PL174617B1 - Nowe związki, pochodne iperytu azotowego i aminokwasu oraz sposób ich wytwarzania - Google Patents

Nowe związki, pochodne iperytu azotowego i aminokwasu oraz sposób ich wytwarzania

Info

Publication number
PL174617B1
PL174617B1 PL93307226A PL30722693A PL174617B1 PL 174617 B1 PL174617 B1 PL 174617B1 PL 93307226 A PL93307226 A PL 93307226A PL 30722693 A PL30722693 A PL 30722693A PL 174617 B1 PL174617 B1 PL 174617B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
group
groups
alkyl
compound
independently
Prior art date
Application number
PL93307226A
Other languages
English (en)
Other versions
PL307226A1 (en
Inventor
Philip J Burke
Robert I. Dowell
Anthony B. Mauger
Caroline J. Springer
Original Assignee
Cancer Res Campaign Tech
Zeneca Ltd
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Priority claimed from GB929215636A external-priority patent/GB9215636D0/en
Priority claimed from GB939310884A external-priority patent/GB9310884D0/en
Application filed by Cancer Res Campaign Tech, Zeneca Ltd filed Critical Cancer Res Campaign Tech
Publication of PL307226A1 publication Critical patent/PL307226A1/xx
Publication of PL174617B1 publication Critical patent/PL174617B1/pl

Links

Classifications

    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D257/00—Heterocyclic compounds containing rings having four nitrogen atoms as the only ring hetero atoms
    • C07D257/02—Heterocyclic compounds containing rings having four nitrogen atoms as the only ring hetero atoms not condensed with other rings
    • C07D257/04—Five-membered rings
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K47/00—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient
    • A61K47/50—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates
    • A61K47/51—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates the non-active ingredient being a modifying agent
    • A61K47/68—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates the non-active ingredient being a modifying agent the modifying agent being an antibody, an immunoglobulin or a fragment thereof, e.g. an Fc-fragment
    • A61K47/6891—Pre-targeting systems involving an antibody for targeting specific cells
    • A61K47/6899—Antibody-Directed Enzyme Prodrug Therapy [ADEPT]
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P35/00—Antineoplastic agents
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P43/00—Drugs for specific purposes, not provided for in groups A61P1/00-A61P41/00
    • B—PERFORMING OPERATIONS; TRANSPORTING
    • B82—NANOTECHNOLOGY
    • B82Y—SPECIFIC USES OR APPLICATIONS OF NANOSTRUCTURES; MEASUREMENT OR ANALYSIS OF NANOSTRUCTURES; MANUFACTURE OR TREATMENT OF NANOSTRUCTURES
    • B82Y5/00—Nanobiotechnology or nanomedicine, e.g. protein engineering or drug delivery
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C237/00—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by amino groups
    • C07C237/02—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by amino groups having the carbon atoms of the carboxamide groups bound to acyclic carbon atoms of the carbon skeleton
    • C07C237/20—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by amino groups having the carbon atoms of the carboxamide groups bound to acyclic carbon atoms of the carbon skeleton the carbon skeleton containing six-membered aromatic rings
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C271/00—Derivatives of carbamic acids, i.e. compounds containing any of the groups, the nitrogen atom not being part of nitro or nitroso groups
    • C07C271/06—Esters of carbamic acids
    • C07C271/40—Esters of carbamic acids having oxygen atoms of carbamate groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings
    • C07C271/42—Esters of carbamic acids having oxygen atoms of carbamate groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings with the nitrogen atoms of the carbamate groups bound to hydrogen atoms or to acyclic carbon atoms
    • C07C271/54—Esters of carbamic acids having oxygen atoms of carbamate groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings with the nitrogen atoms of the carbamate groups bound to hydrogen atoms or to acyclic carbon atoms to carbon atoms of hydrocarbon radicals substituted by carboxyl groups
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C275/00—Derivatives of urea, i.e. compounds containing any of the groups, the nitrogen atoms not being part of nitro or nitroso groups
    • C07C275/04—Derivatives of urea, i.e. compounds containing any of the groups, the nitrogen atoms not being part of nitro or nitroso groups having nitrogen atoms of urea groups bound to acyclic carbon atoms
    • C07C275/20—Derivatives of urea, i.e. compounds containing any of the groups, the nitrogen atoms not being part of nitro or nitroso groups having nitrogen atoms of urea groups bound to acyclic carbon atoms of an unsaturated carbon skeleton
    • C07C275/24—Derivatives of urea, i.e. compounds containing any of the groups, the nitrogen atoms not being part of nitro or nitroso groups having nitrogen atoms of urea groups bound to acyclic carbon atoms of an unsaturated carbon skeleton containing six-membered aromatic rings
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C275/00—Derivatives of urea, i.e. compounds containing any of the groups, the nitrogen atoms not being part of nitro or nitroso groups
    • C07C275/28—Derivatives of urea, i.e. compounds containing any of the groups, the nitrogen atoms not being part of nitro or nitroso groups having nitrogen atoms of urea groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings of a carbon skeleton
    • C07C275/40—Derivatives of urea, i.e. compounds containing any of the groups, the nitrogen atoms not being part of nitro or nitroso groups having nitrogen atoms of urea groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings of a carbon skeleton being further substituted by nitrogen atoms not being part of nitro or nitroso groups
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C309/00—Sulfonic acids; Halides, esters, or anhydrides thereof
    • C07C309/63—Esters of sulfonic acids
    • C07C309/64—Esters of sulfonic acids having sulfur atoms of esterified sulfo groups bound to acyclic carbon atoms
    • C07C309/65—Esters of sulfonic acids having sulfur atoms of esterified sulfo groups bound to acyclic carbon atoms of a saturated carbon skeleton
    • C07C309/66—Methanesulfonates
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C311/00—Amides of sulfonic acids, i.e. compounds having singly-bound oxygen atoms of sulfo groups replaced by nitrogen atoms, not being part of nitro or nitroso groups
    • C07C311/50—Compounds containing any of the groups, X being a hetero atom, Y being any atom
    • C07C311/51—Y being a hydrogen or a carbon atom

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Nanotechnology (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Crystallography & Structural Chemistry (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Medical Informatics (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • General Engineering & Computer Science (AREA)
  • Biotechnology (AREA)
  • Biophysics (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)
  • Medicines Containing Antibodies Or Antigens For Use As Internal Diagnostic Agents (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)
  • Seasonings (AREA)
  • Preparation Of Compounds By Using Micro-Organisms (AREA)
  • Medicines Containing Material From Animals Or Micro-Organisms (AREA)
  • Enzymes And Modification Thereof (AREA)
  • Medicinal Preparation (AREA)

Abstract

1 R1 i R2 niezaleznie od siebie oznaczaja atomy chloru, bromu, jodu, grupy OSO2Me, gdzie Me oznacza metyl, albo grupy OSO2-fenylowe (w których fenyl jest ewentualnie podstawiony przez 1, 2, 3, 4 albo 5 podstawników niezaleznie wybranych sposród grup C1 4-alkilowych, atomów chlorowca, grup -CN albo -NO2); R1 a i R2a niezaleznie od siebie oznaczaja atomy wodoru, grupy C 1 -4 -alkilowe albo C 1 -4-chlorowcoalkilowe; R3 i R4 niezaleznie od siebie oznaczaja atomy wodoru, grupy C 1 -4-alkiIowe albo C1 -4 -chlorowcoalkilowe, R5a, R5 b , R5 c i R5 d niezaleznie od siebie oznaczaja atomy wodoru, grupy C1 4-alkilowe ewentualnie zawiera- jace jedno podwójne wiazanie albo jedno potrójne wiazanie, grupy C 1 - 4-alkoksylowe, atomy chlorowca, grupy cyjanowe, grupy -NH2 -CONR7 R8 , (w których R7 i R8 maja znaczenie nizej podane), grupy -NH(C1 -4-alkilowe), grupy -N(C1 - 4 -alkilowe)2 i grupy C2 5 -alkanoilowe, albo R5a i R5 b razem oznaczaja a) grupe C4-alkiIenowa ewentualnie zawierajaca jedno podwójne wiazanie; b) grupe C3-alkilenowa; albo c) grupe - CH=CH=CH=CH-, -CH=CH-CH2 albo -CHz-CH=CH-, z których kazda jest ewentualnie podstawiona przez 1, 2,3 albo 4 podstawniki, przy czym podstawniki te sa niezaleznie od siebie wybrane /. grupy obejmujacej grupy C1 - 4 alkilowe, C 1 -4 -alkoksylowe, atomy chlo- rowca. grupy cyjanowe, nitrowe, grupy C2 5-alkanoilowe i grupy -CONR7 R8 (w których R7 i R8 maja znaczenie nizej podane); X oznacza atom tlenu, grupe NH albo -CH2-; Y oznacza atom tlenu; Z oznacza grupe -V-W, w której V oznacza grupe -CH2-T-, przy czym T oznacza -CH2-. -0-, -S-, -(SO)- albo -(SO2)- (z tym, ze gdy V zawiera siarke albo tlen jako drugi atom, W ma znaczenie inne niz -COOH) 1 ta grupa V ewentualnie zawiera ponadto jeden lub dwa podstawniki Q 1 i O2 przy atomie wegla, przy czym Q1 i Q2 niezaleznie od siebie oznaczaja grupy C 1 -4-alkilowe albo atomy chlorowca, albo gdy Q 1 i Q2 sa zwiazane z sasiednimi atomami wegla, Q1 i Q2 razem moga dodatkowo oznaczac grupe C3 -C4-alkile- nowa ewentualnie podstawiona przez 1, 2, 3 lub 4 podstawniki niezaleznie od siebie wybrane sposród reszt obejmujacych grupy C 1 -4-alkilowe 1 atomy chlorowca, a W oznacza (1) grupe COOH; (2) grupe -(C=0)-0-R6, w której R6 oznacza grupe C 1 -6 -alkdlowa, grupe C3 _ 6 -cyklo- alkilowa albo grupe arylowa (jak okreslono w 3 ponizej); (3) grupe -(C=0)-NR7 R8, w której R7 i R8 niezaleznie od siebie oznaczaja atomy wodoru albo grupy C 1 _ 6 -alkilowc, grupy C3 _ 6 -cykloalkilowe, grupy arylowe, grupy hete- roarylowe zwiazane z N poprzez atom wegla albo grupy C7 9-aralkiiowe, p rz y czym aryl o/nacza grupe fenylowa, heteroaryl oznacza 5- lub 6-czlonowy pierscien zawierajacy 1 -3 heteroatomy wybrane z grupy obejmujacej azot i siarke, sama grupa ary lo w a,................ P L 1 7 4 1 6 1 1 7 B1 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku są nowe pochodne iperytu azotowego i aminokwasu, przeznaczone do stosowania w kierowanej przeciwciałami enzymowej terapii prolekowej (ADEPT) oraz sposoby ich wytwarzania. Związki te są zwłaszcza przedmiotem zainteresowoniajako substancje lekowe do stosowania w połączeniu z enzymami karboksypeptydazy G, w szczególności karboksypeptydazy G2 (CPG2).
Znaleziono wiele związków cytotoksycznych, które można stosować w chemioterapii raka. Iperyty azotowe stanowią jedną z ważnych grup takich związków cytotoksycznych. Kliniczne stosowanie związków cytotoksycznych w ogóle, a iperytów azotowych w szczególności jest ograniczone z powodu słabej selektywności w działaniu cytotoksycznym względem komórek nowotworowych i komórek normalnych.
Jedną z prób przezwyciężenia tego problemu jest rozwijanie tak zwanych proleków, które są pochodnymi leków cytotoksycznych, często pochodnymi względnie prostymi, których właściwości cytotoksyczne są znacznie zmniejszone w porównaniu z lekiem macierzystym. Zaproponowano więc podawanie takich proleków leczonym pacjentom, przy czym prolek przekształca się w lek cytotoksyczny tylko w rejonie zamierzonego miejsca działania.
Jedna z prób obejmuje łączenie cytotoksycznego macierzystego iperytu azotowego z aminokwasem w celu utworzenia proleku, który można przeprowadzać w macierzysty iperyt azotowy na miejscu zamierzonego działania pod wpływem enzymu. Próbę tę można wprowadzić do praktyki przez zastosowanie produktu sprzężenia przeciwciało/enzym w połączeniu w pro-drug. Produkt sprzężenia przeciwciało/enzym tworzy się z przeciwciała selektywnego wobec nowotworów i enzymu, który przeprowadza pro-drug w lek cytotoksyczny. W praktyce klinicznej najpierw podaje się pacjentowi produkt sprzężenia przeciwciało/enzym i pozwala na związanie z nowotworem. Po upływie określonego czasu, zezwalającego na czyszczenie produktu sprzężenia przeciwciało/enzym z pozostałości ciała, pro-drug podaje się pacjentowi. Konwersja pro-drug pod wpływem zlokalizowanego enzymu do cytotoksycznego leku ma miejsce głównie w rejonie nowotworu. Taki układ opisany jest w międzynarodowym zgłoszeniu PCT/GB88/00181 opublikowanym jako WO88/07378 i w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4975278.
174 617
Znane proleki dla ADEPT rozszczepiane przez CPG wydzielają iperyty kwasu benzoesowego jako substancje czynne. Istnieje jednak potrzeba produkowania bardziej aktywnych leków drogą rozszczepiania CPG w celu podwyższenia terapeutycznej siły działania wobec komórek nowotworowych. Dalsza potrzeba polega na podwyższaniu selektywności terapii ADEPT za pomocą CPG, to znaczy poprawiania stosunku toksyczności wobec komórek rakowych w porównaniu ze zdrowymi komórkami.
Wynalazek niniejszy opiera się na znalezieniu nowych proleków do stosowania w terapii ADEPT rozszczepianych przez CPG, które wydzielają znacznie bardziej aktywne leki cytotoksyczne niż znane produkty reakcji katalizowanych przez CPG. CPG działa naturalnie jako enzym degradujący folany, który specyficznie hydrolizuje kwas glutaminowy i asparaginowy z pochodnych folanowych (R.F. Sherwood i inni, Eur. J. Biochem. /1985/, 148,447-453). Enzymy karboksypeptydazy G nie rozpoznają nie-klasycznych analogów folanowych (K.K. Kalghati i inni, 'Cancer Research ΙΊ9Ί9Ι,39,3441-3445) i w związku z tym uważa się je za konserwatywne w specyficzności substratów. Nieoczekiwanie stwierdzono, że proleki według wynalazku są substratami dla enzymów CPG, takich jak CPG1, lecz w szczególności enzymów CPG2. CPG2 jest egzopeptydazą ze specyficznością dla L-glutaminianu. Znane jest hydrolizowanie grupy kwasu glutaminowego z kwasu foliowego i jego analogów i kwasu glutamylo-p-aminobenzoesowego drogą rozszczepiania grupy -CO-NH- częściowej struktury - pierścień aromatyczny-CONH-Glu. Zgodnie z wynalazkiem częściową strukturą do porównywalnych celów jest - pierścień aromatyczny-X-CO-NH-Glu, przy czym X oznacza grupę -NH-, -O- lub -CH2-, a więc zmienia się odległość pomiędzy punktem rozszczepiania i pierścieniem aromatycznym, jak również zmienia się rozkład elektronów w wiązaniu -CO-NH-, zwłaszcza gdy X oznacza NH lub O. Nie można było przewidzieć, że CPG2 przystosuje się do tych różnic przestrzennych i elektronowych.
Związki w których X oznacza -CH2- opisano w Chemical Abstracts 75 (5) 2 08 1971, abstrakt nr 36 603 m oraz przez Karpavicius et.al., Izv.Acad.Nauk. ZSRR, Ser Khim, nr 9,1970, 2150-2153 (patrz związki VI, VIII, IX i XI w tabeli 1).
Zgodnie z jedną cechą znamienną niniejszego wynalazku ujawnia się związki o wzorze 1, które są prolekami substratami dla enzymów CPG, przy czym we wzorze 1 każdy z podstawników r1 i R2 niezależnie oznacza chlor, brom, jod, OSOżMe, gdzie Me oznacza metyl, albo OSO2-fenyl (przy czym fenyl jest ewentualnie podstawiony przez 12,3,4 albo 5 podstawników niezależnie wybranych spośród grup Ct-ą-alkilowych, atomów chlorowca, -CN lub -NO2); każdy z podstawników Rla i R2a niezależnie oznacza atom wodoru, grupę Ct-4-alkilową albo C1-4-chlorowcoalkilową; każdy z podstawników R3 i R4 niezależnie oznacza atom wodom grupę C1-4-alkilową albo C1-4-chlorowcoalkilową; każdy z podstawników R, R5b, R5c i R5d niezależnie oznacza atom wodoru, grupę C1-4-alkilowąewentualnie zawierającąjedno podwójne wiązanie albo jedno potrójne wiązanie, grupe C1-4-alkoksylową, atom chlorowca, grupę cyjanową, -NH2, -CoNR^R8, (przy czym R7i R8 mają znaczenie niżej podane), erupę -NH-(C1-4alkilową), grupę -N-(C1-4-alkilową)2 i grupę C2-5-alkanoilową; albo R^ i R5° razem oznaczają a) grupę C4-alkilenową ewentualnie zawierającą podwójne wiązanie; b) grupę C3-alkilenową; albo c) grupę -CH=CH-CH=CH-, -CH=CH-CH2- albo -CH2-CH=CH-, z których każda jest ewentualnie podstawiona przez 1, 2, 3 albo 4 podstawniki, a każdy z tych podstawników jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej grupę C1-4-alkilową. Ci-4-alkoksylową, chlorowiec, grupę cyjanową, nitrową, grupę C2-5-alkanoilową i CONr7r8 (przy czym R7 i R8 mają znaczenie niżej podane);
X oznacza O, NH lub -CH2-;
Y oznacza O;
Z oznacza grupę -V-W, w której V oznacza grupę -CH2-T-, gdzie T oznacza grupę -CH2-, -O-, -S-, -(SO)- albo -(SO2)- (z tym, że gdy V zawiera siarkę albo tlen jako drugi atom, W ma znaczenie inne niż -COOH) i ta grupa V ewentualnie zawiera ponadto przy węglu jeden lub dwa podstawniki q1 i/lub Q , przy czym każdy a podstawników Q1 i q2 niezależnie oznacza grupę C1-4-alkilową albo chlorowiec, albo gdy Q1 i q2 są związane z sąsiednimi atomami węgla, Q i q2 razem mogą dodatkowo oznaczać rodnik C3-C4-alkilenowy ewentualnie podstawiony przez 1, 2, 3 lub 4 podstawniki niezależnie wybrane spośród grupy obejmującej grupy Ci-4-alkilowe i chlorowiec, a W oznacza
174 617 (1) grupę COOH;
(2) grupę -(C=O)-O-R, w której R° oznacza grupę C1-6-alkilową, C3-6-cykloalkilową albo arylową (jak podano w punkcie 3 poniżej);
(3) grupę -(C=O)-iNR7R\ w której każdy z podstawników R7 i R8 niezależnie oznacza atom wodoru albo grupę C1-6-alkilową, C3-6-cykloalkilową, arylową, heteroarylową związaną z N poprzez węgiel albo grupę C7-9-aralkilową, w której aryl oznacza grupę fenylową; grupa heteroarylowa stanowi 5- lub 6-członowy pierścień zawierający 1-3 heteroatomy wybrane z grupy obejmującej azot i siarkę; sama grupa arylowa, grupa heteroarylowa i reszta arylowa grupy aralkilowej mogą być podstawione przy węglu przez 1-4 podstawniki wybrane z grupy obejmującej grupę -COOH, -OH, -NH2, -CH2-NH2, -(CH2)i-4-COOH, grupę tetrazol-5-ilową i -SO3H, a reszta alkilowa może być ewentualnie podstawiona grupą metylową· (4) grupę -SO2NHR , w której r7 ma znaczenie podane dla R , lecz może dodatkowo oznaczać grupę -CF3, -CH2CF3 albo grupę arylową, jak określono powyżej;
(5) grupę SO3R, w której R 1 oznacza atom wodoru, grupę Ci-6-alkilową- albo C3-6-cykloalkilową; m_in m (6) grupę PO3R κ ιυ (gdzie rodniki R, które mogą być jednakowe lub różne, mają znaczenie wyżej podane);
(7) grupę tetrazol-5-ilową:
(δ) grupę -CONH-SO2RII, w której R^ oznacza:
(a) grupę C3-7-cykloalkilową;
(b) grupę Ci-6-alkilową ewentualnie podstawioną podstawnikami wybranymi z grupy obejmującej grupę arylową, jak określono niżej, grupę Ci-4-alkilową, CF3 albo chlorowiec; i (c) grupę perfluoro-Ci-6-alkilową; gdzie aryl oznacza grupę fenylową albo fenylową zawierającą 1-5 podstawników, przy czym podstawniki są wybrane z grupy obejmującej chlorowiec, grupę -NO2, -CF3-, grupę C1-4-alkilową, C1-4-alkoksylową, -NH2, -NHCOCH3, -CONH2, -OCH2COOH, grupę -NH(C1-4-alkilową), -N(C1-4-alkilową)2, -NHCOO-Cb-4-alkilową, -OH, -COOH, -CN i -COO-C1-4-alkilową; i (9) grupę M-Het, w której M oznacza S, SO lub SO2, a Het oznacza 5- lub 6-członowy heterocykliczny pierścień aromatyczny połączony z M poprzez atom węgla pierścienia aromatycznego, przy czym ten pierścień aromatyczny zawiera 12,3 lub 4 heteroatomy wybrane z grupy obejmującej O, N i S, z tym, że ten pierścień aromatyczny jest ewentualnie podstawiony przy atomach węgla pierścienia przez 1, 2, 3 lub 4 podstawniki wybrane z grupy obejmującej -OH, -SH, -CN, -CF3, NH2 i chlorowiec;
oraz sole tego związku o wzorze 1.
Związki o wzorze 1 posiadają co najmniej jeden asymetryczny atom węgla, stanowiący atom węgla związany z podstawnikiem -COOH we wzorze 1. Ponadto w zależności od znaczeń r1, R2, R3, r4, Q1 i Q2 związki o wzorze 1 mogą posiadać dodatkowe asymetryczne atomy węgla. Rozumie się, że wynalazek niniejszy obejmuje wszystkie takie postacie związku o wzorze 1, włączając postać racemiczną jak również poszczególne izomery optyczne, które wykazują użyteczne właściwości fizjologiczne kompozycji według wynalazku, przy czym jest wiadome fachowcom, w jaki sposób izomery takie można rozdzielać i jak określać ich właściwości fizjologiczne. Związki według wynalazku korzystnie wykazują konfigurację L przy atomie węgla zawierającym podstawnik -COOH we wzorze 1.
Wynalazek niniejszy obejmuje sole związków-o wzorze 1. Należy jednak podkreślić, że do użytku farmaceutycznego sole powinny być farmaceutycznie dopuszczalne, lecz inne sole mogą znaleźć zastosowanie na przykład do wytwarzania związków o wzorze 1 i ich farmaceutycznie dopuszczalnych soli. Można też wytwarzać polimorficzne postacie związków według wynalazku i postacie te są także objęte wynalazkiem.
Jeżeli dowolny opisany tu podstawnik oznacza lub zawiera grupę alkilową, to grupa taka może być prosta lub rozgałęziona. Jeżeli dowolny opisany tu podstawnik oznacza lub zawiera grupę C1 -6-alkilową, to grupa taka korzystnie zawiera 1-4 atomy węgla, na przykład grupa metylowa, etylowa, n-propylowa lub izopropylowa, korzystnie grupa metylowa i etylowa, lecz zwłaszcza metylowa. Jeżeli dowolny opisany tu podstawnik oznacza lub zawiera grupę C1-4-al8
174 617 kilową, to grupa taka może na przykład oznaczać grupę metylową, etylową, n-propylową lub izopropylową, korzystnie grupę metylową i etylową, lecz zwłaszcza grupę metylową.
Korzystain R r i R6 oznaczają J, Br, Cl, grupę OSO2Me i grupę OSO2-fenylową, przy czym grupa fenylowa jest podstawiona przez 1 lub 2 (zwłaszcza 1) podstawniki (jak tu zdefiniowano) w pozycji 2 i/lub 4. Szczególnie korzystnymi znaczeniami dla R 1 i r2 są J, Br, Cl i -OSO2Me. Korzystnym znaczeniem dla Ru i R2a jest grupa -CH3 albo atom wodoru, zwłaszcza atom wodoru.
Korzystnie R3 i R4 oznaczają atomy wodu, grupy metylowe, i CF3, lecz zwłaszcza atomy wodoru.
Korzystnie R5a_d oznaczają atomy wodoru, fluoru, chloru, grupy metylowe, -CONH2 i CN. Gdy występuje podstawienie przy pierścieniu fenylowym, tak że co najmniej jeden z podstawników R, R, R^c i R^ ma znązznme inne niż atom wodoru, to korzystnie tylko jeden lub dwa spośród podstawników Rla, R5 , r6c i R^ ma znaczenie inne niż atom wodoru. W takich okolicznościach jest ponadto korzystne, gdy R5 i R5c oznaczają atomy wodoru i gdy R5a i/lub R mają znaczenie inne niż wodór. Szczególnie korzystnie jednak r6h'5 oznaczają atomy wodoru.
Korzystnie X oznacza O lub N, zwłaszcza O. W innym rozwiązaniu według wynalazku szczególnie korzystnie X oznacza N.
Korzystnie V oznacza grupę -CH2-CH2-. W innym rozwiązaniu według wynalazku V korzystnie oznacza grupę -CH2-S-, gdy W oznacza grupę tetranol-5-ilową.
Gdy W oznacza grupę według definicji 3, grupa arylowa oznacza korzystnie podstawioną grupę fenylową, a grupa heteroarylowa korzystnie oznacza 5- lub 6-członowy pierścień zawierający 1 lub 2 heteroatomy, przy czym heteroatomami tymi korzystnie jest azot, taki jak pierścień pirydylowy lub pirymidynylowy. Korzystnymi podstawnikami samej grupy arylowej, grupy heteroarylowej albo grupy arylowej reszty aralkilowej są grupa -COOH, -CH2-COOH albo grupa tetrazol-5-ilowa.
Gdy W oznacza grupę według definicji 8(b), w której W oznacza grupę C1-6-alkilową ewentualnie podstawioną przez grupę arylową, ewentualnie podstawioną grupą arylową jest korzystnie grupa fenylowa podstawiona przez grupę -CONH2, -OCH2-COOH i/lub -COOH, lecz oznacza zwłaszcza niepodstawioną grupę fenylową.
Gdy W oznacza grupę według definicji 9, Het korzystnie oznacza 5- lub 6-członowy heterocykliczny pierścień aromatyczny zawierający 1, 2, 3 lub 4 atomy azotu. Korzystnie azot jest jedynym heteroatomem obecnym w pierścieniu. Korzystnie grupami takimi są grupa pirydylowa, pirolilowa, nylowai 1,2,4-trianynylowa.
Korzystnymi znaczeniami dla W są definicje 12, 3, 5, 6,7 i 9, a zwłaszcza definicje 1, 2, 3, 7 i 9 podane wyżej.
Szczególnymi znaczeniami dla W sąigrupa -COOH, -CONH2, -CONHR8 (gdzie r8 ma znaczenie wyżej podane, zwłaszcza zaś Ri oznacza grupę fenylową), grupa tetrazol-5-ilowa, grupa -CONH-SO2R11 (gdzie r1 1 oznacza definicje (b) i (c), jak wyżej podano) i grupa -M-Het (w której M oznacza S, a Het oznacza 5-członowy heterocykliczny pierścień aromatyczny z 3 lub 4 heteroatomami ewentualnie podstawiony przy węglu, gdy pierścień heterocykliczny ma 3 heteroatomy, przez atom chlorowca lub grupę cyjanową).
Gdy W oznacza grupę -CONH-SO2R, w której R i1 oznacza grupę perfluoro-Ci-6-alkilową, grupa perfluoroalkilowa ma korzystnie 1-4 atomów węgla, zwłaszcza 1 albo 2 atomy węgla.
Bardziej szczególnymi znaczeniami dla W są grupa -COOH, grupa tetrazol-5-ilowa albo grupa -CONH-(arylowa), (w której grupa arylowajest określona w definicji 3 powyżej). Zgodnie z tym grupa arylowa stanowi korzystnie podstawioną grupę fenylową, przy czym korzystnymi podstawnikami są grupa -COOH, -CH2-COOH albo grupa tetranol-5-ilowa.
Korzystne specyficzne związki według wynalazku pod kątem ich użyteczności w ADEPT obejmują:
kwas (S)-2-(4-[bis-(2-chloroetylo)-amino]-fenoksykarbonylo-amino)-4-(1H-1,2,3,4-tetrazol-5-ilo)-masłowy i jego sole;
174 617 kwąsN-(4-[bis-(2-c'hloroetylo)-amiao]-3-fluorofeaylokaobamoilo)-L-glutamiaowy i jego sole;
kwas N-(4-[bis-(2-chlzooetylo)-amiuo]-fenylokarbąmoilo)-L-glutaminowy i jego sole; leez szezególnie korzystnym związkiem według wynalazku jest kwas N-(4-[bis-(2-ehloroetylo)-amiao]-fenoksykarbonylo)-L-glutamiaowy i jego sole. Innym korzystnym związkiem, który wykazał dobrą aktywność w testaeh, jest kwas
N-(4-[bis-(2-jodontylo)-amiuo]-fenoksykarbonylo)-L-glutaminowy i jego sole.
Szezegółowe podgrupy związków według wynalazku uzyskuje się biorąe pod uwagę dowolny spośród wyżej podanyeh szezegółowyeh lub ogólnyeh definieji dla Ri-R, R5a- , X, Y, W ,Qi lub p-pojedynezo lub w kombinaeji z dowolną inną szezegółową lub ogólną definieją dla R -R4, R5© X, Y, W, Qi lub q2.
Ponadto leki otrzymywane przez rozszezepianie za pomoeą CPG testowanyeh związków według wynalazku dla skuteeznego proeesu ADEPT są mniej trwałe w warunkaeh fizjologieznyeh niż znane produkty leeznieze z reakeji katalizowanyeh przez CPG2. Ta zmniejszona trwałość powoduje mniejszą toksyezność wobee komórek zdrowyeh, nawet gdy leki mają trwałość zbliżoną do znanyeh produktów z reakeji katalizowanyeh przez CPG dla ADEPT, i gdy pewna ilość aktywnego leku wytwarzanego w obszarze nowotworu przeniknie do ogólnego obiegu. Tak więe przeprowadzone testy wykazują, że nawet po dożylnym podaniu leku (leku aktywnego, nie pro-drug) po upływie i5 minut lek nie był już wykrywalny w osoczu.
Związki według wynalazku tworzą sole z różnymi nieorganieznymi i organieznymi kwasami i zasadami i sole takie są objęte zakresem wynalazku. Sole takie obejmują sole amonowe, sole z metalami alkalieznymi, takie jak sole sodowe i potasowe, sole metali ziem alkalieznyeh, takie jak sole wapnia i magnezu, sole z zasadami organieznymi, np. sole dicykloheksyloamiay, N-metylo-D-glukaminy, sole z aminokwasami, takimi jak arginina, lizyna itp. Można również otrzymywać sole z organieznymi i nieorganieznymi kwasami, np. HCl, HBr, H2SO4, H3PO4, kwas metanosulfonowy, tolueaosulfoaowy i kamforosulfonowy. Korzystnie jako kwasy stosuje się moene kwasy o wartośei pKa mniejszej lub równej 2, a zwłaszeza o wartośei pKa mniejszej lub równej i. Korzystne są sole fizjologiezne dopuszezalne, ehoć inne sole też mogą być użyteezne, np. do wyodrębniania lub oezyszezania produktu.
Sole można wytwarzać w sposób konwenejonalny, na przykład drogą reakeji produktu w postaei wolnego kwasu lub wolnej zasady z jednym lub więeej równoważnikami odpowiedniej zasady lub kwasu w rozpuszezalniku albo w środowisku, w którym sól jest nierozpuszezalna, albo w rozpuszezalniku takim jak woda, który następnie usuwa się w próżni albo drogą suszenia przez wymrażanie albo drogą wymiany kationów istniejąeej soli na inny kation na odpowiedniej żywiey jonowymiennej.
Zgodnie z dalszą eeehą wynalazku ujawnia się sposób wytwarzania związków o wzorze i i ieh soli, który to sposób polega na usuwaniu grup oehronnyeh od związku o wzorze ia, w którym R1 , R2 , R , R2a, R3 , R , R , R5 , R ,R ,X, Y, Q i Q2 mają znaezenie wyżej podane, a Z * ma znaezenie podane wyżej dla Z z tym, że gdy W oznaeza grupę karboksylową, to występuje ona w postaei ehronionej (oznaezona Pr2), a Pr również oznaeza grupę karboksylową w postaei ehronionej (przy ezym może mieć takie samo lub różne znaezenie jak Pr) i jeśli to pożądane tak otrzymany związek o wzorze i przeprowadza się w sól.
Pr r i Pr mogą na przykład oznaezać grupy beagyloksykarbonylowe, grupy ΙΠ-rz.butyloksykąrboaylowe, grupy estru 2-(trimetylosililo)-etylopego, estru dimetyto-IΠ-rz.butylosililowego, estru difenylometylowego, estru tetrąhydropioauowego, estru tetrahydrzfuraaowego, estru metoksyntoksymntylowego albo estru benzyloksymetylowego albo inne ogólnie znane grupy ehroniąee grupę karboksylową, na przykład grupy oehronne tworząee ester, które usuwa się drogą hydrogeuolizy albo katalizy kwasowej (T.W. Greene i P.G.M. Wuts, Protnctive Groups in Organie Synthesis, Z^wydanie, Wiley-Iuterseinace, 090).
Gdy Pr 1 i/lub Pr oznaezają grupę beazyloksykąrbouylową, grupy oehronne usuwa się korzystnie drogą uwodorniania. Uwodooniaain takie prowadzi się w dowolny odpowiedni sposób, na przykład w obeenośei platyny lub niklu Raneya, leez korzystnie prowadzi się przy użyeiu palladu w obeenośei węgla. Uwodornianie prowadzi się korzystnie w obeenośei obojętnego rozpuszezalnika, korzystnie nie protonowego rozpuszczalnika, zwłaszeza oetanu etylu,
174 617 tetrahydrofuranu lub polarnego rozpuszczalnika aprotycznego, takiego jak dimetyloformamid, korzystnie w temperaturze 0-100°C, zwłaszcza w temperaturze 15-50°C, a w szczególności w temperaturze pokojowej, i korzystnie w ciągu 1-24 godzin.
Gdy Pr i/lub Pr2 oznaczają grupę Ill-rz.butoksykarbonylową, grupy ochronne usuwa się korzystnie w obecności kwasu, korzystnie mocnego kwasu, takiego jak kwas triiluorooctowy, HCl, HBr, HJ albo kwas mrówkowy. Jeżeli pożądanejest stosowanie rozpuszczalnika, korzystnie stosuje się rozpuszczalniki obojętne nie protonowe, takie jak CH2CI2 albo eter dietylowy. Reakcję prowadzi się korzystnie w temperaturze 0-100°C, zwłaszcza 0-30°C, a w szczególności w temperaturze pokojowej.
Związki o wzorze la (jak wyżej określono) i ich sole są nowe.
Sposób wytwarzania związków o wzorze 1a, w którym X oznacza O i Y oznacza O oraz ich soli, polega na tym, że związek o wzorze 2, w którym R1, R2^^, R2a, R3, R4, R5a, R5b, r5c i R55 maaą znaczeme wyżce podane, X oznacza O, Y oznacza O, a L oznaaza odszczepiaany aaom lub grupę, poddaje się reakcji ze związkiem o wzorze 3, w którym Pr1 i Z1 mają znaczenie wyżej podane, otrzymując związek o wzorze 1 a i jeśli to pożądane, związek o wzorze 1 a przeprowadza się w sól. Korzystnie L oznacza Cl, Br, J, grupę 4-nitrofenoksylową lub pentafluorofenoksylową. Korzystnie proces prowadzi się w obecności rozpuszczalnika w temperaturze od -10°C do 100°C, korzystnie 20-50°C.
Korzystne warunki reakcji obejmują prowadzenie reakcji w obecności organicznego rozpuszczalnika, zwłaszcza chloroformu, octanu etylu, toluenu, dimetyloformamidu i CH2CI2, korzystnie w temperaturze 5-50°C, zwłaszcza w ciągu 1 -24 godzin. Związki o wzorze 2 stanowią dalszą cechę niniejszego wynalazku, przy czym związki te można na przykład wytwarzać drogą reakcji odpowiedniego fenolu zawierającego anilinową grupę iperytową albo z chloromróweranem arylowym, na przykład ehloromrówczanem nitrofenylowym, zwłaszcza chloromróweranem 4-nitrofenylowym, albo z fosgenem, przy czym otrzymuje się związek o wzorze 2.
Korzystne warunki reakcji obejmują prowadzenie procesu w obecności rozpuszczalnika organicznego, zwłaszcza octanu etylu lub chloroformu, korzystnie w temperaturze 15-50°C, zwłaszcza w temperaturze pokojowej, korzystnie w ciągu 1-10 godzin.
Związki o wzorze 3, w których W oznacza grupę (3), jak wyżej określono, można wytwarzać ze związków o wzorze 3, w których W oznacza grupę (2), jak wyżej określono, stosując warunki standardowe. Korzystnie warunki standardowe obejmują reakcję z azotowymi nukleofilami, zwłaszcza takimi jak amoniak albo pierwszorzędowe lub drugorzędowe aminy, korzystnie w temperaturze 25-50°C, korzystnie w ciągu około 24 godzin.
Związki o wzorze 3, w których W oznacza grupę tetrazol-5-ilową, można wytwarzać z odpowiedniego nitrylu za pomocą znanych metod, na przykład w sposób opisany przez Finnegana, W.G. i innych, JACS, 80, 1978, 3909, po czym uwalnia się z ochrony grupę aminową (Pr3), przy czym otrzymuje się związki o wzorze 3, w którym W oznacza grupę tetrazol-5-ilową.
Związki o wzorze 3, w którym W oznacza grupę (9), jak wyżej określono, można wytwarzać drogą redukcji związków o wzorze 15, jak tu określono, do odpowiedniego alkoholu pierwszorzędowego z zastosowaniem standardowych warunków, zwłaszcza stosując boroetan, albo reakcję z mieszanym bezwodnikiem z następną redukcją za pomocą borowodorku sodu. Odpowiedni alkohol pierwszorzędowy przeprowadza się znanymi metodami, na przykład z zastosowaniem chlorku metanosulfonylu i trimetyloaminy w temperaturze 0°C w obecności CH2CI2 w grupę odszczepialną, taką jak Br, J albo mesylan; po czym tę grupę odszczepialną zastępuje się grupą o wzorze 16, w którym Het ma znaczenie podane wyżej dla W = (9), po czym w wyniku traktowania w warunkach utleniających otrzymuje się związki o wzorze 17, w którym Z oznacza Z, jak wyżej określono, z tym, że W oznacza -S-Het, -(S=O)-Hat albo -S02-Het, a Pr1 i Pr oznaczają chronione grupy karboksylowe i grupy -NH2, jak wyżej określono. Odpowiednie warunki utleniające uzyskuje się drogą traktowania za pomocą środka utleniającego, zwłaszcza kwasu 3-chloronadbenzoesowego. Usuwanie ochrony grup -NH2 w związkach o worze 17 w standardowych warunkach, jak wyżej określono, prowadzi do utworzenia związku o wzorze 3, w którym W oznacza grupę (9), jak wyżej określono.
Zgodnie z dalszą cechą niniejszego wynalazku ujawnia się sposób wytwarzania związków o wzorze 1a.i w któiym X oznacza N, a Y oznacza O, oraz ich solii który to sposób polega na
174 617 reakcji związku o wzorze 4, w którym r1, r2, r1, R2a, r3, r4, R-ća-d mają znaczenie wyżej podane, albo jego soli ze związkiem o wzorze 3, jak wyżej podanio, otrzymując związek o wzorze la i jeśli to pożądane, związek o wzorze la przeprowadza się w sól. Proces można prowadzić na przykład w obecności organicznego rozpuszczalnika, korzystnie polarnego aprotycznego, zwłaszcza CH2CI2 lub octanu etylu, korzystnie w temperaturze pokojowej, zwłaszcza w ciągu około 1-5 godzin.
Zgodnie z dalszą cechą niniejszego wynalazku ujawnia się sposób wytwarzania związków o wzorze 4 oraz ich soli, który to sposób polega na reakcji związku o wzorze 5, w którym r1 r2, R, R2a, r3, r4, R7a-d mają znaczenie wyżej podane, ze związkiem o wzorze L-(C=O)-L2 w którym l1 i l2 oznaczają grupy odszczepialne, otrzymując związek o wzorze 4. l1 i l2 oznaczają przykładowo Cl, CCI3, grupę imidazolilową i aryloksylową, zwłaszcza fenoksylową. Korzystnie proces prowadzi się w obecności rozpuszczalnika organicznego, korzystnie polarnego aprotycznego, zwłaszcza octanu etylu, w temperaturze 5-25 C w ciągu około 15 minut.
Zgodnie z dalszą cechą niniejszego wynalazku ujawnia się sposób wytwarzania związków o wzorze 1a, jak wyżej określono, w których X oznacza -CH2-, a Y oznacza O, oraz ich soli, który to sposób polega na reakcji związku o wzorze 2albo jego soli, jak wyżej określono, z tym, że X oznacza -CH2-, Y oznacza O, a L korzystnie oznacza grupę pentafluorofenoksylową, Cl, grupę -0-(CO)-C16-alkilową, korzystnie rozgałęzioną alkilową, zwłaszcza C1-4-alkilową, i produktu reakcji odpowiedniego kwasu fenylooctowego zawierającego anilinową grupę iperytową z karbodiimidem, zwłaszcza z dicykloheksylokarbodiimidem, ze związkiem o wzorze 3, jak wyżej określono, z zastosowaniem standardowych warunków reakcji, na przykład drogą prowadzenia reakcji w obecności polarnych rozpuszczalników aprotycznych, takich jak dimetyloformamid, octan etylu lub tetrahydrofuran, w ciągu 1-24 godzin w temperaturze 20-50°C, przy czym otrzymuje się związek o wzorze 1a i jeśli to pożądane, przeprowadza się związek o wzorze 1a w sól. Związki o wzorze 2 można wytwarzać z zastosowaniem znanych metod z odpowiednich kwasów fenylooctowych zawierających anilinową grupę iperytową.
Zgodnie z dalszym aspektem niniejszego wynalazku ujawnia się sposób wytwarzania związku o wzorze la, jak wyżej określono, w którym W oznacza grupę (8), czyli -CONHSO2R1 , jak wyżej podano, albo jego soli, który to sposób polega na tym, że związek o wzorze 3, jak wyżej podano, z tym, że W oznacza tylko grupę (8), poddaje się reakcji ze związkiem o wzorze 2, jak wyżej podano, z zastosowaniem znanych warunków reakcji, przy czym otrzymuje się związek o wzorze 1a, w którym W oznacza grupę (8), i jeśli to pożądane, związek o wzorze 1a przeprowadza się w sól. Korzystnie proces prowadzi się w obecności organicznego rozpuszczalnika, zwłaszcza polarnego rozpuszczalnika aprotycznego, zwłaszcza octanu etylu lub dichlorometanu, korzystnie w temperaturze 5-50°C, zwłaszcza w temperaturze pokojowej, korzystnie w ciągu 1-5 godzin.
Związki o wzorze 3 tworzą dalszy aspekt niniejszego wynalazku i związki takie można wytwarzać przez usuwanie ochrony grupy aminowej związku o wzorze 11, w którym Pr1 oznacza grupę karboksylową w postaci chronionej, jak wyżej podano, Pr' oznacza grupę -NH2 w postaci chronionej, zwłaszcza jako pochodna benzyloksykarbonylowa albo pochodna ftalimidowa, a z1 ma znaczenie podane dla Z, jak wyżej podano, z tym, że W oznacza grupę (8) w znanych warunkach reakcji, otrzymując związek o wzorze 3, w którym W oznacza grupę (8) i jeśli to pożądane, związek o wzorze 3 przeprowadza się w sól. Proces prowadzi się korzystnie drogą uwodorniania w obecności palladu na węglu w rozpuszczalniku organicznym, korzystnie polarnym aprotycznym, zwłaszcza w octanie etylu lub tetrahydrofuranie, korzystnie w temperaturze pokojowej, zwłaszcza w ciągu 1-24 godzin. Dalsze korzystne warunki reakcji obejmują prowadzenie procesu usuwania ochrony w obecności HBr w kwasie octowym, korzystnie w temperaturze pokojowej, zwłaszcza w ciągu 1-24 godzin.
Związki o wzorze 11 można wytwarzać drogą reakcji związku o wzorze 15, w którym Pr1 1 Pr3 mają znaczenie wyżej podane, a Z 'pa znaczenie podane wyżej dla Z z tym, że W oznacza tylko COOH, ze związkiem o wzorze RHSO2NH2, w którym R ma znaczenie podane dla W w punkcie (8), otrzymując związek o wzorze 11 w standardowych warunkach reakcji. Standardowe warunki reakcji obejmują prowadzenie procesu w obojętnym rozpuszczalniku, zwłasz12
174 617 cza w dichlorometanie, w obecności karbodiimidu, zwłaszcza dicykloheksylokarbodiimidu, i zasady, zwłaszcza 4-(N,N-dimetyloamino)-piperydyny.
Zgodnie z dalszym aspektem niniejszego wynalazku ujawnia się sposób wytwarzania związków o wzorze 1, w którym W oznacza następujące grupy, jak wvżej określono: (4) czyli grupa -SO2NHR9, (5) czyli grupa -SO3R 1° i (6), czyli grupa -PO3r1°R, który to sposób polega na tym, że związek o wzorze 18, w którym Z 11 ma znaczenie podane wyżej dla Z z tym, że W ozsocz- następujące grupy, jak wyżei określono: (4) czyli grupa -SO2NHR, (5 ) zzyli rma a -SO3R 1° i (6), czyli grupa -PO3R10R, poddaje się reakcji ze związkiem o wzorze 2, jak wyżej podano w warunkach standardowych, albo ze związkiem o wzorze 5, jak wyżej określono, w warunkach standardowych, przy czym otrzymuje się związek o wzorze 1, w którym W oznacza grupy (4), (5) i (6), i jeśli to pożądane, związek o wzorze 1 przeprowadza się w sól. Warunki standardowe obejmują prowadzenie procesu przy użyciu zasady, zwłaszcza trietyloaminy, w obecności rozpuszczalnika organicznego, korzystnie aprotycznego polarnego, takiego jak dichlorometan, korzystnie w temperaturze pokojowej. Związki o wzorze 18 są znane (dostępne z Sigma Chemical Co.) albo można je wytwarzać ze znanych związków konwencjonalnymi metodami.
Zgodnie z dalszą cechą wynalazku ujawnia się sposób wytworzosiα związków o wzorze 1a, jak wyżej określono, w których X oznacza N albo O, Y oznacza O. R 1 i R2 oznaczają Cl, Br, J albo grupę OSO2Me, zwłaszcza Cl, Ru oznacza atom wodoru, R22 oznacza atom wodoru, R3 oznacza atom wodoru i r4 oznacza atom wodoru, oraz ich soli, który to sposób polega na tym, że związek o wzorze 19, w którym R53 , PU i Z1 mają znaczenie wyżej podane, a X oznacza O albo NH, poddaje się reakcji albo z fosforowym środkiem chlorowcującym, zwłaszcza z pięciochlorkiem fosforu, albo z chlorkiem tionylu w obecności rozpuszczalnika organicznego, korzystnie nie-polamego apatycznego, zwłaszcza CH2CI2, przy czym mieszaninę korzystnie ogrzewa się pod chłodnicą zwrotną w ciągu 1-2 godzin, zwłaszcza 90 minut; albo z chlorkiem metylosulfonylu w obecności rozpuszczalnika organicznego, korzystnie polarnego oprotyczsego, zwłaszcza pirydyny, przy czym otrzymuje się związek o wzorze 1a. w którym X oznacza O lub NH, Y oznacza O, R1iR2oznaczają Br, J, grupę 0S02Me1albo Cl, r1-oznacza atom wodoru, r2- oznacza atom wodoru, R3 oznacza atom wodoru i R4 oznacza atom wodoru, i jeśli to pożądane związki o wzorze la przeprowadza się w sole. W przypadku stosowania chlorku metylosulfonylu, grupy hydroksylowe w związku o wzorze 19 można przeprowadzać albo w Cl i/albo w grupy OSOzMe w zależności od temperatury stosowanej w reakcji. Związki dichlorowe (to znaczy r1=r2=C1) można korzystnie wytwarzać prowadząc reakcję w temperaturze 70°C w ciągu 15 minut; a odpowiednizwiązek, w którym R=C1 i R=OSO2Me, można korzystnie wytwarzać prowadząc reakcję w temperaturze 50°C w ciągu 10 minut.
Gdy r1 r2 oznaczają Br i r1 i r2 oznaczają J, bezwodnik metanosulfosylowz, korzystnie zastępuje się chlorkiem metanosulfonylu, ponieważ usuwa to ewentualne problemy z równoległym chlorowcem w reakcji. Związek o wzorze 19 w ilości 0,002M rozpuszcza się w 30 ml CHCI3. Dodaje się 1,12 ml trietyloaminy i 0,008M bezwodnika metylosulfonylowego w temperaturze pokojowej, mieszaninę miesza się w ciągu 2 godzin, po czym przemywa wodą. Tak otrzymany produkt suszy się nad MgSOą, sączy i odparowuje, uzyskując olej. Olej rozpuszcza się w suchym DMF i dodaje jodek litu (albo bromek; 0,005M), miesza w temperaturze 80°C w ciągu 2 godzin, chłodzi, wprowadza do wody i ekstrahuje eterem. Tak otrzymany produkt suszy się nad MgS04, sączy, odparowuje do sucha i oczyszcza za pomocą szybkiej chromatografii kolumnowej.
Związki o wzorze 19 można wytwarzać drogą reakcji związku o wzorze 20, w którym R5o_ ma znaczenie wyżej podane, a Rx oznacza grupę -N=C=O albo -O-CH-L, w której L oznacza grupę odszczepialną, jak wyżej podano, ze związkiem o wzorze 3, jak wyżej podano, otrzymując związek o wzorze 21, w którym R^ , Pr 1 i Z 1 mają znaczenie wyżej podane, a X oznacza O albo Nh. Tak otrzymany związek uwodornia się, korzystnie w obecności palladu na węglu, otrzymując związek o wzorze 21, lecz z grupą -NH2 zamiast -NO2. Tak otrzymany związek poddaje się reakcji z tlenkiem etylenu w kwaśnych warunkach wodnych, korzystnie w kwasie octowym/wodzie, 1:1, korzystnie w ciągu 1-2 dni, zwłaszcza w temperaturze pokojowej, przy czym otrzymuje się związek o wzorze 19. Przykład takiego procesu przedstawia schemat 5.
174 617
Sposób wytwarzania związków o wzorze 1, w którym W oznacza grupę tetrazol-5-ilową, polega na reakcji związku o wzorze 18, w którym Z 111 ma znaczenie podane wyżej dla Z z tym, że W oznacza grupę tetrazol-5-ilową, ze związkami o wzorze 2, jak wyżej określono, w warunkach standardowych, przy czym otrzymuje się związek o wzorze 1, w którym W oznacza grupę tetrazol-5-ilową i jeśli to pożądane, związek o wzorze 1 przeprowadza się w sól. Warunki standardowe obejmują reakcję w polarnym rozpuszczalniku aprotycznym, zwłaszcza DMF, w obecności zasady, korzystnie dimetyloaminopirydyny, zwłaszcza trietyloaminy, w ciągu co najmniej 2 godzin, korzystnie 20 godzin, w temperaturze 20-50°C, zwłaszcza 25°C.
Działanie cytotoksyczne in vitro substancji pro-drug i leków.
Siłę działania cytotoksycznego in vitro substancji pro-drug, pro-drug plus enzymów oraz leków mierzy się za pomocą testu cytotoksyczności podobnego do opisanego przez Skehan i innych (J. Natl. Cancer Inst. 82, 1107-1112, 1990). Komórki LoVo (ECACC nr: 87060101) rozcieńcza się w pożywkach DMEM (zawierających 10% FCS, 1% glutaminy i 0,2% gentamycyny) i umieszcza na płytkach do mikromiareczkowania o 96 zagłębieniach o gęstości 2.500 komórek na zagłębienie i poddaje inkubacji przez noc w temperaturze 37°C w 5% CO2. Do tych komórek dodaje się różne stężenia pro-drug, odpowiednich leków jako substancji kontrolnych albo pro-drug plus enzym (1U/ jednostka) aktywności CPG2/ zagłębienie - jedna jednostka enzymu stanowi ilość potrzebną do hydrolizy 1 gmola metotreksatu/minutę/ml w temperaturze 37°C) i poddaje inkubacji w ciągu 1 godziny lub 24 godzin, po czym komórki przemywa się, dodaje świeżą pożywkę i komórki poddaje inkubacji w temperaturze 37°C w 5% CO2. Po upływie 3 dni po dodaniu związku do zagłębień dodaje się TCA (stężenie końcowe 16%) i ocenia się ilość protein komórkowych związanych z płytkami przez dodanie barwnika SRB (Skehan i inni). Mierzy się gęstość optyczną przy 540 nm (OD 540) i wyraża w procentach wobec OD 540 w zagłębieniach kontrolnych, które nie otrzymały żadnego związku. Siłę działania wyraża się jako stężenie potrzebne do zahamowania wzrostu komórek o 50% (IC50). Sam pro-drug powinien na ogół wykazywać niższą aktywność w tym teście w porównaniu z pro-drug w obecności CPG2 (enzym CPG2 jest niezbędny dla aktywowania pro-drug do leku). W teście tym jako próbę kontrolną stosuje się bezpośrednie dodawanie leku zsyntetyzowanego chemicznie (bez aktywacji CPD2).
Stosując wyżej opisaną metodologię ocenia się reprezentatywne testowane związki według wynalazku i stwierdza się, że wykazują aktywność co najmniej 10-krotnie większą w obecności CPG2 w porównaniu z aktywnością przy nieobecności CPG2 po upływie 1 godziny; w ten sposób wykazuje się i potwierdza użyteczność związków według wynalazku jako substancji skutecznych.
Kompozycje farmaceutyczne zawierają jako składnik proleku, co najmniej jeden związek o wzorze 1 albo fizjologicznie dopuszczalną sól tego związku w połączeniu z farmaceutycznie dopuszczalnym nośnikiem lub rozcieńczalnikiem. Kompozycja, korzystnie zawiera skuteczną ilość pro do stosowania wraz ze zlokalizowanym już w nowotworze produktem sprzężenia przeciwciała i selektywnego wobec nowotworu CPG (korzystnie CPG2).
Sterylne kompozycje farmaceutyczne do iniekcji zawierają jako składnik proleku co najmniej jeden związek o wzorze 1 albo fizjologicznie dopuszczalną sól tego związku w połączeniu z farmaceutycznie dopuszczalnym nośnikiem lub rozcieńczalnikiem. Kompozycja korzystnie zawiera skuteczną ilość proleku. Typowe kompozycje farmaceutyczne zawierające związek według wynalazku opisano poniżej.
A. Suche napełniane kapsułki zawierające 100 mg pro na kapsułkę
Składnik Ilość na kapsułkę (mg)
Związek 100
Laktoza 149
Stearynian magnezu , 1
Kapsułka (wymiar nr 1) 250
174 617
Związek rozdrabnia się na proszek nr 60, a laktozę i stearynian magnezu można następnie przepuszczać przez filtr tkaninowy na proszek. Połączone składniki można następnie mieszać w ciągu około 10 minut i napełniać suche kapsułki żelatynowe nr 1.
B. Tabletki
Typowe tabletki zawierają związek (100 mg), przeżelatynizowaną skrobię USP (82 mg), mikrokrystaliczną celulozę (82 mg) i stearynian magnezu (1 mg).
C. Czopki
Typowe czopki do podawania doodbytniczego mogą zawierać związek (50 mg), sól disodowo-wapniową kwasu edetatowego (wersenian) (0,25-0,5 mg) i glikol polietylenowy (775-1600 mg). Inne preparaty czopkowe można otrzymywać przez zastąpienie na przykład butylowanym hydroksytoluenem (0,04-0,08 mg) wersenianu i uwodornionym olejem roślinnym (675-1400 mg), takim jak Suppocire L, Wecobee FS, Wecobee H, Witepsols, i tym podobne, glikolu polietylenowego.
D. Preparaty do iniekcji
Typowy preparat do iniekcji zawiera związek (500 mg), alkohol benzylowy (0,05 ml) i 0,15 M wodorowęglan sodu do iniekcji (5,0 ml).
Przy użyciu związków według wynalazku wytwarza się układ dwuskładnikowy, przy czym każdy składnik stosuje się w połączeniu w drugim, który zawiera:
i) pierwszy składnik stanowiący przeciwciało lubjego fragment zdolne do wiązania danego antygenu, przy czym przeciwciało lub jego fragmentjest sprzężone z enzymem CPG (korzystnie z karboksypeptydazą G2) zdolnym do przeprowadzania związku o wzorze 1 lub jego fizjologicznie dopuszczalnej soli w cytotoksyczny lek: i ii) drugi składnik stanowiący związek o wzorze 1 lub jego fizjologicznie dopuszczalną sól zdolne do konwersji pod wpływem enzymu CPG (korzystnie z karboksypeptydazy G2) do cytotoksycznego leku.
Przeciwciało lub jego fragment jest korzystnie zdolne do wiązania się z antygenem związanym z nowotworem.
Korzystnym przeciwciałem zdolnym do wiązania z antygenem związanym z nowotworem jest monoklonalne przeciwciało A5B7 myszy. Przeciwciało A5B7 wiąże się w ludzkim antygenem rakoembrionalnym (CEA) i korzystnie nadaje się do stosowania w przypadku raka okrężnicy i odbytnicy. A5B7 jest dostępny z DAKO Ltd., 16 Manor Courtyard, Hughenden Avenue High Wycombe, Bucks HP 13 5RE. Anglia, W. Brytania. Fragmenty przeciwciał można wytwarzać z całych przeciwciał IgG w sposób konwencjonalny, na przykład fragmenty F(ab’)2 jak opisano przez M. Mariani i innych (1991), Molecular Immunology 28, 69-77. Na ogół produkt sprzężenia przeciwciało (lub fragment przeciwciała) - enzym powinien być co najmniej dwuwartościowy, to znaczy zdolny do wiązania co najmniej 2 antygenów związanych z nowotworem (które mogą być takie same lub różne). Cząsteczki przeciwciał można humanizować za pomocą znanych metod, takich jak naprzykład przeszczepianie CDR, jak opisano w europejskim opisie patentowym EP 239400 albo drogą przeszczepiania całych różnych rejonów do stałych rejonów ludzkich, jak ujawniono w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4816567. Humanizowane przeciwciała można stosować do zmniejszania immunogenności przeciwciała (lub fragmentu przeciwciała. Humanizowana wersja przeciwciała A5B7 jest opisana w PCT W092/01059.
Hybrydoma wytwarzająca monoklonalne przeciwciała A5B7 jest zdeponowana w kolekcj i European Collection of Animal Cell Cultures, Division of Biologics, PHLS Centre for Applied Microbiology and Research, Porton Down, Salisbury, Wiltshire SP4 OJG, W. Brytania. Datą depozytu jest 14 lipca 1993 pod nr 93071411. Przeciwciało A5B7 można otrzymywać ze zdeponowanej hybrydomy za pomocą znanych technik standardowych, takich jak opisane w C. Fenge, E. Fraune i K. Schuegerl, Production of Biologicals from Animal Cells in Culture (wydawnictwo RE Spier, JR Griffiths i B. Meignier) Butterworth-Heinemann, 1991, 262-265 i BL Anderson i ML Gruenberg w Commercial Production of Monoclonal Antibodies (wydawnictwo S. Seaver), Marcel Dekker, 1987, 175-195. Komórki mogą od czasu do czasu wymagać reklonowania przez limitujące rozcieńczanie w celu utrzymywania dobrego poziomu wytwarzania przeciwciała.
174 617
Inne przeciwciała, które można stosować w ADEPT, są opisane, jak następuje. Przeciwciało BW 431/26 jest opisane w HJ. Haisma i inni, Cancer Immunol. Immunother., 34,343-348 (1992). Przeciwciała L6, 96.5 i 1F5 są opisane w europejskim opisie patentowym nr 302473. Przeciwciało 16,88 jest opisane w międzynarodowym zgłoszeniu patentowym W090/07929. Przeciwciało B72.3 jest opisane w europejskim opisie patentowym nr 392745. Przeciwciało CEM231 jest opisane w europejskim opisie patentowym nr 382411. Przeciwciała HMFG-1 i HMFG-11 (Unipath Ltd, Basingstoke, Hants, W. Brytania) reagują z mucyno-podobną cząsteczką glikoproteiny na błonach kulek tłuszczu w mleku i mogą być stosowane wobec docelowych komórek raków sutka i jajnika. Przeciwciało SM3 (Chemicon International Ltd., Londyn, W. Brytania) reaguje z rdzennym białkiem mucyny i może być stosowane wobec docelowych komórek raków sutka i jajnika. Przeciwciała 85A12 (Unipath Ltd., Basingstoke, Hants. W. Brytania) i ZCEA1 (Pierce Chemical Company, Chester, W. Brytania) reagują z nowotworowym antygenem CEA. Przeciwciało PR4D1 (Serotec, Oksford, W. Brytania) reaguje z antygenem związanym z nowotworem okrężnicy. Przeciwciało E29 (Dako Ltd., High Wycombe, W. Brytania) reaguje z antygenem błon nabłonkowych. Przeciwciało C242jest dostępne w CANAG Diagnostics, Gothenberg, Szwecja.
Na ogół przeciwciała stosowane w ADEPT są słabo intemalizowane przez komórki nowotworowe, które rozpoznają. Pozwala to na pozostawanie przedmiotowego enzymu aktywującego pro-drug na powierzchni komórki i w ten sposób generuje aktywny lek w obszarze nowotworu i pro-drug znajdującego się w obiegu. Internalizację przeciwciał można testować za pomocą znanych technik, na przykład opisanych w Jafrezou i inni, Cancer Research 52, 1352 (1992) oraz Press i inni, Cancer Research, 48: 2249 (1988).
Oczyszczanie na dużą skalę CPG2 z Pseudomonas RS-16 jest opisane przez Sherwooda i innych (1985), Eur. J. Biochem., 148, 447-453. Wytwarzanie przeciwciał F (ab1)2 i IgG sprzężonych z enzymem CPG można prowadzić w znany sposób, na przykład w sposób opisany w PCT W089/10140. CPG można otrzymywać z Centre for Applied Microbiology and Research, Porton Down, Salisbury, Wiltshire SP4 OJG, W. Brytania. CPG2 można również otrzymywać za pomocą technik rekombinazyjaych. Kodującą nukleotyd sekwencję CPG2 opublikował N.P. Minton i inni, Gene, 31 (1984), 31-38. Opisano ekspresję kodującej sekwencji w E. coli (S.P. Chambers i inni, Appl. Microbiol., Biotechnol. (1988), 29, 572-578) i w Saccharomyces cerevisiae (L.E. Clarke i inni, J. Gen Microbiol, (1985) 131, 897-904). Całą syntezę genową opisał M. Edwards w Am. Biotech. Lab (1987), 5,38-44. Ekspresję heterologicznych protein w E. coli opisał F.A.O. Marston w DNA Cloning Vol. III, Practical Approach Series, IRL Press (wydawnictwo D.M. Glover), 1987,59-88 Ekspresja protein w drożdżach jest opisana w Methods in Enzymology Volume 194, Academic Press 1991, wydawnictwo C. Guthrie i G.R. Fink.
Enzym CPG jest dostępny w Sigma Chemical Company, Fancy Road. Poole, Dorset, W. Brytania. Enzym CPG jest opisany w: P. Goldman i C.C. Levy, PnAs USA 58: 1299-1306 (1967) i w: C.C. Levy i P. Goldman, J. Biol. Chem. 242: 2933-2938 (1967). Enzym karboksypeptydaza G3 jest opisany w N. Yasuda i inni, Biosci, Biotech, Biochem. 56:1536-1540 (1992). Enzym karboksypeptydaza G2 jest opisany w europejskim opisie patentowym nr 121352.
Sposób dostarczania cytotoksycznego leku do miejsca działania polega na podawaniu gospodarzowi pierwszego składnika, przy czym pierwszy składnik zawiera przeciwciało lub jego fragment zdolne do wiązania danego antygenu, z tym, że przeciwciało lub jego fragment jest sprzężone z enzymem CPG (korzystnie z karboksypeptydiOŁąG2) zdolnym do przeprowadzenia związku o wzorze 1 albo jego fizjologicznie dopuszczalnej soli w lek cytotoksyczny; po czym gospodarzowi podaje się drugi składnik, z tym, że drugi składnik obejmuje związek o wzorze 1 albo jego fizjologicznie dopuszczalną sól dające się przeprowadzić pod wpływem enzymu CPG (korzystnie karboksypeptydazy G2) w lek cytotoksyczny.
Obszarem, do którego dostarcza się lek cytotoksyczny, są korzystnie komórki nowotworowe, które występują na ogół u zawierającego nowotwór gospodarza będącego ssakiem, takiego jak człowiek.
174 617
Gdy ten pierwszy składnik podaje się gospodarzowi posiadającemu nowotwór, grupa przeciwciała lub fragmentu przeciwciała produktu sprzężenia kierując produkt sprzężenia do obszaru nowotworu i wiąże produkt sprzężenia z komórkami nowotworowymi.
Gdy niezwiązany produkt sprzężenia zostanie zasadniczo wyeliminowany z gospodarza poddawanego traktowaniu, na przykład drogą oczyszczania organizmu gospodarza po upływie odpowiedniego czasu albo po przyspieszonym oczyszczaniu, na przykład jak opisano w Br. J. Cancer (1990), 61 659-662, gospodarzowi podaje się drugi składnik. Jest wysoce pożądane, aby w zasadniczy sposób usunąć niezwiązany produkt sprzężenia z organizmu gospodarza przed podaniem drugiego składnika, ponieważ w przeciwnym razie cytotoksyczny lek może być uwalniany w innym miejscu niż w obszarze nowotworu, powodując raczej ogólną toksyczność wobec gospodarza niż toksyczność specyficzną obszarowo.
Związki według wynalazku można stosować w kompozycjach, takich jak tabletki, kapsułki albo eliksiry do podawania doustnego, czopki do podawania doodbytniczego, sterylne roztwory lub zawiesiny do podawania pozajelitowego lub domięśniowego, i tym podobne.
Związki według wynalazku można podawać pacjentom (zwierzętom i ludziom) wymagającym takiego leczenia w dawkach zapewniających najlepszą skuteczność farmaceutyczną. Chociaż dawka zależy w przypadku każdego pacjenta od rodzaju i stopnia choroby, wagi pacjenta, specjalnej diety, którą pobiera pacjent, stonowania równoległych leków, oraz innych czynników znanych fachowcom, to dawkowanie wynosi na ogół około 1-150 mg na kg wagi ciała pacjenta dziennie, przy czym można podawać tę dawkę w dawce pojedynczej lub wielokrotnej. Korzystnie zakres dawkowania wynosi około 10-75 mg na kg wagi ciała pacjenta dziennie; zwłaszcza około 10-40 mg na kg wagi ciała pacjenta dziennie.
Oczywiście ten zakres dawkowania można dostosowywać do dawki bazowej, gdy konieczne jest stosowanie podzielonej dawki dziennej i, jak wyżej wspomniano, w zależności od rodzaju i stopnia schorzenia, wagi pacjenta, specjalnej diety i innych czynników.
Zazwyczaj dawki te można przeprowadzać w kompozycje farmaceutyczne omówione poniżej.
Około 50-500 mg związku lub mieszaniny związków o wzorze 1 albo ich fizjologicznie dopuszczalnych soli zestawia się z farmaceutycznie dopuszczalnymi podłożami, nośnikami, zarobkami, środkami wiążącymi, konserwującymi, stabilizującymi, aromatyzującymi itd., w postaci dawki jednostkowej znanej w praktyce farmaceutycznej. Ilość substancji czynnej w tych kompozycjach łub preparatach jest taka, aby uzyskiwać odpowiednie dawkowanie w podanym zakresie.
Jako przykłady substancji pomocniczych, które można stosować w tabletkach, kapsułkach i tym p<^<^ob^iy<3h w^yimii^^iia się: środki wiążące, takie jak tragakant, guma a^ab.s^a, sl^/nobia kukurydziana lub żelatyna: podłoże takie jak mikrokrystaliczna celuloza; środek rozkruszający, taki jak skrobia kukurydziana skrobia preżelatynizowana, kwas alginowy i tym podobne; środki zwiększające poślizg, takie jak stearynian magnezu; środki słodzące, takie jak sacharoza, laktoza lub sacharyna; środki aromatyzujące, takie jak mięta pieprzowa, olejek starzęśli albo sok wiśniowy. Gdy postać dawki jednostkowej jest kapsułką, to dodatkowo do materiałów powyższego typu może zawierać ciekły nośnik, taki jak tłuszcz ciekły. Mogą też występować różne inne materiały jako powłoki albo do modyfikowania w inny sposób fizycznej postaci dawki jednostkowej. Na przykład tabletki można powlekać szelakiem, cukrem albo obydwoma. Syrop lub eliksir może zawierać substancję czynną, sacharozę jako środek słodzący, metylo- i propylo-parabeny jako środki konserwujące, środek barwiący i aromatyzujący, taki jak aromat wiśniowy lub pomarańczowy.
Jakjuż wspomniano, związki o wzorze 1 i ich fizjologicznie dopuszczalne sole, jak również produkty sprzężenia omówione wyżej można podawać stosując konwencjonalne metody podawania, włączając w to, lecz nie ograniczająco, podawanie dożylne, śródotrzewnowe, doustne, do naczyń chłonnych albo podawanie bezpośrednio do nowotworu. Korzystne jest podawanie dożylne, na przykład infuzja dożylna.
Sterylne kompozycje do iniekcji lub infuzji można otrzymywać zgodnie z konwencjonalną praktyką faramceutyczną drogą rozpuszczania lub zawieszania substancji czynnej w podłożu, takim jak woda do iniekcji, występujące w przyrodzie oleje roślinne, takie jak olej sezamowy,
174 617 olej orzechów kokosowych, olej z nasion bawełny itd., albo syntetyczne podłoża tłuszczowe, takie jak oleinian etylu itp. Można też wbudowywać bufory, środki konserwujące, przeciwutleniacze i tym podobne, jeśli to pożądane. Korzystne sterylne kompozycje do iniekcji lub infuzji wytwarza się zgodnie z konwencjonalną praktyką farmaceutyczną polegającą na rozpuszczaniu pro-drug w podłożu, taki jak woda, ewentualnie zawierającym sole, cukier, zwłaszcza dekstran, środki buforujące i/lub ko-rozpuszczalniki, zwłaszcza glikol polietylenowy, glikol propylenowy lub dimetylo-izosorbid.
Zgodnie zjednym z rozwiązań według wynalazku, związek o wzorze 1 występuje w postaci wolnego kwasu, który to wolny kwas można przeprowadzać w preparaty do podawania pozajelitowego bezpośrednio przed podawaniem pacjentowi. T ak więc na przykład związek o wzorze 1 w postaci wolnego kwasu można mieszać z buforem, przy czym związek ten przeprowadza się w fizjologicznie dopuszczalną sól bezpośrednio przed podawaniem.
Korzystną dawkę jednostkową związku według wynalazku stanowi związek o wzorze 1 albo jego farmaceutycznie dopuszczalna sól w sterylnej postaci suszonej przez wymrażanie nadającej się do przeprowadzania w odpowiedni do iniekcji/infuzji roztwór w ampułce. Ampułka korzystnie zawiera 500 mg do 2 g, zwłaszcza 1 g tego związku.
Następujące przykłady ilustrują wytwarzanie związków o wzorze 1, nie ograniczając wynalazku. W przykładach, jeśli nie podano inaczej, następujące punkty stanowią standardowe postępowanie:
i) Wszystkie odparowania prowadzi się drogą odparowywania na wyparce rotacyjnej w próżni, a obróbkę prowadzi się po usunięciu resztkowych substancji stałych drogą sączenia;
ii) operacje przeprowadza się w temperaturze pokojowej, to znaczy w zakresie 18-25° c i w atmosferze gazu obojętnego, takiego jak argon;
iii) chromatografię kolumnową (metodą szybką) prowadzi się na krzemionce Merck Kieselgel (Art. 9385) uzyskiwanym z firmy E.Merck, Darmstadt, Niemcy;
iv) wydajności podawane są tylko dla ilustracji i nie stanowią koniecznie najwyższych możliwych do uzyskania;
v) produkty końcowe o wzorze 1 wykazują zadowalające wyniki mikroanalizy, a ich budowa jest potwierdzona za pomocą technik NMR i widm masowych;
vi) związki pośrednie nie są na ogół w pełni scharakteryzowane, a stopień czystości oznacza się za pomocą chromatografii cienkowarstwowej, analizy w podczerwieni (iR) albo analizy NMR;
vii) temperatury topnienia są niekorygowane i oznacza się je, stosując aparaturę z łaźnią olejową; temperatury topnienia dla produktów końcowych o wzorze 1 oznacza się po krystalizacji z konwencjonalnego rozpuszczalnika organicznego, takiego jak etanol, metanol, aceton, eter lub heksan, samego lub w mieszaninie.
Przykład 1. Kwas N-(4-[N,N-bis(2-ehloroetylo)-amino]-fenoksykarbonylo)-L-glutaminowy
Roztwór 6g N-(4-[N,N-bis(2-chloroetylo)-aminr]-fenoksykarbonylo)-L-glutamini5mu dibenzylowego (patrz /2/ w schemacie 1) w 100 ml octanu etylu uwodornia się nad 0,6 g 30% palladu na węglu w ciągu 2 godzin. Po pobraniu teoretycznej ilości wodoru reakcję przerywa się, katalizator odsącza się, a przesącz odparowuje do sucha. Pozostałość roztwarza się w 25 ml gorącego eteru i dodaje heksan do zmętnienia. Po ochłodzeniu otrzymuje się 3,4 g (wydajność 79%) kwasu N-(4-[N,N-bis-(2-chloroetylo)-amino]-fenoksykarbonylo)-L-glutaminowego (patrz / 3/ w schemacie 1) w postaci białej krystalicznej substancji stałej o temperaturze topnienia 87-89°.
NMR 7,0 (d) 2H; 6,6 (d) 2H; 6,2 (d) 1H; 4,4 (m) 1H; 3,5-3,7 (m) 8H; 2,0-2,6 (m) 4H.
Analiza elementarna:
obliczono: C = 47,52 H = 4,95 N = 6,88 znaleziono: C = 47,5 H = 5,1 N = 6,7
Związek tytułowy wytwarza się również w innej postaci polimorficznej, nie rozpuszczalnej w eterze, o temperaturze topnienia 128-130°C.
Wyjściowy N-^-^N-bis-^-chloroetyloj-aminoj-fenoksykiarbonyloj-L-glutaminian dibenzylowy wytwarza się w sposób niżej opisany.
174 617
Roztwór 1,43 g chloromrówczanu 4-nitrofenylowego w 15 ml chloroformu wprowadza się do mieszaniny 1,93 g chlorowodorku N-[bis-(2-chloroetylo)-amino]-fenolu (Biochem. Pharmacol. 17, 893 (1968)), 2 ml trietyloaminy i 20 ml chloroformu. Po upływie 2 godzin utrzymywania w temperaturze pokojowej mieszaninę odparowuje się do sucha, a pozostałość poddaje chromatografii na żelu krzemionkowym Merck Art. 9385. Po eluowaniu za pomocą heksanu/octanu etylu i przekrystalizowaniu z benzenu : eteru naftowego (3:1) otrzymuje się 1,4 g (50%) węglanu 0-(4-[N,N-bis-(2-chloroetylo)-armno]-fenylo)-O’-(4-nitrofenylowego) (patrz /1/ w schemacie 1) w postaci żółtawej substancji stałej o temperaturze topnienia 66-67°C.
Do 5,5 g tak otrzymanego produktu w 40 ml chloroformu wprowadza się 3,8 ml trietyloaminy i następnie dodaje 13,75 g tosylanu estru dibenzylowego kwasu L-glutaminowego. Mieszaninę miesza się i ogrzewa w temperaturze 60° w ciągu 4 godzin i odparowuje do sucha. Pozostałość chromatografuje się na żelu krzemionkowym (Merck Art 9385) i eluuje za pomocą 3% octanu etylu w chloroformie, otrzymując 6,2 g (wydajność 77%) żądanego wyjściowego 2-/[bis-/2-chloroetylo/famino]-fenoksykarbonylo/-glutaminianu dibenzylowego /patrz /2/ w schemacie 1/ w postaci białej substancji stałej o temperaturze topnienia 85-87°.
Przykład 2. Kwas N-(4-[N,Nfbis-(2-chloroetylo--amino]-3-metylofenoksykarbonylo-L-glutaminowy
Postępuje się w sposób opisany w przykładzie 1, stosując N-^TKN-bis-^-chloroetylo)amino]-3-metylo-eenoksykarbonylo)fLfglutaminian 'dibenzyoowy zamiast 14-(4-^^--1)1--(2chloroetylo)famino]feenoksykarbonylo--L-glutaminianu dibenzylowego i otrzymuje kwas Nf-4-[N,N-bis--2fChloroeSylo)-amino]-3fmeSylOffenoksykarbonylo)fL-gluSaminowy w postaci białej substancji stałej o temperaturze topnienia 160-162°C.
NMR: 7,3 (d) 2H; 6,7 (d) 2H; 6,0 (d) 1H; 4,2 -m) -H; 3,7 -m) 8H; 2,^-^,0 -m) 4H.
Analiza elementarna:
obliczono: C = 47,3 H = 5,2 N=10,3 Cl =17,5 znaleziono: C = 46,8 H = 5,2 N = 10,3 Cl = 18,0
N-(4f[N,N-(2-chloroetylo)famino]---meSylOffenoksyk.arbonylo)fL-gluSaminian dibenzylowy stosowany jako materiał wyjściowy otrzymuje się w sposób analogiczny do opisanego w przykładzie 1, stosując 4-[N,Nfbis--2-chloroetylo-famino]f-fmetylOfeenol) zamiast 4f[N,Nfbis-2-chlorkeSylo--amino]-fenolu.
4-[N,N-bis--2-chlorkeSylo)famino]---meSylo-eenol otrzymuje się w sposób następujący (patrz schemat 2).
(a) 40 g tlenku etylenu przepuszcza się przez roztwór 12,3 g 4-amino-m-krezolu w 500 ml kwasu octowego/wody (1:1). Mieszaninę utrzymuje się w temperaturze pokojowej w ciągu 48 godzin, po czym odparowuje do sucha. Pozostałość chromatografuje się na żelu krzemionkowym, aluując octanem etylu i otrzymuje 6,2 g 4-[N,NfbiSf(2fhydroksyetylo)famino-f-fmetylofenolu w postaci oleju.
NMR : patrz tabela 2.
(b) 4,24 g bromku benzylu wprowadza się do mieszaniny 6 g tak otrzymanego produktu,
1,6 g worfoorDo^Il^r^Jku potasu i 40 ml etanolu. Mieszaninę miesza si<ę i ogrzewa pod chłodnicą zwrotną w ciągu 2 godzin, chłodzi się i zatęża przez odparowanie. Pozostałość wprowadza się do 100 ml wody, ekstrahuje dwukrotnie octanem etylu, suszy i odparowuje, otrzymując 7,2 g 2,2’f(4-benzyloksy-2-toluidyno)fdietanolu w postaci substancji stałej o temperaturze topnienia 70-72°C.
NMR: patrz tabela 3.
(c) 11 ,4 g pięciochlorku fosforu wprowadza się porcjami do 7 g tak otrzymanego produktu w 50 ml chloroformu w temperaturze 10-20°C. Następnie mieszaninę ogrzewa się pod chłodnicą zwrotną w ciągu 90 minut, chłodzi i wprowadza do wody. Fazę organiczną oddziela się i przemywa wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, wodą i odparowuje do sucha. Pozostałość chromatografuje się na żelu krzemionkowym. Po eluowaniu za pomocą heksanu/octanu etylu (2:1) otrzymuje się 2,2 g 4fbenzyloksy---metylOfN,NfbiSf-2-chloroetylo)faniliny w postaci oleju.
NMR: patrz tabela 4.
174 617
Inną reakeją, którą można stosować zamiast reakeji bezpośrednio powyżej, jest proees następująey. 2,5 ml ehlorku metanosulfonylu wprowadza się w temperaturze 0-5°C do roztworu
2,6 g produktu otrzymanego w etapie (b) w 8 ml pirydyny. Następnie mieszaninę ogrzewa się w temperaturze 70°C w eiągu i 5 minut, ehłodzi i wprowadza do 100 ml rozeieńezonego roztworu kwasu eytrynowego. Mieszaninę ekstrahuje się dwukrotnie oetanem etylu, suszy i odparowuje, otrzymująe 2,6 g (84%) 4-benzyloksy-3-metylz-N,N-bis-(2-ehloroetylo)-ąailiny w postaei oleju.
NMR: tabela 4.
(d) Eterowy' rowycoayy HO doCye oię do 2g tokoirzymanego pIΌdιiPrz w 25 ml 212ζι1ο aż do eałkowitego rozpuszezenia. Następnie dodaje się 300 mg katalizatora 30% palladu na węglu i mieszaninę miesza się w atmosferze wodoru aż do pobrania odpowiedniej ilośei wodoru. Katalizator odsąeza się, a przesąez odparowuje, oh-zylująe 950 mg ehlorowodorku 4-[N,N-bis(2-ehloroetylo)]-amino-3-metylofeuolu w postaei substaneji stałej o temperaturze topnienia 164-167°C.
Przykład 3. Chlorowodorek kwasu N-(4-[N,N-bis-(2-ehloroetylo)-amino]-fenylokarbamoilo)-L-glutamiaowego
120 ml nasyeonego roztworu ehlorowodorku w eterze dodaje się do roztworu 4,4 g N-(4-[N,N-bis-(2-chloroetylo)-amiao]-fnaylokarbamzilo)-L-glutaminiaau ęi-IΠ-rz.butylowego w 20 ml oetanu etylu. Po upływie i godziny utrzymywania w temperaturze pokojowej mieszaninę, odparowuje się do sueha. Stałą pozostałość rozeiera się z eterem, otrzymująe 3,5 g ehlorowodorku kwasu N-(4-[N,N-bis-(2-chloroetylo)-amiuoj-fenylokarbamoilo)-L-glutamiuowego w postaei szarej substaneji stałej o temperaturze topnienia 148-150°C (patrz sehemat 3).
NMR: 7,2 (d) 2H; 6,7 (d) 2H; 4,2 (u) iH; 3,7 (m) 8H; 2,4-1,8 (m) 4H;
Analiza elementarna:
znaleziono: C = 4 4,7 H = 6,18 N = 7,0 obliezono: C = 4 4,1 H = 6,5 N = 7,5
Wyjśeiowy N-(4-[N,N-bis-[(2-ehloroetylo)-ąmino]-fenytokarbatnoi1o)-L-glutamiuianęiΠΙ-rz.butylu otrzymuje się w sposób następująey:
Mieszaninę 14,1 g p-fluurooitroOeouznn i 30 ml dietanoląumlny mie sza się i ogrzowz do temperatury 130°C w c eągg 2 godzin. Mieszaninę ehłodzi się do temperatury okoto 60oC1 i wprowadza do i litra wody zawierająeej i0 ml 48% roztworu wodorotlenku sodu. Po oehłodzeniu do temperatury i5°C osad odsąeza się i suszy, otrzymująe 20,7 g (92%) 2,2’-(4-uitroauiliuo)-ęietauolu o temperaturze topnienia 102-104°C ml ehlorku tionylu dodaje się, ehłodząe, do mieszaniny 20 g tak otrzymanego produktu, 200 ml diehlorometanu i 7 ml pirydyny. Po zakońezeniu dodawania mieszaninę ogrzewa się pod ehłodnieą zwrotną w eiągu i godziny. Po oehłodzeniu mieszaninę rozeieńeza się równą objętośeią diehlorometanu i dokładnie przemywa dwukrotnie wodą, suszy i odparowuje, otrzymująe 21 g [N,N-bis-(2-ehloroetylo)]-4-mtro-aniliny w postaei substaneji stałej o temperaturze topnienia 81-83°C.
Do roztworu 0,53 g tak otrzymanego produktu w 20 ml reęestylowąuego tetrahydrofuranu dodaje się i00 mg 30% palladu na węglu. Mieszaninę miesza się w atmosferze wodoru w eiągu 2 godzin, po ezym katalizator usuwa się drogą sąezenia. Przesąez odparowuje się do sueha, a pozostałość ponownie rozpuszeza się w 20 ml eteru i dodaje się w niewielkim nadmiarze roztwór gazowego ehlorowodoru w eterze. Otrzymuje się ehlorek 4-[N,N-bis-(2-ehloroetylo)-ąmiuo]amlimowy w postaei osadu i suszy. Otrzymuje się 0,5 g substaneji o temperaturze topnienia 238-240°C (rozkład).
Do roztworu 200 mg trifosgeuu (Aldrieh) w i0 ml ehloroformu w temperaturze 0-5°C wprowadza się 539 mg tak otrzymanego produktu, a następnie 0,83 ml trietyloaminy. Mieszaninę utrzymuje się w eiągu i5 minut w temperaturze pokojowej, po ezym dodaje roztwór 0,31 g estru ęi-ΠI-rz.butylowego kwasu L-glutaminowego w 5 ml ehloroformu. Mieszaninę pozostawia się w temperaturze pokojowej w eiągu 18 godzin, przemywa wodą, suszy i odparowuje do sueha. Pozostałość ehromatografuje się na żelu krzemionkowym Merek i eluuje heksanem - oetanem etylu (3:1). Otrzymująe 0,44 g żądanego wyjśeiowego 4-[bis-2-(chloroetyloamiuo)]-feuylzkąrbamoilo-L-glutaminianu ęi-IΠ-rz.butylowego w postaei oleju (patrz sehemat 3).
174 617
NMR: δ 7,2 d i δ 6,65 (dd) 4H aromatyczne
64,1 (m) 1H
3,66 (S) 8H
1,38 (s) 9H i 1,42 (s) 9H
Przykład 4. Kwas N-(4-[N,N-bis(2-chloroetylo)-amino]-fenylokarbamoilo)-L-glutaminowy
Poniżej opisany jest alternatywny wobec opisanego w przykładzie 3, sposób wytwarzania kwasu N-/4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-fenylokarbamoilo/-L-glutaminowego. Wyjściowy N-/4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-fenylokarbamoilo/-L-glutammian dibenzylowy wytwarza się w sposób analogiczny do odpowiedniego etapu przykładu 5.
Roztwór 1,138 g N-/4-[N,N-bis-/2-chłoroetylo/-amino]-fenylokarbamoilo/-L-glutaminianu dibenzylowego w 15 ml DMF uwodornia się na 10% Pd/C w ciągu 16 godzin. Po przesączeniu i odparowaniu w próżni pozostałość rozpuszcza się w CHCI3 (20 ml). Po upływie 18 godzin krystaliczny osad odsącza się i suszy w próżni, otrzymując 730 mg (93%) kwasu N-/4-[N,N-bis/2-chloroetylo/-amino]-fenylokarbamoilo/-L-glutaminowego. Po przekrystalizowaniu z acetonu/CHCl3 otrzymuje się mikroskopijne pręciki o temperaturze topnienia 116-118°.
NMR (CD3COCD3): 8 8,0 (s) 1H; 7,2 (d) 2H; 6,6 (d) 2H; 6,2 (d) 2H NH; 4,4 (m) 1H; 3,6 (m) 8H; 2,5-1,9 (m) 4H.
Przykład 5. Kwas N-/4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-3-fluorofenylokarbamoilo/L-glutaminowy
Do roztworu 0,4 g N-/4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-3-fluorofenylo-karbamoilo/-L-glutaminianu dibenzylowego w 10 ml octanu etylu wprowadza się 160 mg 30% palladu na węglu (50% wilgotności) i mieszaninę miesza się w atmosferze wodoru w ciągu 1 godziny.Po odsączeniu katalizatora przesącz odparowuje się do sucha. Po roztarciu oleistej pozostałości z octanem etylu/heksanem otrzymuje się kwas N-/4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-3-fluorofenylokarbamoilo-L-glutaminowy w ilości 210 mg w postaci białego proszku o temperaturze topnienia 111-114°C.
Wyjściowy N-/4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-3-fluorofenylokarbamoilo/-L-glutaminian dibenzylowy otrzymuje się w sposób następujący.
Zawiesinę 3,5 g szczawianu 4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-3-fluoroaniliniowego w 200 ml bezwodnego octanu etylu i 5,5 g węglanu potasu chłodzi się w atmosferze argonu do temperatury 5°C. Do tej mieszaniny dodaje się 5,5 ml 1,9 M roztworu fosgenu w toluenie. Po zakończeniu dodawania mieszaninę miesza się w temperaturze pokojowej w ciągu 10 minut, sączy, a przesącz suszy nad siarczanem magnezu. Osuszony przesącz dodaje się w jednej porcji do mieszaniny 5 g p-toluenosulfonianu glutamianu dibenzylowego, 2 g węglanu potasu i 100 ml octanu etylu. Następnie dodaje się 2 ml trietyloaminy i mieszaninę miesza się w ciągu 20 minut w temperaturze pokojowej. Mieszaninę sączy się, a przesącz odparowuje do sucha. Pozostałość chromatografuje się na żelu krzemionkowym, eluując octanem etylu/heksanem (1:2) i otrzymuje żądany materiał wyjściowy w postaci oleju, który krystalizuje. Wydajność wynosi 5,5 g, a temperatura topnienia 81-84°C.
Szczawian 4-[N,N-bis-/2-chlorometylo/-amino]-3-fluoroaniliniowy otrzymuje się w sposób opisany w przykładzie 3, z tym, że stosuje się 3,4 g difluoronitrobenzenu jako materiał wyjściowy zamiast p-fluoronitrobenzenu i otrzymuje 4-[N,N-bis-/2-hydroksyetylo/-amino]fluoronitrobenzen o temperaturze topnienia 99-101 °C.
Tak otrzymany produkt traktuje się chlorkiem tionylu, jak opisano w przykładzie 3, otrzymując 4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-3-fluoronitrobenzen o temperaturze topnienia 66-68°C.
Tak otrzymany produkt uwodornia się w sposób opisany w przykładzie 3 z zastosowaniem octanu etylu jako rozpuszczalnika. Mieszaninę sączy się, a przesącz odparowuje do małej objętości i ponownie rozpuszcza w eterze. Nasycony roztwór kwasu szczawiowego w eterze dodaje się w nadmiarze i oddziela żądany szczawian 4-[N,N-bis-/2-chlorometylo/-amino]-3fluoroaniliniowy o temperaturze topnienia 146-148°C.
174 617
Przykład 6. Kwas N-/4-[N,N-bis-/2-chloroktylo/-amino]-3-chlorofenylokαrbamoilo/L-glutaminowy
Roztwór 350 mg N-//4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-omno]-3-chlorofenzlokαrbamoilo//-L-glutaminionu dibeszzlowego w 30 ml octanu etylu zawierający 70 mg 30% palladu na węglu (50% wilgotności) miesza się w atmosferze wodoru w ciągu 1 godziny. Po odsączeniu katalizatora przesącz odparowuje się do sucha, a pozostałość rozciera z eterem/octosem etylu i otrzymuje kwas N-/4-[N,Nbis-/2-chloroetylo/-onino]-3-chlorofenzlokorbamoilo/-L-glutominowy w postaci oleju.
NMR: 8,7 (s) 1H; 7,6 (s) 1H; 7,1-7,4 (m) 2H); 6,5 (d) 1H; 4,2 (m) 1H); 3,3-3,6 (m) 8H;
1,7-2,4 (m) 4H).
Wyjściowy 4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-3-chlorokobomoilo/-L-glutamian dibenzylowy otrzymuje się w sposób analogiczny do przykładu 3, z tym, że stosuje się 4-fluoro-3chlorositrobeszks jako materiał wyjściowy zamiast 4-fluoronitrobenzenu i otrzymuje
4-[N,N-bis-/2-hydroksyetyloαmiso/]-3-chloro-sitrobkszes w postaci pomarańczowego oleju.
NMR: 8,0-8,2 (m) 2H; 7,3 (1) 1H); 4,7 (t) 2H); 3,5 (m) 8H.
Tak otrzymany produkt traktuje się chlorkiem tionylu, jak opisano w przykładzie 3, otrzymując 4-[N,N-bis-/2-chloroetyloamino/-3-chloronitrobenzen w postaci oleju.
NMR (CHC13): 8,3 (d) 1H; 8,1 (q) 1H; 7,25 (d) 1H; 3,8 (t) 4H; 3,6 (t) 4H.
Tak otrzymany produkt uwodornia się z zostosowaniem octanu etylu jako rozpuszczalnika, jak opisano w przykładzie 3. Katalizator odsącza się, a przesącz odparowuje do niewielkiej objętości, ponownie rozpuszcza w eterze i w nadmiarze dodaje eterowy kwas szczawiowy. Sól szczawianową otrzymuje się drogą sączenia, temperatura topnienia wynosi 118-121°C.
Tak otrzymany produkt przeprowadza się w N-/4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-3-chlorofenylokorbomoilo/-L-glutαminion d^^ylowy, jak opisano w przykładzie 5. Otrzymuje się olej.
NMR: 7,1-7,4 (m) 13H; 5,1 (s) 2H; 5,0 (s) 2H; 4,6 (m) 1H; 3,5 (s) 8H; 2,0-2,6 (m) 4H.
Przykład 7. Kwas N-/4-[N-/2-chloroetyl^^-^--/2-mesyloksyetylo^-amino]-fenoksykorbonzlo/-L-glutaminowy (patrz schemat 4)
110 mg estru di-IH-rz.butylowego kwasu N-/4-/-[N-/2^chloroetylp/-N-/2-meszloksyetylo/|αmiso/-fenyloksykobonylo/-L-glutomisowego (związek (6), w którym R 1 oznacza Cl, a r1 oznacza grupę OSO2Me) zawiesza się w 2,2 ml kwasu trifluorooctowego (TFA) i miesza w ciągu 40 minut w temperaturze pokojowej. TFA usuwa się pod obniżonym ciśnieniem. Otrzymany j ako pozostałość olej rozcieńcza się 1 ml octanu etylu i odparowuje, otrzymując 90 mg (wydajność 95%) kwasu N-/4-[N-/2-chloroetylo/-N-/2-mesyloksyetylo/-amino]-feno]k>ykίO·bonylo/-L-glutaminowego - 1,02 TFA - 0,16 EtOAc (związek (9), w którym r1 oznacza Cl, a R2 oznacza grupę -0S0>2Me).
NMR: -CH2-CH2-OSO2Me/-CH2-CH2Cl
3,15 (s), 3H; 3,70 (m) 6H;
Inne 4,30 (t) 1H; 4,49 (t) 1H;
Aromatyczne 6,75 (d) 2h; 6,92 (d) 2H;
1,8-2,3 (m), 4H); 4,02 (m) 1H; 7,90 (d) 1H.
Przykład 8. Stosowany w przykładzie 7 wyjściowy ester di-III-rz.butylowy kwasu
4-[N-/2-chloroetylo/-N-/2-mesyloksyetylo/]-amino/-fenyloksykarbonylo-L-glutaminowego wytwarza się w sposób niżej opisany.
Roztwór 4,26 g chlorowodorku estru di-III-rz.butylowego kwasu L-glutaminowego i 4 ml metyloaminy w 30 ml suchego chloroformu miesza się z chłodzonym roztworem 2,92 g 4-nitrofenylochloromrówczo5u (dostępny z Aldrich) w ciągu 5 minut. Mieszaninę utrzymuje się w ciągu 5 godzin w temperaturze pokojowej, po czym rozpuszczalnik odparowuje się, a pozostałość rozpuszcza w 70 ml octanu etylu, sączy i odparowuje do sucha. Pozostałość chromatografuje się na żelu krzemionkowym. W wyniku eluowania chloroformem otrzymuje się 5,02 g (82%) estru di-ΠI-rz.butzlowego kwasu 4-nitrofesyloksykorb/sylo-L-glutaminowego (2) w postaci oleju.
NMR: 7,33 (d) 2H; 8,24 (d) 2H; 1,46 (s) 9H; 1,50 (s) 9H; 2,0-2,4 (M) 4H; 4,32 (m) 1H; 5,90 (d) 1H.
Roztwór 5,01 g tak otrzymanego produktu (2) w 30 ml kwasu octowego uw/domio się nad 10% palladem na węglu w ciągu 3 dni. Po przesączeniu roztwór chłodzi się i dodaje 5 ml denku etylenu, po czym pozostawia w temperaturze pokojowej w ciągu 22 godzin. Rozpuszczalnik odparowuje się, a pozostałość rozdziela pomiędzy octan etylu i wodę. Fazę /Igoniczsą oddziela się, przemywa wodą, suszy
174 617 nad Na2SO4 i odparowuje do sucha. Pozostałość chromatograf^je się na żelu krzemionkowym, eluując octanem etylu w chloroformie (2:1) i otrzymuje 3,93 g (69%) estru di-HI-rz.butylowego kwasu 4-[bis-/2hydroksyetylot-ίumno]~fenyloksykarbonyl<o-L·glutaminowego (4) o temperaturze topnienia 91-93°C.
Roztwór 0,86 g tak otrnymaango produktu (4) w 3 ml pirydyny miesza się z 0,6 ml chlorku metanosulfonylu w temperaturze 2°C w ciągu 20 minut, a następnie w temperaturze 50°C w ciągu 10 minut Mieszaninę reakcyjną rozdziela się pomiędzy octan etylu i wodę. Fazę organiczną oddziela się, przemywa wodą, suszy nad Na2SO4 i odparowuje do sucha. Pozostałość chromatograJTuje się na żelu krzemionkowym, eluując octanem etylu w dichlorometanie (1:9) i otrzymuje ester di-łn-rz.-bitylowy kwasu 4-[/2-chlorontylo/-[2-/mnsyloksy/-etyky-aniaofenyllrok.sS'k;utonylo-L-glutiumnowego (6) w ilości 0,44 g (43%) w postaci oleju.
NMR: 3,15 (s) 3H; 3,70 (m) 6H; 4,29 (t) 2H; 5,75 (d) 2H; 6,92 (d) 2H; 1,41 (s) 9H; 1,42 (s) 9H; 1,8-2,3 (m) 2H; 3,97 (m) 1H; 7,92 (d) 1H.
Przykłady 9-15. Następujące związki zebrane w tabeli 1wytwarza się zgodnie z przykładem 2, stosując substancje wyjściowe i związki pośrednie podane w tabelach 2-8 poniżej.
Tabela 1 Związki o wzorze 6
• Przykład nr κ5.-5 T.t. CICH2CH2M- Aromatyczne aCH -CH2CH2- Inne
9 CH3(R5a) 160-2°C 3,34-3,54 (m) 8H 6,9-7,22 (m) 3H 4,1 (m) 1H 2.0-2.5 (m) 4H 2,27 (s) 3H CH3
10 Pr’(R5a) 156-8°C 3,32-3,55 (m) 8H 6,95-7,28 (m) 3H; 4.1 (m) 1H 2,0-2,49 (m) 4H 3,7 (m) 1H CH 1,14 (d) 2H (CH3)2
11 CH3(r55) 124-6°C 3,7 (m) 8H 6,5-6,9 (m) 3H 4,1 (m) 1H 1,9-2,3 (m) 4H 2,1 (s) 3H CH3
12 F(r5.) 3,6 (m) 8H 6,8-7,2 (m) 3H 4,1 (m) 1H 2,0-2,49 (m) 4H
13 -CttaCH-CttaCH- (R5a-b) 3,6 (m) 8H 6,6-8,0 (m) 6H 4,2 (m) 1H 2,1-2,5 (m) 4H
14 Cl(RSb) 106-8°C 3,6 (m) 8H 6,7-7,1 (m)3H 4,1 (m) 1H 1,9-2,4 (m)4H
15 Cl(R5a) 148-150°C 3,4-3,54 (m)8H 7,0-7,4 (m) 3H) 4,1 (m) 1H 1,9-2,36 (m) 4H
174 617
Związki z przykładów 9-15 wytwarza się w sposób analogiczny do opisanego w przykładzie 2. Związek z przykładu 10 wytwarza się, zastępując 4-amino-3-izopropylofenolem (H. Gilman i inni, J. Org. Chem. 19, (1954) 1067-78) 4-amino-m-krezol stosowany w etapie (a). Związek z przykładu 11 wytwarza się, zastępując 4-amino-2-metylofenolem (dostępny z firmy Aldrich) 4-amino-m-krezol, a związek z przykładu 12 wytwarza się, zastępując 4-amino-3-fluorofenolem (otrzymywany według Journal of the Chemical Society (1964), str. 473) 4-amino-mkrezol. Związek z przykładu 13 otrzymuje się, stosując 4-aminonaft-1-ol (Aldrich Chemical Co Ltd) zamiast 4-amino-m-krezolu, a związek z przykładu 14 wytwarza się, stosując 4-amino-2chlorofenol (otrzymywany według Journal of the American Chemical Society 45, 2192, (1923)) zamiast 4-amino-m-krezolu. Związek z przykładu 15 wytwarza się, stosując 4-amino-3-chlorofenol (Berichte, str. 2065 (1938) i Organie Synthesis, zebrany tom 4, str. 148) zamiast 4-aminom-krezolu.
Substancje wyjściowe i pośrednie stosowane w przykładach 9-15 i ich właściwości zebrane są w następujących tabelach 2-8.
Tabela 2 Związek o wzorze 7
R5a lub b T.t. lub dane NMR Odnośniki
Me (R5a) 176-9°C Aldrich
Pr1 (R5a) 172-5°C
Cl (R5a) 6,5-6,7 (m) 3H aromatyczne J. Chem. Soc. (1928) 2703
8,8 (s) 1H OH; 4,6 (br s) 2H NH2; 159,5°Ό
Me (R5b 174-6°C Aldrich
Cl (R5b) 146-8°C
F (R5a) 6,6-6,9 (m) 3H aromatyczne 9.4 (s) 1H OH; 4.4 (m) 2H NH2
DiCH3 (R5a = R5b = CH3) 260-2°C (jako chlorowodorek) Aldrich
(R5a i R5b razem oznaczają -CH=CH-CH=CH-) 273°C (jako chlorowodorek) Aldrich
Tabela 3 Związki o wzorze 8
R5a b HOCH2CH2N- Aromatyczne Inne
Me (R5a) 2,8-3,3 (m) 8H 6,4-6,9 (m) 3H 2,03 (s) 3H CH3
Pri (R5a) 3,0-3,4 (m) 8H 6,6-7,1 (m) 3H 3,6 (m) 1H; 1,1 (d)6HPri
Cl (R5a) 3,15-3,54 (m) 8H 6,7-7,2 (m) 3H
CH3 (R5b) 3,3-3,5 (m) 8H 6,4-6,6 (m) 3H 2,06 (s) 3H CH3
Cl (R5b) 3,2-3,6 (m) 8H 6,5-6,8 (m) 3H
F (R5a) 3,1-3,4 (m) 8H 6,5-6,9 (m) 3H
di CH3 (R5a = R5b = CH3) 2,9-3,4 (m) 8H 6,6-7,0 (m) 3H 2,0 (s) 3H; 2,2 (s) 3H CH3
(R5a i R5b razem oznaczają -CH=CH-CH=CH-) 3,2-3,4 (m) 8H 6,8-8,3 (m) 11H
174 617
Tabela 4 Związki o wzorze 9
R.sa1’ HOCH2CH2N- Aromatyczne -CH2- Inne
Me (RSa) 3,0-3,2 (m) 8H 6,8-7,5 (m) 8H 5,0 (s) 2H 2,2 (s) 3H; CH3
Prl (RSa) • 2,9-3,3 (m) 8H 6,8-7,5 (m) 8H 5,0 (s) 2H 3,6 (m) 1H; 1,1 (d) 6HPri
Cl (R5a) 3,05-3,35 (m) 8H 6,9-7,5 (m) 8H 5,1 (s) 2H 2,2 (s) 3H CH3
CH3 (R5b) 3,1-3,4 (m) 8H 6,9-7,3 (m) 8H 5,0 (s) 2H
Cl (R56) 3,3-3,5 (m) 8H 6,8-7,4 (m) 8H 5,0 (s) 2H
F (R55) 3,2-3,4 (m) 8H 6,8-7,5 (m) 8H 5,0 (s) 2H
Di CH3 (R55 = R5b = CH3) 2,9-3,3 (m) 8H 6,8-7,4 (m) 8H 5,0 (s) 2H 2,2 (s) 3H; 2,1 (s) 3H CH3
a b (R5 i R5 razem oznaczają -CH=CH-CH=CH-) 3,2-3,4 (m) 8H 6,9-8,3 (m) 6H 5,3 (s) 2H
Tabela 5 Związki o wzorze 10
R53 R1 R2 -CH2CH2N- -CH2- Aromatyczne Inne
Me (R55) Cl Cl 3,3-3,5 (m) 8H 5,08 (s) 2H 6,8-7,4 (m) 8H 2,3 (s) 3H Me
Pr' (R55) Cl Cl 3,2-3,5 (m) 8H 5,04 (s) 2H 6,8-7,4 (m) 8H 3,7 (m) 1H; 1,1 (d) 6H
Cl (R53) Cl Cl 3,4-3,6 (m) 8H 5,1 (s) 2H 6,9-7,4 (m) 8H
CH3 (R5b Cl Cl 3,3-3,6 (m) 8H 5,1 (s) 2H 6,9-7,4 (m) 8H
Cl (R5b) Cl Cl 3,6 (m) 8H 5,1 (s) 2H 6,8-7,4 (m) 8H
F (R5b) Cl Cl 3,4-3,6 (m) 8H 5,06 (s) 2H 6,8-7,4 (m) 8H
Di CH3 (R55 = R5b = CH3) Cl Cl 3,2-3,5 (m) 8H 5,06 (s) 2H 6,8-7,4 (m) 7H 2,2 (s) 3H; 2,1 (s) 3HCH3
(R55 i R5b razem oznaczają -CH=CH-CH=CH-) Cl <C 3,4-3,7 (m) 8H 5,3 (s) 2H 7,1-8,3 (m) 11H
Tabela 6 Związki o wzorze 12
R5a-b T.t. chlorowodorku (°C)
Prl (R55) 124-7
Me (R55) 164-7
Me (R5b) 122-4
Cl (R5b) 156-8
F (R55) 123-5
(R55 = R5b = CH3) di-CH3 144-6
(R5 i R5b
razem oznaczają -CH=CH-CH=CH- 180-4
C1 (r55) 119-121
174 617
Tabela Ί Związki o wzorze 13
R5a-b -CICH2CH2N- Aromatyezne Inne
CH3 (R5a) 3,57 (m) 4H; 3,35 (m) 4H 7,2-8,4 (m) 7H 2,32 (s) 3HCH3
Pr* (R5a) 3,5 (m) 4H; 3,34 (m) 4H 7,2-8,4 (m) 7H 3,7 (m) 1HCH; 1,1 (d) 2H (CH3)
CH3 (R5b) 3,7 (m) 4H; 3,32 (m) 4H 6,7-8,4 (m) 7H 2,2 (s) 3HCH3
3F 3,5-3,7 (m) 8H 7,2-8,1 (m) 7H
1,4-nafto 3,5-3,5 (m) 8H 7,2-8,4 (m) 10H
2C1 3,75 (m) 8H 6,7-8,4 m (7H)
Tabela 8 Związki o wzorze 14
R5a-b -CICH2CH2N- A0CH2O aCH -CH2CH2-
CH3 (R5a) 3,42 (m) 8H 7,35-6,9 (m) 13H 5,2 (s) 2H 4,4 (m) 1H 2,5-2,1 (m) 4H 2,3 (s) 3HCH3
Po* (R5a) 3,5 (m) 3,3 (m) 8H 7,35-6,7 (m) 13H 5.1 (s) 2H 5.2 (s) 2H 5,1 (s) 2H 4,3 (m) 1H 2,5-2,1 (m)4H 3,6 (m) 1HCH 1,1 (d) 6H 2xCH3
CH3 (R5b) 3,7 (m) 3,3 (m) 8H 6,6-7,4 (m) 13H 5,14 (s) 2H 5,09 (s)2H 4,2 (m) 1H 2,5-2,1 (m) 4H 2,1 (s) 3H CH3
3F 3,60 (m) 8H 6,7-7,4 (m) 13H 5,13 (s) 2H 5,08 (s) 2H 4,2 (m) 1H 2,5-2,1 (m) 4H
1,4-naftyl 7,1-8,4 (m) 16H 5,1 (s) 2H 5,16 (s) 2H 4,2 (m) 1H 2,5-2,1 (m) 4H
2C1 3,7 (m) 8H 6,7-7,4 (m) 13H 5,09 (s) 2H 5,15 (s) 2H 4,2 (m) 1H 2,5-2,1 (m) 4H
Cl (R5a 3,45-3,62 (m) 8H 6,98-7,36 (m) 13H 5,09 (s) 2H 5,16 (s) 2H 4,2 (m) 1H 2,1-2,5 (m) 4H
174 617
Przykład 16. γ-anilid kwasu N/4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-fenoksykarbonylo/-L-glutaminowego
Zawiesinę 2,0 g a-benylo-y-anilidu kwasu 4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-fenoksykarbonylo-L-glutaminowego w 50 ml octanu etylu uwodornia się na 0,15 g 10% palladu na węglu w ciągu 4 godzin. Katalizator usuwa się przez odsączenie, a przesącz odparowuje do sucha pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze 35°. Produkt, γ-anilid kwasu 4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/amino]-fenoksykarbonylo-L-glutaminowego (1 w schemacie 6) otrzymuje się w postaci białej krystalicznej substancji stałej, 1,4 g (83%), temperatura topnienia 110°.
Analiza elementarna:
obliczono: C 54,8% H 5,22% N8,71% znaleziono: C54,5% H5,62% 13 8,31%
Substancję wyjściową, a-benzylo-Y-anilid kwasu 4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]fenoksykarbonylo-L-glutaminowego, otrzymuje się w sposób niżej opisany.
ml trietyloaminy wprowadza się do mieszaniny γ-anilidu kwasu alfa-benzylo-p-tosyloL-glutaminowego (2,8 g) i 2,0 g węglanu 074-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-fenylo-O'-/4nitrofenylowego/ w 30 ml dichlorometanu. Mieszaninę miesza się w temperaturze pokojowej w ciągu 16 godzin i rozpuszczalniki usuwa w próżni. Pozostałość poddaje się chromatografii na żelu krzemionkowym (Merck, Art. 9285) i eluuje za pomocą 10% octanu etylu w dichlorometanie, otrzymując 1,9 g (64%) a-benzylo^-anilidu kwasu 4-[N,N-bis-/2-chloroctylo/-aminolfenoksykarbonylo-L-glutaminowego w postaci białej substancji stałej.
Substancję wyjściową, węglan O-/4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-fenylo-O'-/4-nitrofenylowy, otrzymuje się w sposób niżej opisany.
Roztwór 10 ml trietyloaminy w 10 ml dichlorometanu wprowadza się do mieszaniny 7,25 g chloromrówczanu 4-nitrofenylowego i 10 g chlorowodorku 4-/N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino/fenolu w 100 ml dichlorometanu, w ciągu 2 godzin. Mieszaninę miesza się w temperaturze pokojowej w ciągu 16 godzin, po czym rozpuszczalniki usuwa się pod obniżonym ciśnieniem, a pozostałość poddaje chromatografii na żelu krzemionkowym (Merck Art. 9385). Po eluowaniu za pomocą dichlorometanu i odparowaniu eluatów otrzymuje się produkt w postaci czerwonego oleju. Po roztarciu z heksanem otrzymuje się żółtą substancję stałą, którą przekrystalizowuje się z benzenu/heksanu, otrzymując węglan O-/4-[N,N-bis72-chloroetylo/-amino/-fenyIo-Oz-/4-nitrofenylowy/ w postaci pomarańczowych kryształów, 10,4 g (71%), temperatura topnienia 68°.
Wyjściowy γ-anilid kwasu p-tosylo-c^^eezzyb-L-g;hiti^n^inowego wytwarza się w sposób niżej opisany.
g estru a-benzylowego kwasu N-t-BOC-L-glutaminowego i 6,1 g dlcyklohekszlokarbodiimidu rozpuszcza się w 120 ml dichlorometanu i miesza w temperaturze pokojowej w ciągu 10 minut. Następnie dodaje się 2,8 ml aniliny i mieszaninę miesza w temperaturze pokojowej w ciągu 16 godzin. Mieszaninę sączy się, a osad przemywa dichlorometanem (2 x 15 ml). Przesącz przemywa się kolejno nasyconym roztworem NaHCO3 (2 x 100 ml) i wodą (100 ml), po czym odparowuje. Otrzymaną substancję stałą przekrγstalizowuje się z EtOAc/heksanu, otrzymując 8,2 g (67%) bezbarwnych płytek. 12,9 g γ-anilidu i 5,4 g kwasu p-toluenosulfonowego w 300 ml benzenu ogrzewa się pod chłodnicą zwrotną w ciągu 40 minut i pozostawia do ochłodzenia przez noc. Osad odsącza się, suszy w obecności pompy i przekrystalizowuje z EtOAc/MeOH, otrzymując 8,2 g (58%) γ-anilidu kwasu tosylo-a-benzylo-L-glutaminowego w postaci bezbarwnych płytek.
Przykład 17. γ-lΠrrZ-Uulyloan^d kwssu N//4-[N,N-bis/2C-calrrrcetylo/-amirloTfenokszkarboezlo/-L-glutamleowego
Proces opisany w przykładzie 16 powtarza się, stosując γ-III-rz.butyloamid kwasu a-benzylo-4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-fenoksykarbonzlo-L-glutam1eowego zamiast γ-nnilidu kwasu CbCezzylo-4-[N,N-bis-/2-chloroeZylo/-amm^]-feooSzykalOllnylo-L-glutaminkweoo i otrzymując γ-IΠrrz.butyloamid ^wauu C-['N,NlbiS//C-chloreeZalo/-amrno--CenoSzyaalOnzalo-Icglutaminowego (2 w schemacie 6), który przekrzstalizowuje się z octanu etylu/heksanu, uzyskując bezbarwne kryształy o temperaturze topnienia 129°.
174 617
Analiza elementarna:
obliczono: C51 ,9% H6,32% 09 9,09% znaleziono: C 5% 1% Hó^ 3% Ni^%6% γ-ΠΙ-rz.butyloamid kwasu α-benzylo-4-[N,N-bis-/2-chloiOetylo/-amino]-fenoksykarbonylOfL-gluSaminkwego otrzymuje się w sposób analogiczny do opisanego w przykładzie 16 dla pochodnej γ-anilidu.
Przykład 18. Kwas Nf/4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/famino]f3-metyloeenylokarbamoilo/-LfgluSaminowy
Roztwór 0,6 g 4--N,N-bis-/2fChloroetylo/-amink]---metyloe(enylokarbamoilo-L-gluSaminianu di-III-rz. butylowego w 6 ml dichlorometanu chłodzi się do temperatury 0°C i dodaje 15 ml kwasu SrifluoroocSowego. Roztwór ten pozostawia się w temperaturze 0°C w ciągu 3 dni. Następnie roztwór odparowuje się do sucha, otrzymując kwas /4--N,N-biSf/2-chloroetylk/famino]f-fmetyloeenylokarbamoilOfLfglutaminowy w postaci oleju. Wydajność wynosi 0,49 g.
NMR: 8,46 (S) 1H; 7,15 (m) 3H; 6,4 (d) 1H; 4,18 (m) 1H; 3,55 (m) 4H; 3,35 (m) 4H; 2,3 (m) 2H; 2,23 (s) 3H; 2,0 (m) 2H.
Wyjściowy 4-[N,Nfbis-/2fChlorΌetylo/famino---fmeSyloeenylokarbamoilOfLfglutaminian di-ΠIfrz.butylowy wytwarza się w sposób niżej opisany.
27,5 g węgl-nępotasu wpruwadoa sag do roztwora 7,og S-mety-oM-nitroaniliny (Jouma] of Organie Chemistry 33,3498 (1968)) w 150 ml octanu etylu, a następnie wkrapla 27,5 ml 1,9 M roztworu fosgenu w toluenie, utrzymując temperaturę poniżej 30°C. Następnie mieszaninę miesza się w temperaturze pokojowej w ciągu 1 godziny. Do mieszaniny dodaje się 13 g estru di-ni-rz.butylowego kwasu L-glutaminowego i miesza przez noc w temperaturze pokojowej. Następnie roztwór sączy się, przemywa wodą i warstwę organiczną suszy nad MgSOą i odparowuje, otrzymując olej. Olej ten następnie poddaje się chromatografii na żelu krzemionkowym, eluując heksanem/octanem etylu 3:1 i otrzymuje 3-meSylo-4fmtrofenylokarbomoilo-Lf glutaminian di-IIIfrz.butylowy w postaci oleju. Wydajność wynosi 11,19 g (51%).
NMR: 9,16 (s) 1H; 8,0 (d) 1H; 7,43 (m) 2H; 6,70 (d) 1H; 4,1 (m) 1H; 2,51 (s) 3H; 2,25 (m) 2H; 1,8 (m) 2H; 1,41 (d) 8H.
Roztwór 4,7 g 3fmetylo-4fnitroeenylnkarbamoilnfLfglutaminianu difΠI-rz.butylnwego w 125 ml octanu etylu uwodornia się na 0,5 g 30% Pd/C. Uzyskaną mieszaninę sączy się następnie przez Celit (oczyszczona i kalcynowana ziemia okrzemkowa o wielkości cząstek 20-45 gm, uzyskiwana między innymi z firmy Fluka Chemicals Ltd) i odparowuje, otrzymując ciemną substancję stałą. Substancję tę poddaje się chromatografii na żelu krzemionkowym, eluując octanem etylu/heksanem (1:1) i otrzymuje 3fmetylo-4-aminofenylokarbamoilo-L-glutaounian di-ni-rz.butylowy w postaci oleju. Wydajność wynosi 3,71 g (83%).
NMR: 7,98 (s) 1H; 6,9 (m) 2H; 6,52 (d) 1H; 6,15 (d) 1H; 4,53 (s) 2H; 4,15 (m) 1H; 2,25 (m) 2H; 2,04 (s) 3H; 1,8 (m) 2H; 1,45 (d) 18H.
4.8 g tlenku etylenu przepuszcza się przez roztwór 5 g 3-metylOf4-αminoeenylokarbamoilo-L-glutaminianu difIΠ-rz,butylowego w 25 ml lodowatego kwasu octowego i 25 ml wody. Następnie roztwór miesza się w temperaturze pokojowej w ciągu 24 godzin. Następnie odparowuje się do sucha, pozostałość rozpuszcza w octanie etylu, przemywa wodą, warstwę organiczną suszy nad MgSOą i odparowuje, otrzymując 4f[N,N-biSf/2-hydroksyetylo/amino]f3-metylofenylnkarbamoilOfLfglutaminian di-IΠfrz.buSylnwy, który stosuje się dalej bez dodatkowego oczyszczania.
NMR: 8,35 (s) 1H; 7,1 (m) 3H; 6,35 (d) 1H; 4,15 (m) 1H; 3,35 (m) 4H; 3,05 (m) 4H; 2,25 (m) 2H; 2,20 (s) 3H; 1,8 (m) 2H; 1,45 (d) 18H.
3.8 ml chlorku metanosulfonylu wkrapla się do roztworu 4 g 4f-N,N-bis-/2fhydroksyeSylo/famino]---metyloeenylokorbαmoilo-L-glutomimanu difΠIfrz.butylowego w 60 ml pirydyny w atmosferze argonu, utrzymując temperaturę poniżej 30°C. Po zakończeniu dodawania roztwór miesza się w temperaturze 80 w w ciągu 2 godzin. Roztwór chłodzi się i wprowadza do 500 ml 10% kwasu cytrynowego, ekstrahuje octanem etylu, przemywa wodą, warstwę organiczną suszy nad MgS0ą, po czym odparowuje, otrzymując brunatny olej. Olej ten poddaje się chromatografii na żelu krzemionkowym, stosując heksan/octan etylu 5:1 i otrzymuje 4f-N,N-biSf/2fChloroef
174 617 tylo/-amiao]t3-metylofenylokarbamoilo-L-glutaminian di-III-rz.butylowy w postaci oleju. Wydajność: 7,23 g (28%).
NMR: 8,42 (s) 1H; 7,1 (m) 3H; 6,36 (d) 1H; 4,13 (m) 1H; 3,50 (m) 4H; 2,3 (m) 2H; 2,23 (s) 3H; 1,9 (m) 2H; 1,4 (s) 9H; 1,35 (s) 9H.
Sekwencja reakcji dla tego przykładu przedstawiona jest w schemacie 7.
Przykład 19. Kwas Nt/4t[N,N-bis-/2-chloroetylo/tamiao]tbenzylokarbonylo/-L-glutaminowy
0,5 g 4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-benzylokarboaylotLtglutamiaianu di-III-rz.butylowego rozpuszcza się w 1,5 ml CH2CI2 i dodaje 1,5 ml kwasu triiluorooctowego. Roztwór miesza się w temperaturze pokojowej w ciągu 2 godzin. Następnie roztwór odparowuje się, otrzymując 0,8 g związku tytułowego w postaci oleju.
NMR: 8,22 (d) 1H; 7,10 (d) 2H; 6,66 (d) 2H; 4,19 (m) 1H; 3,69 (s) 8H; 2,24 (m) 2H; 1,9 (m) 2H; 3,32 (s) 2H.
Wyjściowy 4-[N,Ntbis-/2-zhloroetylo/tamino]-beazylokarboaylo-L-glutamiaiaa di-IIIrz.butylowy otrzymuje się w sposób niżej opisany.
4,05 g 1-hydroksybenzorriazolu wprowadza się do roztworu 5,4 g kwasu 4-nitronanytooctowego w 75 ml dimetyloformamidu. Do mieszaniny dodaje się 7,77 g estru dS-IIItrz.butylowego kwasu L-glutaminowego, a następnie 6,2 g dicykloheksylokarbodiSmSdu. Następnie mieszaninę miesza się w ciągu 18 godzin w temperaturze pokojowej. Mieszaninę sączy się, a przesącz przemywa nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu, wodą i 0,5 m kwasem solnym, a następnie suszy i odparowuje do sucha. Pozostałość poddaje się chromatografii na żelu krzemionkowym, eluując heksanem/octanem etylu(2:1) i otrzymuje 9,7 g (77%) 4-aitrobeazyt ^karbonylo-L-glutaminianu ditIΠ-rz.butylowego w postaci oleju.
NMR: 8,2 (d) 2H; 7,45 (d) 2H; 6,45 (d) 1H; 4,45 (m) 1H; 3,15 (s) 2H; 2,1 (m) 4H; 1,4 (d) 9H; 1,35 (s) 9H.
Roztwór 9,7 g 4-aitrobenzylokarboaylotL-glutaminSaau ditIΠtrn.butylowego w 200 ml octanu etylu uwodornia się na 900 mg 30% Pd/C. Mieszaninę sączy się przez Celit i odparowuje, otrzymując żółty oleju/4taπύnobeazylokarboaylo-L-glutamiaSaa dS-IΠtrz.butylowy/, który stosuje się dalej bez dodatkowego oczyszczania.
NMR: 8,23 (d) 1H; 6,92 (d) 2H; 6,50 (d) 2H; 4,86 (s) 2H; 4,15 (m) 1H; 3,24 (s) 2H; 2,22 (m) 2H; 1,8 (m) 2H; 1,4 (d) 18H.
Wydajność wynosi 8,2 g (90%).
7,1 g tlenku etylenu wprowadza się do roztworu 8,2 g 4tamiaobeazylokarboaylo-LtglutamSniaau di-III-rz.butylowego w 40 ml lodowatego kwasu octowego i 40 ml wody. Następnie mieszaninę miesza się w temperaturze pokojowej w ciągu 24 godzin. Roztwór odparowuje się do sucha, ponownie rozpuszcza w eterze, przemywa wodą, warstwę organiczną suszy się nad MgSO4 i odparowuje, otrzymując olej /6,3 g 4-[N,NtbSat/2thydroksyetylo/-amSao]-beazylokart bony^-L-glutaminianu ditHI-rz.butylowego/, który stosuje się dalej bez dodatkowego oczyszczania (6,3 g).
NMR: 8,16 (d) 1H; 7,02 (d) 2H; 6,58 (d) 2H; 4,1 (m) 1H; 3,4 (m) 8H; 3,25 (s) 2H; 2,25 (m) 2H; 1,8 (m) 2H; 1,4 (s) 18H.
2,91 ml chlorku metanosulfonylu wkrapla się do roztworu 2,88 g 4t[N,Ntbia-/2-hydroksyetylo/tamSao]-beazylokarboaylo-LtglutamSaSaau di-II I-m,. bu ty lowego w 45 ml w atmosferze argonu, utrzymując temperaturę poniżej 25°C. Po zakończeniu dodawania roztwór miesza się w temperaturze 80°C w ciągu 1 godziny. Następnie roztwór chłodzi się i wprowadza do 500 ml 10% kwasu cytrynowego, ekstrahuje eterem, przemywa wodą, fazę organiczną suszy nad .MgSO4 i następnie odparowuje, otrzymując brunatny olej. Olej ten poddaje się chromatografii na żelu krzemionkowym, eluując heksanem/octanem etylu 2:1 i otrzymuje 1,3 g (42%) 4-[N,NbSs-/2-zhloroetylot--tmno]-benzylokaIbonylo-L-glutaminSaau dStIII-rz.butylowego w postaci oleju.
NMR: 8,19 (d) 1H; 7,10 (d) 2H; 6,66 (d) 2H; 4,10 (m) 1H; 3,69 (s) 8H; 3,32 (s) 2H; 2,21 (m) 2H; 1,9 (m) 2H; 1,37 (d) 18H. Wydajność wynosi 1,32 g (42%).
Sekwencja reakcji dla tego przykładu przedstawiona jest w schemacie 8.
174 617
Przykład 20. Kwas N-/4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-fenylokarbamoilo/-L-glutaminowy
Roztwór 500 mg 4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amim^)]-fienyl(^)karbamoilo-L-glutaminianu di-III-rz.butylowego (otrzymywany w sposób opisany w przykładzie 3) w 10 ml 98% kwasu mrówkowego pozostawia się w temperaturze pokojowej w ciągu 24 godzin. Roztwór odparowuje się do sucha, a pozostałość poddaje chromatografii na żelu krzemionkowym Merck Art 9385 za pomocą układu dichlorometan/octan etylu/kwas mrówkowy (7:2:1), otrzymując związek tytułowy w postaci oleju, który krystalizuje na produkt o temperaturze topnienia 117-9°C.
Przykład 21. Kwas N-/4-[N,N-bis-/2-bromoetylo/-amino]-fluorofenylokarbamoilo/L-glutaminowy
Roztwór 0,5 g 4-[N,N-bis-/2-bromoetylo/-amino]-3-fluorofenylo-karbamoilo-L-glutaminianu dibenzylowego w 10 ml octanu etylu i 1100 mg 30% Pd/C miesza się w atmosferze wodoru w ciągu 6 godzin. Katalizator odsącza się, a przesącz odparowuje, otrzymując olej, stanowiący związek tytułowy.
NMR: 8,6 (s) 1H; 7,35 (dd) 1H; 7,1-6,8 (m) 2H; 6,5 (d) 1H; 4,2 (m) 1H; 3,7-3,2 (m) 8H;
2,4-1,6 (m) 4H.
Substancję wyjściową do tej reakcji wytwarza się w sposób analogiczny do opisanego w przykładzie 5, lecz stosuje się bromek tionylu zamiast chlorku tionylu.
Tabela 9 Związki o wzorze 22
Przykład nr X R Temperatura topnienia
22 Cl F 111-114°C
23 Cl Cl olej
24 Cl CN 105-7°C
Dane NMR dla związku z przykładu 23 są następujące: δ 8,6 (szerokie) 1H, δ 7,6 (m) 1H, δ 7,2 (m) 2H, δ 4,25 (m) 1H, δ 3,6-3,3 (m) 8H, δ 2,4-1,7 (m) 4H.
Substancje wyjściowe i pośrednie stosowane do wytwarzania związków z przykładów 21-24 oraz ich właściwości zebrane są w poniższych tabelach 10-13.
Tabela 10 Związki o wzorze 23
R Temperatura topnienia
F 99-101
Cl olej
CN 151-4
* NMR (DMSOd6) 8,15 (d) 1H; 8,05 (q) 1H; 7,3 (d) 1H; 4,65 (t) 2H/OH; 3,5 (m) 8H.
Tabela 11 Związki o wzorze 24
X R Temperatura topnienia
Cl F 66-8°C
Cl Cl olej*
Cl CN 106-9°C
Br F 66-68OC
* NMR (CDC13): 8,3 (d) 1H; 8,1 (q) 1H; 7,25 (d) 1H; 3,75 (t) 4H; 3,6 (t) 4H.
174 617
Tabela 12 Związki o wzorze 25
X R Temperatura topnienia (szezawianu)
Cl F 146-8°C
Cl Cl 118-21°C
Cl CN 112-6°C
Br F 134-6°C
Tabela 13 Związki o wzorze 26
X R Temperatura topnienia
Cl F 81-4°C
Cl Cl olej*
Cl CN olej**
Br F olej***
* NMR (CDCl3): 7,4 (m) 1H; 7,3 (m) 10H; 7,1 (m) 2H; 5,2 (s) 2H; 5,05 (s) 2H; 4,6 (m) 1H; 3,5-3,4 (m) 8H; 2,6-2,0 (m) 4H.
** NMR (CDCI3): 8,25 (s) 1H; 7,6 (m) 2H; 7,4-7,2 (m) 10H; 7,1 (d) 1H; 6,2 (d) 1HNH; 5,2 (s) 2H; 5,1 (s) 2H; 4,6 (m) 1H; 3,7-3,5 (m) 8H; 2,7-2,2 (m) 4H.
*** NMR: 7,4-6,8 (m) 13H; 5,7 (d) 1H; 5,2 (s) 2H; 5,1 (s) 2H; 4,6 (m) 1H; 3,7-3,3 (m)8H; 2,6-1,9 (m) 4H.
Przykłady 25-32. Następująee zwiggkr o wzorze 27
Tabela 14
Przykład nr -Z
25 wzór 28
26 wzór 29
27 wzór 30
28 wzór 31
29 wzór 32
30 wzór 33
31 wzór 34
32 wzóo 35
Związki te wytwarza się w sposób analogiezny do opisanego w przykładzie i, z wyjątkiem tego eo opisano poniżej.
Dane NMR dla każdego związku z przykładów 25-32 podane są w następująeej tabeli:
Tabela 15
Przykład nr CICH2CH2N- Aromatyezne aCH ch2-x Iuuo
1 2 3 4 5 6
25 3,69 (m) 8H 6,7-6,9 (m) 4H 3,97 (m) 1H 1,79-1,99 (m) 2H 2,2 (t) 2H 6,7 (bs) 1H 7,27 (bs) 1H 7,89 (bs) 1H
26 3,70 (s) 8H 6,70-6,93 (-) 4H 4,0 (m) 1H 1,85-2,2 (m) 2H 2,42 (m) 2H 3,19 (s) 3H 7,90 (d) 1H
174 617 cd. Tabeli nr 15
1 2 3 4 5 6
27 3,71 (s) 8H 6,69-7,38 (m) 8H 4,04 (m) 1H 1,9-2,1 (m) 2H 2,45 (m) 2H 2,26 (s) 3H 7,89 (d) 1H 9,83 (s) 1H
28 3,73 (s) 8H 6,7-6,9 (m) 4H 4,08 (m) 1H 2,1-2,27 (m)2H 3,03 (t) 2H 8,03 (d) 1H 12,79 (bs) 1H
29 3,69 (s) 8H 6,72-6,93 (m) 4H 4,38 (m) 1H 3,46-3,8 (m) 2H 8,12 (d) 1H
30 3,70 (s) 8H 6,6-7,6 (m) 8H 4,05 (m) 1H 1,8-2,3 (m) 2H 2,45 (m) 2H 3,50 (s) 2H 7.9 (d) 1H 9.9 (s) 1H 12,5 (szeroki s)
31* 3,67 (s) 8H 6,5-8,5 (m) 8H 4,10 (m) 1H 1,8-2,3 (m) 2H 2,5 (m) 2H
32 3,70 (s) 8H 6,22-7,21 (m) 4,03 (m) 1H 1,8-2,2 (m) 2H 2,50 (m) 2H 7,79 (d) 1H 9,52 (s) 1H
* NMR z dodatkiem CD3CH2D
Związek z przykładu 25 wytwarza się w sposób opisany w przykładzie 1, lecz z zastosowaniem α-benzylo-4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-omi5o]-fenoksykarbonylo-L-glutaminy w reakcji uwodorniania, przy czym wytwarzanie tego związku opisane jest poniżej. W reakcji uwodorniania do octanu etylu dodaje się tetrohydrofuran jako środek pomocniczy do rozpuszczania wyżej wymienionego związku α-benzylowego.
Związki z przykładów 26 i 27 wytwarza się, jak opisano w przykładzie 1, drogą hydrogenolizy związków pośrednich, odpowiednio α-bk5zylo-4-[N,N-bis72-chloroetzlo/-αmisoJfesoksykarbonylo-L-meszloglutamisy i α-be5zylo-4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amiso]fe5okszkarbo5ylo-L-/3-metylofe5ylo/-glutamisy.
Związek z przykładu 28 wytwarza się w sposób opisany w przykładzie 1 drogą uwodorniania estru benzylowego kwasu 4-[N,N-bis72-chloroetylo/-ami5o]-fe5okszka.rbosylo-γ-/5-tetrαzolilo/-α-αmino-L-mosłowego. Związek z przykładu 28 wytwarza się też drugą metodą, jak niżej podano. Postępuje się analogicznie do sposobu opisanego w przykładzie 1, lecz stosując kwas (S)-2-amino-4-/1H-1,2,3,4-tetrazol-5-il//-masłowy (Z. Grzonka i inni, Tetrahedron, 33, 2299-2302,1977) zamiast estru dibenzylowego kwasu L-glutaminowego w reakcji z węglanem O-/4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-fenzlo/-Ol-/4-sitrofenylowym/. Reakcję prowadzi się w bezwodnym DMF za pomocą 2 równoważników metyloaminy w ciągu 20 godzin w temperaturze 25°C. Następnie odparowuje się do sucha, po czym pozostałość rozpuszcza się w octanie etylu, przemywa rozcieńczonym kwasem cytrynowy, suszy i odparowuje do sucha. Produkt krystalizuje się powoli z octanu etylu. Pozostałość przekrystalizowuje się z octanu etylu, otrzymując związek z przykładu 28 (temperatura topnienia 173-5°C).
Związek z przykładu 29 wytwarza sitęsposobem analogicznym do opisanego dla pierwszego wytwarzania przykładu 28, lecz z zastosowaniem 1-{4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-omino]-fenoksy-karbonyloamino} -1 -beszyloksy-kαrb/sylo-2-/5-tiotetrazolo/-etanu zamiast estru benzylowego kwasu 4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-aminoJ-fenoksykαrbo5ylo-γ-/5-tktrazolik)/-αamino-L masłowego. W wyniku analogicznej obróbki otrzymuje się żywicę, którą oczyszcza się drogą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym, eluując 4% (objętościowo) kwasem mrówkowym/octanem etylu.
Związek z przykładu 29 wytwarza się także drugą metodą, jak niżej opisano.
600 mg (2,89 mM) 1-amino-l-karboksy-2-(5-tiotetrazolo)-etanu zawiesza się w 48 ml bezwodnego DMF, dodaje 0,806 ml (578 mM) metyloaminy i zawiesinę miesza. 1,10 g (2,89 mM)
174 617 węglanu O-/4-[N,N-bis-/2-ehlorΌetylo/-amino]-fenylo/-O1-/4-nitrofenylowego/ wprowadza się w jednej porcji w postaci stałej i roztwór miesza w ciągu 20 godzin w temperaturze pokojowej. DMF usuwa się w próżni. Pozostałość rozpuszcza się w octanie etylu i rozcieńczonym kwasie cytrynowym. Warstwę octanu etylu przemywa się wodą, suszy siarczanem sodu, sączy i odparowuje. Otrzymany surowy produkt poddaje się chromatografii na żelu krzemionkowym i eluuje za pomocą 4% kwasu mrówkowego w octanie etylu, otrzymując 0,963 g 4-[N,N-bis-/2chloroetylr/-amino]-fenoksykarbonylo-amino-1-karboksy-2-/5-tiotetrazolo/-etanu w postaci szklistej substancji stałej. NMR (DMSOdó) 3,46 (dd, 1H); 3,69 (s, 8H); 3,8 (dd, 1H); 4,38 (m, 1H); 6,72 (d, 2H); 6,93 (d, 2H); 8,12 (s, 1H).
Związki z przykładów 30 i 31 wytwarza się, jak opisano w przykładzie 1, przez uwodonianie odpowiednio α-benzylo-4-|N,N-bis-/2-chlornetyloZ-aiminoJ-fenoksyo-y-[3/benryloksykarbonylo-metylo/-fenylo]-L-glutaminy i a-ennzylo-4-[N,N-b-s-/2-chloroetylo/-amino] -fenoksykarbonylo-γ- [3 -/5 -tetrazol ilo/-fenylo] -L-glutaminy.
Związek z przykładu 32 wytwarza się, jak opisano w przykładzie 1, przez uwodornianie Oί-benzylo-4-[=,=τ-bis-/2-ehloroetylo/-amino]-fenoksykarborylo-y-[37berιzyloksykarbonyloamino/-fenylo] -L-glutaminy.
Związki pośrednie stosowane do wytwarzania związków z przykładów 25-32. α-Benzylo-4-[l=,N-bis-/2-chloroetylo/-ammo]-fenoksykarbonylo-L-glutaminę, stosowaną do wytwarzania związku z przykładu 25, wytwarza się jak opisano w przykładzie 1 z węglanu O-/4-[=,=-bis-/2-chloroetylo/-aίmno]-fenylo/-O'-/4-mtrofenylowego/, lecz stosując a-benzyloL-glutaminę (L. Zervas i inni, J. Am. Chem. Soc. 87 (1), 99-104, 1965) zamiast tosylanu estru dibenzylowego kwasu L-glutaminowego. Produkt oczyszcza się drogą szybkiej chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym, eluując za pomocą 80% EtOAc/20% heksanu. Po roztarciu z eterem otrzymuje się produkt w postaci białej substancji stałej.
α-Benzylo-4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-5mino]-fenoksykarbonylo-γ-mesylo-L-glutammę, stosowaną do wytwarzania związku z przykładu 26, wytwarza się w sposób następujący:
g L-glutaminianu N-Boc-a-benzylowego (E. Klieger i inni, Ann. 673, 196-207, 1964) w 50 ml bezwodnego dichlorometanu traktuje się 3,9 g dimetyloaminopirydyny (DMAP) i 6,73 g dicykloheksylokarbodiimidu. Następnie do kolby reakcyjnej wprowadza się 3,04 g metanosulfonamidu i reakcję prowadzi dalej w temperaturze 25 °C w ciągu 20 godzin. Dichlorometan odparowuje się, a pozostałość ponownie rozpuszcza w octanie etylu. Roztwór w octanie etylu przemywa się następnie 0,25 M kwasem cytrynowym, potem wodą, po czym suszy nad Na2S04 (bezwodny). W wyniku odparowania ekstraktu w octanie etylu otrzymuje się pozostałość, którą oczyszcza się na żelu krzemionkowym drogą szybkiej chromatografii kolumnowej z zastosowaniem chlorku metylenu jako eluentu, a następnie 5% metanolu/chlorku metylenu i potem 10% metanolu/chlorku metylenu i otrzymuje Boc-chroniony acylosulfonamid o wzorze 36.
NMR: δ 1,37 (s) 9H; 1,98 (m) 2H; 2,34 (t) 2H; 5,11 (d) 2H; 7,26 (d) 1H; 7,36 (s) 5H; 11,64 (s) 1H.
3,6 g Boc-chIΌeionegoacylosa^lfooą^^on zawiezza się za 50 ml octanu ctytoi py czym dodaje octan etylu nasycony 8 równoważnikami HCl (22,4 ml roztworu 3,1 M). Wyjściowy sulfonamid przechodzi do roztworu, po czym mieszaninę reakcyjną pozostawia się w ciągu 20 godzin w atmosferze argonu w temperaturze 25°C. Otrzymuje się chlorowodorek α benzylo^-mesylo-L-glutaminy o wzorze 37 w postaci białej substancji stałej, którą odsącza się i przemywa bezwodnym eterem, a następnie suszy w eksykatorze.
NMR: 62,08(m) 2H; 2,22(πι)2Η; 3,00(s)3H; 4,09(t) 1H; 5,55-5,55(dd)2H7 (m) 5H, około 9 (szeroki) 3H.
α-Benzylo-4-[=,N-bi(-/2-chloroetylo/-amino]-fenoksykarbonylo-L-me(yloglutammę wytwarza się w sposób opisany w przykładzie 1 z węglanu O-/4-N,N-bis-/2-chioroetylo/-amino]-ferflo-O'-/4-nitrofenylomego/, lecz z zastosowaniem chlorowodorku a-benzylo-y-mesyloLrglz(fminz zamiast tosylanu estru dibenzylowego kwasu L-glutaminowego. Produkt reakcji oczyszcza się drogą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym, eluując 10% kwasem mrówkowym w octanie etylu (objętościowo).
α-Benzylo-4-[N,N-bis-/2-chloroetylr/-amiro]·feroksykarbonylo-γ-/3-metyloferylo/174 617
L-glutaminę, stosowaną do wytwarzania związku z przykładu 27, wytwarza się w sposób następujący:
4-[N,N-bls-/2-chloIΌetzl0/-am1nol-fenokazkarbonzlo-L-gldtamie1ae cl-Cenzylkγ y wytwarza się w sposób opisany w przykładzie 1 z węglanu O-/4-[N,N-bis-/2-chloroelylo/-ammo]fenzlo/-O'-/4-nitrofenγlowego/, lecz stosując L-glutaminian a-benzylowy (Ref. C. Coutaogeorgopouloa i inni, J. Am. Chem. Soc. 83, 1885, 1961) zamiast estru dibenzylowego kwasu L-glutaminowego. Proces prowadzi się w bezwodnym DMF w temperaturze 25°C w ciągu 2 godzin. Produkt oczyszcza się drogą chromatografii kolumnowej (żel krzemionkowy, Merck, Art 9385), stosując mieszaniny octanu etylu/heksanu w zakresie 70/30 do 100% octanu etylu. Dane NMR dla produktu podane są w tabeli 17.
300 mg 4-[N,N-bis-/2-chloroelzlo/-amieo]-feeokszkarboeylo-L-glutaminiaeu a-ennzylowego w 5 ml bezwodnego tetrahydrofdraeu traktuje się 1,1 równoważników trielγloaminz. Do mieszaniny reakcyjnej dodaje się powoli w temperaturze -25°C 0,08 ml (1,1 równoważników) chloromrókczaed 1zobulγlokego w 10 ml bezwodnego THF. Po upływie 15 minut dodaje się 1,1 równoważników (0,08 ml) m-toluidyny w bezwodnym tetrahzdrofuranie (5 ml). Mieszaninę pozostawia się do ogrzania do temperatury 25°C, po czym miesza w sposób ciągły w ciągu 18 godzin. Następnie mieszaninę sączy się, a przesącz odparowuje, otrzymując pozostałość, którą oczyszcza się drogą szybkiej chromatografii kolumnowej, stosując mieszaniny octanu etzlu./heksaed jako eluent. Po odparowaniu odpowiednich frakcji otrzymuje się a-benzylo-4[N,N-bis-/2-chloroetzlo/-am1no]-fenokszkarboezlo-γ73-metzlofeeylo/-L-glutamleę w postaci białej krystalicznej substancji stałej. Dane NMR dla tego produktu podane są w tabeli 17.
- {4- [N-N-bis72cchloroclylo/-amioo]-fenokcf karbozyloamizo a - i ^enzyloknykarbonylo-2-/5-tiotetrazolo/-etan, stosowany do wytwarzania związku z przykładu 29, wytwarza się w sposób następujący:
1-Amino-1-kar0okaz-2-/5-tlotetrazolo/-ctan wytwarza się drogą dodawania 18,50 g (115,6 mmoli) β-chloroalaniny (Sigma Chemical Co) i 11,79 g (115,6 mmoli) 5-lieletrayolu (otrzymywanego w sposób opisany w europejskiej publikacji patentowej nr 33965) do 230 ml 2 M roztworu wodorotlenku sodu, stosując mieszanie. Następnie mieszaninę reakcyjną ogrzewa się od temperatury pokojowej do 90°C w ciągu 1,5 godziny. Następnie mieszaninę pozostawia się do ochłodzenia do temperatury pokojowej, a następnie chłodzi dalej za pomocą kąpieli chłodzącej lód/metanol, mieszaninę zakwasza do pH 4,0 za pomocą stężonego kwasu chlorowodorowego i miesza dalej w ciągu l^ godziny. Uzyskany osad odsącza się, przemywa zimną wodą, a następnie eterem i odsącza z odsysaniem, otrzymując 6,9 g. Ponownie sprawdza się wartość pH w ługu macierzystym i stwierdza, że wzrosła do około 5,5. Powyższy proces powtarza się, otrzymując dalsze 2,3 g produktu. Produkt ten suszy się w wysokiej próżni.
NMR: δ 3,30-3,50 ppm (m) 2H; 4,16-4,22 ppm (q) 1H; 7,47 ppm (szeroki) H2O wymienia się z NH2.
Anabza elementarna:
obliczono: C 23,2 H4,4 N 33,8 (+1 md H2O) znaleziono: C23,1 H4,4 N33u 139,6%H2O)
- (4-[N lN-bis-32-ca-oroelyloe-aminca-feeokfyeerbonylo-emino a 4-nonzyloksykerbynyr lo-2-/5-tiotetrazolo/-etan wytwarza się w sposób opisany w przykładzie 1 z węglanu O-/4-[N,N01a72-chloroetylo/-aminol-feezlo/-O/-/4-e1trofeezlok'ego/, lecz stosując kwas 'C-5C-tiolet-ae0-ile/-α-benzylokszkarOoeylo-ammo-L-maalowz (Ref. Z. Grzonka i inni, Tetrahedron Letters, 33, 2399-2302, 1977) zamiast estru diOcezylewege kwasu L-glutaminowego. Jako reypuaycyalelk stosuje się bezwodny dimetyloformamid, a reakcję prowadzi w temperaturze 25°C. Mieszaninę reakcyjną poddaje się obróbce po upływie 2 godzin i produkt oczyszcza się drogą szybkiej chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym, eluując mieszaniną 2% kwasu mrówkowego w octanie etylu/chlorku metylenu (3:1, objętościowo). Dane NMR dla tego produktu podane są w tabeli 16.
α-Beeyylo-4-[N,N-bis-/2-chloroetzlo/-am1eel-feeekazkarboezlecγ-[3-/0eezyloksykarboιζ1οιτ^^1ι^Ζε^/-^-1^ι^;^Ζο]-L-glutaminę, stosowaną w przykładzie 27, wytwarza się w sposób następujący:
174 617 p-Tolueuosulfoniau estru benzylowego kwasu 3-amino-fenylooetowego wytwarza się pozez dodawanie 10 g kwasu 3-aminofouylooctowego i 13,2 g monohydratu kwasu p-tolueuosulfzuowngo do 27,2 ml alkoholu benzylowego w 30 ml toluenu. Mieszaninę ogrzewa się pod ehłodnieą zwrotną, a utworzoną wodę gromadzi się w odbieralniku Dean-Starka. Po oddestylowaniu eałej wody mieszaninę pozostawia się do oehłodzenia do temperatury 25°C, po ezym rozeieńeza eterem dietylowym i umieszeza w kąpieli lodowej na okres i godziny. Krystaliezny p-tolueno-sulfonian odsąeza się i suszy w eksykatooze (23,5 g).
NMR δ 2,31 (s) 3H, 3,82 (s) 2H, 5,11 (s) 2H, 7,11 (d) 2H, 7,25-7,45 (m) 8H, 7,52 (d) 2H. α-Beuzylo-4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amruo]-fenoksykarbonylo-y-[3-/benzylzksykaobonylometylo/-feuylo]-L-glutamrnę wytwarza się w sposób opisany w przykładzie 27, leez stosująe ester benzylowy kwasu 3-amiuzfeuylooetzwego zamiast m-toluidyny.
a--Bengylo-4-[N,N-brs-/2-chlorootyk>/-amrno]-feuoksykarbouylo-γ-[3-/5-tetoagolilo/-fenyloj-L-glutaminę, stosowaną w przykładzie 31, wytwarza się w sposób opisany w przykładzie 27, leez stosująe 3-/tetoazol-5-ilo/-anilinę zamiast m-toluidyny. Wyjśeiową 3-/tetrazol-5ilo/-auiliuę wytwarza się w sposób następująey. Do roztworu 52 g 5-/3-nitrofeuylo/-tetrazolu (Fiunegau W.G., Henry R.A. i Lolquist R., J.A.C.S. 80, 3908 (1958)) w 2,51 ml etanolu wprowadza się 5 g 10% palladu na węglu i mieszaninę miesza się w atmosferze wodoru w eiągu 16 godzin. Katahzator odsącza się, a przesącz odparowuje, otrzymując żądany materia! wyjściowy (40,5 g, temperatura topnienia i88-9°C).
α-Bengylo-4-[N,N-bis-(2-chlorontylo)-amiuo]-feuoksykarbznylo-γ-[3-/benzyloksykaoborlyloamino/-feuylo]-L-glutamiuę, stosowaną w przykładzie 32, wytwarza się w sposób opisany w przykładzie 27, leez stosująe 3-/benzoiloksykarbonyloamiuo/-auilinę zamiast m-toluidyny.
NMR: CICH2CH2N: 3,68 (m) 8H
Aromatyezne: 6,68-7,74 (m) 1H
A0CH2O: 5,12 (s) 2H; 5,14 (s) 2H α CH: 4,18 (m) 1H
Inne: 1,9-2,15 (m) 2H; 2,45 (m) 2H; 8,12 (d) 1H; 9,7 (s) 1H; 9,9 (s) 1H.
3-/Benzoiloksykarbonyloammz/-auilmę, stosowaną jako związek pośredni w przykładzie 32, wytwarza się w sposób następująey. Do zimnego roztworu (0°C) 10 g m-fenylenodiammy w 200 ml oetanu etylu wprowadza się, mieszająe, wodny roztwór KHCO3 (9 g w 300 ml wody), następnie wkrapla się 13,2 ml ehloromrówezanu benzylowego w 100 ml oetanu etylu w eiągu 10 minut, miesza się w temperatuoze 0°C w eiągu 1 godziny, po ezym zakwasza (pH2) drogą dodawania M. HCl (aq). Produkt ekstrahuje się 250 ml oetanu etylu, przemywa solanką, suszy nad MgS04 i zatęża w próżni, otrzymująe olej. Olej ten poddaje się ehromatografii na żelu krzemionkowym Merek Art 9385 i eluuje heksanem/oetanem etylu (7:3), otrzymująe 8 g związku pośredniego w postaei substaneji stałej o niskiej temperaturze topnienia (wydajność 36%).
NMR: 9,32 (s) 1H; 7,30 (m) 5H; 6,80 (t) 1H; 6,70 (m) 1H; 6,50 (m) 1H; 6,12 (m) 1H; 5,0 (s) 2H; 4,88 (s) 2H.
Tabela 16
X C1CH2CH2N- Aromatyezne AcCH2O α CH CH2-X Inne
1 2 3 4 5 6 7
CH2CO2H 3,63 (m) 8H 6,62-7,31 (m) 9H 5,11 (s) 2H 4,14 (m) 1H 1,8-2,05 (m) 2H 7,89 (d) 1H 2,35 (m) 2H
CH2CONH2 3,71 (m) 8H 6.7-7,3 (m) 9H 5,15 (s) 2H 4,13 (m) 1H 1,8-2,03 (m) 2H 2,23 (t) 2H 6,77 (s) 1H 7,28 (s) 1H 8,08 (d) 1H
174 617 cd. Tabeli nr 16
1 2 3 4 5 6 7
CH2CONHSO2Me 3,71 (m) 8H 6,7-7,37 (m) 9H 5,15 (s) 2H 4,15 (m) 1H 1,8-2,1 (m) 2H 2,49 (m) 2H 3,19 (s) 3H 11,7 (bs) 1H 8,1 (d) 1H
CH2CONH- 3,71 (m) 8H 6,69-7,42 (m) 13H 5,18 (s) 1H 4,19 (m) 1H 1,9-2,2 (m) 2H 2,49 (m) 2H 2,25 (s) 3H 8,11 (d) 1H 9,83 (s) 1H
CH2- 3,71 (m)8H 6,7-7,37 (m) 9H 5,17 (s) 2H 4,23 (m) 1H 2,1-2,3 (m) 2H 8,23 (m) 2H 3,03 (t) 2H
CH2CONH- 3,70 (m) 8H 6,6-7,6 (m) 18H 5,10 (s) 2H 5,17 (s) 2H 4,19 (m) 1H 1,9-2,3 (m) 2H 2,45 (m) 2H 3,67 (s) 2H 8,13 (d) 1H 9,90 (s) 1H
CH2CONH- 3,70 (s) 8H 6,6-8,5 (m) 13H 5,15 (s) 2H 4,2 (m) 1H 1,9-2,3 (m) 2H 2.15 (m) 2H 8.15 (d) 1H 10,2 (s) 1H
Przykład 33. Kwas N-/4f[N,NfbiSf/2-jodoetylo/-amino]-eenoksy-karbonylo/fL-glUf taminowy
188 mg estru di-III-rz.butylowego kwasu 4-[N,N-bir-/Cfjodoetylo/-amino]-fenoksy-karf bonylo-L-glutaminowego (patrz schemat 9 - związek 14) zawiesza się w 4 ml kwasu Srifluoroocf Snwego (TFA) i miesza w ciągu 30 minut w temperaturze pokojowej. TFA usuwa się pod obniżonym ciśnieniem; pozostały olej rozcieńcza się za pomocą 3 ml octanu etylu i odparowuje, otrzymując 162 mg kwasu 4--N,N-bis-/C-jodnetylo/-amino]-eenoksykarbonyło/-L-glutaminOf wego -1,4 TFA-0,8 EtOAc, z wydajnością 82%; (związek 15 w schemacie 9).
NMR: 1,84-2,01 (m) 1H; 2,36 (m) 2H; 3,31 (t) 4H; 3,72 (t) 4H; 4,02 (m) 1H; 6,66 (d) 2H;
6,94 (d) 2H; 7,92 (d) 1H.
Ester di-ΠIfrz.buSylowy kwasu 4-[N,N-bis-/2-jndoetylo/-amino]-fenoksyfkorbonylo/-Lglutaminowego, stosowany jako związek pośredni, wytwarza się w sposób następujący:
a) Roztwór 1,0 g estru difΠI-rz.butylowego kwasu bis-/2-mesyloksyetylo/famino--fenOf krykarbonylo-L-gluSaminowego (patrz schemat 9 - związek 11) w 50 ml acetonitrylu miesza się z 1,0 g jodku sodu w temperaturze 70°C w ciągu 20 godzin. Mieszaninę reakcyjną sączy się, a przesącz zatęża w próżni. Pozostałość poddaje się chromatografii na żelu krzemionkowym, eluując octanem etylu w cykloheksanie (1:5) i otrzymuje 0,75 g (68%) estru difIΠfrz.buSyloween kwasu 4-[N,N-bis-/2-jodoetylo/-amino]-fenoksykorbnnylOfLfglutaminowego (patrz schemat 9 - związek 14) w postaci oleju.
NMR: 1,41 (s) 9H; 1,43 (s) 9H; 1,81-1,95 (m) 1H; 2,34 (m) 2H; 3,31 (t) 4H; 3,72 (t) 4H; 4,00 (m) 1H; 6,67 (d) 2H; 6,93 (d) 2H; 7,91 (d) 1H.
b) ester di-III-rz.butylowy kwasu bis-/2-merylnksyetylo/-amino]-fenokrykarbonylo-Lglutaminowego
Roztwór 2,53 g estru di-In-rz.butylowego kwasu 4f[N,N-bis-/2-hydroksyetylo/-amino]f fenokrykarbonylo-Lfglutaminowego (otrzymywany jak opisano w przykładzie 8 - patrz również schemat 4) w 9 ml pirydyny miesza się z 1,8 ml chlorku metonoruleonylu w temperaturze 2°C w ciągu 20 minut, a następnie w temperaturze 80°C w ciągu 11 minut. Mieszaninę reakcyjną
174 617 rozdziela się pomiędzy octan etylu i kwas cytrynowy/wodę (10%). Fazę organiczną oddziela się, przemywa wodą, suszy (Na2SO4) i odparowuje do sucha. Pozostałość poddaje się chromatografii na żelu krzemionkowym, eluując octanem etylu w dichlorometanie (1:9) i otrzymuje ester dS-ΠI-rn.butylowy kwasu 4t[N,N-bSs-/2tmeayloksyetylo/-amino]-feaoksykarboaylo-L-glutaminowego (związek 11 w schemacie 9) w postaci oleju z wydajnością (0,95 g) 28%.
NMR: 1,41 (s) 9H; 1,43 (s) 9H; 1,8-1,99 (m) 1H; 2,34 (m) 2H; 3,16 (s) 6H; 3,72 (t) 4H;
3,9 (m) 1H; 4,31 (t) 4H; 6,78 (d) 2H; 6,92 (d) 2H; 7,9 (d) 1H.
Przykład 34. Kwas N-/4t[N,NtbSs-/2tbromoetylo/-amSao]tfeaoksytkarboaylo/-L-glutaminowy
133 mg estru di-III-rz.butylowego kwasu 4-[N,N-bis-/2tbromoetylo/tamiao]-feaoksy-karboaylo-L-glutaminowego (patrz schemat 9 - związek 12) zawiesza się w 4 ml TFA i miesza w ciągu 30 minut w temperaturze pokojowej. TFA usuwa się pod obniżonym ciśnieniem; otrzymany jako pozostałość olej rozcieńcza się 3 ml octanu etylu i odparowuje, otrzymując 126 mg (80%) kwasu 4-[N,Ntbis-/2-bromoetylo/tamSno]-feaoksy-karbonylo-LtglutamSaowego - 1,3 TFA-0,9 EtOAc (patrz schemat 9 - związek 13).
NMR: 1,83-2,01 (m) 1H; 2,36 (m) 2H; 3,58 (t) 4H; 3,76 (t) 4H; 4,03 (m) 1H; 6,71 (d) 2H;
6,94 (d) 2H; 7,92 (d) 1H.
Ester di-ΠItrz.butylowy kwasu 4t[N,Ntbis-/2-bromoetylo/tamiao]tfenoksy-karbonylo-Lglutaminowego, stosowany jako związek pośredni, wytwarza się w sposób następujący:
Roztwór 0,48 g estru di-IΠtrn.butylowego kwasu bist/2tmesyloksyetylo/tamSao]-fenoksykarboaylOtL·-glrtamSaowego (związek 11 w schemacie 9 - otrzymywany jak opisano w przykładzie 8 - patrz również schemat 4) w 30 ml acetonitryłu miesza się z 0,26 g bromku litu w temperaturze 70°C w ciągu 22 godzin. Mieszaninę reakcyjną sączy się, a przesącz zatęża w próżni. Pozostałość poddaje się chromatografii na żelu krzemionkowym, eluując octanem etylu w dichlorometanie (1:5) i otrzymuje 0,37 g (83%) estru di-IΠtrz.butylowego kwasu 4-[N,N-bis/2-bromoetylo/-amSno]tfenokaykarbonylotLtglutamiaowego (związek 12 w schemacie 9) w postaci oleju.
NMR: 1,41 (s) 9H; 1,43 (s) 9H; 1,8-1,98 (m) 1H; 2,34 (m) 2H; 3,58 (t) 4H; 3,76 (t) 4H;
3,97 (m) 1H; 6,72 (d) 2H; 6,93 (d) 2H; 7,93 (d) 1H.
Przykład 35. Nt/4-[N,N-bist/2--chloroetylo/-amino]tfluoro-fenylokarbamoSlo/-L-glut tamSaSan
Związek tytułowy (NMR/DMSO): 8,0 (s) 1H; 7,65 (t) 1H; 6,6 (m) 3H; 4,2 (m) 3H; 3,7 (s) 8H; 2,28 (m) 2H; 1,8 (m) 2H) wytwarza się z pośredniego 4-[N,N-biat/2-chloroetylo/tamSao]t fluorofenylokarbamoilotLtglutamiaiaau dibenzylowngo (NMR/DMSO): 7,62 (t) 1H; 7,35 (s) 10H; 6,8 (d) 1H; 6,57 (m) 2H; 5,1 (d) 4H; 4,33 (m) 1H; 3,7 (s) 8H; 2,43 (m) 2H; 2,0 (m) 2H) w sposób analogiczny do odpowiedniego etapu przykładu 5.
Związek pośredni wytwarza się w sposób następujący:
6,6 g tlenku etylenu wprowadza się do 1,3 g 3-fluorot4-aitroanSliay w 30 ml lodowatego kwasu octowego i mieszaninę reakcyjną utrzymuje się w zamkniętej kolbie w temperaturze laboratorium w ciągu 72 godzin. Roztwór odparowuje się pod obniżonym ciśnieniem do połowy objętości, rozcieńcza nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu i trzykrotnie ekstrahuje octanem etylu. Ekstrakty w octanie etylu łączy się, przemywa nasyconym wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, odparowuje, a pozostałość oczyszcza drogą szybkiej chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym. Następnie eluuje się za pomocą heksanu zawierającego 50% (obj./obj.) octanu etylu w celu usunięcia nieprnereagowaaego materiału wyjściowego i produktu monopodstawionego. W wyniku eluowania za pomocą octanu etylu otrzymuje się 2',2'-/3tfluoro-4-nitroaaSliao/tdietaaol o temperaturze topnienia 99-101°©
280 g tak otrzymanego produktu rozpuszcza się 7,5 ml dichlorometanu, dodaje 0,1 ml pirydyny i roztwór chłodzi w kąpieli lód/woda. Następnie wkrapla się 0,25 ml chlorku tionylu, stosując mieszanie. Po zakończeniu dodawania mieszaninę ogrzewa się pod chłodnicą zwrotną w ciągu 1 godziny, po czym pozostawia w temperaturze laboratorium w ciągu 20 godzin. Roztwór rozcieńcza się 10 ml dichlorometanu i przemywa trzykrotnie wodą, suszy nad siarczanem sodu, a pozostałość przekrystalizowuje się z metanolu, otrzymując N^-bis-^-chloroetylo/-3-fluoro-4-aStroaaSlSnę o temperaturze topnienia 97-98°C.
174 617
200 mg tak otrzymanego produktu w 7,5 ml tetrahydrofuranu miesza się w ciągu 16 godzin w atmosferze wodoru w obecności palladu na węglu aktywnym (20 mg, 5% obj ./obj.). Katalizator odsącza się, a rozpuszczalnik odparowuje. Uzyskaną pozostałość rozpuszcza się w niewielkiej objętości metanolu i surowy produkt wytrąca przez dodanie nadmiaru eteru dietylowego nasyconego chlorowodorem. Po przekrystalizowaniu z metanolu/eteru dietylowego otrzymuje się chlorek 4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-2-fluoro-aniliniowy o temperaturze topnienia 195200°C (rozkład).
Otrzymany produkt przeprowadza się w żądany związek pośredni w sposób analogiczny do odpowiedniego etapu w przykładzie 5.
Przykłady 36 - 43. Budowa i dane dotyczące analizy elementarnej związków z przykładów 36-43 podane są w tabeli 17.
Związki podane w tabeli 17 wytwarza się analogicznie do sposobu opisanego w przykładzie 16. Tak więc związek z przykładu 36 wytwarza się stosując 4-aminobenzoesan benzylowy (Aldrich Chemical Co Ltd) zamiast aniliny w przykładzie 16. Podobnie związki z przykładów 37-43 wytwarza się, stosując 4-aminobenzoesan benzylowy, II-rz.butyloaminę, n-propyloaminę, izopropyloaminę, cykloheksyloaminę, benzyloaminę albo p-benzyloksyanilinę zamiast aniliny w przykładzie 16.
Tabela 17 Związki o wzorze 38
Przykład nr W Obliczono % Znaleziono &
C H N C H N
36 -CO-NH-P-C6H5COOH 51,5 5,26 7,83 51,7 5,10 7,50
37 -CO-NH-I1-C4H9 51,9 6,32 9,09 52,0 6,38 8,97
38 -CO-NH-II-rz.C4H9 51,9 6,32 9,09 52,2 6,34 9,09
39 -CO-NH-n-C3H7 50,9 6,07 9,37 50,6 6,35 8,95
40 -CO-NH-i-C3H7 50,9 6,07 9,37 51,1 6,07 9,40
41 -CO-NH-C6H11 54,1 6,40 8,60 54,3 6,73 8,72
42 -CO-HN-CH2C6H5 55,6 5,48 8,46 56,0 5,52 8,21
43 -CO-NH-P-C6H5OH 53,0 5,06 8,43 53,0 5,24 7,90
Przykład 44. Kwas N-/4-[N,N-bis72-chlortxeylo/-amino]-fenylokarbamoilo/-L-glutaminowy
Roztwór 1,138 g pośredniego 4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-fenylokarbamoilo-Lglutaminianu dibenzylowego w 15 ml DMF uwodornia się na 10% Pd/C w ciągu 16 godzin. Po przesączeniu i odparowaniu w próżni pozostałość rozpuszcza się w 20 ml CHCI3. Po upływie 18 godzin krystaliczny osad odsącza się i suszy w próżni, otrzymując 730 ml (93%) kwasu
4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-fenylokarbamoilo-L-glutaminowego. Po przekrystalizowaniu z acetonu/CHCb otrzymuje się mikroskopijne pręciki o temperaturze topnienia 116118°C.
NMR (CD3COCD3): 5 8,0 (s) 1H; 7,2 (d) 2H; 6,6 (d) 2H; 6,2 (d) 2H NH; 4,4 (m) 1H; 3,6 (m) 8H; 2,5-1,9 (m) 4H.
Pośredni związek dibenzylowy otrzymuje się w sposób następujący (patrz schemat 10).
0,25 g p-toluenosulfonianu glutaminianu dibenzylowego (dostępnego z Bachem U.K.) rozpuszcza się w 10 ml bezwodnego chlorku metylenu w atmosferze argonu i chłodzi do temperatury 0°C. Dodaje się 0,162 ml pirydyny, a następnie szybko 0,311 ml (1,93 M) fosgenu w toluenie. Roztwór miesza się w temperaturze 0°C w ciągu 2 godzin, dodaje 0,05 ml pirydyny, a następnie chlorek 4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-anilinowy w jednej porcji. Mieszaninę miesza się w ciągu 10 minut w temperaturze 0°C, a następnie w ciągu 18 godzin w temperaturze pokojowej. Następnie mieszaninę reakcyjną rozcieńcza się octanem etylu i wodą. Warstwę organiczną przemywa się kolejno rozcieńczonym kwasem cytrynowym (2 x), wodą i nasyconą solanką; suszy i odparowuje, otrzymując żądany dibenzylowy związek pośredni w postaci substancji stałej.
Inny sposób wytwarzania dibenzylowego związku pośredniego jest następujący:
1761617
Do roztworu 1 g trifosgenu w 80 ml chloroformu wprowadza się w temperaturze 10°C 2,7 g chlorku 4-[N,N-bis-/2-chloro^tylo/-amino]-aniliniowego. Utrzymując temperaturę 10°C dodaje się 4,15 ml trietyloaminy i mieszaninę miesza i pozostawia do ogrzania do temperatury pokojowej w ciągu 15 minut. Do mieszaniny tej dodaje się w jednej porcji tosylan glutaminianu dibenzyl/wego i trietyloaminę (1,7 ml). Mieszaninę utrzymuje się w ciągu 1,5 godziny w temperaturze pokojowej, po czym rozcieńcza chloroformem (100 ml), przemywa dwukrotnie wodą, suszy i odparowuje do sucha. Pozostałość poddaje się chromatografii na żelu krzemionkowym Merck Art 9385, eluując octanem etylu/heksanem i otrzymuje 2,5 g 4-[N,N-bis-/2chloroktylo/-aminol-fenylokarbamoilo-L-glutaminianu dibenzylowego o temperaturze topnienia 119-22°C.
Przykład 45.4-[N,N-bis-/2-chloroetylo/-amino]-fenylokarbamoilo-Y-[N-/3-karboksymetylo/-anilino]-L-glutaminian (związek 7 w schemacie 11)
Związek tytułowy wytwarza się w sposób następujący (patrz schemat 11). Roztwór 1 g związku pośredniego (związek 6 w schemacie 11) w 20 ml tHf uwodornia się na 30% Pd/C (100 mg) w ciągu 4 godzin. Następnie mieszaninę sączy się przez celit i odparowuje, otrzymując brunatny olej, który następnie oczyszcza się drogą szybkiej chromatografii kolumnowej z zastosowaniem 1% i 3% mieszanin kwas mrówkowy/octan etylu jako eluentu. Odpowiednie frakcje odparowuje się i działa eterem, otrzymując 300 mg związku tytułowego.
NMR: CICH2CH2N: 3,66 (s) 8H;
Aromatyczne: 6,66-7,46 (m) 8H; α CH: 4,22 (m) 1H;
Inne: 1,66-2,06 (m) 2H; 2,39 (m) 2H; 3,49 (s) 2H; 6,29 (d) 1H; 8,33 (s) 1H; 9,93 (s) 1H; 12,5 (b.s) 2H.
Związek pośredni wytwarza się w sposób następujący:
(a) p-Toluenosulfonian estru benzylowego kwasu 3-aminofenzlooctowego wytwarza się przez dodawanie 10 g kwasu 3-aminofenylooctowego, 13,2 g monohydratu kwasu p-toluenosulfonowego do 27,2 ml alkoholu benzylowego w 30 ml toluenu. Mieszaninę ogrzewa się pod chłodnicą zwrotną, a utworzoną wodę gromadzi się w ołMendi^lcu Denn-Starka. Po oddestylowaniu całej wody mieszaninę pozostawia się do ochłodzenia do temperatury 25°C, po czym rozcieńcza eterem dietylowym i umieszcza w kąpieli lodowej w ciągu 1 godziny. Krystaliczny p-toluesosulf/niαn odsącza się, a otrzymany produkt suszy w eksykotorze (23,5 g).
NMR: δ 2,31 (s) 3H; 3,82 (s) 2H); 5,11 (s) 2H; 7,11 (d) 2H; 7,25-7,45 (m) 8H; 7,52 (d) 2H.
(b) 5 g L-glutaminianu N-Boc-a-benzylowego w 20 ml bezwodnego DMF w temperaturze 5°C ogrzewa się z 2,45 g (1,1 równoważników) hydroksybenzotiazolu (HOBT) i mieszaninę reakcyjną miesza się w tej temperaturze w atmosferze argonu w ciągu 10 minut. Następnie dodaje się 3,37 g (1,1 równoważników) dicyklohkksylokarbodiimidu (DCCI) i mieszaninę miesza się w ciągu dalszych 10 minut w temperaturze 5°C, po czym pozostawia do ogrzania do temperatury 25°C i miesza w ciągu dalszych 45 minut. Następnie dodaje się 6 g (1,1 równoważników) p-toluenosulfonianu estru benzylowego kwasu 3-amino-fenylooctowego (produkt otrzymany w punkcie a) wraz z 2,23 ml (1,1 równoważników) metyloaminy w 10 ml bezwodnego DMF i mieszaninę reakcyjną miesza w temperaturze 25°C w ciągu dalszych 20 godzin. Osad dicykloheksylomocznika odsącza się, a przesącze DMF odparowuje do sucha. Pozostałość ponownie rozpuszcza się w EtOAc. Roztwór w octanie etylu przemywa się następnie NaHCOa (aq), potem solanką, po czym suszy nad Na2SO4 (bezwodny). Po odparowaniu wyciągów w octanie etylu otrzymuje się pozostałość, którą oczyszcza się drogą szybkiej chromatografii kolumnowej z zastosowaniem jako eluentu mieszanin 30,40 i 50% EtOAc/heksan. Po odporowaniu odpowiednich frakcji otrzymuje się 5 g produktu (związek 4 w schemacie 11).
Dane NMR: 1,39 (s) 9H; 181-1,20 (m) 2H; 2,38 (m) 2H; 3,69 (s) 8H; 4,03 (m) 1H; 5,12 (m) 4H; 6,92 (d) 1H; 7,21 (m) 1H; 7,35 (m) 11H; 7,42 (d) 1H; 7,52 (s) 1H; 9,89 (s) 1H.
(c) 5 g produktu otrzymanego w punkcie (b) zawiesza się w 10 ml eteru i dodaje 5 ml dichlorometanu (w celu poprawy rozpuszczalności), a następnie 8 równoważników nasyconego eterowego HCl. Następnie mieszaninę reakcyjną miesza się w ciągu 20 godzin w temperaturze 25°C. Produkt na tym etapie stanowi niemieszalny olej. Następnie eter odparowuje się, a
174 617 pozostałość poddaje dwukrotnemu ageotropowaniu z toluenem, po ezym dodaje eter i odparowuje, otrzymująe 5 g produktu (związek 5 w sehemaeie 11) w postaei żółtej piany.
Dane NMR: CDCI3: δ 2,35 (m) 2H; δ 2,65 (m) 2H; δ 3,50 (s) 2H; 8 4,22 (bs) 1H; δ 5,01 (s) 2H; δ 6,8-7,6 (m) 14H; 8 8,65 (bs) 3H; 8 9,35 (s) 1H.
(d) 0,66 g( 1,1 równowpUZPów) l,l-k2rbonylodiimidazzlu az oo ml 2ezw odnewo THF w temperaturze 5T>C traktuje się roztworem zawierająeym 1 g ehlorku 4-[N,N-bis-/2-ehloroetylo/amruz]-αuilrniowego, Mieszaninę reakeyjną miesza się w temperaturze 5°C w eiągu 15 minut, po ezym dodaje 1,84 g (1 równoważnik) produktu otrzymanego w punkeie (e) wraz z 0,56 ml (1,1 równoważników) trretyloamruy w 10 ml bezwodnego THF i miesza dalej w eiągu 2 godzin w temperaturze 25°C. Następnie osad ehlorowodorku trietyloamiuy odsąeza się, a przesąeze THF odparowuje i pozostałość ponownie rozpuszeza w EtOAe. Roztwór w oetanie etylu przemywa się następnie wodą, a następnie 0,25 M kwasem eytrynowym, potem solanką i suszy nad Na2SO4 (bezwodny). Po odparowaniu oetanu etylu otrzymuje się pozostałość, którą oezyszeza się drogą szybkiej ehromatografii kolumnowej z zastosowaniem jako eluoutu mieszanin 30,40 i 50% oetanu etylu/heksanu. Po odparowaniu odpowiednieh frakeji otrzymuje się żądany produkt (związek 6 w sehemaeie 11).
Dane NMR: CICH2CH2N: 365 (s) 8H;
Aoomatyezne: 6,63-7,5 (m) 18H;
ArCH2O: 5,10 (s) 2H; 5,12 (s) 2H; a CH: 4,32 (m) 1H;
Inne: 1,83-2,13 (m) 2H; 2,41 (m) 2H; 6,42 (d) 1H; 8,25 (s) 1H; 9,91 (s) 1H.
P rz y k ł a d 46. γ-/3,5-ęikarboksy/-auilię kwasu4-[N,N-bis-/2-ehloroetylo/-amino]-fenoksykarbonylo-L-glutammowego
Proees opisany w przykładzie 16 powtarza się, stosująe y73,5-dikarboksybenzylo/-anilicl kwasu α-beuzylo-4-[N,N-bis-/2-ehlooontylo/-amino]-fenoksykarbonyto-L-glutaminowego zamiast γ-auilięu kwasu a-beuzylo-4-[N,N-bis72-chlorzetylo/-amino]-fouoksykarbzuylo-L-glutammowego i otrzymuje γ-/3,5-ęikarboksy/-auilię kwasu 4-[N,N-bis72-chlorzetylo/-αmmo]feuoksykarbonylo-L-glutamrnowego w postaei bezbarwnyeh kryształów o temperaturze topnienia 167-170°C.
Analiza elementarna:
obliezono %: C 49,6 H4,87 N6,68 znaleziono %: C49,7 H4,9 N 6,6 γ-/3,5-ęikarboksybenzylo/-auilię kwasu a-benzylo-4-beuzylo-4-[N,N-bis-/2-chlzroetylo/-amino]-fenzksykarbznylo-L-glutamruowego otrzymuje się w sposób analogiezny do opisanego w przykładzie 16 dla poehodnej y-anilinowej.
174 617
174 617
Ν
Η /
CxH co2h
Υ
X —C — L
Wzdr 2
174 617
Pr1 1 1 νη2<η-ζί
Wzór 3
Wzór 5
174 617
Cl
Wzór 6
Wzór 8
174 617
HO
Wzór 9
R1 R5q R5b
Wzdr 10 pr3
Pr1-CH-Z1
Wzdr 11
174 617
Wzór 13 f
Cl
Cl
N
r5q R5b
Υθ-C-NH ^2
COOBz CH CH2 'COOBz
Cl
Wzór 14
174 617
Pr3
Pr1-CH-Z11
HS-Het
Wzdr 15
Wzdr 16 pr3
Pr1-CH -Z111 Wzdr 17
NH2
KOOC-CH-Z1111
Wzdr 18
174 617
HO R5Q R5b Pr1
X ' 1 ν/Υχ-CO-NH-CH-Z1 HO7 R5c R5d
Wzór 19 r5o R5b O2N—<fp—R*
Wzór 20
R5q R5b Pr1
O2N^Q^-X-CO-NH-Ćh-Z1 RVR5d
Wzór 21
174 617 Χγ-χ r-\ (°2Η
Ν/Υ Ν H-CO-N Η-Ć Η-ίΗ2<Η2-ω2Η / R
Wzdr 22
Wzór 23
Wzdr 24
174 617
Wzór 2 5
CO2BZ
NH-CO-NH-CH-CH2-CH2-CO2BZ
R
Wzór 26
Wzór 27
174 617
Ο
CH2-CH2-C-NH2
Ο
-CH^CH^C-NHSC^Me
Wzór 28
Wzór 29
O
- ch2-ch2-c-nh-©>
CH3
Wzór 3 0
N
-ch2-ch2Xz
N
H 'N li .N
Wzór 31
174 617
N-CH2-S f
Ν' H
Wzór 32 ch2-ch2-co-nh
co2h
Wzór 33
CH2-CH2-CO-01,
Yn
Wzór 34
174 617
CH2-CH2-CO-NH nh2
Wzór 35
C02Bz tBoc -NH“ĆH-CH2<H2<0-NHS02Me (L)
Wzór 36
- + C02Bz
Cl. NH3-CH-CH2-CH2-CO-NHSO2Me Wzór 37
CICH2CH2
COOH
CICH2CH2 'N-0-OCONHCH
ChyZH2W
Wzór 38
174 617
SCHE MAT 1
174 617
SC H IA A T 2
174 617
SCHEMAT 3
174 617
SCHEMAT 4
174 617
LD
SCHEMAT
174 617
CC^BZ ΝΗ2 Υ
CONHPh
CO2BZ
CONHPh
CO2H
CONHPh
SCHEMAT 6
174 617
CSI
O
SCHEMAT 7
174 617
CsJ
O
SCHE MAT
174 617
\_γ /CO2C(CH3 )3 <pV- OCONHCH ^'CH2CH2CO2C(CH3)3
H2/Pd/C Ψ R CO2C(CH3 )3
O/-0C0NHĆH XCH2CH2CO2C(CH3)3
CH^CH^/Kwas octowy
R' (H0CH2CH2)2N-<O
OCONHCH ,CO2C(CH3)3 (4)
CH2CH2CO2C(CH3)3
SCHEMAT 9(1)
174 617
SCHEMAT 9(2)
174 617 jp m
ZC
LU l_J
CM
O LU \x/
LJ ZC o
jp m
ZC
LU
LJ
CM zc
LJ
CM
ZC
LU
CM
ZC
LJ
ZC
CM
O
LJ in \x/
LJ
CM
O
LJ
CM
ZC
CJ
CM
ZC
LJ m
o\
_C\!
CM
ZC
LU
LJ
LU
ZC
LU
CM
CM
ZC
CJ
CM
ZC
LU
174 617
174 617
174 617
SCHEMAT 11(2)
Departament Wydawnietw UP RP. Nakład 90 ngg, Cena 6,00 zł

Claims (7)

Zastrzeżenia patentowe
1. Nowe zwiwedpocho dno ipoiytu aeotowago i amiookwasu, o wzoroe F bęeące pioIckami, substratami dla enzymów CPG, w którym to wzorze 1 R r i R2 niezależnie od siebie oznaczają atomy ehloru, bromu, jodu, grupy ÓS02Me, gdzie Me oznaeza metyl, albo grupy OSO2-fenylowe (w któryeh fenyl jest ewentualnie podstawiony przez 1, 2, 3,4 albo 5 podstawników niezależnie wybranych spośród grup Ci-4-alkilowyeh, atomów ehlorowea, grup -CN albo -NO2); Rla i R2a niezależnie od siebie oznaezają atomy wodoru, grupy Ci-4-alkilowe albo Ci-4-ehloroweoalkilowe; r3 i r4 niezależnie od siebie oznaezają atomy wodoru, grupy Ci-4-alkilowe albo Ci-4-ehloroweoalkilowe; R5a, R, R30 r R36 niezależnie od siebie oznaezają atomy wodoru, grupy Ci-4-alkilowe ewentualnie zawierająee jedno podwójne wiązanie albo jedno potrójne wiązanie, grupy Ci-4-alkoksylowe, atomy ehlorowea, grupy eyjanowe, grupy -NH2, -CONR7R°, (w któryeh R7 i R8 mają znaezenie niżej podane), grupy -NH(Ci-4-alkilowe), grupy -N(Ci-4-alkilowe)2 i grupy C2-5-alkanoilowe; albo R^ i R5b razem oznaezają a) grupę C4-alkilenową ewentualnie zawierająeą jedno podwójne wiązanie; b) grupę C3-alkilenową; albo e) grupę -CH=CH=CH=CH-, -CH=CH-CH2 albo -CH2-CH=CH-, z któryeh każdajest ewentualnie podstawiona przez 12,3 albo 4 podstawniki, przy ezym podstawniki te są niezależnie od siebie wybrane z grupy obejmująeej grupy Ci-4-alkilowe, Ci-4-alkoksvlowe, atomy ehlorowea, grupy eyjanowe, nitrowe, grupy C2-5-alkanoilowe i grupy -CONr7r8 (w któryeh r7 i Rr mają znaezenie niżej podane);
X oznaeza atom tlenu, grupę NH albo -CH2-;
Y ozzaaez atom tlenu;
Z oznaeza grupę -V-W, w której V oznaeza grupę -CH2-T-, przy ezym T oznaeza -CH2-, -O-, -S-, -(SO)- albo -(SO2)- (z tym, że gdy V zawiera siarkę albo tlen jako drugi atom, W ma znaezenie inne niż -COOH) i ta grupa V ewentualnie zawiera ponadto jeden lub dwa podstawniki Qii Q przy atomie węgla, przy ezym O* Q2 niezależnie od siebie oznaeząją grupy Ci-4-alkilowe albo atomy ehlorowea, albo gdy Q7 i Q2 są związane z sąsiednimi atomami węgla, ζ)1 i Q2 razem mogą dodatkowo oznaezać grupę C3-C4-alkileaową ewentualnie podstawioną przez i, 2, 3 lub 4 podstawniki niezależnie od siebie wybrane spośród reszt obejmująeyeh grupy Ci-4-alkilowe i atomy ehlorowea, a W oznaeza (1) grupę COOH;
(2) grupę lową albo grupę arylową (jak określono w 3 poniżej);
2. Związek według zastrz. 1, w którym R1 i r2 niezależnie od siebie oznaczają atom J, Br, Cl, grupę OSO2Me, gdzie Me oznacza metyl i grupę OSO2-fenylową, w której fenyl jest podstawiony przez 1 albo 2 podstawniki (jak określono w zastrz. 1) w pozycji 2 i/lub 4.
(2) grupę -(C=O)-O-R, w której Rr oznaeza grupę Ci-6-alkilową, grupę C3-6-eykloalkilową albo grupę arylową (jak określono w 3 poniżej);
(3) grupę -(C=O)-NR7R8, w której R 7 i R8 niezależnie od siebie oznaczają atomy wodoru albo grupy C1 -6-alkilowe, grupy C3-6-cykloalkilowe, grupy arylowe, grupy heteroarylowe związane z N poprzez atom węgla albo grupy C7-9-aralkilowe, przy czym aryl oznacza grupę fenylową; heteroaryl oznacza 5- lub 6-członowy pierścień zawierający 1 -3 heteroatomy wybrane z grupy obejmującej azot i siarkę; sama grupa arylowa, grupa heteroarylowa i reszta arylowa grupy aralkilowej mogą być podstawione przy atomie węgla przez 1-4 podstawniki wybrane z grupy obejmującej grupę -COOH, -OH, -NH2, -CH2-NH2, -(CH2)1-4-COOH, grupę tetrazol-5ilową i -SO3H, a grupa alkilowa może ewentualnie zawierać grupę metylową;
3. Związek według zastrz. 1, w którym Rla i R23 niezależnie od siebie oznaczają grupę -CH3 albo atom wodoru.
(3) grupę -(C=O)-Nr7r8, w której R 1 Rr niezależnie od siebie oznaezają atomy wodoru albo grupy Ci-6-alkilowe, grupy C3-6-eykloalkilowe, grupy arylowe, grupy heteroarylowe związane z N poprzez atom węgla albo grupy C7-9-aralkilowe, przy ezym aryl oznaeza grupę fenylową; heteroaryl oznaeza 5- lub ó-ezłonowy pierśeień zawierająey i -3 heteroatomy wybrane z grupy obejmująeej azot i siarkę; sama grupa arylowa, grupa heteroarylowa i reszta arylowa grupy aralkilowej mogą być podstawione przy atomie węgla przez i-4 podstawniki wybrane z grupy obejmująeej grupę -COOH, -OH, -NH2, -CH2-NH2, -(CH2)i-4-COOH, grupę tetrazol-5ilową i -SO3H, a grupa alkilowa może ewentualnie zawierać grupę metylową;
(4) grupę -SO2NHR9 w której Ry ma znaczenie podane dla r7, lecz może dodatkowo oznaczać grupę -CF3, -CH2CF3 albosrupę arylową, jak wyżej określono;
4. Związek według zastrz. 1, w którym r3 i R4 niezależnie od siebie oznaczają atomy wodoru, grupy metylowe i CF3.
(4) grupę -SO2NHR9 w której r7 ma znaezenie podane dla r7, leez może dodatkowo oznaezać grupę -CF3, -CH2CF3 alboerupę arylową, jak wyżej określono;
(5) grupę SO3R, w której R m oznacza atom wodoru, grupę C1-6-alkilową albo grupę C3-6-zykloalkilową;
5. Związek według zastrz. 1, w którym R5a_ niezależnie od siebie oznaczają atomy wodoru, fluoru, chloru, grupy metylowe, grupy -CONH2 i CN.
(5) grupę SO3R, w której R oznaeza atom wodoru, grupę Ci-6-alkilową albo grupę C3-6-cykloalkilową;
(6) grupę PO3R' R' (w której podstawniki R , które mogą być jednakowe lub różne, mają znaczenie wyżej podane);
6. Związek według zastrz. 1, w którym R5'd niezależnie od siebie oznaczają atomy wodoru.
7. Związek według zastrz. 1, w którym X oznacza atom tlenu albo grupę NH.
8. Związek według zastrz. 1, w którym V jest wybrany z grupy obejmującej grupę -CH2-CH2- i, gdy W oznacza grupę tetrazol-5-ilową, grupę -CH2-S-.
9. Związek według zastrz. 1, w którym W oznacza definicje l ,2,3,7 lub 9, jak podano w zastrz. 1.
10. Związek według zastrz. 1, w którym W oznacza grupę -COOH, grupę tetrazo1-5-ilową albo grupę -CONH(arylową), (w której aryl jest określony w definicji 3 zastrz. 1).
11. Związek według zastrz. 1, wybrany z grupy obejmującej:
a) kwas (S)-2-(4-[bis-(2-chloroetylo)-amino]-fenoksykaabonyloamino)-4-(1H-1,2,3,4-tetrazol-5-ilo)-masłowy i jego sole;
b) kwas N-(4-[bis-(2-chloroetylo)-amino]-3-fluorofenylokarbamoilo)-L-glutaminowy i jego sole;
c) kwas N-(4-[bis-(2-chloroetylo)-amino]-fenylokarbamoilo)-L-glutaminowy i jego sole.
12. Związek według zastrz. 1, którym jest kwas N-(4-[bis-(2-chloroetylo)-amino]-fenoksykarbonylo)-L-glutaminowy i jego sole.
13. Związek według zastrz. 1, którym jest kwas N-(4-[bis-(2-jodoetylo)-amino]-fenoksykarbonylo)-L-glutaminowy i jego sole.
14. Związek według zastrz. 1, którym jest kwas N-(4-[bis-(2-chloroetylo)-amino]-fenoksykarbonylo)-L-glutamino-gamma-(3,5-dikarboksy)aniildijego sole.
174 617
15. Związek według zastrz. 1, którym jest ester di-tert-butylowy kwasu N-(4-[bis-(2-jodoetylo)anunofenoksykarbonylo)-L-glutaminowego.
16. Sposób wytwarzania związków o wzorze 1, w którym R? i R2 niezależnie od siebie oznaczają atomy chloru, bromu, jodu, grupy OSO2Me, gdzie Me oznacza metyl, albo grupy OSO2-fenylowe (w których fenyl jest ewentualnie podstawiony przez 1,2, 3,4 albo 5 podstawników niezależnie wybranych spośród grup Ct-4-alkilowych, atomów chlorowca, grup -CN albo -NO2); Rla i R2a niezależnie do siebie oznaczają atomy wodoru, grupy C1-4-alkilowe albo C1-4-chlorowcoalkilowe; R3 i R4 niezależnie_od siebie oznaczają atomy wodoru, grupy C1-4-alkilowe albo C1-4-chlorowcoalkilowe; R5a, R, r5c i R5d niezależnie od siebie ą atomy wodoru, grupy C1-4-alkilowe ewentualnie zawierające jedno podwójne wiązanie albo jedno potrójne wiązanie, grupy C1-4-alkoksylowe, atomy chlorowca, grupy cyjanowe, grupy -NH2, -CONR7R8, (w których R7 i R8 mają znaczenie niżej podane), grupy -NH(C1-4-alkilowe), grupy -N(C1-4-alkilowe)2 i grupy C2-5-alkanoilowe; albo R^ i r5 razem oznaczają a) grupę C4-alkilenową ewentualnie zawierającą jedno podwójne wiązanie; b) grupę C3-alkilenową; albo c) grupę -CH=CH=CH=CH-, -CH=CH-CH2 albo -CH2-CH=CH-, z których każdajest ewentualnie podstawiona przez 1,2, 3 albo 4 podstawniki, przy czym podstawniki te są niezależnie od siebie wybrane z grupy obejmującej grupy C1-4-alkilowe, C1-4-alkoksylowe, atomy chlorowca, grupy cyjanowe, nitrowe, grupy C2-5-alkanoilowe i grupy -CONR/R8 ( w których R 7 i R 8 mają znaczenie niżej podane);
X oznacza atom tlenu, grupę NH albo -CH2-;
Y oznaazzatom tienn;
Z oznacza grupę -V-W, w której V oznacza grupę -CH2-T-, przy czym T oznacza -CH2-, -O-, -S-, -(SO2)- (z tym, że gdy V zawiera siarkę albo tlen jako drugi atom, W ma zaaCzZeain inne niż -COOH) i ta grupa V ewentualnie zawiera ponadto jeden lub dwa podstawniki Q ii Q przy atomie węgla; przy czym q' i Q2 niezależnie od siebie oznaczają grupy C1-4-alkilowe albo atomy chlorowca; albo gdy q1 i Q2 są związane z sąsiednimi atomami węgla, q1 i Q2 razem mogą dodatkowo oznaczać grupę C3-C4-alkilenową ewentualnie podstawioną przez 1, 2, 3 lub 4 podstawniki niezależnie od siebie wybrane spośród reszt obejmujących grupy Cb-ą-alkilowe i atomy chlorowca, a W oznacza (1) grupę COOH;
(6) grupę PO3R jR. (w której podstawniki R, które mogą być jednakowe lub różne, mają znaezenie wyżej podane);
(7) grupę teU-azol^-ilową;
174 617 (8) grupę -CONH-SO2R11, w której R11 oznacza:
(a) grupę C3-7-cykloalkilową;
(b) grupę Cb6-alkilową ewentualnie podstawioną jednym lub dwoma podstawnikami wybranymi z grupy obejmującej grupę arylową, jak niżej określono w p. 8c, grupę C14-alkilową, grupę CF3 albo atom chlorowca; i (c) grupę perfluoro-C1-6-alkilową; przy czym aryl oznacza grupę fenylową albo grupę fenylową zawierającą 1-5 podstawników, przy czym podstawniki te są wybrane z grupy obejmującej atomy chlorowca, grupy -NO2, -CF3, grupy C1-4-alkilowe, grupy Cn4-alkoksylowe, grupy -NH2, -NHCOCH3, -CONH2, -OCH2COOH, -NH(C1_-alkilowe), -N(C1_-alkilowe)2, grupy -NHCOOC1-4-alkilowe, grupy -OH, -COOH, -CN i grupy -COOC^-alkilowe; i (9) grupę M-Het, w której M oznacza S, SO albo SO2, a Het oznacza 5- lub 6-członowy heterocykliczny pierścień aromatyczny związany z M poprzez atom węgla pierścienia aromatycznego, przy czym ten pierścień aromatyczny zawiera 12,3 lub 4 heteroatomy wybrane z grupy obejmującej O, N i S, i ten pierścień aromatyczny jest ewentualnie podstawiony przy atomach węgla pierścienia przez 12,3 lub 4 podstawniki wybrane z grupy obejmującej grupy -OH, -SH, -CN, -CF3, NH2 i atomy chlorowca;
oraz sole tego związku o wzorze 1, z wyłączeniem następujących związków: kwas 2-(2- {4- [bis-(2-chloropropylo)-amino]-fenylo}-aeetyloamino)-pentanodiowy, ester 5-metylowy kwasu 2-(2-{4-[bis-(2-chloroetylo)-amino]-fenylo}-acetyloamino)pentanodiowego, kwas 2-(2- {4-[bis-(2-chloroetylo)-amino]-fenylo}-acetyloamino)-pentanodiowy, ester 5-etylowy kwasu 2-(2-{4-[bis-(2-chloroetylo)-amino]-fenylo}-acetyloamino)-pentanodiowego, kwas 2-(2-{4-[bis-(2-chloroetylo)-amino]-fenylo}-acetyloamino)-4-karbamoilomasłowy.
(7) grupę tetrazol-5-ilową:
(δ) grupę -CONH-SO2R11, w której R i1 oznacza:
(a) grupę C3-7-zykloalkilową;
(b) grupę C1-ó-olkilową ewentualnie podstawioną jednym lub dwoma podstawnikami wybranymi z grupy obejmującej grupę arylową, jak niżej określono w p. 8c, grupę C1-4-alkilową, grupę CF3 albo atom chlorowca; i (c) grupę perfluoro-C1-6-alkilową; przy czym aryl oznacza grupę fenylową albo grupę fenylową zawierającą 1-5 podstawników, przy czym podstawniki te są wybrane z grupy (C=O)-O-r6, w której R6 oznacza grupę C1-6-alkilową, grupę C3-6-cykloalki174 617 obejmującej atomy chlorowca, grupy -NO2, -CF3, grupy Ci-4-alkilowe, grupy Ci-4-alkoksylowe, grupy -NH2, -NHCOCH3, -CONH2, -OCH2COOH, -NH(C1-4-alkilowe), -N(C1-4-alkilowe)2, grupy -NHCOOC1-4-alkilowe, grupy -OH, -COOH, -CN i grupy -COOC1-4-alkilowe; i (9) grupę Μ-Het, w której M oznac S, SO albo SOb, a H2t oznecza 5- lr^b 6-cubonowy heterocykliczny pierścień aromatyczny związany z M poprzez atom węgla pierściesia aromatycznego, przy czym ten pierścień aromatyczny zawiera 12,3 lub 4 heteroatomy wybrane z grupy obejmującej O, N i S, i ten pierścień aromatyczny jest ewentualnie podstawiony przy atomach węgla pierścienia przez 12,3 lub 4 podstawniki wybrane z grupy obejmującej grupy -OH, -SH, -CN, -CF3, NH2 i atomy chlorowca oraz ich soli z wyłączeniem następujących związków:
kwas 2-(2-(4-[bis-(2-chloropropylo)-amino]-fenylo} -acetyloamino)-pentanodiowy, ester 5-metylowy kwasu 2-(2-{4-{bis-(2-chl^^(^^tr^:^o)-^^!m^no]-^^^ylo}-acetyloamino)pentanodiowego, kwas 2-(2- {4- [bi s-(2-cld oroety 1 o)-ami noj-fenylo} -acetyloaminoj-pentanodiowy, ester 5-etylowy kwasu 2-(2-{4-[bis-(2-chloroetylo)-amino]-fenylo}-acetyloamino)-pentanodiowego, kwos2-(2-{4-|bis-(2-chloroetylo)-amiso]-fenyl/}-acetyloamino)-4-karbamoilomosłowy, znamienny tym, że odszczepia siegrupy ochronne od związku o wzorze 1a. w którym r1 r2, r1-, R , R3, r4, r5-, R5b, R5C, r5, X i Y mają wyżej podane znaczenie a Z 1 ma wyżej podane znaczenie dla Z, z tym, że gdy W oznacza grupę karboksylową, to występuje oso w postaci chronionej (oznaczona Pr) i Pr 1 również oznacza grupę karboksylową w postaci chronionej (która może być taka sama lub różna w stosunku do Pr) i jeśli to pożądane tak otrzymany związek o wzorze 1 przeprowadza się w sól.
PL93307226A 1992-07-23 1993-07-23 Nowe związki, pochodne iperytu azotowego i aminokwasu oraz sposób ich wytwarzania PL174617B1 (pl)

Applications Claiming Priority (3)

Application Number Priority Date Filing Date Title
GB929215636A GB9215636D0 (en) 1992-07-23 1992-07-23 Chemical compounds
GB939310884A GB9310884D0 (en) 1993-05-26 1993-05-26 Chemical compounds
PCT/GB1993/001560 WO1994002450A1 (en) 1992-07-23 1993-07-23 Amino acid linked nitrogen mustard derivatives and their use as prodrugs in the treatment of tumours

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL307226A1 PL307226A1 (en) 1995-05-15
PL174617B1 true PL174617B1 (pl) 1998-08-31

Family

ID=26301303

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL93307226A PL174617B1 (pl) 1992-07-23 1993-07-23 Nowe związki, pochodne iperytu azotowego i aminokwasu oraz sposób ich wytwarzania

Country Status (24)

Country Link
US (6) US5405990A (pl)
EP (1) EP0651740B1 (pl)
JP (1) JP3541037B2 (pl)
KR (1) KR100268654B1 (pl)
AT (1) ATE172450T1 (pl)
AU (1) AU681349B2 (pl)
CA (1) CA2101104C (pl)
CZ (1) CZ287028B6 (pl)
DE (1) DE69321729T2 (pl)
DK (1) DK0651740T3 (pl)
ES (1) ES2123662T3 (pl)
FI (1) FI115048B (pl)
GB (1) GB9314960D0 (pl)
HU (1) HUT69288A (pl)
IL (1) IL106459A (pl)
MY (1) MY111635A (pl)
NZ (1) NZ254864A (pl)
PH (1) PH30004A (pl)
PL (1) PL174617B1 (pl)
RU (1) RU2129542C1 (pl)
SK (1) SK281338B6 (pl)
TW (1) TW272971B (pl)
WO (1) WO1994002450A1 (pl)
ZW (1) ZW9293A1 (pl)

Families Citing this family (53)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
GB9314960D0 (en) 1992-07-23 1993-09-01 Zeneca Ltd Chemical compounds
WO1995002420A2 (en) * 1993-07-15 1995-01-26 Cancer Research Campaign Technology Ltd. Prodrugs of protein tyrosine kinase inhibitors
GB9315494D0 (en) * 1993-07-27 1993-09-08 Springer Caroline Improvements relating to prodrugs
GB9415167D0 (en) * 1994-07-27 1994-09-14 Springer Caroline J Improvements relating to cancer therapy
GB9426133D0 (en) * 1994-12-23 1995-02-22 Zeneca Ltd Chemical compounds
GB9501052D0 (en) * 1995-01-19 1995-03-08 Cancer Res Campaign Tech Improvements relating to prodrugs
GB9510830D0 (en) * 1995-05-27 1995-07-19 Zeneca Ltd Proteins
GB9517001D0 (en) * 1995-08-18 1995-10-18 Denny William Enediyne compounds
GB9516943D0 (en) * 1995-08-18 1995-10-18 Cancer Soc Auckland Div Nz Inc Novel cyclopropylindoles and their secoprecursors,and their use as prodrugs
WO1997034634A1 (en) * 1996-03-20 1997-09-25 Sloan-Kettering Institute For Cancer Research Single chain fv constructs of anti-ganglioside gd2 antibodies
US6130237A (en) * 1996-09-12 2000-10-10 Cancer Research Campaign Technology Limited Condensed N-aclyindoles as antitumor agents
GB9709421D0 (en) * 1997-05-10 1997-07-02 Zeneca Ltd Chemical compounds
US6962702B2 (en) 1998-06-22 2005-11-08 Immunomedics Inc. Production and use of novel peptide-based agents for use with bi-specific antibodies
WO2000047236A1 (en) 1999-02-12 2000-08-17 Biostream, Inc. Matrices for drug delivery and methods for making and using the same
GB9907414D0 (en) 1999-03-31 1999-05-26 Cancer Res Campaign Tech Improvements relating to prodrugs
US6765019B1 (en) * 1999-05-06 2004-07-20 University Of Kentucky Research Foundation Permeable, water soluble, non-irritating prodrugs of chemotherapeutic agents with oxaalkanoic acids
GB0001653D0 (en) * 2000-01-26 2000-03-15 Astrazeneca Uk Ltd Chemical compound
WO2001078626A1 (en) 2000-04-13 2001-10-25 Sts Biopolymers, Inc. Targeted therapeutic agent release devices and methods of making and using the same
US6656718B2 (en) 2000-07-07 2003-12-02 Cancer Research Technology Limited Modified carboxypeptidase enzymes and their use
AU7570201A (en) * 2000-07-26 2002-02-05 Riley Patrick Anthony Phenylethylamine derivatives and their use in the treatment of melanoma
RU2181261C1 (ru) * 2000-10-27 2002-04-20 Кировская государственная медицинская академия Способ определения контактной поверхности тупого твердого предмета при ударе по волосистой части головы
RU2177718C1 (ru) * 2000-10-27 2002-01-10 Кировская государственная медицинская академия Способ установления факта удара тупым твердым предметом по волосистой части головы через тканый и нетканый материал
GB0102239D0 (en) * 2001-01-29 2001-03-14 Cancer Res Ventures Ltd Methods of chemical synthisis
MXPA03011094A (es) 2001-05-31 2004-12-06 Medarex Inc Citotoxinas, profarmacos, ligadores, y estabilizadores utiles para ello.
RU2231063C2 (ru) * 2001-10-04 2004-06-20 Войсковая часть 61469 Способ оценки проницаемости иприта через защитные материалы
US20050080255A1 (en) * 2001-12-13 2005-04-14 Yatendra Kumar Crystalline cefdinir potassium dihydrate
US7446190B2 (en) * 2002-05-28 2008-11-04 Sloan-Kettering Institute For Cancer Research Nucleic acids encoding chimeric T cell receptors
ES2524325T3 (es) 2002-07-15 2014-12-05 Board Of Regents, The University Of Texas System Anticuerpos seleccionados que se unen a aminofosfolípidos y su uso en el tratamiento del cáncer
US20040092735A1 (en) * 2002-11-08 2004-05-13 Orchid Chemicals & Pharmaceuticals Limited Process for the preparation of cefuroxime sodium
US20060148893A1 (en) * 2003-06-10 2006-07-06 Blanc Jean-Baptiste E Chemical compounds
US7902338B2 (en) 2003-07-31 2011-03-08 Immunomedics, Inc. Anti-CD19 antibodies
EP2216342B1 (en) 2003-07-31 2015-04-22 Immunomedics, Inc. Anti-CD19 antibodies
US7691962B2 (en) 2004-05-19 2010-04-06 Medarex, Inc. Chemical linkers and conjugates thereof
NZ550934A (en) * 2004-05-19 2010-05-28 Medarex Inc Chemical linkers and conjugates thereof
US7714016B2 (en) 2005-04-08 2010-05-11 Medarex, Inc. Cytotoxic compounds and conjugates with cleavable substrates
CA2623652C (en) * 2005-09-26 2013-11-26 Medarex, Inc. Antibody-drug conjugates and methods of use
AU2006305842B2 (en) 2005-10-26 2011-11-03 E. R. Squibb & Sons, L.L.C. Methods and compounds for preparing CC-1065 analogs
CA2627190A1 (en) 2005-11-10 2007-05-24 Medarex, Inc. Duocarmycin derivatives as novel cytotoxic compounds and conjugates
ES2678060T3 (es) 2006-12-01 2018-08-08 E. R. Squibb & Sons, L.L.C. Anticuerpos, en particular, anticuerpos humanos, que se unen a CD22 y usos de los mismos
CL2007003622A1 (es) 2006-12-13 2009-08-07 Medarex Inc Anticuerpo monoclonal humano anti-cd19; composicion que lo comprende; y metodo de inhibicion del crecimiento de celulas tumorales.
NZ578354A (en) 2006-12-14 2012-01-12 Medarex Inc Antibody-partner molecule conjugates that bind cd70 and uses thereof
TWI412367B (zh) 2006-12-28 2013-10-21 Medarex Llc 化學鏈接劑與可裂解基質以及其之綴合物
CN101616911A (zh) 2007-02-21 2009-12-30 梅达莱克斯公司 具有单个氨基酸的化学连接物及其偶联物
EP2614837A1 (en) 2007-11-09 2013-07-17 Affitech Research AS Anti-VEGF antibody compositions and methods
CN105849086B (zh) 2012-11-24 2018-07-31 杭州多禧生物科技有限公司 亲水性链接体及其在药物分子和细胞结合分子共轭反应上的应用
DK3122757T3 (da) 2014-02-28 2023-10-09 Hangzhou Dac Biotech Co Ltd Ladede linkere og anvendelse deraf til konjugering
FI3319936T3 (fi) 2015-07-12 2026-03-12 Hangzhou Dac Biotech Co Ltd Silloituslinkkereitä soluun sitoutuvien molekyylien konjugoimiseksi
US9839687B2 (en) 2015-07-15 2017-12-12 Suzhou M-Conj Biotech Co., Ltd. Acetylenedicarboxyl linkers and their uses in specific conjugation of a cell-binding molecule
KR20220147721A (ko) 2016-11-14 2022-11-03 항저우 디에이씨 바이오테크 씨오, 엘티디 결합 링커, 그러한 결합 링커를 함유하는 세포 결합 분자-약물 결합체, 링커를 갖는 그러한 결합체의 제조 및 사용
WO2018212206A1 (ja) * 2017-05-15 2018-11-22 旭化成株式会社 イソシアネートの製造方法
CA3068634A1 (en) 2017-06-30 2019-01-03 Memorial Sloan Kettering Cancer Center Compositions and methods for adoptive cell therapy for cancer
CN113845448B (zh) * 2021-10-20 2023-07-07 厦门大学 一种放射性18f标记化合物及其应用
JP2024541058A (ja) 2021-11-03 2024-11-06 ハンジョウ ディーエーシー バイオテック シーオー．，エルティディ． 抗体の特異的共役

Family Cites Families (7)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
GB8705477D0 (en) * 1987-03-09 1987-04-15 Carlton Med Prod Drug delivery systems
US4975278A (en) * 1988-02-26 1990-12-04 Bristol-Myers Company Antibody-enzyme conjugates in combination with prodrugs for the delivery of cytotoxic agents to tumor cells
GB8809616D0 (en) * 1988-04-22 1988-05-25 Cancer Res Campaign Tech Further improvements relating to drug delivery systems
GB8820850D0 (en) * 1988-09-05 1988-10-05 Cancer Res Campaign Tech Improvements relating to pro-drugs
GB8920011D0 (en) * 1989-09-05 1989-10-18 Mann J New route of synthesis for tertiary butyl esters
US5633158A (en) * 1991-10-23 1997-05-27 Cancer Research Campaign Technology Limited Bacterial nitroreductase for the reduction of CB 1954 and analogues thereof to a cytotoxic form
GB9314960D0 (en) 1992-07-23 1993-09-01 Zeneca Ltd Chemical compounds

Also Published As

Publication number Publication date
US6277880B1 (en) 2001-08-21
FI950230L (fi) 1995-01-19
EP0651740A1 (en) 1995-05-10
MY111635A (en) 2000-10-31
RU2129542C1 (ru) 1999-04-27
ATE172450T1 (de) 1998-11-15
US5405990A (en) 1995-04-11
ES2123662T3 (es) 1999-01-16
CZ287028B6 (en) 2000-08-16
DK0651740T3 (da) 1999-06-28
CA2101104A1 (en) 1994-01-24
IL106459A (en) 1998-02-08
PL307226A1 (en) 1995-05-15
TW272971B (pl) 1996-03-21
EP0651740B1 (en) 1998-10-21
CZ15195A3 (en) 1995-11-15
HK1002683A1 (en) 1998-09-11
CA2101104C (en) 2007-01-23
FI950230A0 (fi) 1995-01-19
AU681349B2 (en) 1997-08-28
PH30004A (en) 1996-10-29
KR100268654B1 (ko) 2000-10-16
US5660829A (en) 1997-08-26
JP3541037B2 (ja) 2004-07-07
DE69321729T2 (de) 1999-03-18
HUT69288A (en) 1995-09-28
IL106459A0 (en) 1994-11-11
ZW9293A1 (en) 1994-03-30
SK6995A3 (en) 1995-07-11
DE69321729D1 (de) 1998-11-26
JPH07509461A (ja) 1995-10-19
US5714148A (en) 1998-02-03
WO1994002450A1 (en) 1994-02-03
FI115048B (fi) 2005-02-28
AU4715693A (en) 1994-02-14
US5958971A (en) 1999-09-28
NZ254864A (en) 1996-11-26
GB9314960D0 (en) 1993-09-01
RU95105246A (ru) 1997-04-27
HU9500145D0 (en) 1995-03-28
US5587161A (en) 1996-12-24
SK281338B6 (sk) 2001-02-12

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL174617B1 (pl) Nowe związki, pochodne iperytu azotowego i aminokwasu oraz sposób ich wytwarzania
ES2701599T3 (es) Compuestos de minociclina 9-sustituidos
EP0804413B1 (en) Nitrogen mustard prodrugs with novel lipophilic protecting groups, and processes for their production
US7235585B2 (en) Enzyme activated self-immolative n-substituted nitrogen mustard prodrugs
EP1539675B1 (en) Aryl and heteroaryl propene amides, derivatives thereof and therapeutic uses thereof
AU666342B2 (en) Nitroaniline derivatives and their use as antitumor agents
US6855695B2 (en) Water-soluble SHPs as novel alkylating agents
ES2221482T3 (es) Derivados de tiazol.
HK1002683B (en) Amino acid linked nitrogen mustard derivatives and their use as prodrugs in the treatment of tumours
WO1998035982A1 (en) Compounds for use in adept
EP1165493B1 (en) Nitrogen mustard compounds and prodrugs therefor

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20060723