PL174555B1 - Urządzenie do osiowego ustawiania rury, zwłaszcza rury poddawanej procesowi otwierania i rozpłaszczania - Google Patents

Abstract

1. Urzadzenie do osiowego ustawiania rury, zwlaszcza rury poddawanej procesowi otwierania i rozplaszczania, majacej na swym obwodzie otwór, tak, by otwór ten byl usytuowany w zadanym poloze- niu katowym, znamienne tym, ze posiada srodki (302a, 302b), usytuowane wewnatrz rury (34), do kie- rowania swiatla promieniowo na zewnatrz ku obsza- rowi otaczajacemu zadane polozenie otworu (36), przy czym swiatlo wychodzi z rury (34), jesli przynaj- mniej czesc otworu (36) jest w tym obszarze, a pewien parametr wychodzacego swiatla jest funkcja rzeczy- wistego polozenia otworu (36) wzgledem zadanego polozenia tego otworu (36); srodki (307) do detekcji swiatla wychodzacego z rury (34); srodki dzialajace wybiórczo w celu obrócenia rury (34); oraz srodki (317) reagujace na srodki (307) detekcji swiatla, by sterowac dzialaniem srodków obracajacych w celu obrócenia rury (34) do polozenia, w którym otwór (36) jest w zadanym usytuowaniu. F I G . 2 3 PL

Description

Przedmiotem wynalazkujest urządzenie do osiowego ustawiania rury, zwłaszcza rury poddawanej procesowi otwierania i rozpłaszczania. Uzyskane, w wyniku otwierania i rozpłaszczania rur, taśmy są szczególnie odpowiednie do stosowania w uzwojeniach transformatorów energetycznych.

Transformatory energetyczne, takiejak liniowe transformatory rozdzielcze i transformatory rozdzielcze montowane na poduszce, zwykle zawierają uzwojenia nawinięte ze stosunkowo szerokich taśm aluminiowych. Aby zapewnić żądane parametry elektryczne takich transformatorów, taśmy aluminiowe nie tylko muszą mieć dokładne wymiary, ale również muszą posiadać żądane właściwości, takie jak żądana przewodność elektryczna i twardość.

Dotychczas taśmy aluminiowe były wytwarzane przez odlanie najpierw wlewków aluminiowych i następnie walcowanie na zimno i na gorąco tych wlewków, by wytworzyć blachy, które są następnie cięte w celu wytworzenia taśm. Ponadto taśmy te poddawane były powtórnym procesom obróbki metalu, w celu konturowania lub zakrzywiania ich krawędzi. Konturowane krawędzie umożliwiają izolowanie taśm dielektrykiem w optymalny sposób.

Chociaż powyższa obróbka umożliwiała wytworzenie zadowalających taśm, to jednak ze względu na liczne wymagane operacje jest ona stosunkowo kosztowna. Pożądany jest proces ciągły, zmniejszający do minimum liczbę oddzielnych etapów. W związku z tym rozważano konwencjonalne procesy wytłaczania. Jednakże takie konwencjonalne wytłaczanie nie pozwala na ciągłąobróbkę, którajest pożądana w związku z wytwarzaniem płaskich taśm metalowych na uzwojenia transformatorów energetycznych.

Rozwiązanie ujawnione w opisie WO nr 93/09889 przedstawia ulepszony sposób oraz urządzenie wykorzystujące ciągłe wytłaczanie, aby nieprzerwanie kształtować płaskie metalowe taśmy nadające się do wytwarzania uzwojeń transformatorów energetycznych. W tym znanym rozwiązaniu pierwszy i drugi ciągły prętowy kęs są doprowadzane przez pierwszy i drugi kołowy rowek wykonany odpowiednio w obracającym się kole. Pierwszy i drugi kęs są przemieszczane przez obracające się koło poprzez przejście utworzone pomiędzy tym kołem a nieruchomym trzewikiem. Kęsy te są przemieszczane przez obracające się koło do pierwszego i drugiego zderzaka, które sąumieszczone tak, by wchodziły odpowiednio w pierwszy i drugi rowek. Zderzaki te blokująruch kęsów poprzez to przejście, na skutek czego kęsy te są odkształcane plastycznie i wypychane z rowków w otwór w tłoczniku umieszczonym przy kole. Odkształcony pierwszy i drugi kęs wchodzą razem w otwór tłocznika, który ma obwodowo nieciągły, pierścieniowy kształt przekroju poprzecznego, i wychodząz niego w postaci rozciętej rury. Rura tajest następnie przemieszczana do stanowiska kształtowania, w którym rura jest otwierana i rozpłaszczana przez rozginanie jej na zewnątrz w przeciwnych kierunkach przy szczelinie.

174 555

Do otwierania i rozpłaszczania rury służą podłużny człon kształtujący i przeciwległa powierzchnia. Podłużny człon kształtujący ma koniec wejściowy i koniec wyjściowy. Koniec wejściowy ma szerokość równą lub mniejszą niż średnica rury, przy czym szerokość ta stopniowo zwiększa się od końca wejściowego do końca wyjściowego członu kształtującego. Korzystnie ta przeciwległa powierzchnia jest płaska, a w korzystnym przykładzie realizacji jest to płaski ruchomy pas. Rurajest przemieszczana nad członem kształtującym i przy płaskiej powierzchni tak, że człon kształtujący otwiera rurę od szczeliny na zewnątrz i nadaj ejej kształt zasadniczo płaskiej taśmy.

Jest wysoce pożądane przy rozwieraniu rury do postaci płaskiej taśmy, jak opisano powyżej, by rura była centrowana w otwieraczu, gdy jest przeciągana przez niego. Czasami rura ma tendencję do skręcania się w trakcie wytłaczania. Jeżeli to nastąpi lub jeśli rura jest skręcona lub mimośrodowa, kiedyjest wprowadzana w otwieracz, albojeśli zjakiegokolwiek powodu nastąpi nieosiowe ustawienie w otwieraczu, rura przemieści się na bok i ewentualnie nawet wyjdzie z otwieracza, co spowoduje uszkodzenie krawędzi rury lub otrzymanej płaskiej taśmy. Ważne jest zatem utrzymywanie osiowego ustawienia rury z otwieraczem, gdy jest ona przeciągana przez otwieracz.

Jednym sposobem zrealizowania tego byłoby zastosowanie palców prowadzących, poduszek lub rolek na dwóch powierzchniach i/lub krawędziach, aby utrzymywać osiowe ustawienie. Byłoby jednak trudne takie przeprowadzanie rury przez otwieracz i inne części składowe systemu, powierzchnie rury stykające się z wymienionymi elementami prowadzącymi mogłyby ulegać uszkodzeniom i trzeba byłoby zmieniać ich położenie, kiedy zmienia się obwód rury lub odpowiednio szerokość taśmy.

Urządzenie do osiowego ustawiania rury, zwłaszcza rury poddawanej procesowi otwierania i rozpłaszczania, mającej na swym obwodzie otwór, tak by otwór ten był usytuowany w żądanym położeniu kątowym, według wynalazku charakteryzuje się tym, że posiada środki wewnątrz rury do kierowania światła promieniowo na zewnątrz ku obszarowi otaczającemu żądane położenie otworu, przy czym światło wychodzi z rury, jeśli przynajmniej część otworujest w tym obszarze, a pewien parametr wchoczącego światła jest funkcją rzeczywistego położenia otworu względem żądanego położenia tego otworu; środki do detekcji światła wychodzącego z rury; środki działające wybiórczo w celu obrócenia rury; oraz środki reagujące na te środki detekcji światła, by sterować działaniem środków obracających w celu obrócenia rury do położenia, w którym otwór jest w żądanym usytuowaniu.

Korzystnie środki detekcji zawierają wiele fototranzystorów przeznaczonych do odbierania światła ze środków kierujących światło.

Środki kierujące światło korzystnie zawierają diody elektroluminescencyjne, pierwszą i drugą.

Fototranzystory są w szczególności umieszczone w pierwszym i w drugim polu, przy czym każde pole ma taką samą liczbę fototranzystorów. Fototranzystory w pierwszym polu są przeznaczone do odbierania światła z pierwszej diody elektroluminescencyjnej, a fototranzystory w drugim polu są przeznaczone do odbierania światła z drugiej diody elektroluminescencyjnej, przy czym liczba fototranzystorów odbierających światło w pierwszym polu jest równa liczbie fototranzystorów odbierających światło w drugim polu, kiedy otwór jest w swym żądanym położeniu.

Środki do obracania korzystnie zawierają rolkę kierującą w styku z górną powierzchnią rury, przy czym ta rolka kierująca jest obrotowa wokół pierwszej osi i jest wybiórczo przechylna wokół drugiej osi prostopadłej do pierwszej osi i do osi wzdłużnej rury, aby przez to powodować obrót rury.

Środki obracające zawierać mogą ponadto środki do przechylania rolki kierującej wokół drugiej osi.

Korzystnie środki sterujące reagująna różnicę liczby fototranzystorów w każdym polu odbierających światło, by powodować przechylenie rolki kierującej przez środki przechylające w

174 555 takim kierunku, by spowodować skręcenie rury wokółjej osi wzdłużnej do punktu, w którym liczba fototranzystorów odbierających światło w każdym polu jest jednakowa.

Odmiana urządzenia do osiowego ustawiania rury, zwłaszcza rury poddawanej procesowi otwierania i rozpłaszczania, mającej na swym obwodzie otwór, tak, by otwór ten był usytuowany w żądanym położeniu kątowym, według wynalazku charakteryzuje się tym, że posiada pierwsze i drugie źródła światła usytuowane wewnątrz rury po przeciwnych stronach pierwszej pionowej osi prostopadłej do wzdłużnej osi rury, przy czym te źródła światła są umieszczone tak, aby oświetlać odpowiednie obszary o przeciwnych stronach tej pierwszej pionowej osi, a ilość światła przechodzącego przez rurę w każdym obszarze jest funkcją rzeczywistego położenia otworu względem położenia żądanego; pierwsze i drugie pole urządzeń detekcji światła przeznaczonych do odbierania światła z pierwszych i drugich źródeł światła, przy czym pola te sąumieszczone na wspólnym łuku okręgu względem źródeł światła; obrotową rolkę kierującą w styku z powierzchniąrury, przy czym ta rolka kierującajest przechylna wokół drugiej pionowej osi przechodzącej przez wzdłużną oś rury; środki wybiórczo służące do przechylania rolki kierującej wokół tej drugiej pionowej osi; oraz środki sterowania reagujące na różnicę ilości światła detekowanego przez urządzenia detekcji światła, by powodować przechylanie rolki kierującej przez środki przechylania w takim kierunku, aby powodować skręcenie rury wokół jej osi wzdłużnej do punktu, w którym ilość światła detekowana przez każde pole jest jednakowa.

Pierwsze i drugie źródło światła są korzystnie diodami elektroluminescencyjnymi.

Urządzenia detekcji światła są korzystnie fototranzystorami, a każde pole ma jednakową liczbę fototranzystorów'.

Cechy i zalety rozwiązań według wynalazku będą lepiej zrozumiałe na podstawie poniższego przykładowego opisu rozważanego w nawiązaniu do załączonych rysunków, na których:

figura 1 jest przekrojem poprzecznym konwencjonalnego urządzenia do wytłaczania; figura 2 jest schematycznym przedstawieniem ciągłego procesu wytłaczania znanego jako proces Conform;

figura 3A i fig. 3B razem, z fig. 3B po prawej stronie fig. 3A, przedstawiają urządzenie według wynalazku do wytwarzania płaskich taśm z kęsów metalu;

figura 4jest widokiem z boku z przekroj em poprzecznym wytłaczarki Conform zastosowanej w urządzeniu z fig. 3A i 3B do kształtowania rury z kęsów;

figura 5 jest widokiem z góry koła zastosowanego w wytłaczarce Conform z fig. 4; figura 6 jest widokiem z boku z przekrojem zespołu tłocznikowego zastosowanego w wytłaczarce Conform z fig. 4;

figura 7 jest widokiem z góry z przekrojem zespołu tłocznikowego;

figura 8 jest przekrojem wzdłuż linii 8-8 z fig. 7;

figura 9 jest przekrojem rury po wyjściu z wytłaczarki Conform;

figury 10 il 1 są odpowiednio widokiem z boku i widokiem z góry pierwszego przykładu realizacji stanowiska otwierania i rozpłaszczania rury w celu ukształtowania z niej płaskiej taśmy;

figura 12 jest widokiem wzdłuż linii 12-12 z fig. 11; figura 13 jest widokiem wzdłuż linii 13-13 z fig. 12;

figura 14 jest schematycznym widokiem pierwszego przykładu realizacji stanowiska otwierania i rozpłaszczania oraz urządzenia poziomującego użytego w urządzeniu z fig. 3A i 3B;

figura 15 jest schematycznym widokiem pokazującym jak przekrój poprzeczny trzewika zastosowanego w stanowisku otwierania i rozpłaszczania zmienia się od końca wejściowego do końca wyjściowego trzewika;

figury 16 i 17 są odpowiednio widokiem z boku i widokiem z góry alternatywnego przykładu realizacji stanowiska otwierania i rozpłaszczania;

figura 18 jest widokiem wzdłuż linii 18-18 z fig. 16;

figura 19 jest widokiem perspektywicznym uzwojenia transformatora energetycznego podczas nawijania;

174 555 figura 20 jest widokiem z góry płyty mającej szczelinę w kształcie litery C, która może być wykorzystywana w zespole tłocznikowym wytłaczarki Conform;

figury 21 i 22 są widokami z boku i widokami z góry, częściowo schematycznymi i z niektórymi częściami usuniętymi dla przejrzystości rysunku, systemu osiowego ustawiania, ilustrującymi pewne cechy przedmiotowego wynalazku, które mogą być wykorzystywane do utrzymywania rury w osiowym ustawieniu, gdy jest ona przeciągana przez stanowisko otwierające i rozpłaszczające według przykładu realizacji z fig. 14 lub według przykładu realizacji z fig. 16 i 17;

figura 23 jest widokiem wzdłuż linii 23-23 z fig. 22;

figura 24 jest schematem obwodu wykorzystywanego do wykrywania niewspółosiowości rury; a figura 25 jest widokiem wzdłuż linii 25-25 z fig. 22.

Nawiązując teraz do rysunków, a zwłaszcza do fig. 1, przedstawiono tam konwencjonalne urządzenie 10 do wytłaczania wyrobu 11 z kęsa 12. Urządzenie 10 zawiera obudowę 13, tłocznik 14 i trzon 16 tłocznika. Kęs jest konwencjonalnie dociskany do tłocznika przez stempel 17. Poruszający się stempel 17 odkształca kęs 12 i tłoczy go przez tłocznik 14 i trzon 16 tłocznika, by wytworzyć wyrób 11. Ze względu na tarcie istniejące pomiędzy kęsem 12 a obudową 13 siła potrzebna do rozpoczęcia tłoczenia ogranicza długość kęsów do około pięciu ich średnic. Nakłada to zatem ograniczenie na ilość materiału, która może być wytłaczana w danym czasie i uniemożliwia prowadzenie tego rodzaju wytłaczania w sposób ciągły.

Aby przezwyciężyć ten problem, opracowany został proces Conform, w którym wykorzystywanejest tarcie. Na fig. 2 przedstawiono schematycznie urządzenie ilustrujące proces Conform. Jak pokazano na fig. 2, konwencjonalna obudowa zastąpionajest przez dzielonąobudowę 18 o prostokątnym przekroju poprzecznym. Górna część 18a obudowy 18 ma rowek 19 o prostokątnym przekroju, w którym ładowany jest ciasno pasujący, prostokątny kęs (nie pokazano), a dolna część 18b obudowy trzyma tłocznik 21, który zamyka jeden koniec rowka 19. Po przemieszczeniu górnej części 18a obudowy 18 w kierunku do tłocznika 21 tarcie pomiędzy kęsem a trzema stronami rowka popycha kęs do przodu do tłocznika. Podobnie tarcie pomiędzy kęsem a górną powierzchnią 22 dolnej części 18b obudowy 18 przeciwdziała takiemu ruchowi do przodu. Siła wypadkowa, równoważna tarciu między kęsem a dwiema stronami rowka 19, będzie zwrócona tak,a aby kęs był popychany do tłocznika 21.

Nawiązując teraz do fig. 3A i 3B, pokazano tam urządzenie 30 ilustrujące pewne zasady wynalazku według przedmiotowego zgłoszenia, w którym proces Conform został dostosowany do ciągłego kształtowania metalowych kęsów 31 pierwszego i drugiego (fig. 5) w płaską taśmę nadającą się do wytwarzania uzwojenia 32 transformatora energetycznego (fig. 13).

Urządzenie 30 zawiera wytłaczarkę 33 typu Conform, która z pierwszego i drugiego kęsa 31 kształtuje rurę 34 ze szczeliną36 (fig. 9). Po wyjściu z wytłaczarki 33 typu Conform rura 34 jest przemieszczana do komory chłodzenia 37, a następnie do otwierającego i rozpłaszczającego zespołu 38, w którym z rury tej kształtowanajest plaska taśma 39 (fig. 11). Tapłaskataśma39jest następnie podawana do poziomującego urządzenia 41, które całkowicie spłaszcza taśmę 39 i wygładza wszelkie nierówności, tak że taśma 39, wychodząc z urządzenia poziomującego 41, jest zasadniczo płaska. Następnie taśma 39 jest nawijana na rdzeń 93 przez system odbiorczy 42.

Na fig. 4 przedstawiono bardziej szczegółowy widok wytłaczarki 33 typu Conform, która może być konwencjonalną wytłaczarką Conform o pracy ciągłej dostępną z firmy BWE Ltd., model Twin Groove 350 lub 550. Wytłaczarka 33 typu Conform zawiera koło 43 posiadające parę obwodowych rowków 44 (najlepiej widoczne na fig. 5) do przyjmowania pierwszego i drugiego kęsa 31, z których każdy korzystnie może być prętem aluminiowym o średnicy około 12,7 mm. Koło 43 jest osadzone obrotowo na wielowypustowym wale napędowym 46 napędzanym za pomocą odpowiednich nie pokazanych środków. Wytłaczarka 33 zawiera również trzewik 47 do mocowania tłocznikowego zespołu 48, przy czym trzewik ten ma parę zderzaków 49 (pokazany tylko jeden, najlepiej widoczny na fig. 6), które odpowiednio wchodząw rowki 44 w pobliżu ich powierzchni dolnych. Kęsy 31 są doprowadzane do koła 43 przez prowadzące walce 51 i są doci174 555 skane do kola 43 procesu Conform za pomocą kalibrującego walca 52 tak, aby ułatwić styk ze ścianami rowków 44. Trzewik 47 jest zamontowany na czopie 53, aby umożliwić odchylanie trzewika 47 od koła 43, tak aby można było umieścić pomiędzy nimi tłocznikowy zespół 48. Po umieszczeniu tłocznikowego zespołu 48 trzewik 47 zostaje przechylony z powrotem do swego położenia przy kole 43. Zastosowano zaciskowy element 54 do przytrzymywania trzewika 47 w tym ostatnim położeniu. Trzewik 47 zawiera również blok wejściowy 56 , który tworzy przejście 57 pomiędzy kołem 43 a wewnętrzną powierzchnią wejściowego bloku 56. To przejście 57 ma szeroki otwór wejściowy wystarczający do przejęcia kęsów 31, gdy wchodzą one początkowo w to przejście. Następnie przejście 57 zwęża się i w tym miejscu pomiędzy kęsami 31 a ścianami rowków 44 oraz pomiędzy kęsami 31 i wewnętrzną powierzchnią wejściowego bloku 56 powstają siły tarcia. Te siły tarcia powodujądociskanie kęsów do zderzaków 49 i wciskanie ich w odpowiednie tłocznikowe otwory 64 utworzone w tłocznikowym zespole 48.

Nawiązując do fig. 6-8, tłocznikowy zespół 48 zawiera podporę 56, trzpień 61 i tłocznik 63. Trzpień 61 jest dołączony do podpory za pomocą śruby 62, a tłocznik 63 jest zamocowany za pomocą wewnętrznej nakrętki 65. Każdy tłocznikowy otwór 64 rozdziela się na dwie drogi, przy czym jedna droga 64a jest skierowana do góry, a druga droga 64b jest skierowana do dołu. Kształtowany materiał kęsa płynie wokół trzpienia 61 z każdej pary otworów 64a i 64b przyporządkowanych każdemu kęsowi 31 i jest tłoczony wokół tego trzpienia 61 oraz kształtowana jest z niego rura 34 ze szczeliną 36 (fig. 9). Szczelina 36 powstaje na skutek przerwania przepływu materiału wokół części trzpienia 61 np. przez utworzenie nakładki pomiędzy trzpieniem 61 a wieloma kalibrującymi płytami 66. Pomimo stosowania wielu kalibrujących płyt 66 do zamknięcia otworu pomiędzy trzpieniem 61 a tłocznikiem 63 w celu wytwarzania szczeliny 36 jedna plaska płyta 60 (fig. 20) posiadająca szczelinę 60a w kształcie litery C utworzoną w niej za pomocą np. elektrodrążenia, może być wykorzystana do realizowania tej samej funkcji. Końce szczeliny 60a są, jak pokazano, łukowe, aby spowodować, że krawędzie szczeliny 36 i odpowiednie krawędzie taśmy 39 mają podobną krzywiznę.

Wielkość nakładki pomiędzy trzpieniem 61 a kalibrującymi płytami 66 określa szerokość szczeliny 36, która z kolei dla rury 34 o danej średnicy określa szerokość taśmy 39. W celu wykonania taśmy 39 o innej szerokości utrzymuje się stałą średnicę rury 34, a zmienia się szerokość szczeliny 36, aby uzyskać nową szerokość taśmy. Metal z każdego kęsa 31 wypełnia swe odpowiednie otwory 64a i 64b jednakowo w miaręjak metal przedostaje się przez otwory i wychodzi z tłocznikowego zespołu 48. Użycie dwóch otworów 64a i 64b dla każdego kęsa 31 ułatwia przechodzenie metalu wokół trzpienia 61. Metal wychodzi z zespołu tłocznikowego 44 w postaci rury 34 ze szczeliną36. Wracając do fig. 3 A, po wyjściu z wytłaczarki 33 typu Conform rura 34 przechodzi w komorę chłodzącą 37, w której odpowiedni płyn chłodzący, taki jak przefiltrowana woda, jest utrzymywany w obiegu i rozpylany przez odpowiednie środki (nie pokazano), by obniżyć temperaturę rury 36 od wysokiej temperatury wytłaczania do mniejszej temperatury odpowiedniej do manipulowania rurą.

Następnie rura 34 przechodzi do otwierającego i spłaszczającego zespołu 38, który jest usytuowany w wyjściowym końcu chłodzącej komory 37. Umieszczenie otwierającego i rozpłaszczającego zespołu 38 w chłodzącej komorze 37 umożliwia otwieranie i rozpłaszczanie rury 34 pod wodą lub pod natryskiem wodnym, tak że woda będzie działać jako środek smarujący.

Nawiązując teraz do fig. 10-15, otwierający i rozpłaszczający zespół 38 zawiera szeroki, płaski pas 67 wsparty na dwóch zestawach kół pasowych 68 zamontowanych w aluminiowej ramie 69 i napędzanych przez hydrauliczny silnik 71. Pod ramą 69 za pomocą wsporników 72 zamontowany jest kształtujący człon lub trzewik 73, który jest korzystnie wykonany z tworzywa sztucznego o bardzo dużym ciężarze cząsteczkowy, takiegojak polietylen o bardzo dużym ciężarze cząsteczkowym lub inny materiał o małym tarciu. Trzewik 73 ma kształt nieco stożkowy i jest rozcięty do dołu w środku, przy czym wzdłuż jego osi wzdłużnej zamontowany jest szereg dociskowych rolek 74. Wsporniki 72 mocujątrzewik 73 i rolki 74 do ramy 69 tak, że trzewik 73 i rolki 74 są dociskane do góry do płaskiego pasa 67. Kształt trzewika 73 i jego długość trzeba od8

174 555 powiednio wybrać, tak aby materiał rury 34 podlegał możliwie niewielkiemu odkształceniu (jeśli w ogóle) przy przejściu rury od kołowego przekroju poprzecznego do płaskiego przekroju poprzecznego podczas otwierania. Korzystnie trzewik 73 jest ukształtowany tak, że jego górna powierzchnia robocza ma obrys z przedstawionymi na fig. 15 przejściami od kształtu kołowego do kształtu płaskiego. Mówiąc dokładniej, wejściowy koniec lub nos 76 trzewika 73 ma wysokość i szerokość zasadniczo równe średnicy D rury 34, przy czym szerokość trzewika stopniowo rośnie do wejściowego końca 76 do jego wyjściowego końca 78. Wysokość zmniejsza się aż przekrój poprzeczny trzewika 73 przy wyjściowym końcu 78 staje się płaski i jest usytuowany przy wzdłużnej osi trzewika, którajest współosiowa ze wzdłużnąosiąrury 34. Szerokość zwiększa się aż staje się równa obwodowi rury 34.

Podczas działania przedni koniec dzielonej rury 34 jest wprowadzany w otwierający i rozpłaszczający zespół 38 ze szczeliną36 u dołu pomiędzy pas 67 a pierwszą dociskowąrolkę 74a. Pas 67 i pierwsza dociskowa rolka 74 współpracująze sobą, by chwycić przedni koniec rury 34 i ciągnąc tę rurę poprzez trzewik 73. Nos 76 ma prowadzący palec 75, który wchodzi w szczelinę 36, by prowadzić rurę 34 poprzez trzewik 73. Gdy rura 34 jest ciągnięta poprzez trzewik 73, wówczas trzewik 73 powoduje, że rura 34jest rozpościerana, aż prawie płaska taśma 39 wyjdzie z otwierającego i rozpłaszczającego zespołu 38.

Otwierający i rozpłaszczający zespół 38 jest przystosowany do liniowego ruchu do i od wytłaczarki 33 typu Conform, jak pokazano liniami przerywanymi na fig. 10. Mówiąc bardziej szczegółowo, otwierający i rozpłaszczający zespół 38 jest zamontowany na liniowych łożyskach 81, które z kolei są zamontowane na dwóch usytuowanych w odstępie, przebiegających wzdłużnie drążkach 82. Zdolność otwierającego i rozpłaszczającego zespołu 38 do ruchu tam i z powrotem pozwala temu zespołowi na dostosowywanie się do zmian prędkości rury 34, które są nieuchronne w procesie wytłaczania. Podczas gdy otwierający i rozpłaszczający zespół 38 jest ruchomy tam i z powrotem, pneumatyczny siłownik 83 dołączony do naciągowego drążka 84 zamontowanego na szerokości ramy 69 przykłada do pasa siłę w tym samym kierunku co kierunek wytłaczania. Siła ta, którajest przykładana na szerokości pasa przez naciągowy drążek 84, utrzymuje naprężenie w rurze 36 na możliwie stałej wartości. Stałe naprężenie w rurze 36 dąży z kolei do utrzymywania prostoliniowości rury i jej stałego przekroju poprzecznego. Ciśnienie powietrza doprowadzanego do pneumatycznego siłownika 83 jest regulowane, by zapewnić stały naciąg.

Prędkość pasa 67 musi być dopasowana do prędkości wytłaczania. Można to korzystnie realizować za pomocą elektronicznego regulatora prędkości (nie pokazano), który wykorzystuje sygnały wyjściowe z rolki 87 tachometru impulsowego stykającego się z rurą 34 i z liniowego przetwornika 88 zamontowanego wzdłuż drogi zespołu otwieracza. Ten regulator prędkości ustawia prędkość hydraulicznego silnika 71 tak, aby utrzymywać otwierający i rozpłaszczający zespół 38 w miarę możliwości pośrodku jego drogi. Gdy otwierający i rozpłaszczający zespół 38 ma tendencję do poruszania się w kierunku od wytłaczarki 33 typu Conform, prędkość pasa 67 będzie zwiększana, a kiedy porusza się on do wytłaczarki Conform, prędkość ta będzie zmniejszana. Parametry regulacji sąwybrane tak, że zmiana prędkości wytłaczania jest kompensowana przez ruch tam i z powrotem otwierającego i rozpłaszczającego stanowiska 3 8 wokół tego punktu środkowego jego drogi pod działaniem naciągowego drążka 84.

Alternatywny przykład realizacji 138 otwierającego i rozpłaszczającego zespołu przedstawiono na fig. 16-19. Wszystkie części składowe otwierającego i rozpłaszczającego zespołu 138 majątrzycyfrowe oznaczenia, przy czym te podstawowe części składowe, które sątakie same, albo majątaką samą funkcjęjak główne części składowe otwierającego i rozpłaszczającego zespołu 38, mająjako pierwszą cyfrę 1, a osatnie dwie cyfry mają takie same jak oznazenia głównych części otwierającego i rozpłaszczającego zespołu 38. Pozostałe części składowe otwierającego i rozpłaszczającego zespołu 138 majątrzycyfrowe oznaczenia zaczynające się od 2.

Otwierający i rozpłaszczający zespół 138 zawiera szeroki, płaski pas 167 wsparty przez dwa zestawy kół pasowych 168 zamontowanych w aluminiowej ramie 169 i napędzanych przez silnik hydrauliczny 171. Na ramie 169 za pomocą wsporników 172 zamontowany jest trze174 555 wik 173. Ten trzewik 173 zawiera nos 76, prowadzące palce 175 i dwa górne rozścielające człony 201, dolny rozścielający człon 202, ceownikowy człon 203, do którego przymocowane są obrotowo rolki 174, oraz parę wsporczych płyt 204. Wsporcze płyty 204 sąprzymocowane klinowo do ceownika 203, a górne rozścielające człony 201 są dołączone do wsporczych płyt za pomocą odpowiednich elementów mocujących (nie pokazano). Dolny rozścielający człon 202 jest dołączony do ceownikowego członu 203 za pomocą odpowiednich elementów mocujących (nie pokazano). Wsporniki 172 mocują ceownikowy człon 203, a zatem i trzewik 173, do ramy 169 tak, że trzewik 173 i rolki 174 są dociskane do góry do płaskiego pasa 167. Górne rozścielające człony 201 i dolny rozścielający człon 202 są ukształtowane tak, że ich szerokość stopniowo zwiększa się od nosa 176 do wyjściowego końca otwierającego i rozpłaszczającego stanowiska 138. Dodatkowo zarówno górne rozścielające człony 201 jak i dolny rozścielający człon 202 mająłukowe przekroje, tak że ich połączenie jest zbliżone kształtem do stożkowego trzewika 73 z pierwszego przykładu realizacji. Działanie otwierającego i rozpłaszczającego zespołu 138 jest podobne do działania otwierającego i rozpłaszczającego zespołu 38. Mówiąc bardziej szczegółowo, przedni koniec rury 34 jest wprowadzany w otwierający i rozpłaszczający zespół 138 ze szczeliną 38 u dołu pomiędzy pasem 167 a pierwszą dociskową rolką 174. Pas 167 i pierwsza dociskowa rolka 174a współpracująze sobąchwytając krawędź rury 34 i ciągnąć rurę poprzez trzewik 173. Gdy rura 34 jest ciągnięta poprzez trzewik 173, rozścielające człony 201,202 górny i dolny powodują, ze rura 34jest rozścielana, aż prawie płaska taśma 39 wychodzi z otwierającego i rozpłaszczającego zespołu 138.

Podobnie jak otwierający i rozpłaszczający zespół 38 z pierwszego przykładu realizacji otwierający i rozpłaszczający zespół 138 jest przystosowany do liniowego ruchu do i od wytłaczarki 33 typu Conform. W tym celu otwierający i rozpłaszczający zespół 138 jest zamontowany na liniowych łożyskach 181, które z kolei są zamontowane na dwóch usytuowanych w odstępie, przebiegających wzdłużnie drążkach 182. Sterowanie ruchu otwierającego i rozpłaszczającego zespołu 138 odbywa się w taki sam sposób jak w przypadku otwierającego i rozpłaszczającego zespołu 38. Naciągowy drążek 184, sterowany pneumatycznym siłownikiem 183, jest zamontowany na szerokości ramy 169 tak, aby przykładać siłę do pasa 167 w tym samym kierunku co kierunek wytłaczania.

Ważne jest utrzymywanie rury 34 wycentrowanej w otwieraczu 38 lub 138, gdy rura jest przeciągana przez niego. Czasami rura 34 będzie mieć tendencję do skręcania się podczas wytłaczania. Jeżeli to nastąpi lub jeśli jest ona skręcona lub mimośrodowa, kiedy jest wprowadzana do otwieracza, albo jeśli z jakiegokolwiek innego powodu wystąpi wadliwe ustawienie w otwieraczu, rura przemieści się na bok i ewentualnie nawet z otwieracza, z możliwością uszkodzenia krawędzi rury 34 lub taśmy 39.

Aby utrzymać ustawienie rury 34 podczas jej przechodzenia przez otwieracz, można korzystnie zastosować system ustawiania 300 (fig. 21-25) albo z otwierającym i rozpłaszczającym zespołem 38, albo z otwierającym i rozpłaszczającym zespołem 138.

Nawiązując teraz do fig. 23, system ustawiania 300 zawiera czujnik 301 niewspółosiowości zamontowany pod rurą34 i wycentrowany na żądanym ustawieniu szczeliny 36. Czujnik 301 zawiera źródło światła w postaci pary diod elektroluminescencyjnych 302a-302b zamontowanych na przebiegającym do góry ramieniu 303 wsporczej ramy 304 posiadającej kołowąpoprzeczkę 306 do zamontowania czujnika światła 307 w postaci wielu fototranzystorów 308. Diody elektroluminescencyjne 302a-302b są zamontowane na ramieniu 303 tak, że emitowane przez nie światło jest kierowane promieniowo na zewnątrz do obszaru otaczającego żądane położenie szczeliny 36. Mówiąc dokładniej, dioda elektroluminescencyjna 302a jest ustawiona tak, aby oświetlać obszar po lewej stronie (patrząc na fig. 23) pionowej linii środkowej 309 przechodzącej przez ramię 303, natomiast dioda elektroluminescencyjna 302b jest ustawiona tak, aby oświetlać obszar po prawej stronie tej pionowej linii środkowej.

Fototranzystory 308 są umieszczone w dwóch polach, przy czym pole 310a po lewej stronie pionowej linii środkowej 309 jest przeznaczone do odbierania światła z diody elektroluminescencyjnej 302a, a pole 310b po prawej stronie linii środkowej 309 jest przeznaczone do

174 555 odbierania światła z diody elektroluminescencyjnej 302b. Ramię 303 chroni pole 310a przed odbieraniem światła z diody elektroluminescencyjnej 302b i pole 310b przed odbieraniem światła z diody elektroluminescencyjnej 302a.

Fototranzystory 308, zamiast być umieszczone w jednym rzędzie, jak pokazano na fig. 23, mogąbyć usytuowane w dwóch rzędach, przy czym fototranzystoryjednego rzędu sąprzedstawione schodkowo względem fototranzystorów w drugim rzędzie. Taicie schodkowe przestawienie wypełnia ewentualnie przerwy pomiędzy sąsiednimi fototranzystorami, umożliwiając otrzymanie gładszego przebiegu napięcia wyjściowego pochodzącego z tych pól 310 i 310b. Korzystnie szerokość wiązek emitowanych przez diody elektroluminescencyjne 302a i 302b powinna być wystarczająco duża, by objąć zakres szerokości szczeliny 36, natomiast pola 310a i 310b powinny mieść wystarczająco szerokie pola widzenia, by objąć ten sam zakres szerokości szczeliny.

Rama 304 może być zamocowana przed otwieraczem 38 lub 138, albo też może być przymocowana do otwieracza przy jego wejściowym końcu tak, że będzie poruszać się wraz z otwieraczem. W każdym przypadku przewidziane są odpowiednie środki (nie pokazano) do wspierania lub mocowania ramy 304. Każde z pól 310a-310b fototranzystorów wytwarza prąd, któryjest przetwarzany na napięcie wyjściowe proporcjonalne do liczby fototranzystorów, które nie sązasłaniane przez rurę 34 przed odbieraniem światła od diod elektroluminescencyjnych 302a-302b. Kiedy szczelina 36 znajduje się w swym żądanym położeniu, szerokość wiązki światła wychodzącej z rury 34 po lewej stronie linii środkowej jest taka samajak szerokość wiązki światła wychodzącej z rury po prawej stronie. W związku z tymjednakowa liczba fototranzystorów 308 będzie oświetlona w każdym polu, na skutek czego uzyskiwane sąjednakowe napięcia wyjściowe. Jeżeli jednak szczelina 36 jest przesunięta albo w lewo, albo w prawo, wówczas jedno pole będzie otrzymywać więcej światła niż drugie. Przykładowo, jeżeli szczelina 36 jest przestawiona w lewo, jak pokazano na fig. 23, wówczas pole 310a będzie odbierać więcej światła niż pole 310b. Z drugiej strony, jeśli szczelina 36 jest przestawiona w prawo, jak pokazano na fig. 23, wówczas pole 310b będzie odbierać więcej światła niż pole 310a.

Figura 24 jest schematem obwodu 311, który może być wykorzystywany do detekcji ilości światła odbieranego z pola 310a fototrazystorów. Obwód dla pola 310b tranzystorówjest identyczny jak obwód 311 i w związku z tym pokazany będzie i opisany tyko obwód 311. W obwodzie 311 fototranzystory 308 są umieszczone w równoległym obwodzie gałęziowym 312 dołączonym jednym końcem do dodatniego bieguna źródła 313 napięcia prądu stałego, a drugim końcem do rezystora 314. Napięcie wyjściowe pola 310ajest napięciem na rezystorze 314. Natężenie prądu wytwarzanego w równoległej gałęzi 312jest proporcjonalne do liczby fototranzystorów 308, które sąoświetlone. Natężenie prądu w gałęzi jest zatem maksymalne, kiedy wszystkie fototranzystory są oświetlone. Napięcie wyjściowe pola 310a, to znaczy napięcie na rezystorze 314 będzie w takim przypadku maksymalne.

Wracając do fig. 21 i 22, sygnały wyjściowe z pól 310a-310b sąprzekazywane przewodami 316-316 do sterownika 317, który w odpowiedzi na niezrównoważenie tych sygnałów powoduje przechylenie kierującej rolki 318 wokół pionowej osi 319 (jak pokazano na fig. 21), która przechodzi przez oś rury 34 i otwieracza 38 (lub 13 8). Kierująca rolka 318, która jest również zamontowana obrotowo wokół poziomej osi 321, jest umieszczona przy górnej powierzchni rury 34.

Nawiązując teraz do fig. 25, aby umożliwić obrót i pionowe przechylanie kierującej rolki 318, ta kierująca rolka 318 jest zamontowana na poziomo przebiegającym wałku 322, który jest ułożyskowany w poziomo przebiegającym wsporniku 323 dołączonym do pionowo przebiegającego ramienia 324. Ramię 324jest z kolei dołączone swym dolnym końcem do pomostu 325, który jest ułożyskowany w dolnym członie wsporczym 326 z możliwością przechylnego ruchu wokół pionowej osi 319. Obrotowa rolka wsporcza 327 jest umieszczona wewnątrz rury w styku z wewnętrzną powierzchnią rury 34 bezpośrednio pod kierującą rolką 318. Rolka wsporcza 327 jest wsparta na pomoście 325 przez wspornik 328 tak, że przechyla się wraz z kierującąrolką318.

Wspornik 323 może być korzystnie przechylnie dołączony do ramienia 324, aby umożliwić wychylanie wspornika 323 i kierującej rolki 318 z drogi rury 34, kiedy rura tajest przeprowa174 555 dzana przez system. Do powodowania tego przechylania mogą być zastosowane odpowiednie środki, takie jak pneumatyczny siłownik 329.

Wracając do fig. 21 i 22, ramię wsporcze 324 rolki kierującej jest przechylane wokół pionowej osi 319 przez liniowy serwomotor 331, który majeden koniec zamocowany nieruchomo i ma wałek 332 ruchomy albo w lewo, albo w prawo (patrząc na fig. 21 i 22), dołączony do ramienia 324. Ruch w prawo powoduje przechylenie kierującej rolki 318 wokół pionowej osi 319 w kierunku zgodnym z ruchem zegara (patrząc na fig. 22), natomiast ruch w lewo powoduje przechylenie kierującej rolki 318 w kierunku przeciwnym do ruchu zegara. Z kolei ruch kierującej rolki 318 zgodny z kierunkiem ruchu zegara powoduje, że rura 34 obraca się w kierunku przeciwnym do ruchu zegara (patrząc na fig. 23), natomiast ruch rolki kierującej przeciwny do ruchu zegara powoduje obrót rury w kierunku zgodnym z ruchem zegara. Serwomotor 331 jest sterowany przez sterownik 317, który z kolei reaguje na różnicę ilości światła odbieranego przez każde z pól 310a, 310b fototranzystorów. System ustawiania 300 przeciwdziała zatem wszelkim tendencjom rury 34 do przemieszczenia się ze swego położenia środkowego, a dzięki temu zabezpiecza przed wszelkim uszkodzeniem krawędzi rury 34 lub wynikowej taśmy 39. Korzystnie, aby stabilizować ten system, położenie wałka 332 może być przekazywane w sprzężeniu zwrotnym z serwomotoru do sterownika 317. Serwomotor 331 może być liniowym serwomotorem MM-17073, a sterownik 317 może być częścią elektronicznego systemu prowadzenia wstęgi ACCUGUIDE II, oba z firmy Accuweb Inc.,Madison, Wisconsin.

Oprócz optycznej detekcji położenia samej szczeliny 36 może być badane położenie dwóch krawędzi taśmy 39 po otworzeniu, aby stwierdzić czy szczelina 36 i rura 34 sąwycentrowane. W takim przypadku zamiast stosowania zespołów detekcji światła posiadających szerokie pole widzenia stosuje się raczej zespoły detekcji światła o wąskim polu widzenia, przy czym te zespoły detekcji światła są usytuowane przy krawędziach taśmy 39.

Kiedy taśma 39 wychodzi z otwierającego i rozpłaszczającego zespołu 38 (lub otwierającego i rozpłaszczającego zespołu 138), może nie być całkowicie płaska, ale może mieć pewną krzywiznę lub “łukowość”. Jak to najlepiej widać na fig. 14, aby usunąć tę krzywiznę, taśmę 39 podaje się do urządzenia poziomującego 41, którym może być dostępne w handlu 19-rolkowe urządzenie poziomujące z firmy Bruderer Machinery, Inc. Urządzenie poziomujące 41 może zawierać 9 rolek 91a powyżej poziomu (pokazane tyko niektóre) oraz 10 rolek 91b poniżej (pokazane tylko niektóre). Konwencjonalnie górne rolki 91a są przechylne zarówno wzdłużnie jak i bocznie, aby likwidować wypukłość lub wygięcie taśmy 39. Dodatkowo rolki 91a i 91b są ruchome w kierunku do siebie, aby zwiększać lub zmniejszać swe zazębienie odpowiednio w celu wyeliminowania wszelkich pofalowań taśmy 39. Można również stosować inne urządzenia poziomujące z rolkami gnącymi i faktycznie takie roki gnące mogą być szczególnie skuteczne przy usuwaniu pofalowań z taśmy 39.

Urządzenie poziomujące 41 jest napędzane przez układ napędowy o zmiennej prędkości zawierający silnik o zmiennej prędkości i sterownik prędkości (nie pokazano), tak że jego prędkośćjest dopasowana do reszty linii. Zespół 89 osadzonego swobodnie walca (fig. 3B) usytuowany pomiędzy otwierającym i rozpłaszczającym zespołem 38 a urządzeniem poziomującym 41 wywiera skierowanądo dołu siłę na taśmę 39, aby pomóc w usuwaniu krzywizny lub łukowatości taśmy i utrzymywać taśmę w zawieszonej pętli. Zastosowano odpowiednie środki, takie jak magnetostrykcyjny przetwornik liniowy 92, do nadzorowania wysokości tej zawieszonej pętli.

Wracając do fig. 3B, po wyjściu z urządzenia poziomującego 41 taśma 39 jest zwijana przez system odbiorczy 42 zawierający trzpień 93. System odbierający 42 zawiera również krawędziowe prowadnice 94 do prowadzenia taśmy 39 i rolki dociskowe 96 do naciągania taśmy 39 podczas zwijania, by zapewnić ciasne zwoje o prostych krawędziach.

Dodatkowo urządzenie może również zawierać korzystnie przenośnik 90 do kontrolowania taśmy 39, czujnik 95 do mierzenia wysokości zawieszonej pętli pomiędzy urządzeniem poziomującym 41 a systemem odbiorczym 42, środki (nie pokazane) do początkowego przeprowadzania kęsów 31 w wytłaczarkę 33 typu Conform oraz środki (nie pokazano) do chwytania, odcinania i prowadzenia przedniego końca rury 34 z wytłaczarki 33 typu Conform w otwierający i rozpłasz12

174 555 czający zespół 38. Mogąbyć również zastosowane odpowiednie środki (nie pokazane) do prowadzenia taśmy poprzez zawieszone pętle podczas początkowego przeprowadzania taśmy 39.

Istotny aspekt przedmiotowego wynalazku polega na tym, że zrównoważony przepływ metalu z tłocznikowego zespołu 48 spowodowany przez dwurowkowe doprowadzanie dwóch kęsów 31 umożliwia uzyskanie bardzo prostych krawędzi 97 szczeliny 36. Oznacza to, że krawędzie 97 są zasadniczo równoległe do osi wzdłużnej rury 34. To z kolei umożliwia uzyskanie płaskiej taśmy 39 posiadającej odpowiednie proste krawędzie 97. Dodatkowo taśma 39 jest wytwarzana z krawędziami 97 konturowanymi lub zakrzywianymi bez dodatkowej obróbki metalu niezbędnej według stanu techniki.

Ponadto utrzymywanie stałej średnicy rury przy zmienianiu szerokości szczeliny w celu dokonania zmiany szerokości taśmy umożliwia wykorzystywanie tej samej linii produkcyjnej (tylko po zmianie tłocznikowego zespołu 48) do wytwarzania taśm 39 o różnych szerokościach i grubościach.

Niespodziewanie przewodność elektryczna i twardość materiału aluminiowego utrzymywane sąpodczas tego procesu tak, że przewodność elektryczna i twardość taśmy 39 sątakie same jak dla kęsów 31. Jest to nieoczekiwane, ponieważ wytłaczanie przeprowadzane przy zastosowaniu procesu według stanu techniki zwykle powoduje zwiększoną twardość i zmniejszenie przewodności elektrycznej.

Nawiązując teraz do fig. 19, pokazano tu uzwojenie 32 transformatora energetycznego podczas nawijania. Uzwojenie 32 jest nawijane w sposób ciągły z rozpłaszczonej taśmy 39. Podczas nawijania pomiędzy warstwami taśmy 39 nawijana jest dielektryczna izolacja 98. Ze względu na konturowane lub zakrzywione krawędzie 97 możliwe są bardziej niezawodne transformatory 32. Jest to spowodowane tym, że ostre krawędzie na taśmie 39 skupiałyby pole elektryczne i tworzyłyby ostrze, z którego elektryczne wyładowanie ulotowe mogłoby zainicjować przebicie izolacji. Zadziory, które sięgająpowyżej (lub poniżej) płaszczyzny powierzchni taśmy 39, mogąprzebić się przez izolację 98 podczas pracy transformatora i spowodować zwarcie pomiędzy zwojami, a w konsekwencji uszkodzenie transformatora.

Chociaż przedmiotowy wynalazek został opisany w odniesieniu do swego konkretnego przykładu realizacji, dla fachowców oczywiste będzie wiele odmian i modyfikacji oraz innych zastosowań. Przedmiotowy wynalazek nie jest ograniczony do konkretnego ujawnionego tu przykładu wykonania, ale tyko przez zastrzeżenia patentowe.

174 555

Z &.3ω

174 555

174 555

AA

I

I

F G.

174 555 ^V /, ι z Η //

iS i

<4

174 555

174 5SS

i •1

174 555

174 555

174 555

174 555

Za/

174 555

6Οΰ.

'304

174 555

174 555

174 555

174 555 ćtj: Cx.G5.

329

174 555

Λ τ g bbbsbbkbbbb βββ b^bb ββλ

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 4,00 zł

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do osiowego ustawiania rury, zwłaszcza rury poddawanej procesowi otwierania i rozpłaszczania, mającej na swym obwodzie otwór, tak, by otwór ten był usytuowany w żądanym położeniu kątowym, znamienne tym, że posiada środki (302a, 302b), usytuowane wewnątrz rury (34), do kierowania światła promieniowo na zewnątrz ku obszarowi otaczającemu żądane położenie otworu (36), przy czym światło wychodzi z rury (34), jeśli przynajmniej część otworu (36) jest w tym obszarze, a pewien parametr wychodzącego światła jest funkcją rzeczywistego położenia otworu (36) względem żądanego położenia tego otworu (36); środki (307) do detekcji światła wychodzącego z rury (34); środki działające wybiórczo w celu obrócenia rury (34); oraz środki (317) reagujące na środki (307) detekcji światła, by sterować działaniem środków obracających w celu obrócenia rury (34) do położenia, w którym otwór (36)jest w żądanym usytuowaniu.
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że środki detekcji (307) zawierają wiele fototranzystorów (308), przeznaczonych od odbierania światła ze środków (302a, 302b) kierujących światło.
3. 3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że środki (302a, 302b) kierujące światło zawierają diody elektroluminescencyjne (302a, 302b) pierwszą i drugą.
4. 4. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że fototranzystory (308) są umieszczone w pierwszym i w drugim polu (310a, 310b), przy czym każde pole (310a, 310b) ma taką samą liczbę fototranzystorów (308).
5. 5. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że fototranzystory (308) w pierwszym polu (310a) są przeznaczone do odbierania światła z pierwszej diody elektroluminescencyjnej (302a), a fototranzystory (308) w drugim polu (310b) są przeznaczone do odbierania światła z drugiej diody elektroluminescencyjnej (302b), przy czym liczba fototranzystorów (308) odbierających światło w pierwszym polu (310a) jest równa liczbie fototranzystorów (308) odbierających światło w drugim polu (310b), kiedy otwór (36) jest w swym żądanym położeniu.
6. 6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że środki do obracania zawierają rolkę kierującą (318) w styku z górną powierzchnią rury (34), przy czym ta rolka kierująca (318) jest obrotowa wokół pierwszej osi (322) i jest wybiórczo przechylna wokół drugiej osi (319), prostopadłej zarówno do pierwszej osi (322) jak i do osi wzdłużnej rury (34), aby przez to powodować obrót rury (34).
7. 7. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że środki obracające zawierają ponadto środki do przechylania rolki kierującej (318) wokół drugiej osi (319).
8. 8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że środki sterujące (317) reagująna różnicę liczby fototranzystorów (308) w każdym polu (310a, 310b), odbierających światło, by powodować przechylenie rolki kierującej (318) przez środki przechylające w takim kierunku, by spowodować skręcenie rury (34) wokółjej osi wzdłużnej do punktu, w którym liczba fototranzystorów (308) odbierających światło w każdym polu (310a, 310b) jest jednakowa.
9. 9. Urządzenie do osiowego ustawiania rury, zwłaszcza rury poddawanej procesowi otwierania i rozpłaszczania, mającej na swym obwodzie otwór, tak, by otwór ten był usytuowany w żądanym położeniu kątowym, znamienne tym, że posiada pierwsze i drugie źródła światła (302a, 302b) usytuowanie wewnątrz rury (34), po przeciwnych stronach pierwszej pionowej osi prostopadłej do wzdłużnej osi rury, przy czym te źródła światła (302a, 302b) sąumieszczone tak, aby oświetlać odpowiednie obszary po przeciwnych stronach tej pierwszej pionowej osi (309), a ilość światła przechodzącego przez rurę (34) w każdym obszarze jest funkcją rzeczywistego położenia otworu (36) względem położenia żądanego; pierwsze i drugie pole (310a, 310b)

   174 555 urządzeń detekcji światła (307) przeznaczonych do odbierania światła z pierwszych i drugich źródeł światła (302a, 302b), przy czym pola te (310a, 310b) są umieszczone na wspólnym łuku okręgu względem źródeł światła; obrotową rolkę kierującą (318) w styku z powierzchnią rury (34), przy czym ta rolka kierująca (318) jest przechylna wokół drugiej pionowej osi (319) przechodzącej przez wzdłużną oś rury (34); środki wybiórczo służące do przechylania rolki kierującej (318) wokół tej drugiej pionowej osi (319); oraz środki sterownia (317) reagujące na różnicę ilości światła detekowanego przez urządzenia detekcji światła (307), by powodować przechylanie rolki kierującej (318) przez środki przechylania w takim kierunku, aby powodować skręcenie rury (34) wokół jej osi wzdłużnej do punktu, w którym ilość światła detekowana przez każde pole (310a, 310b) jest jednakowa.
10. 10. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że pierwsze i drugie źródło (302a, 302b) są diodami elektroluminescencyjnymi.
11. 11. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że urządzenia detekcji światła (307) są fototranzystorami (308), a każde pole (310a, 310b) majednakowąliczbę fototranzystorów (308).