PL169260B1 - Kolo pojazdu PL - Google Patents

Abstract

1. Kolo pojazdu zawierajace obrecz i pneuma- tyczna opone, zwlaszcza opone bezdetkowa nalozona na te obrecz, która zawiera obrzeze majace gniazda usytuowane wewnatrz obrzezy i na które sa nalozone stopki opony, przy czym gniazda zawieraja grzbiet oddalony od obrzezy obreczy, a stopki opony maja odpowiadajacy im ksztalt gdy opona jest nalozona na obrecz, a drutówki opony sa umieszczone miedzy obrzezami i grzbietem, zas obrecz jest obrecza piet- nastostopniowa z pietnastostopniowa powierzchnia miedzy obrzezami i grzbietem, znamienne tym, ze grzbiet (14) dzieli powierzchnie gniazda na dwie cze- sci (15,16) oraz ze czesc (15) miedzy grzbietem (14) i obrzezami (12) opada pod katem a = 15°, a czesc (16) na boku (16) grzbietu oddalonego od obrzezy jest pro- stoliniowa i opada pod katem p wiekszym od kata a ale nie wiekszym niz 40°, przy czym grzbiet (14) jest usytuowany na boku (16) na ogól prostoliniowym oddalonym od obrzezy, od szczytu tego grzbietu (14) od srodka obreczy (11), a noski (23) stopek (20), obejmuja grzbiet (14) i sa szczelnie dociskane do boku (16) grzbietu oddalonego od obrzezy (12). FIG.2 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest koło pojazdu, to jest zespół pneumatyczny opony i obręc_zy koła pojazdu.

Znany jest kształt gniazda obręczy z garbem, to jest grzbietem, który jest oddalony od brzegu obręczy lub obrzeża tak, że gdy opona jest nałożona na obręcz, to drutówki opony są umieszczone między grzbietem i obrzeżem. Zadaniem tych grzbietów lub garbów, jest zwiększenie pewności z jaką opona jest trzymana na obręczy tak, aby była zdolna przeciwstawić się naturalnym siłom, którym jest poddana gdy pojazd ostro skręca lub jest prowadzony w złych warunkach drogowych. Ta konstrukcja jest często stosowana w oponach niskoprofil_owych, zwłaszcza skrajnie niskoprofilowych takich jak szerokie opony pojazdów wielkogabarytowych.

Znane jest koło takiego rodzaju z opisu patentowego US-A-4 034 972. W tej konstrukcji, pewność z jaką oponajest trzymana przez obręcz, została poprawiona przez zaopatrzenie ścianek bocznych opony w wystający na zewnątrz grzbiet, który otacza obrzeże zwiększając dodatkowo siłę podtrzymującą. To znane koło pojazdu, ma tak zwaną pięciostopniową obręcz, tojest obręcz, w której gniazda obręczy tworzą kąt 5±1° względem osi obrotu obręczy. Ten sposób nakładania bezdętkowej opony na obręcz koła wymaga wiele etapów. Najpierw stopka opony jest dociśnięta do obrzeża lub brzegu obręczy, a następnie jest dociskana mechanicznie w kierunku przeciwnego obrzeża. Druga stopka jest następnie również dociskana do tego obrzeża, po czym opona jest napompowana tak, że obydwie stopki opony zostają dociskane na zewnątrz do odpowiednich obrzeży aż drutówki zostaną umieszczone między obrzeżami obręczy i grzbietem. Powstaje problem, gdy przy nakładaniu opony są trudności z utrzymaniem powietrza do niej dostarcz_onego. Inaczej mówiąc, powietrze ucieka z opony między stopką opony i gniazdem obręczy w wyniku niewłaściwego przylegania stopki opony i gniazda obręczy. Ten problem powstaje

169 260 głównie wtedy, gdy opona była nieprawidłowo składowana tak, że przed jej nałożeniem odległość między stopkami opony jest znacznie mniejsza niż ta odpowiednia odległość w oponie po jej naiożeinu i i napompowaniu. Inny problem, który może <V y OL(WlV UUUCZjUiJ llUl\.-lUVłUll.lU opony na obręcz jest taki, że stopki opony mogą przesunąć się przez grzbiety. W tym przypadku znanego koła pojazdu, jeden grzbiet ma nachylone boki, a drugi grzbiet ma bardzo szeroki szczyt, który jest nachylony pod mniejszym kątem niż dno obwodowego rowka, to jest rzeczywiste gniazdo obręczy. Może być przez to trudne przepchnięcie stopki opony przez ten szeroki grzbiet, podczas nakładania opony.

Opis patentowy US-A-3 915 215 przedstawia inny przykład koła pojazdu, zawierającego pięciostopniową obręcz zaopatrzoną w grzbiet lub garb. W przypadku tego znanego koła, stopki opony są skonstruowane tak, że piętki stopek i drutówki, są umieszczone między obrzeżami i grzbietem podczas gdy nosek leży wewnątrz grzbietu, to jest na boku grzbietu oddalonym od obrzeża obręczy. To rozwiązanie zawiera również dodatkowe blokowanie stopek opony tak, aby lepiej zabezpieczyć stopkę przed przesunięciem się poza obrzeże gdy opona jest poddana znacznym siłom bocznym, to jest podczas pokonywania zakrętów lub jazdy w złych warunkach drogowych. Znana opona tego rodzaju jest również nakładana na obręcz w wyżej opisany sposób.

Jak wymieniono powyżej, w kołach pojazdu opisanego w wyżej wymienionym amerykańskim opisie patentowym, zastosowano obręcz pięciostopniową. Problemy napotykane podczas nakładania opon na obręcze, w których gniazda obręczy są nachylone pod tak małym kątem, nie są tak ważne w przypadku obręczy piętnastostopniowych to jest obręczy, w których gniazda tworzą kąt 15±1° względem osi obrotu obręczy.

Znane jest również stosowanie grzbietów w gniazdach obręczy, które są nachylone pod kątem 15°, w celu poprawienia siły mocowania opony na obręczy. Na przykład, ze szwedzkiego opisu patentowego nr SE-B-436 721 znane jest koło pojazdu zawierające oponę o standardowym profilu, w którym gniazda obręczy, są nachylone pod kątem 15°. W tym przypadku, grzbiety są bardzo krótkie. Są one zaopatrzone w na ogół promieniową powierzchnię oporową, usytuowaną na wprost obrzeży. Jednakże jest znacznie trudniej nałożyć oponę na obręcz tego rodzaju niż stosując obręcze, w których obydwa gniazda obręczy są nachylone pod kątem 5°, i powstają wszystkie problemy, które powstają przy pięciostopniowych obręczach, a w pewnych przypadkach są one nawet zwiększone.

Celem niniejszego wynalazku jest wykonanie koła pojazdu i odpowiednio obręczy koła, na którą opona może być łatwiej nakładana pomimo zastosowania piętnastostopniowej obręczy.

Innym celem jest wykonanie koła pojazdu i odpowiednio obręczy koła, w której gniazda są tak skonstruowane, że opona będzie szczelnie przylegała do gniazd obręczy we wcześniejszym etapie niż w znanych kołach pojazdu i odpowiednio obręczach ułatwiając przez to osadzenie opony.

Koło pojazdu 'zawierające obręcz i pneumatyczną oponę, zwłaszcza oponę bezdętkową nałożoną na tę obręcz, która zawiera obrzeże mające gniazda usytuowane wewnątrz obrzeży i na które są nałożone stopki opony, przy czym gniazda zawierają grzbiet oddalony od obrzeży obręczy, a stopki opony mają odpowiadający im kształt gdy opona jest nałożona na obręcz, a drutówki opony są umieszczone między obrzeżami i grzbietem, zaś obręcz jest obręczą piętnastostopniową z piętnastostopniową powierzchnią między obrzeżami i grzbietem charakteryzuje się tym, że grzbiet dzieli powierzchnię gniazda na dwie części i tym, że część między grzbietem i obrzeżami opada pod kątem α = 15°, a część na boku grzbietu oddalonego od obrzeży jest prostoliniowa i opada pod kątem β większym od kąta α, ale nie większym niż 40° oraz tym, ze grzbiet jest usytuowany na boku na ogół prostoliniowym oddalonym od obrzeży, od szczytu tego grzbietu do środka obręczy oraz tym, ze noski stopek obejmują grzbiet i są szczelnie dociskane do boku grzbietu oddalonego od obrzeży.

Korzystnie bok grzbietu oddalony od obrzeży, opada pod kątem 20-35°, korzystnie 25-35°, a szczególnie korzystnie bok grzbietu, oddalony od obrzeży opada pod kątem około 35°.

Korzystnie jest gdy obręcz koła, jest obręczą opadającą do środka.

Korzystnie grzbiet wystaje pionowo od 4 do 8 mm.

Korzystnie jest jeśli opona pneumatyczna jest oponą niskoprofilową.

169 260

Przedmiot wynalazku został uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia koło pojazdu i obręcz koła, w przekroju promieniowym, fig. 2 - samą obręcz koła, w większej skali, fig. 3 - 6 przedstawia kolejne etapy nakładania opony podczas przemieszczania stopki opony na zewnątrz, w kierunku gniazda obręczy i obrzeża obręczy.

Na figurze 1, przedstawiono koło pojazdu z pneumatyczną, bezdętkową niskoprofilową oponą 10 osadzoną na obręczy 11. Obręcz 11 zawiera obrzeże 12 i gniazdo 13, które leży wewnątrz obrzeży 12. Gniazdo 13 obręczy 11, zawiera grzbiet 14 czyli tak zwany garb, który dzieli gniazdo 13 na dwie części 15, 16. Jak to lepiej widać na fig. 2 części 15 i 16 mają na ogół kształt prostoliniowy i są nachylone pod różnymi kątami α i β, do linii usytuowanej równolegle do osi obrotu koła pojazdu. Odległość promieniowa między osią obrotu koła pojazdu, a szczytem grzbietu 14, jest mniejsza niż promień obręczy 11, to jest niż odległość promieniowa między wymienioną osią obrotu i osiową linią 18 na fig. 2. Stwierdzono, ze odpowiednie wystawanie pionowe grzbietu 14 (to jest odległość promieniowa między wierzchołkiem grzbietu 14 a prostoliniowym przedłużeniem dna części 15 gniazda obręczy) wynosi od 4 do 8 mm, przy czym szczyt leży w pewnej odległości od promieniowej linii 18, która jest prawie połową jego wysokości. Najbardziej odpowiednia wartość dla każdego pojedynczej opony pojazdu, może być ustalona przez specjalistę z tej dziedziny za pomocą prostych doświadczeń. Promieniowa odległość od wierzchołka grzbietu, musi być jednakże krótsza niż promieniowa odległość między obwodem wewnętrznym drutówek 19 opony w stopkach 20 opony pojazdu.

Opona może być osadzona jeszcze łatwiej gdy koło pojazdu i obręcz koła są zbudowane w wyżej wymieniony sposób. Jest to oczywiste z fig. 3-6, które ilustrują ruch stopki 20 opony w kierunku obrzeża 12 obręczy podczas operacji nakładania opony

Na figurze 3 przedstawiono etap operacji nakładania opony zanim stopka opony zetknie się z częścią 16 gniazda obręczy. Ponieważ część 16 jest na ogół prostoliniowa i opada pod większym kątem niż rzeczywiste gniazdo obręczy, to jest część 15, to dolna powierzchnia 21 stopki opony wcześniej zetknie się szczelnie z częścią 16 i grzbietem 14. Strome nachylenie części 16 powoduje również stosunkowo wysoki opór, który z kolei powoduje dobre uszczelnienie, a przez to polepszoną zdolność zatrzymywania powietrza podczas operacji nakładania opony. Gdy ciśnienie wewnątrz opony wzrasta po napompowaniu opony, stopka opony będzie przesuwać się po szczycie grzbietu 14 (fig. 5) utrzymując wyżej wymienioną wysoką skuteczność uszczelnienia. Ostatecznie stopka opony poprawia swoje ostateczne położenie jak przedstawiono na fig. 6, na której piętka 22 opony opiera się o obrzeże 12 obręczy, a nosek 23 obejmuje grzbiet 14 i jest również dociskany uszczelniająco do części 16 gniazda obręczy. W wyniku, uzyskuje się bardzo skuteczne uszczelnienie i zwiększone zabezpieczenie przed wypływem powietrza gdy pojazd pokonuje ostry zakręt lub jest prowadzony w trudnych warunkach drogowych, lub gdy opona ma bardzo niski profil.

W przedstawionym przykładzie, część 15 gniazda obręczy jest nachylona pod kątem α = 15°, a część 16 gniazda jest nachylona pod kątem β = 34°. Zgodnie z przyjętymi normami branżowymi, kąt a może się zmienić o ±1. Kąt β może zmienić się w zakresie 15-40°. Dolna granica wynosi korzystnie 20° lub 25°, podczas gdy górna granica wynosi korzystnie 35°.

Wynalazek został opisany i zilustrowany w nawiązaniu do opony o bardzo niskim profilu, ponieważ takie opony są często bardzo trudne do nałożenia i dla nich zalety wynikające z wynalazku są przez to najbardziej znaczące. Jest zatem zrozumiałe, że wynalazek może być również stosowany do konwencjonalnych opon niskoprofilowych jak również do opon o normalnym profilu.

169 260

FIG.4

FIG.3

FIG.5

169 260

FIG.1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz

Cena 2,00 zł

Claims (6)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Koło pojazdu zawierające obręcz i pneumatyczną oponę, zwłaszcza oponę bezdętkową nałożoną na tę obręcz, która zawiera obrzeże mające gniazda usytuowane wewnątrz obrzeży i na które są nałożone stopki opony, przy czym gniazda zawierają grzbiet oddalony od obrzeży obręczy, a stopki opony mają odpowiadający im kształt gdy opona jest nałożona na obręcz, a drutówki opony są umieszczone między obrzeżami i grzbietem, zaś obręcz jest obręczą piętnastostopniową z piętnastostopniową powierzchnią między obrzeżami i grzbietem, znamienne tym, że grzbiet (14) dzieli powierzchnię gniazda na dwie części (15, 16) oraz ze część (15) między grzbietem (14) i obrzeżami (12) opada pod kątem α = 15°, a część (16) na boku (16) grzbietu oddalonego od obrzeży jest prostoliniowa i opada pod kątem β większym od kąta α ale nie większym niż 4θ°, przy czym grzbiet (14) jest usytuowany na boku (16) na ogół prostoliniowym oddalonym od obrzeży, od szczytu tego grzbietu (14) od środka obręczy (11), a noski (23) stopek (20), obejmują grzbiet (14) i są szczelnie dociskane do boku (16) grzbietu oddalonego od obrzeży (12).
2. 2. Koło według zastrz. 1, znamienne tym, że bok (16) grzbietu (14), oddalony od obrzeży (12), opada jood kątem 20-35°, korzystnie 25-35°.
3. 3. Koło według zastrz. 2, znamienne tym, że bok (16) grzbietu (14), oddalony od obrzeży (12), opada pod kątem około 35°.
4. 4. Koło według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienne tym, że obręcz (11) koła, jest obręczą opadającą do środka.
5. 5 Koło według zastrz. 1, znamienne tym, że grzbiet (14) wystaje pionowo o 4-8 mm.
6. 6. Koło według zastrz. 1, znamienne tym, że opona pneumatyczna (10) jest oponą niskoprofilową.