PL171000B1

PL171000B1 - Disposable moisture absorbing article with a fastening element

Info

Publication number: PL171000B1
Application number: PL92314382A
Authority: PL
Inventors: David J K Goulait
Original assignee: Procter & Gamble
Priority date: 1991-05-20
Filing date: 1992-05-04
Publication date: 1997-02-28
Also published as: CZ249493A3; HUT67472A; HU9303293D0; ES2110501T3; US6637079B1; TR26296A; AU696198B2; DE69223780T2; ATE161400T1; CA2103278C; FI935139A0; CZ282775B6; KR100263794B1; PL171847B1; SK129693A3; DK0585354T3; MX9202363A; US5470417A; PT100505B; AU2015692A

Abstract

1 Wyrób chlonny jednorazowego uzytku z e le m e n t em laczacym, zawierajacy czes c glówna z po- wierzchnia wewnetrzna, powierzchnia zewnetrzna, krawedziami podluznymi, krawedziami koncowymi oraz pierwszym 1 dl ugim obszarem takowym, przy czym czesc glówna zawiera przepuszczalna dla plynów warstwe gór- na, nieprzepuszczalna dla plynów podkladke polaczona z warstwa górna 1 rdzen chlonny polozony pomiedzy war- stwa górna 1 podkladka oraz mechaniczny element laczacy umieszczony na czesci glównej typu, w którym haczyki o stepionych glówkach na jednej z powierzchni laczacych tworza polaczenie poprzez rozlaczne splatanie z gniazdo- wym regionem przyjmujacym na drugiej powierzchni laczacej, znamienny tym , ze gniazdowy skladnik element u laczacego stanowi wielostrefowy skladnik zawierajacy pierwsza strefe sprzegania (30) z wstegi pierwszego mate- rialu wlókninowego o gramaturze od okolo 8,5 do okolo 18 g/metr , skladajacego sie z wlókien o numerze denier od okolo 2 do okolo 15, druga strefe dystansowa (32) z wstegi drugiego materialu wlókninowego o gramaturze od okolo 8,5 do okolo 36 g/metr , skladajacego sie z wlókien o numerze denier od okolo 2 do okolo 15, oraz podkladke (34) sasiadujaca ze wspomnianym drugim materialem wlókninowym, przy czym pierwszy material wlókninowy 1 drugi material wlókninowy sa przytrzymywane w miejscu wzgledem podkladki (34) . . . . Fig 1 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest bliżej objaśniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w rzucie perspektywicznym, w częściowym przekroju, wyrób chłonny jednorazowego użytku według niniejszego wynalazku z elementem łączącym zawierającym składnik gniazdowy, w postaci pieluchy, fig. 2 przedstawia w rzucie głównym poziomym, w częściowym przekroju, wielowarstwowy składnik gniazdowego, taśmowego elementu łączącego w pieluszejednorazowego użytku według wynalazku (której pokazano tylko część), fig. 3 przedstawia w rzucie perspektywicznym rozłączalny element łączący, zawierający składnik gniazdowy wyrobu według mniejszego wynalazku, fig 4 przedstawia w rzucie bocznym element łączący pokazany na fig. 1, fig. 4A przedstawia w rzucie głównym poziomym pojedynczy haczyk składnika haczykowego; fig. 4B przedstawia w rzucie bocznym haczyk z fig. 4A; 5A i 5B przedstawiają w rzucie bocznym i w rzucie głównym, w częściowym przekroju, alternatywny pizykład wykonania składnika gniazdowego, w którym włókna w strefie sprzęgania i dystansowanej mają średnice o takim samym numerze denier; fig. 5C przedstawia w rzucie bocznym składnik gniazdowy pokazany na fig 5A i 5B, na którym widać połączenia jego stref w formie nieco mniej schematycznej; fig. 6 przedstawia w uproszczeniu w rzucie bocznym alternatywny przykład wykonania wielowarstwowego składnika gniazdowego, w którym strefa sprzęgania jest wykonana z tkaniny; fig. 7 i 8 przedstawiają w uproszczeniu w rzutach bocznych alternatywne przykłady wykonania wielowarstwowego składnika gniazdowego, w których strefę dystansową stanowi luźny materiał o strukturze ziarnistej; fig. 9 i 10 przedstawiają w rzutach bocznych alternatywne przykłady wykonania wielowarstwowego składnika gniazdowego, w których strefę dystansową stanowi siatka zgrzana pod ciśnieniem z warstwami sąsiednimi; fig 11 i 12 przedstawiają w rzutach bocznych alternatywne przykłady wykonania wielowarstwowego składnika gniazdowego, w których strefę dystansową stanowi siatka połączona z warstwami sąsiednimi za pomocą kleju; fig. 13-18 przedstawiają w rzutach bocznych alternatywne przykłady wykonania wielowarstwowego składnika gniazdowego, uformowanego poprzez wytwarzanie laminatu, a następnie złożenie go ze sobą; fig. 19-24 pizedstawiają w rzutach bocznych alternatywne przykłady wykonania wielowarstwowego składnika gniazdowego, w których do wykonania strefy sprzęgania i podkładki zastosowano ten sam typ materiału, Na fig. 1 przedstawiono przykład wykonania wyrobu chłonnego jednorazowego użytku, którym jest pielucha 50 jednorazowego użytku z elementem łączącym 20

W stosowanym tu znaczeniu, termin wyrób chłonny jednorazowego użytku odnosi się do wyrobów wchłaniających i zatrzymujących w sobie wydzieliny fizjologiczne. Termin ten odnosi się zwłaszcza do wyrobów umieszczanych na lub w pobliżu ciała użytkownika z przeznaczeniem do wchłaniania i zatrzymywania w sobie różnych wydzielin fizjologicznych wydalanych przez organizm. Termin jednorazowego użytku oznacza, ze takie wyroby są wyrzucane po jednorazowym wykorzystaniu (tj., nie są przeznaczone do prania lub innego rodzaju regeneracji). Przykładami wyrobów chłonnych jednorazowego użytku są pieluchy, bielizna dla osób nie będących w stanie opanować wydalania, podpaski higieniczne, ślimaki, bandaże i podobne wyroby.

171 000

W stosowanym tu znaczeniu, termin pielucha odnosi się do bielizny, na ogół zakładanej małym dzieciom i osobom nie będącym w stanie kontrolować wydalania, przekładanej pomiędzy nogami i mocowanej wokół talu użytkownika.

Pielucha 50 jednorazowego użytku ma powierzchnię wewnętrzną (lub powierzchnię stykającą się z ciałem) 52, przeznaczoną do umieszczania w pobliżu ciała użytkownika. Pielucha 50 ma powierzchnię zewnętrzną (lub stykają się z ubraniem) 54, która po jej założeniu znajduje się w pobliżu ubioru użytkownika. Pieluchy 50 ma dwa obszary taliowe, oznaczane jako pierwszy obszar taliowy 56 i drugi obszar taliowy 58. Pielucha 50 ma dwie, odsunięte od siebie, krawędzie podłużne 60 i dwie, odsunięte od siebie, krawędzie poprzeczne lub końcowe 62. Pielucha 50 jednorazowego użytku składa się z części głównej 51 i mechanicznych elementów łączących, takich jak paski łączące, albo po prostu układ łączący 72. Część główna 51 pieluchy 50 składa się z przepuszczalnej dla płynów warstwy górnej 64, rdzenia chłonnego 66, nieprzepuszczalnej dla płynów podkładki 68, i elementów elastycznych 70 Warstwa górna 64, rdzeń chłonny 66, podkłada 68 i człony elastyczne 70 mogą być składane w jeden zespół w różnych, dobrze znanych konfiguracjach.

W skład układu łączenia 72 pieluchy 50 według wynalazku wchodzi między innymi element łączący 20 Układ łączenia 72 może mieć postać elementów o dowolnej, aktualnie stosowanej, dobrze znanej konfiguracji i budowie. Korzystnie, układ łączenia 72 jest układem języczkowym, korzystnie języczkowo taśmowym.

Języczkowo taśmowy układ łączenia może składać się z języczków i taśm o aktualnie stosowanych, dobrze znanych konfiguracjach i budowach. W skład zalecanego taśmowego układu mocowania wchodzi języczek taśmowy w kształcie litery Y, szczegółowo opisany w opisie patentowym Stanów Zjedn. Ameryki nr 3 848 594, zatytułowanym Taśmowy układ mocowania pieluch jednorazowego użytku patent udzielony 19 listopada 1974 K.B. Bellowi i innym Alternatywne, korzystne, taśmowe układy mocowania szczegółowo opisano w europejskim zgłoszeniu patentowym 0 233 704-A, zatytułowanym Pleluchajedderazewege użytku z szerokimi zbieżnymi taśmami łączącymi, opublikowanym 26 sierpnia 1987 przez H R. Burkharta i Kennetha B Buella, w przytaczanym już opisie patentowym Stanów Zjedn Ameryki nr 4 846 815 i opisie patentowym Stanów Zjedn. Ameryki nr 4 963 140 zatytułowanym Mechaniczne układy mocowania za pomocą elementów jednorazowego użytku przeznaczone do wyrobów chłonnych jednorazowego użytku, patent udzielony 16 października 1990 Anthony'emu J. Robertsonowi i innym

W jeszcze innych, zalecanych przykładach wykonania, składnik gniazdowy 22 układu mocowania 72 może zawierać element, taki jak pasek, umieszczony na jednej z powierzchni głównej części 51 pieluchy (lub w innych, odpowiednich do tego miejscach), tworzący wewnętrzny człon łączący jak opisano w opisie patentowym Stanów Zjedn. Ameryki nr 4 699 622, zatytułowanym Pielucha jednorazowego użytku z usprawnionym zamknięciem bocznym, patent udzielony 13 października 1987 J. W. Toussarnowi i innym.

Pokazany na fig. 1 wyrób chłonny według wynalazku z taśmowym układem mocowania 72 jest nie ograniczającym w niczym przykładem takiego układu mocowania, w którym zastosowano element łączący 20. Taśmowy układ mocowania 72 składa się z języczka taśmowego 74 z umieszczonym na nim pierwszym elementem łączącym 72a oraz drugiego elementu łączącego (lub członu osadczego) 72b. Drugi element łączący 72b może sprzęgać się mechanicznie z pierwszym elementem łączącym 72a.

Korzystnie, w skład pierwszego elementu łączącego 72a wchodzi składnik haczykowy 24. Składnik haczykowy 24 jest zaopatrzony w haczyki 28 wystające z języczka taśmowego 74 W zalecanym przykładzie wykonania pieluchy 50 jednorazowego użytku według wynalazku w skład drugiego elementu łączącego 72b wchodzi wielowarstwowy składnik gniazdowy 22. W innych przykładach wykonania, położenia składników elementu łączącego 20 mogą być zamienione w taki sposób, ze pierwszy element łączący 72a zawiera wielowarstwowy składnik gniazdowy 22, natomiast drugi element łączący 72b zawiera składnik haczykowy 24.

Jak widać na fig. 1, wielowarstwowy składnik gniazdowy 22 jest umieszczony, korzystnie, w drugim obszarze taliowym 58 pieluchy 50. W zalecanym przykładzie wykonania pieluchy 50

171 000 jednorazowego użytku, liczne elementy strukturalne 36 w strefie sprzęgania 30 biegną w jednym kierunku Składnik gniazdowy 22 jest zorientowany w taki sposób, że elementy strukturalne 36 w strefie sprzęgania 32 biegną w zasadzie równolegle do podłużnych krawędzi 60 pieluchy 50. Wskutek takiej orientacji elementy strukturalne biegną w zasadzie prostopadle do kierunku sił ścinających, działających na element łączący 20 podczas użytkowania. W takim układzie elementy strukturalne 36 zapewniają maksymalną wytrzymałość na działanie sił odrywających i ścinających. Ale składnik gniazdowy 22 może być również umieszczony w drugim obszarze taliowym 58 w taki sposób, ze elementy strukturalne 36 biegną w dowolnym kierunku.

Podczas użytkowania pielucha 50 jest zakładana użytkownikowi w taki sposób, że pierwszy obszar taliowy 56 znajduje się pod jego plecami, natomiast pozostała jej część jest przeciągana pomiędzy nogami użytkownika do położenia, w którym drugi obszar taliowy 58 znajdzie się z przodu użytkownika. Następnie języczki taśmowe 74 są umieszczone w pobliżu składnika gniazdowego 22, znajdującego się na zewnętrznej powierzchni 54 drugiego obszaru takowego 58, w taki sposób, że znajdujące się na języczku taśmowym 74 haczyki 28 sprzęgają się ze składnikiem gniazdowym 22, w wyniku czego powstaje zamknięcie boczne. Zalecany przykład wykonania rozłączalnego elementu łączącego 20, pokazano na fig. 3. Element łączący 20 składa się z wielowarstwowego składnika gniazdowego 22 i komplementarnego, haczykowego składnika łączącego 24.

Wtykowa część elementu, haczykowy składnik składnik łączący (lub po prostu składnik haczykowy) 24 składa się z podstawy, na przykład tkaniny 26, posiadającej pierwszą powierzchnię 27 i drugą powierzchnię 29. Tkanina 26 posiada liczne sterczące pionowo elementy sprzęgające lub haczyki 28 wychodzące z pierwszej powierzchni 27. Haczyki 28 mają główki 38 Główki 38 znajdują się na szczytach trzpieni lub trzonów 40 wychodzących z pierwszej powierzchni 27.

Część gniazdowa elementu, wielowarstwowy składnik gniazdowy (lub po prostu składnik gniazdowy) 22, jest częścią, w której wchodzą i która sprzęga się z haczykami 28 haczykowego składnika łączącego 24. Pokazany na fig. 3 składnik gniazdowy 22 ma pierwszą, zwróconą na zewnątrz, powierzchnię 31 oraz drugą, zwróconą do wewnątrz, powierzchnię 33

Składnik gniazdowy 22 składa się z trzech warstw lub stref, pierwszej warstwy lub strefy, strefy sprzęgania 30; drugiej warstwy lub strefy, strefy dystansowej 32; oraz podkładki 34 W strefie sprzęgania 30 znajdują się liczne składniki lub elementy strukturalne, takie jak elementy włókniste (lub po prostu włókna) 36. Włókna 36 sprzęgają się z haczykami 28 składnika haczykowego 24. Strefa dystansowa 32 oddziela strefę sprzęgania 30 od podkładki 34. Podkładka 34 stanowi dla pozostałych stref element nośny.

Rozmieszczenie poszczególnych stref w składniku gniazdowym 22 pokazano na fig. 3 Strefa sprzęgania 30 znajduje się nad strefą dystansową 32 i podkładką 34. Strefa sprzęgania 30 jest tą częścią składnika gniazdowego 22, która na ogół jest zwrócona na zewnątrz, i stanowi pierwszą powierzchnię 31 składnika gniazdowego 22. To jest, strefa sprzęgania 30 jest odsłonięta w taki sposób, że mogą się z nią sprzęgać haczyki 28 składnika haczykowego 24 Strefa dystansowa 32 znajduje się pomiędzy strefą sprzęgania 30 a podkładką 34. Podkładka 34 jest skierowana do wewnątrz w taki sposób, że jest przyległa i w zasadzie jest połączona z tą częścią wyrobu, do której jest mocowany składnik gniazdowy 22.

Działanie elementu łączącego 20 ze składnikiem gniazdowym w wyrobie chłonnym według niniejszego wynalazku jest następujące. Element łączący 20 jest zamykany po dociśnięciu do siebie odpowiednich powierzchni składnika gniazdowego 22 i składnika haczykowego 24 Po wykonaniu tej czynności haczyki 28 sprzęgają się z elementami strukturalnymi składnika gniazdowego 22 (lub dokładniej, z włóknami 36 w strefie sprzęgania 30) Strefa dystansowa 32 stanowi miejsce, które haczyki, a zwłaszcza główki 38 haczyków 28, zajmują po zamknięciu elementu łączącego 20. Podkładka 34 stanowi element nośny innych stref lub warstw. Dzięki mechanicznemu sprzężeniu lub zahaczaniu haczyków 28 z włóknami 36 (co pokazano na części elementu łączącego 20 z prawej strony na fig. 3), połączenie gniazdowego i wtykowego składnika wytrzymuje siły działające na element łączący 20.

171 000

Otwieranie elementu łączącego 20 polega na odrywaniu składnika haczykowego 24 od składnika gniazdowego 22 (lub na odrywaniu składnika gniazdowego 22 od składnika haczykowego 24). Jeżeli haczyki 28 na składniku haczykowym 24 są sprężyste, to w wyniku odrywania mogą się one wygiąć w takim stopniu, ze nastąpi rozprzężenie ich mechanicznego połączenia z włóknami 36 ze strefy sprzęgania 30. W innym przypadku (zwłaszcza kiedy haczyki 28 są stosunkowo nieelastyczne), haczyki 28 mogą rozłączyć się zrywając włókna składnika gniazdowego 22. W obu sytuacjach nastąpi rozprzężenie haczyków 28 i całkowite odłączenie składnika haczykowego 24 od składnika gniazdowego 22. Następnie element łączący może być ponownie łączony w opisany powyżej sposób

Pokazany na fig. 2-4 wielowarstwowy składnik gniazdowy 22 jest jednym z przykładów wykonania składnika gniazdowego rozłączalnego elementu łączącego 20 wyrobu chłonnego według niniejszego wynalazku

Kilka alternatywnych przykładów wykonania przedstawiono na następnych figurach po fig 2-4. Należy rozumieć, ze w celu uproszczenia, strefy składnika 22 przedstawiono na większości rysunków schematycznie. W rzeczywistym wyrobie układ stref oraz sposób ich łączenia ze sobą w składniku gniazdowym 22 jest bardziej zbliżony do pokazanego na fig 5C

W celu ułatwienia czytelnikowi zrozumienia niniejszego wynalazku podano najpierw definicje kilku terminów.

Termin wielowarstwowy obejmuje pojęciowo struktury złożone ze składników w układzie wielu stref, jak również w układzie wielu warstw. (Korzystnie, strefy te są w zasadzie strefami równoległymi). Zatem, termin wielowarstwowy, w stosowanym tu znaczeniu, może być synonimem terminu strefa.

W związku z tym, składnik gniazdowy, w którym znajduje się strefa materiału luźnego umieszczona pomiędzy dwiema warstwami, może być określony jako wielowarstwowy składnik gniazdowy. Zakresem niniejszego wynalazku są również objęte inne układy stref i warstw. W związku z tym, stosowana tu nazwa warstwy może odnosić się w rzeczywistości do pasków materiału, luźnych lub związanych cząstek lub włókien, laminatów materiału lub innych kombinacji takich materiałów, na przykład kilku arkuszy lub wstęg materiału takich typów jakie opisano poniżej. A zatem termin wielowarstwowy nie jest ograniczony pojęciowo do struktur złożonych ze składników w postaci warstw lub arkuszy materiału.

Termin w zasadzie równoległy jest stosowany powyżej do opisu układu stief składnika gniazdowego 22 Stosowany w tym kontekście termin w zasadzie równoległy ma obejmować pojęciowo nie tylko układy warstw lub stref, które są płaskie i równoległe, ale również takie układy, które były w zasadzie płaskie i równoległe przed połączeniem, a po połączeniu zajmują położenie pokazane na fig. 5C

W stosowanym tu znaczeniu, termin składnik pętelkowy odnosi się do części elementu łączącego typu haczykowo-pętelkowego, przeznaczonej do sprzęgania się z haczykami lcomp^mentarnego składnika haczykowego. Wielowarstwowy składnik gniazdowy 22 w wyrobie chłonnym według niniejszego wynalazku mógłby być traktowany jako element zastępujący składnik pętelkowy. Jednakże, w zasadzie, wielowarstwowemu składnikowi gniazdowemu 22 nie stawia się warunku co do określonego ukształtowania pętelek materiału umożliwiającego im sprzęganie się z haczykami komplementarnego składnika haczykowego. Zazwyczaj poszczególne elementy strukturalne (np. włókna 36 tkaniny lub włókniny), stanowiące strefę sprzęgania 30, służą do sprzęgania z haczykami 28 nawet wtedy, kiedy te elementy strukturalne niekoniecznie są w kształcie pętelek.

Wielowarstwowy składnik gniazdowy 22 nie musi mieć pętelek materiału wybiegających na zewnątrz z podkładki. (Zatem, z punktu widzenia celów niniejszego wynalazku, składnik gniazdowy 22 może być traktowany jako bezpętelkowy).

W stosowanym tu znaczeniu, termin pętelka odnosi się do materiału włóknistego, zakrzywionego lub podwojonego w taki sposób, że powstaje zamknięta krzywa, w którą może wejść haczyk. W stosowanym tu znaczeniu, termin pętelka obejmuje również materiały wytwarzane dowolną techniką polegającą na obróbce materiałów włóknistych, pojedynczo lub zbiorowo, w taki sposób, że powstają pętelki, bez względu na to, czy z włókien są formowane

171 000 krzywe zamknięte czy tez częściowo otwarte. Natomiast w stosowanym tu znaczeniu, termin pętelka nie obejmuje elementów włóknistych znajdujących się wewnątrz wstęgi lub tkaniny, które nie są obrabiane oddzielnie

Wielowarstwowy składnik gniazdowy 22 działa na takiej zasadzie, ze sprzęganie haczyków składnika haczykowego jest procesem, na który składa się kilka oddzielnych funkcji, takich jak sprzęgnięcie z haczykami i zapewnienie miejsca na przetrzymanie haczyków po ich sprzęzeniu. W wielowarstwowym składniku gniazdowym 22 znajdują się strefy, każda o pewnych cechach szczególnie dostosowanych do wykonania co najmniej jednej z funkcji, takiej jak przyjmowanie, sprzęganie i przytrzymywanie haczyków komplementarnego składnika haczykowego.

Poszczególne włókna materiału tworzące warstwy składają się w zasadzie na składnik gniazdowy 22 ze zwróconą na zewnątrz powierzchnią 31, stosunkowo równą, planarna lub płaską w porównaniu z powierzchniami konwencjonalnych składników pętelkowych, z których podkładki wystają na zewnątrz liczne pętelki materiału. W stosowanym tu znaczeniu, termin planarny, dotyczy, ale nie wyłącznie, takich powierzchni, które lezą w jednej, stosunkowo płaskiej płaszczyźnie, jak pokazano na fig. 2-4, jak również powierzchni lekko zakrzywionych, pokazanych na fig. 5C.

W wielowarstwowym składniku gniazdowym 22, pomiędzy elementami strukturalnymi, tworzącymi jego strefę sprzęgania 30 i strefę dystansową 32 powinno być wystarczająco dużo wolnego miejsca W stosowanym tu znaczeniu, termin elementy strukturalne odnosi się do poszczególnych włókien, przędzy, splotek, luźnych cząstek i podobnych elementów, z których mogą być wykonane wstęgi, tkaniny, siatki i podobne wyroby, tworzące odpowiednie strefy Alternatywnie, lub dodatkowo, elementy strukturalne powinny być zdolne do rozprzestrzeniania się lub wykonywania innych ruchów powodujących powstawanie wolnego miejsca, w które mogą wchodzić haczyki 28 komplementarnego składnika haczykowego 24.

Materiały, z których wykonane są strefy składnika gniazdowego 22 można opisać jako zdolne do formowania pewnej ilości wolnego miejsca pomiędzy swoimi elementami strukturalnymi Terminologia ta ma objąć materiały, w których od początku znajdują się określone wolne miejsca, takie, w których znajdują się elementy strukturalne przemieszczające się w celu wytworzenia takich miejsc oraz takie, w których takie wolne miejsca powstają obu wspomnianymi sposobami. Ruch elementów strukturalnych, powodujący powstawanie wolnych miejsc, jest szczególnie wyraźny w przypadku strefy dystansowej 32.

Przykładowo, strefę dystansową 32 mogą tworzyć luźne cząstki, które początkowo stykają się ze sobą W wyniku tego mogą istnieć pewne części strefy dystansowej 32, w których pomiędzy cząstkami nie ma wolnych miejsc. Takie luźne cząstki powinny być w stanie rozprzestrzeniać się, dać się przesuwać ku dołowi (ku podkładce 34 lub podłożu), lub w inny sposób schodzić z drogi, wytwarzając wolne miejsce niezbędne do wejścia w nie haczyków 28 komplementarnego składnika haczykowego 24. Zatem opisane tu wolne miejsce pomiędzy elementami strukturalnymi składnika gniazdowego 22 oznacza, że składnik gniazdowy ma, albo jest w stanie wytworzyć, wiele otworów pomiędzy swoimi elementami strukturalnymi.

Składnik gniazdowy 22 powinien umożliwiać haczykom 28 komplementarnego składnika haczykowego 24 łatwe wchodzenie w otwory (przestrzenie lub szczeliny) pomiędzy włóknami lub innymi elementami strukturalnymi, tworzącymi strefy sprzęgania i dystansową, 30 i 32. Haczyki 28 powinny wchodzić bez przebijania tych włókien lub innych elementów strukturalnych. Haczyki 28 powinny wchodzić i, w razie konieczności, rozsuwać te włókna lub inne elementy strukturalne. Jednakże wykonanie tego ruchu powinno wymagać przyłożenia stosunkowo małej siły, o ile w ogóle jakiejkolwiek (np. w porównaniu z siłą potrzebną w przypadku stosowania elementów przeciskanych, takich jakie opisano w omawianym powyżej opisie patentowym Brumlika).

Składniki gniazdowe 22 z takimi wolnymi miejscami pomiędzy ich elementami strukturalnymi współpracują z konwencjonalnymi, dostępnymi w handlu materiałami haczykowymi. Ale składnik gniazdowy 22 może również współpracować z innymi materiałami haczykowymi niż konwencjonalne z giętkimi, sprężystymi haczykami. Można go również stosować z matena12 łami haczykowymi z tańszymi, bardziej kruchymi haczykami. Składnik gniazdowy 22 jest również dostosowany, zwłaszcza do współpracy ze składnikami haczykowymi z haczykami z w zasadzie zaokrąglonymi i/lub stępionymi główkami. Składnik gniazdowy 22 nie wymaga stosowania specjalnie wykonanych, sztywnych, ostrych haczyków, ale nie ma przeszkód uniemożliwiających ich stosowanie z nim.

Zatem sformułowanie, składnik gniazdowy 22 elementu łączącego w wyrobie chłonnym według mniejszego wynalazku jest w stanie sprzęgać się z pewnym typem haczyków, oznacza możliwość stosowania danego typu składnika haczykowego. Natomiast zazwyczaj nie ma ograniczeń co do stosowania składnika gniazdowego 22 z takim składnikiem haczykowym zazwyczaj ze składnikiem gniazdowym można również stosować inne typy składników haczykowych.

Wielkość wolnej przestrzeni potrzebnej pomiędzy elementami strukturalnymi stref sprzęgania i dystansowej, 30 i 32 zależy od wymiarów haczyków 28 składnika haczykowego 24 Wymiary różnych elementów jednego z typów haczyka 28 pokazano na fig. 4A i 4B Pokazany na fig. 4A14B haczyk 28 ma całkowitą wysokość h oraz główkę 38 o pewnej długości, szerokości i wysokości, oznaczonych odpowiednio 1, w i h.

W stosowanym tu znaczeniu, termin główka odnosi się do tych części haczyka 28, które wystają na boki (lub promieniowo) na zewnątrz od trzonów 40 w jednym lub więcej kierunkach Często nie ma linii rozdziału, na której kończy się trzon 40 haczyka 28, a zaczyna główka 38

Do celów mniejszego wynalazku, główka 38 haczyka 28 będzie zaczynała się w tej części trzonu 40, którą oznaczono na fig. 4B liczbę 43. Jest to ta część trzonu 40, która znajduje się w takiej samej odległości prostopadłej od podstawy 26 jak najniższy punkt 45 na główce 38 haczyka 28. Najniższy punkt 45 jest tą częścią główki 38, która znajduje się w najblizszej odległości prostopadłej od podstawy 26 składnika haczykowego 24.

Największe znaczenie z punktu widzenia wyznaczania wielkości wolnego miejscapotrzebnego pomiędzy elementami strukturalnymi w strefie sprzęgania i dystansowej, 30 i 32, ma długość i szerokość w główki 38 haczyka. W szczególności, wielkość wolnego miejsca potrzebnego pomiędzy elementami strukturalnymi w zasadzie wynika z wymiarów znanych pod określeniem obszaru zrzutowego na płaszczyznę poziomą (wymiary w rzucie na płaszczyznę poziomą) główek 38 haczyków 28. Obszar ten oznaczono literą Ah na fig. 4A Jest to powierzchnia haczyków 28, która pierwsza styka się ze składnikiem gniazdowym 22. W związku z tym wolne miejsce pomiędzy elementami strukturalnymi w strefach sprzęgania i dystansowej, 30 i 32 powinno być albo nieco większe wymiarowo od wymiarów rzutu na płaszczyznę poziomą główki 38 haczyka 28, albo elementy strukturalne powinny dać się łatwo rozsunąć do takich wymiarów. A zatem, w przypadku stosowania dużych haczyków 28 (to jest haczyków o stosunkowo dużym Ah) powinno być więcej wolnego miejsca niż w przypadku stosowania haczyków stosunkowo mniejszych.

Na wielkość wolnego miejsca pomiędzy elementami strukturalnymi wielowarstwowego składnika gniazdowego wpływa kilka czynników.

Jednym z nich jest rodzaj materiału, z którego są wykonane stiefy sprzęgania i dystansowa, 30 i 32. Wielkość wolnego miejsca w strefach sprzęgania i dystansowej, 30 i 32 różni się w zależności od tego czy są one wykonane z tkaniny, włókniny, czy też materiału innego typu

Jeżeli, na przykład zarówno strefa sprzęgania 30 jak i dystansowa 32 są wykonane z włókniny, to włókna, z których wykonane są takie materiały włókninowe, rozstępują się łatwiej, bez przykładania siły, przed wchodzącymi haczykami 28, niż przędza tkaniny (lub splotki siatki, albo podobnego materiału). Wynika to z tego, ze w tkaninie każdy punkt, w którym jedna przędza przechodzi nad inną, wykazuje skłonność do sztywnienia pod działaniem sił próbujących rozsunąć włókna. Ze względu na ten opór powstający przy rozsuwaniu, w zasadzie korzystne jest, zeby odległości pomiędzy sąsiednimi przędzami w tkaninach (tj. wymiary szczelin) były co najmniej nieco większe od wymiarów rzutu na płaszczyznę poziomą główek haczyków To samo odnosi się do odległości pomiędzy splotkami siatki i podobnych materiałów.

Wielkość wolnego miejsca w strefach sprzęgania i dystansowej, 30 i 32 jest również związana z liczbą spoin pomiędzy elementami strukturalnymi w każdej z tych warstw lub stref

171 000

To samo dotyczy spoin pomiędzy różnymi strefami składnika gniazdowego. Obszary spoin powstające w miejscach spajania pomiędzy elementami strukturalnymi wewnątrz każdej warstwy lub strefy wykazują skłonność do zmniejszenia odstępów pomiędzy elementami strukturalnymi, potrzebnych na przejście haczyków 28. Ponadto obszary spoin wykazują skłonność do przeszkadzania haczyków 28 komplementarnego składnika haczykowego 24 we wnikaniu To samo dotyczy połączeń pomiędzy rożnymi warstwami lub strefami składnika gniazdowego 22.

Podstawowe elementy wielowarstwowego składnika gniazdowego 22 elementu łączącego 20 wyrobu chłonnego według niniejszego wynalazku stanowią, w kolejności od góry ku dołowi, strefa pierwsza, strefa sprzęgania 30; strefa druga, strefa dystansowa 32; oraz podkładka 34.

Strefa sprzęgania 30 umożliwia haczykom komplementarnego składnika haczykowego przechodzenie przez siebie. Strefa sprzęgania 30 jest sprzęgnięta z haczykami do czasu, kiedy konieczne jest otwarcie elementu łączącego 20. Strefa sprzęgania 30 może być określana dowolną nazwą opisującą jej funkcję, taką jak warstwa przenikalno-sprzęgająca lub po prostu warstwa sprzęgania 30. Strefa sprzęgania 30 powinna mieć pewne określone własności

W strefie sprzęgania 30 powinno znajdować się wystarczająco dużo miejsca, umożliwiającego przechodzenie przez nią haczyków z komplementarnego składnika haczykowego po umieszczeniu tego składnika w odpowiednim położeniu naprzeciwko składnika gniazdowego 22. Jednakże nie jest konieczne, żeby wszystkie haczyki składnika haczykowego wniknęły w strefę sprzęgania 30. Warunkiem koniecznym odpowiedniego działania składnika gniazdowego 22 jest tylko to, żeby w strefę sprzęgania 30 wniknęła wystarczająca liczba haczyków. Otworki w strefie sprzęgania powinny być odpowiednio większe od wymiarów haczyków tak, żeby haczyki wnikające w strefę sprzęgania 30 były w stanie to zrobić bez wymuszonego przebijania materiału strefy sprzęgania 30. Ponadto całkowita liczba i rozmieszczenie takich wolnych miejsc na jednostkę pola powierzchni składnika gniazdowego 22 powinny być dobrane w taki sposób, żeby mogła w nie wejść odpowiednia liczba haczyków 28 komplementarnego składnika haczykowego 24.

Warunkiem odpowiedniego działania elementu łączącego 20 jest również zdolność strefy sprzęgania 30 do sprzęgania się i przytrzymywania odpowiedniej liczby haczyków komplementarnego składnika haczykowego 24. W związku z tym liczba włókien lub innych elementów strukturalnych znajdujących się w strefie sprzęgania 30 musi być wystarczająca do sprzęgnięcia i przytrzymania haczyków 28 do czasu przyłożenia siły odrywającej w celu otwarcia elementu łączącego 20. Elementy strukturalne powinny również mieć odpowiednią wytrzymałość umozliwiającą im przytrzymywanie haczyków w sytuacji działania sił, które nie powinny otwierać elementu łączącego 20. Ponadto, w niektórych przykładach wykonania, korzystne jest, żeby elementy strukturalne znajdujące się w strefie sprzęgania 30 wytrzymywały powtarzalne rozprzęganie haczyków, nie niszcząc się ani pękając w wyniku ich wysuwania się.

Grubość strefy sprzęgania 30powmnabyć dobrana w taki sposób, żeby odpowiednia liczba główek 38 haczyków 28 była w stanie zahaczyć się o elementy strukturalne składnika gniazdowego 22 Grubość ta może być bardzo mała pod warunkiem, że w strefie sprzęgania 30 znajduje się odpowiednia liczba elementów strukturalnych o odpowiedniej wytrzymałości, umożliwiającej przytrzymanie haczyków 28 komplementarnego składnika haczykowego 24. Grubość strefy sprzęgania 30 może zmieniać się w zakresie do wysokości h haczyków, a nawet być większa. Jednakże przykłady wykonania, w których grubość strefy sprzęgania 30 jest większa niż wysokość haczyków, nie są w zasadzie zalecane, ponieważ w takiej sytuacji nie można wykorzystać zalet strefy dystansowej. (W przypadku kiedy grubość strefy sprzęgania 30 jest większa niż wysokość haczyków, haczyki są zbyt krótkie, żeby mogły dojść do strefy dystansowej i z niej skorzystać). W związku z tym, korzystnie, grubość strefy sprzęgania 30 jest w zasadzie mniejsza od wysokości h haczyków, dzięki czemu można wykorzystać zalety strefy dystansowej 32.

Składnik gniazdowy 22 stanowiący część elementu łączącego w wyrobie chłonnym jednorazowego użytku, według wynalazku posiada strefę sprzęgania 30, wykonaną z materiału, który jest stosunkowo miękki, co zapewni użytkownikowi odpowiedni poziom wygody w razie zetknięcia się składnika gniazdowego 22 z jego skórą,.

171 000

Strefa sprzęgania 30 może mieć dowolną, odpowiednią strukturę Na przykład, w zalecanym przykładzie wykonania pokazanym na fig. 2-4, strefa sprzęgania 30 jest warstwą włókniny lub materiałem włókninowym. W stosowanym tu znaczeniu, termin włóknina odnosi się do tkanin z włókien połączonych ze sobą techniką blokowania lub wiązania różną od tkania, dziania, filcowania lub podobnych. (W stosowanym tu znaczeniu, termin tkanina może odnosić się do materiałów włókninowych, materiałów tkanych lub innych typów tkanin). Alternatywnie, jak widać na fig. 6, strefa sprzęgania 30 może być wykonana z tkaniny W jeszcze innych, alternatywnych przykładach wykonania, strefa sprzęgnia 30 może być wykonana z siatki, folii perforowanej, pianek lub z dowolnego innego typu materiału, w którym mogą powstawać wolne miejsca na haczyki, umożliwiające im wnikanie i sprzęganie się do czasu, kiedy pożądane jest otwarcie elementu łączącego 30

Jeżeli strefa sprzęgania 30 jest wykonana z włókniny, to do określenia takich materiałów włókninowych o własnościach ustalonych powyżej używa się parametrów stosowanych w przemyśle produkcji włóknin, takich jak gramatura, długość i numer denier włókien. Wolne miejsca pomiędzy elementami strukturalnymi oraz liczbę elementów strukturalnych (co najmniej względną) można w przyblizemu określić z gramatury materiału (Na przykład, włóknina o mniejszej gramaturze będzie w zasadzie miała więcej wolnych miejsc i mniej elementów strukturalnych niż materiał o większej gramaturze o takim samym numerze denier i długości włókien) Wytrzymałość materiału przeznaczonego do wytwarzania składnika gniazdowego (co najmniej względną) można ocenić w przybliżeniu na podstawie jego gramatury oraz numeru denier i składu materiałowego włókien.

Do włókien o odpowiednich własnościach należą materiały o gramaturę od 8,5 do około 42 g/metr², korzystniej, od około 8,5 do około 36 g/metr², a najkorzystniej, od około

8,5 do około 18 g/metr. Pomiar gramatury polega na wycięciu matrycowym próbki o pewnych wymiarach i zważeniu jej na standardowej wadze. Gramaturę próbki oblicza się z jej masy i pola powierzchni Gęstość materiału można wyznaczyć z gramatury i grubości próbki.

Długości włókien, z których wykonana jest taka włóknina, mogą zależeć od rodzaju procesu zastosowanego do jej wykonania. Na przykład, jeżeli stosowana jest włóknina gręplowana, to długość włókien z jakich jest wykonana można wynosić od około 1,3 cm do około 13 cm Korzystnie, długość włókien wynosi od około 5 cm do 8 cm. Jeżeli natomiast stosowana jest włóknina sklejana, to zazwyczaj włókna w takim materiale mają postać ciągłą.

Jednym z czynników wyznaczających wytrzymałość włóknin jest średnica ich włókien. Generalnie, im większa średnica włókna, tym jest ono bardziej wytrzymałe. Maksymalna możliwa średnica włókien jaką można zastosować zależy częściowo od wymiaru szczeliny 41 wyznaczonej przez haczyki 28. W stosowanym tu znaczeniu, termin szczelina odnosi się do otworów formowanych przez główki 38 haczyków. Są to części zgarniające włókna lub inne elementy strukturalne. Średnica włókien 36 nie powinna być tak duza, żeby główki 38 haczyków 28 nie były w stanie owinąć się wokół i sprzęgnąć z nimi. Typowo, warunkiem dostosowania do dostępnych obecnie składników haczykowych jest numer denier włókien 36 od około 2 do około 15, a korzystnie, od około 2 do około 6 Jeżeli pojawią się składniki haczykowe z haczykami 28 znacznie mniejszymi od dostępnych obecnie, to numer denier włókien będzie mógł zawierać się w przedziale od około 0,5 do około 15, lub jeszcze mniej. Istnieje możliwość, że będą mogły być stosowane włókna o numerach denier z przedziału od około 0,5 do około 1,0, lub cieńsze. Włókna tego typu mogą być nazywane włóknami mikro denier. (Denier jest jednostką grubości przędzy o masie jednego grama na każde 9 000 metrów, a więc przędza o numerze denier 100 jest cieńsza od przędzy o numerze denier 150)

Włókna takich materiałów włókninowych mogą być wykonane z dowolnego, nadającego się do tego celu materiału, włącznie, ale nie wyłącznie, z poliestrami (takimi jak politereftalan etylenowy czyli PET), polietylenem i polipropylenem, lub z dowolnych kombinacji tych i innych nadających się do tego materiałów, znanych w przemyśle włókien. Na przykład, odpowiednia włóknina może być wykonana z mieszanki włókien dwóch różnych typów materiałów (np. mieszanki włókien poliestrowych z polipropylenowymi). W jeszcze innych sytuacjach, odpo171 000

Wiednia włóknina może być wykonana z włókien zrobionych z więcej niż jednego materiału (np. włókno poliestrowego powlekane polipropylenem).

Włókniny nadające się na strefę sprzęgania 30 można wytwarzać wielu różnymi technologiami. Na przykład, włóknina taka może być materiałem gręplowanym lub sklejanym. Włókniny tego typu można wytwarzać dowolną znaną techniką gręplowania lub sklejania.

Materiały nadające się do wyrobu strefy sprzęgania 30 można uzyskać w postaci włóknin gręplowanych, podając odpowiednie, opisane tutaj, parametry (takiejak gramatura, numer denier włókna i skład).

Przykładem odpowiedniej włókniny gręplowanej mogą być materiały stosowane do wytwarzania warstwy górnej w pieluchach i innych wyrobach chłonnych jednorazowego użytku (pod warunkiem, ze mają opisane tu parametry).

Istotne znaczenie ma orientacja elementów strukturalnych 36 w strefie sprzęgania 30. Odnosi się to zwłaszcza do przykładów wykonania, w których strefa sprzęgania 30 jest wykonana z włókniny Korzystnie, orientacja włókien 36 w takiej zalecanej strefie sprzęgania 30 jest głównie jednokierunkowa..

Ponadto, jak widać na fig. 2, gdzie składnik gniazdowy 22 stanowi część rozłączalnego elementu łączącego 20 na pielusze jednorazowego użytku 50 (której część pokazano), równie istotne znaczenie ma orientacja elementów strukturalnych 36 w strefie sprzęgania 30 w odniesieniu do krawędzi pieluchy 50 Korzystnie, elementy strukturalne 36 w strefie sprzęgania 30 są zorientowane w taki sposób, ze w zasadzie biegną równolegle do podłużnych krawędzi 60 pieluchy 50.

Taka orientacja elementów strukturalnych 36 w strefie sprzęgania 30 zapewnia największą odporność haczyków 28 narozprzęganie w sytuacji, kiedy na element łączący 20 działają typowe siły, które typowo są przenoszone na układ łączników pieluchy. Siły te działają zazwyczaj w płaszczyźnie przejściowej pomiędzy elementami łączącymi w kierunku równoległym do krawędzi końcowych pieluchy. Wspomniana powyżej orientacja elementów strukturalnych 36 może być przeciwstawiona sytuacji, w której elementy strukturalne są prostopadłe do podłużnych krawędzi 60 pieluchy 50. W tym drugim, mniej pożądanym, przypadku, elementy strukturalne 36 będą biegły w tym samym kierunku co kierunek działania sił (lub równolegle do kierunku ich działania). W takiej sytuacji elementy strukturalne 36 mogą nie być w stanie pełnić roli uchwytów dla haczyków 28 w komplementarnym składniku haczykowym.

Strefa sprzęgania 30 może być wykonana z tkaniny. Tkaniny stosowane na strefę sprzęgania 30 powinny mieć otwarty splot tkacki. Zazwyczaj tkaniny tego typu mają splot geometryczny. Odpowiednie do tego celu tkaniny mogą mieć splot tkacki z otworkami w kształcie kwadratów, prostokątów lub innych figur. Korzystnie, odległości pomiędzy sąsiednimi przędzami w kierunku płaszczyzny tkaniny powinny być co najmniej nieco większe od wymiarów główek 38 haczyków 28 komplementarnego składnika haczykowego 24 na rzucie głównym poziomym.

W takich sytuacjach, w których długość i szerokość główek 38 haczyków nie są równe (na przykład, kiedy haczyki 28 mają główki 38, których pole Ah w rzucie głównym poziomym jest prostokątem), otworki w tkaninie mogą mieć odpowiednio nieco większe średnice i wymiary niż główki 38 haczyków 28. W takich przypadkach otworki w tkaninie powinny być zorientowane w taki sposób, żeby pasowały do główek 38 haczyków 28 przy stykaniu składnika haczykowego 24 ze składnikiem gniazdowym 22. W alternatywnych przykładach wykonania, odległość pomiędzy sąsiednimi przędzami może być co najmniej równa największemu wymiarowi główki 38 haczyka 28 najej rzucie głównym, dzięki czemu orientacja włókien przy stykaniu składnika haczykowego 24 ze składnikiem gniazdowym 22 nie będzie miała znaczenia..

Tkaniny o odpowiednich do tego celu parametrach są w stanie współpracować z haczykami 28 o wymiarach określonych poniżej. Zatem tkaniny stosowane do wytwarzania składnika gniazdowego 22 mogą mieć otworki w kształcie, ale nie wyłącznie, prostokątów o następujących wymiarach: nieco więcej niż około 1 mm na około 0,2 mm; nieco więcej niż około 0,5 mm na około 0,2 mm; nieco więcej niż około 0,25 mm na około 0,1 mm; lub dowolną kombinację przytoczonych długości i szerokości. Ponadto, w zależności od różnych wymiarów i kształtów

171 000 haczyków 28, otworki mogą być większe lub mniejsze, albo mieć różne kształty. Do przykładów dostępnych w handlu materiałów o odpowiednich parametrach umożliwiających ich stosowanie do wytwarzania strefy sprzęgania 30 należą dzianiny, takie jak dzianiny poliamidowe.

Przędza, z której mogą być wykonane tkaniny, może być zrobiona z dowolnego, nadającego się do tego materiału naturalnego, takiego jak bawełna lub wełna, etc., lub materiału syntetycznego, takiego jak poliamid, sztuczny jedwab i poliester, i wiele innych. Strefy sprzęgania 30 w innych układach strukturalnych mogą być wykonane z podobnych materiałów W związku z tym, przędze, splotki i podobne, tworzące elementy strukturalne siatek, sit i innych typów stref sprzęgania, mogą również być wykonane ze wspomnianych materiałów.

W innych, alternatywnych przykładach wykonania, strefa sprzęgania 30 może być wykonana z perforowanej folii Odpowiednie do tego celu folie perforowane mogą mieć cechy i być wytwarzane według technologii ujawnionych w opisach patentowych Stanów. Zjedn. Ameryki o następujących numerach: 3 929 135, zatytułowanym Struktura chłonna ze stożkowymi kapilarami, patent udzielony 30 grudnia 1975 Thompsonowi, 4 324 246, zatytułowanym Wyrób chłonny jednorazowego użytku z warstwą górną odporną na zaplamienie, patent udzielony 13 kwietnia 1982 Mullane’owi i innym; 4 342 314, zatytułowanym Sprężysty materiał z tworzywa sztucznego o własnościach przypominających włókna, patent udzielony 3 sierpnia 1982 Radelowi i innym; i 4 463 045, zatytułowanym Rozszerzalny makroskopowo w trzech wymiarach materiał z tworzywa sztucznego z powierzchni bez połysku, wywierający w dotyku wrażenie materiału odzieżowego, patent udzielony 31 lipca 1984 Ahrowi i innym.

Strefa dystansowa 32 lezą pod strefą sprzęgania 30. Jej działanie jest następujące. Po zamknięciu elementu łączącego 20, haczyki 28 komplementarnego składnika haczykowego 24 przechodzą najpierw przez strefę sprzęgania 30, a następnie wnikają w strefę dystansową 32 Początkowo haczyki 28 mogą wynikać w strefę dystansową 32 na większą głębokość w porównaniu z głębokością w jakiej się znajdą kiedy sprzęgną się z elementami strukturalnymi 36 strefy sprzęgania 30 Innymi słowy, haczyki 28 przed ostatecznym zahaczeniem się o elementy strukturalne 36 w strefie sprzęgania 30, zazwyczaj najpierw przemieszczają się do wnętrza, a następnie na zewnątrz.

W związku z tym strefa dystansowa 32 musi zapewniać haczykom 28 komplementarnego składnika haczykowego 24 odpowiednio dużo miejsca, co umożliwia im wniknięcie do jej wnętrza przed zahaczeniem się na włóknach 36 w strefie sprzęgania 30. Strefa dystansowa 32 musi również zapewniać haczykom 28 miejsce, w którym będą się znajdowały po wniknięciu w mą i pozostaniu. Strefa dystansowa 32, podobnie jak strefa sprzęgania 30, powinna mieć taki sam typ struktury, zapewniający istnienie odpowiedniego miejsca pomiędzy jej elementami strukturalnymi, w które mogą łatwo wchodzić haczyki 28 komplementarnego składnika haczykowego 24. Alternatywnie, lub dodatkowo, elementy strukturalne strefy dystansowej 32 powinny tworzyć konstrukcję o odpowiedniej elastyczności, umożliwiającej elementom strukturalnym usuwanie się z drogi haczykom 28 komplementarnego składnika haczykowego 24, kiedy znajduje się on naprzeciwko składnika gniazdowego 22.

Strefa dystansowa 32 może mieć dowolną budowę o powyższych własnościach wolnych przestrzeni, umożliwiających rozdzielanie strefy sprzęgania 30 od podkładki 34, lub w przypadku braku podkładki 34, od podłoża. Zatem, strefa dystansowa 32 może być warstwą lub arkuszem materiału. Alternatywnie, strefa dystansowa 32 może mieć pewien typ struktury, umożliwiający po prostu oddzielenie strefy sprzęgania 30 od podkładki 34 i zajmowanie pewnego obszaru. Do przykładów należą kulki i inne rodzaje materiałów luźnych. Zatem strefa dystansowa 32 nie musi być wykonana z materiału o wytrzymałości umożliwiającej mu sprzęganie się i przytrzymywanie haczyków. Ale zgodna z nimejszym wynalazkiem jest sytuacja, w której strefa dystansowa 32 jest wykonana z materiału będącego w stanie sprzęgać się i przytrzymywać haczyki 28 składnika haczykowego 24.

Korzystnie, strefa dystansowa 32 jest również sprężysta. Dzięki temu strefa dystansowa 32 jest w stanie utrzymać odpowiednią odległość pomiędzy strefą sprzęgania 30 a podkładką 34, nawet po ściśnięciu składnika gniazdowego 22 na etapie produkcji, pakowania, użytkowania i w podobnych sytuacjach.

171 000

Zazwyczaj strefa dystansowa 32 jest grubsza (to jest, ma większą grubość lub jest bardziej wypiętrzona) niż strefa sprzęgania 30 lub podkładka 34. Większa grubość jest potrzebną ze względu na to, ze strefa dystansowa 32 musi zapewnić odpowiednie miejsce dla główek i, w wielu przypadkach, co najmniej części trzonów 40 haczyków. W związku z tym strefa dystansowa 32 może być określana jako materiał o dużym wypiętrzeniu.

Niezbędna grubość strefy dystansowej 32 zależy od wysokości haczyków 28 w komplementarnym składniku haczykowym 24, a zwłaszcza, grubość ta zależy od wymiaru oznaczonego hi na fig. 4B, będącego wysokością główek 38 haczyków 28. Grubość strefy dystansowej 32 powinna być co najmniej równa wysokości hi g^eck 8 8 a^zyk^w 28. aakie eoawiąαdnie zapewnia odpowiednie miejsce na ruch haczyków 28 do wewnątrz i na zewnątrz, umożliwiający ich zahaczenie o elementy strukturalne 36 w strefie sprzęgania 30.

Grubość strefy sprzęgania 32 może mieścić się w przedziale wartości odpowiadającym wysokości h haczyków; lub może być większa. A więc nie ma ustalonej górnej granicy grubości strefy dystansowej 32. W pewnych przykładach wykonania grubość strefy dystansowej może być ustalona w taki sposób, że łączna grubość strefy sprzęgania 30 i strefy dystansowej 32 jest równa w przybliżeniu wysokości haczyków 28, co zapewnia dobre współdziałanie pomiędzy składnikiem gniazdowym 22 a haczykami 28 w komplementarnym składniku haczykowym 24. Jednakże, korzystnie, grubość strefy dystansowej 32 powinna być tylko nieco większa od wysokości hi główek 38 haczyków 28 komplementarnego składnika haczykowego 24. Jeżeli grubość strefy dystansowej 32 jest większa, to materiał zużyty na tę dodatkową grubość nie będzie odpowiednio wykorzystany, i w rezultacie zostanie zmarnowany.

W szczególności, grubość strefy dystansowej 32 może, na przykład, być wystarczająca do tego, żeby mogły w nią wniknąć haczyki o wymiarach omówionych dokładnie poniżej Na przykład, jeżeli całkowita wysokość haczyków 28 oydesi od około 0,38 mm do około 0,64 mm, a ich główek 38 około 0,3 mm, to grubość strefy dystansowej 32 powinna generalnie zawierać się w przedziale od nieco większej od około 0,3 mm do około 0,38 mm lub do około 0,64 mm, odpowiednio. (Wszystkie grubości można również mierzyć w połączeniu z grubością strefy sprzęgania 30). W jeszcze innych przykładach wykonania, grubość strefy dystansowej 32 może w mniejszym lub większym stopniu zależeć od wymiaru haczyków 28 komplementarnego składnika haczykowego 24. Na przykład, w przypadku zastosowania proporcjonalnie mniejszych haczyków, grubość strefy dystansowej 32 może wynosić 1/2 lub 1/4 grubości podanych powyżej, lub mniej.

Strefa dystansowa 32 może być wykonana w wielu różnych postaciach strukturalnych. Można ją wykonać z włóknin, tkanin, siatek, luźnego materiału wypełniającego, takiego jak kuleczki, granulki, wypełniacz pakowy lub folia pęcherzykowa (rozwiązanie to sprawdza się pod o4rudkiem, że pęcherzyki są na tyle małe, ze haczyki mogą wchodzić w przestrzenie pomiędzy nimi), folia perforowana, pianki, kawałki gąbki oraz inne, dowolne typy materiałów, w których mogą powstawać przestrzenie na haczyki, umożliwiające im co najmniej częściowe onikαdle odjej wnętrza i które zapewniają odpowiedni odstęp pomiędzy strefą sprzęgania 30 a podkładką 34.

Odpowiednimi materiałami włókdidooymi na strefę dystansową 32 mogą być materiały identyczne do zastosowanych na strefę sprzęgania 30, lub materiały tego typu ale o innych parametiach i własnościach. Materiały te można wytwarzać dowolną technologią opisaną powyżej w odniesieniu do wytwarzania strefy sprzęgania 30. Ponadto, do wyrobu strefy dystansowej można również zastosować włókniny wytwarzane techniką rozdmucheoą.

Do materiałów włókninowych nadających się do tego celu należą materiały o gramaturze od około 8,5 do około 42 g/met?, korzystnie, od około 8,5 do około 36 g/metf, a najkorzystniej, od około 12 do około 36 g/met?.

Włókniny używane do wytwarzania strefy dystansowej 32 powinny być wykonane z włókien o numerach den^r od około 2 do około 15, korzystniej, od około 6 do około 15. Najkorzystniej, numery denier włókien w strefie dystansowej 32 wynoszą około 9. Zatem, elementy strukturalne, takie jak włókna 42, zalecane do używania w strefie dystansowej 32, są, korzystnie grubsze od włókien stosowanych w warstwie sprzęgania 30. Grubsze włókna są

171 000 bardziej pożądane, ponieważ podczas ich spiętrzania (jak opisano poniżej) istnieje możliwość wytwarzania strefy dystansowej 32 o stosunkowo dużej grubości i mniejszej liczbie włókien. Ponadto, zastosowanie grubszych włókien w strefie dystansowej 32 nie wpływa negatywnie na wygodę użytkownika, wyrobu chłonnego ponieważ zazwyczaj strefa dystansowa 32 jest pokryta drobniejszymi, bardziej miękkimi włókninami ze strefy sprzęgania 30

Korzystnie, jeżeli strefę dystansową 32 tworzy włóknina, to włókna 42 takiego materiału są zorientowane w sposób przypadkowy. W wyniku chaotycznej orientacji włókna 42 w strefie dystansowej 32 krzyżują się ze sobą i spiętrzają jedno na drugim tworząc wypiętrzenie (czyli wysokość). Dzięki temu powstaje dodatkowe miejsce, które mogą zająć haczyki 28 komplementarnego składnika haczykowego 24, kiedy składnik haczykowy 24 sprzęga się z wielowarstwowym składnikiem gniazdowym 22.

Orientację włókien w różnych strefach można przyrównać do układu kłód drewna Jeżeli kilka kłód jest ułożonych obok siebie, to wysokość całej grupy jest równa tylko średnicy kłód Natomiast jeżeli kłody są zorientowane w różnych kierunkach, np. jeżeli są ułożone w stos (na przykład w chacie z belek), to wysokość stosu będzie równa sumie średnic spiętrzonych kłód.

Korzystnie, włókna w strefie dystansowej mogą być również marszczone w celu uzyskania dodatkowego wypiętrzenia. W stosowanym tu znaczeniu, termin marszczony oznacza fałdowanie lub wyginanie włókien wzdłuz ich długości. Włókna można marszczyć (korzystnie przed gręplowaniem, lub podobnym procesem) dowolną, dostępną, nadającą się do tego techniką Korzystnie, włókna 42 w takiej włókninowej strefie dystansowej 32 mają co najmniej około 4 zmarszczki/cm, a korzystniej przeciętnie co najmniej około 5,5 zmarszczki/cm.

Odpowiednie tkaniny na strefę dystansową 32 mogą być takie sanie jak stosowane na strefę sprzęgania 30, albo też o innych własnościach i parametrach.

Odpowiednie materiały luźne na strefę dystansową 32 mogą być dowolnymi typami materiałów luźnych wymienionych powyżej. Materiały luźne mogą być cząstkami o dowolnym kształcie Materiały luźne mogą mieć cząstki w kształcie sześcianów, wielościanów, kul, elementów zaokrąglonych, ostrych lub o kształtach meregularnych. Cząstki materiału luźnego mogą mieć wymiary jednakowe lub przypadkowe. Wielkość każdej cząstki takiego luźnego materiału może zawierać się w przedziale od równej lub nieco mniejszej od grubości strefy dystansowej 32 do wielokrotnie mniejszej od grubości strefy dystansowej 32.

Perforowane folie odpowiednie na strefę dystansową 32 mogą być takie same jak folie używane na strefę sprzęgania 30, albo tez mogą mieć inne własności i parametry.

Podkładka 34 znajduje się poniżej zarówno strefy sprzęgania 30 jak i strefy dystansowej 32. Podkładka 34 stanowi element nośny dla obu tych stref. Podkładka 34 służy jako powierzchnia, do której można mocować pozostałe strefy, ale jest elementem opcjonalnym. W alternatywnym przykładzie wykonania, w którym nie ma podkładki, strefa sprzęgania 30 i strefa dystansowa 32 mogą być mocowane bezpośrednio do podłoża (powierzchni wyrobu, do której ma być mocowany składnik gniazdowy), które pełni zadania podkładki.

Podkładka 34 może być wykonana z wielu typów materiałów. Korzystnie, podkładka 34 powinna być wykonana z takiego typu materiału, przez który nie będą mogły przebić się haczyki 28 komplementarnego składnika haczykowego 24. Podkładka 34 może być wykonana z folii, włókniny, tkaniny, lub z dowolnego, odpowiedniego do tego celu, typu materiału W zasadzie podkładka 34 jest warstwą materiału. Podkładka 34 może być wykonana z poliestru, polietylenu lub polipropylenu, lub z dowolnego innego, nadającego się do tego materiału. Do odpowiednich materiałów na podkładkę 34 należą dowolne, dostępne w handlu, cienkie (np., o grubości od około 0,02 mm do około 0,08 mm) folie poliestrowe, polietylenowe lub polipropylenowe.

Opisane powyżej poszczególne strefy lub warstwy składnika gniazdowego 22 mogą być utrzymywane razem dowolnym, odpowiednim do tego sposobem. Strefa sprzęgania 30 i strefa dystansowa 32 są przytrzymywane na swoich miejscach na podkładce 34. Jednakże, jeżeli warstwy te nie rozdzielają się od siebie, to nie ma potrzeby mocowania wszystkich trzech warstw razem. W związku z tym strefa dystansowa 32 może być umieszczona pomiędzy strefą sprzęgania 30 a podkładką 34 bez konieczności mocowana do którejś z nich pod warunkiem, ze strefa sprzęgania 30 jest w pewien sposób przymocowana do podkładki.

171 000

Środki stosowane do utrzymywania tych elementów razem (środki wiążące 44) muszą mieć kilka własności. Środki wiążące 44 nie powinny wytwarzać obszarów spajania, pól spoin 46, zajmujących tyle miejsca, że obszary spoin 46 kolidują z wolnymi miejscami w składniku gniazdowym 22, przez które muszą wnikać i które muszą zajmować haczyki 28 komplementarnego składnika haczykowego 24. Obszary spoin 46 muszą również być odpowiednio wytrzymałe, tak żeby warstwy lub strefy składnika gniazdowego 22 nie rozdzielały się podczas rozprzęgama haczyków 28.

Środki wiążące 44 mogą wytwarzać obszary spoin 46 mocniejsze lub słabsze od elementów strukturalnych sprzęgniętych z haczykami 28. W zalecanych przykładach wykonania wyrobu chłonnego według niniejszego wynalazku, wytrzymałość obszarów spoin 46 jest tak dobrana w stosunku do wytrzymałości elementów strukturalnych, że w przypadku stosowania stosunkowo sztywnych haczyków pękają elementy strukturalne bez rozrywania poszczególnych obszarów spajania, miejsc spoin 46. Jeżeli natomiast miejsca spajania są najsłabszymi elementami składnika gniazdowego 22, to podczas otwierania elementu łączącego 20 każdy sztywny haczyk 28 będzie w stanie rozerwać kilka miejsc spajania. W takim przypadku może nastąpić częściowe lub całkowite oderwanie wszystkich elementów strukturalnych od podkładki 34 Jeżeli wystąpi taka sytuacja, to jej skutkiem jest znaczne zmniejszenie liczby przymocowanych elementów strukturalnych będących w stanie sprzęgać się z haczykami 28. Ponadto, takie luźne elementy strukturalne wykazują skłonność do kolidowania z wolnymi miejscami, w które muszą wnikać haczyki 28 komplementarnego składnika haczykowego 24.

Do możliwych typów środków wiążących 44 można zaliczyć, ale nie tylko, szwy, zgrzewy ultradźwiękowe, połączenia oraz zgrzewy termiczno-ciśmeniowe.

Z punktu widzenia ułatwienia procesu produkcji, w pewnych przypadkach może okazać się korzystne łączenie warstw ze sobą bez spoiwa. W stosowanym tu znaczeniu, termin bez spoiwa oznacza, ze materiały są mocowane do siebie bez udziału materiału trzeciego. Zatem materiały mogą być zgrzewane lub stapiane ze sobą. Mechanizm taki pojawia się zazwyczaj podczas zgrzewania ultradźwiękowego lub termiczno-ciśmeniowego.

Czynnikiem ograniczającym w pewnym stopniu typ środków wiążących 44 mogą być typy materiałów, z których są wykonane różne warstwy lub strefy składnika gniazdowego 22. Odnosi się to, zwłaszcza do takich sytuacji, kiedy środkami wiążącymi 44 są spoiny ultradźwiękowe lub termiczno-ciśnieniowe. W przypadku stosowania wymienionych typów środków wiążących 44 warunkiem koniecznym jest co najmniej zgodność materiałów, z których wykonana jest strefa sprzęgania 30 i podkładka 34, pod względem typu materiału i temperatury topnienia. W stosowanym tu znaczeniu, termin zgodny oznacza, że materiały można stapiać ze sobą.

Określenie tu materiałów jako podobne oznacza, że są one wykonane w zasadzie z tego samego związku, na przykład polipropylenu. Jednakże materiały podobne mogą być dwoma różnymi typami takiego materiału (na przykład, dwa różne materiały polipropylenowe).

Natomiast materiał, z którego jest wykonana strefa dystansowa 32 nie musi być zgodny z materiałami, z jakich wykonana jest strefa sprzęgania 30 i podkładka 34 (lub, jeżeli nie ma podkładki, podłoże) Strefa dystansowa 32 musi być tylko utrzymywana pomiędzy pozostałymi dwoma strefami lub warstwami; strefa ta nie musi być związana z żadną z nich. Istotnie, w niektórych zalecanych przykładach wykonania, strefa dystansowa 32 może być wykonana z materiału dobranego w taki sposób, że nie jest zgodny z żadnym z materiałów pozostałych dwóch stref. Taka kombinacja materiałów może być korzystna ze względu na to, że umożliwia elementom strukturalnym strefy dystansowej 32 (takim jak granulki) pozostawanie w stanie nie związanym, a tym samym mają one swobodę przemieszczania się pomiędzy pozostałymi dwiema strefami. Dzięki temu jest więcej miejsca dla haczyków 28 komplementarnego składnika haczykowego 24.

W przypadku stosowania kleju jako środka wiążącego 44 nie jest konieczna zgodność materiałów, z których jest wykonana strefa sprzęgania 30 i podkładka 34. Natomiast z punktu widzenia ułatwienia wytwarzania może być korzystne, żeby materiały te można było spajać ze strefą dystansową 32 za pomocą tego samego kleju.

171 000

Istotne znaczenie ma również wzór rozmieszczenia obszarów spoin 46. Wzór rozmieszczenia spoin może mieć charakter ciągły, przerywany lub lokalny, w zależności od stosowanych w poszczególnych strefach typów materiałów.

Ciągły wzór spajania jest często zalecany w sytuacji kiedy strefa sprzęgania 30 jest wykonana z włókniny, ponieważ istnieje największe prawdopodobieństwo, ze w takim układzie włókna 36 będą utrzymywane na miejscu.

Jednakże w przypadku, kiedy strefa sprzęgania 30 jest wykonana z włókien i pewnych innych typów materiałów, odpowiedni może być również przerywany wzór rozmieszczenia spoin, cechujący się stosunkowo małymi odległościami lub przerwami pomiędzy obszarami spoin 46. W celu zilustrowania takiej sytuacji, w lewym górnym rogu fig. 5B przedstawiono jeden z możliwych, nie ograniczających pod żadnym względem, przykładów realizacji przerywanego wzoiu rozmieszczenia spoin. Przerwy 46’ pomiędzy obszarami spoin 46 w takim przerywanym schemacie powinny być na tyle małe, zeby tylko stosunkowo niewiele elementów strukturalnych 36 w strefie sprzęgania 30 miało nie spojone luźne końce. Uważa się, ze do tego celu nadaje się przerywany wzór rozmieszczenia spoin, w którym przerwy 46’ pomiędzy obszarami spoin 46 są mniejsze lub równe średnicy tych elementów strukturalnych w strefie sprzęgania 30, których średnica jest najmniejsza. Odpowiednie mogą być również większe przerwy 46’ pomiędzy obszarami spoin. Na przykład, w pewnych przypadkach przerwy 46’ pomiędzy obszarami spoin 46 mogą być 1 1/2 raza lub nawet 5 razy (a nawet więcej) większe od średnicy elementów strukturalnych o najmniejszej średnicy, znajdujących się w strefie sprzęgania 30

W przypadku stosowania przerywanego wzoru spajania, innym istotnym czynnikiem jest częstość występowania przerw 46’ we wzorze. Przerwy 46’ nie powinny występować zbyt często. W przypadku zbyt częstego występowania przerw 46’ pojawia się zbyt dużo włókien 36 z nie spojonymi luźnymi końcami. Zaleca się, żeby na każdej przerywanej linii w danym wzorze spajania obszary spoin 46 były dłuższe (zajmowały większe pola) niż przerwy 46’.

Jeżeli strefę sprzęgania 30 stanowi struktura o większej zawartości naturalnej (na przykład, jeżeli strefa sprzęgania 30 jest wykonana z tkaniny łub siatki), to strefa sprzęgania 30 może być spajana z innymi strefami punktowo.

Korzystnie, wzór rozmieszczenia obszarów spoin 46 powinien być regularny. Do odpowiednich wzorów spajania (zwłaszcza w przypadku włókien) należy spajanie wzdłuż linii ciągłych. Linie tego typu mogą być zakrzywione, np. sinusoidalne, lub mogą tworzyć siatkę o różnym charakterze geometrycznym, na przykład w postaci kwadratów, prostokątów, sześciokątów, rombów i okręgów. Dzięki takiemu rozwiązaniu składnik gniazdowy 22 będzie miał stosunkowo jednorodne parametry trzymania.

Jeżeli strefa sprzęgania 30 jest wykonana z włókniny, to korzystnie, obszary spoin 46 powinny być rozmieszczone możliwie blisko siebie według takiego wzoru, żeby włókna 36 włókniny miały stosunkowo mało nie spojonych luźnych końców. W tym celu należy zastosować taki wzór, żeby, korzystnie, odległość pomiędzy obszarami spoin 46 była mniejsza od przeciętnej długości włókien 36 w strefie sprzęgania 30, lub korzystniej, była mniejsza lub równa około połowie długości włókien 36 w strefie sprzęgania 30. (Odległość pomiędzy wskazanymi obszarami spoin 46 odnosi się do odstępów różnych od przerw 46’ w przerywanym wzorze rozmieszczenia spoin)

Zalecanym wzorem rozmieszczenia spoin jest wzór na bazie rombów, pokazany na fig. 5B. Romby we wzorze rombowym są w zasadzie elementami kwadratowymi. Elementy te obrócono w przybliżeniu o 45 stopni, dzięki czemu uzyskały wygląd rombów. Wymiary tego wzoru powinny być tak dobrane, żeby odległość pomiędzy obszarami spoin 46, co najmniej w pewnej części pola pomiędzy obszarami spoin, była większa od wymiarów główek 38 haczyków 28 komplementarnego składnika haczykowego 24 na ich rzucie głównym na płaszczyznę poziomą.

Poniżej przedstawiono przykłady rombowych wzorów rozmieszczenia spoin przeznaczonych do pewnych opisanych tu składników haczykowych. Obejmują one takie wzory rozmieszczenia, ale nie są ograniczone tylko do nich, w których boki rombów wynoszą około 0,6 cm x 0,6 cm; około 1 cm x 1 cm; około 1,3 cm x 1,3 cm; oraz około 2 cm x 2 cm.

Szerokość obszarów spoin 46 w przekroju poprzecznym B_w, pokazanym na fig 5B, może być zmienna W opisanych powyżej przykładach robmowych wzorów rozmieszczenia spom, odpowiednia szerokość spoiny (mierzona na podkładce 34) wynosi od około 0,76 mm do około 1,3 mm.

Na fig 415 A pokazano, że szerokość przekrojów poprzecznych spoin zbiega się stożkowo, w wyniku czego stają się one coraz węższe w miarę oddalania się od powierzchni 31 składnika gniazdowego 22 i zbliżania do jego drugiej powierzchni 33. Zmniejszenie się szerokości pola przekroju spoin jest podyktowane głównie kosztami i trwałością walców deseniowych stosowanych do formowania takich spoin podczas wytwarzania składnika gniazdowego 22. (Na przykład, może okazać się, że koszt produkcji walców do wytwarzania takich spoin, o powierzchni z wzorem zbieżnym jest mniejszy ).

W jednym, szczególnie zalecanym przykładzie wykonania składnika gniazdowego 22 wyrobu chłonnego według niniejszego wynalazku, strefa sprzęgania 30 jest wykonana z pierwszej włókniny. Jest nią włóknina sklejana. Gramatura pierwszej włókniny wynosi od około 8,5 do około 18 gramów/metr kwadratowy. Pierwsza włóknina jest wykonana z ciągłych włókien polipropylenowych o numerze denier od około 3 do około 6, najkorzystniej około 3. Korzystnie, włókna są zorientowane głównie w jednym kierunku. Ponadto, w tym zalecanym przykładzie wykonania, strefa dystansowa 32 jest również wykonana z włókniny, przy czym włókna w strefie sprzęgania 30 są cieńsze od włókien ze strefy dystansowej 32.

W opisanym powyżej, zalecanym przykładzie wykonania, strefa dystansowa 32 jest wykonana z drugiej włókniny. Druga włóknina jest włókniną gręplowaną o gramaturze od około 8,5 do około 36 gramów/metr kwadratowy. Druga włóknina jest wykonana z włókien polipropylenowych o długości od około 4 cm do około 6 cm i numerze denier od około 6 do około 15, najkorzystniej około 9 Korzystnie, włókna strefy dystansowej są marszczone z intensywnością co najmniej około 4 zmarszczek/cm, a najkorzystniej przeciętnie co najmniej około 5,5 zmarszczek/cm. Korzystnie, pofałdowane włókna są zorientowane w strefie dystansowej 32 w sposób przypadkowy. Również korzystnie, strefa dystansowa 32 jest sprężysta.

Gramatura, połączona lub całkowita obu stref, sprzęgania 30 i dystansowej 32, powinna wynosić od 18 do około 42 gramów/metr kwadratowy. (W gramaturze całkowitej można również uwzględnić podkładkę 34, ponieważ zazwyczaj jej gramatura jest bardzo niska).

Korzystnie, w opisanym powyżej, szczególnie zalecanym przykładzie wykonania, podkładka 34 jest wykonana z folii polipropylenowej. Trzy warstwy, strefa sprzęgania 30, strefa dystansowa 32 i podkładka 34, są ze sobą połączone według zalecanego, rombowego wzoru rozmieszczenia spoin, pokazanego na fig. 5B i opisanego szczegółowo powyżej.

Na fig. 5A do 24 przedstawiono alternatywne przykłady wykonania wielowarstwowego składnika gniazdowego 22 wyrobu chłonnego według niniejszego wynalazku.

Na fig. 5A i 5B przedstawiono odpowiednio rzut boczny i rzut główny poziomy w częściowym przekroju, drugiego alternatywnego, przykładu wykonania wielowarstwowego składnika gniazdowego 22. W tym drugim, alternatywnym przykładzie wykonania, włókna włókniny zastosowanej do wyrobu strefy sprzęgania 30 oraz włókna włókniny zastosowanej do wyrobu strefy dystansowej 32 mają taką samą grubość. (A nie jak w przypadku pokazanym na fig. 1-3, gdzie strefa dystansowa 32 jest wykonana z włókien o dużych średnicach, natomiast strefa sprzęgania 30 z włókien cieńszych).

Na fig. 6 przedstawiono trzeci alternatywny przykład wykonania składnika gniazdowego 22, w którym strefa sprzęgania 30 składa się z tkaniny, a nie włókniny.

Na fig. 71 8 przedstawiono czwarty alternatywny przykład wykonania składnika gniazdowego 22, w którym strefę dystansową 32 stanowi luźny materiał granulowany, a nie włóknina, jak w przypadku poprzednich przykładów wykonania. Elementami strukturalnymi tego przykładu wykonania są granulki 42. Na fig. 7 przedstawiono wersję tego alternatywnego przykładu wykonania z włókninową strefą sprzęgania 30. Na fig. 8 przedstawiono wersję, w której strefę sprzęgania 30 stanowi tkanina.

171 000

Na fig. 9-12 przedstawiono alternatywny przykład wykonania składnika gniazdowego 22, w którym strefę dystansową 32 stanowi sieć, siatka lub kratka geometryczna, płótno tapicerskie lub podobny wyrób. W stosowanym tu znaczeniu, terminy sieć, siatka, kratka geometryczna, płótno tapicerskie zazwyczaj odnoszą się do struktur składających się z żeberek, włókien, splotek lub podobnych elementów, w których połączenia elementów strukturalnych 42 pomiędzy sobą stanowią ich integralną część. (Jednakże zakresem niniejszego wynalazku objęte są również strefy dystansowe ze strukturami, w których połączenia nie są integralnymi częściami elementów strukturalnych) Dla uproszczenia, siatką będzie nazywany typ struktury pokazany na fig. 9-12.

W przedstawionych przykładach wykonania strefa dystansowa 32 w postaci siatki oddziela strefę sprzęgania 30 od podkładki 34. Haczyki 28 wchodzą w przestrzeni pomiędzy elementami strukturalnymi 42 siatki.

Elementy strukturalne 42 strefy dystansowej 32 w postaci siatki mogą być na tyle elastyczne, żeby rozstępowały się przed haczykami 28 komplementarnego składnika haczykowego 24. W alternatywnych przypadkach siatka 32 może być tak sztywna, ze uniemożliwia ruch tego typu Jeżeli elementy strukturalne 42 siatki 32 nie mogą się przemieszczać, to po prostu haczyki 28 nie będą w stanie wejść w przeznaczone dla nich obszary.

Strefa dystansowa 32 w postaci siatki może zawierać elementy strukturalne 42 tak małe, żeby mogły się sprzęgnąć z haczykami 28 komplementarnego składnika haczykowego 24 W innych rozwiązaniach alternatywnych elementy strukturalne 42 mogą być większe od szczeliny 41 wyznaczonej przez główki 38 haczyków 28, co uniemożliwia takie sprzęzenie

Zazwyczaj elementy strukturalne 42 siatki, biegnące w różnych kierunkach, będą miały w przybliżeniu taką samą średnicę. Natomiast na fig. 9-12 przedstawiono, dla czytelności rysunku, ze elementy strukturalne 42 siatki 32 zorientowane w różnych kierunkach mają różne średnice Na rysunku widać, ze elementy strukturalne 42 biegnące równolegle do płaszczyzny papieru mają nieco mniejszą średnicę od elementów strukturalnych 42 biegnących w kierunku do płaszczyzny papieru. Istnieje możliwość wytwarzania siatek o odpowiednich parametrach, w których elementy strukturalne mają różne średnice.

Na fig. 9-12 przedstawiono cztery przykłady możliwych kombinacji warstw materiału i spoin pomiędzy warstwami w przypadku kiedy strefę dystansową 32 stanowi siatka. We wszystkich przedstawionych na fig. 9-12 przykładach wykonania, strefa sprzęgania 30 jest wykonana z tkaniny albo z włókniny, natomiast podkładka 34 z folii. Istnieją dwa podstawowe środki wiążące 44 pokazane na fig. 9-12, jest to spajanie termiczno-ciśnieniowe i sklejanie za pomocą kleju nakładanego na obie strony straty dystansowej 32 w postaci siatki.

Na fig 9 przedstawiono składnik gniazdowy 22 składający się z włókninowej strefy sprzęgania 30 i foliowej podkładki 34, połączonych z siatką, pełniącą rolę strefy dystansowej 32, spoinami termiczno-ciśmeeiowymi. Na fig. 10 przedstawiono składnik gniazdowy 22 składający się z tkaninowej strefy sprzęgania 30, siatkowej strefy dystansowej 32 i foliowej podkładki 34, połączonych spoinami termiczeo-ciśmeeiowymi. Na fig 11 przedstawiono składnik gniazdowy 22 składający się z włókninowej strefy sprzęgania 30, siatkowej strefy dystansowej 32 oraz foliowej podkładki 34, spojonych za pomocą kleju. Na fig. 12 przedstawiono składnik gniazdowy 22 składający się z tkaninowej strefy sprzęgania 30, siatkowej strefy dystansowej 32, oraz foliowej podkładki 34 spojonych za pomocą kleju. Dla jeszcze innych przykładów wykonania można zastosować dowolne opisane tutaj typy materiałów i rodzaje środków wiążących 44.

Na fig. 13-18 przedstawiono szósty alternatywny przykład wykonania składnika gniazdowego 22 wyrobu chłonnego według niniejszego wynalazku. W szóstym alternatywnym przykładzie wykonania nie ma podkładki 34. Poszczególne strefy składnika gniazdowego uformowano układając jeden z materiałów stosowanych na strefę dystansową 32 na jednym z materiałów stosowanych na strefę sprzęgania 30, lub na odwrót, tworząc tym samym laminat. Następnie laminat ten jest składany ze sobą samym w taki sposób, ze materiał tworzący strefę dystansową styka się z inną częścią materiału tworzącego strefę dystansową Złożony w ten sposób laminat może być nastepnie połączony, w wyniku czego

171 000 powstaje składnik gniazdowy 22. (W procesie wytwarzania tego przykładu wykonanie zagięcia jest zorientowane zgodnie z kierunkiem maszynowym).

Jak widać na rysunkach, po złożeniu, materiał tworzący strefę dystansową 32 znajduje się w dwóch warstwach. Warstwa materiału tworzącego strefę dystansową 32 znajduje się pomiędzy warstwami materiału tworzącego strefę sprzęgania. Jedna z warstw materiału tworzącego strefę sprzęgania jest oznaczona liczbę 30, ponieważ stanowi strefę sprzęgania, natomiast drugą oznaczono liczbą 34, ponieważ stanowi podkładkę.

W wyniku przedstawionego procesu składania może powstać strefa dystansowa 32 o własnościach, w wyniku których będzie funkcjonowała w taki sposób jakby składała się z większej liczby elementów strukturalnych lub była bardziej wypiętrzona niż pojedyncza warstwa materiału tworzącego strefę dystansową 32 o ekwiwalentnej grubości. Sytuacja taka występuje, zwłaszcza wtedy kiedy materiał zastosowany na strefę dystansową 32 jest tkaniną lub włókniną, siatką, lub podobnym wyrobem (zazwyczaj bez luźnych cząstek). Skutkiem złożenia materiału jest zazwyczaj lekkie przesunięcie lub przemieszczenie różnych części materiału tworzącego strefę dystansową względem siebie w obszarze przejściowym pomiędzy złożonymi częściami. To znaczy, że występuje medopasowanie elementów strukturalnych w taki sposób, że nie są bezpośrednio zestrojone. Częstym skutkiem takiej sytuacji jest znaczny wzrost oporu stawianego przez składnik gniazdowy 22 podczas rozprzęgania haczyków komplementarnego składnika haczykowego 24.

Przedstawiony szósty przykład wykonania w postaci składanej może być realizowany w różnych kombinacjach, w zależności od materiału wybranego na odpowiednie strefy lub warstwy. Zaliczają się do nich, ale nie wyłącznie, wersje pokazane na rysunkach Zadaniem tych rysunków jest głównie pokazanie kilku przykładów możliwych struktur.

Na fig. 13 przedstawiono składnik gniazdowy 22, w którym do wyrobu strefy dystansowej 32 zastosowano włókninę, a do wyrobu strefy sprzęgania 30 inny typ włókniny. Przed złożeniem, laminat tworzy włóknina umieszczona na górnej powierzchni innej włókniny. Po złożeniu, składnik gniazdowy 22 zawiera włókninową strefę sprzęgania 30 i włókninową podkładkę 34 oraz umieszczone pomiędzy nimi dwie warstwy włókninowe, stanowiące materiał strefy dystansowej 32

Na fig 14 przedstawiono składnik gniazdowy 22, w którym do wyrobu strefy dystansowej 32 zastosowano włókninę, a do wyroby strefy sprzęgania 30 tkaninę Przed złożeniem, laminat tworzy włóknina umieszczona na górnej powierzchni tkaniny. Po złożeniu, składnik gniazdowy 22 zawiera tkaninową strefę sprzęgania 30 i tkaninową podkładkę 34 oraz umieszczone pomiędzy nimi dwie warstwy włókninowe, stanowiące materiał strefy dystansowej 32.

Na fig. 15 przedstawiono składnik gniazdowy 22, w którym do wyrobu strefy dystansowej 32 zastosowano materiał luźny, a do wyrobu strefy sprzęgania 30 włókninę. Przed złożeniem, laminat tworzy warstwa materiału luźnego umieszczona na górnej powierzchni włókniny. Po złożemu, składnik gniazdowy 22 zawiera włókninową strefę sprzęgania 30 i włókninową podkładkę 34 oraz umieszczony pomiędzy nimi materiał luźny.

Na fig 16 przedstawiono składnik gniazdowy 22, w którym do wyrobu strefy dystansowej 32 zastosowano materiał luźny, a do wyrobu strefy sprzęgania 30 tkaninę. Przed złożeniem laminat tworzy warstwa materiału luźnego umieszczona na górnej powierzchni tkaniny Po złożeniu, składnik gniazdowy 22 zawiera tkaninową strefę sprzęgania 30 i tkaninową podkładkę 34 oraz umieszczony pomiędzy nimi materiał luźny.

Na fig. 17 przedstawiono składnik gniazdowy 22, w którym do wyrobu strefy dystansowej 32 zastosowano siatkę, a do wyrobu strefy sprzęgania 30 włókninę. Przed złożeniem laminat tworzy siatka umieszczona na górnej powierzchni włókniny. Po złożeniu, składnik gniazdowy 22 zawiera włókninową strefę srzęgania 30 i włókninową podkładkę 34 oraz umieszczoną pomiędzy nimi siatkę o podwójnej grubości.

Na fig 17 przedstawiono składnik gniazdowy 22, w którym do wyrobu strefy dystansowej 32 zastosowano siatkę, a do wyrobu strefy sprzęgania 30 tkaninę. Przed złożeniem laminat tworzy siatka umieszczona na górnej powierzchni tkaniny. Po złożeniu, składnik gniazdowy 22

171 000 zawiera tkaninową strefę sprzęgania 30 i tkaninową podkładkę 34 oraz umieszczoną pomiędzy nimi siatkę o podwójnej grubości.

Istnieją jeszcze inne wersje szóstego przykładu wykonana z zakładkami

Istnieje możliwość skonstruowania przykładu wykonania, w którym składany jest tylko jeden z materiałów tworzących składnik gniazdowy. Przykład struktury tego typu, nie ograniczający pod żadnym względem, powstaje, jeżeli strefę dystansową 32 tworzą luźne cząstki, a strefa sprzęgania jest wykonana z włókniny. W takiej sytuacji luźne cząstki można rozmieścić tylko na połowie szerokości włókniny. Pozostała połowa włókniny może być założona na górną powierzchnię luźnych cząstek. W takim przypadku powstaje składnik gniazdowy, w którym tylko jeden z materiałów jest założony,

Natomiast w innej wersji takiego przykładku wykonania można zamiast mego założyć materiał tworzący górną warstwę laminatu. Na przykład, na górnej powierzchni tkaniny można umieścić włókninę Włóknina może być dwukrotnie szersza od tkaniny. Następme włókninę można założyć na jej własną górną powierzchnię i przymocować do tkaniny tworząc składnik gniazdowy.

Możliwe są liczne inne warianty. Na przykład, warstwa załozona może być warstwą środkową. W związku z tym szósty przykład wykonania może być dowolnym przykładem wykonania, w którym co najmniej jedna z warstw jest zakładana Wszystkie wersje tego typu można zrozumieć na podstawie powyższego opisu i pokazanych na rysunkach przykładów.

Na fig. 19-24 przedstawiono siódmy alternatywny przykład wykonania składnika gniazdowego elementu łączącego wyrobu chłonnego według niniejszego wynalazku. W siódmym alternatywnym przykładzie wykonania, zamiast foliowej podkładki zastosowano warstwę tego samego materiału z jakiego została wykonana strefa sprzęgania 30. W zależności od materiału wybianego na odpowiednie strefy lub warstwy można tworzyć różne kombinacje stanowiące warianty siódmego przykładku wykonania. Zaliczają się do nich, ale nie wyłącznie, wersje pokazane na rysunkach. Jak poprzednio, zadaniem tych rysunków jest głównie pokazanie kilku przykładów.

Na fig 19 przedstawiono wersję siódmego przykładu wykonania, w którym składnik gniazdowy zawiera wypiętrzoną włókninę umieszczoną pomiędzy dwiema warstwami włókniny o mniejszym wypiętrzeniu Na fig. 20 przedstawiono weisję siódmego przykładu wykonania, w której składnik gniazdowy 22 zawiera wypiętrzoną włókninę stanowiącą warstwę środkową pomiędzy dwiema warstwami tkaniny. Na fig 21 przedstawiono wersję siódmego przykładu wykonania, w której składnik gniazdowy 22 zawiera luźny materiał tworzący warstwę środkową pomiędzy dwiema warstwami włókniny. Na fig. 22 przedstawiono wersję siódmego przykładu wykonania, w której składnik gniazdowy 22 zawiera luźny materiał stanowiący warstwę środkową pomiędzy dwiema warstwami tkaniny. Na fig 23 przedstawiono wersję siódmego przykładu wykonania, w której składnik gniazdowy 22 zawiera siatkę stanowiącą warstwę środkową pomiędzy dwiema warstwami włókniny. Na fig. 24 przedstawiono wersję siódmego przykładu wykonania, w której składnik gniazdowy 22 zawiera siatkę stanowiącą warstwę środkową pomiędzy dwiema warstwami tkaniny

Należy rozumieć, ze opisane powyżej przykłady wykonania wielowarstwowego składnika gniazdowego 22 przedsiawiono wyłącznie dla celów ilustracyjnych. Oczywiście, istnieje wiele możliwych kombinacji opisanych tu różnych stref lub warstw. Zasadę tworzenia tych kombinaji można zrozumieć na podstawie zamieszczonego powyżej opisu i przykładów pokazanych na rysunku Natomiast pokazane na rysunkach wybrane przykłady wykonania wielowarstwowego składnika gniazdowego 22 nie wyczerpują wszystkich możliwych rozwiązań konstrukcyjnych.

Niniejszy wynalazek umożliwia uzyskanie wyrobów chłonnych z tanimi składnikami gniazdowymi rozłączalnych elementów łączących. Składnik gniazdowy 22 jest również ekonomiczniejszy pod względem zużycia materiałów od istniejących elementów łączących, co wynika ze zmniejszenia zużycia drogich materiałów oraz skonstruowania go w taki sposób, ze różne funkcje, realizowane przez konwencjonalne składniki pętelkowe, realizują oddzielne warstwy. Każda warstwa lub strefa mapewne pożądane cechy indywidualne, dzięki którym może sprzęgać się z haczykami komplementarnego składnika haczykowego i przytrzymywać je

Strefa pierwsza, strefa sprzęgania 30, przyjmuje i sprzęga się z co najmniej pewną częścią haczyków komplementarnego składnika haczykowego. Strefa druga, strefa dystansowa 32, zapewnia haczykom odpowiednie miejsce, które mogą zająć po przejściu przez strefę sprzęgania Podkładka 34 stanowi element nośny dla stref sprzęgania i dystansowej, 3θ 1 32. Ponieważ strefa dystansowa 32 nie musi wykonywać funkcji związanych ze sprzęganiem się z haczykami, więc może być wykonana z tańszych materiałów Takie rozwiązanie różni się od zastosowanego w istniejących składnikach pętelkowych, w których cała struktura składnika pętelkowego jest wykonana z tego samego, stosunkowo drogiego, materiału.

Składnik gniazdowy 22 jest lepiej dostosowany do wyrobów jednorazowego użytku, ponieważ element łączący na wyrobach tego typu jest otwierany i zamykany znaczme mniejszą liczbę razy mz podobne elementy na wyrobach wielokrotnego użytku. Generalnie biorąc, wytrzymałość składnika gniazdowego 22 powinna być tak dobrana, zeby umożliwiał realizację ograniczonej liczby operacji zamykania (na przykład, maksymalnie około 10-20 operacji zamykania).

Wytrzymałość składnika gniazdowego 22 można zwiększyć, zwiększając średnicę lub numer denier elementów strukturalnych w strefie sprzęgania 30, silniej mocując elementy strukturalne do podkładki 34 lub zwiększając gęstość elementów strukturalnych w stosunku do liczby haczyków 28. Ale wszystkie te zmiany zwiększają również koszty składnika gniazdowego 22.

Składnik gniazdowy 22 można również stosować w kombinacji z tańszymi składnikami haczykowymi z bardziej kruchymi haczykami. W takich przypadkach, korzystnie, rozprzęgmęcie mechanicznego sprzęzenia pomiędzy haczykami, a elementami strukturalnymi nie odbywa się poprzez wyginanie haczyków, ale wskutek pękania elementów strukturalnych składnika gniazdowego 22, które mogą również służyć w roli mechanizmu awaryjnego umożliwiającego rozprzęgnięcie haczyków podczas otwierania elementu łączącego.

Komplementarny składnik haczykowy 24 pokazano na kilku rysunkach.

W stosowanym tu znaczeniu, termin składnik haczykowy jest używany do oznaczenia części elementu łączącego 20 zaopatizonej w elementy sprzęgające, takie jak haczyki 28 Znaczenie terminu haczyk nie jest ograniczone pojęciowo w tym sensie, że elementy sprzęgające mogą mieć dowolny kształt znany w technice pod warunkiem, że są przystosowane do sprzęgania się z komplementarnym pętelkowym materiałem łączącym lub ze składnikiem gniazdowym 22 wyrobu chłonnego według niniejszego wynalazku.

Składnik haczykowy 24 składa się z podstawy 26 z pierwszą powierzchnią 27 i drugą powierzchnią 29, i licznych elementów sprzęgających 28 wystających z pierwszej powierzchni 27 podstawy 26. Pokazano, ze każdy z elementów sprzęgających 28 składa się, korzystnie, z trzonu 40 osadzonego jednym końcem w podstawie 26 oraz powiększonej główki 38, znajduj ącej się na przeciwległym końcu trzonu 40 w stosunku do podstawy 26.

Składniki haczykowe 24 używane z wielowarstwowym składnikiem gniazdowym 22 mogą być wykonane z konwencjonalnych, dostępnych w handlu, materiałów do ich wyrobu. Ale składnik haczykowy 24 nie musi być wykonany wyłącznie z konwencjonalnych materiałów z giętkimi, sprężystymi haczykami. Składniki haczykowe o odpowiednich własnościach mogą mieć również tańsze, bardziej kruche haczyki.

Składniki haczykowe 24, stosowane z wielowarstwowym składnikiem gniazdowym 22, mogą mieć haczyki 28 zaopatrzone w stępione główki 38. Stępioną część główek 38 haczyków 28 oznaczono na fig. 4B jako wierzchołek 39. Wierzchołek 39 jest pierwszym elementem stykającym się z składnikiem gniazdowym 22 wyrobu chłonnego według niniejszego wynalazku po umieszczeniu składnika gniazdowego 22 i komplementarnego składnika haczykowego 24 w taki sposób, ze stykają się powierzchniami. Część ta jest określana jako wierzchołek haczyka 28, ponieważ jest najbardziej odległa od podstawy 26 składnika haczykowego 24 w kierunku prostopadłym. W stosowanym tu znaczeniu, termin stępiony oznacza, że wierzchołek ten jest tak obrobiony, że tworzy krawędź lub punkt bez ostrych elementów. Wierzchołek 39 haczyka 28 ze stępioną główką może mieć na ogół kształt zaokrąglony, płaski lub dowolny inny, nie zakończony ostrzem.

Zatem składnik gniazdowy 22 elementu łączącego wyrobu chłonnego według mniejszego wynalazku nie wymaga stosowania specjalnych, sztywnych, ostrych haczyków, co jednak nie wyklucza stosowania go z haczykami o wszelkich możliwych kształtach, wyłącznie z takimi ostro zakończonymi.

Składnik haczykowy 24 o odpowiednich własnościach może zawieiać dużą liczbę profilowanych elementów sprzęgających wystających z podkładki z tkaniny. Elementy sprzęgające mogą mieć dowolny, znany w technice kształt, taki jak haczyki, kształt litery T, grzybki lub każdy inny Szczególnie korzystny składnik haczykowy ujawniono w opisie patentowym Stanów Zjedn. Ameryki nr 4 846 815, zatytułowanym Pielucha jednorazowego użytku z usprawnionym elementem łączącym, patentu udzielono 11 lipca 1989 C. L Scnppsowi Kolejny, szczególnie korzystny składnik haczykowy, ujawniono w publikacji europejskiego zgłoszenia patentowego pod numerem 0 381 087 Al, zatytułowanego Rozłączalny mechaniczny element łączący i sposób jego wytwarzania, opublikowanego 8 sierpnia 1990 przez Denmsa A. Thomasa.

Składnik haczykowy 24 może być wykonany z wielu materiałów. Do nadających się do tego celu materiałów należą, ale nie wyłącznie, paliamid, poliester, polipropylen lub dowolna ich kombinacja ze sobą albo z innymi materiałami

Jak juz wspomniano, z wielkości główek 38 haczyków 28 wynika wielkość wolnego miejsca niezbędnego pomiędzy elementami strukturalnymi stref sprzęgania i dystansowej 30 i 32. Poniżej przedstawiono kilka nie zobowiązujących przykładów wymiarów haczyków 28, które można zastosować ze składnikiem gniazdowym 22 wyrobu chłonnego według niniejszego wynalazku.

W jednym ze składników haczykowych 24 o odpowiednich własnościach zastosowano haczyki 28 w kształcie litery T o następujących wymiarach. Długość 1 główki około 1 mm; szerokość około 0,2 mm; i wysokość hi około 0,3 mm. W przypadku zastosowania składnika haczykowego tego typu, wymiary otworków pomiędzy elementami strukturalnymi w strefie sprzęgania i dystansowej, 30 i 32 powinny być (lub elementy strukturalne powinny łatwo rozsuwać się na taką odległość nie będąc przebijane) nieco większe od około 0,2 mm na około 1 mm. Grubość strefy dystansowej 32 powinna być większa niż około 0,3 mm.

Inny składnik haczykowy 24 o odpowiednich własnościach ma haczyki 28 o kształcie odwróconej litery J. (Haczyki 28 takiego składnika haczykowego 24 można również określać jako podobne do laseczek z cukierkami). W innych wariantach taki haczyk może być podobny do odwróconej dużej litery L Haczyki tego typu mogą mieć następujące wymiary: długość 1 główki około 0,5 mm; szerokość około 0,2 mm, i wysokość hi około 0,3 mm. Zatem w przypadku stosowania składnika haczykowego tego typu wymiary otworków pomiędzy elementami strukturalnymi w strefie sprzęgania i dystansowej, 30 i 32 powinny być (lub elementy strukturalne powinny łatwo rozsuwać się na taką odległość nie będąc przebijane) nieco większe od około 0,2 mm na około 0,5 mm. Grubość strefy dystansowej 32 powinna być większa niż około 0,3 mm.

Jeszcze inne składniki haczykowe 24 mogą mieć haczyki mniejsze o 1/2 do 1/4, a nawet jeszcze bardziej, od haczyków opisanych powyżej.

Fig.4 '36

Fig.4 B

171 000

Fi-.5B

42'

Fig. 6

Fis. 5 C

Fig. 8

Fig. 10

171 000

Fig. 11

Fig. 12

171 000

ίΤ, ο > «, „ * » » » » λ

Fig. 15

Fig. 14 ο ο ο Ο_{0 0} a » _β » » _β » _β β _β» β »/

Λ α ο_, ° ο , a ο , a ο ί—

Fig. 16 •34

ίΜ Μ~ΜΓ ssr-ssr-guu —30 ,-32

Fig. 17

Fig. 18

171 000

Fig. 19

Fig. 20

Fig. 23

Fig. 24

171 000

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 6,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1 Wyrób chłonny jednorazowego użytku z elementem łączącym, zawierający część główną z powierzchnią wewnętrzną, powierzchnią zewnętrzną, krawędziami podłużnymi, krawędziami końcowymi oraz pierwszym i drugim obszarem taliowym, przy czym część główna zawiera przepuszczalną dla płynów warstwę górną, nieprzepuszczalną dla płynów podkładkę połączoną z warstwą górną i rdzeń chłonny położony pomiędzy warstwą górną i podkładką oraz mechaniczny element łączący umieszczony na części głównej typu, w którym haczyki o stępionych główkach na jednej z powierzchni łączących tworzą połączenie poprzez rozłączne splątanie z gniazdowym regionem przyjmującym na drugiej powierzchni łączącej, znamienny tym, ze gniazdowy składnik elementu łączącego stanowi wielostrefowy składnik zawierający pierwszą strefę sprzęgania (30) z wstęgi pierwszego materiału włókninowego o gramaturze od około 8,5 do około 18 g/metr², składającego się z włókien o numerze denier od około 2 do około 15, drugą strefę dystansową (32) z wstęgi drugiego materiału włókninowego o gramaturze od około 8,5 do około 36 g/metf, składającego się z włókien o numerze denier od około 2 do około 15, oraz podkładkę (34) sąsiadującą ze wspomnianym drugim materiałem włókninowym, przy czym pierwszy materiał włókninowy i drugi materiał włókninowy są przytrzymywane w miejscu względem podkładki (34) za pomocą drugiego materiału włókninowego, znajdującego się pomiędzy pierwszym materiałem włókninowym a podkładką (34).
2 Wyrób chłonny według zastrz. 1, znamienny tym, że druga strefa dystansowa (32) jest sprężysta
3 Wyrób chłonny według zastrz. 1, znamienny tym, ze włókna stanowiące wstęgę pierwszego materiału włókninowego są w zasadzie równoległe do podłużnych krawędzi (60) wyrobu.
4. Wyrób chłonny jednorazowego użytku z elementem łączącym, zawierający część główną z powierzchnią wewnętrzną, powierzchnią zewnętrzną, krawędziami podłużnymi, krawędziami końcowymi oraz pierwszym i drugim obszarem taliowym, przy czym część główna zawiera przepuszczalną dla płynów warstwę górną, nieprzepuszczalną dla płynów podkładkę połączoną z warstwą górną i rdzeń chłonny położony pomiędzy warstwą górną i podkładką oraz mechaniczny element łączący umieszczony na części głównej typu, w którym haczyki o stępnionych główkach na jednej z powierzchni łączących tworzą połączenie poprzez rozłączne splątanie z gniazdowym regionem przyjmującym na drugiej powierzchni łączącej, znamienny tym, ze gniazdowy składnik elementu łączącego stanowi wielostrefowy składnik zawierający pierwszą strefę sprzęgania (30) pierwszego materiału włókninowego z włókien ciągłych zorientowanych w jednym kierunku, przy czym materiał włókninowy ma gramaturę od około 8,5 do około 18 g/metr²1 składa się z włókien o numerze denier od około 2 do około 6, drugą strefę dystansową (32) drugiego materiału włókninowego z przypadkowo zorientowanych, pomarszczonych włókien, przy czym drugi materiał włókninowy ma gramaturę od około 8,5 do około 36 g/met? 1 składa się z włókien o długości od około 1 cm do około 13 cm o numerze denier od około 6 do około 15, które są pomarszczone z częstością marszczenia co najmniej około 4 zmarszczek na centymetr, foliową podkładką (34) sąsiadującą z drugim materiałem włókninowym, przy czym pierwszy materiał włókninowy i drugi materiał włókninowy są przytrzymywane w miejscu względem podkładki (34) za pomocą drugiego materiału włókninowego, znajdującego się pomiędzy pierwszym materiałem włókninowym a podkładką, oraz pierwszy i drugi materiał włókninowy w połączeniu mają gramaturę od około 18 do około 42 g/metr .
5 Wyrób chłonny według zastrz. 4, znamienny tym, że druga strefa dystansowa (32) jest sprężysta.
6. Wyrób chłonny według zastrz. 4, znamiznny tym, że włókna pierwszego materiała włókninowego są w zasadzie równoległe do podłużnych krawędzi (60) wyrobu.

171 000
7. Wyrób chłonny jednorazowego użytku z elementem łączącym zawieraj ący część główną z powierzchnią wewnętrzną, powierzchnią zewnętrzną, krawędziami podłużnymi, krawędziami końcowymi oraz pierwszym i drugim obszarem taliowym, przy czym część główna zawiera przepuszczalną dla płynów podkładkę połączoną z warstwą górną i rdzeń chłonny położony pomiędzy warstwą górną i podkładką oraz mechaniczny element łączący umieszczony na części głównej typu, w którym haczyki o stępionych główkach na jednej z powierzchni łączących tworzą połączenie poprzez rozłączne splątanie z gniazdowym regionem przyjmującym na drugiej powierzchni łączącej, znamienny tym, że gniazdowy składnik elementu łączącego stanowi wielostrefowy składnik zawierający strefę sprzęgania (30), która zawiera pierwszy materiał z co najmniej jednym elementem strukturalnym, przy czym pierwszy materiał dostarcza liczne otworki dla przyjęcia haczyków bez wymuszonego przebijania przez nie pierwszego materiału, strefę dystansowaną (32) zapewniającą miejsce dla co najmniej części haczyków po przejściu haczyków przez strefę sprzęgania (30), przy czym w strefie dystansowej (32) znajduje się drugi materiał, oraz strefa sprzęgania (30) i strefa dystansowa (32) są utrzymywane w miejscu względem podłoża za pomocą strefy dystansowej (32), znajdującej się pomiędzy strefą sprzęgania (30) a podłożem.
8. Wyrób chłonny według zastrz. 7, znamienny tym, że strefa sprzęgania (30) zawiera pierwszy materiał wybrany z grupy składającej się z materiału włókninowego, złożonego z licznych włókien, w którym pomiędzy włóknami uformowane są szczeliny; tkaniny, złożonej z licznych nitek przędzy, pomiędzy którymi istnieją szczeliny; siatki, złożonej z licznych element tów strukturalnych, pomiędzy którymi istnieją szczeliny; perforowanej folii z perforacjami w postaci szczelin w tej folii oraz pianki, posiadającej szczeliny; a strefa dystansowa (32) zawiera drugi mateuał wybrany z grupy składającej się z co najmniej jednego materiału włókninowego, co najmniej jednej warstwy tkaniny, co najmniej jednej warstwy siatki i licznych luźnych cząstek zaś podłoże zawiera materiał wybrany z grupy składającej się z folii, materiału włókninowego i tkaniny.
9. Wyrób chłonny według zastrz. 7, znamienny tym, że drugi materiał jest sprężysty.
10. Wyrób chłonny według zastrz. 8, znamienny tym, ze włókna stanowiące pierwszy materiał włókninowy są w zasadzie równoległe do krawędzi podłużnych (60) wyrobu

Wynalazek dotyczy wyrobu chłonnego jednorazowego użytku z elementem łączącym. Chodzi tu, zwłaszcza o wyrób chłonny z elementem łączącym zawierającym składnik gniazdowy

Znane są powszechnie wyroby chłonne zawierające rozłączalne elementy łączące z haczykami i pętelkami, zwłaszcza wyroby chłonnejednorazowego użytku. Elementy łączące tego typu zapewniają rozłączalne połączenie ze sobą dwóch lub więcej wyrobów albo kilku powierzchni tego samego wyrobu. W pewnych wyrobach chłonnych łączniki rozłączalne tego typu wyparły tradycyjne sprzączki, zamki błyskawiczne, guzki, zatrzaski, ściągacze i połączenie zszywane.

W jednym z popularnych typów szeroko stosowanych łączników mechanicznych, połączenie rozłączalne powstaje na zasadzie mechanicznej. Elementy łączące tego typu opisano szczegółowo w opisach patentowych Stanów Zjedn. Ameryki o numerach. 2 117 437, 3 009 235; 3 266 113; 3 550 837; 4 169 303; i 4 984 339.

Łączniki te składają się z dwóch składników, części wtykowej i części gniazdowej. Część wtykowa i gniazdowa są często określane jako, odpowiednio, haczykowa i pętelkowa Część haczykowa jest wykonana z tkaniny z duzą liczbą sprężystych, wystających ku górze elementów w kształcie haczyków. Natomiast część gniazdowa elementu łączącego jest wykonana z tkaniny, z której powierzchni wystaje ku górze duża liczba pętelek. Po dociśnięciu do siebie obu, zwróconych ku sobie odpowiednimi powierzchniami, składników - haczykowego i pętelkowego - w celu zamknięcia łącznika, haczyki i pętelki sprzęgają się ze sobą, wskutek czego pomiędzy poszczególnymi haczykami i pętelkami powstaje duża liczba połączeń mechanicznych.

171 000

Po powstaniu tych połączeń oba składniki nie mogą być w zasadzie rozłączone w normalnych warunkach. Wynika to z trudności związanych z rozdzieleniem składników drogą równoczesnego rozłączenia wszystkich haczyków. Natomiast poprzez stopniowe wywieranie siły odrywającej na składniki można je łatwo rozdzielić. Ponieważ haczyki są wykonane z materiału sprężystego, więc pod działaniem siły odrywającej łatwo otwierają się i wychodzą z pętelek

Elementy łączące tego typu są bezpiecznymi urządzeniami zamykającymi w wyrobach chłonnych. Jednakże stosowanie znanych elementów łączących tego typu w wyrobach jednorazowego użytku jest ograniczone ze względu na ich stosunkowo wysoki koszt. Głównym powodem ich wysokiego kosztu są wysokie koszty produkcji Takie wysokie koszty wytwarzania wynikają z tego, ze wyroby te składają się zarówno z elementów z haczykami jak i pętelkami.

Tradycyjny, powszechnie stosowany sposób wytwarzania składników, haczykowego i pętelkowego, polega na wytwarzaniu tkaniny z dużą liczbą wystających z niej na zewnątrz pętelek. Pętelki te uzyskuje się poprzez tkanie materiału wyjściowego zawierającego dodatkowe nitki przeznaczone na pętelki, albo wytwarzanie pętelek w tkaninie techniką dziania. Inny sposób wytwarzania elementów haczykowych i pętelkowych polega na wytwarzaniu pętelek poprzez plisowanie lub fałdowanie. Składniki haczykowe do takich elementów łączących są zazwyczaj wytwarzane poprzez przecinanie pętelek. Przecięte pętelki służą następnie jako haczyki w składnikach haczykowych.

Produkcja łączących materiałów haczykowych i pętelkowych takimi, stosunkowo powolnymi, sposobami jest na ogół kosztowna. Składniki haczykowe i pętelkowe do takich elementów łączących są również zazwyczaj wytwarzane z takiego samego, stosunkowo drogiego materiału Na ogół składnik haczykowy jest wytwarzany ze stosunkowo drogiego materiału, ponieważ musi być sprężysty, co umożliwia haczykom odłączanie się od składnika pętelkowego podczas otwierania elementu łączącego. Konwencjonalne pętelkowe materiały łączące są na ogół wytwarzane w całości z jednego materiału. Materiał taki jest na ogół stosunkowo drogi, ponieważ musi być odpowiednio wytrzymały, żeby haczyki nie rozłączały się pod wpływem sił działających na element łączący.

Podejmowano kilka prób wykonania alternatywnych typów składników gniazdowych do elementów łączących, ale miały one liczne wady.

Jedną z takich prób ujawniono w opisie patentowym Stanów Zjedn. Ameryki nr 3 708 833, patent udzielony 9 stycznia 1973 Ribichowi i innym W opisie patentowym Ribicha i innych ujawniono rozłączalny element łączący ze składnikiem gniazdowym w postaci siatkowej pianki poliuretanowej przymocowanej do warstwy podłożowej. Wadą składnika gniazdowego według opisu patentowego Ribicha i innych jest niewystarczająca zazwyczaj liczba otworków w piance, w które mogą wchodzić haczyki z konwencjonalnych składników haczykowych. Ponadto wytwarzalność pianki siatkowej nie jest wystarczająca do utrzymania takich haczyków, kiedy na elementów łączący działają siły. Poza tym technologia wytwarzania pianki siatkowej jest stosunkowo droga

W opisie patentowym Stanów Zjedn. Ameryki nr 3 905 071, patent udzielony 16 września 1975 Brumlikowi, ujawniono przeciskany element samozaciskowy. Wydaje się, że element ujawniony w opisie patentowym Brumlika nie nadaje się do rozłączalnych elementów łączących wyrobów chłonnych, w których stosowane są konwencjonalne komplementarne składniki haczykowe z haczykami sprężystymi. Ujawniony w opisie patentowym Brumlika element łączący jest przeznaczony do łączenia jednego lub kilku arkuszy materiału pomiędzy członem zaciskowym a gniazdowym W ujawnionym opisie patentowym Brumlika członie zaciskowym znajdują się sztywne elementy w kształcie igieł służące do zaciskania. Takie, przypominające igły, elementy nie nadają się do elementów łączących stosowanych w wyrobach chłonnego jednorazowego użytku. Wydaje się zatem, ze ujawnione w opisie patentowym Brumlika rozwiązanie może być wykorzystane tylko w tych urządzeniach łączących, w których zastosowano elementy zaciskowe przystosowane do wchodzenia i przechodzenia przez kilka arkuszy materiału i zatrzaskiwania się w członie gniazdowym.

171 000

A zatem potrzebny jest wyrób chłonny jednorazowego użytku z elementem łączącym, zwłaszcza tanim elementem łączącym działającym w sposób porównywalny z dużo droższymi, dostępnymi w handlu elementami łączącymi.

Celem niniejszego wynalazku jest dostarczenie wyrobu chłonnego, z elementem łączącym zawierającym składnik gniazdowy, który może być używany zarówno z dostępnymi w handlu składnikami haczykowymi z haczykami sprężystymi, jak i z tańszymi składnikami haczykowymi z haczykami bardziej kruchymi od obecnie stosowanych.

Wyrób chłonny jednorazowego użytku z elementem łączącym zawierający część główną z powierzchnią wewnętrzną, powierzchnią zewnętrzną, krawędziami podłużnymi, krawędziami końcowymi oraz pierwszym i drugim obszarem taliowym, przy czym część główna zawiera przepuszczalną dla płynów warstwę górną, nieprzepuszczalną dla płynów podkładkę połączoną z warstwą górną i rdzeń chłonny położony pomiędzy warstwą górną i podkładką oraz mechaniczny element łączący umieszczony na części głównej typu, w którym haczyki o stępionych główkach na jednej z powierzchni łączących tworzą połączenie poprzez rozłączne splątanie z gniazdowym regionem przyjmującym na drugiej powierzchni łączącej, odznacza się według wynalazku tym, ze gniazdowy składnik elementu łączącego stanowi wielostrefowy składnik zawierający· pierwszą strefę z wstęgi pierwszego materiału włókninowego o gramaturze od około 8,5 do około 18 g/metr², składającego się z włókien o numerze denier od około 2 do około 15;

drugą strefę z wstęgi drugiego materiału włókninowego o giamaturze od około 8,5 do około 36 g/metr2, składającego się z włókien o numerze denier od około 2 do około 15, oraz podkładkę sąsiadującą ze wspomnianym drugim materiałem włókninowym, przy czym pierwszy materiał włókninowy i drugi materiał włókninowy są przytrzymywane w miejscu względem podkładki za pomocą drugiego materiału włókninowego, znajdującego się pomiędzy wspomnianym pierwszym materiałem włókninowym a podkładką.

Korzystnie druga strefa jest sprężysta.

Korzystnie włókna stanowiące wstęgę pierwszego materiału włókninowego są w zasadzie równoległe do podłużnych krawędzi wyrobu

Wyrób chłonny jednorazowego użytku z elementem łączącym zawierający część główną z powierzchnią wewnętrzną, powierzchnią zewnętrzną, krawędziami podłużnymi, krawędziami końcowymi oraz pierwszym i drugim obszarem taliowym, przy czym część główna zawiera przepuszczalną dla płynów warstwę górną, nieprzepuszczalną dla płynów podkładkę połączoną z warstwą górną i rdzeń chłonny położony pomiędzy warstwą górną i podkładką oraz mechaniczny element łączący umieszczony na części głównej typu, w którym haczyki o stępionych główkach na jednej powierzchni łączących tworzą połączenie poprzez rozłączne splątanie z gniazdowym regionem przyjmującym na drugiej powierzchni łączącej, odznacza się według wynalazku tym, ze gniazdowy składnik elementu łączącego stanowi wielowarstwowy składnik zawierający, pierwszą warstwę pierwszego materiału włókninowego z włókien ciągłych zorientowanych w jednym kierunku, przy czym materiał włókninowy ma gramaturę od około 8,5 do około 18 g/metr²1 składa się z włókien o numerze denier od około 2 do około 6;

drugą warstwę drugiego materiału włókninowego z przypadkowo zorientowanych, pomarszczonych włókien, przy czym drugi materiał włókninowy ma gramaturę od około 8,5 do około 36 g/metr21 składa się z włókien o długości od około 1 cm do około 13 cm o numerze denier od około 6 do około 15, które są pomarszczone z częstością marszczenia co najmniej około 4 zmarszczek na centymetr;

foliową podkładkę sąsiadującą z drugim materiałem włókninowym, przy czym pierwszy materiał włókninowy i drugi materiał włókninowy są przytrzymywane w miejscu względem podkładki za pomocą drugiego materiału włókninowego, znajdującego się pomiędzy pierwszym materiałem włókninowym a podkładką; oraz pierwszy i drugi materiał włókninowy w połączeniu mają gramaturę od około 18 do około 42 g/metr2.

Korzystnie druga warstwa jest sprężysta.

171 000

Korzystnie włókna pierwszego materiału włókninowego są w zasadzie równoległe do podłużnych krawędzi wyrobu.

Wyrób chłonny jednorazowego użytku z elementem łączącym zawierający część główną z powierzchnią wewnętrzną, powierzchnią zewnętrzną, krawędziami podłużnymi, krawędziami końcowymi oraz pierwszym i drugim obszarem taliowym, przy czym część główna zawiera przepuszczalną dla płynów warstwę górną, nieprzepuszczalną dla płynów podkładkę połączoną z warstwą górną i rdzeń chłonny położony pomiędzy warstwą górną i podkładką oraz mechaniczny element łączący umieszczony na części głównej typu, w którym haczyki o stępionych główkach na jednej z powierzchni łączących tworzą połączenie poprzez rozłączne splątanie z gniazdowym regionem przyjmującym na drugiej powierzchni łączącej, odznacza się według wynalazku tym, że gniazdowy składnik elementu łączącego stanowi wielostrefowy składnik zawierający:

strefę sprzęgania, która zawiera pierwszy materiał z co najmniej jednym elementem strukturalnym, przy czym pierwszy materiał dostarcza liczne otworki dla przyjęcia haczyków wymuszonego przebijania przez nie pierwszego materiału, strefę dystansową zapewniającą miejsce dla co najmniej części haczyków po przejściu haczyków przez strefę sprzęgania, przy czym w strefie dystansowej znajduje się drugi materiał, oraz strefa sprzęgania i strefa dystansowa są utrzymywane w miejscu względem podłoża za pomocą strefy dystansowej znajdującej się pomiędzy strefą sprzęgania a podłożem.

Korzystnie strefa sprzęgania zawiera pierwszy materia! wybrany z grupy składającej się z materiału włókninowego, złożonego z licznych włókien, w którym pomiędzy włóknami uformowane są szczeliny, tkaniny złożonej z licznych nitek przędzy, pomiędzy którymi istnieją szczeliny siatki, złożonej z licznych elementów strukturalnych, pomiędzy którymi istnieją szczeliny, perforowanej folii z perforacjami w postaci szczelin w tej folii, oraz pianki, posiadającej szczeliny, a strefa dystansowa zawiera drugi materiał wybrany z grupy składającej się z co najmniej jednego materiału włókninowego, co najmniej jednej warstwy tkaniny, co najmniej jednej warstwy siatki i licznych luźnych cząstek zaś podłoże zawiera materiał wybrany z grupy składającej się z folii, materiału włókninowego i tkaniny.

Korzystnie drugi materiał jest sprężysty.

Korzystnie włókna stanowiące pierwszy materiał włókninowy są w zasadzie równoległe do krawędzi podłużnych wyrobu.

Przedmiotem niniejszego wynalazku jest wyrób chłonny jednorazowego użytku z wielowarstwowym lub wielostrefowym składnikiem gniazdowym przystosowanym do sprzęgania się z komplementarnym składnikiem haczykowym, stanowiącym część rozłączalnego elementu łączącego. Składnik gniazdowy sprzęga się ze składnikiem haczykowym, zaopatrzonym w pojedyncze haczyki ze stępionymi główkami W składniku gniazdowym nie muszą znajdować się pojedyncze pętelki typu konwencjonalnego Typowo, haczyki sprzęgają się z elementami w składniku gniazdowym o stosunkowo płaskiej powierzchni, tej która jest zwrócona na zewnątrz.

Składnik gniazdowy składa się z co najmniej dwóch, a korzystnie z trzech, warstw lub stref. Każda strefa ma pewne odpowiednie cechy charakterystyczne umożliwiaj ące jej sprzęganie i zaczepianie z haczykami komplementarnymi składnika haczykowego. Są to: strefa pierwsza (strefa sprzęgania), strefa druga (strefa dystansowa) oraz podkładka. Strefa sprzęgania może być wykonana z tkaniny, włókniny, lub dowolnego innego materiału z włóknami, splotkami lub podobnymi elementami, z którymi mogą sprzęgać się haczyki składnika haczykowego. Pomiędzy tymi włóknami powinna być odpowiednia przestrzeń umożliwiająca przejście haczyków. Strefa dystansowa może być wykonana z dowolnego, odpowiedniego do tego celu materiału, zapewniającego haczykom odpowiednią przestrzeń, w którą mogą wejść po przejściu przez strefę sprzęgania. Strefa dystansowa może być wykonana z tego samego typu materiału'co strefa sprzęgania, albo też z zupełnie innego. Przykładowo, w jednym z alternatywnych rozwiązań strefa dystansowa może składać się z luźnych cząstek. Korzystnie, strefa dystansowa może być wykonana z materiału o dużej grubości, zapewniającego odpowiednio dużo miejsca na trzony i

171 000 główki haczyków. Podkładka sąsiaduje ze strefą dystansową. Podkładka stanowi strukturę nośną dla strefy sprzęgania i dystansowej

W jednym z przykładów wykonania strefa sprzęgania jest wykonana z pierwszej włókniny o gramaturze od około 8,5 do około 18 g/metr² z włóknami o numerze denier od około 2 do około 6, strefa dystansowa jest wykonana z drugiej włókniny o gramaturze od około 8,5 do około 36 g/metr² z włóknami o numerze denier od około 6 do około 15; przy czym strefa sprzęgania i dystansowa są przytrzymywane w miejscu względem podkładki z folii w taki sposób, że strefa dystansowa znajduje się pomiędzy strefą sprzęgania a podkładką.

Dzięki takiemu usytuowaniu warstw koszt składnika gniazdowego, a więc i całego wyrobu chłonnego jednorazowego użytku jest niższy Strefa dystansowa może być wykonana z tańszych materiałów, co eliminuje konieczność wykonywania całego elementu gniazdowego z tego samego, stosunkowo drogiego materiału. Składnik gniazdowy może być również wytwarzany tańszą technologią laminowania, a nie technikami konwencjonalnymi, takimi jak tkanie, dzianie, plisowanie lub fałdowanie.