PL171393B1 - Przepust murowy PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Przepust murowy dla rur, kabli lub przewodów, skladajacy sie z wstawianego w wyciecie w murze wydrazonego elementu konstrukcyjnego, przy czym ten element wydrazony jest uszczelniony wzgledem muru w strefie przepustu, znamienny tym, ze wydrazony element konstrukcyjny (1) ma rozmieszczone na jego dlugosci segmenty o róznym przekroju, z których segment od strony wnetrza budowli jest prostym czlonem wydrazonym (11), z którym laczy sie w kierunku zewnetrznym muru segment uszczelnieniowy (12), ze za nim nastepuje krótki, sztywny segment (13), a z nim laczy sie elastyczny segment (14) o dowolnej dlugosci, który jest zakonczony zewnetrznym króccem przylaczowym (15). PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest przepust murowy dla rur, kabli lub przewodów, składający się z wstawianego w wycięcie w murze wydrążonego elementu konstrukcyjnego, przy czym element ten jest uszczelniony względem muru w strefie przepustu.

171 393

Znanych jest wiele przepustów murowych lego rodzaju. Między innymi niemiecki opis patentowy nr 36 29 140 przedstawia taki przepust. Dla opisanego w nim przepustu kabli, rur lub przewodów wykonuje się najpierw wycięcie w murze. W wycięcie to wstawia się stanowiący przepust element konstrukcyjny, który składa się z dwóch wydrążonych segmentów. Oba segmenty są połączone ze sobą sprężyną śrubową, która osłonięta jest od zewnątrz wężem skurczowym, przy czym wąż ten jest zamocowany, na przykład przez przyklejenie, w strefie ścianek segmentów drążonych. Wąż skurczowy zaciska się następnie na napiętej sprężynie śrubowej, tak ze ścianka węża może wniknąć między zwoje sprężyny śrubowej. W ten sposób wąż skurczowy może wydłużać się na zasadzie kompensatora, gdy sprężyna śrubowa rozciąga się między dwoma segmentami drążonymi.

Oba segmenty drążone w znanej odmianie wykonania mają kołnierz wystający poza średnicę tych segmentów, na którym przepust murowy w jego ostatecznym położeniu opiera się o mur w jego odpowiednich strefach ściankowych. Między kołnierzem i murem można umieścić środek uszczelniający, który daje dodatkowe uszczelnienie otworu w murze po wstawieniu przepustu murowego.

Przed ostatecznym osadzeniem znanego przepustu murowego, to znaczy przed naprężeniem sprężyny śrubowej między dwoma segmentami drążonymi, można wypełnić pozostający otwór w murze środkiem uszczelniającym, na przykład trwale elastyczną lub plastyczną masą. Masa ta znajduje się wtedy w szczelinie pierścieniowej między wycięciem w murze, segmentami drążonymi i wężem skurczowym, nad sprężyną śrubową. Gdy następuje potem odprężenie sprężyny śrubowej, to znaczy ściągnięcie sprężyny i dociśnięcie kołnierzy na segmentach do odpowiednich powierzchni muru, to ściągnięcie to powoduje też ściśnięcie masy plastycznej w szczelinie między wycięciem w murze i powierzchnią zewnętrzną przepustu murowego W ten sposób uzyskuje się elastyczne uszczelnienie przepustu w otworze muru.

Wada znanego urządzenia tego typu polega na tym, że wykorzystywane do budowy przepustu murowego drążone elementy konstrukcyjne są kształtkami, które muszą odpowiadać każdorazowo określonej grubości muru. Tak więc do murów grubszych potrzebne są inne kształtki niż do murów cieńszych, i odwrotnie.

Z niemieckiego opisu nr 89 15 213 znany jest przepust murowy, którego końce ukształtowano z możliwością ich kurczenia się. Po wstawieniu przepustu z wprowadzonym do niego kablem w otwór w ścianie podgrzewa się kurczliwe końce przepustu i w ten sposób następuje uszczelnienie kabla względem wnętrza przepustu murowego. Przepust uszczelnia się względem muru szybko twardniejącą zaprawą cementową lub innymi odpowiednimi środkami uszczelniającymi, które wprowadza się po obu stronach ściany w pierścieniową przestrzeń między wycięciem w murze i przepustem murowym.

Warunkiem zastosowania tego znanego sposobu uszczelniania jest to, żeby średnica wewnętrzna otworu była znacznie większa od średnicy zewnętrznej przepustu. Jeżeli podczas montażu wybiera się średnicę otworu odpowiadającą średnicy zewnętrznej przepustu, to nie ma możliwości prawidłowego uszczelnienia materiałem uszczelniającym. Żeby wyeliminować tę wadę, według znanego stanu techniki nadaje się przepustowi w strefie środkowej większą średnicę zewnętrzną niż w pozostałych strefach. Poza tym w środku przepustu murowego przewiduje się obwodowy pierścień pogrubiający, którego średnica zewnętrzna jest większa od średnicy pozostałych stref przepustu murowego. Stosując ten środek zmusza się osobę wykonującą montaż przepustu do wybrania dostatecznie dużej średnicy otworu, żeby spełnić ważny warunek dobrego uszczelnienia między przepustem i ścianą. Wadą takiego rozwiązania jest to, że większy otwór nie daje gwarancji, że osoba wykonująca montaż rzeczywiście dobrze wypełni szczeliwem przestrzeń między przepustem i otworem w murze. Jeżeli szczelinę tę “zasmaruje się” tylko w strefie zewnętrznej, to naprężenia w sztywnym segmencie przepustu mogą spowodować odpryśnięcie cienkiej warstwy środka uszczelniającego, a więc nie będzie juz uszczelnienia między przepustem i murem.

Według niemieckiego opisu nr 89 11 802 można uniknąć tej wady w ten sposób, ze na powierzchni zewnętrznej rurowego przepustu murowego umieszczone są elementy centrujące

171 393 wykonane z elastycznego tworzywa sztycznego. Elementy te mają po pierwsze utrzymać przepust centrycznie w wycięciu muru, a po drugie powinny one zapewnić uszczelnienie muru i poza tym służyć jako ogranicznik wlewanej masy lub zaprawy, którą wprowadza się podczas instalacji między powierzchnię rury i powierzchnię wewnętrzną otworu Rozwiązanie takie powoduje wprawdzie uszczelnienie przestrzeni między przepustem i murem, ale jego wadąjest bardzo kosztowny i pracochłonny montaż.

Zadaniem wynalazku jest zaproponowanie przepustu murowego nie mającego wad stanu techniki i umożliwiającego optymalne uszczelnienie i łatwy montaż.

Przepust murowy według wynalazku charakteryzuje się tym, ze wydrążony element konstrukcyjny ma rozmieszczone na jego długości segmenty o różnym przekroju, z których segment od strony wnętrza budowli jest prostym członem wydrążonym, z którym łączy się w kierunku zewnętrznym budowli segment uszczelnieniowy, za nim następuje krótki, sztywny segment, z którym łączy się segment elastyczny o dowolnej długości, który jest zakończony skrajnym króćcem przyłączowym.

Korzystnie prosty człon wydrążony, segment uszczelnieniowy, sztywny segment i elastyczny segment oraz króciec przyłączowy są wykonane jako jedna część.

Korzystnie segment uszczelnieniowy jest zaopatrzony na zewnętrznym obwodzie w powłokę uszczelniającą, a segment uszczelnieniowy jest wyprofilowany, przy czym korzystnie wyprofilowanie stanowią ukierunkowane na zewnątrz pofałdowania promieniowe.

Segment uszczelnieniowy korzystnie jest usytuowany w zwróconym na zewnątrz otworze muru, a ten zwrócony na zewnątrz otwór jest ukształtowany stożkowo z maksymalnym rozwarciem stożka w strefie zewnętrznej budowli.

Korzystnie w otworze umieszczony jest środek uszczelniający lub wypełniający, który w stanie zabudowy wchodzi w trwałe połączenie z segmentem uszczelnieniowym.

Korzystnie pierwszy, łączący się z prostym członem fałd promieniowy jest ukształtowany jako wznios opierający się w odpowiedniej strefie ścianki otworu.

Korzystnie wolny koniec zwróconego do wnętrza budowli prostego członu rurowego może być zamknięty zatyczką, a na króćcu przyłączowym zaciśnięty jest wąż skurczowy.

Dla wzmocnienia tego króćca wstawiona może być przynajmniej w tej ściskanej strefie tuleja wzmacniająca.

Króciec przyłączowy może być wyprofilowany na swym obwodzie, lub rozszerzony stożkowo ku swemu wolnemu końcowi.

Korzystnie wolny koniec węża skurczowego jest zamknięty gao- i cieczoszczelnie.

Na jeden lub kilka fałdów promieniowych wyprofilowania segmentu uszczelnieniowego mogą być nakładane pogrubiające pierścienie kalibrujące.

Dzięki rozwiązaniu przepustu według wynalazku można zminimalizować średnicę wydrążonego elementu i strefy przepustu. Wynika stąd, że otwór albo wycięcie w murze nie jest większe niż obwód zewnętrzny wydrążonego odcinka przepustu, tak że odcinek ten można wsunąć ciasno w otwór lub przepust. Dopiero we właściwej strefie uszczelnienia wpływa się profilowaniem na obwód rury. Strefa uszczelnienia przepustu murowego współpracuje tu z wycięciem muru o tyle, że profilowanie jest wstawione w otwór rozszerzający się ku strefie zewnętrznej budowli. Przy tym otwór o największej średnicy jest skierowany ku strefie zewnętrznej muru.

Jeżeli do wyprofilowania segmentu uszczelnieniowego wykorzystuje się skierowane na zewnątrz pofałdowania promieniowe, to łączy się z prostym członem wydrążonym pierwszy fałd promieniowy służy jako wznios oporowy wobec odpowiedniej strefy ściankowej rozszerzonego otworu. Fałd ten spełnia więc zadanie ogranicznika przy wsuwaniu przepustu w otwór w murze. Gdy fałd promieniowy znajdzie oparcie w strefie przejściowej do mniejszego otworu, wówczas przepust murowy osadzony jest w swym ostatecznym położeniu. Dzięki poszerzeniu otworu w murze nad wyprofilowanym segmentem uszczelnieniowym powstaje optymalny otwór na napełnianie materiałem uszczelniającym.Materiał ten można też korzystnie wciskać od zewnątrz w przeznaczoną do tego przestrzeń. Ponadto pofałdowania promieniowanie na powierzchni segmentu uszczelnieniowego zapobiegają przenikaniu wilgoci do wnętrza wycięcia w murze.

171 393

Rozszerzony otwór w strefie zewnętrznej budowli może być ukształtowany cylindrycznie, stożkowo lub podobnie.

Dla lepszego związania z wypełniającym materiałem uszczelniającym można zaopatrzyć segment uszczelnieniowy na jego obwodzie w powłokę uszczelnieniową. Może ona stanowić uzupełnienie wyprofilowania tej strefy, dzięki czemu zwiększa się w sumie skuteczność uszczelnienia.

Korzystne jest wreszcie to, że wolny koniec prostego członu wydrążonego skierowanego do wnętrza budowli można zamykać zatyczką, która może mieć wierzchołek stożkowy, co daje możliwość wprowadzenia przepustu według wynalazku dopiero po wypełnieniu otworu materiałem uszczelniającym. Dzięki temu można uzyskać szczelny przepust także na przykład przez mur z pustaków. Rozszerzony otwór w nawierconych wnękach pustaków wypełnia się najpierw całkowicie materiałem uszczelniającym i następnie wsuwa się przepust przez ten materiał uszczelniający. Podczas wsuwania przepustu murowego materiał ten jest wciskany we wnęki, tak ze po oparciu się pierwszego fałdu promieniowego w strefie zmniejszonego otworu wypełnione są w strefie uszczelnienia wszystkie wnęki w murze.

Celowe jest poza tym wyposażenie króćca przyłączowego w wąż skurczowy, przy czym wolny koniec tego węza jest zamknięty gazo- i cieczo szczelnie przez zgrzewanie. W ten sposób wystające na zewnątrz przedłużenie przepustu murowego jest chronione przed wnikaniem wilgoci lub gazów ze strefy otaczającej budowlę.

Aby zapobiec wgnieceniu króćca przyłączowego pod naciskiem węza skurczowego można wyposażyć ten króciec przynajmniej w strefie skurczu w wewnętrzną tuleję wzmacniającą. Poza tym dla poprawienia trzymania zaciskanego węza można wyprofilować króciec przyłączowy lub rozszerzyć go stożkowo na wolnym końcu. W razie potrzeby można też założyć pogrubiający pierścień kalibrujący na jedno lub kilka pofałdowań promieniowych segmentu uszczelniemowego.

W strefie króćca przyłączowego, w której przepust murowy wydostaje ze ściany na zewnątrz budowli, występuje krytyczny dla skuteczności uszczelnienia odcinek przepustu. Na odcinku tym umieszczono krótki, sztywny segment połączony z segmentem uszczelnieniowym. Ten krótki segment ma małą średnicę prostego członu wydrążonego skierowanego do wnętrza budowli. Jest on przeznaczony do przejmowania bez deformacji małych sił rozciągających i gnących. Nie ma więc zwężenia przekroju rury jak w giętkich, wzmocnionych spiralnie przepustach murowych, a więc w przepuście według wynalazku nie występują wady wspomnianych przepustów, to jest przerwanie styczności powierzchni przepustu z zaprawą, a więc utrata szczelności.

Przepust murowy według wynalazku uwzględnia również to, że sztywny segment nie może przejmować dowolnie dużych sił gnących bez niebezpieczeństwa uszkodzenia. Z tego względu do segmentu sztywnego jest dołączony segment elastyczny, który może mieć kształt zwykłej rury falistej. Takie człony rurowe mogą wyginać się pod działaniem niedużej siły. Dzięki temu siły gnące działające na sztywny segment są rzeczywiście małe. Ten elastyczny segment o dowolnej długości może także przejmować naciągi wynikające z osiadania gruntu w rowie kablowym. Segment elastyczny przechodzi na króciec przyłączowy, który przynajmniej częściowo jest przechwycony wężem skurczowym powleczonym klejem termotopliwym. Żeby podczas skurczu węza nie nastąpiło zgniecenie króćca przyłączowego, umieszczono w jego wnętrzu tuleję wsporczą. Jest to ważne, zwłaszcza przy zmianach kabli, gdyż można dowolnie często zaciskać na króćcu nowy wąż skurczowy. Koniec tego węża jest zamknięty na przykład przez zgrzewanie aż do zakończenia montażu. Podczas zgrzewania następuje stopienie i zaciśnięcie wewnętrznej powłoki klejowej węza skurczowego, tak ze uzyskuje się hermetyczne zamknięcie.

Zamiast węża skurczowego można tez założyć według wynalazku na króciec przyłączowy rozdzielacz z dwoma lub więcej uszczelnianymi wyj ściami. Można to zrobić zarówno fabrycznie jak i dopiero na placu budowy.

Skierowany do wnętrza budowli prosty człon wydrążony w jego części wystającej można skrócić na potrzebny wymiar, ponieważ wystarczy tu przeciąć tylko ściankę rury wykonaną z tworzywa sztucznego. Na wystający ze ściany wewnętrznej króciec rurowy można założyć

171 393 pokrywkę, żeby poprawić wygląd uciętego końca rury. Pokrywka w strefie nasadkowej może być ukształtowana tak, że daje się elastycznie dostosować do różnej średnicy kabla.

Wreszcie trzeba także wskazać na to, że przepust murowy ograniczony tylko do stożkowego ukształtowania otworu w murze na odcinku uszczelnienia. Można również wykorzystywać cylindryczne lub inne przekroje tego otworu. Ważne jest tylko to, żeby ten zewnętrzny większy otwór miał w murze zakończenie, na którym może oprzeć się pierwszy fałd promieniowy przy wsuwaniu prostego członu wydrążonego przez otwór o odpowiadającej mu średnicy.

Na rysunku przedstawiono schematycznie przykład wykonania przepustu murowego według wynalazku. Przepust murowy 1 składa się z wydrążonego elementu konstrukcyjnego wstawionego w otwór 21 w. murze 2. Otwór 21 jest podzielony na pokazany na rysunku jiko stożkowy otwór 211 od strony zewnętrznej oraz usytuowany od strony wewnętrznej otwór 212, przedstawiony na rysunku jako cylindryczny. Otwór 212 jest tylko nieznacznie większy od średnicy zewnętrznej prostego członu 11 przepustu 1. Do prostego członu wydrążonego 11 dołączony jest segment uszczelnieniowy 12 przepustu 1. Segment 12 pokazany na rysunku jest wyprofilowany w postaci pofałdowań promieniowych. Fałd promieniowy 121, który łączy się bezpośrednio z prostym członem wydrążonym 11 jest ukształtowany jako fałd oporowy dla najmniejszej średnicy stożkowego otworu 211.

Z segmentem 12 łączy się tworząc jedną część krótki, sztywny segment 13, który pod względem średnicy odpowiada prostemu członowi wydrążonemu 11. Z rysunku widać, że sztywny segment 13 jest opasany prawie w połowie przez środek uszczelniający lub wypełniający 3, natomiast z drugiej strony wystaje on poza zewnętrzna powierzchnię 22 muru 2. Z tą wystającą na zewnątrz częścią sztywnego segmentu 13 łączy się elastyczny segment 14, który może mieć kształt mieszka falistego. Segment elastyczny 14 kończy się na uformowanym jednoczęściowo zewnętrznym króćcu przyłączowym 15, który opasany jest wężem skurczowym 4, przy czym wąż 4 w strefie opasania 41 jest zaciśnięty na króćcu przyłączowym 15. Dla wzmocnienia króćca 15 w tej części wstawiono w ten króciec 15 tuleję wzmacniającą 5.

Wąż skurczowy 4 na swoim przednim wolnym końcu 42 jest zamknięty gazo-1 cieczoszczelnie poprzez zgrzewanie. Po stronie wewnętrznej 21 muru 2 wystaje krótki kawałek 111 prostego członu wydrążonego 11 poza płaszczyznę muru 2. Występ ten osłania się kołpakiem 6, którym można przykryć na przykład wykruszenia 23 powstające' przy wykonywaniu otworu 21. Kołpak osionowy 6 ma elastyczny człon wyjściowy 61, przez który przechodzi kabel 7.

Narysunku pokazano też w częściowym przekroju, wj aki sposób można umieścić zatyczkę stożkową 8 w wolnym końcu prostego członu rurowego 11. Zatyczka 8 składa się z zewnętrznej części stożkowej 81 i części wtykowej 82, za pomocą której mocuje się zatyczkę 8 w świetle prostego członu wydrążonego.

Claims (16)

1. Przepust murowy dla rur, kabli lub przewodów, składający się z wstawianego w wycięcie w murze wydrążonego elementu konstrukcyjnego, przy czym ten element wydrążony jest uszczelniony względem muru w strefie przepustu, znamienny tym, że wydrążony element konstrukcyjny (1) ma rozmieszczone na jego długości segmenty o różnym przekroju, z których segment od strony wnętrza budowli jest prostym członem wydrążonym (11), z którym łączy się w kierunku zewnętrznym muru segment uszczelnieniowy (12), że za nim następuje krótki, sztywny segment (13), a z nim łączy się elastyczny segment (14) o dowolnej długości, który jest zakończony zewnętrznym króćcem przyłączowym (15).

2. Przepust murowy według zastrz. 1, znamienny tym, że prosty człon wydrążony (11), segment uszczelnieniowy (12), sztywny segment (13) i elastyczny segment (14) oraz króciec przyłączowy (15) są wykonane jako jedna część.

3. Przepust murowy według zastrz. 1, znamienny tym, że segment uszczelnieniowy (12) jest zaopatrzony na zewnętrznym obwodzie w powłokę uszczelniającą.

4. Przepust murowy według zastrz. 1lub 3, znamienny tym, że segment uszczelnieniowy (12) jest wyprofilowany.

5. Przepust murowy według zastrz. 4, znamienny tym, że wyprofilowanie stanowią ukierunkowane na zewnątrz pofałdowania promieniowe (121).

6. Przepust murowy według zastrz. 1, znamienny tym, że segment uszczelnieniowy (12) jest usytuowany w zwróconym na zewnątrz otworze (211) muru.

7. Przepust murowy według zastrz. 5, znamienny tym, że zwrócony na zewnątrz otwór (211) jest ukształtowany stożkowo z maksymalnym rozwarciem stożka w strefie zewnętrznej budowli.

8. Przepust murowy według zastrz. 1, znamienny tym, że w otworze (211) umieszczony jest środek uszczelniający lub wypełniający (3), który w stanie zabudowy wchodzi w trwałe połączenie z segmentem uszczelnieniowym (12).

9. Przepust murowy według zastrz. 5 lub 6, znamienny tym, że pierwszy, łączący się z prostym członem (1) fałd promieniowy (121) jest ukształtowany jako wznios opierający się w odpowiedniej strefie ścianki otworu (211).

10. Przepust murowy według zastrz. 1, znamienny tym, że wolny koniec (111) zwróconego do wnętrza budowli prostego członu rurowego (11) może być zamknięty zatyczką (8).

11. Przepust murowy według zastrz. 1, znamienny tym, że na króćcu przyłączowym (15) zaciśnięty jest wąż skurczowy (4).

12. Przepust murowy według zastrz. 11, znamienny tym, że dla wzmocnienia króćca (15) wstawiona jest przynajmniej w tej ściskanej strefie tuleja wzmacniająca (5).

13. Przepust murowy według zastrz. 11, znamienny tym, że króciec przyłączowy (15) jest wyprofilowany na obwodzie.

14. Przepust murowy według zastrz. 1, znamienny tym, że króciec przyłączowy (15) jest rozszerzony stożkowo ku jego wolnemu końcowi.

15. Przepust murowy według zastrz. 11, znamienny tym, że wolny koniec (42) węża skurczowego (4) jest zamknięty gazo- i cieczoszczelnie.

16. Przepust murowy według zastrz. 5 lub 6, znamienny tym, że na jeden lub kilka fałdów promieniowych (121) ma nakładane pogrubiające pierścienie kalibrujące.