PL174420B1

PL174420B1 - Sposób wytwarzania tarczy wału osnowowego i tarcza wału osnowowego

Info

Publication number: PL174420B1
Application number: PL94303825A
Authority: PL
Inventors: Berthold Meske; Rainer Meske
Original assignee: Abr Metalguss Gmbh
Priority date: 1993-06-26
Filing date: 1994-06-13
Publication date: 1998-07-31
Also published as: CZ284452B6; CZ150394A3; EP0632151B1; EP0632151A1; DE59403706D1; ES2108335T3; US5472245A; PL303825A1; DE9309503U1

Abstract

1. Sposób wytwarzania tarczy walu osno wowego, w którym tarcze walu obrabia sie przez skrawanie, przy czym laczy sie ja za pomoca przynajmniej dwóch srub mocuja- cych z pierscieniem zaciskowym, znamien- ny tym, ze odlew tarczy (1) laczy sie za pomoca srub mocujacych (6) z pólfabryka- tem pierscienia zaciskowego (3), a nastepnie w polaczonym stanie zespolu wytacza sie srodkowy otwór tarczy (1) i pierscienia (3), po czym nacina sie w tym otworze gwint wewnetrzny (10). 10. Tarcza wedlug zastrz. 2, znamienna tym, ze pierscien zaciskowy (3) jest osadzo- ny w promieniowym rowku (2) na zewnetrz- nej powierzchni czolowej (1a) tarczy. Fig. 2 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania tarczy wału osnowowego, w którym tarczę wału obrabia się przez skrawanie, przy czym łączy się ją za pomocą przynajmniej dwóch śrub mocujących z pierścieniem zaciskowym.

Przedmiotem wynalazku jest również tarcza wału osnowowego połączona za pomocą przynajmniej dwóch śrub mocujących z osadzonym na zewnętrznej, czołowej powierzchni tarczy pierścieniem zaciskowym, służącym do unieruchomienia tarczy nakręconej wraz z tym pierścieniem na gwint końcówki wału osnowowego i zaopatrzonym w tym celu w przynajmniej jedną, osadzoną w nim śrubę zaciskową.

Tarcza wału osnowowego jest zwykle nakręcana na gwintowaną końcówkę tego wału osnowowego i zabezpieczona przed obrotem za pomocą pierścienia zaciskowego z gwintem wewnętrznym, umożliwiającym nakręcenie go na końcówkę wału osnowowego. Obrobiony na gotowo pierścień łączy się z tarczą, przy czym w znanych rozwiązaniach pierścień zaciskowy

174 420 jest zwykle przecięty promieniowo i ściągany za pomocą śruby przechodzącej stycznie do obwodu wału osnowowego. Znane jest również połączenie pierścienia zaciskowego z tarczą wału osnowowego za pomocą śrub mocujących, wkręcanych w gwintowane otwory tarczy, przy czym łby tych śrub wystają z zewnętrznej powierzchni pierścienia.

W innym znanym rozwiązaniu pierścień zaciskowy składa się z dwóch rozsuniętych części, obrabianych niezależnie od tarczy wału osnowowego i przymocowanych do czołowej powierzchni tarczy za pomocą śrub. W wyniku dociśnięcia do siebie obydwu części pierścienia zaciskowego, uzyskuje się nacisk na boczną powierzchnię gwintu połączenia gwintowanego tarczy i wału osnowowego, a tym samym zaciskowe połączenie tych części z wałem osnowowym.

Przedmiotem europejskiego opisu patentowego nr EP 0506998 jest całkowicie różny sposób osadzenia tarczy ograniczającej na wale osnowowym. Omówiona w tym opisie nakrętka połączenia gwintowego jest mianowicie zaopatrzona w piastę centrującą, na której jest osadzona osnowowa tarcza ograniczająca. Nakrętka ta składa się z części mocującej i z połączonej z nią za pomocą występów części zaciskowej. W celu wytworzenia stanu napięcia połączenia gwintowego, zabezpieczającego nakrętkę przed możliwością odkręcenia, jest ona zaopatrzona, na części obwodu między śrubami mocującymi, w promieniowe, płaskie, zwężające się w kierunku na zewnątrz, występy oporowe, tworzące na pozostałej części obwodu szczelinę między tarczą i pierścieniem zaciskowym, jak również w osadzone w otworach tych występów trzpienie napinające, natomiast osnowowa tarcza ograniczająca jest nasuwana i mocowana na piaście centrującej nakrętki. Doświadczenie wykazało jednak, że odkształcenie części zaciskowej nakrętki wzdłuż jednej tylko linii osiowej, nie daje wystarczająco napięcia połączenia gwintowego i nie zabezpiecza jej w należyty sposób przed jej odkręceniem. Ponadto niejednakowe odkształcenie tej części zaciskowej w stosunku do obu głównych osi poprzecznych, powoduje w czasie obrotu szkodliwe bicie tarczy osnowowej, osadzonej na piaście centrującej nakrętki.

Celem wynalazku jest opracowanie takiego sposobu wytwarzania tarczy wału osnowowego, który umożliwi maksymalne zmniejszenie jej bicia promieniowego.

Cel ten zrealizowano w sposobie wytwarzania tarczy wału osnowowego według wynalazku, który charakteryzuje się tym, że odlew tarczy łączy się za pomocą śrub mocujących z półfabrykatem pierścienia zaciskowego, a następnie w połączonym stanie zespołu wytacza się środkowy otwór tarczy i pierścienia, po czym nacina się w tym otworze gwint wewnętrzny.

Obrobioną na gotowo tarczę łączy się za pomocą śrub z pierścieniem zaciskowym, a następnie nakręca się na gwint zewnętrzny końcówki wału osnowowego i zabezpiecza się przed obrotem przez dokręcenie śrub zaciskowych. Wspólna obróbka otworu tarczy połączonej z pierścieniem zaciskowym oraz zastosowanie przynajmniej trzech śrub zaciskowych, rozmieszczonych na powierzchni czołowej tarczy pod kątem środkowym równym kątowi pełnemu podzielonemu przez liczbę podpór, zapewnia równomierne wyważenie tarczy i eliminuje jej bicie promieniowe, zabezpieczając ją równocześnie przed odkręceniem z wału osnowowego.

Celem wynalazku jest również opracowanie takiej konstrukcji tarczy wału osnowowego, która zapewni jej pewne unieruchomienie po nakręceniu na wał, a ponadto możliwość równomiernego wyważenia tarczy, eliminując jej bicie promieniowe. Konstrukcja tarczy według wynalazku dzięki swej prostocie zapewni również obniżenie kosztów wytwarzania tarczy.

Cel ten został zrealizowany w konstrukcji tarczy wału osnowowego według wynalazku, która charakteryzuje się tym, że tarcza i pierścień zaciskowy są zaopatrzone w ciągły gwint wewnętrzny, a ponadto tarcza jest zaopatrzona przynajmniej w dwa umieszczone między nią a pierścieniem zaciskowym występy, stanowiące podpory, tworzące z powierzchnią czołową tarczy, w obszarze między tymi podporami, szczelinę w postaci segmentów pierścienia i w znajdujące się w obszarze odcinków tej szczeliny przynajmniej dwie śruby zaciskowe o osi równoległej do osi tarczy. Dokręcanie śrub zaciskowych, znajdujących się w obszarze odcinkowych szczelin, powstałych między czołowymi powierzchniami tarczy i pierścienia zaciskowego, powoduje zmniejszenie prześwitu tych szczelin i nacisk na boczną powierzchnię gwintowego połączenia tarczy i wału osnowowego.

Każda ze śrub mocujących przechodzi korzystnie przez otwór przelotowy, znajdujący się na osi występu stanowiącego podporę.

174 420

Występy stanowiące podpory są rozmieszczone na powierzchni czołowej tarczy pod kątem środkowym wynoszącym 120°.

Tarcza jest korzystnie wyposażona w trzy śruby zaciskowe, rozmieszczone pod kątem środkowym 120°.

Osiowa wysokość podpór wynosi korzystnie od 2 do 4 mm. Tarcza jest korzystnie zaopatrzona w odlane, gwintowane otwory dla śrub mocujących i śrub zaciskowych, zaś jej podpory stanowią nadlewy zewnętrznej powierzchni czołowej tarczy. Śruby mocujące i śruby zaciskowe są korzystnie zaopatrzone we wpuszczane łby.

Pierścień zaciskowy jest osadzony w promieniowym rowku na zewnętrznej powierzchni czołowej tarczy.

Wynalazek jest przykładowo wyjaśniony na rysunku, na którym: fig. 1 - przedstawia tarczę wału osnowowego w widoku z góry; fig. 2 - tarczę według fig. 1, z wpuszczonym pierścieniem zaciskowym - w przekroju osiowym, a fig. 3 - odmianę rozwiązania tarczy walu osnowowego w przekroju osiowym.

Tarcza 1, przedstawiona na fig. 1 i 2, jest nakręcona na końcówkę nie przedstawionego na rysunku wału osnowowego. Tarcza 1 stanowi precyzyjny odlew i na swej powierzchni zewnętrznej 1a jest zaopatrzona w pierścieniowy rowek 2, w którym jest osadzony pierścień zaciskowy (fig.2). Na dnie pierścieniowego rowka 2 znajdują się trzy, tworzące podpory 4, walcowe występy, rozstawione pod kątem środkowym 120°. Podpory 4 mają wysokość od 2 do 4 mm i są zaopatrzone w gwintowane otwory 5 do wkręcania śrub mocujących 6.

Oczywiście tarcza może być również zaopatrzona w większą liczbę występów stanowiących podpory 4, na przykład w cztery lub pięć występów, rozmieszczonych na zewnętrznej powierzchni czołowej tarczy pod kątem środkowym równym kątowi pełnemu podzielonemu przez liczbę podpór.

Na fig. 1 i 2 pierścień zaciskowy 3, osadzony w rowku pierścieniowym 2, opiera się o trzy podpory 4, przy czym w obszarze między podporami 4, między jego dolną powierzchnią a dnem rowka pierścieniowego 2, zostają utworzone odcinkowe szczeliny zaciskowe 9.

Pierścień zaciskowy 3, osadzony w rowku pierścieniowym 2, jest dociśnięty za pomocą śrub mocujących 6 do podpór 4, co umożliwia dokonanie wspólnej obróbki otworu tarczy 1 wraz z otworem połączonego z nią pierścienia zaciskowego 3, przy czym w jednej operacji wykonuje się wewnętrzny otwór przelotowy w tarczy 1 i w pierścieniu zaciskowym 3, a w następnej operacji nacina się gwint wewnętrzny 10 w tym otworze. Dzięki temu tarcza 1 wału osnowowego jest nakręcana, wspólnie z przymocowanym do niej pierścieniem zaciskowym, na gwint zewnętrzny nie przedstawionej na rysunku końcówki wału osnowowego. Unieruchomienie tarczy 1, nakręconej na wał osnowy, uzyskuje się przez takie dokręcenie śrub zaciskowych 8 w umieszczonych na przemian między śrubami mocującymi 6 gwintowanych otworach 5, aby szczelina zaciskowa 9 została odpowiednio zmniejszona, powodując równocześnie odkształcenie powierzchni bocznej gwintu, łączącego tarczę 1 z wałem osnowowym i zaklinowanie tarczy na gwincie.

Łby 6a śrub mocujących 6 oraz łby 8a śrub zaciskowych 8 są korzystnie wpuszczone w pogłębione otwory pierścienia zaciskowego 3 (fig. 2).

Odmiana rozwiązania konstrukcyjnego tarczy wału osnowowego, według fig. 3, różni się od tarczy przedstawionej na fig. 1 i 2 tym, że pierścień zaciskowy 3 jest osadzony bezpośrednio na zewnętrznej powierzchni czołowej 1 a piasty tarczy 1, a nie w rowku, opierając się o wystające ponad tę powierzchnię 1a podpory 4. Pierścień 3 jest przy tym połączony z tarczą 1 za pomocą śrub mocujących 6 i śrub zaciskowych 8, których łby 6a i 6b są wpuszczone w pogłębione otwory pierścienia 3.

W przypadku tarczy wału osnowowego według wynalazku, niepotrzebna jest oddzielna obróbka tarczy i pierścienia zaciskowego. Odlew tarczy 1 i półfabrykat pierścienia zaciskowego 3 poddane są, po ich wzajemnym połączeniu za pomocą śrub mocujących, wspólnej obróbce otworu przez wytaczanie, a następnie gwintowanie, dzięki czemu uzyskuje się dużą dokładność otworu i gwintu, a tym samym wyeliminowanie bicia tarczy w jej ruchu obrotowym, z równoczesnym zmniejszeniem kosztów obróbki.

174 420

Rozwiązanie według wynalazku pozwala również na prostą wymianę tarcz w już istniejących konstrukcjach, przy czym dzięki dwuczęściowej konstrukcji zespołu: tarcza i pierścień, możliwa jest także wymiana samego tylko pierścienia zaciskowego.

Fig. 3

174 420

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 2,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wytwarzania tarczy wału osnowowego, w którym tarczę wału obrabia się przez skrawanie, przy czym łączy się ją za pomocą przynajmniej dwóch śrub mocujących z pierścieniem zaciskowym, znamienny tym, ze odlew tarczy (1) łączy się za pomocą śrub mocujących (6) z półfabrykatem pierścienia zaciskowego (3), a następnie w połączonym stanie zespołu wytacza się środkowy otwór tarczy (1) i pierścienia (3), po czym nacina się w tym otworze gwint wewnętrzny (10).
2. Tarcza wału osnowowego połączona za pomocą przynajmniej dwóch śrub mocujących z osadzonym na zewnętrznej, czołowej powierzchni tarczy pierścieniem zaciskowym, służącym do unieruchomienia tarczy nakręconej wraz z tym pierścieniem na gwint końcówki wału osnowowego i zaopatrzonym w tym celu w przynajmniej jedną, osadzoną w nim śrubę zaciskową, znamienna tym, że tarcza (1) i pierścień zaciskowy (3) są zaopatrzone w ciągły gwint wewnętrzny (10), a ponadto tarcza (1) jest zaopatrzona przynajmniej w dwa umieszczone między nią a pierścieniem zaciskowym (3) występy, stanowiące podpory (4), tworzące z powierzchnią czołową tarczy, w obszarze między tymi podporami, szczelinę (9) w postaci segmentów pierścienia i w znajdujące się w obszarze odcinków tej szczeliny przynajmniej dwie śruby zaciskowe o osi równoległej do osi tarczy (1).
3. Tarcza według zastrz. 2, znamienna tym, że każda ze śrub mocujących (6) przechodzi przez otwór przelotowy (5), znajdujący się na osi występu stanowiącego podporę (4).
4. Tarcza według zastrz. 2, znamienna tym, że występy stanowiące podpory (4) są rozmieszczone na powierzchni czołowej tarczy (1) pod kątem środkowym wynoszącym 120°.
5. Tarcza według zastrz. 4, znamienna tym, że jest wyposażona w trzy śruby zaciskowe (8), rozmieszczone między podporami (4) pod kątem środkowym 120°.
6. Tarcza według zastrz. 2, znamienna tym, że osiowa wysokość podpór (4) wynosi od 2 do 4 mm.
7. Tarcza według zastrz. 2, znamienna tym, że tarcza (1) jest zaopatrzona w odlane, gwintowane otwory (7, 5) dla śrub mocujących (6) i śrub zaciskowych (8).
8. Tarcza według zastrz. 2, znamienna tym, że jej podpory (4) stanowią nadlewy powierzchni czołowej tarczy (1).
9. Tarcza według zastrz. 7, znamienna tym, że śruby mocujące (6) i śruby zaciskowe (8) są zaopatrzone we wpuszczane łby (6a, 8a).
10. Tarcza według zastrz. 2, znamienna tym, że pierścień zaciskowy (3) jest osadzony w promieniowym rowku (2) na zewnętrznej powierzchni czołowej (la) tarczy.