PL174536B1 - Sposób fumigacji magazynowanego produktu, drewna, gleby lub przestrzeni - Google Patents

Sposób fumigacji magazynowanego produktu, drewna, gleby lub przestrzeni

Info

Publication number
PL174536B1
PL174536B1 PL93304655A PL30465593A PL174536B1 PL 174536 B1 PL174536 B1 PL 174536B1 PL 93304655 A PL93304655 A PL 93304655A PL 30465593 A PL30465593 A PL 30465593A PL 174536 B1 PL174536 B1 PL 174536B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
dose
pest
wood
carbonyl sulfide
carbonyl
Prior art date
Application number
PL93304655A
Other languages
English (en)
Inventor
Henry J. Banks
Francis J.M. Desmarchelier
Yonglin Ren
Original Assignee
Commw Scient Ind Res Org
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Commw Scient Ind Res Org filed Critical Commw Scient Ind Res Org
Publication of PL174536B1 publication Critical patent/PL174536B1/pl

Links

Classifications

    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C06—EXPLOSIVES; MATCHES
    • C06D—MEANS FOR GENERATING SMOKE OR MIST; GAS-ATTACK COMPOSITIONS; GENERATION OF GAS FOR BLASTING OR PROPULSION (CHEMICAL PART)
    • C06D7/00—Compositions for gas-attacks
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A01—AGRICULTURE; FORESTRY; ANIMAL HUSBANDRY; HUNTING; TRAPPING; FISHING
    • A01M—CATCHING, TRAPPING OR SCARING OF ANIMALS; APPARATUS FOR THE DESTRUCTION OF NOXIOUS ANIMALS OR NOXIOUS PLANTS
    • A01M17/00—Apparatus for the destruction of vermin in soil or in foodstuffs
    • A01M17/008—Destruction of vermin in foodstuffs
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A01—AGRICULTURE; FORESTRY; ANIMAL HUSBANDRY; HUNTING; TRAPPING; FISHING
    • A01N—PRESERVATION OF BODIES OF HUMANS OR ANIMALS OR PLANTS OR PARTS THEREOF; BIOCIDES, e.g. AS DISINFECTANTS, AS PESTICIDES OR AS HERBICIDES; PEST REPELLANTS OR ATTRACTANTS; PLANT GROWTH REGULATORS
    • A01N59/00—Biocides, pest repellants or attractants, or plant growth regulators containing elements or inorganic compounds
    • A01N59/04—Carbon disulfide; Carbon monoxide; Carbon dioxide
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A23—FOODS OR FOODSTUFFS; TREATMENT THEREOF, NOT COVERED BY OTHER CLASSES
    • A23B—PRESERVATION OF FOODS, FOODSTUFFS OR NON-ALCOHOLIC BEVERAGES; CHEMICAL RIPENING OF FRUIT OR VEGETABLES
    • A23B2/00—Preservation of foods or foodstuffs, in general
    • A23B2/70—Preservation of foods or foodstuffs, in general by treatment with chemicals
    • A23B2/704—Preservation of foods or foodstuffs, in general by treatment with chemicals in the form of gases, e.g. fumigation; Compositions or apparatus therefor
    • A23B2/721—Preservation of foods or foodstuffs, in general by treatment with chemicals in the form of gases, e.g. fumigation; Compositions or apparatus therefor in a controlled atmosphere comprising other gases in addition to CO2, N2, O2 or H2O
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A23—FOODS OR FOODSTUFFS; TREATMENT THEREOF, NOT COVERED BY OTHER CLASSES
    • A23B—PRESERVATION OF FOODS, FOODSTUFFS OR NON-ALCOHOLIC BEVERAGES; CHEMICAL RIPENING OF FRUIT OR VEGETABLES
    • A23B7/00—Preservation of fruit or vegetables; Chemical ripening of fruit or vegetables
    • A23B7/14—Preserving or ripening with chemicals not covered by group A23B7/08 or A23B7/10
    • A23B7/144—Preserving or ripening with chemicals not covered by group A23B7/08 or A23B7/10 in the form of gases, e.g. fumigation; Compositions or apparatus therefor
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A23—FOODS OR FOODSTUFFS; TREATMENT THEREOF, NOT COVERED BY OTHER CLASSES
    • A23B—PRESERVATION OF FOODS, FOODSTUFFS OR NON-ALCOHOLIC BEVERAGES; CHEMICAL RIPENING OF FRUIT OR VEGETABLES
    • A23B7/00—Preservation of fruit or vegetables; Chemical ripening of fruit or vegetables
    • A23B7/14—Preserving or ripening with chemicals not covered by group A23B7/08 or A23B7/10
    • A23B7/144—Preserving or ripening with chemicals not covered by group A23B7/08 or A23B7/10 in the form of gases, e.g. fumigation; Compositions or apparatus therefor
    • A23B7/152—Preserving or ripening with chemicals not covered by group A23B7/08 or A23B7/10 in the form of gases, e.g. fumigation; Compositions or apparatus therefor in a controlled atmosphere comprising other gases in addition to CO2, N2, O2 or H2O ; Elimination of such other gases
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A23—FOODS OR FOODSTUFFS; TREATMENT THEREOF, NOT COVERED BY OTHER CLASSES
    • A23B—PRESERVATION OF FOODS, FOODSTUFFS OR NON-ALCOHOLIC BEVERAGES; CHEMICAL RIPENING OF FRUIT OR VEGETABLES
    • A23B9/00—Preservation of edible seeds, e.g. cereals
    • A23B9/16—Preserving with chemicals
    • A23B9/18—Preserving with chemicals in the form of gases, e.g. fumigation; Compositions or apparatus therefor
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A23—FOODS OR FOODSTUFFS; TREATMENT THEREOF, NOT COVERED BY OTHER CLASSES
    • A23B—PRESERVATION OF FOODS, FOODSTUFFS OR NON-ALCOHOLIC BEVERAGES; CHEMICAL RIPENING OF FRUIT OR VEGETABLES
    • A23B9/00—Preservation of edible seeds, e.g. cereals
    • A23B9/16—Preserving with chemicals
    • A23B9/18—Preserving with chemicals in the form of gases, e.g. fumigation; Compositions or apparatus therefor
    • A23B9/22—Preserving with chemicals in the form of gases, e.g. fumigation; Compositions or apparatus therefor in a controlled atmosphere comprising other gases in addition to CO2, N2, O2 or H2O
    • B—PERFORMING OPERATIONS; TRANSPORTING
    • B27—WORKING OR PRESERVING WOOD OR SIMILAR MATERIAL; NAILING OR STAPLING MACHINES IN GENERAL
    • B27K—PROCESSES, APPARATUS OR SELECTION OF SUBSTANCES FOR IMPREGNATING, STAINING, DYEING, BLEACHING OF WOOD OR SIMILAR MATERIALS, OR TREATING OF WOOD OR SIMILAR MATERIALS WITH PERMEANT LIQUIDS, NOT OTHERWISE PROVIDED FOR; CHEMICAL OR PHYSICAL TREATMENT OF CORK, CANE, REED, STRAW OR SIMILAR MATERIALS
    • B27K3/00—Impregnating wood, e.g. impregnation pretreatment, for example puncturing; Wood impregnation aids not directly involved in the impregnation process
    • B27K3/02—Processes; Apparatus
    • B27K3/0271—Vapour phase impregnation
    • Y—GENERAL TAGGING OF NEW TECHNOLOGICAL DEVELOPMENTS; GENERAL TAGGING OF CROSS-SECTIONAL TECHNOLOGIES SPANNING OVER SEVERAL SECTIONS OF THE IPC; TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC CROSS-REFERENCE ART COLLECTIONS [XRACs] AND DIGESTS
    • Y10—TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC
    • Y10S—TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC CROSS-REFERENCE ART COLLECTIONS [XRACs] AND DIGESTS
    • Y10S424/00—Drug, bio-affecting and body treating compositions
    • Y10S424/11—Termite treating
    • Y—GENERAL TAGGING OF NEW TECHNOLOGICAL DEVELOPMENTS; GENERAL TAGGING OF CROSS-SECTIONAL TECHNOLOGIES SPANNING OVER SEVERAL SECTIONS OF THE IPC; TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC CROSS-REFERENCE ART COLLECTIONS [XRACs] AND DIGESTS
    • Y10—TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC
    • Y10S—TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC CROSS-REFERENCE ART COLLECTIONS [XRACs] AND DIGESTS
    • Y10S47/00—Plant husbandry
    • Y10S47/10—Physical and chemical treatment of agricultural soils

Landscapes

  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Wood Science & Technology (AREA)
  • Zoology (AREA)
  • Food Science & Technology (AREA)
  • Polymers & Plastics (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Pest Control & Pesticides (AREA)
  • Environmental Sciences (AREA)
  • Combustion & Propulsion (AREA)
  • Dentistry (AREA)
  • Soil Sciences (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Agronomy & Crop Science (AREA)
  • Inorganic Chemistry (AREA)
  • Plant Pathology (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Insects & Arthropods (AREA)
  • Forests & Forestry (AREA)
  • Agricultural Chemicals And Associated Chemicals (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Catching Or Destruction (AREA)
  • Low-Molecular Organic Synthesis Reactions Using Catalysts (AREA)
  • Confectionery (AREA)
  • Food Preservation Except Freezing, Refrigeration, And Drying (AREA)
  • Apparatus For Disinfection Or Sterilisation (AREA)

Abstract

1. Sposób fumigacji magazynowanego produktu, drewna, gleby lub przestrzeni zaatakowanej przez owady, nicienie, plesn lub roztocza, zas magazynowanym produ- ktem jest ziarno zbozowe i inne trwale artykuly zywnosciowe, oraz owoców i innych psujacych sie artykulów zywnosciowych, znamienny tym, ze magazynowany produkt, drewno, glebe lub przestrzen poddaje sie dzialaniu dawki siarczku karbonylu w przedziale czasu od 1 godziny do 35 dni w stezeniu wystarczajacym do unieszkodliwienia wybranych szkodników zywnosci. PL PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Niniejszy wynalazek dotyczy sposobu aumiradji magazynowanego produktu, drswna, gleby lub przestrzeni.
Fumiganty są szeroko stosowane do dezynfekcji i do ochrony przed zakażeniem, które są zwykle wymagane dla pewnych materiałów, (takich jak np. ziarno zbożowe) i dla innych magazynowanych produktów (włącznie z trwałymi i podatnymi do psucia się artykułami żywnościowymi), dla porowatych materiałów masowych (np. gleby lub drewna) oraz dla przestrzeni (zwłaszcza dla pustych budynków). Idealny fumigant powinien być toksyczny dla owadów, roztoczy, nicieni, bakterii, grzybów i pleśni. Powinien być skuteczny w małych stężeniach. Powinien być mało absorbowany przez materiały znajdujące się w rejonie fumigacji. Powinien odznaczać się małą toksycznością dla ssaków i nie pozostawiać osadów oraz obojętnych resztek. Ponadto idealny fumigant nie powinien sprawiać kłopotów, gdy wymagane jest bezpieczne manipulowanie nim, i nie powinien ujemnie oddziaływać na towar lub przestrzeń poddawany^) fumigacji.
Fumiganty nie spełniają tych wszystkich idealnych kryteriów. Dwoma aumigantcmi przeciętnie najczęściej używanymi do fumigacji ziarna zbożowego, innych wymienionych materiałów, owoców i drewna są fosforowodór i bromek metylu. Fosforowodór jest uprzywilejowanym aumigantem dla magazynów ziarna zbożowego i tym podobnych towarów, gdyż działa skutecznie przeciwko szkodnikom ziarna zbożowego i pozostawia po sobie mało resztek (w postaci nieszkodliwego fosforanu). Jednak fosforowodór jest samozapalny, gdy jego stężenie przekroczy stosunkowo niską wartość.
Bromek metylu jest bardziej toksyczny dla szkodników ziarna zbożowego niż fosforowodór, gdy stosuje się krótki czas fumigacji, lecz fosforowodór jest bardziej toksyczny dla szkodników ziarna zbożowego, gdy czas fumigacji jest długi. Bromek metylu jest mniej zapalny od fosforowodoru, lecz ostatnie prace wykazały, że bromek metylu usuwa warstwę ozonu. Dlatego więc aprobata bromku metylu jako fumigantu jest obecnie poddawana rewizji, zgodnie z protokółem monrealskim.
Innymi aumigantami używanymi przeciwko szkodnikom ziarna zbożowego są: akrylonitryl, disiarczek węgla, tetra^^rek węgla, chloropikryna, ^bromek etylenu, dichlorek etylenu, tlenek etylenu, cyjanowodór i fluorek sulauzylu.
Należy podkreślić, że chlorowiec jest obecny w większości spośród tych konwencjonalnych aumigantów, z których żaden nie ma właściwości idealnych aumigcntów.
Od wielu lat czynione są stałe próby odkrycia nowych aUmIgcntów i nie należy wątpić, że poszukiwania ulepszonych fumigantów będą kontynuowane.
Istotą niniejszego wynalazku jest zastosowanie siarczku karbonylu jako fumigantu mającego właściwości, które czynią z niego alternatywę rywalizacyjną dla konwencjonalnych aumigantów, zwłaszcza w zakresie unieszkodliwiania owadów, roztoczy i pleśni.
biarczek karbonylu jest dobrze znanym związkiem. W warunkach normalnych (temperatury i ciśnienia) jest to gaz o temperaturze wrzenia -50,2°C. Jest on bezbarwny, palny (ale nie tak palny jak fosforowodór), rozpuszczalny w wodzie. Jego rozpuszczalność w wodzie wynosi 1,4 grama na litr w temperaturze 25°C i jest porównywalna z rozpuszczalnościami w wodzie wynoszącymi 13,4 grama na litr u 2,2 grama na litr odpowiedniego dla bromku metylu i dieiazcnku węgla (fosforowodór został określony jako trudnorozpuszczalny w wodzie). W roztworze wodnym rozkłada się powoli. W handlu siarczek karbonylu jest dostarczany w stanie skroplonym, w butlach, pod ciśnieniem około 1,2 Mpa (160 psi.). Główne rodzaje siarki są zawarte normalnie w atmosferze (gdzie występują równomiernie w trepesaerne i w dolnej warstwie tzopesfery w stężeniu 1,3 mikrograma na metr sześcienny) a część strumienia siarki naturalnej trafia od gleby i bagien. biarczek karbonylu tworzy się
174 536 także w wyniku beztlenowego rozkładu nawozu naturalnego i kompostu oraz jest obecny w większości produktów pirolizy i w rafineriach ropy naftowej.
W wyniku roli jaką siarczek karbonylu pełni w cyklu przemian siarki, jego obecności w produktach pirolizy i używania go jako surowca chemicznego, prowadzono szerokie badania tego związku a jego właściwości oraz zastosowania są dobrze znane. Jednakże dokonany obszerny przegląd literatury technicznej i bazowane na komputerze poszukiwania porównawcze (przeprowadzone w rocznikach CAB Abstracts 1972-1991, Biosis Breviers 1969-1991, Life Sciences Collection 1978 do 1991, Agricola 1970 do 1991, Agris International 1974 do 1991, European Directory of Agrochemical Products oraz Oceanic Abstracts 1964 do 1991) wykazały, że siarczek karbonylu nie był używany lub nie zamierzano go używać jako fumigantu, brak było także doniesień o jego toksyczności w stosunku do owadów. Dodatkowe poszukiwania przeprowadzone ręcznie w Chemical Absfracts rozszerzono wstecz do roku 1900, lecz nie znaleziono doniesień na temat siarczku karbonylu jako fumigantu.
Wiadomo, że siarczek karbonylu jest gazem toksycznym dla ssaków. W artykule Roberta J. Ferm’a pod tytułem The Chemistry of Carbonyl Sulfide, który był opublikowany w Chemical Review, tom 57, 1957, strony 621 do 637 są podane na stronie 627 trzy informacje na poparcie wywodów, w których stwierdza się, że:
Zwierzęta zimnokrwiste wykazują większą odporność na siarczek karbonylu niż zwierzęta ciepłokrwiste. Myszy i króliki zdychają szybko, gdy są wystawione na działanie powietrza zawierającego więcej niż 0,3% siarczku karbonylu.
A w powszechnie używanym Matheson Gas Products Catalogue w akapicie zatytułowanym: Carbonyl sulfide (strony 115 do 117) jest stwierdzone, że (strona 115):
Siarczek karbonylu działa zasadniczo na centralny układ nerwowy ze skutkiem śmiertelnym głównie wskutek porażenia oddychania. Króliki przejawiały kilka objawów chorobowych po wystawieniu ich w ciągu pół godziny na 1300 ppm. Śmierć myszy nastąpiła po upływie 3/4 minuty, gdy była wystawiona na 8900 ppm, po upływie 1,5 minuty w wyniku wystawienia na 2900 ppm i po upływie 35 minut w wyniku wystawienia na 1200 ppm. Szesnaście minut wystawienia na 900 ppm dało niedostrzegalne wyniki.
Wiadomo jest jednak, że gazowe związki, które są śmiertelnie toksyczne dla ludzi i małych ssaków, jak również dla zimnokrwistych kręgowców, mogą być nietoksyczne dla owadów, pleśni, roztoczy itp. Przykładem takiego gazu toksycznego dla ssaków jest tlenek węgla. Tak więc byłoby błędne wyciąganie wniosku, że siarczek karbonylu także zabija owady, pleśnie, roztocza itp. tylko na tej podstawie, że ma on określoną toksyczność dla ssaków.
Tak więc twórcy niniejszego wynalazku byli zaskoczeni odkryciem, że siarczek karbonylu może być używany jako fumigant. Obecnie stwierdzili oni, że gdy siarczek karbonylu jest stosowany jako fumigant, wówczas może być używany w postaci nierozcieńczonej w sposób umożliwiający mieszanie się go z atmosferą układu poddawanego obróbce lub może być stosowany w postaci mieszaniny z obojętnym gazem rozcieńczającym. Gaz rozcieńczający jest używany wówczas, gdy ma być sporządzony fumigant w postaci rozcieńczonej, lub jako inhibitor w celu zmniejszenia palności siarczku karbonylu. Gazem rozcieńczającym może być na ogół powietrze, chociaż mogą być używane także inne odpowiednie gazy nośne.
Niniejszy wynalazek obejmuje sposób fumigacji określonych materiałów, towarów, drewna, przestrzeni i gleby, polegający na stosowaniu do tego gazowego siarczku karbonylu.
Sposób fumigacji magazynowanego produktu, drewna, gleby lub przestrzeni zaatakowanej przez owady, nicienie, pleśń lub roztocza, zaś magazynowanym produktem jest ziarno zbożowe i inne trwałe artykuły żywnościowe, oraz owoców i innych psujących się artykułów żywnościowych, według wynalazku polega na tym, że magazynowany produkt, drewno, glebę lub przestrzeń poddaje się działaniu odpowiedniej dawki siarczku karbonylu.
174 536
Ziarno zbożowe i inne trwałe artykuły żywnościowe poddaje się działaniu dawki siarczku karbonylu w przedziale czasu od 1 godziny do 35 dni w stężeniu wystarczającym do unieszkodliwienia wybranych szkodników żywności.
Gdy fumigacji jest poddawany magazynowany produkt taki jak owoce lub inne psujące się artykuły żywnościowe to siarczek karbonylu stosuje się przez co najmniej 6 godzin w stężeniu wystarczającym do unieszkodliwienia wszystkich niedojrzałych stadiów rozwojowych muchy owocowej (diptera).
Gdy fumigacji poddaje się drewno, produkt drzewny Iub budynek zawierający drewno to siarczek karbonylu stosuje się w stężeniu wystarczającym do unieszkodliwienia termitów Iub innych szkodników drewna (isoptera).
Gdy fumigacji poddaje się glebę to siarczek karbonylu stosuje się w stężeniu wystarczającym do unieszkodliwienia nicieni (nematoda).
Dalsze szczegóły zostaną podane, w postaci przykładów, w ramach poniższej dyskusji właściwości siarczku karbonylu jako fumigantu, włączającej przykłady obrazujące te właściwości.
Skuteczność działania fumiganta jest zwykle wyrażona w postaci 'iloczynu CT, który oznacza iloczyn stężenie x czas dla wymienionej skuteczności (zwykle dla LC95 Iub LC99, które są stężeniami śmiertelnymi - dawkami - odpowiednio dla 95% i 99% populacji, przeciwko której fumigant jest skierowany), wyrażony w miligramogodzinach na litr. Temperatura, w której stosuje się fumigant jest normalnie także podawana, ze względu na to, że generalnie im wyższa jest temperatura poddawania działaniu fumigantu, tym mniejsza jest dawka Iub stężenie potrzebne do osiągnięcia wymaganej skuteczności działania.
Iloczyny stężenie x czas, wyrażone w postaci użytecznych wyrażeń LD90, LD95 Iub LD99 (chociaż ściśle biorąc tymi wyrażeniami są wartości L/CxT/90, L/CxT/95 i L/CxT/99), dla jedenastu znanych poprzednio fumigantów, które dotychczas są używane przeciwko szkodnikom, są podane w tabeli 1.
Dane w tabeli 1, dotyczące ośmiu gatunków szkodników zbóż, zostały zaczerpnięte z ważniejszych publikacji.
Twórcy niniejszego wynalazku wykonali liczne doświadczenia w celu zademonstrowania skuteczności działania siarczku karbonylu jako fumigantu. Dane uzyskane z pewnej liczby tych doświadczeń są podane w poniższych przykładach. W każdym przypadku, gdy używany był siarczek karbonylu, gaz był wytwarzany na drodze reakcji tiocyanianu potasowego z kwasem siarkowym opisanej przez A. Stock’a i E. Kuss’a w ich pracy opublikowanej w Chemische Berichte der deutschen Gesellschaft,, tom 50,1917, strona 159. Ta metoda wytwarzania jest zalecana przez R. J. Ferm’a w jego wyżej wymienionej pracy opublikowanej w Chemical Review, tom 57,1957. Tak otrzymany siarczek karbonylu był przemywany roztworem wodnym octanu ołowiawego w celu usunięcia siarkowodoru. Czystość siarczku karbonylu była mierzona przy użyciu detektora gęstości gazu GOW-MAC (Model 40-001); jego typowa czystość wynosiła od 80 do 90% V/V, przy czym główne zanieczyszczenie stanowił ditlenek węgla. Nie był wykrywany siarkowodór lub ditlenek siarki.
Stężenia fumigantu w ramach doświadczeń były analizowane przy użyciu chromatografu gazowego Shimadzu GC6, za pomocą detektora jonizacji płomieniowej. Warunki dla kolumny wynosiły 20% OV101 na Gas Chrom Q przy temperaturze 42°C w kolumnie, a temperatura wstrzykiwania 105°C.
Do wykonywania badań skuteczności działania siarczku karbonylu jako fumigantu były stosowane następujące gatunki: Tribolliun castaneum (Herbst), (Coleoptera, tenebrionidae), szczep bakteryjny CTC4; T. confusum (Jacq du Val) (Coleoptera, Curculionidae), szczep bakteryjny CLS2; Rhyzopertha dominica (F) (Coleoptera, Bostrichidae), szczep bakteryjny CRD2; Oryzaephilus surinamensis (L) (Coleoptera, Silvanidae), szczep bakteryjny NOS4; Ephestia cautella (Walker) (Noctuidae, Pyralidae), szczep bakteryjny CEC2; Bactrocera tyroni (Froggat), dawniej Dacus tyroni (Diptera, Tephrididae), zbiorowy Wollongong 1989; Liposcelis bastrychophilus\ Lepidoglyphus destructor (Schrank); Coptotermes acinaciformis
174 536 (Froggat) (Isoptera, RhmotemitbUuiy, oraz Cryptotemes domesticus (Haviland, Isoptera, Kalotermitidae).
Przykład 1. Badanie skuteczności unieszkodliwiania siarczkiem karbonylu zewnętrznych stadiów owadów będących szkodnikami magazynowych produktów
Do badania skuteczności działania siarczku karbonylu przeciwko zewnętrznym stadiom owadów będących szkodnikami magazynowych produktów były używane szklane fiolki (butelki) do surowicy posiadające przybliżoną pojemność 120 ml. Te fiolki miały karbowane powierzchnie i były zamykane nakrywkami, które umożliwiały wstrzykiwanie gazu za pomocą strzykawki (zaworu Mininert). Butelki były pozostawiane otwarte w atmosferze o wilgotności względnej 55% i w temperaturze, w której miało być wykonywane badanie biologiczne (zwykle 25 °C lub 30°C).
W celu zbadania skuteczności działania siarczku karbonylu przeciwko żywym owadom umieszczono w każdej fiolce 25 do 35 owadów, po czym zamykano ją nakrywką. Następnie z każdej butelki była usuwana ilość powietrza równa objętości gazu, który miał być wstrzykiwany, i taka sama objętość gazu była do niej wstrzykiwana. Butelka była trzymana w stałej temperaturze w czasie trwania badania biologicznego, który zwykle wynosił 6 godzin Iub 24 godziny. Po zakończeniu tego okresu owady z każdej butelki lub fiolki były przenoszone do oddzielnego słoika szklanego, z których każdy miał pojemność 60 ml i zawierał 20 gramów pszenicy. Owady były pozostawione w słoikach szklanych z pszenicą przez okres 14 dni po czym nastąpiło oszacowanie śmiertelności. Wszystkie próby były powtarzane trzy lub cztery razy a równolegle z nimi były wykonywane próby kontrolne, w ramach których nie wstrzykiwano siarczku karbonylu do butelek zawierających owady.
Oszacowanie śmiertelności wykonywano przez klasyfikowanie jako martwych tych dorosłych owadów, które wykazywały brak reakcji na jakiekolwiek bodźce.
Próby skuteczności działania siarczku karbonylu przeciwko poczwarkom owadów były wykonywane podobnie jak próby z dorosłymi owadami, z wyjątkiem tego, że po poddaniu ich działaniu gazu w butelce, poczwarki były przenoszone do słoików szklanych zawierających po 10 gramów mąki. Oszacowanie śmiertelności poczwarek wykonywano przez stwierdzenie niezdolności przekształcania się ich w dorosłe owady. Wszystkie badania biologiczne z poczwarkami były powtarzane trzy lub cztery razy, wraz z badaniami kontrolnymi.
Odpowiednie badania skuteczności działania siarczku karbonylu przeciwko larwom owadów były przeprowadzane tak samo jak badania biologiczne z poczwarkami, z wyątkiem tego, że śmiertelność larw była szacowana tak jak w przypadku dorosłych owadów, a więc na podstawie braku reakcji na jakiekolwiek bodźce. Larwy, które po poddaniu działania gazem pomyślnie uległy przepoczwarczeniu były oszacowywane jako egzemplarze przeżywające.
Testy skuteczności działania siarczku karbonylu przeciwko jajkom owadów były wykonywane z jajkami umieszczonymi na paskach bibuły filtracyjnej. Te paski o przybliżonych wymiarach 1 cm x 5 cm, były wycięte z bibuły filtracyjnej S & S Rundfiltęr Nr 593 o średnicy 90 mm, firmy Schleicher and Schuell. Jajka większości gatunków były składane przez owady bezpośrednio na bibule filtracyjnej po umieszczeniu dorosłych, owadów w cienkiej warstwie pszenicy, drożdży browiarnianych i bibuły filtracyjnej. W przypadku Tribolium castaneum (Herbst) jajka były składane w bardzo drobnej mące i odzyskiwane przez przesiewanie. Następnie jajka były przenoszone za pomocą szczotki wykonanej z pojedynczych włosów, zanurzane w 30% roztworze sacharozy do pasków bibuły filtracyjnej, które były pokryte dwustronnie podgumowanym papierem - Double Stick Tape, sprzedawanym jako Scotch brand (znak ochronny) przez firmę 3M Consumer Products Group.
Dojrzałe owady były usuwane z pożywki po upływie 16 godzin. Część jajek była poddana działaniu dawki siarczku karbonylu w ciągu 24 godzin od złożenia jajek i te jajka
174 536 były klasyfikowane jako jajka w wieku 0-1 dnia. Inne jajka były trzymane przez dalsze cztery dni w celu otrzymania jajek w wieku 4-5 dni, przed dawkowaniem siarczku karbonylu.
Na każdym pasku bibuły filtracyjnej było osadzanych po 20 do 30 jajek. Paski bibuły filtracyjnej wraz z osadzonymi na nich jajkami, były umieszczane w odpowiednich szklanych fiołkach (butelkach) tego samego typu jak te, które były stosowane do testowania dorosłych owadów, i były dawkowane siarczkiem karbonylu w taki sam sposób jak dojrzałe owady. Po zakończeniu ekspozycji na działanie siarczku karbonylu jajka były umieszczone w zakrywanych miseczkach Petrie’go i przechowywane w temperaturze 30°C przez siedem dni. Po zakończeniu tego okresu przechowywania były liczone ilości wylęgniętych i niewylęgniętych jajek za pomocą stereomikroskopu Nikon, wyposażonego w źródło zimnego światła. Jajka których wylęganie nie nastąpiło były sklasyfikowane jako martwe. Wszystkie próby z użyciem jajek były wykonywane trzykrotnie, wraz z odpowiednimi próbami kontrolnymi (bez użycia siarczku karbonylu).
Wyniki badań biologicznych zewnętrznych stadiów są zestawione w tabeli 2, w której uwzględniono gatunki, stadia rozwoju owadów (dorosłe postacie, poczwarki, larwy lub jajka), czas ekspozycji na działanie siarczku karbonylu, temperaturę, w której było wykonane badanie biologiczne, wartości LC95 (wyrażone w miligramogodzinach na li^tr - mg.h.L4) i minimalną skuteczną testowaną dawkę. Minimalna skuteczna testowana dawka jest to minimalna testowana dawka, która zabija wszystkie owady w próbie wykonanej z co najmniej 100 owadami. Entomolodzy muszą dojść do wniosku, że porównanie wyników z tabeli 2 z ważniejszymi rodzajami danych zestawionych w tabeli 1 świadczy o tym, iż skuteczność działania siarczku karbonylu przeciwko zewnętrznym stadiom owadów jest porównywalna ze skutecznością działania innych, znanych fumigantów.
Dane przedstawione w tabeli 2 jasno wykazują skuteczność działania siarczku karbonylu przeciwko wszystkim zewnętrznym stadiom owadów wymienionych w tabeli 2.
Przykład 2. Skuteczność działania siarczku karbonylu przeciwko wewnętrznym stadiom owadów będących szkodnikami magazynowanych produktów
Wykonano serię doświadczeń, w ramach których dorosłym egzemplarzom szkodnika zbożowego Rhyzopertha dominica pozwolono składać jajka przez 4 do 5 tygodni na 1000 gramów pszenicy, utrzymywanej w temperaturze 30°C i zawierającej 12% wilgoci. W każdym doświadczeniu dorosłe postacie były usuwane z pszenicy, która następnie była dzielona na trzy części; dwie były przeznaczone do dawkowania siarczku karbonylu a jedna jako kontrolna. Każda część pszenicy była następnie umieszczona w słoiku szklanym o pojemności 1,1 litra a słoik został zamknięty zakręcaną pokrywką zaopatrzoną w przegrodę. Dawka siarczku karbonylu o wielkości od 8 mg na litr do 45 mg na litr była wstrzykiwana przez przegrodę. Po okresie trwania próby (np. 24 godzin) zakręcana pokrywka została zamieniona na bibułę filtracyjną, aby umożliwić wywietrzenie fumigantu. Pszenica była następnie przetrzymywana w temperaturze 25°C lub 30°C. Wynurzające się dorosłe postacie były liczone w tygodniowych odstępach w okresie od czterech do pięciu tygodni. Każde doświadczenie było powtarzane w wyżej opisany sposób.
Wyniki tej serii doświadczeń są podane w tabeli 3. Należy podkreślić, że 24-godzinna ekspozycja na dawkę siarczku karbonylu o wielkości 8 mg na litr dawała przeciętnie 93,46% unieszkodliwienia nierozwiniętych stadiów R. dominica. Najlepiej tolerującym stadium były prawdopodobne pre-poczwarki (to znaczy te owady, które wynurzały się po upływie 7 do 14 dni od dawkowania).
Druga seria doświadczeń, wykonanych w ten sam sposób, lecz z poddaniem pszenicy ekspozycji na siarczek karbonylu na przeciąg 6 godzin, 24 godzin i 48 godzin, dała wyniki przedstawione w tabeli 4. Z danych tych wynika, że przedłużenie czasu ekspozycji na pojedynczą dawkę siarczku karbonylu powiększyło śmiertelność wewnętrznych stadiów,
174 536 wskazując na to, że toksyczne działanie siarczku karbonylu w całym ziarnie zboża nie było szybko obniżane przez sorbowanie siarczku karbonylu.
Trzecia seria doświadczeń była wykonana w celu zbadania skuteczności działania siarczku karbonylu podczas unieszkodliwiania wewnętrznych stadiów szkodnika zbożowego Sitophilus oryzae. Był stosowany ten sam sposób postępowania, przy użyciu dawek siarczku karbonylu o wielkościach w zakresie od 15 mg na litr do 91 mg na litr i czasach ekspozycji na pojedynczą dawkę wynoszących od 6 godzin do 72 godzin. Wyniki tych doświadczeń są podane w tabelach 5,6 i 7.
Czwarta seria doświadczeń była wykonana przy użyciu sposobu postępowania według niniejszego przykładu, w celu porównawczego zbadania skuteczności działania siarczku karbonylu, disiarczku węgla i mrówczanu etylu przeciwko wewnętrznym nierozwiniętym stadiom S. oryzae i R. dominica w całym ziarnie zboża. Wyniki tej serii doświadczeń są przedstawione w tabeli 8. Wyższość siarczku karbonylu jako środka unieszkodliwiającego wewnętrzne stadia tych szkodników zbożowych jest wyraźnie widoczna.
Przykład 3. Skuteczność działania siarczku karbonylu jako środka unieszkodliwiającego roztocze i sklepcowate w magazynowanych produktach
Seria prób była przeprowadzana w celu zademonstrowania skuteczności działania siarczku karbonylu przeciwko dorosłym postaciom szkodników pszenicy jakimi są roztocza i sklepcowate (gatunek Liposcelis bostrychophilus). Do badań dorosłych postaci zewnętrznych stadiów owadów będących szkodnikami magazynowanych produktów była stosowana metodologia opisana powyżej w przykładzie 1, z wyjątkiem tego, że w szklanych słoikach umieszczono po 3 gramy pszenicy (zawierającej 18% wilgoci) i po około 100 mg drożdży browarnianych a następnie dodawano około 200 egzemplarzy sklepcowatych. Po ekspozycji sklepcowatych na siarczek karbonylu trwający sześć lub 24 godziny, zdejmowane były ze słoików zamykające je nakrywki i, po trwającym 1 godzinę wietrzeniu, słoiki były zamykane cienką folią z tworzywa sztucznego. Badania były przeprowadzone w temperaturze 25°C i przy wilgotności względnej 75%. Ilość ruchomych roztoczy była obliczana w chwili zakończenia ekspozycji na siarczek karbonylu a śmiertelność była oszacowywana po okresie przetrzymywania trwającym pięć dni.
Wyniki tych doświadczeń przeprowadzonych na sklepcowatych i roztoczach (Lepidoglyphus destructor) są przedstawione w tabeli 9 i 10, a niektóre dane można także znaleźć w tabeli 2.
W ramach oddzielnego doświadczenia, 200 egzemplarzy sklepcowatych umieszczonych w szklanym naczyniu poddano ekspozycji na dawkę 5 mg na litr siarczku karbonylu w ciągu 1 godziny. W chwili zakończenia tej jednogodzinnej ekspozycji na siarczek karbonylu wszystkie 200 egzemplarzy sklepcowatych były martwe.
Przykład 4. Skuteczność działania siarczku karbonylu jako środka unieszkodliwiającego muchy owocowe
Badania biologiczne wyników działania siarczku karbonylu na zewnętrzne nierozwinięte stadia muchy owocowej Queensland, Bactrocera tyroni (Diptera: Tephritidae) były wykonywane w taki sam sposób jak badania nierozwiniętych zewnętrznych stadiów owadów będących szkodnikami magazynowanych produktów opisane w przykładzie 1, z wyjątkiem tego, że
a) gdy do badań używano jajka, wówczas paski bibuły filtracynej były zwilżane, gdy jajka przygotowywano do dawki siarczku karbonylu, oraz
b) do każdego słoika dla larw była dodana kropla wody, przed umieszczeniem owadów.
Badania z użyciem jajek, karmieniem larw i poczwarek B. tyroni były wykonywane w temperaturze 30°C. Wyniki są podane w tabelach 11,12 i 13 odpowiednio dla poczwarek, późnych form larw i jajek B. tyroni.
174 536
Przykład 5. Używanie siarczku karbonylu do unieszkodliwiania termitów
Dorosłe postacie termitów i nimfy gatunków Coptotermes acinaciformis (Froggat) (Isoptera, Rhinotermitidae) oraz Cryptotermes domesticus (Haviland, Isoptera, Kalotermitidae) były poddane działaniu siarczku karbonylu w taki sam sposób jak dorosłe postacie owadów będących szkodnikami magazynowanych produktów w przykładzie 1, z wyjątkiem tego, że w każdym słoiku została umieszczona zwilżona bibuła filtracyjna (Whatmans No 1, średnica 4,25 cm) przed wprowadzeniem owadów. Wyniki otrzymane z tej serii doświadczeń z dorosłymi postaciami i nimfami Coptotermes acinaciformis są podane w tabelach 14 i 15.
Przykład 6. Działanie siarczku karbonylu na kiełkowanie nasion
W celu ustalenia czy siarczek karbonylu działa na kiełkowanie nasion, ziarno białej pszenicy wzorca australijskiego i słodowany jęczmień nawilżono do zawartości 12% i 16% wilgoci, według metody pieca powietrznego ISO. Każda próbka ziarna była poddana w ciągu 24 godzin działaniu siarczku karbonylu o stężeniu 0,5% V/V, 1,0% V/V i 5,0% V/V. Odpowiadające tym stężeniom nominalne iloczyny stężenie x czas wynosiły 300 miłigramo’ godzin na litr, 600 miligramogodzin na litr i 3000 miligramogodzin na litr.
W ramach tych wszystkich doświadczeń nie wykryto skutków działania na kiełkowa’ nie nasion lub na jego intensywność. W tabeli 16 są podane wyniki otrzymane z pszenicą o zawartości 16% wilgoci.
Przykład 7. Sorpcja siarczku karbonylu na ziarnie
Badania sorpcji na ziarnie białej pszenicy wzorca australijskiego i ryżu Calrose były wykonane przy użyciu szklanych fiolek do surowicy o pojemności 120 ml, z których każda była wyposażona w nakrywkę z zaworem Mininert umożliwiającym wstrzykiwanie gazu. Zawartość wilgoci w próbkach ziarna była mierzona za pomocą elektronicznego przyrządu pomiarowego (miernika Marconiego). Próbki pszenicy były następnie używane do napeł’ niania fiolek do poziomu, odpowiednio 25%, 50% i 95%. Fiolki były następnie trzymane w temperaturze 25 ± 1°C. Z każdej fiolki była usuwana ilość powietrza o objętości równej objętości dawki fumigantu, która miała być użyta, gdyż następnie była dodawana ilość siarczku karbonylu o takiej samej objętości. Stężenie siarczku karbonylu było mierzone w miarę upływu czasu i analizowane w celu oszacowania spadku jego zawartości.
Surowe dane otrzymane w ramach tych doświadczeń są podane w tabeli 17. Należy zwrócić uwagę, że dla stopnia wypełnienia 0% (to znaczy, gdy w fiolce nie ma pszenicy), regeneracja po upływie 0,25 godziny od dawkowania wynosiła 98,4% obliczonej dawki użytej. Stanowi to bardzo duży stopień regeneracji. Spadek stężenia fumigantu w fiolce nie zawierającej pszenicy, po upływie 93,9 godzin testowania, wynosił w powtarzanych do’ świadczeniach zawsze od 1,2% do 1,5%, co wskazuje na dużą szczelność fiolek. Wyniki otrzymane z tych doświadczeń są zgodne z szybkim początkowym absorbowaniem kilku fumigantów przez ziarno, po którym następuje spadek pozostałości fumigantu proporcjo’ nalnie do ilości ziarna w fiolce.
Podobne doświadczenia były przeprowadzone z bromkiem metylu i fosforowodorem jako fumigantami w celu otrzymania danych porównawczych dotyczących sorpcji. Wyniki są przedstawione na figurze 1. Oczyszczony siarczek karbonylu jest absorbowany znacznie mniej intensywnie niż bromek metylu i trochę intensywniej niż fosforowodór. Wskazuje to na możliwość używania siarczku karbonylu do długotrwałej fumigacji.
Przykład 8. Skuteczność działania siarczku karbonylu jako inhibitora pleśni
W ramach testu skuteczności działania siarczku karbonylu jako inibitora pleśni umieszczono pewną ilość próbek pszenicy, zawierającej 31% wilgoci (w/w, w wilgotnej substancji), w zamykanych naczyniach (szklanych słoikach). Kilka naczyń zawierało tylko próbkę pszenicy i powietrze. Inne naczynia zawierały próbkę pszenicy i powietrza z
174 536 dodatkiem od 2,5% do 10% (objętościowo) siarczku karbonylu. Wszystkie te zamknięte naczynia były trzymane w temperaturze 35°C przez siedem dni. Po dwóch dniach takiego przechowywania część pszenicy w zamkniętych naczyniach nie zawierających fumigantu dostrzegalnie zmieniła zabarwienie. Po upływie siedmiu dni cała ilość pszenicy w pojemnikach bez fumigantu zmieniła zabarwienie wskutek rozwoju pleśni na ziarnie. Jednakże, zmiana zabarwienia nie wystąpiła na pszenicy, która była w naczyniach zawierających także siarczek karbonylu w stężeniu od 4,5% do 10,0% (objętościowo).
Przykład 9. Ustalanie czasu ekspozyi^j^ w przeciągu którego działa skutecznie stężenie siarczku karbonylu
Próbki mieszanych kultur Sitophilus oryzae były poddane ekspozycji na siarczek karbonylu o różnych stężeniach w okresach czasu mieszczących się w przedziale od 6 godzin do 168 godzin, przy użyciu techniki opisanej w przykładzie 2. Wyniki tej serii doświadczeń są zamieszczone w tabeli 18. Wynika z niej, że siarczek karbonylu jest skutecznym środkiem unieszkodliwiającym te owady w dużym zakresie stężeń i w szerokim zakresie czasów ekspozycji.
Przykład 10. Badanie użyyia siarczku karbonylu do fuimggcji gleby
Trzy próbki gleby - oznaczone jako próbka A, B i C - były pobrane z ogrodu warzywnego. Próbka A była pobrana z hałdy kompostu w ogrodzie. Zawartość wilgoci w próbkach A, B i C wynosiła odpowiednio 29,4%, 25,8% oraz 271,1%.
Trzy szklane fiolki (słoiki), każda o pojemności 120 ml, zostały napełnione w przybliżeniu do połowy glebą, z każdej z tych trzech próbek A, B i C. Każda fiolka była następnie wyposażona w zawór Mimybrt. Siarczek karbonylu był dodany do dwóch spośród tych trzech fiolek, zawierających glebę, z próbek. Trzecia fiolka lub słoik nie była poddana działaniu siarczku karbonylu, jako kontrolna. Ponadto 1 kilogram gleby z próbki B był umieszczony w szklanym słoiku o pojemności 1,8 L, wyposażonym w wieko z przegrodą, przez którą był wstrzykiwany siarczek karbonylu.
Wszystkie słoiki (to znaczy fiolki o pojemności 120 ml i słoik 1,8 L) były przechowywane w temperaturze 27°C przez 20 godzin. Podczas tego przechowywania były wykonywane pomiary stężenia siarczku karbonylu w każdym słoiku. Z pomiarów stężenia siarczku karbonylu w okresie przechowywania były otrzymane następujące wyniki:
a) po upływie dwóch minut od wstrzyknięcia siarczku karbonylu jego średnie stężenie wynosiło 62% obliczonego stężenia początkowego, co wskazywało na szybkie absorbowanie siarczku karbonylu przez wilgotną glebę;
b) po upływie pięciu godzin od wstrzyknięcia siarczku karbonylu słoiki zawierały (średnio) 18% obliczonego stężenia początkowego; oraz
c) po upływie 20 godzin średnie stężenie siarczku karbonylu wynosiło 5,9% obliczonego stężenia początkowego.
W chwili zakończenia okresu przechowywania, wieka i nakrywki były otwierane dla kontaktu z powietrzem. Skuteczność działania tlenku karbonylu była oszacowana przez porównanie zawartości nicieni w próbkach kontrolnych z ich zawartością w glebie poddanej fumigacji.
Z tabeli 19 wynika jasno, że siarczek karbonylu skutecznie usuwa nicienie z gleby.
Przykład 11. Porównanie siarczku karbonylu jako fumigantu z fosforowodorem i bromkiem metylu
We wstępie do niniejszego opisu wspomniano, że nie ma idealnych fumigant^^w. Wybór fumigantu jest wykonywany przez oszacowanie jego zalet i wad. Twórcy niniejszego wynalazku uszeregowali zwykle stosowane fumiganty jakimi są: bromek metylu i fosforowodór, oraz siarczek karbonylu według ich toksyczności dla ssaków, toksyczności dla owadów (krótkiej i długiej ekspozycji), bezpieczeństwa dla środowiska i palności. Dla każdego parametru 1 oznacza najlepszy stopień a 3 najgorszy stopień.
174 536
Wyniki tego oszacowania są następujące:
Parametr Stopniowanie względne
Bromek metylu Fosforowodór Siarczek karbonylu
Toksyczność dla ssaków 3 2 1
Toksyczność dla owadów
krótka ekspozycja 1 3 2
długa ekspozycja 2 1 3
Bezpieczeństwo dla środowiska 3 2 1
Palność 1 3 2
Stopniowanie toksyczności dla ssaków było bazowane na wartościach TLV, palność została oszacowana na podstawie danych o granicach palności w powietrzu. Dla bromku metylu przyjęto ostatni stopień w kategorii bezpieczeństwo dla środowiska ze względu na jego oddziaływanie na warstwę ozonową a siarczek karbonylu w tej kategorii zaszeregowany został wyżej od fosforowodoru, gdyż brak jest informacji o rozkładzie fosforowodoru przez środowisko i o mechanizmie reakcji fosforowodoru w środowisku.
Jest jasne, że siarczek karbonylu jako fumigant stanowi alternatywę rywalizującą z bromkiem metylu i fosforowodorem. Może on być używany do fumigacji krótkookresowej (która nie jest możliwa przy użyciu fosforowodoru) i w przeciągu dłuższych okresów - do 35 dni i więcej (co nie jest możliwe przy użyciu bromku metylu). Ponadto, dla entomologów jest oczywiste, że rejestracja siarczku karbonylu jako nowego fumigantu powinna być stosunkowo tanim zadaniem biorąc pod uwagę obszerną wiedzę już istniejącą na temat siarczku karbonylu.
Tabela 1
Iloczyny stężenie x czas niektórych fumigantów wymagane dla unieszkodliwiania różnych gatunków owadów
Owad Oryzsephilus surinamensis Rhyzopertha dominica Sitophilus granarius Sitophilus oryzae
Owad Fumigant Dorosłe LC95 6 h.21°C Dorosłe LC95 6 h.21°C Dorosłe LC99 5 h. 25°C Dorosłe LC95 6 h. 21°C
Akrylonitryl 8,4 8,4 11,0 10,8
Disiarczek węgla 408,0 294,0 325,0 300,0
Tetrachlorek węgla - - 495,0 220,0
Chloropikryna 19,2 15,6 150,0 23,4
Dibromek etylenu 19,2 37,2 34,5 60,0
Dichlorek etylenu 462,0 636,0 230,0 738,0
Tlenek etylenu 60,0 69,6 36,0 62,0
Cyjanowodór /HCN/ 7,2 15,6 67,5 60,0 /LD99/ 5 h 25°C
Bromek metylu Fosforowodór 40,8 33,0 28,0 30,0 /LD99/
/24 h ekspozycji 27°C/ 0,96 /LD99/ 0,6 /LD99/ 1,01 0,36 /LD99/
Fluorek sulfurylu - - 17,5 -
ciąg dalszy tabeli na str 12
174 536
Tabela 1 (ciąg dalszy)
Iloczyny stężenie x czas niektórych fumigantów wymagane dla unieszkodliwienia różnych gatunków owadów
Owad Tenebroides mauritanicus Tribolium confusum Tribolium castaneum Trogoderma granarium
Owad Fumigant Larwy LC99 5 h. 21°C Dorosłe LC99 5 h. 25°C Dorosłe LC90 6 h. 24°C Larwy LC95 8 h. 21°C
Akrylonitryl 40,0 19,5 - 48,0
Disiarczek węgla 828,00 560,00 - 696,0
Tetrachlorek węgla 400,00* 025,0 600,0 -
Chloropikryna 56,00 57,5 14,0 96,0
Dibromek etylenu 125,00 31,0 22,0 /LD95/ 4 h. 27°C 80,0
Dichlorek etylenu 1728,0 365,0 462,0 2080,5
Tlenek etylenu 175,0 127,5 135,0™ 176,0 5 h. 25°C
Cyjanowodór /HCN/ 66,5 5,55 2,4 /LD95/ 26,4
Bromek metylu 115,0 64,0 62,0 /LD95/ 136,0 h. 27°C
Fosforowodór /24 h ekspozycji 27°C/ ok. 5,5 0,48 11,5 331,0 100% śmiert. 72 h. 21°C
Fluorek sulfurylu 81,5 55,0 - -
x LD50 xx LD99
174 536 Tabela 2
Toksyczność siarczku karbonylu dla owadów i roztoczy
Gatunek Stadium Ekspozycja /h/ Temperatura /°c/ LC95 /mg h L'1/ Minimalna skuteczna testowana dawka /mg h L'1/
R. dominica dorosłe 6 25 38 68,7
T. castaneum 6 25 82 108
24 297
S. oryzae 6 25 99 112
24 264
O. surinamensis 6 25 198 240
24 30 240
T. confusum 6 25 111 146
L. destructor 6 27 120
24 240
sklepcowate
IL.bostrychophilusI 6 25 22,5
T castaneum poczwarki 6 30 290 360
24 30 490 600
E. cautella 24 27 480
B. tyroni 6 27 360
24 27 440 600
T. castaneum larwy 6 25 270 300
24 30 480
E. cautella 6 30 240
24 410 480
0. surinamensis 6 210 300
B. tyroni 6 27 180
24 27 360
R. dominica 0-ld 24 30 145 192
6 102 144
2-3d 24 144
4-5s 24 120
T. castaneum 0-ld 24 520 600
6 430 480
48 360
O. surinamensis 0-ld 24 495 600
6 420
B. tyroni 2-8h 24 460 600
E. cautella 0-ld 24 600
6 720
S. oryzae 0-ld 24 600
174 536
Tabela 3
Unieszkodliwienie nierozwiniętych stadiów it dominica w temperaturze 25°C lub 30°C po 24 h ekspozycji
Czas po dawkowaniu przed wynurzeniem się /dni/ Dawka Temp. I°C/ Liczba wynurzających się osobników %redukcji
niska /mg L'1/ wysoka kontrola niska dawka wysoka dawka niska dawka wysoka dawka
0-7 8 16 25 0 0 0
7-14 8 16 95 0 0 100 100
14-21 294 12 0 95,9 100
21-28 343 3 0 99,1 100
28-35 360 4 0 98,8 100
0-35 1092 19 0 98,3 100
0-7 15 45 25 77 4 0 94,8 100
7-14 121 15 0 87,6 100
14-21 123 4 0 96,7 100
21-28 928 2 0 99,8 100
0-28 1249 25 0 98,3 100
0-7 8 24 25 0 0 0 - -
7-14 69 0 0 100 100
14-21 284 8 0 97,2 100
21-28 253 11 0 95,6 100
28-35 184 6 0 95,7 100
7-35 790 25 0 96,8 100
0-7 8 25 30 14 1 0 92,8 100
7-14 284 24 0 90,9 100
14-21 234 6 0 97,4 100
21-28 265 2 0 99,2 100
0-28 797 33 0 95,9 100
0-7 8 25 25 131 29 0 77,9 100
7-14 265 84 1 68,3 99,6
14-21 244 38 0 84,4 100
21-28 240 20 1 91,7 99,6
28-35 252 33 0 86,9 100
7-35 1132 204 2 82,0 99,8
0-7 8 25 25 298 22 0 92,7 100
7-14 301 47 0 84,4 100
14-21 385 15 0 96,1 100
21-28 294 6 0 98,0 100
28-35 380 7 0 98,1 100
0-28 1658 97 0 94,1 100
174 536 Tabela 4
Wynik działania przedłużonego czasu ekspozycji na pojedynczą dawkę, przeciwko nierozwiniętym stadiom R. dominica
Czas po dawkowaniu przed wynurzeniem się /dni/ Dawka /mgL'1/ Czas ekspozycji Liczba wynurzających się osobników % redukcji
krótki /h/ długi /h/ kontrola /niska dawka/ niska dawka kontrola /wysoka dawka/ wysoka dawka niska dawka wysoka dawka
0-7 25 6 24 24 3 14 0 87,5 100
7-14 164 28 284 0 82,9 100
14-21 181 11 234 0 93,9 100
21-28 169 5 265 0 97,0 100
28-35 180 7 355 1 96,1 99,7
0-35 718 54 1152 1 92,4 99,91
0-7 8 24 48 131 29 298 22 77,9 92,7
7-14 265 84 301 47 68,3 84,4
14-21 244 38 385 15 84,4 96,1
21-28 240 20 294 6 91,7 98,0
28-35 252 33 380 7 86,9 98,1
0-35 1132 204 1658 97 82,0 94,1
0-7 25 24 48 131 0 298 0 100 100
7-14 265 1 301 0 99,6 100
14-21 244 0 385 0 100 100
21-28 240 1 294 0 99,6 100
28-35 252 0 380 0 100 100
0-35 1132 2 1658 0 99,8 100
174 536
Tabela 5
Unieszkodliwienie nierozwiniętych stadiów 5. oryzae w temperaturze 25°C lub 30°C po 24 h ekspozycji
Czas po dawkowaniu /dni/ Dawka Temp. /°c/ Liczba wynurzających się osobników % redukcji
niska /mg L'1/ wysoka kontrola niska dawka wysoka dawka niska dawka wysoka dawka
0-7 24 48 25 24 6 0 75,0 100
7-14 136 34 3 76,1 97,8
14-21 106 5 0 95,3 100
21-28 102 38 0 62,7 100
28-35 55 59 0 -7,3 100
7-35 423 142 3 66,4 99,3
0-7 15 45 25 79 79 49 0 38,0
7-14 65 73 26 -12,3 60,0
14-21 236 183 8 22,4 96,7
21-28 1424 778 202 45,3 85,8
0-28 1804 1113 285 38,3 84,2
0-7 24 64,5 25 0 0 0 - -
7-14 69 0 0 100 100
14-21 284 8 0 97,2 100
21-28 253 11 0 95,7 100
28-35 184 6 0 96,7 100
0-35 790 25 0 96,8 100
0-7 25 66 30 2 1 0 50 100
7-14 156 76 38 49,3 74,6
14-21 139 38 30 72,7 78,4
21-28 147 12 13 91,8 91,1
28-35 107 40 12 62,6 88,8
0-35 545 169 93 69,4 829
0-7 25 66 25 131 25 0 80,9 100
7-14 265 67 7 74,7 97,4
14-21 244 4 0 98,4 100
21-28 240 4 0 98,2 100
28-39 252 16 0 93,7 100
0-35 1132 116 7 89,8 99,4
174 536 Tabela 6
Wynik działania przedłużonego czasu ekspozycji na pojedynczą dawkę, przeciwko nierozwiniętym stadiom S. oryzae
Czas po dawkowaniu /dni/ Dawka /mg Lx/ Czas ekspozycji Liczba wynurzających się osobników % redukcji
krótki /h/ długi /h/ kontrola /niska' dawka/ niska dawka kontrola /wysoka dawka/ wysoka dawka niska dawka wysoka dawka
0-7 66 6 24 22 2 2 0 90,9 100
7-14 143 48 150 38 66,4 74,6
14-21 152 14 139 30 90,8 78,4
21-28 151 17 147 13 88,7 91,1
28-35 82 65 107 12 20,7 88,8
0-35 550 146 545 93 73,4 82,9
0-7 66 24 48 93 0 40 0 100 100
7-14 135 7 70 10 94,8 85,7
14-21 82 0 60 0 100 100
21-28 70 0 53 0 100 100
28-35 74 0 167 0 100 100
0-35 454 7 390 10 99,5 97,4
0-7 25 24 48 93 25 40 49 73,1 -22,5
7-14 135 67 70 25 50,3 64,2
14-21 82 4 60 2 95,1 96,7
21-28 70 4 53 7 94,3 86,7
28-35 74 16 167 45 78,4 73,1
0-35 454 116 390 128 74,3 67,2
Tabela 7
Wynik działania przedłużonego czasu ekspozycji na pojedynczą dawkę, przeciwko nierozwiniętym stadiom S. oryzae
Czas po dawkowaniu /dni/ Dawka /mg L4/ Liczba wynurzających się osobników po czasie ekspozycji Kontrola
6/h/ 24/h/ 48/h/ 72/h/
0-7 60 0 0 0 0 1
7-14 1 0 0 0 85
14-21 15 0 0 0 178
21-28 27 0 0 0 119
28-35 40 1 0 0 58
0-7 91 0 - 0 0 2
7-14 13 - 1 0 84
14-21 10 - 0 0 139
21-28 13 - 0 0 97
28-35 38 - 0 0 60
174 536
Tabela 8
Porównanie między disiarczkiem węgla /CS2/, mrówczanem etylu /EtF/ i siarczkiem karbonylu /COS/ przy pojedynczym dawkowaniu pszenicy przez 24 h w temperaturze 25°C
Czas po dawkowaniu /dni/ Gatunek Dawka /mg L1/ Liczba wynurzających się osobników % redukcji
Kontrola CS2 EtF CS2 EtF cosa
0-7 S. oryzae 24 59 11 54 81,4 8,5
7-14 266 102 226 61,7 15,0
14-21 205 29 187 85,9 8,8
21-28 131 19 155 85,5 -18,3
28-35 66 49 42 25,8 36,3
0-35 727 210 664 71,1 8,7 80,6a
0-7 42 118 11 80 90,6 32,2
7-14 194 61 147 68,6 24,2
14-21 125 24 96 80,8 24,8
21-28 118 2 35 98,3 70,3
28-35 92 6 33 93,5 64,1
0-35 647 104 391 83,9 65,4
0-7 R. dominica 8 126 107 128 15,0 -1,6
7-14 630 423 516 32,8 18,1
14-21 421 357 488 15,2 15,9
21-28 527 326 302 38,1 42,7
28-35 267 274 284 -2,6 -6,3
0-35 1971 1487 1718 24,5 12,8 93,2b
0-7 15 186 144 157 22,6 15,6
7-14 270 175 285 35,1 -5,5
14-21 265 231 245 12,8 7,5
21-28 290 150 116 48,2 63,4
28-35 244 116 95 52,4 61,1
0-35 1255 816 898 35,0 28,4 98,3C
a Średnia wartość z 4 powtórzeń przy tej dawce b Średnia wartość z 5 powtórzeń przy tej dawce c Jedno powtórzenie przy tej dawce
174536 Tabela 9
Toksyczność siarczku karbonylu dla dorosłych postaci gatunku z rodziny sklepcowatych /Liposcelis bostrychophilus!
Temperatura /°C/ Czas ekspozycji lhl Dawka /mg h L4/ Śmiertelność Śmiertelność skorygowana /%/
poddane /a/ działaniu' ' kontrola
30 6 5,4 28/200 0/200 14,0
10,8 100/200 50,0
22,5 200/200 100
45 200/200 100
24 180 200/200 5/200 100
lal Ilości szacunkowe
Tabela 10
Toksyczność siarczku karbonylu dla dorosłych postaci L. destructor
Temperatura /°cz Czas ekspozycji /h/ Dawka /mg h L4/ Śmiertelność Śmiertelność skorygowana /%/
poddane 1 /a/ działaniu' * kontrola
25 6 120 43/43 10/135 100
24 360 35/35 3/53 100
240 241/241 7/167 100
120 339/340 99,7
lal Ilości szacunkowe
Tabela 11
Toksyczność siarczku karbonylu dla poczwarek B. tyroni
Temperatura /°c/ Czas ekspozycji /h/ Dawka /mg h L4/ Śmiertelność Śmiertelność skorygowana /%/
poddane. * /a/ kontrola
30 6 600 40/40 0/40 100
360 60/60 100
300 55/60 91,7
240 33/60 55,0
180 11/80 13,8
24 600 40/40 0/40 100
540 59/60 98,3
480 59/60 98,3
420 71/80 88,8
366 32/60 53,3
300 5/55 9,1
/a/ Ilości szacunkowe
174 536
Tabela 12
Toksyczność siarczku karbonylu dla późnych form larw B. tyroni
Temperatura /°c/ Czas ekspozycji /h/ Dawka /mghL4/ Śmiertelność Śmiertelność skorygowana /%/
poddane działaniu kontrola
30 24 600 60/60 2/17 100
360 60/60 100
120 13/13 37,1
6 360 60/60 100
120 15/78 12,6
24 240 4/36 - -
180 9/38 - -
6 240 37/37 18/47 100
210 34/34 100
180 33/33 100
150 32/33
120 41/50
Tabela 13
Toksyczność siarczku karbonylu dla jajek B. tyroni
Wiek Temperatura /°c/ Czas ekspozycji /h/ Dawka /mg h L4/ Śmiertelność Śmiertelność skorygowana %
poddane działaniu kontrola
0.08-0.3 30 24 600 116/116 23/111 100
540 130/133 97,1
480 90/92 97,3
420 80/104 70,9
360 92/112 77,5
180 60/515 17/239 4,9
240 101/401 19,5
300 356/521 65,9
6 240 265/407 17/343 63,2
360 373/399 93,1
480 517/521 99,19
600 450/452 99,53
6 720 483/484 17/285 99,73
870 118/126 81/327 93,3
180 198/336 45,4
150 122/349 13,5
174 536
Tabela 14
Toksyczność siarczku karbonylu dla dorosłych postaci Coptotermes acinaciformis
Temperatura /°c/ Czas ekspozycji /h/ Dawka /mg h L'1 Śmiertelność Śmiertelność skorygowana /%/
poddane a działaniu kontrola
25 24 600 165/165 0/100 100
288 110/110 100
192 0/165 0
6 120 11/113 9,7
96 3/110 2,7
/a/ ilości szacunkowe
Tabela 15
Toksyczność siarczku karbonylu dla nimf Coptotermes acinaciformis
Temperatura /°c/ Czas ekspozycji /h/ Dawka /mg h L'1 Śmiertelność Śmiertelność skorygowana /%/
poddane działaniu /a/ kontrola
25 24 600 30/30 0/30 100
192 0/30 0
/a/ ilości szacunkowe
Tabela 16
Skutek działania siarczku karbonylu na kiełkowanie pszenicy o zawartości 16% wilgoci
Stężenie %, % kiełkowania
V/V pierwsze obliczanie /4 dni/ końcowe obliczanie /10 dni/
0 85 90
90 91
87 87
0,5 93 96
91 93
1,0 93 93
89 92
5,0 89 93
93 93
174 536
Tabela 17
Surowe dane o absorpcji siarczku karbonylu w pszenicy o zawartości 11,7% wilgoci, w temperaturze 27°C, i przy stężeniach początkowych 48 - 52 mg L'1
Czas po dawkowaniu /h/ Stężenie dla stopnia napełnienia /mg I-'1/
0% 25% 50% 95%
Zastosowany 45,0 44,9 47,7 47,5 49,2 48,4 52,2 51,5
0,25 44,3 44,2 45,7 45,6 45,9 45,7 46,4 46,0
0,75 44,8 44,8 45,4 45,2 43,6 43,5 44,9 44,8
1,28 44,9 44,8 45,0 45,0 42,0 41,8 43,6 43,5
3,35 44,5 44,5 43,5 43,3 40,7 40,2 40,3 39,8
21,7 44,8 44,9 43,1 43,0 37,0 36,6 30,8 30,6
27,5 44,8 45,0 44,1 44,0 36,8 36,8 29,5 29,3
42,5 44,7 44,0 41,2 41,3 35,4 35,2 24,5 24,5
50,0 44,0 44,0 40,5 40,6 33,6 33,8 22,2 22,0
68,3 43,7 43,7 39,0 39,1 33,1 33,1 17,8 17,7
73,5 43,7 43,0 39,7 39,7 32,5 32,5 16,7 16,6
93,9 43,8 43,9 37,0 37,1 31,1 30,8 13,4 13,3
Tabela 18
Toksyczność siarczku karbonylu dla mieszanych kultur S. oryzae przy różnych stężeniach siarczku karbonylu i różnych czasach ekspozycji
Dni po dawkowaniu Liczba owadów wynurzających się z kultury przy wielkości iloczynu ekspozycja /w godzinach/x stężenie /w mg L4/
6x200 6x120 24x80 24x60
7 0 3 0 0
14 3 5 0 0
21 0 2 0 0
28 0 3 0 0
35 2 6 0 0
Dni Liczba owadów wynurzających się z kultury iie /w mg L'1/
po dawkowaniu przy wielkości iloczynu ekspozycja /w godzinach/ x stężei
48x60 48x40 48x30 Kontrola
7 0 0 0 8
14 0 0 2 93
21 0 0 0 87
28 0 0 0 36
35 0 0 0 36
Dni Liczba owadów wynurzających się z kultury nie /w mg L’1/
po dawkowaniu przy wielkości iloczynu ekspozycja /w godzinach^ x stężei
72x40 72x30 72x20 168x30
7 0 0 0 0
14 0 0 3 0
21 0 0 1 0
28 0 0 0 0
35 0 0 o 0
ciąg dalszy tabeli na str. 23
174 536
Tabela 18 /ciąg dalszy/
Toksyczność siarczku karbonylu dla mieszanych kultur S. oryzae przy różnych stężeniach siarczku karbonylu i różnych czasach ekspozycji
Dni po dawkowaniu Liczba owadów wynurzających się z kultury przy wielkości iloczynu ekspozycja /w godzinach/ x stężenie /w mg L’1/
1618x20 1618x10 Kontrola
7 0 1 8
14 0 0 93
21 0 1 87
28 0 36 36
35 0 27 36
Tabela 19
Unieszkodliwienie nicieni w glebie za pomocą siarczku karbonylu
Próbka gleby Ilość /gramy/ Obliczone stężenie COS /mg L’1/ % zabitych nicieni
Al 30 28 42,6
A2 30 280 89,5
A kontrolna 0
B1 39 28 54,4
B2 38 560 37,8
B3 1000 28 94,0
C kontrolna 0
C1 40 140 7
C2 40 28 28
C kontrolna 0
174 536 w-e-w bromek metylu (dawka 60g^m ) fosforowodór (dawka lg/m >3 !
»«»«> nowy fumigant (dawka 52g/m )
25°C, 60% rh, stopień napełnienia 95%

Claims (5)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób fumigacji magazynowanego produktu, drewna, gleby lub przestrzeni zaatakowanej przez owady, nicienie, pleśń lub roztocza, zaś magazynowanym produktem jest ziarno zbożowe i inne trwałe artykuły żywnościowe, oraz owoców i innych psujących się artykułów żywnościowych, znamienny tym, że magazynowany produkt, drewno, glebę lub przestrzeń poddaje się działaniu dawki siarczku karbonylu w przedziale czasu od 1 godziny do 35 dni w stężeniu wystarczającym do unieszkodliwienia wybranych szkodników żywności.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że gdy jako unieszkodliwienie określa się osiągnięcie 95% śmiertelności i gdy:
    a) wybranym szkodnikiem żywności w temperaturze 25°C, jest dorosła postać Rhyzoperta dominica, dawka wynosi co najmniej 38 mg h. L’1,
    b) wybranym szkodnikiem żywności w temperaturze 25°C, jest dorosła postać Tribolium castaneum, dawka wynosi co najmniej 82 mg h. L4 ,
    c) wybranym szkodnikiem żywności w temperaturze 25°C, jest dorosła postać Sitophilus oryzae, dawka wynosi co najmniej 99 mg h. L4 w temperaturze 25°C,
    d) wybranym szkodnikiem żywności w temperaturze 25°C jest dorosła postać Oryzaephilus suńnamensis, dawka wynosi co najmniej 198 mg h. L4,
    e) wybranym szkodnikiem ziarna zbożowego w temperaturze 25° C, jest dorosła postać Tńbolium confusum, dawka wynosi co najmniej 111 mg h. L4,
    f) wybranym szkodnikiem żywności jest dorosła postać Lepidoglyphus destructor, dawka wynosi co najmniej 240 mg h. L4,
    g) wybranym szkodnikiem w temperaturze 30°C jest poczwarka Tribollum castaneum, dawka wynosi co najmniej 290 mg h. L4,
    h) wylbranym szkodnikiem jest poczwarka Bactrocera tyroni w temperaturze 27°C, dawka wynosi co najmniej 440 mg h. L4,
    i) wybranym szkodnikiem jest larwa Tribollum castaneum w temperaturze 25°C, dawka wynosi co najmniej 270 mg h. L4,
    j) wybranym szkodnikiemjest larwa Epheslia cautdla, dawka wynosi co najmniej 410 mgh. L4,
    k) wybranym szkodnikiem jest larwa Oryzaephilus suńnamensis, dawka wynosi co najmniej 210mgh. U 4 .»<'.·
    l) wybranym szkodnikiem są jaja Rhyzopertha dominica, dawka wynosi co najmniej 102 mg h. L4,
    m) wybranym szkodnikiem są jaja Trrbolium. castaneum, dawka wynosi co najmniej 430 mg h. L, 1
    n) wybranym szkodnikiem są jaja Oryzaephilus suńnamensis, dawka wynosi co naj’ mniej 495 mg h. L4,
    o) wybranym szkodnikiem są jaja Bactrocera tyroni, dawka wynosi co najmniej 460 mg h. L4,
  3. 3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że fumigacji jest poddawany magazyno’ wany produkt taki jak owoce lub inne psujące się artykuły żywnościowe a siarczek karbo’ nylu stosuje się przez co najmniej 6 godzin w stężeniu wystarczającym do unieszkodliwienia wszy.stk.ich niedojrzałych stadiów rozwojowych muchy owocowej (diptera).
  4. 4. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że fumigacji poddaje się drewno, pro’ dukt drzewny lub budynek zawierający drewno a siarczek karbonylu stosuje się w stężeniu wystarczającym do unieszkodliwienia termitów lub innych szkodników drewna (isoptera).
    174 536
  5. 5. Sposób według zastrz.2, znamienny tym, że fumigacji podd aje się glebę g siarczek karbonylu stesujs się w stężeniu wystarczającym de unissnkeiliwienic nidisni (nematoda).
PL93304655A 1992-01-15 1993-01-15 Sposób fumigacji magazynowanego produktu, drewna, gleby lub przestrzeni PL174536B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
AUPL042692 1992-01-15
PCT/AU1993/000018 WO1993013659A1 (en) 1992-01-15 1993-01-15 Carbonyl sulphide fumigant and method of fumigation

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL174536B1 true PL174536B1 (pl) 1998-08-31

Family

ID=3775929

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL93304655A PL174536B1 (pl) 1992-01-15 1993-01-15 Sposób fumigacji magazynowanego produktu, drewna, gleby lub przestrzeni

Country Status (28)

Country Link
US (1) US6203824B1 (pl)
EP (1) EP0643557B1 (pl)
JP (1) JPH07505861A (pl)
KR (1) KR100244369B1 (pl)
CN (1) CN1050733C (pl)
AT (1) ATE146937T1 (pl)
AU (1) AU669505B2 (pl)
BG (1) BG62026B1 (pl)
BR (1) BR9305742A (pl)
CA (1) CA2128206C (pl)
CZ (1) CZ285727B6 (pl)
DE (1) DE69307139T2 (pl)
DK (1) DK0643557T3 (pl)
ES (1) ES2095630T3 (pl)
FI (1) FI108108B (pl)
GR (1) GR3022834T3 (pl)
HU (1) HU219856B (pl)
MY (1) MY109043A (pl)
NZ (1) NZ246521A (pl)
OA (1) OA10069A (pl)
PL (1) PL174536B1 (pl)
RO (1) RO115998B1 (pl)
RU (1) RU2141762C1 (pl)
SG (1) SG73358A1 (pl)
SK (1) SK83094A3 (pl)
TW (1) TW225978B (pl)
UA (1) UA39929C2 (pl)
WO (1) WO1993013659A1 (pl)

Families Citing this family (14)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
DE19506631C2 (de) * 1995-02-25 1997-04-10 Binker Materialschutz Gmbh Verfahren und Einrichtung zur Begasung von schädlingsbefallenen Gegenständen oder Vorräten
DE19606023C2 (de) * 1996-02-19 1999-10-21 Binker Materialschutz Gmbh Verfahren zum Begasen eines Behandlungsraumes mit einem toxischen Behandlungsgas
AU730991B2 (en) * 1996-05-06 2001-03-22 Commonwealth Scientific And Industrial Research Organisation Fumigation composition and method
DE19706842C2 (de) * 1997-02-21 1999-01-28 Binker Materialschutz Gmbh Inertbegasung mit subletalem Zusatz
AU773979B2 (en) 1999-10-07 2004-06-10 Solvay Fluor Und Derivate Gmbh Carboxylic acid fluorides used as pesticides
DE10110570A1 (de) * 2001-03-06 2002-09-12 Solvay Fluor & Derivate Synergistische Schädlingsbekämpfung
GB0308283D0 (en) * 2003-04-10 2003-05-14 Fink Winston D Manufacture of carbonyl sulphide
JP2006076951A (ja) * 2004-09-10 2006-03-23 Yashima Sangyo Kk 木材寄生線虫用くん蒸剤および木材くん蒸方法
WO2006066308A1 (en) 2004-12-24 2006-06-29 Commonwealth Scientific And Industrial Research Organisation Pesticide compositions and methods
US20070154393A1 (en) * 2005-11-29 2007-07-05 Scharf Michael E Bioassay for volatile low molecular weight insecticides and methods of use
EP2908633B1 (en) * 2012-10-22 2018-03-14 The Procter and Gamble Company Psyllium husk fumigated with methyl bromide
CN106973990B (zh) * 2016-01-19 2019-12-10 中国科学院上海有机化学研究所 一种用于防治粮食虫霉的熏蒸方法
CN105831116A (zh) * 2016-03-16 2016-08-10 北京出入境检验检疫局检验检疫技术中心 一种混合熏蒸剂及其熏杀松材线虫的方法
KR102153744B1 (ko) * 2019-02-20 2020-09-08 대한민국 카보닐 설파이드를 유효성분으로 함유하는 저곡해충 또는 농업해충 훈증방제용 조성물

Family Cites Families (4)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US4250156A (en) * 1980-03-19 1981-02-10 Ihara Chemical Industry Co., Ltd. Process for preparing carbonyl sulfide
DE3926194A1 (de) * 1989-08-08 1991-02-14 Linde Ag Verfahren zur schaedlingsbekaempfung in koernigen nahrungsmitteln bei deren aufbewahrung in behaeltern
DE19506631C2 (de) * 1995-02-25 1997-04-10 Binker Materialschutz Gmbh Verfahren und Einrichtung zur Begasung von schädlingsbefallenen Gegenständen oder Vorräten
DE19606023C2 (de) * 1996-02-19 1999-10-21 Binker Materialschutz Gmbh Verfahren zum Begasen eines Behandlungsraumes mit einem toxischen Behandlungsgas

Also Published As

Publication number Publication date
AU3338993A (en) 1993-08-03
WO1993013659A1 (en) 1993-07-22
CZ285727B6 (cs) 1999-10-13
DK0643557T3 (da) 1997-05-12
HU9402059D0 (en) 1994-09-28
JPH07505861A (ja) 1995-06-29
FI108108B (fi) 2001-11-30
MY109043A (en) 1996-11-30
FI943351A7 (fi) 1994-08-02
KR100244369B1 (ko) 2000-02-01
TW225978B (pl) 1994-07-01
ES2095630T3 (es) 1997-02-16
FI943351A0 (fi) 1994-07-14
HU219856B (hu) 2001-08-28
SG73358A1 (en) 2000-06-20
ATE146937T1 (de) 1997-01-15
UA39929C2 (uk) 2001-07-16
BG98903A (bg) 1995-06-30
RO115998B1 (ro) 2000-09-29
CZ170794A3 (en) 1995-02-15
CN1075057A (zh) 1993-08-11
CA2128206A1 (en) 1993-07-22
DE69307139T2 (de) 1997-05-15
CN1050733C (zh) 2000-03-29
KR950700004A (ko) 1995-01-16
SK83094A3 (en) 1995-03-08
EP0643557A4 (en) 1994-11-11
RU94035997A (ru) 1997-05-10
AU669505B2 (en) 1996-06-13
GR3022834T3 (en) 1997-06-30
HUT67181A (en) 1995-02-28
OA10069A (en) 1996-10-14
US6203824B1 (en) 2001-03-20
EP0643557B1 (en) 1997-01-02
RU2141762C1 (ru) 1999-11-27
BG62026B1 (bg) 1999-01-29
NZ246521A (en) 1995-09-26
EP0643557A1 (en) 1995-03-22
BR9305742A (pt) 1997-01-28
CA2128206C (en) 2003-04-29
DE69307139D1 (de) 1997-02-13

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US6001383A (en) Cyanogen fumigants and methods of fumigation using cyanogen
AU669505B2 (en) Carbonyl sulphide fumigant and method of fumigation
RU2418411C2 (ru) Композиции пестицидов и способ их получения и применения
Maille et al. Efficacy of propylene oxide and ethyl formate as fumigants to control Lasioderma serricorne (F.)(Coleoptera: Ptinidae)
Ren et al. Ethyl Formate for the Treatment of Invertebrate Pests
Press Jr et al. Mortality of Tribolium castaneum (Herbst)(Coleoptera, Tenebrionidae) in simulated peanut storages purged with carbon dioxide and nitrogen
Sinclair et al. Factors affecting the fumigation of food commodities for insect control
US2913366A (en) Methods of killing insects and fungi with perchloryl fluoride
VISVANATHAN et al. Novel fumigation method for the management of storage pests of rice
AU730991B2 (en) Fumigation composition and method
US3406082A (en) Fumigating produce with hydrazoic acid
Leesch et al. Potential of two perfluorinated alcohols as fumigants
US2824040A (en) Fumigant composition comprising petroleum ether as a flammability depressant and method of preparing same
Calderon The feasibility of environmental control for the protection of stored grain
US20100135914A1 (en) Azeotropic fumigant compositions and methods of controlling pests
PREETHI HERMETIC STORAGE OF MILLETS (PEARL MILLET AND SORGHUM)
AU2875295A (en) Cyanogen fumigants and methods of fumigation using cyanogen
HK1111061A (en) Pesticide compositions and methods