PL171296B1 - Roof ridge sealing tape - Google Patents

Abstract

1. Tasma do uszczelniania kalenicy z dwoma, przebiegajacymi faliscie w kierunku wzdluznym, pasami brzegowymi i z jedna strefa srodkowa, laczaca te dwa pasy brzego- we, z otworami dla doplywu powietrza, do przewietrzania dyli kalenicy, znamienna tym, ze posiada pas laczacy (80) zachodzacy na obydwa pasy brzegowe, przy czym otwory dla doplywu powietrza sa utworzone przez kanaly przeplywowe powietrza (140) usytuo- wane w kierunku szerokosci w zakladkowej czesci strefy laczacej (C). PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazCu jent taśma do uszczelniania kalenicy z dwoma, przebiegającymi faliście w kierunku wzdłużnym, panami brzegowymi i z jedną ntrefą środkową, Sączącą te dwa pany brzegowe, z otworami dla dopływu powietrza, do przewietrzania dyli kalenicy.

Tego rodzaju taśmy do uszczelniania kalenic ną przykrywane zakończeniem kalenicy lub innego elementu pokrycia dachu, tworzącego naroże, i nSużą do unzczelniania poddanza przed denzczem lub nawiewanym śniegiem, przy czym taśmy do unzczzlniania kalenic dopanowują nię do płyt, tworzących pokrycie dachu. Tego rodzaju taśma do unzczelniania kalenic jent znana na przykład z europejn^go opinu patentowego nr EP 0 341 343, przy czym środkowy pan taśmy do unzczelniania kalenic zawiera przepunzczalną dlapowietrza, nie wchłaniającą wody i odporną na nawiewany śnieg włókninę, a obnzary brzegowe ną wykonane z miękkich, podatnych na rozciąganie panów folii. W tych panach foliowych onadzane ną fragmenty niatki metalowej. Obnzary brzegowe ną ponadto od ntrony pokrycia dachowego pokryte warntwą namoprzylepną. Wykonanie takiej taśmy do unzczelniania kalenicy okazuje nię wyjątkowo konztownz.

Zadaniem ninizjnzego wynalazku jent opracowanie prontnzej i tańnzej w wykonaniu taśmy do unzczelniania kalenic.

Taśma do unzczelniania kalenic z dwoma, przebiegającymi faliście w kierunku wzdłużnym, panami brzegowymi i z jedną ntrefą środkową, łączącą te dwa pany brzegowe, ma według wynalazku pan łączący zachodzący na obydwa pany brzegowe, przy czym otwory dla dopływu powietrza ną utworzone przez kanały przepływowe powietrza unytuowane w kierunku nzerokości w zakładkowej części ntrefy łączącej.

Korzyntnie kanały przepływu powietrza ną utworzone za pomocą liniowego ntyku grzbietów fal, pofalowanych wzdłużnie panów brzegowych, z płanko ułożonym panem łączącym.

Wewnętrzne obrzeża panów brzegowych mogą być umienzczone względem niebie z oentępzm, a taśma dopanowana jent do falintego knztałtu układanych płyt dachowych za pomocą podatnej na rozciąganie wkładki ntabilizującej z metalu, lub z tworzywa nztucznego podobnego do metalu.

Środkowy pan łączący może być utworzony jako fliz.

Korzyntnie nzerokość pana łączącego odpowiada w przybliżeniu nzerokości łaty kalenicowej.

Korzyntnie pan łączący pokryty jent od npodu klejem.

Korzyntnie pan łączący przylega do górnej powierzchni panów brzegowych, a pany brzegowe poniadają na ntronie npodniej, w pobliżu zewnętrznych krawędzi brzegowych pany kleju do nklejania z płytami pokrycia dachowego.

Korzyntnie wkładka ntabilizująca zawiera drut o kn/tałcie meandrycznym i mocowana jent na panach brzegowych za pomocą panów kleju, przy czym zwłanzcza meandryczny drutu odpowiada falintemu knztałtowi pana brzegowego.

Korzyntnie drut onadzony jent w panach kleju z możliwością przekręcania.

Korzyntnie pan łączący ma na ntronie npoenizJ, w oni nymetrii wzdłużnej wypuntki ze ściśliwego materiału, ntanowiące punkty mocowania do łaty, przy czym wypuntki ną z klejącego materiału i na ntronie wierzchniej mają pokrycie z folii.

Korzyntnie górna powierzchnia każdego pana brzegowego ma elantyczną warntwę zabezpieczającą, która nięga od zewnętrznej krawędzi aż do środka pana brzegowego.

Korzyntnie taśma poniada dwa podłużne liniowe wgłębienia, umienzczone w pewnej odległości od podłużnej oni nymetrii, przy czym te podłużne liniowe wgłębienia leżą w obnzarze pofalowanym taśmy, i/lub ną utworzone przez przetłaczanie dolin fal do wynokości grzbietów fal.

Zantonowanie rozwiązania według wynalazku, w którym oba pany brzegowe ną połączone z zachowaniem wzajemnego odntępu przy pomocy środkowego pana łączącego, umożliwia rozwiązanie, bardziej korzyntne pod względem obnługi technicznej.

Dzięki takiej budowie taśmy do uszczelniania kalenic po ustaleniu jej położenia na łacie kalenicy w obszarze środkowego pasa łączącego układa się ona łatwo na płytach stanowiących pokrycie dachu, bez stosowania czynników zewnętrznych, dzięki czemu jej dopasowanie i mocowanie na płytach następuje bez konieczności wstępnego naciągania taśmy uszczelniającej. Środkowy pas łączący jest przy tym wykonany w postaci włókniny o szerokości 30 - 50 mm, zwłaszcza 40 mm, i ciężarze właściwym 150 - 250 g/m\ zwłaszcza 190 g/m“. Strefa połączenia zakładkowego między pasem łączącym i pasem brzegowym ma szerokość 10 - 20 mm, zwłaszcza 15 mm. Układanie wykonanej w ten sposób taśmy do uszczelniania kalenic następuje najprościej w ten sposób, że jest ona najpierw ustalana na łacie kalenicy przy pomocy kołków, rozmieszczonych w obszarze jej środkowego pasa łączącego, a po zerwaniu folii, zabezpieczającej warstwę samoprzylepną, jest dopasowywana do kształtu pokrycia dachowego i przyklejana do mego. Przewidziano, że strefa połączenia zakładkowego zawiera, leżące w kierunku szerokości, kanały wentylacyjne. Te ostatnie powstają w wyniku złożonej budowy taśmy do uszczelniania kalenic i zapewniają stałą wentylację łaty.

W przeciwieństwie do znanych dotychczas taśm uszczelniających, które pokrywały całą górną powierzchnię laty bez możliwości jakiejkolwiek wentylacji, na skutek czego dawał się zauważyć atak insektów i grzybów w wyniku zbyt silnego zawilgocenia łaty, w zgodnym z wynalazkiem wykonaniu taśmy do uszczelniania kalenic z kanałami napowietrzającymi zapewnione jest utrzymanie wilgotności łaty na poziomie mniejszym niż 20%. Pozwala to zatem na skuteczne przeciwdziałanie atakowi insektów i grzybów. Kanały wentylacyjne mogą być tworzone w wyniku liniowego ustawienia grzbietów pofałdowanego w kierunku wzdłużnym pasa brzegowego i środkowego płaskiego pasa łączącego. Wykonanie można przy tym zrealizować w ten sposób, że środkowy, płaski pas łączący zostanie sklejony punktowo od spodu z grzbietami fali pofałdowanych w kierunku wzdłużnym pasów brzegowych. W obszarze dolin fali utworzą się wówczas kanały powietrzne do wentylacji łaty kalenicowej. Szerokość pasa łączącego odpowiada w przybliżeniu szerokości łaty kalenicowej, co zapewnia optymalną wentylację tej ostatniej. Ponadto uzyskuje się tę korzyść, że zamocowane na łacie kalenicowej powyżej taśmy do uszczelniania kalenic pokrycie jest wyścielone w narożach kalenicy z jednej strony pofałdowanymi pasami brzegowymi, a z drugiej strony, środkowym pasem łączącym o szerokości, równej w przybliżeniu szerokości łaty kalenicowej.

Inne korzystne wykonanie polega na tym, że pas łączący jest od spodu powleczony klejem. Dzięki temu taśmę do uszczelniania kalenic można w bardzo prosty sposób wstępnie zamocować na łacie przy pomocy uderzenia młotkiem. Użycie w tym obszarze klamer lub kołków następuje w związku z tym dopiero po ostatecznym ułożeniu taśmy do uszczelniania kalenic, a nawet można z niego całkowicie zrezygnować, ponieważ elementy mocowania pokryć dachowych, przykładowo kołki, pozwalają osiągnąć żądany stopień dodatkowego zamocowania taśmy uszczelniającej. Warstwa kleju ma pod względem obsługi i układania taśmy do uszczelniania kalenic jeszcze jedną zaletę, ponieważ w razie konieczności wyprostowania taśmy uszczelniającej można ją łatwo zdjąć z łaty kalenicowej i zmienić jej położenie. Przewidziano ponadto, że pas łączący leży na wierzchu pasów brzegowych, a pasy brzegowe mają na spodzie, w pobliżu zewnętrznych dłuższych krawędzi krople kleju, służące do połączenia z płytami pokrycia dachowego. Taka, wykonana przykładowo z masy na bazie tworzywa sztucznego, warstwa samoprzylepna umożliwia ustalenie w sposób optymalny położenia zewnętrznych dłuższych brzegów taśmy do uszczelniania kalenic na płytach pokrycia dachowego. Punkty z nałożonym klejem można przy tym na czas dostawy taśmy do uszczelniania kalenic wyposażyć w ciągłą folię zabezpieczającą. Gwarantuje to optymalne uszczelnienie poddasza przed deszczem i nawiewanym śniegiem. W celu zwiększenia stopnia dopasowania taśmy uszczelniającej do płyt pokrycia dachowego można zastosować wkładki stabilizujące, podatne na rozciąganie dzięki meandrycznemu ułożeniu drutu, które są przy pomocy rozmieszczonych na pasach brzegowych, wyposażonych w warstwę kleju, punktów mocowane w ten sposób, że rozłożone punktowo porcje kleju otaczają całkowicie drut, a ich szerokość wynosi od 10 do 20 mm, przeważnie 15 mm. Punkty, wyposażone w warstwę kleju, spełniają w związku z tym podwójną rolę, służą mianowicie jako mocowanie dla wkładki stabilizującej, a po zerwaniu folii ochronnej jako

171 296 dodatkowe uszczelnienie po rozłożeniu i dociśnięciu taśmy uszczelniającej do górnej powierzchni płyt pokrycia dachowego.

Meandryczne ułożenie drutu może mieć w zalecanej postaci wykonania nadany kształt analogiczny do falistego ułożenia pasa brzegowego. Stwarza to możliwość falowania włókniny i drutu stabilizującego w ramach jednej operacji, po której natychmiast może zachodzić następna, polegająca na punktowym nakładaniu kleju. To optymalne z technologicznego punktu widzenia rozwiązanie daje również korzyść w postaci zablokowania falistego kształtu pasów brzegowych podczas skurczu, co wynika z analogicznego kształtu drutu w stosunku do pasa brzegowego. Pofalowanie pasa brzegowego jest stabilizowane poprzez mocowanie w obszarze pasa środkowego oraz obecnością drutu, otoczonego punktowo rozmieszczonym klejem, co zapewnia optymalną podatność taśmy do uszczelniania kalenic na zwijanie. W celu zachowania dużej podatności wkładki stabilizującej na rozciąganie podczas dopasowywania do pokrycia dachowego, przewidziano możliwość zmiany położenia drutu w warstwie kleju. Podczas dociskania do pokrycia dachowego ułożony meandrycznie w sposób odpowiadający falistemu ułożeniu pasa brzegowego, drut przyjmuje wewnątrz warstwy kleju położenie, ustawione równolegle do powierzchni pasa brzegowego. Wygięty meandrycznie drut wykazuje dzięki temu dużą podatność na rozciąganie i stwarza możliwość optymalnego dopasowania taśmy uszczelniającej do falistego kształtu płyt, stanowiących pokrycie dachu. Pas łączący może korzystnie posiadać od spodu, rozmieszczone na osi symetrii wzdłużnej, wykonane ze ściśliwego materiału wypustki, służące jako punkty mocowania łaty kalenicowej. W zalecanej postaci wykonania wypustki te mogą być wykonane z materiału o właściwościach klejących i osłonięte od góry folią. Dzięki temu istnieje możliwość przynajmniej wstępnego zamocowania na łacie taśmy uszczelniającej w obszarze jej pasa łączącego przy pomocy rozmieszczonych w jednakowych odstępach wypustek. Najprościej można tego dokonać poprzez dociśnięcie kciukiem w obszarze wypustki, przy czym ściśliwy materiał wychodzi poza powierzchnię osłony foliowej, łącząc przy tym taśmę uszczelniającą z łatą kalenicową.

Po ustawieniu całej taśmy uszczelniającej można teraz w obszarze ściśniętych wypustek zastosować mocowanie przy pomocy kołków lub temu podobnych elementów. W przypadku wypustek, wykonanych z materiału o silnych własnościach klejących, wystarczają one do zamocowania taśmy uszczelniającej na łacie kalenicowej. Uszczelnienie poddasza przed deszczem lub nawiewanym śniegiem można zoptymalizować w ten sposób, że górne powierzchnie pasów brzegowych posiadają elastyczną warstwę zabezpieczającą, która sięga od brzegu zewnętrznego aż do środka każdego z pasów brzegowych. W tym wykonaniu poddasze jest chronione również przed wilgocią, pochodzącą z pokrycia dachowgo. Ta elastyczna warstwa zabezpieczająca jest zazwyczaj wykonana w kolorze, odpowiadającym pokryciu dachowemu i elementom sklepienia, aby w tym miejscu osiągnąć również korzystne efekty wizualne.

Możliwe jest również wyposażenie zgodnej z wynalazkiem taśmy do uszczelniania kalenic w zagięcia, umieszczone w pewnej odległości od wzdłużnej osi symetrii taśmy uszczelniającej. Odległość od wzdłużnej osi symetrii wynosi przy tym ok. 25 - 35 mm, zwłaszcza 30 mm. Środek ten zapobiega skłonności taśmy uszczelniającej do powrotu w stan wyjściowy podczas przyklejania do płyt pokrycia dachowego, jeżeli są one przykładowo zabrudzone. W związku z tym istnieją linie zadanego wygięcia, z których obecności wynika ta korzyść, że po nałożeniu taśmy do uszczelniania kalenic na łatę taśma uszczelniająca układa się w zasadzie samoczynnie na płytach pokrycia dachowego. Wykonanie to jest możliwe również w przypadku taśm uszczelniających. których fragmenty zawierają wtopioną siatkę drucianą. W zalecanej postaci wykonania przewidziano, aby linie wzdłuznego wygięcia przebiegały w obszarze pofalowania. Występująca zwykle w tym obszarze, a ponadto pożądana sztywność taśmy do uszczelniania kalenicy jest na skutek tego korzystnie uwarunkowana dzięki obecności zadanych punktów zagięcia. W przypadku gdy linie wygięcia wzdłużnego są na zakończenie kształtowane poprzez wypychanie dolin fal aż do wysokości grzbietów, włóknina taśmy do uszczelniania jest w tym obszarze ukształtowana prostoliniowo wzdłuż taśmy. Korzystne jest zwłaszcza to, że zwinięta już maszynowo taśma do uszczelniania kalenic posiada tego rodzaju zadane linie przegięcia.

Przedmiot wynalazku został uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia przekrój poprzeczny obszaru kalenicy z ukazaniem położenia stropu,

171 296 taśmy do uszczelniania kalenic i płyt, stanowiących pokrycie dachowe, fig. 2 - fragment taśmy do uszczelniania kalenic, w widoku z góry, fig. 3 - przekrój fig. 2 w obszarze wkładki stabilizującej, widziany od spodu taśmy do uszczelniania kalenic, w powiększeniu, fig. 4 - obszar brzegowy taśmy do uszczelniania kalenic, pokazany w przekroju wzdłuz linii XVIII - XVIII na fig. 3 w celu uwidocznienia wkładki stabilizującej, przytwierdzonej w miejscach naniesienia kleju, fig. 5 - powiększony przekrój fig. 1 w obszarze łaty kalenicowej, fig. 6 - ujęcie, odpowiadające fig. 2, lecz dotyczące spodu drugiej postaci wykonania, fig. 7 - przekrój wzdłuż linii XXI - XXI na fig 6 miejsca mocowania łaty w powiększeniu, fig. 8 - obszar brzegowy taśmy do uszczelniania kalenic w przekroju wzdłuż linii XXII - XXII na fig. 6, fig. 9 - ujęcie, odpowiadające fig. 7, lecz już po ustaleniu położenia taśmy do uszczelniania kalenic na łacie, fig. 10 - przekrój odpowiadający fig. 8, lecz po dopasowaniu i dociśnięciu brzegów taśmy uszczelniającej do płyty pokrycia dachowego, fig. 11 - fragment widoku z góry taśmy do uszczelniania kalenic po dociśnięciu jej do płyty, stanowiącej pokrycie dachowe, w powiększeniu, fig. 12 - ujęcie, odpowiadające fig. 6, lecz dotyczące następnej postaci wykonania, fig. 13 przekrój wzdłuż linii XXVII - XXVII na fig. 12, fig. 14 - przekrój wzdłuż linii XXVIII - XXVIII na fig. 12 i fig. 15 - ujęcie, odpowiadające fig. 9, lecz dotyczące postaci wykonania według fig. 12.

Przedstawiona na fig. 1-15 dostarczana np. w postaci rolki, taśma 1 do uszczelniania kalenic jest rozwijana na zamocowanej do krokwi 30 desce kalenicowej 40 i tam przytwierdzana. Brzegowe obszary taśmy 1 są dopasowywane do falistego kształtu płyt pokrycia dachowego 60, podwieszonych na łatach 50 od strony krokwi. Po dopasowaniu taśmy 1 do płyt pokrycia dachowego 60 nasadzana jest osłona 70, tworząca zakończenie kalenicy.

Taśma 1 do uszczelniania kalenic posiada dwa pasy brzegowe 90, połączone ze sobą przy pomocy środkowego, wykonanego w postaci włókniny, pasa łączącego 80. Umożliwiające przepływ powietrza pasy brzegowe 90 mają strukturę włókniny i są w celu osiągnięcia nieprzepuszczalności dla wody przy jednoczesnej przepuszczalności powietrza impregnowane żywicą akrylową. Aby ochronić poddasze 20 także przed rosnącą w kierunku strzałki x na fig. 1 wilgotnością, górne powierzchnie 100 pasów brzegowych 90 są wyposażone w elastyczną warstwę ochronną 110, która sięga od zewnętrznej krawędzi 120 aż do środka pasa brzegowego 90. Utworzona w ten sposób strefa brzegowa jest oznaczona na fig. 2 i 6 jako A. Korzystny efekt optyczny w obszarze kalenicy uzyskano przy tym w ten sposób, że wspomniana warstwa ochronna 110 zawiera barwnik, odpowiadający płytom pokrycia dachowego 60 i osłonie 70.

Pasy brzegowe 90 są przy pomocy pasa łączącego 80 połączone ze sobą w ten sposób, że między wewnętrznymi krawędziami 130 pasów brzegowych 90 zachowany jest odstęp, tworzący strefę wentylacji łaty kalenicowej B. Szerokość pasa łączącego 80 wynosi od 40 do 60 mm, zwłaszcza45 mm, co odpowiada w przybliżeniu szerokości łaty kalenicowej 40, przy czym każda ze stref łączących C między pasem łączącym 80 i pasem brzegowym 90 wynosi ok. 10 mm. Umożliwiająca przepływ powietrza strefa D,rozciąga się w środkowym obszarze taśmy 1 do uszczelniania kalenic między obiema strefami brzegowymi A.

Pas łączący 80 posiada w obszarze swej strefy połączenia zakładkowego C lezące wzdłuż wymiaru szerokości kanały przepływu powietrza 140. Są one tworzone w wyniku liniowego styku pofalowanych prostopadle do powierzchni pasów brzegowych 90 ze spodem płasko ułożonego pasa łączącego 80 (fig. 4 i 8).

Pasy brzegowe 90 są na spodzie, tzn. na powierzchni, zwróconej po ułożeniu taśmy 1 do uszczelniania kalenic ku płytom pokrycia dachowego 60 i odwrotnej względem pasa łączącego 80, wyposażone w pobliżu krawędzi 120 w pas kleju 150, służący do mocowania na płytach pokrycia dachowego 60. Te pasy kleju 150 mogą mieć postać samoprzylepnej gumy lub masy na bazie tworzywa sztucznego, która od strony, stykającej się z płytami pokrycia dachowego 60, jest osłonięta zrywalną, nie przedstawioną na rysunku, folią zabezpieczającą.

Przy pomocy tych pasów kleju 150 mocowane są podatne na rozciąganie wkładki stabilizujące S, które w pokazanym na fig. 1 do 5 przykładzie wykonania są wykonane w postaci wygiętego w sposób meandryczny równolegle do powierzchni pasa brzegowego 90, metalowego drutu 160. Dzięki temu wykonaniu uzyskano optymalne dopasowanie krawędzi 120 taśmy 1 do uszczelniania kalenic do falistego kształtu ułożonych płyt pokrycia dachowego 6.

171 296

W pokazanym na fig. 6 do 11 przykładzie wykonania meandryczne ułożenie drutu 160’ odpowiada w stanie dostawy taśmy 1 do uszczelniania kalenic, falistemu przebiegowi pasów brzegowych 90. Wykonanie to ma tę zaletę, że zarówno pasy brzegow'e 90, jak też każdy z drutów 160’ można walcować w ramach jednej operacji, bezpośrednio po której przewidziana jest następna, służąca naniesieniu pasów kleju 150. Dopiero przy dociskaniu pasa brzegowego 90 do płyty pokrycia dachowego 60, osadzony w pasie kleju 150 drut 160’ przekręca się w położenie, równoległe do powierzchni pasa brzegowego 90 (fig. 10).

Szerokość pasa łączącego 80 jest tak dobrana, że odpowiada ona w przybliżeniu łacie kalenicowej 40 (fig. 5). Spód pasa łączącego 80 pierwszej postaci wykonania jest wyposażony w ciągłą, nie przedstawioną warstwę kleju, która po pierwsze służy do połączenia pasa łączącego 80 i obu pasów brzegowych 90 w obrębie strefy łączenia C, a po drugie stwarza możliwość wstępnego zamocowania taśmy 1 do uszczelniania podczas jej układania na łacie kalenicowej 40. Za pośrednictwem tej warstwy kleju można taśmę 1 zamocować wstępnie w najprostszy sposób na łacie kalenicowej przy pomocy uderzenia młotkiem, co czyni zbędnym użycie klamer lub kołków. Taśmę 1 można w razie konieczności ustawienia zdjąć łatwo z łaty 40 i zamocować w nowym położeniu. Mocowanie taśmy 1 na łacie kalenicowej 40, za pośrednictwem warstwy kleju, następuje w obszarze strefy wentylacji łaty B, przy czym w celu zapewnienia wymaganej wentylacji poszczególne punkty mocowania do łaty 18 są rozmieszczone we wzajemnych odstępach.

Inna możliwość mocowania taśmy 1 do uszczelniania kalenic na łacie kalenicowej 40 jest pokazana w następnym przykładzie wykonania. Pas łączący 80 jest tutaj od spodu na swej osi symetrii podłużnej wyposażony w wykonane ze ściśliwego materiału wypustki 190, służące jako punkty mocowania na łacie 180 (fig. 7). Te wypustki 190 są wykonane z klejącego materiału i są z wierzchu osłonięte folią zabezpieczającą 200. Taśma 1 do uszczelniania kalenic jest w celu zamocowania na łacie kalenicowej 40 dociskana jedynie palcem w obszarze wypustek 190 do łaty 40 w ten sposób, że ściśliwa wypustka 190 wypływa poza obszar folii zabezpieczającej 200 i przykleja się do łaty kalenicowej 40 (fig. 9). Zależnie od siły sklejonego złącza środek ten może służyć jako wstępne przytwierdzenie lub jako właściwe zamocowanie taśmy 1 do uszczelniania kalenic.

Dzięki wykonaniu taśmy 1 do uszczelniania kalenic w postaci środkowego, gładkiego pasa łączącego 80, który w obszarze dwóch stref łączenia C jest połączony odpowiednio z pasami brzegowymi 90 w ten sposób, że utworzone są kanały dla przepływu powietrza 140, taśma 1 do uszczelniania kalenic służy nie tylko do uszczelniania poddasza przed deszczem i nawiewanym śniegiem przy jednoczesnej wentylacji poddasza 20, lecz również do stałej wentylacji górnej powierzchni 170 łaty kalenicowej 40, co zapewnia utrzymanie wilgotności łaty 40 na poziomie mniejszym niz 20%. Jest to szczególnie ważne z uwagi na atak insektów i grzybów. Strumień powietrza, służącego do wentylacji łaty 40, jest na fig. 5 oznaczony strzałkami Y. W celu zoptymalizowania wentylacji łaty 40 taśma 1 jest w obszarze pasa łączącego 80 zamocowana na belce kalenicy 40 jedynie w sposób punktowy, albo za pośrednictwem umieszczonej na spodzie pasa łączącego warstwy kleju lub wypustek 190, albo przy pomocy kołków, klamer lub temu podobnych elementów.

Dzięki złożonej budowie taśmy 1 do uszczelniania kalenic układa się ona łatwo po zamocowaniu na łacie 40 już bez żadnych oddziaływań zewnętrznych na płytach pokrycia dachowego 60, w wyniku czego dopasowywanie kształtu i przyklejanie do płyt pokrycia dachowego 60 następuje bez wprowadzania naprężeń. Po zerwaniu osłaniającej pasy kleju 150 folii zabezpieczającej, stykające się z płytami pokrycia dachowego 60, wyposażone w podatną na rozciąganie, a w jednym z przykładów wykonania również przekręcaną wkładkę stabilizującą S pasy brzegowe 90 są dopasowywane do falistego kształtu płyt pokrycia dachowego 60. Służące do mocowania wkładki stabilizującej S na pasach brzegowych 90 pasy kleju 150 są wykonane, jak już wspomniano, w postaci warstwy samoprzylepnej i służą również do mocowania pasów brzegowych 90 na płytach pokrycia dachowego 60.

Ciągłą wentylację poddasza 20 przy jednoczesnej nieprzepuszczalności dla wody umożliwia szczelina w obszarze doliny fali płyt pokrycia dachowego 60, pozostawiona między osłoną 70 i pasem brzegowym 90 taśmy do uszczelniania kalenicy 1 (patrz strzałka x na fig. 1).

171 296

Pokazany na fig. 12 do 15 przykład wykonania posiada po obu stronach podłużnej osi symetrii taśmy 1 do uszczelniania kalenic podłużne liniowe wgłębienia 210. Są one umieszczone w obszarze pofalowanego pasa brzegowego 90 w odległości ok. 20 mm od zewnętrznej krawędzi pasa łączącego 80 i są otrzymane w postaci przetłoczeń dolin fali 220 do wysokości grzbietów fali 230. Jak widać zwłaszcza na fig. 15, daje to w efekcie samoczynne odgięcie pasów brzegowych 90 w kierunku płyt pokrycia dachowego 60. Podłużne liniowe wgłębienia 210 stanowią narzucone obszary zagięcia, dające tę korzyść, że zapobiega się tendencji pasów brzegowych 90 do powrotu w stan wyjściowy po ich przyklejeniu do płyt pokrycia dachowego 60. co może mieć miejsce zwłaszcza w przypadku zabrudzenia płyt pokrycia dachowego 60.

Claims (18)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Taśma do uszczelniania kalenicy z dwoma, przebiegającymi faliście w kierunku wzdłużnym, pasami brzegowymi i z jedną strefą środkową, łączącą te dwa pasy brzegowe, z otworami dla dopływu powietrza, do przewietrzania dyli kalenicy, znamienna tym, że posiada pas łączący (80) zachodzący na obydwa pasy brzegowe, przy czym otwory dla dopływu powietrza są utworzone przez kanały przepływowe powietrza (140) usytuowane w kierunku szerokości w zakładkowej części strefy łączącej (C).
2. 2. Taśma do uszczelniania kalenic według zastrz. 1, znamienna tym, że kanały przepływu powietrza (140) ma utworzone za pomocą liniowego styku grzbietów fal, pofalowanych wzdłużnie pasów brzegowych (90), z płasko ułożonym pasem łączącym (80).
3. 3. Taśma do uszczelniania kalenic według zastrz. 1, znamienna tym, że wewnętrzne obrzeża (130) pasów brzegowych (90) umieszczone są względem siebie z odstępem.
4. 4. Taśma do uszczelniania kalenic według zastrz. 1, znamienna tym, że taśma (1) dopasowana jest do falistego kształtu układanych płyt dachowych (60) za pomocą podatnej na rozciąganie wkładki stabilizującej (S) z metalu.
5. 5. Taśma do uszczelniania kalenic według zastrz. 1, znamienna tym, że taśma (1) dopasowana jest do falistego kształtu układanych płyt dachowych (60) za pomocą podatnej na rozciąganie wkładki stabilizującej (S) z tworzywa podobnego do metalu.
6. 6. Taśma do uszczelniania kalenic według zastrz. 1, znamienna tym, że jej środkowy pas łączący (80) utworzony jest jako fliz.
7. 7. Taśma do uszczelniania kalenic według zastrz. 1, znamienna tym, ze szerokość pasa łączącego (80) odpowiada w przybliżeniu szerokości łaty kalenicowej (40).
8. 8. Taśma do uszczelniania kalenic według zastrz. 1, znamienna tym, że pas łączący (80) pokryty jest od spodu klejem.
9. 9. Taśma do uszczelniania kalenic według zastrz. 1, znamienna tym, że pas łączący (80) przylega do górnej powierzchni (100) pasów brzegowych (90), a pasy brzegowe (90) posiadają na stronie spodniej, w pobliżu zewnętrznych krawędzi brzegowych (120) pasy kleju (150) do sklejania z płytami pokrycia dachowego (60).
10. 10. Taśma do uszczelniania kalenic według zastrz. 5, albo 6, znamienna tym, że wkładka stabilizująca (S) zawiera drut (160,160’) o kształcie meandrycznym i mocowana jest na pasach brzegowych (90) za pomocą pasów kleju (150).
11. 11. Taśma do uszczelniania kalenic według zastrz. 10, znamienna tym, że meandryczny kształt drutu (160’) odpowiada falistemu kształtowi pasa brzegowego (90).
12. 12. Taśma do uszczelniania kalenic według zastrz. 10, znamienna tym, że drut (160’) osadzony jest w pasach kleju (150) z możliwością przekręcania.
13. 13. Taśma do uszczelniania kalenic według zastrz. 1, znamienna tym, że pas łączący (80’) ma na stronic spodniej, w osi symetrii wzdłużnej wypustki (190) ze ściśliwego materiału, stanowiące punkty mocowania do łaty (180).
14. 14. Taśma do uszczelniania kalenic według zastrz. 13, znamienna tym, że wypustki (190) są z klejącego materiału i na stronie wierzchniej mają pokrycie z folii (200).
15. 15. Taśma do uszczelniania kalenic według zastrz. 1, znamienna tym, że górna powierzchnia (100) każdego pasa brzegowego (90) ma elastyczną warstwę zabezpieczającą (110), która sięga od zewnętrznej krawędzi (120) az do środka pasa brzegowego (90).
16. 16. Taśma do uszczelniania kalenic według zastrz. 1, znamienna tym, że posiada dwa podłużne liniowe wgłębienia (210), umieszczone w pewnej odległości od podłużnej osi symetrii.
17. 17. Taśma do uszczelniania kalenic według zastrz. 16, znamienna tym, ze podłużne liniowe wgłębienia (210) leżą w obszarze pofalowanym taśmy.

    171 296
18. 18. Taśma do us zez elniania kalen ic wedhig zastrz. ló.znamienna tym, że po dłużne liniowe ggSębiznin (210) ną utworzone przzz przztSzczzniz dolin fal (220) do gynzCzoci grzbiztóg fal (230).