PL170619B1 - Klocek hamulcowy , zwlaszcza do taboru kolejowego PL - Google Patents

Abstract

1. Klocek hamulcowy, zwlaszcza do taboru kolejowego, posiadajacy na powierzchni ciernej ro- wki, znamienny tym, ze na powierzchni ciernej (1) posiada co najmniej dwa poprzeczne rowki nieprze- lotowe (4, 5, 6, 7) po jednym z kazdego dluzszego boku (8, 9). fig 2 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest klocek hamulcowy, zwłaszcza do taboru kolejowego, w którym hamowanie odbywa się poprzez dociskanie klocka hamulcowego do bieżni koła jezdnego pojazdu.

Podczas hamowania ściera się część klocka od strony powierzchni ciernej. Z tego powodu, często klocki hamulcowe zbudowane są tak, że posiadają wymienne części najszybciej wycierane, tak zwane wstawki klocków hamulcowych. Wynalazek dotyczy zarówno klocków hamulcowych bez wstawek, jak i posiadających wstawki. Klocki hamulcowe bezpośrednio trące podczas hamowania, lub wstawki klocków hamulcowych taboru kolejowego wykonywane są z różnych na ogół specjalnych materiałów, na przykład ze specjalnego żeliwa lub specjalnych materiałów kompozytowych o różnej budowie.

Znane są klocki hamulcowe oraz wstawki klocków hamulcowych różnego kształtu, na przykład z patentu niemieckiego nr 2 211 703, posiadające dwa poprzeczne rowki przelotowe od strony części ulegającej ścieraniu podczas hamowania. Głębokość tych rowków jest nieco większa od dopuszczalnej grubości części klocka albo wstawki przeznaczonej na starcie. Rowki te winny istnieć podczas całej żywotności klocka. Usytuowanie rowków jest stosunkowo dalekie od skrajów klocka, którymi najczęściej są krótsze boki powierzchni ciernej. Zadaniem tych rowków jest obniżenie temperatury powierzchni trących oraz wychwytywanie iskier powstających przy intensywnym hamowaniu.

Wadą znanych klocków hamulcowych oraz wstawek klocków hamulcowych jest to, że nie w pełni wychwytują powstające iskry podczas intensywnego hamowania. Dzieje się tak dlatego, że poprzecznych rowków przelotowych nie można sytuować bliżej skrajów powierzchni ciernej. Na przeszkodzie stoi obniżenie wytrzymałości części skrajnej klocka albo jego wstawki, która jest oddzielona od pozostałej części rowkiem poprzecznym. Usytuowanie poprzecznego rowka przelotowego bliżej skraju klocka niż właściwe, może powodować wyłamywanie się części skrajnych klocka znajdujących się na zewnątrz rowków, szczególnie dla klocka bez zużycia.

Istota rozwiązania według wynalazku polega na tym, że na powierzchni ciernej klocka lub jego wstawki hamulcowej znajdują się co najmniej dwa poprzeczne rowki nieprzelotowe po jednym z każdego dłuższego boku powierzchni ciernej. Rowki te stanowią pary i każdy z nich przylega do różnego dłuższego boku. Głębokość poprzecznych rowków nieprzelotowych jest mniejsza od wysokości klocka lub jego wstawki hamulcowej. Ponadto co najmniej jeden

170 619 poprzeczny rowek nieprzelotowy usytuowany jest w pobliżu jednego krótszego boku. Suma długości dwóch sąsiednich poprzecznych rowków nieprzelotowych wychodzących z różnych dłuższych boków klocka lub jego wstawki hamulcowej jest większa od jego szerokości.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest możliwość usytuowania rowka nieprzelotowego bliżej skraju klocka, co skuteczniej tłumi iskry powstające podczas intensywnego hamowania lub wręcz zablokowania hamulca. Największe osłabienie klocka z rowkami może wystąpić dla klocka nowego, bez zużycia. W tych przypadkach, najsłabsza część klocka, znajdująca się na zewnątrz rowka jest przytrzymywana przez pozostałą część klocka nie tylko od strony podstawy tej części lecz także od jej boku, dzięki istnieniu specyficznego mostka. Wzrost skuteczności tłumienia iskier powoduje obniżenie średniej temperatury powierzchni ciernej klocka, a to z kolei powoduje wzrost skuteczności hamowania przy obniżonym zużyciu powierzchni ciernej klocka hamulcowego lub jego wstawki.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok klocka hamulcowego od strony powierzchni ciernej, natomiast fig. 2 - widok z boku.

Klocek hamulcowy lub jego wstawka hamulcowa posiada na powierzchni ciernej 1 w pobliżu krótszych boków 2 i 3 cztery poprzeczne rowki nieprzelotowe 4, 5, 6, 7 stanowiące dwie pary. Rowki 4 i 5 usytuowane są od strony jednego dłuższego boku 8 klocka, zaś rowki 6 i 7 od strony drugiego dłuższego boku 9. Rowki 4 i 6 usytuowane są w pobliżu jednego krótszego boku 3 klocka natomiast rowki 5 i 7 usytuowane są w pobliżu drugiego krótszego boku 2 i tworzą odpowiednio dwie pary rowków poprzecznych nieprzelotowych. Obie pary rowków nieprzelotowych mają głębokość mniejszą od wysokości klocka lub jego wstawki hamulcowej. Ponieważ hamowanie występuje przy różnych kierunkach obrotów koła hamowanego dlatego w klocku lub w jego wstawce umieszczono dwie pary omawianych nieprzelotowych rowków, po jednej parze w pobliżu każdego krótszego boku klocka lub jego wstawki. Dla zwiększenia skuteczności tłumienia powstających iskier, suma długości dwóch rowków nieprzelotowych stanowiących parę jest większa od szerokości powierzchni ciernej.

170 619

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (5)

Zastrzeżenia patentowe

1. Klocek hamulcowy, zwłaszcza do taboru kolejowego, posiadający na powierzchni ciernej rowki, znamienny tym, że na powierzchni ciernej (1) posiada co najmniej dwa poprzeczne rowki nieprzelotowe (4, 5, 6, 7) po jednym z każdego dłuższego boku (8, 9).

2. Klocek według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnia cierna (1) znajduje się na jego wstawce hamulcowej.

3. Klocek według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że suma długości dwóch sąsiednich poprzecznych rowków nieprzelotowych (4 i 6 oraz 5 i 7) przylegających do różnych jego dłuższych boków (8, 9) jest większa od jego szerokości.

4. Klocek według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że co najmniej jeden poprzeczny rowek nieprzelotowy (4, 5, 6, 7) usytuowany jest w pobliżu jednego krótszego jego boku (2, 3).

5. Klocek według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że głębokość poprzecznych rowków nieprzelotowych (4, 5, 6, 7) jest mniejsza od jego wysokości.