowego i kwasu octowego wynosi od 1:1 do 3:1, a następnie do tak otrzymanych produktów reakcji dodaje się - przy ciągłym mieszaniu - wodę w ilości uzupełniającej do recepturalnej ilości wody zawartej w środku, od 0,2 do 5% wagowych kwasu etylenodiaminotetraoctowego lubjego soli sodowej, od 0,3 do 5% wagowych oksyetylenowanego nonylofenolu, od 0,4 do 15% wagowych soli dietanoloaminowej fosforanu polioksyetylenowanych alkoholi kokosowych lub z ziarn palmowych lub alkoholu laurylowego i z kolei w temperaturze niższej od 30°C do wytworzonej mieszaniny związków chemicznych wprowadza się ewentualnie od 0,001 do 0,4% wagowych kompozycji zapachowej, a odczyn otrzymanego w ten sposób środka koryguje się do pH = 3-5, korzystnie do pH = 3,8-4,0, za pomocą bezwodnika kwasu ftalowego lub kwasu octowego lub wodorotlenku sodowego lub wodorotlenku potasowego i ewentualnie stabilizuje otrzymany w ten sposób środek myjąco-dezynfekujący przez wprowadzenie do niego 3% wagowych siarczanu lub węglanu magnezowego, względnie ich mieszaniny.

Description

Przedmiotem wynalazku jest środek myjąco-dezynfekujący i sposób wytwarzania środka myjąco-dezynfekującego.

Znana jest z opisu patentowego Republiki Federalnej Niemiec nr 2 815 400 stabilna w czasie mieszanina, dająca mikrobiobójcze roztwory po jej rozpuszczeniu w wodzie, a zawierająca donor nadtlenku wodoru i prawie bezwodny bezwodnik kwasu karboksylowego - topiący się w temperaturze równej lub wyższej od 40°C oraz dodatkowo obojętne wybielacze. W wodzie bezwodniki rozpuszczają się dając bezwodne kwasy karboksylowe, które są przekształcane pod wpływem H2O2 w bezwonne, rozpuszczalne w wodzie kwasy nadkarboksylowe posiadające wysoką aktywność mikrobiobójczą. Zapobiega się aglomeracj i przez otaczanie donora nadtlenku wodory i/lub bezwodnika kwasu karboksylowego przez obojętne, rozpuszczalne w wodzie ochronne warstwy, głównie kwasów tłuszczowych i/lub niejonowych związków powierzch166 829 niowo czynnych dla bezwodnika kwasu karboksylowego i niejonowych lub anionowych związków powierzchniowo czynnych w przypadku donora nadtlenku wodoru. Molowy stosunek bezwodnika do nadtlenku wodoru wynosi 1:1. Mieszaniny mogą zawierać także absorbenty wody, inhibitory korozji i kompozycje zapachowe. Jako bezwodniki kwasów karboksylowych stosuje się bezwodniki: glutarowy, itakonowy, 1,2,4,5-benzenotetrakarboksylowy lub 1,2,4- i 1,2,3-benzenotrikarboksylowy. Donorem nadtlenku wodoru są nadborany, nadwęglany, monolub di-nadsiarczany, nadfosforany, nadkarboamidy i alkaliczne nadtlenki. Otrzymane roztwory dezynfekujące mogą być używane w przemyśle spożywczym, w dezynfekcji instrumentów medycznych i dentystycznych.

Według kanadyjskiego opisu patentowego nr 1 146 851 wodny środek dezynfekujący i sterylizujący o pH poniżej 5 składa się z : 0,5-50% wag. nadtlenku wodoru, 0,1-30% wag. związku powierzchniowo czynnego, 0,1-3% wag. kwasu ortofosforowego, 0-1% triazolowego inhibitora korozji (szczególnie 0,1% benzotriazolu), 0,1-2% wodnoalkoholowej mieszaniny trzeciorzędowej aminy i alkanoloamidu kwasu tłuszczowego oraz wody. Preferowanymi związkami powierzchniowo czynnymi są oksyetylenowane 3-40 molami tlenku etylenu alkohole tłuszczowe, kopolimery blokowe tlenku etylenu i propylenu modyfikowane etylenodiaminą lub glikolem etylenowym. Preferowane środki zawierają 6-8% wag. H 2O2 i mają pH poniżej 3. Preferowane mieszaniny wodno-alkoholowe zawierają: 5% izopropanolu - 20% metanoaminy i 30% etanoloamidu kwasu tłuszczowego. Środki są użyteczne do odkażania metalowych, plastikowych i ceramicznych powierzchni, szczególnie wyposażenia medycznego i dentystycznego, które nie mogą być sterylizowane parą.

Według amerykańskiego opisu patentowego nr 4 557 898 do dezynfekcji i sterylizacji powierzchni, szczególnie medycznego wyposażenia stosuje się środek o następującym składzie: 0,5-50% H2O2, 0,1-30% zgodnego (zdolnego do jednorodnego mieszania) związku powierzchniowo czynnego, 0,1-3% nieorganicznego lub organicznego kwasu, 0,1-1% organicznego triazolowego inhibitora korozji, 0,01 -1 % wodno-alkoholowe mieszaniny trzeciorzędowej aminy i alkanoloamidu kwasu tłuszczowego oraz do 100% wody. Preferowane środki zawierają 0,5-7,5% wag. H2O2, 1% wag. związku powierzchniowo czynnego, którym mogą być oksyetylenowane 3-40 molami tlenku etylenu alkohole tłuszczowe o 11-15 atomach węgla w łańcuchu, kopolimery blokowe tlenku etylenu i propylenu, oksyetylenowane alkilofenole, pochodne tłuszczowe imidazoliny, 0,85% kwasu ortofosforowego, 0,1% benzotriazolu, 0,2% mieszaniny wodno-alkoholowej, która zawiera 5% izopropanolu, 20% metanoaminy i 20-30% alkanoloamidu kwasu tłuszczowego. Środek ma pH poniżej 3.

Środek myjąco-dezynfekujący według wynalazku zawiera: od 1do 12% wagowych kwasu mononadftalowego i ftalowego lub ich soli sodowych, od 0,1 do 8% wagowych kwasu nadoctowego i octowego lub ich soli sodowych, od 0,01 do 10% wagowych nadtlenku wodoru, od 0,3 do 5% wagowych oksyetylenowanego nonylofenolu, od 0,4 do 15% wagowych soli dietanoloaminowej fosforanu polioksyetylenowanych alkoholi kokosowych lub z ziarn palmowych lub alkoholu laurylowego, od 0,2 do 5% wagowych kwasu etylenodiaminotetraoctowego lub jego soli sodowej i ewentualnie od 0,001 do 0,4% wagowych kompozycji zapachowej i do 3% siarczanu lub węglanu magnezowego, względnie ich mieszaniny oraz uzupełniającą do 100% wagowych ilość wody, przy czym odczyn środka odpowiada pH = 3-5, korzystnie pH = 3,8-4,0.

Sposób wytwarzania środka myjąco-dezynfekującego według wynalazku polega na tym, że w środowisku wodnym pod ciśnieniem atmosferycznym w temperaturze 42-48°C na 6-16% wagowych nadtlenku wodoru w stosunku do założonej masy środka działa się w czasie 1-4 godzin bezwodnikiem kwasu ftalowego w ilości od 1 do 9,8% wagowych i kwasem octowym w ilości od 0,1 do 6,3% wagowych, aby otrzymany środek myjąco-dezynfekujący zawierał od 1 do 12% wagowych kwasu mononadftalowego i ftalowego lub ich soli sodowych, od 0,1 do 8% wagowych kwasu nadoctowego i octowego lub ich soli sodowych, od 0,01 do 10% wagowych nadtlenku wodoru, przy czym stosunek molowy nadtlenku wodoru do sumy moli bezwodnika ftalowego i kwasu octowego wynosi od 1:1 do 3:1, a następnie do tak otrzymanych produktów reakcji dodaje się - przy ciągłym mieszaniu - wodę w ilości uzupełniającej do recepturalnej ilości wody zawartej w środku, od 0,2 do 5% wagowych kwasu etylenodiaminotetraoctowego lub jego soli sodowej, od 0,3 do 5% wagowych oksyetylenowanego nonylofenolu, od 0,4 do 15% wagowych soli dietanoloaminowej fosforanu polioksyetylenowanych alkoholi kokosowych lub z ziarn palmowych lub alkoholu laurylowego i z kolei w temperaturze niższej od 30°C do wytworzonej mieszaniny związków chemicznych wprowadza się ewentualnie od 0,001 do 0,4% wagowych kompozycji zapachowej, a odczyn otrzymanego w ten sposób środka koryguje się do pH=3-5, korzystnie do pH = 3,8-4,0, za pomocą bezwodnika kwasu ftalowego lub kwasu octowego lub wodorotlenku sodowego lub wodorotlenku potasowego i ewentualnie stabilizuje otrzymany w ten sposób środek myjąco-dezynfekujący przez wprowadzenie do niego do 3% wagowych siarczanu lub węglanu magnezowego, względnie ich mieszaniny.

Nieoczekiwanie okazało się, że środek myjąco-dezynfekujący według wynalazku charakteryzuje się wysoką aktywnością biobójczą w stosunku do drobnoustrojów testowych w ciągu długiego okresu czasu, nawet w przypadku niekorzystynych warunków przechowywania, tzn. w podwyższonej temperaturze i przy ekspozycji na działanie światła słonecznego. Jednocześnie środek wykazuje bardzo dobre własności myjące, emulgujące, zdolność do usuwania kamienia wodnego oraz zdolność usuwania rdzy. Środek nie wykazuje negatywnego działania na myte i dezynfekowane powierzchnie takie, jak: terakotę, glazurę, porcelit, szkło, fajans, stal chromoniklową.

Sposób wytwarzania środka myjąco-dezynfekującego pozwala na otrzymanie skutecznego preparatu w jednym procesie produkcyjnym bez wyodrębniania półproduktów.

Sposób myjąco-dezynfekujący wg wynalazku służy do mycia i dezynfekcji pomieszczeń i urządzeń sanitarnych w lecznictwie otwartym i zamkniętym.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w poniższych przykładach wykonania.

Przykład I. Przykładowe składy chemiczne środka myjąco-dezynfekującego podaje tabela 1.

Tabela 1

Przykładowe składy chemiczne środka myjąco-dezynfekującego

Lp.	Wyszczególnienie składników środka	Zawartość składników w % wagowych w środku wg receptury nr:
	myjąco-dezynfekującego	1	2	3	4
1.	Kwas mononadftalowy lub jego sól sodowa	10,0	8,50	0,8	10,5
2.	Kwas ftalowy lub jego sól sodowa	1,1	0,50	0,2	1,5
3.	Kwas nadoctowy lub jego sól sodowa	5,8	4,0	7,7	0,1
4.	Kwas octowy lub jego sól sodowa	0,5	1,0	0,3	-
5.	Nadtlenek wodoru	5,0	6,48	4,0	7,0
6.	Oksyetylenowany nonylofenol	1,0	1,00	5,0	0,3
7.	Sól dietanoloaminowa fosforanu polioksyetylenowanych alkoholi kokosowych	2,0	10,00	0,4	15,0
8.	Sól sodowa kwasu etylenodiaminotetraoctowego	2,0	2,00	0,2	5,0
9.	Kompozycja zapachowa	0,01	0,01	0,04	0,02
10.	Stabilizatory: MgSOą lub MgCO3	1,0	-	0,1	-
11.	Regulator odczynu	do pH = 3-5, korzystnie 3,8	-4,0
12.	Woda	71,59	66,51	80,36	60,58

Przykład II. Przykładowy sposób otrzymywania 500 kg środka myjąco-dezynfekującego przedstawia się następująco: do reaktora wyposażonego w mieszadło mechaniczne, płaszcz grzewczo-chłodniczy termometr i pehametr wprowadza się 108 kg 30% wodnego roztworu nadtlenku wodoru, ogrzewa do temperatury 42°C, a następnie mieszając wprowadza się w trzech porcjach w czasie ok. 15 minut 45 kg bezwodnika kwasu ftalowego i 25 kg kwasu octowego, po czym zawartość reaktora podgrzewa się do temperatury 48°C i utrzymuje tą

166 829 temperaturę przez 1 godzinę przy ciągłym mieszaniu. Po tym czasie do reaktora dozuje się 212 kg wody, 10 kg soli sodowej kwasu etylenodiaminotetraoctowego, 5kg oksyetylenowanego nonylofenolu i 50 kg 20% roztworu wodnego soli dietanoloaminowej fosforanu polioksyetylenowanych alkoholi kokosowych. Całość miesza się przez 5 minut, a następnie ciągle mieszając w temperaturze poniżej 30°C dodaje się 0,05 kg kompozycji zapachowej Lavendula G 6277 i reguluje odczyn do pH = 3,8-4,0 w temperaturze niższej od 25°C za pomocą bezwodnika kwasu ftalowego lub octowego lub NaOH lub KOH. Po uzyskaniu wymaganego odczynu, dodaje się ewentualnie 5 kg siarczanu lub węglanu magnezowego, miesza się jeszcze zawartość reaktora przez 5 minut i konwekcjonuje gotowy środek myjąco-dezynfekujący.

Przykład III. Otrzymany sposobem według przykładu II środek myjąco-dezynfekujący poddano badaniom zdolności myjącej w warunkach naturalnego użytkowania w następujący sposób.

Powierzchnię muszli ustępowych, zlewozmywaków, wanien i umywalek zgodnie ze sposobem użycia polano badanym środkiem. Po 10-ciu minutach wymienione urządzenia sanitarne opłukano wodą przy użyciu szczotki. Ocenę usunięcia zabrudzenia przeprowadzono wizualnie. Całkowite usunięcie zabrudzenia oraz brak jakichkolwiek zmian na powierzchni mytej (np. matowienie, zacieki) uważa się za wynik pozytywny. Otrzymane wyniki badań wskazują, że środek według wynalazku ma bardzo wyskoką zdolność myjącą w warunkach naturalnego użytkowania.

Przykład IV. Zdolność emulgowania oleju przez środek otrzymany sposobem z przykładu II wynalazku określono metodą niżej opisaną: 250 cm³ roztworu środka o stężeniu 0,1 % wag. oraz 20 cm3 oleju rzepakowego zabarwionego na czerwono Sudanem IV nalewano do pojemnika miksera, posiadającego znamieniową prędkość silnika 900 obrotów/minutę i mieszano 30 sekund w temperaturze pokojowej. Powstałą emulsję przelewano do cylindra miarowego o pojemności 1θ00 cm³. Po upływie 30 minut mierzono objętość wydzielonej fazy olejowej. Zdolność emulgowania (w %) obliczono według wzoru: Z = (20 - n) · 100/20, gdzie: Z - zdolność emulgowania, %, 20 - objętość oleju rzepakowego użytego do badań, cm³, n objętość oleju rzepakowego wydzielonego z emulsji, cm3, 100 - przelicznik. Dla badanego środka Z = 98,0%, co świadczy, że środek według wynalazku ma bardzo wysoką zdolność emulgującą.

Przykład V. Otrzymany sposobem podanym w przykładzie II wynalazku środek myjąco-dezynfekujący poddano badaniom porównawczym działania dezynfekującego ze środkiem otrzymanym wg amerykańskiego opisu patentowego nr 4 557 898. Działanie drobnoustrojobójcze określono w odniesieniu do czterech drobnoustrojów testowych: Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus i Candida albicans - oznaczając stężenie środka, przy którym następuje całkowite zniszczenie drobnoustrojów po 10-mi nutowym czasie ekspozycji. Badania wykonano zgodnie z metodą Państwowego Zakładu Higieny. Tabela 2 zawiera uzyskane wyniki badań.

Tabela 2

Działanie mikrobiobójcze środka myjąco-dezynfekującego w odniesieniu do drobnoustrojów testowych.

Lp.	Nazwa drobnoustroju testowego	Minimalne stężenie biobójcze (%)
środka wg przykładu II wynalazku	środka wg pat. 4 557 898 USA
1.	Escherichia coli	0,001	0,01
2.	Pseudomonas aeruginosa	0,001	0,02
3.	Staphylococcus aureus	0,3	0,8
4.	Candida albicans	0,3	0,9

Jak wynika z danych zawartych w tabeli 2 środek wg wynalazku posiada bardzo silne działanie mikrobiobójcze w stosunku do drobnoustrojów testowych, wyższe od środka znanego z amerykańskiego opisu patentowego nr 4 557 898.

166 829

Przykład VI. Środek według przykładu II wynalazku poddano badaniom porównawczym z formaldehydem i fenolem na działanie dezynfekcyjne na powierzchniach różnych tworzyw, na które nanoszono: Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa, Salmonella typhimurium, Escherichia coli lub Mycobacterium avium w postaci czystych zawiesin lub zmieszanych z kałem bydlęcym. W tym celu użyto płytek o powierzchni 100 cm³ wykonanych z terakoty, glazury, deski sosnowej, tynku i blachy stalowej. Badania wykonano według metodyki opisanej w publikacji: Karpiński T., Żórawski C., Skwarek P.: Medycyna Wet.39,562, 1983. Wyniki badań ilustrują tabele 3 i 4.

Tabela 3

Działanie środka myjąco-dezynfekującego wg przykładu II wynalazku w porównaniu z formaldehydem i fenolem na zawiesinę Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa,

Salmonella typhimurium i Escherichia coli.

Lp.	Rodzaj podłoża	Rodzaj drobnoustroju	Zawiesina	Stężenie bakteriobójcze (%)
środka wg przykładu II wynalazku	formaldehydu	fenolu
1.	TERAKOTA	Staphylococcus aureus	bez osłony	0,1	1	2
		NCTC4163	w osłonie	0,1	2	2
		Pseudomonas aeruginosa	bez osłony	0,1	0,5	1
		NCTC6749	w osłonie	0,1	0,5	1
		Salmonella typhimurium	bez osłony	0,1	0,5	1
		74	w osłonie	0,25	0,5	1
		Escherichia coli	bez osłony	0,1	0,5	1
		NCTC8196	w osłonie	0,1	0,5	1
2	GLAZURA	Staphylococcus aureus	bez osłony	0,1	1	2
		NCTC4163	w osłonie	0,25	1	2
		Pseudomonas aeruginosa	bez osłony	0,1	0,5	1
		NCTC6749	w osłonie	0,25	0,5	1
		Salmonella typhimurium	bez osłony	0,1	0,5	1
		74	w osłonie	0,1	0,5	1
		Escherichia coli	bez osłony	0,1	0,5	1
		NCTC8196	w osłonie	0,1	0,5	1
3.	DESKA	Staphylococcus aureus	bez osłony	0,1	1	2
	SOSNOWA	NCTC4163	w osłonie	0,25	1	2
		Pseudomonas aeruginosa	bez osłony	0,1	1	2
		NCTC 6749	w osłonie	0,25	1	2
		Salmonella typhimurium	bez osłony	0,1	0,5	1
		74	w osłonie	0,1	1	2
		Escherichia coli	bez osłony	0,1	0,5	1
		NCTC 8196	w osłonie	0,1	0,5	1
4.	TYNK	Staphylococcus aureus	bez osłony	0,1	1	2
		NCTC 4163	w osłonie	0,25	1	2
		Pseudomonas aeruginosa	bez osłony	0,5	1	1
		NCTC 6749	w osłonie	0,5	1	1
		Salmonella typhimurium	bez osłony	0,1	0,5	1
		74	w osłonie	0,25	1	2
		Escherichia coli	bez osłony	0,5	1	2
		NCTC 8196	w osłonie	0,5	0,5	1
5.	BLACHA	Staphylococcus aureus	bez osłony	0,1	0,5	1
	STALOWA	NCTC4163	w osłonie	0,25	I	2
		Pseudomonas aeruginosa	bez osłony	0,1	0,5	1
		NCTC 6749	w osłonie	0,1	1	1
		Salmonella typhimurium	bez osłony	0,1	0,5	1
		74	w osłonie	0,1	0,5	1
		Escherichia coli	bez osłony	0,1	0,5	1
		NCTC 8196	w osłonie	0,1	0,5	1

166 829

Tabela 4

Działanie środka myjąco-dezynfekującego wg przykładu II wynalazku w porównaniu z formaldehydem i fenolem na zawiesinę Mycobacterium avium.

Lp.	Rodzaj podłoża	Zawiesina	Czas, po którym wykonano badanie po dezynfekcji (h)	Stężenie prątkobójcze (%)
środka wg przykładu II wynalazku	formaldehydu	fenolu
1.	TERAKOTA	bez osłony	1	0,5	2	4
			24	0,5	1	3
		w osłonie	1	0,5	2	4
			24	0,5	1	3
2.	GLAZURA	bez osłony	1	0,5	2	3
			24	0,5	1	3
		w osłonie	1	1	2	3
			24	1	1	3
3.	DESKA	bez osłony	1	1	2	4
	SOSNOWA		24	1	1	3
		w osłonie	1	2	2	4
			24	1	1	3
4.	TYNK	bez osłony	1	1	2	4
			24	1	1	4
		w osłonie	1	1	2	4
			24	1	1	4
5.	BLACHA	bez osłony	1	1	2	4
	STALOWA		24	1	1	3
		w osłonie	1	2	2	4
			24	1	1	3

Podane w tabelach 3 i 4 wyniki badań wskazują, że środek według wynalazku wykazuje szczególnie wysoką aktywność bójczą w stosunku do szczepów: Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa, Salmonella typhimurium oraz Escherichia coli w postaci czystych zawiesin lub zmieszanych z kałem bydlęcym naniesionym na różne powierzchnie. Do odkażania większości sztucznie zakażonych nośników wystarcza użycie 0,1 -0,25% wag. roztworów środka według wynalazku. Tylko dezynfekcja tynku, a więc powierzchni porowatej, wymaga zastosowania stężenia 0,1-0,5% wag. środka wg wynalazku (tabela 3).

W podobnych warunkach doświadczenia trzeba użyć 1-2% wag. roztworu fenolu lub 0,5-2% wag. roztworu formaldehydu, aby zabić w/w bakterie testowe. Zestawione w tabeli 4 wyniki badań wskazują, że środek według wynalazku działa skutecznie na prątki ptasie występujące na różnych powierzchniach - zarówno w postaci czystej zawiesiny, jak też zmieszanej z kałem bydlęcym. W większości przypadków stężenie 0,5-1,0% wag. środka wg wynalazku są wystarczające do dewastacji prątków na użytych w badaniach powierzchniach.

W identycznych warunkach dezynfekcja fenolem wymaga użycia 3-4% wag. roztworu tego związku lub 1-2% wag. roztworu formaldehydu. Tak więc środek według wynalazku wykazuje silne działanie bójcze w stosunku do wszystkich użytych w badaniach szczepów

166 829 bakterii, wielokrotnie wyższe od znanych związków dezynfekcyjnych, jakimi są aldehyd mrówkowy i fenol.

Przykład VII. Wykonano badania stabilności w czasie środka myjąco-dezynfekującego otrzymanego sposobem w przykładu II wynalazku oraz jego 5% i 1% wodnego roztworu w temperaturze 20°C. Zawartość aktywnego tlenu w próbkach oznaczono metodą jodometryczną wg opisu zawartego w książce J. Minczewskiego, Z. Marczenki Chemia analityczna, t. 2, str. 316-317, obliczając zawartość aktywnego tlenu w procentach wg wzoru: O^a = v · c-8. 100/1000-m, gdzie: v i c oznaczają objętość (ml) i stężenie roztworu tiosiarczanu sodowego, a m -odważkę produktu. Stabilność zawartości aktywnego tlenu obliczono według wzoru: S = [ Oa /Oa] · 100, gdzie: S - stabilność zawartości aktywnego tlenu w procentach, Oa - zawartość aktywnego tlenu po czasie t w procentach, /Oa - początkowa zawartość aktywnego tlenu w procentach. Uzyskane wyniki badań zestawiono w tabelach 5 i 6.

Tabela 5

Stabilność w czasie środka myjąco-dezynfekującego

Lp.	Czas	Zawartość aktywnego tlenu w środku (%)	Stabilność (%)
1.	po wykonaniu	2,89	-
2.	po tygodniu	2,70	93,4
3.	po 2 tygodniach	2,64	91,3
4.	po 3 tygodniach	2,53	87,5
5.	po 4 tygodniach	2,45	84,8
6.	po 2 miesięcach	2,40	83,0
7.	po 3 miesiącach	2,37	82,0

Tabela 6

Stabilność w czasie wodnych roztworów środka myjąco-dezynfekującego

Lp.	Czas (godz.)	Zawartość aktywnego tlenu w roztworze (%)	Stabilność roztworu (%)
5%	1%	5%	1%
1.	0	0,170	0,030
2.	1	0,170	0,030	100	100
3.	2	0,170	0,030	100	100
4.	3	0,170	0,029	100	96,7
5.	4	0,165	0,028	97,1	93,3
6.	8	0,165	0,027	97,1	90,0
7.	72	0,150	0,023	88,2	76,7

Zawarte w tabelach 5 i 6 wyniki badań wskazują, że środek myjąco-dezynfekujący według wynalazku i jego wodne roztwory charakteryzują się wysoką stabilnością w czasie, to znaczy w niskim stopniu tracą aktywny tlen w czasie ich przechowywania.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 1,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Środek myjąco-dezynfekujący, zawierający nadtlenek wodoru, kwas octowy, związki powierzchniowo czynne, kompleksujące, kompozycję zapachową i wodę, znamienny tym, że zawiera od 1 do 12% wagowych kwasu mononaftalowego i ftalowego lub ich soli sodowych, od 0,1 do 8% wagowych kwasu nadoctowego i octowego lub ich soli sodowych, od 0,01 do 10% wagowych nadtlenku wodoru, od 0,3 do 5% wagowych oksyetylenowanego nonylofenolu, od 0,4 do 15% wagowych soli dietanoloaminowej fosforanu polioksyetylenowanych alkoholi kokosowych lub z ziarn palmowych lub alkoholu laurylowego, od 0,2 do 5% wagowych kwasu etylenodiaminotetraoctowego lub jego soli sodowej i ewentualnie od 0,001 do 0,4% wagowych kompozycji zapachowej i do 3% siarczanu lub węglanu magnezowego, względnie ich mieszaniny oraz uzupełniającą do 100% wagowych ilość wody, przy czym odczyn środka odpowiada pH = 3-5, korzystnie pH = 3,8-4,0.

2. Sposób wytwarzania środka myjąco-dezynfekującego, znamienny tym, że w środowisku wodnym pod ciśnieniem atmosferycznym w temperaturze 42-48°C na 6-16% wagowych nadtlenku wodoru w stosunku do założonej masy środka działa się w czasie 1-4 godzin bezwodnikiem kwasu ftalowego w ilości od 1 do 9,8% wagowych i kwasem octowym w ilości od 0,1 do 6,3% wagowych, aby otrzymany środek myjąco-dezynfekujący zawierał od 1do 12% wagowych kwasu mononadftalowego i ftalowego lub ich soli sodowych, od 0,1 do 8% wagowych kwasu nadoctowego i octowego lub ich soli sodowych, od 0,01 do 10% wagowych nadtlenku wodoru, przy czym stosunek molowy nadtlenku wodoru do sumy moli bezwodnika ftalowego i kwasu octowego wynosi od 1:1 do 3:1, a następnie do tak otrzymanych produktów reakcji dodaje się - przy ciągłym mieszaniu - wodę w ilości uzupełniającej do recepturalnej ilości wody zawartej w środku, od 0,2 do 5% wagowych kwasu etylenodiaminotetraoctowego lub jego soli sodowej, od 0,3 do 5% wagowych oksyetylenowanego nonylofenolu, od 0,4 do 15% wagowych soli dietanoloaminowej fosforanu polioksyetylenowanych alkoholi kokosowych lub z ziarn palmowych lub alkoholu laurylowego i z kolei w temperaturze niższej od 30°C do wytworzonej mieszaniny związków chemicznych wprowadza się ewentualnie od 0,001 do 0,4% wagowych kompozycji zapachowej, a odczyn otrzymanego w ten sposób środka koryguje się do pH = 3-5, korzystnie do pH = 3,8-4,0, za pomocą bezwodnika kwasu ftalowego lub kwasu octowego lub wodorotlenku sodowego lub wodorotlenku potasowego i ewentualnie stabilizuje otrzymany w ten sposób środek myjąco-dezynfekujący przez wprowadzenie do niego 3% wagowych siarczanu lub węglanu magnezowego, względnie ich mieszaniny.