PL171467B1 - Karton opakowaniowy dla partii papieru PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Karton opakowaniowy, dla partii papieru, tak zwane pudlo, na przyklad dla partii papieru fotograficznego lub papieru dla drukarek, która moze sie skladac z opakow- anych oddzielnie podpartii, skladajacy sie z czesci dolnej z prostokatna powierzchnia dna i powierzchniami bocznymi oraz z wykonanej jako osobna czesc pokrywy z powierzchnia pokrywajaca i powierzchniami bocznymi, przy czym jedna powierzchnia boczna czesci dolnej, ewentualnie wraz z czesciami sasiadujacych z nia powierzchni bocznych, jest odchylna na zewnatrz, znamienny tym, ze odchylna po- wierzchnia boczna (4) i przeciwlegla powierzchnia boczna (3) czesci dolnej sa sklejone z odpowiadajacymi im powierzchniami tocznymi (13, 14) pokrywy (11). F i g . 1 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest karton opakowaniowy, dla partii papieru, np. partii papieru fotograficznego lub papieru dla drukarek, który może składać się z opakowanych oddzielnie podpartii.

Dotychczas pakowano zwykle takie partie papieru w pudła, które mają taką budowę, że z podłużnymi bokami ich prostokątnego dna łączą się większe ścianki boczne, posiadające na

171 467 swoich pionowych bokach skrzydełka, które zawsze stanowią połowę wyższej ściany bocznej, przy czym gdy pudło jest w stanie rozłożonym skrzydełka te nie zachodzą, na siebie. Z krótszymi bokami dna łączą się prostokątne łapki, które wówczas, gdy pudło jest w stanie rozłożonym, przylegają zawsze do zewnętrznej strony jednej ze składających się zawsze z dwóch części mniejszej powierzchni bocznej pudła.

Składanie pudła przez zginanie odbywa się wówczas, gdy przewidziana do umieszczenia w nim partia papieru zostanie umieszczona na powierzchni dna. Należy przy tym zauważyć, ze ze względu na odchyłki wymiarowe (wahania grubości papieru itp.) wysokość powierzchni bocznychjest mniej sza od wysokości partii papieru w stanie końcowym, tak że osobno wykonana pokrywa, którą wciska się partię papieru i złożone pudło, opiera się napartii papieru a nie na ściankach bocznych pudła. Pudło zostaje zamknięte za pomocąjednej lub dwóch taśm, którymi owija się je i spawa ich końce ze sobą, np. za pomocą ciepła.

W znanych pudłach godne uwagi jest to, że jedna z obydwóch większych ścianek bocznych wraz z przynależnymi skrzydełkami, które zawsze stanowią połowę małej ścianki bocznej, nie jest sklejona z łapkami zewnętrznymi, które wychodzą z wąskiego boku prostokąta dna, tak, ze po przecięciu taśm ochronnych i zdjęciu pokrywy istnieje możliwość otworzenia pudła od strony jednej z większych powierzchni bocznych, przy czym każdorazowo staje się wolna także połowa mniejszej powierzchni bocznej, aby ułatwić wyjęcie papieru. Chociaż takie opakowanie uzyskało powszechne uznanie, to jednak ma ono kilka wad. Taśmy zamykające wymagają podczas konfekcjonowania pudła stosowania specjalnej operacji do ich zakładania, a dla użytkownika papieru najpierw stanowią przeszkodę podczas otwierania, a następnie są nieprzyjemnym odpadkiem ze względu na ich sztywność. Ponieważ w większości przypadków użytkownik stopniowo pobiera papier z partii zapakowanej w pudle, więc jest konieczne, aby po pobraniu papieru zamykał je, co jednakże wymaga pewnej zręczności i pompy drugiej osoby, gdyż zarówno różne części ścianek bocznych muszą być utrzymywane w ich położeniach, jak również odłożona gdzieś w międzyczasie pokrywa musi być podniesiona i odpowiednio wciśnięta na pudło. W końcu puste pudło tylko zwiększa u użytkownika papieru ilość odpadków, które muszą być ręcznie rozdrobnione i wywiezione w pojemniku z makulaturą. Dalsza wada, która ma znaczenie dla użytkownika wysokowydajnych aparatów do kopiowania lub drukarek, polega na tym, że wskutek dwuczęściowej budowy mniejszych powierzchni bocznych pudło nie jest wystarczająco szczelne, zwłaszcza w stosunku do przedostającej się wilgoci powietrza, aby mogło służyć do przechowywania partii papieru, który umieszcza się w nim bez opakowania pośredniego.

Celem wynalazku jest uniknięcie wymienionych wad i zaproponowanie pudła służącego jako opakowanie dla partii papieru, którym łatwiej się manipuluje zarówno podczas konfekcjonowania, jak i u użytkownika, niż znanym pudłem, przy czym zwłaszcza należy uniknąć powstawania innego rodzaju odpadu i pozostawić pudło użytkownikowi do dalszego wykorzystania. Przy tym w odpowiedniej postaci wykonania powinna być zapewniona możliwość transportowania i składowania bezpośrednio w pudle także nieopakowanej partii papieru, bez obawy że jakość papieru mogłaby ucierpieć wskutek dostępu wilgoci lub innych wpływów otoczenia.

Karton opakowaniowy dla partii papieru, tak zwane pudło, na przykład dla partii papieru fotograficznego lub papieru dla drukarek, która może się składać z opakowanych oddzielnie podpartii, składający się z części dolnej z prostokątną powierzchnią dna i powierzchniami bocznymi oraz z wykonanej jako osobna cześć pokrywy z powierzchnią pokrywającą i powierzchniami bocznymi, przy czym jedna powierzchnia boczna części dolnej, ewentualnie wraz z częściami sąsiadującymi z nią powierzchni bocznych, jest odchylna na zewnątrz, według wynalazku charakteryzuje się tym, że odchylna powierzchnia boczna i przeciwległa powierzchnia boczna części dolnej są sklej one z odpowiadającymi im powierzchniami bocznymi pokrywy.

W celu dalszego uproszczenia użyciapudła do zbierania makulatury przewidziano wjednej postaci wykonania, że w powierzchni pokrywającej w obszarze krawędzi bocznej, wzdłuż której pokrywa jest trwale sklejona z pudłem, może być wykonane przez użytkownika sięgające

171 467 zasadniczo na całą długość pudła wyjęcie, które jest tak osłabione wzdłuż jego obwodu przez rowkowanie lub podobnie, że można je otworzyć bez pomocy narzędzia. To rozwiązanie umożliwia wkładanie makulatury do pudła bez potrzeby każdorazowego podnoszenia pokrywy. Wykonanie szczeliny wrzutowej zostało umożliwione przez trwałe przymocowanie pokrywy z jednej strony części dolnej pudła, gdyż tylko w ten sposób została zapewniona niezbędna stabilność całego pudła.

W celu ułatwienia pierwszego otworzenia pudła przez użytkownika, przewidziano w innej postaci wykonania, że tymczasowe sklejenie pokrywy z odchylną powierzchnią boczną części dolnej pudła ma miejsce tylko w obszarze narożników tej powierzchni bocznej i że rowkowanie rozrywane w powierzchni bocznej pokrywy jest rozdzielne na dwa różne odcinki, z których każdy biegnie wokół jednego z tych miejsc sklejenia i odchodzi w odpowiedniej odległości jeden od drugiego do przebiegającej poziomo krawędzi skrzydełka pokrywy. W ten sposób część skrzydełka pokrywy leżąca między obydwoma punktami wyjściowymi rowkowania rozrywanego staje się wygodną do uchwycenia nakładkią którą użytkownik musi ciągnąć tylko do góry, aby oddzielić pokrywę wzdłuż rowkowania rozrywanego i odchylić ją wokół przeciwległej poziomej krawędzi. Dalszą korzyść daje wykonanie rowkowania rozrywanego przy wykorzystaniu makulatury, gdy pokrywa zostanie uchwycona na tym obszarze nakładki i podniesiona przez szarpnięcie do góry, tak że całe pudło zawisa na tej nakładce, przy czym następuje odchylenie części dolnej pudła, wskutek czego zwykle bezdrzewna makulatura, która jest zebrana w pudle, zostaje uwolniona, ale samo pudło, które nie składa się z bezdrzewnego papieru, pozostaje na elemencie chwytającym i tak zostaje oddzielone.

Dalsza postać wykonania wynalazku dotyczy możliwości takiego rozszerzenia bocznych skrzydełek, tworzących obydwie dzielone ścianki boczne, w obszarze, w którym nie są one otoczone przez nakładkę denną, że rozszerzenia zachodzą na siebie, dzięki czemu pudło staje się wystarczająco szczelne do przyjęcia nieopakowanego papieru. Ta możliwość nie mogła być wykorzystana w dotychczas znanych pudłach, gdyż nie połączona z pudłem pokrywa w takim wykonaniu powierzchni bocznych nie nadawałaby się dla użytkownika do nasadzenia jej na cześć dolnąpudła z możliwym do przyjęcia wysiłkiem. W celu uniknięcia nadwyżki wymiarowej pudła w obszarze przekrycia ścianki bocznej, redukuje się korzystnie w takim stopniu tę nadwyżkę wymiarową w zakresie grubości przez prasowanie w procesie tłoczenia, że całkowita grubość przekrycia jest w zasadzie równa grubości nie sprasowanego kartonu, z którego składa się pudło.

Dzięki rozwiązaniu według wynalazku osobno wykonana pokrywa jest sklejona z dwiema przeciwległymi ściankami bocznymi pudła, przy czym przez zastosowanie rowkowania łub podobnego rozwiązania w obszarze jednego ze sklejeń jest stworzona korzystna możliwość oddzielania pokrywy wzdłuż tej linii osłabiającej i odchylania jej wokół przeciwległej krawędzi między powierzchnią górną pokrywy a ścianką boczną.

Dzięki takiemu rozwiązaniu staje się zbędna taśma zamykająca a konfekcjonowanie pudła zostaje uproszczone, gdyż przyklejenie pokrywy może być wykonywane równocześnie ze sklejeniem dna. U użytkowników pudeł odpada nieprzyjemne manipulowanie taśmą zamykającą, jak również konieczność odkładania pokrywy na odpowiednie miejsce w pobliżu kopiarki lub drukarki, gdyż pokrywa pozostaje w pudle. W celu wyjęcia papieru może być odchylona również ścianka boczna pudła, z którąpokrywajest trwale sklejona, lub druga ścianka boczna. Zamykanie pudła po wyjęciu papieru jest także znacznie uproszczone, gdyż pokrywa nie musi być uchwycona i nasadzona, lecz tylko przechylona. W końcu dzięki odpowiedniemu dla użytkownika jednostronnemu przymocowaniu pokrywy na jednej ściance pudła, jest ono tak stabilne i łatwo dostępne, że może być stosowane jako pudło do zbierania makulatury.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wykrój kartonowy, z którego składa się przez zginanie cześć dolną pudła, w widoku z góry, a fig. 2 - wykrój kartonowy, z którego składa się przez zginanie pokrywę, w widoku z góry.

171 467

Wykrój kartonowy dla części dennej 1 pudła składa się z prostokątnej powierzchni dna 2, która jest ograniczona przez rowkowania zginane, przy czym wzdłuz obydwóch dłuższych boków prostokąta są umieszczone łączące się z nim jednolicie większe powierzchnie boczne 3 i 4, które wzdłuż swoich krawędzi bocznych posiadają skrzydełka 5 ścianek bocznych.

Na figurze 1 lewa część takiego wykroju jest przedstawiona z nieprawidłowymi wymiarami, przy czym ważne są następujące związki. Część denna 2 ma długość I i szerokość b, powierzchnie boczne 3 i 4 rozciągają się w kierunku szerokości b dna 2, każda do późniejszej wysokości h części dolnej pudła, mniejszej od wysokości partii papieru, która ma być zapakowana.

Z krótszym bokiem prostokątnego dna 2 łączą się łapki przekrywające 6, których rozciągłość wjednąstronęjest więc zasadniczo równa baw kierunku prostopadłym do niej wynosi a. Skrzydełka boczne 5, które wiszą na powierzchniach bocznych 3 i 4 posiadają do przybliżonej wysokości a szerokość b/2 a w obszarze powyżej, aż do osiągnięcia wysokości h, szerokość d + b/2. W stanie złożonym łapka przekrywająca 6 zakrywa wąską szczelinę między dolnymi końcami skrzydełek 5, zaś w leżącym na nimi obszarze przekrywająsię wzajemnie odpowiadające sobie każdorazowo części przekrywające 5’, które wskutek sprasowania mają zmniejszoną grubość.

W pokazanym przykładzie wykonania dolne końce części przekrywających 5’ sąprzedstawione jako zaokrąglone, co ułatwia ponowne zamykanie pudła przez użytkownika. To czy zaokrąglenie leży powyżej wysokości a, tak jak zostało to przedstawione, czy wewnątrz tej wysokości, zależy od decyzji specjalisty z uwzględnieniem przewidywanej dziedziny zastosowania.

Część wykroju 1 leżąca na prawo od osi symetrii 7 jest zbudowana identycznie.

Na rysunku i w dalszym opisie nie będzie zwracana uwaga na potrzebne do składania przez zginanie i do sklejania niewielkie różnice wymiarów, które są niezbędne do obejmowania z zewnątrz ustawionych skrzydełek bocznych 5 przez łapki przekrywające 6, gdyż są one dobrze znane specjaliście z dziedziny wytwarzania kartonów i są przez niego uwzględniane podczas projektowania każdego wykroju.

Szczególną cechę wykroju 1 stanowi narysowana linią kreska-kropka linia rowkowania 8, która jest łatwa do zgięcia na swoim przebiegu równoległym do podłużnego boku dna 2, gdy obszar między dnem 2 i nakładkami zakrywającymi 6 jest naderwany, co zostaje ułatwione przez większe osłabienie wykroju kartonowego wzdłuż tego odcinka linii 8. Funkcja spełniana przez linię 8 zostanie objaśniona poniżej.

Podczas konfekcjonowania pudła wokół ustawionej na dnie 2 partii papieru ścianka boczna 3 zostaje utrwalona przez sklejenie połączonych z nią skrzydełek bocznych 5 z łapkami przekrywającymi 6, podczas gdy ścianka boczna 4 jest przytrzymywana tylko przez wsunięcie połączonych z nią skrzydełek 5 między partię papieru a łapki przekrywające 6, ale nie jest trwale połączona z łapkami przekrywającymi. Ostatecznie utrwalenie zostaje osiągnięte przez sklejenie górnych obszarów powierzchni bocznych 3 i 4 z odpowiadającymi im powierzchniami pokrywającymi.

Na figurze 2 jest pokazana winnej skali odpowiadająca części dolnej pokrywa 11. Pokrywa 11 składa się głównie z właściwej powierzchni pokrywającej 12 i z większych powierzchni bocznych 13, 14 pokrywy, które współdziałają z odpowiednimi powierzchniami bocznymi 3,4 części dolnej 1 pudła i także zostają z nimi sklejone. Przy tym sklejenie między powierzchniami 3 i 13 następuje w obszarze przekrycia między linią odchylania 21 a krawędzią pokrywy, zaś sklejenie między powierzchniami 4 i 14 tylko w obszarze narożników 19 między liniąrozrywania 20 a krawędzią pokrywy.

Pokrywę uzupełniają mniejsze części boczne 16, które po złożeniu przez zginanie zostają sklejone ze skrzydełkami 15, połączonymi z powierzchniami bocznymi 13, 14.

Sklejanie ze sobą z jednej strony powierzchni 3 i 13 a z drugiej strony powierzchni 4 i 14 odbywa się po nasadzeniu pokrywy na partię papieru i wywarciu przewidzianego w tym celu nacisku w kierunku wysokości partii papieru, tak jak to już ma miejsce według stanu techniki podczas zakładania taśm zamykających.

Część powierzchni bocznej 14 pokrywy, która leży między narożnikami 19 lub wewnętrznymi końcami dwuczęściowej linii rozrywania 20, może być łatwo chwycona przez użytkownika, przy

171 467 czym podczas ciągnięcia do góry tego obszaru wykrój 11 pokrywy odrywa się wzdłuz linii osłabiającej 20 wokół narożników sklejania 19 i może zostać odchylony wokół linii odchylenia 21, przy czym rozrywają się zagięte pod kątem końcowe odcinki linii odchylania 21.

Gdy wysokowydajna kopiarka lub drukarka ma zostać naraz napełniona składowaną w pudle partią papieru nie posiadającą dodatkowego opakowania, wówczas po odchyleniu pokrywy do góry i przechyleniu do przodu luźnej powierzchni bocznej wraz z zawieszonymi na niej skrzydełkami 5, pudło zostaje pociągnięte po powierzchni podłoża przez użytkownika tak daleko ku sobie, ze linia 8 już przestaje leżeć na powierzchni podłoża dla pudła, lecz wystaje za jego krawędź, po czym przez wywarcie nacisku ku dołowi na powierzchnię boczną 4 powierzchnia dna zostaje zgięta wzdłuż linii osłabiającej 8, przy czym równocześnie rozrywają się odcinki jej ramion, leżące między częścią denną a łapką 6.

Zwrócone ku użytkownikowi końce łapek 6 mogąbyć wtedy bez trudu odgięte na zewnątrz i do tyłu wzdłuż (prostoliniowego w płaskim stanie wykroju) przedłużenia linii osłabiającej 8, tak ze przednia część papieru wystaje swobodnie z pudła. Wtedy cała partia papieru, wystająca teraz nad dnem 2, może zostać nasadzona na odpowiedniąpowierzchnię załadunkową urządzenia do kopiowania lub drukarki i załadowana podczas jednej operacji roboczej.

Gdy pudło jest puste, wówczas użytkownik może wcisnąć obszar znajdujący się między rowkowaniem 18 a powierzchnią boczną 13, tak że powstaje szczelina wrzutowa dla wadliwych kopii lub stron drukowanych albo innej makulatury. Podczas wrzucania papier układa się w pudle wystarczająco równomiernie, aby móc zapewnić je w zadowalającym stopniu.

Pudło uzupełnione makulaturą jest kierowane na miejsce zbiórki, gdzie zostaje ono zaczepione np. chwytakiem za część nakładkową powierzchni 14 i podciągnięte do góry. Wskutek tego pokrywa odchyla się a wolny bok 4 części dolnej pudła i jego zawartość wypadają z pudła. Zwykle zawartością pudła jest bezdrzewny papier, co umożliwia wykorzystanie go jako wyżej wartościowego odpadu niż papier ze ścieru drzewnego stanowiący materiał pudła/ Przez takie proste rozdzielenie uwzględniony zostaje zasadniczy problem dotyczący dziedziny rozdzielania odpadów.

Wynalazek jest pomyślany przede wszystkim jako rozwiązanie dla transportu i składowania papieru fotograficznego lub papieru do drukowania o zwykłych formatach od A4 do A3, lecz specjalista znający wynalazek może go łatwo adaptować do swoich celów.

I tak w części dolnej pudła skrzydełka 5, 5' podobnie jak skrzydełka 15 w pokrywie mogą być zmniejszone kosztem nakładek 6, aż w końcu w przypadku skrajnym odległość a stanie się równą h, tak że nie należy obawiać się żadnych problemów ze szczelnością. W tym przypadku należy jednak liczyć się z dużą ilością ścianków odpadkowych. Możliwa jest także zmiana w innym kierunku, przy której wymiar a dąży do zera, a obszar przekrywania rozciąga się praktycznie na całej wysokości h.

Różne dodatkowe rozwiązania (nakładka odrywana, przekrycia, szczelina wrzutowa, krawędź załadunkowa itp.) mogąbyć stosowane w dowolnych połączeniach i są możliwe dopiero dzięki zwiększonej stabilności całego pudła.

Specjalista z dziedziny opakowań kartonowych może łączyć z wynalazkiem wszystkie znane rozwiązania, takie jak nanoszenie powłok, wzmacnianie, itp.

Oczywiście można także trwale skleić pokrywę z częścią dolną między odchylną powierzchnią boczną i odpowiednią powierzchnią pokrywającą.

171 467

171 467

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Karton opakowaniowy, dla partii papieru, tak zwane pudło, na przykład dla partii papieru fotograficznego lub papieru dla drukarek, która może się składać z opakowanych oddzielnie podpartii, składający się z części dolnej z prostokątną powierzchnią dna i powierzchniami bocznymi oraz z wykonanej jako osobna część pokrywy z powierzchnią pokrywającą i powierzchniami bocznymi, przy czym jedna powierzchnia boczna części dolnej, ewentualnie wraz z częściami sąsiadujących z nią powierzchni bocznych, jest odchylna na zewnątrz, znamienny tym, że odchylna powierzchnia boczna (4) i przeciwległa powierzchnia boczna (3) części dolnej są sklejone z odpowiadającymi im powierzchniami bocznymi (13,14) pokrywy (11).
2. 2. Karton według zastrz. 1, znamienny tym, że połączenie klejone usytuowane jest na jednej z powierzchni bocznych (3, 4) tylko w obszarze jej górnych narożników (9) a odpowiednia powierzchnia boczna (14) pokrywy zawsze ma wokół miejsca sklejenia (19) linię osłabiającą(20).
3. 3. Karton według zastrz. 2, znamienny tym, że linie osłabiające (20) wychodzą w pewnej odległości od siebie z zewnętrznej krawędzi powierzchni bocznej (13,14) pokrywy (11).
4. 4. Karton według zastrz. 12, znamienny tym, że w powierzchni pokrywającej (12) jest przewidziana, przebiegająca głównie równolegle do linii zginania do powierzchni bocznych (3, 4) pokrywy, linia osłabiająca (18), która swoimi końcami prowadzona skośnie do obszaru przyporządkowanych narożników powierzchni pokrywającej (12).
5. 5. Karton opakowaniowy, dla partii papieru, tak zwane pudło, na przykład dla partii papieru fotograficznego lub papieru dla drukarek, która może się składać z opakowanych oddzielnie podpartii, składający się z części dolnej z prostokątną powierzchnią dna i powierzchniami bocznymi oraz z wykonanej jako osobna cześć pokrywy z powierzchnią pokrywającą i powierzchniami bocznymi, przy czym jedna powierzchnia boczna części dolnej, ewentualnie wraz z częściami sąsiadujących z niąpowierzchni bocznych, jest odchylna na zewnątrz, w którym odchylna powierzchnia boczna i przeciwległa powierzchnia boczna są w stanie rozłożonym zaopatrzone na przebiegających pionowo krawędziach w skrzydełka, które stanowią dwie pozostałe powierzchnie boczne, przy czym dalej na odpowiednich bokach powierzchni dna są umieszczone łapki, które obejmują z zewnątrz i przytrzymują skrzydełka, znamienny tym, że skrzydełka (5) posiadają w miejscach nie zakrytych przez łapki (6) części przekrywające (5’).
6. 6. Karton według zastrz. 5, znamienny tym, że części przekrywające (5‘) mają mniejszą grubość niż skrzydełka (5).
7. 7. Karton według zastrz. 5, znamienny tym, że w powierzchni dna (2) jest przewidziane przebiegające głównie równolegle do linii zginania odchylnej ścianki bocznej (4) rowkowanie (8, które jest prowadzone w linii prostej w łapce (6) i w miejscu linii zginania między powierzchnią dna (2) a łapką (6).
8. 8. Karton według zastrz. 7, znamienny tym, że w powierzchni pokrywającej (12) jest przewidziana, przebiegająca głównie równolegle do linii zginania do powierzchni bocznych (3, 4) pokrywy, linia osłabiająca (18), która swoimi końcami jest prowadzona skośnie do obszaru przyporządkowanych narożników powierzchni pokrywającej (12).