Przedmiotem niniejisizego wynalazku jest sposób otrzymywania wszelkich zwiaz¬ ków olowiu, mianowicie, wodorotlenku i weglanu zasadowego, tlenków i soli olowiu, majacych zastosowanie dio celów chemicz¬ nych i przemyslowych, przyczem w opera¬ cjach tych nie otrzymuje sie przejsciowo metalicznego olowiu.Sposób ten polega zasadniczo na stra¬ caniu soli olowiu irozpujsizczonej w solance zapomoca wodorotlenków potasowców lub wapniowców, odchlorowaniu otrzymanej ma¬ sy przez traktowanie woda i zasada oraz przemianie przez prazenie w minje lub glej¬ te, badz przez traktowanie kwasem w roz¬ puszczalna sól zasadowa olowiu, która na¬ stepnie przemienia sie w wodorotlenek, we¬ glan lub inny zwiazek olowiu.Ponizej opisano przyklad wykonania ni¬ niejszego sposobu.Do przerobu stosuje sie roztwór chlorku olowiu w solance, zawierajacej co najmniej 270 g chlorku sodu lub wapnia w literze, o- trzymany np. wedlug sposobu, opisanego w patencie Nr 15936 lub w patencie Nr 15935- 1000 litrów tej solanki, zawierajacej o- kolo 20 kg chlorku olowiu, traktuje sie w 100°C okolo 7 kg wapna, dodawanego do roztworu pod postacia mleka wapiennego.Calosc miesza sie energicznie. Straee- * Wlasciciel patentu oswiadczyl, ii wynalazcami sa Paul Qamichon i Robert Tournaire z Paryza.Jfie calkowite olowiu nastepuje natych- ;^wiymiai^^^^ Wiruje sie, przemywa 200 litrami Wody o temperaturze 60°C i prasuje. Nastepnie traktuje sde go w tempe¬ raturze 70°C 150 litrami roztworu sody zra¬ cej o stezeniu okolo 10° Be i miesza az do chwili, gdy ciecz nie wykazuje juz obecno¬ sci chloru.Odchlorowaiia mase oddziela sie od cie¬ czy i przemywa woda. Masa ta sklada sie z wodorotlenku i z tlenku olowiu. Mozna ja stosowac bezposrednio do przemiany zapo- moca porazenia w minje lub glejte. Mozna ja równiez rozpuscic w kwasie, przyczem otrzymuje sie rozpuszczalna sól zasadowa olowiu. Do tego celu mozna stosowac kwas octowy, ajzotowy lub tym podobny. Stosuje sie taka ilosc kwasu, by nile pozostawal nad¬ miar tlenku olowiu, a to w celu otrzymywa¬ nia, np.lf octanu trójolowiowego lub innej rozpuszczalnej soli zasadowej.Z tej zasadowej soli straca sie weglan przy pomocy strumienia kwasiu weglowego lub wodorotlenek przy pomocy strumienia amonjaiku.W przypadku otrzymywania weglanu regeneruje sie bezposrednio kwas, który sluzy do przemiany zasadowej soli olowiu.W przypadku otrzymywania wodoro¬ tlenku oddestyilowuje sie sól amonowa, u- tworzona przez reakcje z wapnem, co u- mozliwia regeneracje amonjaku. Z drugiej sitrany kwas mozna zregenerowac zapomo- sa innego kwasiu; który tworzy z rozpu¬ szczalna sola wapniowa sól nierozpuszczal¬ na, uwalniajac w ten sposób swój rodnik kwasowy.Co dotyczy cieczy, sluzacej do odchloro- wania, skladajacej sie iz roztworu olowiu i olowianu sodowego w lugu sodowym, to traktuje sie ja w ten sposób, ze straca sie z niej i regeneruje zasade na drodze che¬ micznej, np., przy pomocy kwasu weglowego hub w inny sposób.Jesli chodzai o otrzymywanie mniej czy¬ stego produktu, wówczas niniejszy sposób mozna przerwac w fazie odchlorowywania tlenochlorku, straconego bezposrednio z cieczy po traktowianiu woda. W ten sposób otrzymany wodorotlenek lub tlenek mozna przemienic w zasadbwy weglan przez dzia¬ lanie strumienia kwasu weglowego.Jasne, ze sposób dotyczy równiez stra¬ cania w znany odpowiedni sposób wszelkich zanieczyszczen lub tez innych metali, za¬ wartych w cieczy badz przed straceniem tlenochlorku, badz po powtómem rozpu¬ szczeniu zapomoca kwasu1.Zapomoca tegoz sposobu mozna otrzy¬ mywac rozmaite sole olowiu: siarczany, azotany, octany, chromiany lub tym podob¬ ne, przez traktowianiie odpowiedinlm kwa¬ sem badz tlenochlotiku po odchlorowatnim, badz wodorotlenku lub weglanu. PL PL