PL172708B1

PL172708B1 - Sposób immobilizacji metali ciezkich i/lub niemetali w pozostalosciach spopielania odpadów PL PL PL PL PL

Info

Publication number: PL172708B1
Application number: PL93309030A
Authority: PL
Inventors: Jacob J Steketee; Leonardus G C M Urlings
Original assignee: Tauw Milieu Bv
Priority date: 1992-11-23
Filing date: 1993-11-23
Publication date: 1997-11-28
Also published as: JPH08502472A; DK0669900T3; DE69308879D1; NL9202033A; US5928128A; DE69308879T2; PL309030A1; WO1994012444A1; JP2603450B2; EP0669900B1; CA2150031A1; EP0669900A1; AU5718994A; CA2150031C

Abstract

1. Sposób immobilizacji metali ciezkich i/lub niemetali w pozostalosciach spopielania odpadów, znamienny tym, ze obrabia sie te odpady gazem zawierajacym 0,1 do 100% objetosciowych CO2, w temperaturze od temperatury otoczenia do 200°C, pod cisnieniem od cisnienia atmosferycznego do nadcisnienia 10 Pa, i podczas tej obróbki obniza sie pH pozostalosci spopielania odpadów jako materialu wyjsciowego. PL PL PL PL PL

Description

Wynalazek dotyczy sposobu obróbki pozostałości spopielania.

Wiadomo, że przy spopielaniu odpadów, zwłaszcza odpadów gospodarskich oraz porównywalnych powstają żużle, które mogą być wykorzystywane w budowie dróg jako warstwa nośna oraz materiał nasypowy (C. R. O. W. (1988)); Residues are (no longer) waste - WIP slugs. Publikacja 15, Stichting C. R. O. W., Ede [1]; Leenders, P. (1984): Management of Solid Waste Incinerator Residues in The Netherlands, In: K. J. Thome-Kozmiensky (ed.); Recycling International, tom 2, str. 1420-1441, EF-Verlag, Berlin [2].

Materiał ten, nazywany skrótowo żużlami WIP, spełnia pewne wymagania jakościowe w zakresie budownictwa lądowego i wodnego oraz higieny środowiska, w zależności od dziedziny zastosowania. Wymagania jakościowe w zakresie higieny środowiska można podzielić na wymagania dotyczące składu chemicznego oraz wymagania dotyczące ługowalności tego produktu. Jeśli chodzi o terytorium Holandii, wymagania te będą podane do wiadomości w Building Materiał Order”, a General Order in Council (AMVB), w ramach aktu ochrony gruntów (Soil Protection Act). We wspomnianym dokumencie AMVB, którego projekt został opublikowany, położono nacisk na wymagania jakościowe dotyczące ługowania. Odnośnie wymagań stawianych w zakresie budownictwa lądowo - wodnego, nałożonych na takie zastosowania jak zwłaszcza materiał warstwy nośnej istotne są wymagania nałożone na materiał

172 708 spopielany i przetrawialny. Jest to również ważne dla takich zastosowań jak materiał zastępczy dla żwiru w betonie.

Aby spełnić wymagania szeregu materiałów budowlanych (Building Materials Order) μπΙοΊ łHapu/oniA ν τπι^ΐι ^/'ł P Prrcrpw talriA ll€llVZ^jy W iXV w umv inwun viyzjivivu aj z^weu » » łjl. . x i.ujviv, ^νίινι li;uiv ZjtruuL· procesem immobilizacji (unieruchomienia) są ogólnie znane i dzielą się na procesy fizyko chemiczne oraz procesy termiczne. Celem procesów fizyko - chemicznych jest wytworzenie twardego, trwałego podłoża o małej porowatości, poprzez zastosowanie spoiw i innego kruszywa, przy jednoczesnym wiązaniu zanieczyszczeń w postaci trudno rozpuszczalnych związków.

Tworzenie twardego podłoża zgodnie ze znanymi sposobami, w których przykładowo stosuje się spoiwo, generalnie nie stanowi problemu. Jednakże według badania ługowalności w wielu przypadkach nie zachodzi chemiczne wiązanie zanieczyszczeń. Po redukcji osnowy ługowanie często występuje ponownie na poziomie materiału wyjściowego. Innym słabym punktem obecnego procesu fizyko - chemicznej immobilizacji jest użycie stosunkowo dużych ilości (typowo 10 - 50% wagowych) kosztownych kruszyw, jak np. cement.

Przedmiotem procesów termicznych jest włączenie zanieczyszczeń w krzemianową osnowę poprzez spiekanie lub stapianie tego materiaru. Przeprowadzone badania wykazują, że zanieczyszczenia są zwykle dobrze związane. Wadą tego procesu są wysokie koszty, a w' związku z tym duży wkład kapitału i stosunkowo duże zużycie energii.

Sposób immobilizacji metali ciężkich i/lub niemetali w pozostałościach spopielania odpadów charakteryzuje się według wynalazku tym, że obrabia się te odpady gazem zawierającym 0,1 do 100% objętościowych CO2 w temperaturze od temperatury otoczenia do 200°C, pod ciśnieniem od ciśnienia atmosferycznego do nadciśnienia 10⁶ Pa, i podczas tej obróbki obniża się pH pozostałości spopielania odpadów jako materiału wyjściowego.

Korzystnie prowadzi się go w gazie zawierającym 5 - 20% objętościowych CO2 w temperaturze nie wyższej niż 100°C i nadciśnieniu nie wyższym niż 110⁵ Pa.

Korzystnie podczas lub przed obróbką w gazie zawierającym CO2 dodaje się mikroorganizmy.

Korzystnie na początku lub podczas obróbki w gazie zawierającym CO2 dodaje się pożywki stymulujące rozwój mikroorganizmów.

Korzystnie potrzebny CO2 dostarcza się w całości lub częściowo z gazów kominowych lub innych gazów odlotowych bogatych w CO2.

Korzystnie stosuje się gazy kominowe pochodzące z urządzenia do spopielania odpadów.

Korzystnie wydziela się potrzeby CO2 z biogazu, gazów kominowych lub innych gazów bogatych w CO2 i następnie miesza się z powietrzem do żądanego składu.

Korzystnie stosuje się gaz zawierający parę wodną.

Korzystnie prowadzi się proces partiami i przepuszcza się gaz bogaty w CO2 przez pozostałości przeznaczone do obróbki w zamkniętej komorze.

Korzystnie proces prowadzi się w sposób ciągły i doprowadza się pozostałości przeznaczone do obróbki do kontaktu z gazem bogatym w CO2 w bębnie mieszającym, silosie lub innym porównywalnym urządzeniu technologicznym.

Korzystnie ustala się pH pozostałości spopielania na 7 - 8,5 poprzez obróbkę gazem zawierającym CO2.

Przedstawiony sposób wykazuje podobieństwa do znanych fizyko - chemicznych procesów immobilizacji lecz różni się od nich tym, że uzyskiwana jest twarda osnowa. Następną różnicą jest to, że wykorzystano również reakcje mikrobiologiczne Metodę należy zatem określić jako proces immobilizacji chemicznej, którego wydajność jest zwiększona poprzez przemiany mikrobiologiczne.

Istniejące procesy immobilizacji są znamienne niedostatecznym wiązaniem zanieczyszczeń i/lub stosunkowo wysokim kosztem, w wyniku czego obróbka pozostałości wytwarzanych w ilościach masowych jest zasadniczo niepraktyczna. Reakcja CO2 z podstawowym żużlem WlP prowadzi do wytwarzania węglanów, a zatem występuje tu proces karbonizacji. Jednakże nie tylko tworzenie węglanów jest istotne dla osadzenia niemetali, istotna jest tu również zmiana pH materiałów w taki sposób, że rozpuszczalność istotnych składników staje się minimalna. Taka regulacja pH jest ponadto istotna dla optymalizacji reakcji mikrobiologicznych. Większość

172 708 mikroorganizmów (zwłaszcza bakterie) nie może się rozwiać w środowisku o dużym pH, jakie może występować w surowych żużlach WIP. Zmniejszenie pH do wartości poniżej podstawowych, np. 7 - 8.5, zwiększy nie tylko przydatność żużli jako kruszywa dla betonu itp., lecz rT^-nł-iiii 'ynciotmc tt-w m rz 'w 11 v i sn o m rAwu/rUn mi Igmnrnon i 'ttóaA χτζ Dfonnrlwr- 'Ήνν/IV W UlCZj VV Z>11UVZj11 y lii OLMjJillLt £-> V» iyx\.L5Zjj w uov i k/zj w v/j vt nłiKi ^u.julzuXii\J w . x 'Juiiui.c' U-Rtj vv ność mikroorganizmów może ulec poprawie w wyniku dodania pożywek oraz w wyniku zaszczepienia mikroorganizmami (jak np. kultury bakteryjne i pleśnie). Korzystnie oddziaływanie mikroorganizmów opiera się na degradacji spopielonego materiału organicznego i azotu, na przykład materiałów zawierających grupy amonowe. Poza wpływem tych substancji na ługowalność, odgrywają one również rolę w zakresie ługowania metali. Zarówno substancje organiczne (kwasy, materiały huminowe, itp.) jak i grupy amonowe mogą tworzyć związki kompleksowe metali.

Ważnym efektem tej obróbki jest również wyraźna poprawajakości żużli przeznaczonych dla celów budownictwa lądowo - wodnego. W wyniku obniżenia pH znacznie spada niebezpieczeństwo destruktywnej ekspansji, jak np. przemiany cząstek metalicznego glinu w wodorotlenek glinu. Ponadto materiał ten staje się bardziej przydatny do zastosowania jako materiał zastępczy żwiru w betonie.

Odnośnie przeznaczonego do zastosowania CO2 oraz mieszanki gazu zawierającej CO2 nie są stawiane żadne wymagania szczególne poza tym, że mieszanka korzystnie powinna zawierać tlen, i powinna być nasycona wodą. Tlen jest potrzebny dla wystąpienia reakcji mikrobiologicznych. Stosowanie pary wodnej zapobiega wysychaniu żużli. Działanie mikroorganizmów może być powstrzymane, bądź też mikroorganizmy mogą ulec zniszczeniu wskutek braku wody.

CO2 może pochodzić z zasilania i może być rozcieńczane powietrzem. Tym niemniej odpowiednim źródłem CO2 są również gazy kominowe (oczyszczone) lub gazy odlotowe procesu biologicznego. Wymaganiem dla takich mieszanek gazowych jest ich czystość, w wyniku której nie powinno wystąpić wyraźne obniżenie jakości żużli w drodze procesów adsorpcyjnych.

Jeżeli źródłem CO2 jest wykorzystanie gazów odlotowych, obróbka ta wywiera bezpośredni wpływ na zmniejszenie emisji CO2. W tym wariancie metodę należy zatem uznać jako proces usuwania CO2 . Żużle WIP mogą być w tym przypadku uznane jako adsorbent, co stanowi nowe zastosowanie dla tego materiału.

Czas obróbki żużli gazami bogatymi w CO2 zależy od warunków procesu (ciśnienie, temperatura, zawartość CO2).

Występują tu rozpiętości od 1 godziny (przy zwiększonym ciśnieniu i temperaturze) do około 8 tygodni. Przy ciśnieniu około 1 atmosfery i w temperaturze około 20°C zazwyczaj potrzebny czas przetrzymywania będzie generalnie wynosić od 2 do 4 tygodni.

Jak podano, ciśnienie zmienia się generalnie od ciśnienia atmosferycznego do nadciśnienia 10⁶ Pa. W typowym przykładzie wykonania procesu, w którym stosowane są mikroorganizmy, nadciśnienie wynosi od 10³ do 10⁴ Pa.

Urządzenie, w którym może być przeprowadzony sposób zgodny z wynalazkiem, jest przedstawione na fig. 1, gdzie: 1-linia zasilająca dla mieszaniny gazowej bogatej w CO2 ; 2-rury perforowane: 3-warstwa żwiru i grubego piasku bądź podobnego materiału, w której osadzono perforowane rury; 4-perforowane dno odpowiednie dla nośników; 5-warstwa żużli WIP o grubości 0,5 - 5 m; 6-zbiornik betonowy, który może być przykryty od wierzchu np. brezentem.

Bogaty w CO2 gaz przepływa do góry poprzez warstwę żwiru i jest rozprowadzany przez system utworzony z rur 2 i warstwy 3. Wypływa na wierzchu warstwy żużla i w zależności od składu może być następnie zawrócony do obiegu zamkniętego, odprowadzony bezpośrednio, odprowadzony poprzez filtr lub wykorzystany jako powietrze spopielające w piecu.

W zależności od strumienia obrabianego żużla zbiornik betonowy powinien być podzielony na sekcje. Dla pracy w cyklu półciągłym powinny przez cały czas występować przemiennie dwie sekcje, w jednej sekcji następuje uzdatnianie materiału i sekcja ta jest opróżniana, natomiast sekcja druga jest napełniana. Podczas napełniania sekcji i podczas uzdatniania materiału może być dodawany materiał zaszczepiający i pożywki, jeśli jest to wymagane.

172 708

Możliwe jest działanie ciągłe w wyniku wykorzystania poziomo ustawionych bębnów z żużlem, w których jest on podawany z wykorzystaniem ruchu obrotowego. Poprzez bęben przedmuchiwany jest gaz bogaty w CO2. Alternatywą jest wykorzystanie pionowo ustawionego silosu któ r» > «est na -p e łn «anir od góry i opróżn ia n y od dołn Dr'zo z s 11 o c r\r zad imm oh iw y y ·« o rt· L-u -»

M1U&U, ALUIJ' jCi>L uapGllliaiiy Vkł g,vi y i \3pi Mzaiicwij uviu. ± pizjcuniucinwuii j r<u górze gaz bogaty w CO2.

Ponieważ dla tego procesu znamienne jest stosowanie dużych objętości gazu CO2, przydatne przepływy gazu są przedstawione bardziej szczegółowo na fig. 2 i 3.

Jako źródło CO2 mogą być zastosowane odpowiednio oczyszczone gazy kominowe, przykładowo spełniające wymagania Dutch 1989 incineration directive. Na fig. 2 przepływ gazu oznaczono 7. Inne odnośniki na fig. 2 oznaczają: 8-sprężarka; 9-wymiennik ciepła (opcja, niezbędny gdy temperatura gazów kominowych jest zbyt wysoka); 10-urządzenie do przeróbki żużla (zgodnie z fig. 1); 11-przepływ recyrkulacyjny; 12-obieg powrotny wykorzystanych gazów kominowych; 13-obieg alternatywny do obiegu 12, w którym gazy kominowe są podawane jako powietrze spopielania do pieca; 15-kocioł; 16-układ oczyszczania gazów kominowych; 16a-kanał kominowy.

TS 1 1 s ’ . * 1__* _ - _ _ _ .1 - _____________1’ 1 1 1 -Λ 1 >

Relatywną korzyścią wynikającą z odpiowddzenia gazu przez obieg 12 lub 13 są w głównej mierze zagadnienia techniczno - ekonomiczne, co może się różnić dla każdej indywidualnej instalacji. Jeśli z żużli mają być usunięte znaczne ilości lotnych zanieczyszczeń, może być wymagane odprowadzanie poprzez obieg 13.

W każdym z tych obu przypadków przepływ gazu po uzdatnieniu żużla w urządzeniu do jego obróbki może być całkowicie zintegrowany z przepływem gazu poprzez WIP.

Jeśli jakość gazów kominowych wytwarzanych przez WIP jest nieodpowiednia i nie występuje inne oczyszczanie, może być doprowadzony dopływ gazu odlotowego bogatego w CO2, taki dopływ gazu odlotowego bogatego w CO2 może być wytworzony poprzez zmieszanie CO2 (technicznej jakości) z powietrzem. Ewentualnie może być zastosowany przepływ gazu zawierającego 1 θ0% objętościowych CO2. CO2 może być otrzymywany z zasilacza gazowego lub oddzielony z gazów kominowych w miejscu instalacji.

Alternatywne rozwiązanie, w którym stosowany jest czysty CO2 jest przedstawione schematycznie na fig. 3, gdzie: 17-oznacznik zbiornik podawanego czynnika zawierającego CO2; 18-urządzcnie do mieszania gazu, w którym następuje mieszanie CO2 z powietrzem; 19-linia zasilająca dla gazu bogatego w CO2; 10-urządzenie do przeróbki żużla (zgodnie z fig. 1); 13-wylot gazu do pieca 14. Wylot ten będzie potrzebny tylko wtedy, gdy z żużla uwalniane są niedopuszczalne ilości lotnych zanieczyszczeń. W innych przypadkach możliwe jest bezpośrednie odprowadzenie gazów odlotowych (poprzez prosty filtr biologiczny, jeśli zachodzi potrzeba).

Oprócz urządzenia pokazanego na fig. 1 realizującego proces partiami, sposób według wynalazku może być prowadzony w sposób ciągły poprzez podawanie pozostałości przeznaczonych do uzdatniania gazem zawierającym CO2 w bębnie mieszającym, silosie lub porównywalnym urządzeniu technologicznym.

Na podstawie powyższego opisu będzie oczywistym, że sposób może być stosowany zarówno z dodaniem mikroorganizmów lub bez. Jednakże w typowym wykonaniu procesu dodawanie mikroorganizmów jest stosowane. Zaznacza się, że mikroorganizmy mogą występować naturalnie bez wprowadzania w uzdatniany materiał. Możliwe jest jednakże również zaszczepianie materiału uzdatnianego materiałem który uprzednio poddano uzdatnianiu, i który zawiera mikroorganizmy. Mikroorganizmy te generalnie pobierają tlen.

To, czy mikroorganizmy są wprowadzane, czy też występują, jest czynnikiem decydującym dla doboru warunków procesu zgodnie z wynalazkiem. Tak więc jeśli mikroorganizmy są stosowane, ważne jest występowanie wody i gazu zawierającego parę wodną korzystnie gazu zawierającego nie tylko dwutlenek węgla w ilościach wspomnianych powyżej lecz również nasyconego parą wodną. Jeśli mikroorganizmy są stosowane, temperatura generalnie nie będzie wyższa niż około 70°C. Proces będzie prowadzony poniżej wspomnianego niewielkiego nadciśnienia wynoszącego nie więcej niż 105 Pa.

Jeśli proces przebiega bez stosowania mikroorganizmów, temperatura może wtedy wynosić 200°C lub powyżej, przykładowo 300°C lub 400°C lecz takie wyższe zakresy są generalnie odrzucane ze względów praktycznych. Obecność pary wodnej może być korzystna lecz nie jest

172 708 wymagana. Również w odniesieniu do ciśnienia jest prawdziwe, że mogą być stosowane ekstremalne warunki i może być pożądane ciśnienie 3-10' do 4·10 ⁵ Pa, że może być również stosowane ciśnienie 10⁶, 2· 10⁶ lub 5 ·10⁶ Pa z jednoczesnym zaznaczeniem, ze wyższe ciśnienia są często niepożądane ze względów praktycznych.

Pozostałości spopielania, które mogą być uzdatniane zgodnie ze sposobem według wynalazku korzystnie występują w postaci mocno rozdrobnionej, przykładowo w postaci cząstek w zakresie wymiarowym 0-4 cm.

Jak wspomniano powyżej, pozostałości spopielania mogą być również wykorzystane do usuwania CO? z gazów odlotowych bogatych w CO2. Wynalazek dotyczy pośrednio zastosowania pozostałości spopielania jako materiału absorpcyjnego do usuwania CO2 z gazów odlotowych bogatych w CO?, jak np. gazy kominowe, gaz biologiczny, gaz wytwarzany na składowiskach lub gazy odlotowe w kompostowni. Zaznacza się, że wynalazek opiera się na odkryciu występowania korzystnej absorpcji CO2 poprzez pozostałości spopielania.

Według powyższego opisu pozostałości spopielania są rozumiane jako pozostałości stałe, które są wytwarzane w spopielaniu substancji odpadowych w piecach. W połączeniu z tym rozróżnia się żużle, relatywnie grube składniki, które pozostają w piecu oraz popioły lotne, drobne składniki, które ulatują z gazami kominowymi i gromadzą się w filtrach elektrostatycznych. Po gaszeniu żużle często są poddawane ostatecznemu przetwarzaniu w postaci usuwania żelaza oraz kruszenia i/lub usuwania frakcji grubych w drodze odsiewania. Daje to w rezultacie frakcję przykładowo 0 - 4 cm.

Przykład I. W skali laboratoryjnej zastosowano urządzenie do testowania. Około 1 kg żużli WIP umieszczono w kolumnie o wysokości 0,5 m. Przez kolumnę przepuszczano powietrze lub powietrze wzbogacone CO2 (zawierające około 8% objętościowych) przechodzące ku górze kolumny. Natężenie przepływu wynosiło 5 1/h, temperatura około 25°C i nadciśnienie około 10⁴Pa. Obróbka trwała około 10 tygodni. Ługowanie żużla przeprowadzono przed i po obróbce, z zastosowaniem wstrząsania. Materiał był wstrząsany przez 23 godziny w zdemineralizowanej wodzie (zakwaszonej kwasem azotowym do pH 4), przy stosunku cieczy do ciał stałych (L/S) wynoszącym 10 (metoda zgodna z NEN 7343).

Z tabeli 1 wynika, że stężenia ługowania najważniejszych metali ciężkich uległy zmniejszeniu w obu przypadkach lecz, że efekt ten był wyraźnie zwiększony poprzez dodanie CO2. Tak więc przy większym stężeniu CO? dla miedzi występuje obniżenie do 84% w porównaniu z 58% przy przepuszczaniu powietrza. Obniżenie w odniesieniu do ługowania molibdenu wzrasta z 57% do 81 %o. Bez dodania CO2 ługowanie glinu nieco wzrosło (+6%) lecz z dodaniem CO? ługowanie glinu zmalało o 95%. Obróbka ta jest nieskuteczna w odniesieniu do antymonu i cynku. Wzrost stężenia cynku nie jest jednakże alarmujący.

Jest również oczywiste, że wyraźnie maleje pH (do około 8) i jest to korzystne w odniesieniu do jakości materiałów stosowanych w budownictwie lądowo - wodnym.

P 1 z y k ł a d II. Po wykonaniu eksperymentu opisanego w przykładzie I określono zawartość bakterii i pleśni w materiale. W tym celu wykonano szereg roztworów cieczy uzyskanej poprzez 23 godzinne wstrząsanie przy zachowanym stosunku L/S 10. Roztworami tymi pokryto płytki PCA oraz płytki cukrowego agaru słodowego. Po 2 dniach (dla PCA) oraz po 3 dniach (dla agaru słodowego) policzono ilość kolonii na tych płytkach. Na podstawie osiągniętych rezultatów (patrz tabela 2) okazuje się, że w wyniku obróbki z zastosowaniem CO2 uzyskano korzystne środowisko dla bakterii. W kolumnie porównawczej nie wykryto bakterii. Bardziej zróżnicowana mikroflorajest korzystana dla degradacji pozostałości (nie spopielonych) substancji organicznych. Rozwój populacji bakterii występował w układzie o większym zaobserwowanym spadku chemicznego zapotrzebowania tlenu (patrz tabela 1) dla materiału, który obrabiano z dodatkowym wprowadzeniem CO2.

Przykład III. Badanie to było prowadzone zgodnie z metodą opisaną w przykładzie I. Ponieważ próbki pobierano co dwa tygodnie, uzyskano obraz zmian w czasie. Zmiany te przedstawiono na fig 4. Z wykresu wynika, że maksymalne zmniejszenie dla miedzi i molibdenu w wyniku ługowania żużla WIP uzyskano po 2 tygodniach obróbki. W zależności od początkowej jakości żużla (rodzaj zanieczyszczenia i stężenie) oraz żądanego końcowego poziomu

172 708 jakości, odpowiedni tu będzie dwutygodniowy lub krótszy czas wytrzymywania. W niektórych sytuacjach potrzebny jednak będzie dłuższy czas wytrzymywania.

Przvkład IV W tym eksperymencie żużle obrabiano przez jedną godzinę w mieszance

Λ-Ι.-,__ · w______ m ___ml i (,,511 < 10') lU,e\ ; e „at-rze „h, o,,, ,'l < r/Y'·, \·„ „ z ~ . z .1 Z .

CU2 Z pOwicuzCm u puuwjZadZAJiiyin vlanivinu iv i a.j i tvmpviaLULZhv i j<J <_j. i>a pGvZĘuvu testu mieszanka gazowa zawierała około 30% objętościowych CO2. Jakość żużla przed i po eksperymencie zostało określona w drodze ługowania opisanego w przykładzie I. Wyniki tego eksperymentu przedstawiono w tabeli 3. Z tabeli wynika, że wspomniana powyżej obróbka przejawia się w wyraźnym zmniejszeniu (rząd wielkości 50% lub powyżej) ługowania miedzi, ołowiu i glinu. Ługowanie istotnego składnika jakim jest molibden w tym przykładzie wzrasta. A zatem ta metoda obróbki jest odpowiednia tylko dla żużli, w których ługowanie molibdenu nie ma zasadniczego znaczenia.

Tabela 1

Wpływ obróbki gazem bogatym w CO2 na ługowanie żużli WIP. Stężenia ługowania po 23 godzinach wstrząsania w zdemineralizowanej wodzie,

Ol' . mnl γΊόΙμγλΚ 1Π /rniAloi • oiuijCii

NTEKT 7]^ A

Ł,£UUI1U Zk X ll_/l Ί / f „«u.

	Materiał wyjściowy	Obr. w wietrzu (1)	Powietrze + 8% objęt. CO2 (2)
pH	mg/l	11,4	9,9	7,9
chem zapotrzebow. tlenu	Pg/l	310	122	87
antymon	pg/i	10	35	35
miedź	Pg/l	1 800	760	290
ołów	Pg/l	32	l	< 1
molibden	pg/i	560	240	105
cynk	Pg/l	<6	<6	30
glin	Pg/l	5 100	5 400	250

(1) odniesienie; obróbka przez 10 tygodni (2) obróbka przez 10 tygodni

Tabela 2

Zawartość bakterii i pleśni po obróbce w powietrzu oraz w powietrzu + CO2 przez 10 tygodni

	Odniesienie (obróbka w powietrzu)	Powietrze +8% objętość. CO2
Bakterie (g^-1)	< 100	1 x 106
Pleśnie (g’1)	4 x 10⁶	1,2 x 106

Tabela 3

Wpływ obróbki gazem bogatym w CO2 przy ciśnieniu 3,5 10, Pa i temperaturze 150°C na ługowane żużli WIP. Stężenia ługowania po 23 godzinach wstrząsania w zdemineralizowanej wodzie, przy stosunku cieczy do ciał stałych 10 (metoda zgodna z NEN 7343)

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób immobilizacji metali ciężkich i/lub niemetali w pozostałościach spopielania odpadów, znamienny tym, że obrabia się te odpady gazem zawierającym 0,1 do 100% objętościowych CO2, w temperaturze od temperatury otoczenia do 200°C, pod ciśnieniem od ciśnienia atmosferycznego do nadciśnienia 10⁵ Pa, i podczas tej obróbki obniża się pH pozostałości spopielania odpadów jako materiału wyjściowego.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że prowadzi się go w gazie zawierającym 5 - 20% objętościowych CO2 w temperaturze nie wyższej niż 100°C i nadciśnieniu nie wyższym niż 1-10⁵ Pa.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny yym, pojdc/ais uio piz,ed obróbką w gazie zawierającym CO2 dodaje się mikroorganizmy.
4. Sposób według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienny tym, że na początku lub podczas obróbki w gazie zawierającym CO2 dodaje się pożywki stymulujące rozwój mikroorganizmów.
5. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że potrzebny CO2 dostarcza się w całości lub częściowo z gazów kominowych lub innych gazów odlotowych bogatych w CO2.
6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że stosuje się gazy kominowe pochodzące z urządzenia do spopielania odpadów.
7. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że wydziela się potrzebny CO2 z biogazu, gazów kominowych lub innych gazów bogatych w CO2 i następnie miesza się z powietrzem do żądanego składu.
8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się gaz zawierający parę wodną.
9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że prowadzi się proces partiami i przepuszcza się gaz bogaty w CO2 przez pozostałości przeznaczone do obróbki w zamkniętej komorze.
10. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że proces prowadzi się w sposób ciągły i doprowadza się pozostałości przeznaczone do obróbki do kontaktu z gazem bogatym w CO2 w bębnie mieszającym, silosie lub innym porównywalnym urządzeniu technologicznym.
11. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że ustala się pH pozostałości spopielania na 7 - 8,5 poprzez obróbkę gazem zawierającym CO2.