PL167519B1 - Sposób wytwarzania rozpuszczalnej masy celulozowej - Google Patents
Sposób wytwarzania rozpuszczalnej masy celulozowejInfo
- Publication number
- PL167519B1 PL167519B1 PL28928091A PL28928091A PL167519B1 PL 167519 B1 PL167519 B1 PL 167519B1 PL 28928091 A PL28928091 A PL 28928091A PL 28928091 A PL28928091 A PL 28928091A PL 167519 B1 PL167519 B1 PL 167519B1
- Authority
- PL
- Poland
- Prior art keywords
- cellulose
- activity
- kmc
- range
- pulp
- Prior art date
Links
Landscapes
- Paper (AREA)
Abstract
1. Sposób wytwarzania rozpuszczalnej masy celulozowej na drodze ot?rcb^l<i tycznej, znamienny tym, że wyjściowa masa celulozowa traktowana jest bezpośrednio enzymami typu celulaz pochodzącymi z grzybów typu Aspergillus niger IBT, o aktywności KMC w zakresie 0,1-15 J/ml, aktywności FPA w zakresie 0,01-1 J/ml, aktywności β-glukozydazowej w zakresie 0,1-15 J/ml, stosunku aktywności KMC do FPA w zakresie 1 do 100, korzystnie 1 do 40 oraz aktywności KMC w roztworze enzymu w zakresie 0,1-5 J/ml, przy czym stężenie celulozy w roztworze enzymu wynosi 0,1-20% wagowych.
Description
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania masy celulozowej rozpuszczalnej w roztworach alkalicznych.
Znane są z monografii The Spinning of Uncoventional Cellulose Solutions wydawnictwo American Chemical Society, Washington DC, 1977 r, niektóre nieorganiczne kwasy, takie jak fosforowy, siarkowy czy solny, będące rozpuszczalnikami celulozy. Jednakże kwasy te, z wyjątkiem kwasu fosforowego, powodują daleko posuniętą degradację celulozy i dlatego nie nadają się praktycznie do stosowania. Kwas fosforowy także nie nadaje się do stosowania w warunkach przemysłowych między innymi ze względów ekonomicznych, ekologicznych i w związku z trudnością jego regeneracji.
Znane są także z licznych publikacji sole nieorganiczne, takie jak chlorek cynkowy, chlorek litowy, chlorek berylu, jodek potasowy, rodanek potasowy i amonowy powodujące pęcznienie lub rozpuszczanie celulozy, jednakże towarzyszy temu proces degradacji celulozy. Ponadto rozpuszczalniki te są nieodpowiednie w warunkach przemysłowych.
Znany jest cały szereg roztworów kompleksów metali posiadających zdolność rozpuszczania celulozy. Są to między innymi kompleks amoniak-miedź, kompleks miedź-etylenodwuamina, kompleks cynk-etynelodwuamina, kompleks żelazo-kwas szczawiowy oraz alkaliczny: kompleks miedzi i biuretu. Kompleksy te posiadają co prawda zdolność rozpuszczania celulozy, jednakże nie mogą być stosowane w większej, przemysłowej skali z uwagi na brak możliwości oczyszczania powstających ścieków oraz ze względów ekonomicznych.
Znane są również metody rozpuszczania celulozy w niewodnych rozpuszczalnikach będących tlenkami alifatycznych lub cykloalifatycznych amin, zwłaszcza tlenku N-metylomorfoliny. Praktyczne trudności w zastosowaniu powyższych rozpuszczalników wiążą się głównie z ich regeneracją jak i degradacją celulozy w temperaturze 90-120°C.
W amerykańskim opisie patentowym nr 4 634 470 i japońskim opisie patentowym nr 58-244337 opisano metodę otrzymywania rozpuszczalnej celulozy polegającą na
167 519 wstępnej obróbce masy celulozowej w środowisku kwaśnym lub alkalicznym do uzyskania średniego stopnia polimeryzacji 200-700, po czym wstępnie przygotowaną masę celulozową poddaje się eksplozywnemu traktowaniu w temperaturze 100-350°C po ciśnieniem 10-250 atm. Tak otrzymana celuloza jest rozpuszczalna w wodnych roztworach alkaliów. W metodzie tej stosuje się szereg substancji pomocniczych jak woda, wodne roztwory wodorotlenku sodowego, potasowego i litowego, kwasy nieorganiczne, sole nieorganiczne jak chlorek litu, chlorek cynkowy czy rodanek amonowy. Powyższa metoda wymaga zastosowania drastycznych warunków wytwarzania przy użyciu szeregu procesów i substancji pomocniczych.
Z japońskich opisów patentowych nr nr 63-77951 i 63-35602 znany jest sposób rozpuszczania celulozy, wstępnie obrabianej w środowisku alkalicznym lub kwaśnym, w wodnych roztworach wodorotlenków ziem alkalicznych o stężeniu 6-12% wagowych w obecności substancji pomocniczych takich jak kwas dwutiokarboksylowy, mocznik lub tiomocznik w ilości 0,5-5% wagowych.
Znana jest z francuskiego opisu patentowego nr 3 415 886 i opisu patentu europejskiego nr 181249 metoda enzymatycznego wytwarzania masy celulozowej przydatnej w procesie wiskozowym. Enzymatyczne traktowanie alkalicelulozy w metodzie wiskozowej opiera się na działaniu celulozy pochodzącej z grzybów rodzaju Basidiomycete Sp Poria na celulozę w celu jej degradacji. Proces enzymatyczny prowadzi się przed lub po merceryzacji masy celulozowej, po czym prowadzi się standardowe siarczkowanie.
Z japońskiego opisu patentowego nr 16-3008401 znany jest sposób polegający na degradacji masy celulozowej w środowisku kwaśnym przy pH-3-6, a następnie traktowaniu jej enzymami typu hemicelulazy, amylazy, pektynazy i dekstrynazy w temperaturze 40-60°C w czasie nie krótszym niż 15 minut. Wydajność tego procesu jest jednak stosunkowo nieduża.
Znane sposoby wytwarzania roztworów celulozy wymagają stosowania rzadkich i kosztownych wieloskładnikowych rozpuszczalników. Równocześnie olbrzymia większość tych rozpuszczalników nie jest stosowana w praktyce z uwagi na ich toksyczność, wybuchowość oraz trudności z ich regeneracją. Rozpuszczanie celulozy w prostych i tanich rozpuszczalnikach stanowi do chwili obecnej nadzwyczaj trudny do rozwiązania problem. Inne znane metody jak metoda związana z eksplozywnym roztwarzaniem celulozy wymagają skomplikowanej aparatury oraz ekstramalnie trudnych do realizacji warunków prowadzenia procesu dla otrzymania polimeru rozpuszczalnego w wodnych roztworach alkaliów. Znane metody enzymatycznego traktowania celulozy wymagają wstępnej obróbki celulozy jak również ich efektywność jest stosunkowo mała, co związane jest z niską aktywnością enzymów stosowanych w procesie aktywacji celulozy. Znane rodzaje celulozy przydatne do rozpuszczania w roztworach alkalicznych charakteryzują się brakiem stabilności lub niską stabilnością w roztworach alkalicznych, przy czym ich własności nie są odpowiednie do wytwarzania roztworów alkalicznych.
Sposób wytwarzania rozpuszczalnej masy celulozowej według wynalazku polega na tym, że wyjściowa masa celulozowa traktowana jest bezpośrednio enzymami typu celulaz pochodzącymi z grzybów typu Aspergillus niger IBT o aktywności KMC w zakresie 0,1-15 J/ml, aktywności FPA w zakresie 0,01-1 J/ml, aktywności β-glukozydazowej w zakresie 0,1-15 J/ml, stosunku aktywności KMC do FPA w zakresie 1 do 100, korzystnie 1 do 40 oraz aktywności KMC w roztworze enzymu w zakresie 0,1-5 J/ml, przy czym stężenie celulozy w roztworze enzymu wynosi 0,1-20% wagowych.
Stwierdzono, iż korzystnym jest prowadzenie obróbki enzymatycznej według wynalazku w temperaturze nie niższej niż 10OC, zwłaszcza 20-50°C, w czasie nie krótszym niż 1 minuta, zwłaszcza 1-48 godzin, przy wartości pH nie większej niż 7, zwłaszcza 4-7.
Według wynalazku korzystnym jest także poddawanie zawiesiny celulozy w roztworze enzymu procesowi ciągłego mieszania z prędkością 10-250 obrotów/minutę, a następnie usuwanie nadmiaru enzymu, korzystnie poprzez odprasowanie przy stopniu odprasowania 1,5-3. Pozostały w celulozie enzym dezaktywuje się poprzez podniesienie temperatury powyżej 60°C, korzystnie przez przemywanie gorącą wodą o temperaturze 80-95°C, zaś otrzymany produkt oczyszcza się przemywając go wodą i ewentualnie suszy. Nadmiar roztworu enzymatycznego po procesie obróbki celulozy enzymami może być zawracany z powrotem do procesu z
167 519 równoczesnym uzupełnieniem enzymu do uzyskania aktywności KMC o wartości nie mniejszej niż 0,1 J/ml.
Masa celulozowa wytwarzana sposobem według wynalazku jest rozpuszczalna w wodnych roztworach alkalicznych, zwłaszcza w 5-10% wodnych roztworach wodorollenku sodowego lub potasowego z efektywnością rozpuszczania 98-100%, przy stężeniu co najmniej 3% wagowych celulozy o średnim stopniu polimeryzacji DP nie mniejszym niż 100, wskaźniku wtórnego pęcznienia w WRV w zakresie 50-100%, indeksie krystaliczności Kri nie wyższym niż 70% oraz energii wiązań wodorowych E nie wyższej niż 16 kJ/mol.
Aktywność enzymu stosowanego w .sposobie według wynalazku oceniana jest zgodnie z jednostką aktywności J oznaczającą ilość enzymu powodującą wydzielenie 1 pmola cukrów redukujących w czasie 1 minuty w optymalnych warunkach reakcji.
I tak aktywność FPA oznacza się przez inkubację 1 ml roztworu enzymów, 1 ml 0,05 M roztworu buforu octanu sodowego o pH=4,8 i 50 mg bibuły filtracyjnej Whatman nr 1 o wymiarach 59x10 mm w temperaturze 50°C w czasie 60 minut Wydzielone cukry redukujące oznacza się metodą kolorymetryczną w reakcji z kwasem dwunitrosalicylowym. Aktywność endoglukozarową typu KMC oznacza się w drodze inkubacji 1 ml roztworu enzymu, 1 ml 0,5% roztworu karboksymetylocelulozy w czasie 10 minut w temperaturze 50°C. Wydzielone cukry redukujące oznacza się metodą kolorymetryczną w reakcji z kwasem dwunitrosalicylowym. Natomiast aktywność β-glukozydazową oznacza się przez inkubację 1 ml roztworu enzymu z 1ml 0,5% roztworu salicyny w czasie 15 minut w temperaturze 50°C, a wydzielone cukry redukujące oznacza się metodą kolorymetryczną w reakcji z kwasem dwunitrosalicylowym.
W sposobie według wynalazku dla oceny stopnia rozpuszczalności celulozy stosuje się test polegający na rozpuszczeniu 5 g celulozy w 100 ml 9% wodnego roztworu wodorotlenku sodowego w temperaturze początkowej - 5°C przy mieszaniu z prędkością 500 obr/min. w czasie 30 minut, a następnie przechowywaniu roztworu przez 24 godziny w temperaturze -5°C i określeniu własności uzyskanego produktu poprzez pomiar absorbacji przy Xmax=400 nm, określeniu natężenia światła rozproszonego w aparacie typu Viscomat, określeniu mikroskopowych klarowności roztworu, określeniu jego lepkości i własności przędnych. Rezultaty tych oznaczeń określone są w postaci skali od 1 do 5, gdzie ocena 5 wiąże się z własnościami zbliżonymi do roztworu idealnego.
Rozpuszczalna masa celulozowa otrzymana sposobem według wynalazku charakteryzuje się zdolnością do rozpuszczania w temperaturze -5°C do 0°C z wydajnością 98-100% w 5-10% wodnych roztworach alkalicznych, przy czym wytworzone roztwory odznaczają się wysoką klarownością i odpowiednią stabilnością w powyższej temperaturze.
Działanie enzymów typu celulaz pochodzących z grzybów Aspergillus niger IBT na celulozę powoduje odpowiednie zmiany w jej strukturze nadcząsteczkowej, zwłaszcza związane ze zmniejszeniem ilości wiązań wodorowych i ich energii pomiędzy makrocząsteczkami tworzącymi obszary uporządkowane. Równocześnie zachodzi obniżenie średniego stopnia polimeryzacji celulozy w wyniku degradacji tego polimeru.
Enzymy typu celulaz stosowane w sposobie według wynalazku charakteryzują się występowaniem trzech rodzajów celulaz w odpowiednim stosunku:
- endoglukanazy, które powodują statyczne rozrywanie łańcuchów celulozy,głównie w obszarach nieuporządkowanych, powodują przede wszystkim degradację polimeru,
- exoglukanazy, które powodują scukrzanie celulozy do glukozy i celobiozy poprzez odrywanie końcowych merów celulozy,
- β-glukozydazy, które hydrolizują oligomery węglowodanowe do glukozy.
Stosunek aktywności poszczególnych grup w stosowanym enzymie pozwala na realizację dwóch głównych procesów, a mianowicie aktywację struktury celulozy jak również obniżenie średniego stopnia jej polimeryzacji. Aktywacja celulozy powoduje odpowiednie zmiany w jej własnościach związane przede wszystkim z jej zdolnością do rozpuszczania w wodnych roztworach wodorotlenków metali alkalicznych. Aktywacja celulozy w drodze traktowania jej enzymami powoduje również zmiany energii wiązań wodorowych, zwłaszcza typu międzycząsteczkowego. Energia wiązań wodorowych dla wyjściowej celulozy wynosi zwykle
167 519 powyżej 20 kJ/mol, podczas gdy celuloza poddawana działaniu enzymów według wynalazku charakteryzuje się energią wiązań wodorowych nie większej niż 16 kJ/mol, zwykle 10-15 kJ/mol.
Enzymatyczna degradacja celulozy powoduje odpowiednie obniżenie wartości średniego stopnia polimeryzacji do poziomu co najmniej 100, zwłaszcza 300-600. Wobec powyższego roztwory tak otrzymanej celulozy charakteryzują się minimalną zawartością żeli oraz lepkością pozwalającą na praktyczne zastosowanie.
Enzymy stosowane w sposobie według wynalazku charakteryzują się odpowiednim stosunkiem aktywności KMC do FPA w zakresie 1-100, zwłaszcza 1-40, który gwarantuje statyczną degradację celulozy dla otrzymania pożądanego poziomu średniego stopnia polimeryzacji jak również aktywację polimeru pozwalającą na utworzenie produktu ze zdolnością do rozpuszczania w wodnych roztworach wodorotlenków metali alkalicznych.
Warunki obróbki enzymatycznej jak temperatura, czas czy środowisko reakcji wpływają na własności produktu takie jak zdolność do rozpuszczania, jakość uzyskiwanego roztworu, średni stopień polimeryzacji czy stabilność roztworu. Najwyższą efektywność procesu według wynalazku uzyskuje się w temperaturze 20-50°C, bowiem wyższe temperatury powodują dezaktywację enzymów.
Wstępne rozdrobnienie masy celulozowej, występującej zwykle w postaci arkuszy, przed obróbką enzymatyczną, pozwala na zwiększenie jej powierzchni wewnętrznej a tym samym zwiększenie efektywności procesu.
Zaletą sposobu według wynalazku jest możliwość wytwarzania, w drodze prostych operacji, masy celulozowej posiadającej zdolność do rozpuszczania w tanich, nietoksycznych, niewybuchowych i typowych rozpuszczalnikach takich jak wodne roztwory alkaliczne. Rozpuszczalniki te nie stwarzają również trudności przy ich regeneracji. Otrzymane roztwory celulozy wytwarzanej sposobem według wynalazku są stabilne i klarowne w temperaturze od -5°C do 0°C.
Sposób według wynalazku może być realizowany przy zastosowaniu typowej aparatury przemysłu chemicznego, nie wymaga stosowania drastycznych warunków oraz toksycznych, wybuchowych i drogich substancji chemicznych powodujących zagrożenie środowiska. Masa celulozowa po obróbce enzymatycznej jest praktycznie gotowa do bezpośredniego rozpuszczania bez żadnych specjalnych przygotowań bądź stosowania dodatków pomocniczych.
Najistotniejszą zaletą sposobu według wynalazku jest jednoczesne uzyskanie w drodze obróbki enzymatycznej celulozy jej degradacji i aktywacji.
Rozpuszczalna masa celulozowa według wynalazku znajduje zastosowanie w przemyśle chemicznym i włókienniczym do wytwarzania wyrobów celulozowych z jej roztworów.
Przedmiot wynalazku ilustrują bliżej podane niżej przykłady nie ograniczając jego zakresu.
Przykład 1.100 części wagowych celulozy w arkuszach typu Fibrenier, charakteryzującej się średnim stopniem polimeryzacjii DP=756, indeksem krystaliczności Krl=76,65%, wskaźnikiem wtórnego pęcznienia WRV=62,26% i energię wiązań wodorowych Eh=20-22 kJ/mol, poddano szarpaniu w czasie 1 godziny, po czym masę celulozową wprowadzono do zbiornika wyposażonego w mieszadło. Do zbiornika wprowadzono także 1900 części wagowych roztworu buforu z octanu sodowego o pH=4,8 zawierającego enzym celulazy pochodzącej z grzybów typu Aspergillus niger IBT charakteryzującego się aktywnością KMC=1,41 J/ml, aktywnością FPA=0,07 J/ml, aktywnością β-glukozydazową równą 1,48 J/ml i stosunkiem aktywności KMC do FPA równym 20,14, przy stężeniu celulozy w zawiesinie równym 5% wagowych. Obróbkę enzymatyczną celulozy prowadzono przez 24 godziny w temperaturze 20°C przy pH=4,8. Następnie celulozę poddano prasowaniu przy zachowaniu stopnia odprasowania 2,5, przemywano wodą o temperaturze 80°C, po czym otrzymany produkt oczyszczano przez przemywanie go wodą i suszono w powietrzu w temperaturze 40°C.
Otrzymano 84,5 części wagowych masy celulozowej o bardzo białej, charakteryzującej się średnim stopniem polimeryzacji DP=493, wskaźnikiem wtórnego pęcznienia WRV=715, energię wiązań wodorowych Eh=12,9-15,1 kJ/mol i stopniem rozpuszczalności równym 5.
Przykład II. 100 części wagowych celulozy w postaci arkuszy produkcji Zakładów Celulozowych w Świeciu o następującej charakterystyce: DP=737, WRV=65,9% i Eh=20 kf/mol rozdrabniano w szarpaczu przez 1 godzinę, po czym otrzymaną masę celulozową poddano
167 519 działaniu 1900 części wagowych roztworu celulazy o własnościach jak w przykładzie I. Obróbkę enzymatyczną celulozy prowadzono jak w przykładzie I.
Otrzymano 75 części wagowych masy celulozowej o białej barwie, charakteryzującej się średnim stopniem polimeryzacji DP=304, wskaźnikiem wtórnego pęcznienia WRV=75%, indeksem krystaliczności KrI=62,1%, energią wiązań wodorowych Eh= 13,6-16,5 kJ/mol oraz stopniem rozpuszczalności równym 4,5.
Przykład III. 100 części wagowych celulozy typu Fibrenier w postaci arkuszy, o charakterystyce jak w przykładzie I, rozdrabniano w szarpaczu w czasie 1 godziny, po czym masę celulozową poddano działaniu 190,0 części wagowych roztworu celulazy w buforze octanowym p pH=4,8, charakteryzującej się aktywnością KMC=1,41 J/ml, aktywnością FPA=0,05 J/ml, aktywnością β-glukozydazową równą 7,5 J/ml i stosunkiem aktywności KMC do FPA wynoszącym 26,2, przy stężeniu celulozy w zawiesinie równym 5% wagowych. Obróbkę enzymatyczną oraz oczyszczanie produktu prowadzono jak w przykładzie I.
Otrzymano 92,5 części wagowych masy celulozowej o białej barwie, charakteryzującej się średnim stopniem polimeryzacji DP=466, wskaźnikiem wtórnego pęcznienia WRV-92%, indeksem krystaliczności KrI=60,1, energię wiązań wodorowych Eh=12,2-16,5 kJ/mol oraz stopniem rozpuszczalności równym 4.
Przykład IV. 100 części wagowych celulozy typu Fibrenier o charakterystyce jak w przykładzie I, rozdrabniano w szarpaczu w czasie 1 godziny, po czym masę celulozową poddano działaniu 1900 części wagowych roztworu celulazy w buforze octanowym o pH=4,8, charakteryzującej się aktywnością KMC=2,2 J/ml, aktywnością FPA=0,06 J/ml, aktywnością β-glukozydazową równą 2,4 J/ml i stosunkiem aktywności KMC do FPA równym 36,67, przy stężeniu celulozy w zawiesinie równym 5% wagowych. Proces obróbki enzymatycznej prowadzono przez 5 godzin w temperaturze 50°C przy pH=4,8, po czym otrzymany produkt oczyszczano jak w przykładzie I.
Otrzymano 78 części wagowych masy celulozowej o białej barwie, charakteryzującej się średnim stopniem polimeryzacji DP=485 i energią wiązań wodorowych Eh=12,2-15,9 kJ/mol oraz stopniem rozpuszczalności równym 4.
Przykład V. 100 części wagowych arkuszy celulozy typu Fibrenier o charakterystyce jak w przykładzie I poddano działaniu 1900 części wagowych roztworu celulazy w buforze octanowym o pH=4,8, charakteryzującej się aktywnością KMC= 2,2 J/ml, aktywnością FPA=0,06 J/ml, aktywnością β-gukozydazową równą 2,4 J/ml, stosunkiem aktywności KMC do FPA równym 36,67, przy stężeniu celulozy w zawiesinie równym 5% wagowych. Proces obróbki enzymatycznej prowadzono przez 24 godziny w temperaturze 20°C przy pH=4,8.
Otrzymano 75 części wagowych masy celulozowej o białej barwie, charakteryzującej się średnim stopniem polimeryzacji Dp=521, wskaźnikiem wtórnego pęcznienia WRV=76,6%, indeksem krystaliczności KrI=66,3%, energią wiązań wodorowych Eh=12,9-14 kJ/mol oraz stopniem rozpuszczalności równym 5.
Przykład VI. 100 części wagowych arkuszy celulozy typu Fibrenier o charakterystyce jak w przykładzie I rozdrabniano w szarpaczu w czasie 1 godziny, po czym masę celulozową poddawano działaniu 2225 części wagowych roztworu buforowego o pH=4,8 zawierającego celulozę o aktywności KMC=1,4 J/ml, aktywności FPA=0,095 J/ml, aktywności β-glukozydazowej równej 2,02 J/ml, stosunku aktywności KMC do FPA równym 14,74, przy stężeniu celulozy w zawiesinie wynoszącym 5% wagowych. Proces obróbki enzymatycznej prowadzono w czasie 870 minut w temperaturze 33°C przy pH=4,0. Otrzymany produkt oczyszczano jak w przykładzie I.
Otrzymano 89 części wagowych masy celulozowej o białej barwie, charakteryzującej się średnim stopniem polimeryzacji DP=92%, energię wiązań wodorowych Eh= 11-15 kJ/mol oraz stopniem rozpuszczalności równym 4,5.
Przykład VII. 100 części wagowych arkuszy celulozy typu Fibrenier o charakterystyce jak w przykładzie rozdrabniano w szarpaczu w czasie 1 godziny, po czym w mieszalniku masę celulozową poddano działaniu 2225 części wagowych roztworu buforu octanowego w pH=4,8 zawierającego celulozę pochodzącą z grzybów Aspergillus niger IBT o aktywności KMC=1,6 J/ml, aktywności FpA=0,07 J/ml, aktywności β-glukozydazowej
167 519 równej 2,7 J/ml, stosunku aktywności KMC do FPA równym 22,86, przy stężeniu celulozy w zawiesienie wynoszącym 4,9% wagowych. Proces obróbki enzymatycznej prowadzono w czasie 1060 minut w temperaturze 37°C przy pH=4,8. Otrzymany produkt oczyszczano w przykładzie I.
Otrzymano 85,5 części wagowych masy celulozowej o białej barwie, charakteryzującej się średnim stopniem polimeryzacji DP=534 i energią wiązań wodorowych Eh= 12,2-14,9 kJ/mol oraz stopniem rozpuszczalności równym 5.
Przykład VIII. 100 części wagowych arkuszy celulozy typu Fibrenier o charakterystyce jak w przykładzie I rozdrabniano w szarpaczu w czasie 1 godziny, po czym w mieszalniku masę celulozową poddano działaniu 2020 części wagowych roztworu buforu octanowego o pH=4,8 zawierającego celulozę pochodzącą z grzybów Aspergillus niger IBT o aktywności KMC=1,6 J/ml, aktywności FPA=0,07 J/ml, aktywności β-glukozydazowej równej 2,7 J/ml, stosunku aktywności KMC do FPA równym 22,9, przy stężeniu celulozy w zawiesinie wynoszącym 5% wagowych. Proces obróbki enzymatycznej prowadzono w temperaturze 37°C w czasie 2 godzin przy pH=4,8. Otrzymany produkt oczyszczano jak w przykładzie I.
Otrzymano 72,0 części wagowych masy celulozowej o białej barwie, charakteryzującej się średnim stopniem polimeryzacji Dp=584, wskaźnikiem wtórnego pęcznienia WRV=98%, energią wiązań wodorowych Eh=12,3- 15,9 kJ/mol oraz stopniem rozpuszczalności równym 4,5.
Przykład IX. 100 części wagowych arkuszy celulozy, typu Fibrenier o charakterystyce jak w przykładzie I rozdrabniano w czasie 1 godziny, po czym masę celulozową poddano działaniu roztworu buforu octanowego celulaz będącego mieszaniną nadmiaru roztworu enzymu po etapie odprasowania w przykładzie I o aktywności KMC=1,1 J/ml i aktywności FPA=0,056 J/ml uzupełnioną nową partią celulaz, tak że powstała mieszanina posiada aktywność KMC=1,4 J/ml,aktywność FPA=0,07 J/ml i stosunek aktywności KMC do FPA wynoszącym 20,14, przy stężeniu celulozy w zawiesinie wynoszącym 7% wagowych. Obróbkę enzymatyczną prowadzono w czasie 1440 minut w temperaturze 20°C przy pH=4,8. Otrzymany produkt oczyszczano jak w przykładzie I.
Otrzymano 79,2 części wagowych masy celulozowej o białej barwie, charakteryzującej się średnim stopniem polimeryzacji DP=525, wskaźnikiem wtórnego pęcznienia WRV=76,57%, energią wiązań wodorowych Eh=12, 1-16,5 kJ/mol oraz stopniem rozpuszczalności w zakresie 3-4.
167 519
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.
Cena 1,50 zł
Claims (4)
- Zastrzeżenia patentowe1. Sposób wytwarzania rozpuszczalnej masy celulozowej na drodze obróbki enzymatycznej, znamienny tym, że wyjściowa masa celulozowa traktowana jest bezpośrednio enzymami typu celulaz pochodzącymi z grzybów typu Aspergillus niger IBT, o aktywności KMC w zakresie 0,1-15 J/ml, aktywności FPA w zakresie 0,01-1 J/ml, aktywności β-glukozydazowej w zakresie 0,1-15 J/ml, stosunku aktywności KMC do FPA w zakresie 1 do 100, korzystnie 1 do 40 oraz aktywności KMC w roztworze enzymu w zakresie 0,1-5 J/ml, przy czym stężenie celulozy w roztworze enzymu wynosi 0,1-20% wagowych.
- 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że obróbkę enzymatyczną masy celulozowej prowadzi się w temperaturze nie niższej niż 10°C, korzystnie 20-50°C, w czasie nie krótszym niż 1 minuta, korzystnie 1-48 godzin, przy wartości pH nie większej niż 7, korzystnie 4-6.
- 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiesinę celulozy w roztworze enzymu poddaje się procesowi ciągłego mieszania z prędkością 10-250 obrotów na minutę, po czym nadmiar roztworu enzymu usuwa się, korzystnie poprzez odprasowania przy stopniu odprasowania 1,5-3, zaś pozostały w celulozie enzym dezaktywuje się poprzez podniesienie temperatury powyżej 60°C, korzystnie przez przemywanie gorącą wodą o temperaturze 80-95°C, zaś otrzymany produkt oczyszcza się przemywając go wodą i ewentualnie suszy.
- 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że nadmiar roztworu enzymu po procesie obróbki celulozy enzymami zawraca się z powrotem do procesu z równoczesnym uzupełnieniem enzymu do uzyskania aktywności KMC nie mniejszej niż 0,1 J/ml.
Priority Applications (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL28928091A PL167519B1 (pl) | 1991-03-01 | 1991-03-01 | Sposób wytwarzania rozpuszczalnej masy celulozowej |
Applications Claiming Priority (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL28928091A PL167519B1 (pl) | 1991-03-01 | 1991-03-01 | Sposób wytwarzania rozpuszczalnej masy celulozowej |
Publications (2)
| Publication Number | Publication Date |
|---|---|
| PL289280A1 PL289280A1 (en) | 1992-10-19 |
| PL167519B1 true PL167519B1 (pl) | 1995-09-30 |
Family
ID=20053916
Family Applications (1)
| Application Number | Title | Priority Date | Filing Date |
|---|---|---|---|
| PL28928091A PL167519B1 (pl) | 1991-03-01 | 1991-03-01 | Sposób wytwarzania rozpuszczalnej masy celulozowej |
Country Status (1)
| Country | Link |
|---|---|
| PL (1) | PL167519B1 (pl) |
Cited By (1)
| Publication number | Priority date | Publication date | Assignee | Title |
|---|---|---|---|---|
| US20090014902A1 (en) * | 2005-07-01 | 2009-01-15 | Kimmo Koivunen | Method for Dissolving Cellulose and for Producing Cellulose Particles |
-
1991
- 1991-03-01 PL PL28928091A patent/PL167519B1/pl unknown
Cited By (2)
| Publication number | Priority date | Publication date | Assignee | Title |
|---|---|---|---|---|
| US20090014902A1 (en) * | 2005-07-01 | 2009-01-15 | Kimmo Koivunen | Method for Dissolving Cellulose and for Producing Cellulose Particles |
| US8785158B2 (en) * | 2005-07-01 | 2014-07-22 | Sappi Netherlands Services B.V. | Method for dissolving cellulose and for producing cellulose particles |
Also Published As
| Publication number | Publication date |
|---|---|
| PL289280A1 (en) | 1992-10-19 |
Similar Documents
| Publication | Publication Date | Title |
|---|---|---|
| RU2500687C2 (ru) | Способ растворения целлюлозы и целлюлозный продукт, полученный из раствора, содержащего растворенную целлюлозу | |
| Walker et al. | Enzymatic hydrolysis of cellulose: an overview | |
| Wood et al. | Methods for measuring cellulase activities | |
| US4314854A (en) | Method for the treatment of cellulosic substances with hydrogen peroxide | |
| US4958011A (en) | Ester-stabilized chitin | |
| WO1999016960A1 (en) | Cellulose treatment and the resulting product | |
| US5906926A (en) | Method for modified manufacture of cellulose carbamate | |
| CN106283242B (zh) | 一种纤维素浆粕的活化方法 | |
| Manonmani et al. | Saccharification of sugar-cane bagasse with enzymes from Aspergillus ustus and Trichoderma viride | |
| US9187571B2 (en) | Nano-deaggregated cellulose | |
| Rahkamo et al. | Enzymatic and alkaline treatments of hardwood dissolving pulp | |
| JPH07300719A (ja) | アミン置換されたセルロース合成繊維 | |
| Sundrarajan et al. | Eco friendly modification of cotton using enzyme and chitosan for enhanced dyeability of curcuma longa | |
| Li et al. | Production of dissolving grade pulps from wood and non-wood paper-grade pulps by enzymatic and chemical pretreatments | |
| Tereschenko et al. | The use of cellulases to improve the sorption properties of cellulosic wound dressings | |
| Hiller JR et al. | Cellulose Studies: VII. The Nature of" Hydrocellulose" | |
| CN107142528A (zh) | 棉杆处理工艺及棉杆皮纤维制备工艺 | |
| FI107335B (fi) | Menetelmä alkaliliukoisen selluloosan valmistamiseksi ja menetelmä kuitujen, kalvojen ja muiden tuotteiden valmistamiseksi liukoisesta selluloosasta | |
| US6146858A (en) | Method for producing cellulose derivatives | |
| RU2090683C1 (ru) | Способ получения концентрированного раствора целлюлозы | |
| SU1129214A1 (ru) | Способ активации целлюлозы дл получени вискозы | |
| JPH09268201A (ja) | 酢酸セルロースの製造方法 | |
| WO1985000109A1 (en) | Stabilized chitin | |
| JP2521764B2 (ja) | 低分子化キトサンの製造方法 | |
| WO2025262141A1 (en) | Enzyme blends for bio-scouring of cellulose fibers |