PL173369B1

PL173369B1 - Winda z hamulcem bezpieczeństwa

Info

Publication number: PL173369B1
Application number: PL93307230A
Authority: PL
Inventors: Walter Glaser
Original assignee: Hollister Whitney Elevator
Priority date: 1992-07-24
Filing date: 1993-06-22
Publication date: 1998-02-27
Also published as: AU674156B2; JP3532200B2; FI110092B; DE69326345T2; NO308461B1; CN1084482A; CN1042520C; ATE184260T1; FI950276A0; CA2140342C; GR3032004T3; FI950276L; EP0651724A4; CA2140342A1; JPH07509212A; ES2137265T3; KR100257491B1; NO950247D0; EP0651724A1; DE69326345D1

Abstract

1. Winda z hamulcem bezpieczenstwa, zawiera- jaca klatke osadzona na co najmniej jednej prowadnicy szynowej, zblocze z linami 1 uklad elektryczny sterujacy ruchem klatki oraz hamulec bezpieczenstwa, znamien- na tym, ze hamulec bezpieczenstwa zawiera pare kloc- ków hamulcowych (22, 24) ze zwróconymi ku sobie powierzchniami czolowymi, przy czym jeden z tych kloc- ków (22) jest zamontowany ruchomo ku powierzchni czolowej drugiego klocka (24), a powierzchnie czolowe klocków (22, 24) sa umieszczone przy co najmniej jednej prowadnicy szynowej (6) , linie (3) do hamowania klatki (4), zas z klockiem ruchomym (22) jest sprzegnie- ty zespól krzywkowy przemieszczajacy powierzchnie czolowa klocka nieruchomego (22) ku powierzchni czo- lowej klocka nieruchomego (24), a z zespolem krzywko- wym je st polaczony, urucham iajacy go, zespól scisnietych sprezyn (15, 16) przemieszczajacy powierz- chnie czolowa klocka ruchomego (22) ku powierzchni czolowej klocka nieruchomego (24), zas z zespolem scisnietych sprezyn (15, 16) jest polaczony zespól sci- skajacy (35) oraz sterowany elektrycznie zwalniany ze- spól blokujacy, utrzymujacy zespól sprezyn (15, 16) w stanie scisnietym po scisnieciu ich za pomoca zespolu sciskajacego (35), przy czym zespól blokujacy jest pola- czony z ukladem elektrycznym. Fig. 1 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest winda z hamulcem bezpieczeństwa.Wynalazek dotyczy windy z hamulcem bezpieczeństwa, który jest uruchamiany w razie niebiezpieczeństwa, na przykład przekroczenia przez klatkę windy pewnej prędkości lub ruszenia klatki windy z otwartymi drzwiami.

Windy oraz inne podnośniki i urządzenia tego typu, na przykład haki, czerpaki i urządzenia do zawieszania materiałów na dźwigach lub w instalacji do wodowania, mogą przemieszczać się w dwóch przeciwległych kierunkach, poruszane często za pomocą kabli lub stalowych lin. Generalnie, windy poruszane za pomocą lin zawiesza się na linach stalowych biegnących po zbloczach napędowych i obciążonych przeciwwagą. Jej zadaniem jest zmniejszenie energii potrzebnej do poruszania windy i zapewnianie odpowiedniego poruszania się liny po zbloczu (eliminacja poślizgu). Zblocze ma napęd bezpośredni za pomocą silnika albo pośredni, za pomocą silnika i przekładni. Układ napędowy jest zaopatrzony w typowy hamulec do zatrzymywania lub utrzymywania windy w danym miejscu.

Przepisy dotyczące wind wymagają zaopatrzenia ich w hamulec bezpieczeństwa, którego zadaniem jest zatrzymanie windy w razie jej opadania z prędkością przekraczającą określoną prędkość graniczną. Znane hamulce bezpieczeństwa tego typu są urządzeniami blokującymi szyny, po jakich porusza się klatka windy, nawet w przypadku pęknięcia liny, na której ona wisi.

W związku z bardzo wysokimi wskaźnikami bezpieczeństwa lin stalowych, w jednym z krajów uznano, że liny tego typu nigdy nie pękają i dopuszczono stosowanie innych hamulców bezpieczeństwa zamiast urządzeń blokujących prowadnice szynowe. Ponieważ przeciwwagi są na ogół cięższe od wind, więc w razie zwykłej awarii mechanicznej hamulca, może się zdarzyć, że prędkość windy podczas jazdy w górę przekroczy wartość graniczną. Ponadto, w zależności od ładunku windy i typu awarii mechanicznej, klatka windy, może ruszać z danego poziomu w każdą stronę z otwartymi drzwiami. W niektórych krajach wymaga się stosowania hamulców bezpieczeństwa uruchamianych we powyżej wymienionych sytuacjach, a kilka innych rozważa zmiany przepisów pod kątem zabezpieczenia wind przed nadmierną prędkością podczas jazdy ku górze, a także przed ruszeniem z miejsca z otwartymi drzwiami. Znanymi hamulcami bezpieczeństwa tego typu są urządzenia hamujące do bębnów wciągarki (zblocza), do lin wciągarek albo do prowadnic szynowych do klatek lub do przeciwwag.

W hamulcach bezpieczeństwa tego typu, duże znaczenie przywiązuje się do tego, żeby siła hamowania była w zasadzie stała, nawet kosztem zużycia różnych elementów układu hamulcowego, na przykład okładzin klocków hamulcowych.

173:369

Znane są windy z hamulcem bezpieczeństwa, zatrzymującym ją w razie przekroczenia przez windę określonej prędkości, bez względu na kierunek jazdy. Należą do nich hamulce bezpieczeństwa z napędem pneumatycznym, działające na liny wciągające (zawiesia). Co prawda siła hamowania hamulców tego typu jest stała i nie zależy od zużycia okładzin klocków hamulcowych, ale hamulce składają się zazwyczaj z kilku elementów, takich jak przewody, zbiorniki i cylinderki powietrzne lub sprężarki, które mogą się uszkodzić powodując awarię układu hamulcowego.

Winda z hamulcem bezpieczeństwa według wynalazku, zawierająca klatkę osadzoną na co najmniej jednej prowadnicy szynowej, zblocze z linami i układ elektryczny sterujący ruchem klatki oraz hamulec bezpieczeństwa, charakteryzuje się tym, że hamulec bezpieczeństwa zawiera parę klocków hamulcowych ze zwróconymi ku sobie powierzchniami czołowymi, przy czym jeden z tych klocków jest zamontowany ruchomo ku powierzchni czołowej drugiego klocka, a powierzchnie czołowe klocków są umieszczone przy co najmniej jednej prowadnicy szynowej i linie do hamowania klatki. Z klockiem ruchomym jest sprzęgnięty zespół krzywkowy przemieszczający powierzchnię czołową klocka nieruchomego ku powierzchni czołowej klocka nieruchomego. Z zespołem krzywkowym jest połączony, uruchamiający go, zespół ściśniętych sprężyn przemieszczający powierzchnię czołową klocka ruchomego ku powierzchni czołowej klocka nieruchomego, zaś z zespołem ściśniętych sprężyn jest połączony zespół ściskający oraz sterowany elektrycznie zwalniany zespół blokujący, utrzymujący zespół sprężyn w stanie ściśniętym po ściśnięciu ich za pomocą zespołu ściskającego, przy czym zespół blokujący jest połączony z układem elektrycznym.

W korzystnym wariancie zespół krzywkowy zawiera powierzchnie krzywkowe oraz popychacz stykający się z powierzchniami krzywkowymi, przy czym jedna z powierzchni krzywkowych i popychacz są połączone z zespołem sprężyn oraz są połączone z klockiem ruchomym i ta powierzchnia krzywkowa jest oddalona od klocka ruchomego na odległość zmieniającą się w kierunku ruchu.

Powierzchnie krzywkowe są osadzone nieruchomo, a popychaczjest połączony z klockiem ruchomym i z zespołem sprężyn. Klocek nieruchomy jest usytuowany w położeniu pośrednim względem klocka ruchomego i zespołu krzywkowego, a popychacz jest połączony obrotowo z klockiem ruchomym za pomocą listw zamocowanych obrotowo do popychacza i klocka ruchomego. Zespół ściskający stanowi siłownik hydrauliczny zawierający tłok i cylinder. Zwalniany zespół blokujący zawiera zderzak umocowany na popychaczu oraz elektromagnes z zatrzaskiem sprzęgniętym ze zderzakiem, przy czym elektromagnes jest zamontowany na stałe.

W innym korzystnym wariancie klocek nieruchomy jest zamontowany w ustalonym położeniu po jednej stronie liny, a klocek ruchomy jest umieszczony po drugiej stronie liny w oddzleniu od klocka nieruchomego i jest zamontowany ruchomo w kierunku do i od klocka nieruchomego. Zespół krzywkowy jest zamontowany na stałe po tej stronie klocka nieruchomego, która jest przeciwległa do klocka ruchomego i zespół krzywkowy posiada parę rozmieszczonych w pewnej odległości od siebie powierzchni krzywkowych, których odległość od klocka ruchomego jest zmienna i które są zwrócone w stronę przeciwną do klocka ruchomego. W styku z powierzchniami krzywkowymi jest umieszczony popychacz zamontowany na nich ruchomo od miejsc na powierzchniach krzywkowych, usytuowanych bliżej klocka ruchomego do ich miejsc bardziej odległych od klocka ruchomego. Z popychaczem i z klockiem ruchomym jest połączona obrotowo para listw przemieszczająca klocek ruchomy do klocka nieruchomego w reakcji na ruch popychacza. W pośrednim położeniu względem powierzchni krzywkowych jest umieszczona para ściśniętych sprężyn, połączonych obrotowo z popychaczem i z klockiem ruchomym dociskających popychacz w kierunku klocka nieruchomego, a zespół ściskający stanowi siłownik hydrauliczny zawierający tłok i cylinder, umieszczony w położeniu pośrednim względem sprężyn i jest on połączony z popychaczem, z którym jest połączony także zwalniany zespół blokujący sprężyn.

Z zespołem krzywkowym jest połączony przełącznik sterowany za pomocą powierzchni krzywkowej i popychacza w stanie ściśniętym sprężyn.

173 369

Z zespołem krzywkowym jest połączony przełącznik sterowany za pomocą powierzchni krzywkowej i popychacza w stanie zwolnionego zespołu blokującego, przy przekroczeniu przez popychacz założonego przemieszczenia.

W następnym wariancie układ elektryczny jest układem czułym na prędkość ruchu klatki, a zwalniany zespół blokujący zawiera elektromagnes połączony z układem elektrycznym i mechanizmem blokującym sterowanym elektromagnesem.

Układ elektryczny jest układem reagującym na ruch klatki z otwartymi drzwiami, a zwalniany zespół blokujący zawiera elektromagnes połączony z układem elektrycznym i mechanizm blokujący sterowanym elektromagnesem.

Przedstawiono windę z hamulcem bezpieczeństwa, w którym napinane sprężyną klocki hamulcowe działają na liny regulujące ruch urządzenia, na przykład klatki windy, co nie wyklucza zastosowań wynalazku do regulowania ruchu innych urządzeń oraz do działania na inne elementy zespołu podnoszącego, na przykład na bęben wciągarki lub prowadnice szynowe klatki windy.

Wskutek tego, że klocki hamulcowe z okładzinami, dociska się do lin nośnych za pomocą sprężyn połączonych z klockami hamulcowymi za pomocą zespołu krzywkowo-dźwigniowego, ściskanych za pomocą hydraulicznego urządzenia tłokowego, działającego hamująco na liny nośne po zwolnieniu przez regulator prędkościowy lub konwencjonalny układ sterowania ruchem windy, następuje sygnalizacja rozpoczęcia jazdy windy z otwartymi drzwiami. Dzięki takiemu rozwiązaniu, awaria zespołu tłokowego uniemożliwia jazdę windy. Zastosowanie zespołu krzywkowo-dźwigniowego zwiększa siłę sprężyn poniżej poziomu ciśnienia hamowania, oraz utrzymuje wartość siły hamownia na w zasadzie stałym poziomie bez względu na stopień zużycia okładzin klocków.

W windzie według wynalazku, klocki powodują zaciśnięcie pomiędzy swoimi okładzinami liny, a tym samym blokują ich ruch. W normalnych warunkach sprężyny są ściśnięte i utrzymywane w tym stanie za pomocą zatrzasku w taki sposób, że nie działają siłą na popychacz. Początkowo sprężyny są ściskane za pomocą układu hydraulicznego złożonego z tłoka i cylindra, który po ich ściśnięciu, służy wyłącznie do ewentualnego tłumienia i napinania sprężyn w przypadku zwolnienia popychacza z zatrzasku. Dzięki odpowiedniemu kształtowi krzywki, siła, z jaką działają sprężyny jest zwielokratniana, a siła hamująca, działająca na liny, pozostaje w zasadzie stała, bez względu na stopień zużycia okładzin.

Przedmiot niniejszego wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie windę z hamulcem bezpieczeństwa w rzucie bocznym, fig. 2 - hamulec bezpieczeństwa z fig. 1 w powiększeniu w widoku perspektywicznym, fig. 3 - hamulec bezpieczeństwa z fig. 2 w rzucie bocznym, częściowo w przekroju, z ukazaniem poszczególnych podzespołów w położeniu po zwolnieniu hamulca, fig. 4 - hamulec bezpieczeństwa z fig. 2 w rzucie bocznym, częściowo w przekroju, z ukazaniem poszczególnych podzespołów w położeniu hamowania oraz w przypadku niewielkiego, lub żadnego, zużycia okładzin klocków hamulcowych, fig. 5 - hamulec bezpieczeństwa z fig. 2 w rzucie bocznym, częściowo w przekroju, z ukazaniem poszczególnych podzespołów w położeniu hamowania i w przypadku pewnego zużycia okładzin klocków hamulcowych, fig. 6 - schemat układu hydraulicznego napędzającego zespół tłok-cylinder ściskający sprężyny uruchamiające hamulec bezpieczeństwa oraz fig. 7 - schemat instalacji elektrycznej stosowanej w windzie według wynalazku.

Na fig. 1 pokazano schematycznie, w rzucie bocznym, część windy z hamulcem bezpieczeństwa 1 działającym na odpowiednie liny nośne 2 biegnące po napędzanym silnikiem zbloczu 3. Z jednej strony zblocza 3 wisi na linach 2 klatka windy 4, a z jego drugiej strony przeciwwaga 5. Klatka 4 porusza się po umieszczonych po jej przeciwnych stronach prowadnicach szynowych 6 i rolkach 7 - na rysunku pokazano tylko jedną kombinację prowadnic szynowych 6 i rolek 7. Zblocze 3 i jego zespół nośny są osadzone w nieruchomych belkach 8 i 9, natomiast hamujące 1 w belce 8, co nie wyklucza jednak innego sposobu jego osadzenia.

Winda ma hamulec bezpieczeństwa 1, który jest nieruchomy i działa na liny 2 po tej stronie zblocza 3, po której lina lub liny 2 biegną do klatki 4, albo też po tej stronie zblocza 3, po której lina lub liny biegną do przeciwwagi 5. Opisane tu klocki hamulcowe hamulca bezpieczeństwa 1 według wynalazku można również zastosować do hamowania zblocza 3 w taki sam sposób w

173 369 jaki działa konwencjonalny zespół hamujący (nie pokazany), albo też umieścić je na klatce 4, gdzie mogą działać na prowadnicę szynową 6, lub w przypadku zastosowania dwóch hamulców bezpieczeństwa 1 na klatce 4, na prowadnicę szynową 6 i na odpowiednią prowadnicę szynową po drugiej stronie (nie pokazaną). W każdym przypadku, po uruchomieniu hamulca bezpieczeństwa 1 ustaje jego ruch względem innego elementu zespołu.

Szczegółowo hamulec bezpieczeństwa 1 pokazano na fig. 2-5. Zawiera on metalowy statyw 10 posiadający parę ścianek 13 i 14, przymocowany do belki 8 za pomocą pary kątowników 11 i 12. Pomiędzy ściankami 13 i 14 statywu 10 znajduje się para ściśniętych sprężyn 15 i 16 działających na zespół krzywkowy złożony z popychacza 17 osadzonego przegubowo w parze metalowych listw 18 i 19. Przeciwległe końce popychacza 17 poruszają się po parze powierzchni krzywkowych 20 i 21 uformowanych w ściankach 13 i 14. Przeciwległe końce listw 18 i 19 są połączone obrotowo z ruchomym metalowym klockiem hamulcowym 22 ślizgającym się na kołkach 23. Klocek hamulcowy 22 jest utrzymywany za pomocą sprężyn 27 w pewnej odległości od metalowego klocka nieruchomego 24, przymocowanego w dowolny sposób do ścianek 13 i 14. Na każdym z klocków hamulcowym 22 i nieruchomym 24 znajduje się konwencjonalna okładzina 25 i 26 - może to być sztywna, wytłaczana, bezazbestowa okładzina.

Jak widać, po odpowiednim dosunięciu klocka hamulcowego 22 do klocka nieruchomego 24, okładziny 25 i 26 stykają się z liną 2, w wyniku czego po dalszym dociśnięciu tych elementów do siebie z odpowiednią siłą zostanie zablokowany ruch liny 2 względem klocków hamulcowego 22 i nieruchomego 24. Wartość siły jest rzędu 44,5 kN, a w urządzeniu według wynalazku, siłę tę można uzyskać za pomocą sprężyn 15 i 16, działających na popychacz 17 z siłą 4,45kN każda. Ze względów mechanicznych zaleca się stosowanie dwóch sprężyn 15 i 16 działających na popychacz 17, a niejednej.

Jak opisano dalej, podczas normalnej pracy sprężyny 15 i 16 znajdują się w stanie ściśniętym, natomiast w razie wystąpienia warunków odbiegających od normalnych, naprzykład nadmiernej prędkości klatki 4, albo jej ruszenia z miejsca z otwartymi drzwiami, następuje zwolnienie sprężyn 15 i 16, co powoduje ruch popychacza ku górze, jak pokazano na fig. 2-5. Jak widać na rysunkach, powierzchnie krzywek 20 i 21 są ukształtowane w taki sposób, że ich odległość od klocka 22 w położeniu zwolnionym rośnie w miarę posuwania się ku górze. W związku z tym, w miarę ruchu popychacza 17 ku górze po powierzchniach krzywek 20 i 21, pociąga on za sobą za pośrednictwem listw 18 i 19 klocek 22 i dociska go do klocka 24, w wyniku czego okładziny 25 i 26 zaciskają się na linach 2.

Zewnętrzna część 29 popychacza 17 otacza wałek wewnętrzny 30 (patrz fig. 3) osadzony względem niej obrotowo. Sprężyny 15 i 16 są osadzone na odpowiednich prowadnicach 31, z których widać tylko jedną. Dolne końce prowadnic 31 są osadzone obrotowo. Każda z prowadnic 31 składa się z cylindra 31a utrzymywanego w odpowiednim położeniu ustalonym względem swojej osi, oraz z pręta 31b, który może wsuwać się teleskopowo do wewnątrz cylindra 31a (patrz fig. 3). Górny koniec pręta 31b jest przymocowany do zewnętrznej powierzchni 29 popychacza 17. Na górnych końcach sprężyn 15 i 16 znajdują się kapturki 33 i 34 mające kształt umożliwiający ich sprzęganie i przesuwanie po zewnętrznej części 29 popychacza 17 w miarę jej ruchu. Kapturki 33, 34 mogą być zamocowane w dowolny znany sposób do zewnętrznej części 29 popychacza 17.

W położeniu pośrednim pomiędzy sprężynami 15 i 16 znajduje się zespół hydrauliczny 35 do napinania sprężyn 15, 16, składające się z siłownika hydraulicznego zawierającego tłok i cylinder, w którym, korzystnie, cieczą roboczą jest olej. Zespół ten łączy się przewodem 36 ze zbiornikiem płynu. Górny koniec tłoczyska 38 jest przymocowany do zewnętrznej części 29 popychacza 17 za pomocą bloku 39, który jest przyspawany do zewnętrznej części 29, oraz do tłoczyska 38 za pomocą sworznia 40 (patrz fig. 3). Po doprowadzeniu płynu do zespołu hydraulicznego 35 przewodem 36, tłoczysko 38 pociąga w dół popychacz 17, który ściska sprężyny 15 i 16 i za pośrednictwem listw 18 i 19, wspomaganych przez sprężyny 27, odsuwa klocek hamulcowy 22 od klocka nieruchomego 24 i od lin 2. Poszczególne części hamulca bezpieczeństwa 1 przyjmują położenie pokazane na fig. 3, w którym liny 2 i hamulec bezpieczeństwa 1 mogą przemieszczać się swobodnie względem siebie.

173 369

Zewnętrzna część 29 popychacza 17 jest przytrzymywana w takim położeniu, w którym sprężyny 15 i 16 są ściśnięte, za pomocą zespołu blokującego składającego się blokady 41, przymocowanej do zewnętrznej części 29 popychacza 17 za pomocą śrub 32, oraz zatrzasku 42. Dzięki odpowiedniemu kształtowi powierzchni krzywkowych 20 i 21 (patrz fig. 3 i 4), siła działająca na zespół blokujący jest stosunkowo mała w porównaniu z siłami wywieranymi przez sprężyny 15 i 16 po ich pełnym ściśnięciu, jak pokazano na fig. 3.

Zatrzask 42 jest podtrzymywany przez zworę elektromagnesu 43 zamocowanego na klocku hamulcowym 24 i w normalnej sytuacji, po włączeniu zasilania elektromagnesu 43, jest oparty na blokadzie 41. Po wyłączeniu zasilania elektromagnesu 43, zatrzask 42 odsuwa się od blokady 41, która zwalnia popychacz 17 umożliwiając sprężynom, 15 i 16 przemieszczenie go do góry, do położenia pokazanego na fig. 4. Jak wynika z fig. 4, popychacz 17 może przesunąć się do górnej części powierzchni krzywkowych 20 i 21 dopiero po znacznym zużyciu okładzin 25 i 26. Jednakże, jak pokazano na fig. 5, w miarę zużywania się okładzin 25 i 26 i zmniejszania ich grubości, popychacz 17 przesuwa się po powierzchniach 20 i 21 coraz wyżej i kompensuje w ten sposób ich zużycie.

Podczas ruchu popychacza 17 ku górze pod działaniem sprężyn 15 i 16, płyn znajdujący się w zespole hydraulicznym 35 jest wypychany przewodem 36 z powrotem do zbiornika. Ruch popychacza 17 ku górze tłumi ciecz znajdująca się w zespole 35, która wypływa z zespołu 35 w wyniku skierowanego ku górze ruchu tłoczyska 38 wraz z połączonym z nim tłokiem 38a.

Kątowniki 11 i 12 są przymocowane do odpowiednich ścian 13 i 14 za pomocą śrub lub wkrętów, na przykład śrub 44 i wkrętów 45. Śruba 45, wraz z odpowiednią śrubą mocującą kątownik 12 do ściany 14, przechodzi przez szczeliny 46 i 47 w kształcie łuku (fig. 2 i 3). Zluzowanie śrub 44 i 45, oraz odpowiednich śrub w ścianie 14, umożliwia odpowiednie wychylenie ścian 13 i 14 wraz z ich podporami, umożliwiające dopasowanie lin 2 w przypadku ich innego przebiegu niż pokazano na figurach.

Na fig. 6 pokazano schematycznie urządzenie olejowe napędzające zespół hydrauliczny 35 złożony z tłoka i cylindra. W jego skład wchodzi zbiornik oleju 48 połączony z przewodem 37 za pomocą zazwyczaj otwartego, elektrycznego zaworu dławiącego 49 z awaryjnym sterowaniem ręcznym. Przewód 36 łączy się ze złączką trzydrogową i zespołem hydraulicznym 35. Elektryczna pompa 50 jest połączona ze zbiornikiem 48 i przewodem 36 za pomocą pary zaworów zwrotnych 51 i 52. Na wypadek konieczności ręcznego ściśnięcia sprężyn 15 i 16 przewidziano pompkę ręczną 53. Podczas ściskania sprężyn 15 i 16, zawór dławiący 49 jest zamknięty, a pompa 50 działa do chwili ich całkowitego ściśnięcia i zaczepienia się zatrzasku 42 na blokadzie 41. Następnie pompę 50 można wyłączyć i otworzyć zawór 49, wskutek czego po wyłączeniu zasilania elektromagnesu 43 i rozprężeniu sprężyn 15 i 16, olej wypływa z zespołu 35 do zbiornika 48 przez zawór dławiący 49.

Na fig. 7 przedstawiono schemat instalacji elektrycznej, stanowiącej dodatkowe wyposażenie konwencjonalnej, znanej instalacji windowej, wykorzystywanej do sterowania działaniem hamulca bezpieczeństwa według wynalazku oraz do sterowania windą. Urządzenia obrysowane linią przerywaną znajdują się w hamulcu bezpieczeństwa 1.

Przewody elektryczne 54 i 55 biegną do konwencjonalnej instalacji do windy. Warunkiem ruszenia windy jest ich zwarcie. Przewody 54 i 55 są połączone szeregowo z rozwiemym, ręcznym przełącznikiem 56, który, w stanie otwartym, uniemożliwia ruch windy, oraz z dwubiegunowym przełącznikiem 57 (patrz fig. 2), którego jeden biegun 57a zwiera się po ściśnięciu sprężyn 15 i 16. Jak z tego wynika, warunkiem ruchu windy jest uprzednie ściśnięcie sprężyn 15 i 16.

Przewody 58 i 59 biegną do układu zasilania windy, przy czym przewód 58 jest połączony szeregowo z rozwiernym przełącznikiem sterującym lub stykiem 60 oraz ręcznym, normalnie zamkniętym, przełącznikiem do testowania 61. Otwarcie tego przełącznika zwalnia sprężyny 15 i 16, w wyniku czego okładziny 25 i 26 zbliżają się do liny 2. Przełącznik 60 można otwierać za pomocą jednego lub obu konwencjonalnych urządzeń układu windy, zobrazowanych prostokątem 62 odpowiedzialnym za prędkość windy, a tym samym prędkość lin 2, oraz za ruch klatki 4 windy z otwartymi drzwiami. Urządzeniem odpowiedzialnym za prędkość może być, na przykład prądnica elektryczna podłączona do zblocza 3, na której wyjściu pojawia się napięcie proporcjo8

173 369 nalne do prędkości obrotowej zblocza 3. Przekroczenie przez to napięcie ściśle określonej wartości powoduje włączenie się przekaźnika, który otwiera przełącznik sterujący 60. W windach konwencjonalnych znajdują się również układy sygnalizujące ruszenie windy z miejsca z otwartymi drzwiami. Układy tego typu również mogą otwierać przełącznik sterujący 60.

W sytuacji, w której przełączniki 60 i 61 są zwarte, elektromagnes 43 jest zasilany pokazanym obwodem, w wyniku czego sprężyny 15 i 16 po ich napięciu są utrzymywane w takim położeniu za pomocą zatrzasku 42 i blokady 41, a zawór dławiący 49 jest zamknięty. W razie rozwarcia jednego z przełączników 60 lub 61, otwiera się zawór dławiący 49 i wyłącza zasilanie elektromagnesu 43, co powoduje zwolnienie sprężyn 15 i 16, a tym samym dociśnięcie okładzin 25 i 26 do lin 2 i zatrzymanie ich ruchu.

Silnik pompy 50 jest połączony szeregowo z przewodami zasilającymi 58 i 59 za pośrednictwem pary rozwiemych przełączników 63 i 57b (patrz fig. 2 i 7), przy czym przełącznik 57b jest drugim biegunem przełącznika 57. Przełącznik 63 otwiera się w przypadku nadmiernego zużycia okładzin 25 i 26, na przykład w przypadku dojścia popychacza do swojego granicznego położenia podczas ruchu do góry. Przełącznik 57b rozwiera się po ściśnięciu i zablokowaniu w tym położeniu sprężyn 15 i 16. Przy rozwartym przełączniku 63 pompa 50 nie może pracować i ściskać sprężyn 15 i 16, natomiast przy rozwartym przełączniku 57b, co następuje po ściśnięciu sprężyn 15 i 16, pompa 50 zatrzymuje się.

Jak wynika z powyższego opisu, w normalnych warunkach eksploatacyjnych sprężyny 15 i 16 są ściśnięte, a okładziny 25 i 26 klocków 22 i 24 znajdują się w takiej odległości od siebie, że liny 2 przechodzą swobodnie pomiędzy nimi. Natomiast przy rozwartym sterującym przełączniku 57, w wyniku przekroczenia prędkości przez klatkę windy 4, bez względu na kierunek jej ruchu, czyli w górę lub w dół, albo w wyniku ruszenia windy z miejsca z otwartymi drzwiami, elektromagnes 43 zwalnia sprężyny 15 i 16, wskutek czego wykładziny 25 i 26 zaciskają się na linach 2 i zatrzymują ruch windy 4.

Powierzchnie krzywkowe 20 i 21 zwielokratniają siły sprężyn 15 i 16 oraz kompensują zużycie okładzin 25 i 26 do pewnej jego wartości.

Jak również wynika z powyższego opisu, ponieważ układ hydrauliczny jest wykorzystywany tylko do ściskania sprężyn 15 i 16, więc ewentualna awaria takiego układu po napięciu sprężyn 15 i 16 nie uniemożliwia działania hamulca bezpieczeństwa 1 w sytuacjach zagrożenia. Innymi słowy, działanie hamulca bezpieczeństwa 1 po napięciu i zablokowaniu sprężyn 15 i 16 nie zależy od działania układu hydraulicznego:

Jak można się zorientować z opisu, istnieje możliwość dokonania różnorodnych modyfikacji w przedstawionym w nim urządzeniu hamującym bez odchodzenia od istoty wynalazku. Przykładowo, można odwrócić powierzchnie krzywkowe 20 i 21 i przemieszczać je za pomocą sprężyn 15 Ϊ16 zjednoczesną blokadą pionowegoruchupopychacza 17. Można również umieścić popychacz 17 i powierzchnie krzywkowe 20 i 21 po przeciwległych stronach klocka hamulcowego 22 w taki sposób, że popychacz 17 popycha, a nie ciągnie klocek hamulcowy 22 w kierunku klocka nieruchomego 24. Ponadto, zaleca się stosowanie hydraulicznego zespołu do ściskania sprężyn 15 i 16, ale nie wyklucza to ewentualnego stosowania innych mechanizmów tego typu.

Windę opisano z hamulcem bezpieczeństwa zastosowanym do lin nośnych klatki windy, ale można go z równym powodzeniem stosować w innych miejscach windy, np. do prowadnic szynowych lub bębna wciągarki klatki windy oraz w innych urządzeniach tego typu.

173 369

173 369 . 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 4,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Winda z hamulcem bezpieczeństwa, zawierająca klatkę osadzoną na co najmniej jednej prowadnicy szynowej, zblocze z linami i układ elektryczny sterujący ruchem klatki oraz hamulec bezpieczeństwa, znamienna tym, że hamulec bezpieczeństwa zawiera parę klocków hamulcowych (22, 24) ze zwróconymi ku sobie powierzchniami czołowymi, przy czym jeden z tych klocków (22) jest zamontowany ruchomo ku powierzchni czołowej drugiego klocka (24), a powierzchnie czołowe klocków (22, 24) są umieszczone przy co najmniej jednej prowadnicy szynowej (6) i linie (3) do hamowania klatki (4), zaś z klockiem ruchomym (22) jest sprzęgnięty zespół krzywkowy przemieszczający powierzchnię czołową klocka nieruchomego (22) ku powierzchni czołowej klocka nieruchomego (24), a z zespołem krzywkowym jest połączony, uruchamiający go, zespół ściśniętych sprężyn (15,16) przemieszczający powierzchnię czołową klocka ruchomego (22) ku powierzchni czołowej klocka nieruchomego (24), zaś z zespołem ściśniętych sprężyn (15,16) jest połączony zespół ściskający (35) oraz sterowany elektrycznie zwalniany zespół blokujący, utrzymujący zespół sprężyn (15, 16) w stanie ściśniętym po ściśnięciu ich za pomocą zespołu ściskającego (35), przy czym zespół blokujący jest połączony z układem elektrycznym.
2. Winda według zastrz. 1, znamienna tym, że zespół krzywkowy zawiera powierzchnie krzywkowe (20, 21) oraz popychacz (17) stykający się z powierzchniami krzywkowymi (20, 21), przy czym jedna z powierzchni krzywkowych (20,21) i popychacz (17) są połączone z zespołem sprężyn (15, 16) oraz są połączone z klockiem ruchomym (22) i ta powierzchnia krzywkowa (20,21) jest oddalona od klocka ruchomego (22) na odległość zmieniającą się w kierunku ruchu.
3. Winda według zastrz. 2, znamienna tym, że powierzchnie krzywkowe (20, 21) są osadzone nieruchomo, a popychacz (17) jest połączony z klockiem ruchomym (22) i z zespołem sprężyn (15,16).
4. Winda według zastrz. 3, znamienna tym, że klocek nieruchomy (24) jest usytuowany w położeniu pośrednim względem klocka ruchomego (22) i zespołu krzywkowego, a popychacz (17) jest połączony obrotowo z klockiem ruchomym (22) za pomocą listw (18,19) zamocowanych obrotowo do popychacza (17) i klocka ruchomego (22).
5. Winda według zastrz. 4, znamienna tym, że zespół ściskający (35) stanowi siłownik hydrauliczny zawierający tłok (38a) i cylinder.
6. Winda według zastrz. 5, znamienna tym, że zwalniany zespół blokujący zawiera zderzak (41) umocowany na popychaczu (17) oraz elektromagnes (43) z zatrzaskiem (42) sprzęgniętym ze zderzakiem (41), przy czym elektromagnes (43) jest zamontowany na stałe.
7. Winda według zastrz. 1, znamienna tym, że klocek nieruchomy (24) jest zamontowany w ustalonym położeniu po jednej stronie liny (2), a klocek ruchomy (22) jest umieszczony po drugiej stronie liny (2) w oddzleniu od klocka nieruchomego (24) i jest zamontowany ruchomo w kierunku do i od klocka nieruchomego (24), a zespół krzywkowy jest zamontowany na stałe po tej stronie klocka nieruchomego (24), która jest przeciwległa do klocka ruchomego (22) i zespół krzywkowy posiada parę rozmieszczonych w pewnej odległości od siebie powierzchni krzywkowych (20, 21), których odległość od klocka ruchomego (22) jest zmienna i które są zwrócone w stronę przeciwną do klocka ruchomego (22), zaś w styku z powierzchniami krzywkowymi (20, 21) jest umieszczony popychacz (17) zamontowany na nich ruchomo od miejsc na powierzchniach krzywkowych (20, 21) usytuowanych bliżej klocka ruchomego (22) do ich miejsc bardziej odległych od klocka ruchomego (20, 21), natomiast z popychaczem (17) i z klockiem ruchomym (22) jest połączona obrotowo para listw (18,19) przemieszczająca klocek ruchomy (22) do klocka nieruchomego (24) w reakcji na ruch popychacza (17), przy czym w pośrednim położeniu względem powierzchni krzywkowych (20, 21) jest umieszczona para ściśniętych sprężyn (15,16), połączonych obrotowo z popychaczem (17) i z klockiem ruchomym (22) dociskających popychacz (17) w kierunku klocka nieruchomego (24), a zespół ściskający (35)

173 369 stanowi siłownik hydrauliczny zawierający tłok (38a) i cylinder, umieszczony w położeniu pośrednim względem sprężyn (15, 16) i jest on połączony z popychaczem (17), z którym jest połączony także zwalniany zespół blokujący sprężyn (15,16).
8. Winda według zastrz. 7, znamienna tym, że z zespołem krzywkowym jest połączony przełącznik (57) sterowany za pomocą powierzchni krzywkowej (21, 22) i popychacza (17) w stanie ściśniętym sprężyn (15,16).
9. Winda według zastrz. 7, znamienna tym, że z zespołem krzywkowym jest połączony przełącznik (63) sterowany za pomocą powierzchni krzywkowej (21, 22) i popychacza (17) w stanie zwolnionego zespołu blokującego, przy przekroczeniu przez popychacz (17) założonego przemieszczenia.
10. Winda według zastrz. 1, znamienna tym, że układ elektryczny jest układem czułym na prędkość ruchu klatki (4), a zwalniany zespół blokujący zawiera elektromagnes (43) połączony z układem elektrycznym i mechanizmem blokującym (41,42) sterowanym elektromagnesem (43).
11. Winda według zastrz. 1, znamienna tym, że układ elektryczny jest układem reagującym na ruch klatki (4) z otwartymi drzwiami, a zwalniany zespół blokujący zawiera elektromagnes (43) połączony z układem elektrycznym i mechanizm blokujący (41, 42) sterowanym elektromagnesem (43).