PL169723B1 - Sposób oraz uklad do przekazywania wartosci PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Sposób przekazywania wartosci, miedzy ele- mentami system u przekazywania wartosci zaopatrzo- nego w kom puter pozostajacy w lacznosci z zespolem portfeli elektronicznych, z których przynajmniej jeden jest portfelem zbiorczym dolaczonym do komputera, oraz w pozostajace w lacznosci z portfelami urzadzenia wymiany, w którym to sposobie przenosi sie wartosci miedzy portfelami w transakcjach wykonawczych, które przeprowadza sie w trybie rozlacznym z komputerem, przy czym kom unikacje pomiedzy portfelami nawiazuje sie za posrednictwem przynajmniej jednego z urzadzen wymiany, znam ienny tym , ze przynajmniej jeden z portfeli zbiorczych (1 c, 2c, 3c) laduje sie za posrednic- twem licznika wartosci (1 b , 2b, 3 b ) zadana wartoscia pod kontrola kom putera (1a, 2a, 3a), refunduje sie zadana wartosc z przynajmniej jednego z portfeli zbior- czych (1 c, 2c, 3c) pod kontrola kom putera (2 a , 2a, 3 a ), za posrednictwem licznika wartosci (1 b, 2b, 3 b ) oraz zapisuje sie przynajmniej Jeden zmienny rekord warto- sci za pomoca licznika wartosci (1 b , 2b , 3b ), przy czym wyprowadza sie wartosc netto przekazana do przynaj- mniej jednego portfela zbiorczego (1c, 2c, 3c), a j ako wartosc netto przyjm uje sie róznice miedzy sum a war- tosci pobranych do przynajmniej jednego z portfeli zbiorczych (1c, 2c, 3c) i sum a wartosci zrefundowanych z przynajmniej jednego z portfeli zbiorczych (1c, 2c, 3c), przy czym dla poszczególnych transakcji przyjmuje sie niespecyficzny rekord zmiennej wartosci. Fig.1 PL PL PL

Description

Praldmiorem wynalazku jest sposób oraz układ do przekazywania wartości, zwłaszcza dla transakcji bezgotówkowych.

Obecnie stosuje się kilka rodzaju usług związanych z bezgotówkowymi transakcjami finansowymi. Obejmują one karty kredytowe oraz karty debetowe, których klienci mogą wykorzystywać u wielu sprzedawców. Każdej transakcji towarzyszy podanie szczegółów rachunku klienta, potrzebnych do rzeczywistego przekazania odpowiednich kwot od konkretnych klientów do konkretnych sprzedawców.

Inną formą karty bezgotówkowej jest karta abonamentowa, którą się kupuje przed szeregiem transakcji, a zapisany na niej rekord wartości jest odpowiednio zmniejszany przy każdej transakcji. Przykładem karty abonamentowej jest karta telefoniczna.

169 723 tego rodzaju znane systemy są nieelastyczne i nie są w zasadzie w stanie zastąpić gotówki przy dużej liczbie transakcji o małej wartości nominalnej. Przedstawiano rozmaite propozycje wymiany walorów pieniężnych między elektronicznymi portfelami. Na przykład , w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych nr 4839504 przedstawiono system, w którym użytkownik ma możliwość, przy skomunikowaniu się z własnym bankiem, zapisania waloru pieniężnego w karcie IC z układem scalonym, znanej pod nazwą karty inteligentnej. VI banku, ta sama wartość jest wprowadzana do oddzielnego bloku IC rachunku użytkownika. Zakupy mogą być realizowane przez przeniesienie walorów pieniężnych z karty IC do sprzętu sprzedawcy, bez bezpośredniego łączenia się z bankiem. Każda transakcja wymaga przekazania sprzedającemu i przechowania przez niego szczegółów obejmujących tożsamość kupującego. Ostatecznie, przy żądaniu zapłaty z banku, sprzedawca przedstawia listę szczegółów transakcyjnych i następuje uzgodnienie rachunków, w celu umożliwienia skorygowania rachunku IC odpowiedniego kupującego.

Procedura powyższa wymaga ostatecznego uzgadniania rachunków po każdej transakcji. Tym czynnościom towarzyszą dwie niedogodności. Pierwsza jest natury praktycznej. Zapamiętywanie, przekazywanie i uzgadnianie szczegółów dla każdej transakcji klienta powoduje niedopuszczalny natłok w sprzęcie, jeżeli brane są pod uwagę wszystkie transakcje typu gotówkowego. Skuteczne przetwarzanie związane z wszystkimi takimi transakcjami nie jest do wykonania w możliwym do przyjęcia czasie, nawet przy wykorzystaniu najnowocześnieszego sprzętu. Orugie zastrzeżenie jest natury społecznej. Zostaje zatracona anonimowość gotówki, i potencjalnie istnieje możliwość wydobycia szczegółów struktury wydatków osobistych.

Orugie ze wspomnianych zastrzeżeń zostało sformułowane w publikacji pt. Controlling your Information with a Card Computer /Concepts Applications Activities/. /Kontrola własnej informacji za pomocą komputera do kart - koncepcje, zastosowania, zakresy działalności/, opublikowanej przez TeleTrust w marcu 1989. W publikacji tej proponuje się system ukrytych sygnatur dla pozycji walorów pieniężnych nadawanych przez instytucję upoważnioną, na przykład bank. Jest to sposób utrudnienia identyfikacji kupującego. Jednak pozostaje problem konieczności wykrywania podwójnego płacenia przez kupującego. Tym trudnościom, rozwiązanie według wspomnianej publikacji stara się zaradzić przez włączenie do danych przekazywanych w transakcji dokonywanej w trybie rozłącznym /off-line/, zaszyfrowanej informacji dotyczącej kupującego. Ta informacja jest przekazywana do banku, kiedy sprzedawca żąda kredytu i w banku wykorzystywana jest do wykrywania podwójnej gotówki elektronicznej. Zatem każda pozycja jest sygnowana w banku, w celu ostatecznego uzgodnienia żądań zapłaty w odniesieniu do tych pozycji, jednak bez identyfikacji osoby klienta. Pozostają problemy zapamiętywania, przekazywania i przetwarzania informacji o kolejnej transakcji. Ponadto, to znane rozwiązanie wprowadza dodatkowe utrudnienie. System tego rodzaju wymaga, aby każda pozycja z sygnowanej gotówki elektronicznej była traktowana jak blok nie poddawany podziałowi. Oznacza to również, że system nie nadaje się do dużej ilości transakcji o małej wartości nominalnej. Bezpieczeństwo systemów przekazywania walorów wymaga, aby w celu zapobieżenia oszustwom, stosować metody kryptograficzne. Najbardziej efektywnymi metodami kryptograficznymi są metody niesymetryczne, wymagające różnych kluczy do szyfrowania i deszyfrowania informacji. Znaną i dogodną metodą kryptograficzną jest metoda Rivesta, Shaira i Adlemana, znana jako system RSA. Ponieważ szyfrowanie RSA jest bezpośrednie, to wymaga stosunkowo rozbudowanych możliwości przetwarzania dla wykonania konwencjonalnego deszyfrowania RSA w krótkim czasie.

Sposób przekazywania wartości według wynalazku, przeprowadza się między elementami systemu elektronicznego zaopatrzonego w komputer pozostający w łączności z zespołem portfeli elektronicznych, z których przynajmniej jeden jest portfelem zbiorczym dołączonym do komputera, oraz w pozostające w łączności z portfelami urządzenia wymiany. Zgodnie ze sposobem przenosi się wartości między portfelami w transakcjach wykonawczych, które przeprowadza się w trybie rozłącznym z komputerem. Komunikację pomiędzy portfelami nawiązuje się za pośrednictwem przynajmniej jednego z urządzeń wymiany. Sposób tego rodzaju charakteryzuje się tym, że przynajmniej jeden z portfeli zbiorczych ładuje się za pośrednictwem licznika wartości żądaną wartością pod kontrolę komputera. Refunduje się żądaną wartość z przynajmniej jednego z portfeli zbiorczych pod kontrolą komputera, za pośrednictwem licznika wartości. Ponadto zapisuje się przynajmniej

169 723 jeden zmienny rekord wartości za pomocą licznika wartości. Przy tym wyprowadza się wartość netto przekazaną do przynajmniej jednego portfela zbiorczego. Jako wartość netto przyjmuje się różnicę między sumą wartości pobranych do przynajmniej jednego z portfeli zbiorczych i sumą wartości zrefundowanych z przynajmniej jednego z portfeli zbiorczych. Ola poszczególnych transakcji przyjmuje się niespecyficzny rekord zmiennej wartości.

Każdy zmienny rekord wartości uzgadnia się na polecenie, za pomocą interfejsu licznika wartości i tworzy się lub niszczy wartości w przynajmniej jednym z portfeli zbiorczych.

W każdym portfelu zapamiętuje się rekord wartości portfela, który jest akumulatywny, a transakcje przeprowadza się między portfelami pary. Z jednego portfela nadawczego, przekazuje się żądaną wartość, a w drugim z nich, portfelu odbiorczym, przejmuje się tę wartość. Ponadto, w każdej transakcji rekord wartości portfela nadawczego zmniejsza się o zadaną zmienną wartość transakcji, a rekord wartości portfela odbiorczego zmniejsza się o tę samą wartość transakcji, za pośrednictwem mikroprocesora każdego z portfeli lub przyporządkowanego mu urządzenia wymiany .

Przy transakcjach między uczestnikami pary portfeli, parze nadaje się specyficzny identyfikator transakcji dla przynajmniej jednego z portfeli, niepowtarzalny w skali portfela, za pośrednictwem mikroprocesora. Przyjmuje się identyfikator transakcji specyficzny dla portfela odbiorczego, niepowtarzalny w skali portfela odbiorczego, przez włączenie numeru kolejnego transakcji portfela odbiorczego. Podczas transakcji wysyła się komunikat żądania zawierający identyfikator transakcji, z portfela¹ odbiorczego do portfela nadawczego, włącza się identyfikator transakcji do komunikatu o wartości transakcji wysłanego z portfela nadawczego do portfela odbiorczego. Ponadto sprawdza się potwierdzenie komunikatu o wartości transakcji w portfelu odbiorczym, na podstawie ważności odebranego identyfikatora transakcji.

Podczas transakcji między portfelami par wykorzystuje się asymetryczny system kryptograficzny z różnymi kluczami, jawnym i tajnym, a w każdym portfelu zapamiętuje się przynajmniej klucz jawny systemu. Korzystnie, w każdym portfelu przechowuje się dane sygnowane w systemie kryptograficznym przez komputer nadrzędny, z wykorzystaniem globalnego tajnego klucza szyfrującego. Sygnowane tak dane potwierdza się elektronicznie, a w czasie każdej transakcji sprawdza się poświadczone dane portfela za pomocą jawnego klucza globalnego.

W każdym portfelu przechowuje się jego własną, niepowtarzalną parę kluczy, jawny i tajny, w systemie kryptograficznym, a transmisję danych transakcyjnych szyfruje się i deszyfruje z użyciem tych kluczy.

W czasie transakcji wysyła się do pierwszego portfela klucz tajny z pary kluczy drugiego portfela i zaszyfrowuje się dane identyfikatora transakcji w drugim portfelu z wykorzystaniem klucza jawnego z pary kluczy drugiego portfela, za pośrednictwem dwóch mikroprocesorów o nierównych mocach obliczeniowych. Ola mikroprocesora przyporządkowanego pierwszemu portfelowi przyjmuje się większą moc obliczeniową w stosunku do mikroprocesora przyporządkowanego drugiemu portfelowi.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku, w czasie transakcji wysyła się do pierwszego portfela symetryczny klucz systemowy drugiego portfela i zaszyfrowuje się dane identyfikatora transakcji w drugim portfelu z wykorzystaniem symetrycznego klucza systemowego, za pośrednictwem dwóch mikroprocesorów o nierównych mocach obliczeniowych. Ola mikroprocesora przyporządkowanego pierwszemu portfelowi przyjmuje się większą moc obliczeniową w stosunku do mikroprocesora przyporządkowanego drugiemu portfelowi, a drugi portfel zaopatruje się w klucz szyfrujący symetrycznego systemu kryptograficznego.

Układ według wynalazku, wykorzystywany do przekazywania wartości, zaopatrzony jest w komputer, zespół portfeli elektronicznych, z których przynajmniej jeden jest portfelem zbiorczym dołączonym do komputera oraz w urządzenia wymiany wyposażone w środki do odbioru danych z portfeli. Portfele są wzajemnie ze sobą połączone dla przekazywania wartości w transakcjach wykonawczych, w trybie rozłącznym z komputerem. Układ tego rodzaju charakteryzuje się tym, że dodatkowo zaopatrzony jest w licznik wartości połączony przynajmniej z jednym z portfeli zbiorczych. Oo przynajmniej jednego z tych portfeli zbiorczych, licznika wartości oraz komputera, dołączone są środki pobierania wartości, dla ładowania przynajmniej jednego z portfeli zbiorczych żądaną wartością, pod kontrolą komputera, poprzez licznik wartości. Również dołączone są środki refundacji wartości z przynajmniej jednego portfela zbiorczego, pod kontrolą

169 723 komputera, poprzez licznik wartości. Ponadto, licznik wartości zawiera środki zapisu przynajmniej jednego niespecyficznego rekordu zmiennej wartości, dla wyprowadzenia wartości netto przekazanej do przynajmniej jednego portfela zbiorczego.

Miernik wartości zaopatrzony jest w interfejs uzgadniający każdy zmienny rekord wartości na polecenie, dla utworzenia lub zniszczenia wartości w przynajmniej jednym portfelu zbiorczym.

Każdy portfel zawiera środki pamięci zapamiętujące akumulatywny rekord wartości portfela, a ponadto każdy z portfeli albo przyporządkowane mu urządzenie wymiany, zawiera mikroprocesor.

Układ według wynalazku, korzystnie wyposażony jest w zespół komputerów, a każdy z komputerów tego zespołu połączony jest z własnym licznikiem wartości.

Rozwiązanie według wynalazku zostanie objaśnione bliżej w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia bankowy system komputerowy, w uproszczeniu, fig. 2 - licznik wartości, w postaci szkicu poglądowego, fig. 3 - przykład procedury przenoszenia wartości, z wykorzystaniem pełnego systemu kryptograficznego RSA, w postaci szkicu poglądowego, fig. 4 przykład procedury przenoszenia wartości z wykorzystaniem metody przekazywania klucza tajnego, w postaci szkicu poglądowego, fig. 5 - przykład procedury przenoszenia wartości z wykorzystaniem mieszanego systemu kryptograficznego RSA/DES, w postaci szkicu poglądowego, a fig. 6

7 przedstawiają możliwą odmianę wykonania typowego urządzenia do przeprowadzania sposobu według wynalazku.

Na fig. 1 przedstawiono cztery banki rozrachunkowe 1, 2 i 3 z przyporządkowanymi im komputerami la, 2a, i 3a. Komputery mają zbiory zawierające szczegóły rachunków zarówno klientów banku, jak i klientów sprzedawców. Każdy komputer la, 2a, 3a zaopatrzony jest w licznik wartości 1b, 2b, 3b, który wskazuje zmienny rekord wartości. Rzeczywiste fundusze reprezentowane przez zmienne rekordy wartości, nie mające specjalnego przypisania, mogą rezydować w jednym lub wielu spośrdd banków 1,2 lub 3, bądź w każdym z nich.

Każdy bank ma portfel zbiorczy, 1c, 2c, 3c, który połączony jest z odpowiednim licznikiem wartości 1b, 2b, 3b i który zaopatrzony jest w pamięć z zapisaną w niej zawartością portfela. Terminale końcowe, stanowiące urządzenia wymiany 5, połączone są telefonicznie, selektywnie, z komputerami 1a, 2a, i 3a. Ogólnie biorąc, urządzenia wymiany 5 mogą być komputerami domowymi lub terminalami dostępnymi w miejscach publicznych. Odbiorcy mają portfele elektroniczne w postaci kart IC 6. Karty te są zaopatrzone w mikroprocesory i pamięci. W pamięci każdej karty przechowywany jest rekord 7 zawartości portfela. Karty mają styki 8, przez które mogą współdziałać z urządzeniami wymiany 5 za pośrednictwem czytników 9 kart. Po wybraniu odpowiedniego żądania na klawiaturze urządzenia wymiany, odbiorca może połączyć się ze swoim bankiem, 1, lub 3, albo może żądać załadowania rekordu wartości do swojego portfela. Jeżeli bank potwierdzi ważność żądania, to portfel zbiorczy otrzymuje polecenie pobrania wartości w celu załadowania rekordu 7 wartości portfela żądaną wartością. W tym momencie karta jest już gotowa do użytku.

W układzie według wynalazku, licznik wartości zawiera środki do zapisu przynajmniej jednego niespecyficznego rekordu zmiennej wartości, dla otrzymania,wartości netto przekazanej do przynajmniej jednego portfela zbiorczego. Przekazywanie odbywa się pod kontrolą komputera. Wartość netto jest różnicą między sumą wartości pobranych do przynajmniej jednego portfela zbiorczego, przy czym rekordy zmiennej wartości nie zawierają szczegółów charakterystycznych poszczególnych transakcji.

Inne portfele elektroniczne znajdują się w terminalach końcowych, korzystnie w urządzeniach wymiany 10, 11, i wyposażone są w czytniki 9 kart IC, zlokalizowane w różnych punktach sprzedaży. W celu wykorzystania karty, użytkownik przedstawia ją sprzedawcy, który z kolei wprowadza kartę do czytnika 9. Klawiszami wybiera się żądaną wartość transakcji, i po potwierdzeniu, ogólna suma rekordu wartości portfela 6 zostaje zmniejszona o kwotę transakcji. Rekord wartości portfela, znajdującego się w urządzeniu wymiany 10 lub 11, zwiększa się o tę samą wartość transakcji. Klient odbiera towary i może dalej wykorzystywać kartą w sprzęcie innych sprzedawców, aż do wysokości łącznej kwoty zawartej w rekordzie wartości swojego portfela.

169 723

Okresowo, sprzedawca może odzyskiwać walory reprezentowane przez rekord wartości portfela własnego urządzenia wymiany 10 lub 11, niezależnie od tożsamości klientów, i bez przedstawiania jakichkolwiek szczegółów oddzielnych transakcji składających się na łączną wartość zakumulowaną. Można tego dokonać w razie potrzeby przy połączeniu urządzenia wymiany 10 lub 11 z bankiem sprzedawcy 1, 2 lub 3, i złożeniu żądania refundacji. Komputer bankowy wtedy wydaje polecenie refundacji transakcji z wartości pobranej z portfela urządzenia wymiany. Komputer bankowy kredytuje rachunek sprzedawcy odpowiednimi funduszami. Liczniki wartości stanowią podstawę kontroli ogólnej sumy wartości pozostającej w obiegu, we wszystkich portfelach, i rozdziału funduszy składających się na wartość ogólną.

Portfele zbiorcze 1c, 2c, 3c różnią się od innych portfeli możliwością ładowania i refundacji wartości za pomocą licznika wartości, jak również za pośrednictwem portfela, w przypadku operacji pieniężnych. Pod innymi względami portfele są technicznie podobne, i w szczególności, te same metody kryptograficzne wykorzystywane są w przypadku portfela zbiorczego dla innych operacji pieniężnych /w trybie bezpośrednim - on-line/, co w przypadku operacji w trybie rozłącznym /off-line/.

Na fig. 2 przedstawiono licznik wartości 1b zawierający wskaźnik 12, wskazujący zmienny rekord wartości. Znaczy to w tym przypadku, że wartość netto, przekazana do portfela zbiorczego 1c jest różnicą między sumą wartości pobranych za pośrednictwem licznika, i sumą wartości zrefundowanych za pośrednictwem tego licznika. Jest oczywiste, że zamiast wartości netto, mogą być wykazywane oddzielnie wartości brutto pobrań i refundacji, przy tym otrzymanie wartości netto z wartości brutto jest łatwe, nawet jeśli nie jest ona wskazywana dnio. Łącze 13 między licznikiem wartości każdego z portfeli zbiorczych jest zabezpieczone. Portfel może znajdować się fizycznie w sąsiedztwie licznika wartości, a bezpieczeństwo może być zapewnione za pomocą blokad fizycznych itp. W odróżnieniu od tego, portfel zbiorczy może być oddalony od 1icznika wartości, a zabezpieczenie może być zrealizowane metodami kryptograficznymi. Ważne jest zapewnienie, aby licznik wartości zawsze dokładnie wskazywał wartości przekazywane do portfela zbiorczego, i aby nie było możliwe wprowadzenie oszukańczych zmian. Każdy licznik wartości zaopatrzony jest w interfejs 14, który może stanowić łącze-, prowadzące do bankowych środków przetwarzania lub blok klawiatury. Wartości dodawane lub odejmowane od zmiennego rekordu wartości, reprezentujące zwiękaszanie się lub redukcję wartości w obiegu, mogą być wprowadzane przez upoważniony personel. Tak więc wartość wyznaczona do obiegu może być doregulowywana ogólnie, na przykład codziennie, a nie doraźnie, w odpowiedzi na poszczególne pobrania i wypłaty.

Przy wykorzystaniu zmiennego rekordu wartości w ten sposób, umożliwia się wymianę wartości w trybie rozłącznym /off-line/, za pomocą odpowiednich urządzeń wymiany, od klientów do sprzedawców, od sprzedawców do klientów, oraz między klientami, bez potrzeby utrzymywania dużej liczby rachunków lub prowadzenia rachunku szczzgółowego, la a okkonywania uzgdnneeń rabunkowych .

Sami klienci również mogą uzgadniać rekordy wartości swoich portfeli, w wymianie między poszczególnymi osobami przez refundację od sprzedawców, lub w podobny sposób. Przewiduje się, że rekordy wartości portfela mogą być przekazywane na poszczególne rachunki w procedurze żądania wypłaty kierowanego do zmiennego rekordu wartości , w podobny sposób, jak żądania sprzedawców.

Portfele mogą być wykorzystywane w skali międzynarodowej przez załadowywanie do nich różnych walut. Przewiduje się, że dla każdego kraju lub grupy krajów będzie przechowywany zmienny rekord wartości w odpowiedniej walucie. Żądanie przez użytkownika załadowania jego portfela walutą obcą może powodować zmniejszenie rachunku krajowego o odpowiednią kwotę w walucie własnej, z równoczesnym odpowiednim zwiększeniem zmiennego rekordu wartości dla waluty obcej.

Rekord wartości portfela utrzymywany w portfelu może być na żądanie przeliczany na inną walutę, przy czym konwersja odbywa się z określonym przelicznikiem, przy przekazaniu wartości ze zmiennego rekordu wartości jednej waluty do takiego rekordu innej waluty, i odpowiedniej konwersji funduszy między poszczególnymi walutami.

Β

169 723

Korzystne jest, jeżeli portfele zaopatrzone są w środki, za pomocą których transakcji między parą takich portfeli nadawany jest niepowtarzalny identyfikator, a mikroprocesory zaprogramowane są tak, aby reagowały na te identyfikatory, w celu zabezpieczenia przed powtórzeniem danej transakcji. Komputer nie potrzebuje żadnej informacji do stwierdzenia, że ta sama gotówka elektroniczna jest używana drugi raz. Przy żądaniu przez sprzedawcę zapłaty pewnej wartości, uzyskuje się dostęp do komputera i możliwość, dzięki identyfikatorowi transakcji, ustalenia czy to samo żądanie nie jest realizowane dwukrotnie, albo bezpośrednio, albo po prostu przez żądanie stanowiące inną transakcję. Korzystne jest, jeżeli identyfikator transakcji wysyłany z portfela nadawczego do portfela odbiorczego wydzielany jest w dogodny sposób z danych identyfikujących portfel odbiorczy i numer kolejny transakcji tego portfela lub stempel daty/czasu, otrzymywany z portfela odbiorczego we wstępnej operacji synchronizacji transmisji /hand-shake/. W ten sposób portfel odbiorczy może monitorować transakcję i śledzić wszelkie próby podwójnego nadania tego samego rekordu wartości.

Dla bezpieczeństwa systemu, w celu zapobieżenia oszustwom, stosuje się metody kryptograficzne. W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku wykorzystuje się niezrównoważony system kryptograficzny, w którym możliwości przetwarzania wymagane dla portfeli użytkownika są znacznie mniejsze, niż wymagane dla portfela sprzedawcy.

Każdv użytkownik systemu kryptograficznego z kluczami asymetrycznymi zaopatrzony jest w parę kluczy, mianowicie w klucz jawny i w klucz tajny. Komunikaty dla dtugiej strony są szyfrowane z wykorzystaniem klucza jawnego drugiej strony /zdalnej/, który skonstruowany jest jako dostępny na przykład w procedurze wymiany kluczy. Odebrane komunikaty są deszyfrowane z wykorzystaniem lokalnego klucza tajnego. Wykorzystanie kluczy jawnych w dużo mniejszym stopniu zależy od mocy przetwarzania, niż wykorzystanie klucza tajnego, tak że konwencjonalne szyfrowanie wymaga mniejszych nakładów obliczeń, niż deszyfrowanie. Zatem, przy stosowaniu systemu niezrównoważonego, jest celowe wyeliminowanie wymagania, aby portfel użytkownika dokonywał konwencjonalnego deszyfrowania RSA.

Pierwszym sposobem zredukowania natłoku kryptograficznego w portfelu użytkownika, jest zaopatrzenie go w prostszy symetryczny system kryptograficzny. Taki system do szyfrowania i deszyfrowania wykorzystuje ten sam klucz. Przykładem jest system kryptograficzny DES /Data Encryption Standard/. Portfel sprzedawcy zachowuje pełną moc obliczeniową systemu RSA.

Drugim sposobem jest wykorzystanie własnego jawnego klucza portfelu użytkownika i klucza tajnego przy wymianie danych. Przy wymianie kluczy, portfel użytkownika wysyła swój klucz tajny do portfela sprzedawcy. Przy przekazywaniu danych do portfela sprzedawcy portfel odbiorcy dokonuje szyfrowania z wykorzystaniem własnego klucza jawnego, a portfel sprzedawcy dokonuje deszyfrowania z użyciem tajnego klucza portfela kupującego.

Bezpieczeństwo poprawia się przez wykorzystanie w procesie transakcyjnych danych potwierdzanych elektronicznie, na przykład danych sygnowanych cyfrowo. Każdy portfel na wyjściu otrzymuje przydzielony numer charakterystyczny i przechowuje ten numer sygnowany kluczem tajnym niesymetrycznego globalnego systemu kryptograficznego. Wynikiem jest globalne sygnowanie tego numeru, który jest przechowywany w portfelu. Wszystkie portfele mają nadany klucz jawny pary globalnej, tak że przy przyjęciu globalnie sygnowanego numeru drugiej strony, możliwe jest sprawdzenie jego ważności. Numery można uważać za poświadczone globalnie. Ponieważ transakcje wymagają wymiany kluczy szyfrujących, to korzystne jest takie zestawienie struktury, aby globalnie poświadczone numery były kluczami szyfrującymi do celów wymiany.

Portfele elektroniczne mogą przybierać wiele form fizycznych. Obejmują one możliwości przetwarzania komputerowego, które mogą być włączone w karty IC lub karty inteligentne wykonane w postaci breloków do kluczy, portmonetek itp., bądź wbudowane w sprzęt elektroniczny, na przykład w wyposażenie punktu sprzedaży, kalkulatory itp.

Łączność z komputerem zwykle nawiązywana jest poprzez telefon, i portfele mogą być włączone do aparatów telefonicznych bądź modemów, ponieważ możliwe jest przeprowadzanie pożądanych transakcji w całości przez telefon. Jednak ogólnie bardziej dogodną strukturę otrzymuje się przy stosowaniu portfela przenośnego, korzystnie w postaci karty IC, który jest ładowany za pośrednictwem połączenia modemowego, albo przez urządzenie specyficzne dla osoby, albo przez automat odliczający.

169 723

Portfele mogę komunikować się między sobą w celu przekazywania wartości za pośrednictwem urządzeń telekomunikacyjnych. Mogę być zaopatrzone w kieszenie na dwa portfele, lub też na przykład każde z nich może łączyć się z drugim za pośrednictwem podczerwieni lub promieniowania elektromagnetycznego.

Wspomniano już o trudności zapewnienia szybkich możliwości kryptograficznych w bardzo małych i niedrogich urządzeniach, takich jak karty IC. Oczywiście, łatwiejsze jest zapewnienie takich możliwości w urządzeniu telekomunikacyjnym lub modemie. Zatem, nawet jeżeli portfele klientów można pozbawić pełnej własnej mocy przetwarzania, to mogą być zaopatrzone w urządzenia telekomunikacyjne mające dostęp do pamięci portfela użytkownika i kluczy Jawnych. Zatem łatwe jest dokonanie wymiany rekordów wartości między osobami, jeżeli wszystkie portfele mają pełne asymetryczne możliwości kryptograficzne, to znaczy jest ono możliwe, jeśli portfele są proste i jeżeli wykorzystywane są inteligentne urządzenia telekomunikacyjne.

Zwykle przynajmniej sprzęt sprzedawcy ma możliwość zapamiętywania informacji transakcyjnej. Może się to odbywać w pamięci, na dysku, na innej karcie lub za pomocą dowolnych innych środków. W praktyce, sprzęt może zawierać urządzenie nadawcze, do przekazywania walorów z karty IC klienta, na kartę IC sprzedawcy. Pojemność zapamiętywania sprzętu sprzedawcy nie musi być duża, ponieważ służy on tylko do skumulowania sumy ogólnej wymagającej przechowywania, jednak okazuje się, że poza informacją dotyczącą walorów transakcyjnych istnieje możliwość wymiany innej informacji, na przykład o.tożsamości odbiorcy i/lub sprzedawcy, w celu umożliwienia wydruku transakcji, otrzymywanego lokalnie do celów analitycznych. Może on zawierać kody towarów.

Podobnie , jak zwykłe terminale punktów sprzedaży, strzeżone lub niestrzeżone , również sprzęt sprzedawcy może obejmować automaty sprzedażne, biletowe, parkingowe, automaty do inkasowania opłat drogowych itp. Jakkolwiek bezpieczeństwo użytkowania portfela można zapewnić przez żądanie wybrania kodu PIN, to nie jest to wymaganie zasadnicze, i w korzystnej odmianie wykonania rezygnuje się z tego wymagania dla ułatwienia użytkowania. Jednak przewiduje się, że każdy portfel może mieć zarówno pamięć zabezpieczoną kluczami PIN, jak i pamięć nie zabezpieczoną, przy czym system ma postać taką, jak przy stosowaniu terminala i umożliwia, przy stosowaniu terminala lub kieszonkowego urządzenia dd prreprowadzania wymiany, prrenoszenie rekordów wartości, z użyciem kodu PIN, z zabezpieczonej do niezabezpieczonej części portfela.

Jak już wspomniano, poszczególne osoby mogą nosić ze sobą kieszonkowe urządzenia do przeprowadzania wymiany, w celu umożliwienia dokonywania transakcji polegającej na przenoszeniu walorów między tymi osobami. Możliwe jest realizowanie odpowiednich refundacji lub też inkasowanie czeków przez sprzedawców w ddwolny rówoowżZny possbb. Rkkordy wattśści moąą być wpisywane do portfeli w wybranych walutach, do wykorzystania w poszczególnych krajach. Przewiduje się, że różne instytucje o charakterze federalnym, krajowym lub międzynarodowym mogą mieć własne komputery z licznikami wartości i zraniennymi rekordami wartości, ogólne rekordy wartości reprezentujące łączną wartość pozostającą w obiegu /we wszystkich portfelach/.

Reprezentowane przez nie środki finansowe są rozdzielone między uczestniczące instytucje w określony z góry sposób, na podstawie ich odpowiednich uzgadnianych rejestrów bieżących.

Na fig. 3 przedstawiono procedurę podczas transakcji w trybie rozłącznym /off-line/, w pierwszym przykładzie wykonania według wynalazku. Obydwa portfele mają pełne asymetryczne możliwości kryptograficzne znanego systemu RSA. Portfel nadawczy zaopatrzony jest w pamięć SS, która utrzymuje akumulacyjny rekord wsartośl SSR i klucze RSA, a więc klucz jjwny PKS i klucz tajny SKS nadawcy, oraz ogólny klucz jawny PKG. Poza tym występuje poświadczony komunikat danych /PKS/*SKG. Jest to niepowtarzalny klucz Jawny portfela nadawcy, sygnowany przez komputer nadrzędny jego ogólnym kluczem tajnym SKG. Klucz jawny PKG jest zatem potwierdzany elektronicznie w systemie jako ważny. Portfel odbiorcy zaopatrzony jest w pamięć RS, która utrzymuje a^i^s^wny rekord RRR wartości, oraz własne klucze portfela odbiorcy, jawny RSA, i tajne klucze PKR, SKR, ogólny klucz jawny PKG i potwierdzony komunikat danych /PKR7* SKG klucza jawnego.

Pierwszy etap procedury transakcji w przypadku portfela odbiorczego polega na wygenerowaniu numeru identyfikacyjnego R transakcji. Otrzymuje się go z kombinacji identyfikatora portfela odbiorczego i numeru sekwencji transakcyjnej dl a tego poftlali. f^^ł^ią^uje si ę dwukierunkową łączność między portfelami, albo lokalnie, za pomocą połączenia bezpośredniego,

1/9 723 łącza w podczerwieni itp.. albo zdalnie za pośrednictwem modemu lub telefonu. Realizuje się kolejno etapy, w których:

1. Portfel odbiorczy nadaje komunikat żądania, którym jest [PKR/*SKG+/'R/*SKR.

I

2. Portfel nadawczy ma możliwość dokonania sprawdzenia /PKR/*SKG przez zastosowanie ogólnego klucza jawnego PKG. Daje to klucz identyfikacyjny PKR portfela nadawczego służący do sprawdzenia /RHSKR, a zatem wyznaczenia R.

3. Żądaną wartość przekazywaną V rdln-ujl się od rekordu SVR wartości portfela.

4. Portfel nadawczy zestawia komunikat VR wartości transakcji na podstawie wartości V, który ma przekazać, i na podstawie komunikatu R żądania. Sygnowane jest to kluczem tajnym nadawcy, i do portfela odbiorczego zostaje przekazany następujący komunikat o wartości transakcji: [PKS/*SKG+/R/*SKS.

5. Portfel odbiorczy wyznacza klucz jawny PKS przez wykorzystanie klucza jawnego PKG w celu zweryfikowania komunikatu /PKS/*SKG.

/. Wykorzystanie w ten sposób wyznaczonego klucza jawnego PKS powoduje weryfikację [R]*SKS a zatem powoduje odtworzenie VR.

7. Następuje sprawdzenie R w celu upewnienia się, że przekazuje tożsamość portfela odbiorczego i odpowiedni numer transakcji. Jeżeli nie, to transakcja zostaje przerwana.

B. Jeżeli wszystko przebiega poprawnie, to wartość V zostaje dodana do rekordu wartości portfela odbiorczego.

9. Do portfela nadawczego jest wysyłane sygnowane potwierdzenie.

Zapisy transakcyjne STL i RTL przechowywane są w pamięciach portfeli, nadawczego i odbiorczego. Zapisy mogą przenosić takie szczegóły, jakie są potrzebne do lokalnej analizy transakcji, lecz w najprostszej postaci zapisy przenoszą wyłącznie rekordy każdej transakcji, która z jakiegoś powodu została zakończona niepoprawnie. Można to wykorzystać do kontroli w przypadku sporu.

Szyfrowanie i deszyfrowanie według systemu RSA wymaga obliczania wyrażeń xy mod n, przy czym n jest inne przy szyfrowaniu niż przy deszyfrowaniu. W szczególności wykładnik V przy szyfrowaniu /zrealizowanym z kluczem jawnym/ jest mały, a odpowiedni wykładnik przy deszyfrowaniu /zrealizowanym z kluczem tαnnyml jest znacznie większy. W wyniku tego, mimo, że do realizacji szyfrowania w wystarczająco krótkim czasie wystarczy skromna moc przetwarzania, to nie można tego stwierdzić w przypadku deszyfrowania. Tworzenie poświadczonego /to znaczy sygnowanego cyfrowo/ komunikatu wymaga odpowiedniej ilości przetwarzania przy deszyfrowaniu, sprawdzanie tego rodzaju komunikatu wymaga równoważnej ilości przetwarzania podczas szyfrowania.

Odmiany wykonania przedstawione na fig. 4 i 5 stanowią struktury umożliwiające wyposażenie jednego z pary komunikujących się ze sobą portfeli w znacznie mniejszą moc obliczeniową, a więc wykonanie go jako tańszego, niż drugiego. W tych strukturach niektóre portfele systemu /portfele sprzedawców/ mają pełne możliwości systemu RSA /szyfrowania i deszyfrowania/, natomiast pozostałe /portfele klientów/ zawierają symetryczny system z kluczem kryptograficznym do nadawania komunikatów o rekordach wartości transakcji. Odpowiedni system z symltryczyykluczem kryptograficznym jest sytremlm DES. Wymaga to, w przypadku szyfrowania i deszyfrowania, mocy obliczeniowej na poziomie podobnym do mocy potrzebnej w przypadku szyfrowania RSA.

Na fig. 4 przedstawiono procedurę transakcji między dwoma portfelami, przy czym portfel nadawczy jest portfelem klienta, a portfel odbiorczy jest portfelem sprzedawcy. Portfel sprzedawcy ma pełne możliwości systemu RSA, natomiast portfel klienta ma mniejsze możliwości pralrwaraania. Portfel nadawczy ma pamięć CS, która przechowuje rekord CVR wartości zakumulowanej oraz globalny klucz jawny PKG, według systemu RSA. Poza tym występuje klucz według systemu DES - DESc oraz potwierdzony komunikat danych /’DESc.l*SKG. który jest niepowtarzalnym kluczem DES portfela nadawczego sygnowanego przez komputer nadrzędny jego ogólnym kluczem tajnym SKG. Portfel odbiorczy ma pamięć SR, która jest identyczna, jak pamięć SR z odmiany wykonania z fig. 3, służąca do przechowywania PKR, SKR, PKG oraz /PKR7*SKG.

Pierwszym etapem w procedurze transakcyjnej jest w przypadku portfela odbiorczego podanie identyfikatora R transakcji, jak w ry-ianll wykonania z fig. 3. Następnie realizowane są następ-jące etapy:

169 723

1. Portfel dbbi.orcz y przekazuj e sw<5 j kmmnnika t z kiuzze m jawnym /PK/7*SKG.

2. Portfel odbiorczy sprawdza sygnowany komunikat i wydiZlli KKR.

3. Portfel rzyOuuZi swji ottbZrαrzoni komosektt, i potsZoarzosZeD KKR. Roiee^i wekłaOsek y klucza jawnego, na przykład PKK, jest niewielki, to szyfrowanie jest łatwe w odniesieniu do przetwarzania. Komunikat wysłany do portfela odbiorczego jest następujący: Epeo7' O)ESc/*SKG/

4. Portfel odbiorczy deszyfruje komunikat najpierw za pomocą klucza tajnego SKK z otrzymaniem /DESc/^SKG, który z kolei szyfrowany jest najpierw kluczem tajnym SKK, w celu otrzymania /OESc7*SKG, który następnie sam sprawdzany jest za pomocą PKG w celu weryfikacji i otrzymania OESc.

5. Portfel odbiorczy nadaje komunikat /TK/^ESc, który jest identyfikatorem K transakcji, zaszyfrowanym algorytmem niepodzielności OES.

6. Porfel odbiorczy deszyfruje komunikat w postaci OES, wydziela identyfikator K transakcji i zestawia komunikat VK przekazywania wartości w ten sam sposób, jak w odmianie wykonania z fig. 3.

7. Portfel nadawczy odejmuje wartość V od rekordu wartości portfela i przesyła do portfela odbiorczego komunikat /VK/*DESc.

8. Portfel odbiorczy deszyfruje komunikat /VK/*OES i sprawdza, czy K jest poprawne. Jeżeli nie. to transakcja zostaje przerwana.

9. Jeżeli wszystko przebiega poprawnie, to wartość V zostaje dodana do rekordu wartości portfela odbiorczego i następuje przesłanie komunikatu potwierdzenia do portfela nadawczego.

Na fig. 5 przedstawiono procedurę transakcyjną umożliwiającą wyposażenie portfeli w niejednakową moc obliczeniową przy stosowaniu kluczy niesymetrycznego systemu kryptograficznego.

Na fig. 5 pamięć KS portfela odbiorczego ma te same klucze, jak w odmianie wykonania z fig. 3. Moc obliczeniowa portfela nadawczego jest mniejsza, niż portfela odbiorczego i zamiast sygnowanego klucza jawnego, portfel nadawczy przechowuje sygnowany klucz tajny /SKS/*SKG /który zawiera oówoSzż/PKS/.

Procedura transakcyjna obejmuje następujące etapy:

1. Portfel odbiorczy przekazuje sygnowany komunikat P/PKK/*SKG.

2. Portfel nadawczy sprawdza sygnowany komunikat za pomocą PKG weryfikując /PKK/*SKG, i wydziela PKK.

3. Portfel nadawczy szyfruje swój sygnowany komunikat, za pomocą PKK i wysyła Epkr/SKS7*SKG(

4. Portfel odbiorczy deszyfruje komunikat najpierw za pomocą klucza tajnego SKK z otrzymaniem /SKS/*SKG, a następnie wykorzystuje jawny klucz globalny PKG do weryfikacji /SKS/* SKG i wyznaczając w ten sposób SKS.

5. Portfel odbiorczy sygnuje identyfikator K transakcji za pomocą SKS i wysyła /K/*SK^.

6. Portfel nadawczy wyznacza K za pomocą PKS.

7. Portfel nadawczy odejmuje żądaną wartość V od rekordu wartości portfela, oraz zestawia i wysyła komunikat Epk_S/VK/ wartości.

8. Portfel odbiorczy deszyfruje komunikat z wykorzystaniem SKS w celu wyznaczenia V i K. Następuje sprawdzenie, czy K jest poprawne. Jeżeli nie, to transakcja zostaje przerwana.

9. Jeżeli wszystko przebiega poprawnie, to wartość V zostaje dodana do rekordu wartości portfela odbiorczego i następuje usunięcie klucza SKS w portfelu odbiorczym i przesłanie komunikatu potwierdzenia do portfela nadawczego.

Na fig. 6 przedstawiono odmianę wykonania wynalazku w postaci kieszonkowego urządzenia wymiany PED /pocket zKchangz dzvice - PED/. To ο^ι^οιΖi EED est i zssIIozd i taterii i lub ogniw słonecznych, i zaopatrzone jest w ekran ciekłokrystaliczny LCD 15 i czytnik 16 kart IC. Kartę użytkownika wprowadza się do czytnika, i następnie można ją przeglądać z wykorzystaniem przycisków 17 do 21. Przyciski 17 umożliwiają użytkownikowi wybieranie zapisów znajdujących się na karcie, dostępnych za pośrednictwem przycisków 19 i 20. Przyciski 1 B i 2 1 umdżliwiają wymianę między dwiema kartami przez pośrednią pamięć wewnątrz terminala.

Figura 7 przedstawia urządzenie, które możz znajdować się w punkcie sprzedaży. Podobne terminale bzz funkcji sprzedażnych mogą być instalowane w instytucjach finansowych lub innych miejscach publicznych , służąc umożliwieniu użytkownikom dostępu do ich rachunków bankowych, w celu naładowania lub rozładowania kart. Urządzenie T składa się z tzrminalu punktu sprzedaży,

169 723 zaopatrzonego w wyświetlacz ciekłokrystaliczny LCD 22 lub inny, oraz czytnik 23 kart IC. Za pomocą klawiatury 2A wprowadza się do terminalu sumy transakcji sprzedaży. Przyciski 25 i 26 inicjują transakcje z kartą IC wprowadzoną do czytnika 23. Poza godzinami pracy sprzedawca może wykorzystywać terminal do przekazywania wartość do nadrzędnego terminalu bankowego, przez użycie przycisku 27.

Claims (15)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób przekazywania wartości, między elementami systemu przekazywania wartości zaopatrzonego w komputer pozostający w łączności z zespołem portfeli elektronicznych, z których przynajmniej jeden jest portfelem zbiorczym dołączonym do komputera, oraz w pozostające w łączności z portfelami urządzenia wymiany, w którym to sposobie przenosi się wartości między portfelami w transakcjach wykonawczych, które przeprowadza się w trybie rozłącznym z komputerem, przy czym komunikację pomiędzy portfelami nawiązuje się za pośrednictwem przynajmniej jednego z urządzeń wymiany, znamienny tym, że przynajmniej jeden z portfeli zbiorczych /1c, 2c, 3c/ ładuje się za pośrednictwem licznika wartości /1b, 2b, 3b/żądaną wartością pod kontrolą komputera /1a, 2a, 3a/, refunduje się żądaną wartość z przynajmniej jednego z portfeli zbiorczych /1c, 2c, 3c/ pod kontrolą komputera /2a, 2a, 3a/, za pośrednictwem licznika wartości /1b, 2b, 3b/ oraz zapisuje się przynajmniej jeden zmienny rekord wartości za pomocą licznika wartości /1b, 2b, 3b/, przy czym wyprowadza się wartość netto przekazaną do przynajmniej jednego portfela zbiorczego /1c, 2c, 3c/, a jako wartość netto przyjmuje się różnicę między sumą wartości pobranych do przynajmniej jednego z portfeli zbiorczych /1c, 2c, 3c/ i sumą wartości zrefundowanych z przynajmniej jednego z portfeli zbiorczych /1c, 2c, 3c/, przy czym dla poszczególnych transakcji przyjmuje się niespecyficzny rekord zmiennej wartości.

   j
2. 2. b wedłu g zartrz. 1, znamienny tym, że ky żdy zmie nne rek ord wartości uzgadnia się na polecenie, za pomocą interfejsu /14/ licznika wartości /1b, 2b, 3b/ i tworzy się lub niszczy wartości w przynajmniej jednym z portfeli zbiorczych /1c, 2c, 3c/.
3. 3. Sposób według zarzrz. l,albo 2, znmmienn y tym, Ze w każdym portfelu /lc, 2c, 3c, 6/ zapamiętuje się rekord /7/ wartości portfela, który jest akumulatywny, a transakcje przeprowadza się między portfelami pary, przy czym z jednego portfela nadawczego, przekazuje się wartość /V/, a w drugim z nich, portfelu odbiorczym, przejmuje się te wartości /V/, a ponadto, w każdej transakcji rekord /7, SVR/ wartości portfela nadawczego zmniejsza się o zadaną zmienną wartość transakcji /V/, a rekord /7, RVR/ wartości portfela odbiorczego zmniejsza się o tę samą wartość transakcji, za pośrednictwem mikroprocesora każdego z portfeli lub przyporządkowanego mu urządzenia wymiany /5, 10, 11/.
4. 4. Sposób według zast^. 2, zπymiinπ y y y m, Ze przy transakcjach między uczestnikami pary portfeli, parze nadaje się specyficzny identyfikator transakcji /R/ dla przynajmniej jednego z portfeli /1c, 2c, 3c, 6/, niepowtarzalny w skali portfela, za pośrednictwem mikroprocesora.
5. 5. Sposób eddłgm astrz.. 4, znamienny ty m, £e przyjmuje się identyaikrtor transakcji /B/ specyficzny dla portfela odbiorczego, niepowtarzalny w skali portfela odbiorczego, przez włączenie numeru kolejnego transakcji portfela odbiorczego.
6. 6. Spossó wedłgm astrz.. 5z znamienny t, m, że podczat transjkcji s^^y^y łs się komunikat żądania /PKR / *SKG+/R/*SKR/ zawierający identyfikator transakcji /R/, z portfela odbiorczego do portfela nadawczego, włącza się identyfikator transakcji /R/ do komunikatu o wartości transakcji /PKS/*SKG+/VR/*SKG/ wysłanego z portfela nadawczego do portfela odbiorczego, oraz sprawdza się potwierdzenie komunikatu o wartości transakcji w portfelu odbiorczym, na podstawie ważności odebranego identyfikatora transakcji /R/.
7. 7. Sposób według zast^. 3, znamienny ty,, że podczas transakcji między portfelami par wykorzystuje się asymetryczny system kryptograficzny z różnymi kluczami, jawnym /PKG, PHS, PKR/ i tajnym /SKG, SKS, SKR/, a w każdym portfelu zapamiętuje się przynajmniej klucz jawny /PKG/ systemu.
8. 8. Sspssó ww^łu astrz.. Ί, znamienny t, nrn ie k każdym poftle lu /lc, 2c, 3c, 6/ przechowuje się dane /PKS, PKR, DESc, SKS/ sygnowane w 2atSiiyt mkettogreaftctit japrze Zornputer nadrzędny /1a, 2a, 3a/ z wykorzystaniem globalnego tajnego klucza szyfrującego /SKG/, przy czym sygnowane tak dane //PKS/*SKG,/PKR/*SKG, /DESc/*SKG, /SKS/^/SKG// potwierdza się elektronicznie, a w czasie każdej transakcji sprawdza się poświadczone dane portfela za pomocą jawnego klucza globalnego /PKG/.

   169 723
9. 9. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że w każdym portfelu przechowuje się jego własną, niepowtarzalną parę kluczy, jawny i ttann /PKS,PKR, SKS, SKR/, w systemie kryptograficznym, a transmisję danych transakcyjnych /R, VR/ szyfruje się i deszyfruje z użyciem tych kluczy.
10. 10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że w czasie transakcji wysyła się do pierwszego portfela klucz tajny /SKS/ z pary kluczy drugiego portfela /SKS, PKS/ i zaszyfrowuje się dane identyfikatora transakcji /R/ w drugim portfelu z wykorzystaniem klucza jawnego /PKS/ z pary kluczy drugiego portfela /SKS, PKS/, za pośrednictwem dwóch mikroprocesorów o nierównych mocach obliczeniowych, przy czym dla mikroprocesora przyporządkowanego pierwszemu portfelowi przyjmuje się większą moc obliczeniową w stosunku do mikroprocesora przyporządkowanego drugiemu portfelowi.
11. 11. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że w czasie transakcji wysyła się do pierwszego portfela symetryczny klucz systemowy /DESc/ drugiego portfela i zaszyfrowuje się dane identyfikatora transakcji /R/ w drugim portfelu z wykorzystaniem symetrycznego klucza systemowego /DESc/, za pośrednictwem dwóch mikroprocesorów o nierównych mocach obliczeniowych, przy czym dla mikroprocesora przyporządkowanego pierwszemu portfelowi przyjmuje się większą moc obliczeniową w stosunku do mikroprocesora przyporządkowanego drugiemu portfelowi, a drugi portfel zaopatruje się w klucz szyfrujący /DESc/ symetrycznego systemu kryptograficznego.
12. 12. Układ do przekazywania wartości, zaopatrzony w komputer, zespół portfeli elektronicznych, z ktdrych przynajmniej jeden jest portfelem zbiorczym dołączonym do komputera, w urządzenia wymiany wyposażone w środki do odbioru danych z portfeli, przy czym portfele są wzajemnie ze sobą połączone dla przekazywania wartości w transakcjach wykonawczych w trybie rozłącznym z komputerem, znamienny tym, że zaopatrzony jest w licznik wartości /1b, 2b, 3b/ połączony przynajmniej z jednym z portfeli zbiorczych /1c, 2c, 3c/, przy czym do przynajmniej jednego z tych portfeli zbiorczych /1c, 2c, 3c/, licznika wartości /1b, 2b, 3b/ oraz komputera /1a, 2a, 3a/ dołączone są środki pobierania dla ładowania przynajmniej jednego z portfeli zbiorczych /1c, 2c, 3c/ żądaną wartością, pod kontrolą komputera /1a, 2a, 3a/ poprzez licznik wartości /1b, 2b, 3b/, jak również dołączone są środki refundacji wartości z przynajmniej jednego portfela zbiorczego /1c, 2c, 3c/ pod kontrolą komputera /1a, 2a, 3a/ poprzez licznik wartości /1b, 2b, 3b/, a ponadto licznik wartości /1b, 2b, 3b/ zawiera środki zapisu przynajmniej jednego niespecyficznego rekordu zmiennej wartości, dla wyprowadzenia wartości netto przekazanej do przynajmniej jednego portfela zbiorczego.
13. 13. Układ według zastrz. 12, znamienny tym, że miernik wartości /1b, 2b, 3b/ zaopatrzony jest w interfejs uzgadniający każdy zmienny rekord wartości na polecenie, dla utworzenia lub zniszczenia wartości w przynajmniej jednym portfelu zbiorczym /lc, 2c, 3c/.
14. 14. UUłłd weeług zzasrz. 12, znamienny tym, że każdy pprrfel /lc, 22, 33, 6/ zawiera środki pamięci zapamiętujące akumulatywny rkkord wartośći /7/ portfela, a ponadto każdy z portfeli /1c, 2c, 3c, // albo przyporządkowane mu urządzenie wymiany /5, 10, 11/ zawiera mikroprocesor.
15. 15. Uk^a ww^uu zaattz. znamienny tym, żż jms wwyposaony w zeepód kkoputerów Ha, 2a, 3a/, a każdy z nich połączony jest z własnym licznikiem wartości /lb, 2b, 3b/.