PL174856B1

PL174856B1 - Urządzenie do bezpośredniego wtryskiwania mieszanek cząstek stałych do układu rozpylającego ciecz

Info

Publication number: PL174856B1
Application number: PL94313793A
Authority: PL
Inventors: Jeffery P. Falini; Lawrence D. Gaultney
Original assignee: Du Pont; Eidu Pont De Nemours & Co
Priority date: 1993-10-08
Filing date: 1994-09-30
Publication date: 1998-09-30
Also published as: CA2173325C; ATE214972T1; AU8011494A; CN1133021A; US5383611A; DK0722367T3; WO1995010363A1; TW247872B; PL313793A1; EP0722367B1; EP0722367A1; DE69430247T2; DE69430247D1; NZ274974A; BR9407733A; CA2173325A1; JPH09503435A; AU685524B2

Abstract

1 . Urzadzenie do bezposredniego wtryskiwania miesza- nek czastek stalych do ukladu rozpylajacego ciecz, zawierajace podluzna obudowe z cylindryczna wneka, w której jest umiesz- czony czlon srubowy, majacy obszary miedzyzwojowe przenosza- ce 1 rozdrabniajace czastki stale mieszanki, przy czym obudowa ma otwór wlotowy na jednym koncu obudowy do wprowadzania mieszanki czastek stalych do wneki 1 ma otwór wylotowy na drugim koncu obudowy dostosowany do laczenia z ukladem rozpylania cieczy, a czlon srubowy jest polaczony z zespolem napedowym obracajacym czlon srubowy wzgledem obudowy, przy czym czlon srubowy ma zwoje ustawione wzgledem walu do przenoszenia 1 rozdrabniania mieszanki czastek stalych wzdluz dlugosci czlonu srubowego od otworu wlotowego do otworu wylotowego obudowy przy czlonie srubowym obracajacym sie wzgledem obudowy, znamienne tym, ze czlon srubowy (18) ma dwie czesci wlotowa (21) i wylotowa (23), przy czym czesc wlo- towa ( 2 1) ma obszary miedzyzwojowe o stalej glebokosci 1 jest usytuowana przy otworze wlotowym (14) obudowy (16) wzdluz calego jego obszaru, a czesc wylotowa (23) ma obszary miedzy- zwojowe o glebokosci stopniowo zmniejszajacej sie w kierunku otworu wylotowego (13). FIG. 1 PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do bezpośredniego wtryskiwania mieszanek cząstek stałych do układu rozpylającego ciecz.

Bezpośrednie wtryskiwanie mieszanek cząstek stałych do układu rozpylającego ciecz staje się coraz bardziej popularnym sposobem stosowania mieszanek rolniczych. W sposobie tym mieszanka jest wtryskiwana bezpośrednio do przewodu rozpylającego bez uprzedniej dyspersji w zawierającym wodę zbiorniku do rozpylania, a zbiornik do rozpylania służy jedynie jako zbiornik wody. Ważną zaletą tego sposobu jest to, że żadna mieszanka rolnicza nie dostaje się do zbiornika do rozpylania, i odpowiednio nie jest konieczne oczyszczanie zbiornika do rozpylania. Każda nie używana mieszanka jest z łatwością przechowywana i ponownie używana, ponieważ nie stykała się ona z wodą, ani nie mieszała się z innymi mieszankami.

Ponieważ czas przetrzymywania mieszanki pomiędzy wtryskiwaniem i rozpylaniem jest krótki, więc mieszanka musi ulec dyspersji niemal natychmiast. Ponadto muszą być dokładnie dozowane małe ilości mieszanki. Z tych powodów ciekłe preparaty, takie

174 856 jak koncentraty emulgujące (ECs) i koncentraty zawiesinowe (SCs) są preferowane przy bezpośrednim wtryskiwaniu. Byłoby jednak korzystne bezpośrednie wtryskiwanie mieszanek ciał stałych, a szczególnie granulowanych, ponieważ mają one wiele pożądanych cech w porównaniu z cieczami, włączając w to łatwiejsze obchodzenie się, przechowywanie, usuwanie opakowań i mniejsze potencjalne narażanie pracownika.

Urządzenie do bezpośredniego wtryskiwania materiałów granulowanych zawierające zostało ujawnione w pracy Bezpośrednie wtryskiwanie suchych, mających zdolność pływania pestycydów rolniczych, Pesticide Formulations and Applications Systems, Vol. 10, ASTM STP 107B, Hart and Gaultney (1990). Urządzenie według tego ujawnienia zawiera podłużną obudowę z cylindryczną wnęką, w której jest umieszczony człon śrubowy, mający obszary międzyzwojowe przenoszące i rozdrabniające cząstki stałe mieszanki. Obudowa ma otwór wlotowy na swoim jednym końcu do wprowadzania mieszanki cząstek stałych do wnęki i ma otwór wylotowy na drugim końcu dostosowany do łączenia z układem rozpylania cieczy. Człon śrubowy jest połączony z zespołem napędowym obracającym człon śrubowy względem obudowy, przy czym człon śrubowy ma zwoje ustawione względem wału do przenoszenia i rozdrabniania mieszanki cząstek stałych wzdłuż długości członu śrubowego od otworu wlotowego do otworu wylotowego obudowy przy członie śrubowym obracającym się względem obudowy.

Urządzenie to służy do dozowania mogących ulegać dyspersji lub rozpuszczalnych mieszanek cząstek stałych do przewodów rozpylających konwencjonalnego sprzętu rozpylającego używanego zwykle w rolnictwie. Zwykły sprzęt rozpylający obejmuje następujące typy rozpylaczy: z dyszą hydrauliczną, wspomaganiem powietrzem, rozpylaniem powietrzem, osłonięte, punktowe, okapturzone, opasujące, elektrostatyczne i temu podobne. Do spryskiwaczy ogólnie zalecanych do używania w rolnictwie należą spryskiwacze z dyszą hydrauliczną i ze wspomaganiem powietrzem. Ciekłym medium rozpylanym jest zwykle, ale nie konieczne, medium na bazie wody. Zalecanymi mieszankami cząstek stałych do stosowania z urządzeniem i sposobem według wynalazku są ulegające dyspersji lub rozpuszczalne w wodzie granulowane mieszanki rolnicze. Mogą być jednak także stosowane zwilżalne proszki.

Urządzenie do bezpośredniego wtryskiwania mieszanek cząstek stałych do układu rozpylającego ciecz, według wynalazku, będące udoskonaleniem przedstawionego urządzenia znanego, charakteryzuje się tym, że człon śrubowy ma dwie części wlotową i wylotową, przy czym część wlotowa ma obszary międzyzwojowe o stałej głębokości i jest usytuowana przy otworze wlotowym obudowy wzdłuż całego jego obszaru, a część wylotowa ma obszary międzyzwojowe o głębokości stopniowo zmniejszającej się w kierunku otworu wylotowego.

Końce członu śrubowego są zamontowane w końcach obudowy z utworzeniem pomiędzy nimi połączenia szczelnego dla cieczy i mieszanki cząstek.

Wałek podtrzymujący człon śrubowy ma co najmniej jeden rowek wokół swojego obwodu usytuowany pomiędzy ostatnim międzyzwojowym obszarem członu śrubowego na końcu wylotowym członu śrubowego i połączeniem końca wylotowego członu śrubowego i wylotowego końca obudowy, przy czym co najmniej jeden rowek jest usytuowany na członie śrubowym w obszarze otworu wylotowego.

Z członem śrubowym jest połączony zespół regulacyjny do ustawiania wzdłużnego położenia członu śrubowego wewnątrz obudowy względem jej otworu wlotowego i/lub otworu wylotowego.

Przez podawanie mieszanki cząstek stałych do części wlotowej o stałej głębokości obszarów międzyzwojowych członu śrubowego, a nie do części wylotowej urządzenia według wynalazku, unika się pulsowania i uzyskuje się równomierną prędkość zasilania. Tak więc, podawanie materiału do części wlotowej umożliwia liniowe, i w ten sposób łatwiejsze do kontrolowania, zmienianie prędkości zasilania poprzez wzdłużne ustawianie członu śrubowego.

174 856

Urządzenie według niniejszego wynalazku jest szczególnie korzystne, ponieważ zapewnia zmienne podłączanie otworu wylotowego do przewodu rozpylającego albo po stronie ssącej albo po stronie ciśnieniowej pompy. Ponadto powietrze nie jest wciągane do wewnątrz przewodów rozpylających, przy podłączeniu po stronie ssącej · pompy. Nie jest także wtłaczana ciecz do członu śrubowego, gdy urządzenie według wynalazku jest połączone z przewodem rozpylającym po stronie ciśnieniowej pompy. Uzyskuje się równomierną i liniowo regulowaną prędkość zasilania przy podawaniu mieszanki do części o stałej głębokości członu śrubowego. Przez zapewnienie rowka w wałku za ostatnim obszarem międzyzwojowym na końcu wylotowym członu śrubowego zapobiega się przepychaniu mieszanki przez uszczelnienie wylotowe.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie urządzenie do bezpośredniego wtryskiwania mieszanek cząstek stałych do układu rozpylającego ciecz w widoku z boku, przy czym obudowa jest ukazana tylko w zarysie linią punktową, fig. 2 - człon śrubowy urządzenia z fig. 1 w widoku z boku.

Przedstawione na fig. 1 urządzenie do bezpośredniego wtryskiwania mieszanek cząstek stałych do układu rozpylającego ciecz zawiera podłużną cylindryczną obudowę 16, w której jest umieszczony człon śrubowy 18 do transportowania i zmniejszania rozmiaru cząstek stałych mieszanki wprowadzanej do obudowy 16 za pomocą otworu wlotowego 14 usytuowanego w jednym końcu obudowy 16 przy końcu wlotowym 11 członu śrubowego 18. Przy końcu wylotowym 12 członu śrubowego 18 obudowa 16 ma otwór wylotowy 13, przez który mieszanka opuszcza obudowę 16 i może potem być bezpośrednio wtryśnięta do strumienia cieczy do rozpylania.

Lej podający (nie pokazany) mogący pomieścić odpowiednią ilość mieszanki cząstek stałych korzystnie jest połączony z otworem wlotowym 14 i działa we współpracy z nim, zapewniając swobodny przepływ mieszanki przez otwór wlotowy 14 i następnie do końca wlotowego 11 członu śrubowego 18. Lej podający jest korzystnie wykonany z materiału, który jest odporny na korozję i ma stosunkowo niski współczynnik tarcia. W korzystnym przykładzie wykonania lej jest uszczelniony gazoszczelnie. W innym korzystnym przykładzie wykonania lej jest zasilany przy podwyższonym ciśnieniu. Zwykle lej do podawania jest montowany u góry, to jest powyżej urządzenia według mniejszego wynalazku i mieszanka cząstek stałych jest podawana do otworu wlotowego 14 grawitacyjnie. Mogą być także stosowane, bez wychodzenia poza zakres niniejszego wynalazku, alternatywne środki do wprowadzania mieszanki cząstek stałych, uszczelniania urządzenia i podwyższania w nim ciśnienia.

Otwór wlotowy 14, łączący lej podający z obudową 16, jest usytuowany przy części wlotowej 21 członu śrubowego 18, w której jego obszary międzyzwojowe mają stałą głębokość. Otwór wlotowy 14 ma szerokość co najmniej taką, jak jeden, a korzystnie

1,5 skoku członu śrubowego 18, a mieszanka jest podawana do więcej niż jednego obszaru międzyzwojowego członu śrubowego 18. Otwór wlotowy 14 ma wielkość i położenie takie, że mieszanka cząstek stałych jest zawsze podawana do części wlotowej 21 członu śrubowego 18 o stałej głębokości opisanej dalej, nawet wówczas, gdy jest regulowane wzdłużne położenie członu śrubowego 18 wewnątrz obudowy 16, jak to jest opisane poniżej.

Otwór wylotowy 13 jest usytuowany w końcu wylotowym obudowy 16 i jest przystosowany do bezpośredniego łączenia z przewodem rozpylającym konwencjonalnego układu rozpylającego, tak że mieszanka wychodząca z obszaru międzyzwojowego członu śrubowego 18 może swobodnie wpadać do cieczy w przewodzie rozpylającym. Droga mieszanki od otworu wylotowego 13 do cieczy w przewodzie rozpylającym powinna być tak krótka jak to możliwe, aby zminimalizować obszar powierzchni jakiegokolwiek osprzętu narażonego na działanie mieszanki pomiędzy wylotem i przewodem rozpylającym, w celu zminimalizowania w ten sposób konieczności późniejszego oczyszczania.

174 856

Jednak droga ta powinna być dostatecznie długa, aby zapobiec wypryskiwaniu cieczy z przewodu rozpylającego do członu śrubowego 18.

Urządzenie zawiera zespół regulacyjny 15 do ustawiania wzdłużnego położenia członu śrubowego 18 wewnątrz obudowy 16 i regulowania położenia obszarów międzyzwojowych członu śrubowego 18 względem otworu wlotowego 14 i otworu wylotowego 13, których położenie w obudowie 16 jest ustalone. Zakres regulacji jest ograniczony, tak że otwór wlotowy 14 jest zawsze usytuowany nad częścią wlotową 21 członu śrubowego 18 o stałej głębokości obszarów międzyzwojowych.

Zespół napędowy obracający człon śrubowy 18 względem obudowy 16 (nie pokazany) jest z nim sprzęgnięty za pomocą elementów sprzęgających 19 i jest regulowany tak, że ilość obrotów członu śrubowego 18 na minutę jest zmieniana, a po ustawieniu jest utrzymywana jako stała. Dzięki temu stała ilość mieszanki cząstek jest transportowana od otworu wlotowego 14 do otworu wylotowego 13 i do rozpylanego strumienia. Korzystnie zespół napędowy obejmuje silnik o odpowiedniej mocy, z regulacją prędkości, sprzęgnięty z wałkiem członu śrubowego 18. Elementy sprzęgające zespołu napędowego i elementy sprzęgające 19 wałka członu śrubowego 18 są dostosowane do wzdłużnego regulowania członu śrubowego.

Pomiędzy końcami wlotowym 11 i wylotowym 12 członu śrubowego 18 i odpowiednimi otworami przelotowymi obudowy 16 występują ciasne pasowania, które zapewniają uszczelnienie zapobiegające jakiemukolwiek przechodzeniu mieszanki cząstek stałych inaczej niż przez otwór wylotowy 14. Korzystnie na każdym końcu obudowy 16 znajdują się dodatkowe uszczelki 17. Uszczelki 17 mają postać znormalizowanych uszczelek wargowych (pojedyncze, podwójne lub potrójne) lub ciśnieniowych pierścieni uszczelniających. Zalecane są uszczelki wargowe. W korzystnym przykładzie wykonania uszczelki 17 są w stanie znieść ciśnienie około 550 kPa, gdy w urządzeniu panuje podwyższone ciśnienie, jakie jest wywoływane przez lej podający działający z podwyższonym ciśnieniem.

Na fig. 2 przedstawiony jest schematycznie widok członu śrubowego 18. Wałek członu śrubowego 18 ma cylindryczną część w części wlotowej 21 członu śrubowego 18 o stałej głębokości obszarów międzyzwojowych i stożkową część w części wylotowej 23 członu śrubowego 18, w której obszary międzyzwojowe są coraz płytsze w kierunku końca wylotowego. W części wlotowej 21 członu śrubowego 18 obszary międzyzwojowe mają korzystnie co najmniej taką głębokość, jak średnica największej cząstki mieszanki cząstek stałych, i korzystnie są co najmniej trzykrotnie szersze od średnicy największej cząstki. Zwoje gwintu członu śrubowego 18, które tworzą te obszary międzyzwojowe mogą być dowolnie różnego kształtu włączając w to kształt trójkątny, kwadratowy, prostokątny, zaokrąglony i trapezowy. Zalecany jest kształt prostokątny. Wzdłużna odległość pomiędzy środkiem zwojów gwintu, równoległa do osi członu śrubowego 18, określa skok członu śrubowego 18. Szybkość zasilania jest określana przez skok, głębokość obszarów międzyzwojowych członu śrubowego 18, pochylenie zwojów gwintu, kształt zwojów gwintu i prędkość, z jaką jest obracany człon śrubowy 18. Skok gwintu członu śrubowego 18 do stosowania w urządzeniu według niniejszego wynalazku korzystnie wynosi od 0,1 do 3 na centymetr. Skok wynoszący około 1 zwój gwintu na centymetr jest na ogół korzystny dla mieszanek rolniczych, w których aktywnym składnikiem jest sulfonylurea lub materiały o podobnej mocy, które są na ogół stosowane z prędkościami rzędu 7,5 dag/ha. Oczywiście, jeśli są stosowane mieszanki o mniejszej mocy i większej objętości, wówczas, aby uzyskać odpowiednią prędkość zasilania jest stosowany większy człon śrubowy 18 o innym ukształtowaniu gwintu.

Człon śrubowy 18 ma rowek 25 wokół obwodu wałka pomiędzy ostatnim obszarem międzyz.wojowym członu śrubowego 18 na końcu wylotowym 12 i uszczelką 17, umieszczoną pomiędzy końcem wylotowym 12 członu śrubowego 18 i końcem wylotowym obudowy 16, który zapobiega wpychaniu wychodzącej mieszanki cząstek stałych do uszczelki 17 końca wylotowego i sprzyja ich swobodnemu opadaniu przez otwór wylotowy

174 856 do rozpylanego strumienia. Rowek 25 jest połączony z ostatnim obszarem międzyzwojowym, ma co najmniej taką samą głębokość i szerokość jak ostatni obszar międzyzwojowy i jest gładki, dla uniknięcia jakichkolwiek miejsc, gdzie mogłyby gromadzić się mieszanka cząstek stałych. Rowek 25 jest korzystnie pokryty nieprzylepnym materiałem, takim jak politerefluoroetylen lub podobnym, aby dodatkowo zapobiegać możliwości przywierania lub gromadzenia się mieszanki. Korzystnie rowek 25 jest głębszy i szerszy od ostatniego obszaru międzyzwojowego i korzystniej ma dostateczną szerokość, przy której jest zawsze usytuowany na całej szerokości otworu wylotowego 13 w obudowie 16 przy dowolnym wzdłużnym położeniu członu śrubowego 18.

Podczas pracy urządzenia według niniejszego wynalazku mieszanka cząstek stałych do wtryskiwania do rozpylanego strumienia: jest ładowana do leja podającego i lej ten jest korzystnie uszczelniony. Gdy uruchomione jest obracanie, wówczas mieszanka przechodzi z leja podającego, przez otwór wlotowy 14, do części wlotowej 21 członu 18 i jest popychana w kierunku otworu wylotowego 13. Ponieważ obszary międzyzwojowe członu śrubowego 18 stają się coraz płytsze w kierunku otworu wylotowego 13, więc mieszanka cząstek stałych podlega kruszeniu. Mieszanka opuszcza człon śrubowy 18 i wpada przez otwór wylotowy 13 do rozpylanego strumienia, w którym podlega dyspersji i rozpuszcza się, a następnie jest rozpylana w traktowanym miejscu.

Za pomocą regulowania wzdłużnego położenia członu śrubowego 18 wewnątrz obudowy 16 kontroluje się wielkość kruszenia i prędkość podawania mieszanki cząstek stałych. Gdy najpłytszy obszar międzyzwojowy jest usytuowany nad otworem -wylotowym 13, wówczas uzyskuje się maksymalne kruszenie i minimalną prędkość zasilania przy danych obrotach na minutę członu śrubowego 18. Gdy człon śrubowy 18 jest ustawiony w położeniu, w którym głębszy obszar międzyzwojowy znajduje się nad otworem wylotowym 13, wówczas uzyskuje się mniejsze kruszenie i większą prędkość zasilania. W każdym razie, konstrukcja członu śrubowego 18 i zakres regulacji zapewniają to, że obszary międzyzwojowe, które są zasilane z otworu wlotowego 14 mają stałą głębokość. Pożądana wielkość kruszenia jest zależna od własności podawanej mieszanki cząstek stałych. Na przykład typowe granulowane mieszanki wymagają stosunkowo dużego stopnia redukcji wielkości cząstek dla zapewnienia szybkiego rozpraszania i rozpuszczania mieszanki. Alternatywnie, typowe zwilżalne mieszanki proszkowe wymagają małej redukcji wielkości cząstek lub wcale jej nie wymagają. Podobnie, prędkość zasilania zależy od wymaganej prędkości stosowania i jest funkcją liczby obrotów na minutę, a także położenia członu śrubowego 18. Dla udogodnienia człon śrubowy 18 korzystnie jest dostosowany do pracy przy obrotach w zakresie 10 - 350 obr/min.

Przez podawanie mieszanki cząstek stałych do części wlotowej 21 o stałej głębokości obszarów międzyzwojowych członu śrubowego 18, a nie do części wylotowej 23, unika się pulsowania i uzyskuje się równomierną prędkość zasilania. Tak więc, podawanie materiału do części wlotowej 21 umożliwia liniowe, i w ten sposób łatwiejsze do kontrolowania, zmienianie prędkości zasilania poprzez wzdłużne ustawianie członu śrubowego 18.

Konwencjonalne układy rozpylające mają zwykle pompę montowaną na przewodzie dla zapewniania ciśnienia koniecznego do rozpylania cieczy nośnej. Otwór wylotowy 13 według niniejszego wynalazku jest połączony z przewodem rozpylającym po stronie ssącej (wejścia) pompy lub po stronie ciśnieniowej (wyjścia). Jeśli otwór wylotowy 13 jest połączony z przewodem rozpylającym po stronie ssącej pompy, to lej podający jest korzystnie uszczelniony w taki sposób, że tylko mała, regulowana ilość powietrza jest upuszczana do przewodów rozpylających przez otwór wlotowy 14. Upuszczanie powietrza jest konieczne dla zapobiegania powstawaniu całkowitej próżni w leju podającym i w ten sposób wciąganiu wody z powrotem do członu śrubowego 18, gdy pompa jest odcięta.

Jeśli otwór wylotowy 13 jest połączony z przewodem rozpylającym po stronie ciśnieniowej pompy, to lej podający jest korzystnie uszczelniony i jest w nim podwyższane

174 856 ciśnienie za pomocą powietrza tak, że wyrównuje się ciśnienie wywierane przez pompę i zapobiega wtłaczaniu cieczy z rozpylanego strumienia do wewnątrz członu śrubowego 18. Konstrukcje leja podającego i uszczelnień na członie śrubowym 18 są takie, że są one w stanie wytrzymać ciśnienie wymagane dla takiego trybu pracy. Ciśnienie powietrza doprowadzane do leja podającego jest zapewniane przez standardowe środki, takie jak sprężarka lub cylinder pneumatyczny. Przewody rozpylające mogą być także wyposażone w zawory zwrotne dla pomagania w zapobieganiu powrotowi wody do urządzenia, gdy urządzenie nie pracuje.

Urządzenie według niniejszego wynalazku jest montowane pod praktycznie dowolnym kątem. W korzystnym przykładzie wykonania urządzenie jest zamontowane w układzie rozpylającym tak, że oś członu śrubowego 18 jest odchylona lekko do dołu, od wlotu do wyjścia, około 15 - 25 stopni od poziomu.

W innym korzystnym przykładzie wykonania niniejszego wynalazku odległość pomiędzy punktem, w którym otwór wylotowy 13 jest połączony z przewodami rozpylającymi i dyszami na końcu przewodu rozpylającego jest tak mała jak to możliwe, aby minimalizować, a dokładniej kontrolować opóźnienie związane z rozruchem i wyłączaniem urządzenia, jakie wystąpi na początku i końcu każdego przejścia przez rząd lub rzędy na polu rolniczym.

W innym korzystnym przykładzie wykonania niniejszego wynalazku przewód rozpylający jest odchylony lekko ku dołowi, około 15 - 20 stopni od poziomu, na złączu z otworem wylotowym 13, tak że podczas pracy woda przepływa od wyższego miejsca przewodu do niższego miejsca przewodu przy wyjściu, zapobiegając w ten sposób pryskaniu wody do góry do otworu wylotowego 13 obudowy 16.

Obudowa 16 i człon śrubowy 18 są wykonane z dowolnego odpornego na zużycie materiału. Korzystnie obudowa jest ze stali nierdzewnej, a człon śrubowy jest ze stali nierdzewnej lub z twardopowłokowo anodyzowanego aluminium. Inne części mogą być wykonane ze stali nierdzewnej, tworzywa sztucznego lub innych nierdzewnych, niekorodujących materiałów.

Do przykładów mieszanek cząstek stałych, które mogą być stosowane w urządzeniu według wynalazku zalicza się herbicydy Accent®, Ally® , Classic®, Gemini®, Lexone® DF, New Lorox Plus®’ Pinnacle® i Preview®, które wszystkie są dyspergującymi w wodzie granulowanymi mieszankami udostępnianymi stale przez E.I du Pont de Nemours and Company.

Specjaliści w tej dziedzinie będą w stanie, wykorzystując informacje dostarczone powyżej, zaprojektować liczne alternatywne przykłady wykonania, które są objęte zakresem niniejszego wynalazku przedstawionego w załączonych zastrzeżeniach.

Przykład 1. W jednym przykładzie wykonania niniejszego wynalazku człon śrubowy 18 jak pokazano na fig. 2, został wykonany ze stali nierdzewnej tak, że średnica końców 11 i 12 wynosiła 1,91 cm, szerokość każdego zwoju gwintu wynosiła 0,64 cm, szerokość odstępu pomiędzy każdym zwojem gwintu wynosiła 0,64 cm, głębokość każdego zwoju gwintu w części cylindrycznej 21 wynosiła 0,48 cm, liczba zwojów gwintu w części cylindrycznej 21 wynosiła 3, a całkowita liczba zwojów gwintu wynosiła 7. Ponadto rowek 25 miał szerokość 1,27 cm i 0,13 cm głębokości. Obudowa 16 zawierała otwór wlotowy 14 o podłużnym kształcie, o długości 1,91 cm i szerokości 0,64 cm oraz otwór wylotowy 13 o podłużnym kształcie, o długości 2,54 cm i szerokości 0,64 cm, przy czym otwory wlotowy 14 i wylotowy 13 były usytuowane po przeciwległych stronach obudowy 16 i w takich położeniach wzdłuż długości obudowy 16, że otwory wlotowy 14 i wylotowy 13 były oddalone od siebie o 6,35 cm.

Położenie członu śrubowego 18 wewnątrz obudowy 16 zostało ustawione w położenie pełnego otwarcia, to jest z otworem wlotowym 14 przy pierwszym obszarze międzyzwojowym członu śrubowego 18. Człon śrubowy 18 był obracany z różnymi prędkościami i do otworu wlotowego 14 wprowadzano różne dostępne w handlu rozpuszczalne w wodzie granulowane mieszanki. Wprowadzana była także granulowana

174 856 mieszanka placebo, która symulowała wielkość i teksturę Accent® Herbicide, lecz nie zawierała żadnych aktywnych składników. Mierzona była przepustowość przy różnych mieszankach i przy różnych prędkościach, a wyniki zostały zebrane w poniższej tabeli 1. Tam, gdzie wykonano więcej niż jeden pomiar przy danych warunkach, przedstawione wyniki są średnią powtórzeń.

Tabela 1

Mieszanka	Prędkość członu śruboweao (obr/min)	Przepustowość(q/min)
Accent® Herbicide	25	6,65
	50	14,68
	150	41,54
Ally® Herbicide	25	7,68
	50	20,00
	150	52,81
Classic® Herbicide	25	7,03
	50	17,09
	150	45,57
Escort® Herbicide	25	7,55
	50	16,25
Placebo	25	8,15
	50	15,43
	150	46,54 1

Przykład 2. W drugim przykładzie wykonania niniejszego wynalazku człon śrubowy 18, jaki pokazano na fig. 2, został wykonany z anodyzowanego aluminium, tak że średnica końców 11 i 12 wynosiła 2,54 cm, szerokość każdego zwoju gwintu wynosiła 0,64 cm, szerokość odstępu pomiędzy każdym zwojem gwintu wynosiła 0,64 cm, głębokość każdego zwoju gwintu w części cylindrycznej wynosiła 3, a całkowita liczba zwojów gwintu wynosiła 7. Ponadto rowek 25 miał promień 0,32 cm. Obudowa 16 zawierała otwór wlotowy 14 o podłużnym kształcie, o długości 1,91 cm i szerokości 0,64 cm oraz otwór wylotowy 13 o podłużnym kształcie, o długości 2,54 cm i szerokości 0,64 cm, przy czym otwory wlotowy 14 i wylotowy 13 były usytuowane po przeciwległych stronach obudowy i w takich położeniach wzdłuż długości obudowy 16, że otwory wlotowy 14 i wylotowy 13 były oddalone od siebie o 6,35 cm.

Człon śrubowy 18 wewnątrz obudowy 16 został ustawiony w położenie pełnego otwarcia, to jest z otworem wlotowym 14 przy pierwszym obszarze międzyzwojowym

174 856 członu śrubowego 18. Człon śrubowy 18 był obracany z różnymi prędkościami i do otworu wlotowego 14 była wprowadzana granulowana mieszanka placebo, jak w przykładzie 1. Tam, gdzie wykonano więcej niż jeden pomiar przy danych warunkach przedstawione wyniki są średnią powtórzeń.

Mieszanka	Prędkość członu śruboweqo (obr/min)	Przepustowość(q/min)
Placebo	25	8,53
	50	16,36
	150	46,37

FIG. 1

18FIG.2 ^,2Λ ²⁵λ

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Urządzenie do bezpośredniego wtryskiwania mieszanek cząstek stałych do układu rozpylającego ciecz, zawierające podłużną obudowę z cylindryczną wnęką, w której jest umieszczony człon śrubowy, mający obszary międzyzwojowe przenoszące i rozdrabniające cząstki stałe mieszanki, przy czym obudowa ma otwór wlotowy na jednym końcu obudowy do wprowadzania mieszanki cząstek stałych do wnęki i ma otwór wylotowy na drugim końcu obudowy dostosowany do łączenia z układem rozpylania cieczy, a człon śrubowy jest połączony z zespołem napędowym obracającym człon śrubowy względem obudowy, przy czym człon śrubowy ma zwoje ustawione względem wału do przenoszenia i rozdrabniania mieszanki cząstek stałych wzdłuż długości członu śrubowego od otworu wlotowego do otworu wylotowego obudowy przy członie śrubowym obracającym się względem obudowy, znamienne tym, że człon śrubowy (18) ma dwie części wlotową (21) i wylotową (23), przy czym część wlotowa (21) ma obszary międzyzwojowe o stałej głębokości i jest usytuowana przy otworze wlotowym (14) obudowy (16) wzdłuż całego jego obszaru, a część wylotowa (23) ma obszary międzyzwojowe o głębokości stopniowo zmniejszającej się w kierunku otworu wylotowego (13).
2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że końce (1112) członu śrubowego (18) są zamontowane w końcach obudowy (16) z utworzeniem pomiędzy nimi połączenia szczelnego dla cieczy i mieszanki cząstek.
3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że wałek podtrzymujący człon śrubowy (18) ma co najmniej jeden rowek (25) wokół swojego obwodu usytuowany pomiędzy ostatnim międzyzwojowym obszarem członu śrubowego (18) na końcu wylotowym (12) członu śrubowego (18) i połączeniem końca wylotowego (12) członu śrubowego (18) i wylotowego końca obudowy (16), przy czym co najmniej jeden rowek (25) jest usytuowany na członie śrubowym (18) w obszarze otworu wylotowego (13).
4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że z członem śrubowym (18) jest połączony zespół regulacyjny (15) do ustawiania wzdłużnego położenia członu śrubowego (18) wewnątrz obudowy (16) względem jej otworu wlotowego (14) i/lub otworu wylotowego (13).

* * *