PL176073B1

PL176073B1 - Oprawa wkładki skrawającej

Info

Publication number: PL176073B1
Application number: PL94305864A
Authority: PL
Inventors: Jacob Friedman; Gideon Barazani
Original assignee: Iscar Ltd
Priority date: 1993-11-19
Filing date: 1994-11-16
Publication date: 1999-04-30
Also published as: CN1047969C; DE69424258T2; HU215105B; ZA949186B; PL305864A1; HU9403285D0; DE9422354U1; USRE43718E1; AU683809B2; IL107675A; ES2145802T3; AU7779594A; RU2128562C1; AU671046B2; CA2136139A1; JPH07195208A; JP3895785B2; EP0654316A1; CZ284894A3; AU7060596A

Abstract

1 . Oprawa wkladki skrawajacej, stanowiaca wraz z nia narzedzie obróbki wiórowej, skladajaca sie ze sztywnego korpusu, ze szczeki dolnej bedacej integralna czescia korpu su i z zaciskowej szczeki górnej bedacej równiez integralna czescia korpusu, przy czym te szczeki sa usytuowane na przeciw siebie i w odleglosci od siebie, tworzac szczeline umozliwiajaca sprezyste zacisniecie w niej wkladki skra wajacej, a ta szczelina sklada sie z czesci przedniej i tylnej, przy czym czesci przednia i tylna szczeki zaciskowej ograni czaja przednia i ty Ina czesc szczeliny, a równoczesnie szcze ka zaciskowa moze byc sprezyscie przemieszczana obrotowo dokola swej tylnej czesci, natomiast powierzchnia oporowa dla przyrzadu wykonujacego operacje rozwierania szczeliny jest usytuowana w korpusie oprawy, a powierzch nia przemieszczana przez ten przyrzad jest usytuowana w odleglosci od powierzchni oporowej, znamienna tym, ze powierzchnia przemieszczana jest usytuowana w przedniej czesci szczeki zaciskowej w pewnej odleglosci od szczeliny, przy czym sila rozwierajaca, przylozona do powierzchni oporowej (15) i do powierzchni przemieszczanej (14), po woduje sprezyste przemieszczenie szczeki zaciskowej (3) w kierunku od szczeki dolnej (4), umozliwiajac wlozenie wkladki skrawajacej do szczeliny (9), lub wyjecie jej ze szczeliny. F ig . 1 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest oprawa wkładki skrawającej do metali, w którym wymienna wkładka skrawająca zamocowana jest rozłącznie w szczelinie oprawki przeznaczonej do mocowania wkładek. Przedmiotem wynalazku jest zwłaszcza takie narzędzie skrawające, w którym wkładka jest rozłączalnie zaciskana w szczelinie mocującej między odchylaną sprężyście szczęką zaciskową i sztywną szczęką stałą, bez stosowania dodatkowych mechanicznych środków zaciskowych, jak na przykład śruby zaciskowe lub tym podobne.

Znane są narzędzia z tak zwanym “klinowaniem” wkładki w szczelinie przeznaczonej do jej mocowania. W tym przypadku wkładka, z pojedynczą krawędzią skrawającą, ma klinowy korpus wciskany pod działaniem pewnej siły, który unieruchomiony zostaje w odpowiednio klinowo ukształtowanej szczelinie unieruchamiającej, przy czym właściwe zaciskanie wkładki w szczelinie odbywa się przez sprężyste odchylenie szczęki na zewnątrz szczeliny zaciskowej po wciśnięciu wkładki w szczelinę. W tego rodzaju narzędziach skrawających, sprężyste odchylenie szczęki jest wynikiem wciśnięcia wkładki w szczelinę, jednakże lecz w przypadku konieczności wyjęcia tej wkładki, potrzebne jest użycie specjalnych środków do mechanicznego jej wypchnięcia ze szczeliny przez bezpośrednie oddziaływanie siły na wkładkę. Jest zrozumiałe, że zarówno wciskanie, jak i wyjmowanie wkładki połączone jest ze znacznym tarciem i związanym z tym ścieraniem szczęk oprawki, które zwykle wykonane są z materiału bardziej miękkiego niż wkładka.

Znane jest również (GB 1379637) wprowadzanie i zaciskanie wkładki w szczelinie unieruchamiającej przez wstępne mechaniczne odchylenie na zewnątrz sprężystej szczęki zaciskowej, przy czym po wprowadzeniu wkładki do szczeliny i zwolnieniu szczęki wywiera ona siłą sprężystości nacisk powodując jej zaciśnięcie. W razie konieczności wyjęcia wkładki ze szczeliny szczękę zaciskową ponownie odchyla się na zewnątrz umożliwiając wyjęcie wkładki. Przemieszczanie na zewnątrz szczęki odbywa się przy użyciu specjalnego klucza, który porusza się po wewnętrznej stronie szczęki zaciskowej, powodując ścieranie się szczęki oraz ewentualnie klucza.

Celem niniejszego wynalazku jest opracowanie narzędzia skrawającego do metali, w którym wspomniane powyżej wady byłyby w znacznym stopniu zredukowane lub usunięte.

Według wynalazku narzędzie skrawające do metali, zaopatrzone jest w sztywną oprawkę; szczelinę dla wkładki, ukształtowaną w przednim końcu oprawki, pomiędzy sprężyście odchylaną szczęką zaciskowa, stanowiącąjedną całość z oprawką, a sztywną szczęką stałą stanowiącą część oprawki; a także w ukształtowane, odpowiednio, w, lub na szczęce zaciskowej oraz trzonku oprawki umieszczone w pewnej od siebie odległości powierzchnie działania i powierzchnie wsporcze. Ponadto narzędzie jest wyposażone w klucz do otwierania szczeliny, przy czym para rozmieszczonych w określonej od siebie odległości występów kołkowych klucza dostosowana jest do sprzęgania ze wspomnianymi powierzchniami, tak aby przynajmniej jeden z występów kołkowych był odchylany względem trzonka oprawki dla umożliwienia sprężystego odchylenia szczęki zaciskowej na zewnątrz względem szczęki stałej, umożliwiając uzyskanie położenia otwarcia przy wstawianiu lub wyjmowaniu wkładki.

Korzystne jest, gdy w trzonku oprawki ukształtowana jest szczelina przedłużająca do tyłu i łącząca się ze szczeliną przeznaczoną do mocowania wkładki. Możliwe jest również ukształtowanie, w szczęce zaciskowej otworu, przed szczelinąprzedłużającą, którego powierzchnia boczna stanowi powierzchnię do osadzenia występu kołkowego klucza.

Według jednej z korzystnych odmian wykonania wynalazku, powierzchnia wsporcza ukształtowana jest na górnej powierzchni szczęki zaciskowej, w sąsiedztwie szczeliny

176 073 przedłużającej, przy czym jeden z występów .kołkowych dostosowany jest do wstawienia go w otwór szczęki zaciskowej, natomiast drugi z występów kołkowych spoczywa na powierzchni wsporczej, tak aby względny ruch jednego z występów kołkowych względem drugiego powodował odchylenie szczęki zaciskowej.

Według innej korzystnej odmiany wykonania wynalazku, powierzchnia wsporcza ukształtowana jest w szczęce stałej jako powierzchnia boczna wykonanego w niej otworu, a klucz otwierający zaopatrzony jest w elementy do rozsuwania występów kołkowych, wstawionych w otwory szczęk, zaciskowej i stałej, powodując odpowiednie odchylanie szczęki zaciskowej.

Tak więc, w przypadku narzędzia skrawającego według wynalazku, odchylanie szczęki zaciskowej nie jest związane z bezpośrednim oddziaływaniem ani na wkładkę, ani na zewnętrzną powierzchnię szczęki zaciskowej, dzięki czemu niebezpieczeństwo ich uszkodzenia zostaje zminimalizowane lub wyeliminowane.

Poza tym wstawianiu i wyjmowaniu wkładki ze szczeliny nie towarzyszy ścieranie przeciwległych powierzchni szczęk, dzięki czemu unika się ich ścierania, i otrzymuje się zwiększenie trwałości całej oprawki.

Wynalazek jest objaśniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym:

fig. 1 przedstawia oprawkę narzędzia skrawającego według wynalazku, w widoku bocznym; fig. 2 - zamocowanie wkładki w oprawce przedstawionej na fig. 1, w widoku bocznym; fig. 3 - narzędzie skrawające przedstawione na fig. 2 wraz z odpowiednim kluczem do otwierania szczeliny mocującej, w widoku perspektywicznym; fig. 4 - zmodyfikowany rodzaj klucza do otwierania szczeliny mocującej, w widoku perspektywicznym; fig. 5 - inne ukształtowanie oprawki dla narzędzia skrawającego, według wynalazku, w widoku bocznym; fig. 6 - oprawkę przedstawioną na fig. 5, z zamocowaną w niej zaciskowo wkładką skrawającą, i odpowiednio założonym kluczem do otwierania szczeliny mocującej, w widoku perspektywicznym; fig. 7 - inna odmianę narzędzia skrawającego według wynalazku, i odpowiedni klucz do otwierania szczeliny mocującej, w widoku perspektywicznym; a fig. 8 - jeszcze inną odmianę narzędzia skrawającego według wynalazku, i klucz do otwierania szczeliny mocującej, w widoku perspektywicznym.

Oprawka 1 narzędzia skrawającego do metali przedstawionego na fig. 1, ma sztywny korpus 2, z którym ukształtowane są stanowiące z nią jedną całość: szczęka zaciskowa 3 i szczęka stała 4. Szczęka zaciskowa 3 połączona jest z korpusem 2 za pośrednictwem stosunkowo wąskiej zwężonej części 5, umożliwiając w ten sposób niewielkie sprężyste odginanie szczęki zaciskowej 3 względem korpusu 2 oraz względem szczęki stałej 4. Jak zaznaczono liniami przerywanymi na fig. 1, przednia końcówka 6 szczęki zaciskowej 3 w położeniu nienapiętym skierowanajest w dół, w stronę szczęki stałej 4 i znajduje się w odległości h, od niej.

W celu umożliwienia wprowadzenia wkładki 7 (fig. 2) o wysokości h2 szczęka zaciskowa 3 musi zostać odchylona w górę, w kierunku strzałki 8 (fig. 1), tak abyjej przednia końcówka 6 znalazła się w odległości h₃ od szczęki podstawowej, przy czym h₃ > h2. W przedniej części oprawki 1 (fig. 1) ukształtowana jest i ograniczona przeciwległymi powierzchniami szczęki zaciskowej 3 i szczęki stałej 4, unieruchamiająca wkładkę szczelina 9, której tylny koniec łączy się z przedłużeniem 10 i znajdującym się niżej rowkiem 11 o obrysie krzywoliniowym. Przedłużenie 10 szczeliny 9 (fig. 2), jest tak zlokalizowane, że ogranicza grubość zwężonej części 5 szczęki zaciskowej. Znajdujący się poniżej rowek 11 o obrysie krzywoliniowym umieszczony jest tak, aby zapewnić prawidłowe położenie dolnej krawędzi ostrza wkładki bez zetknięcia się ze ścianką szczeliny. Unieruchomiona wkładka 7 podparta jest częścią stykową 12 korpusu 2, zaś górna krawędź wkładki znajduje się w przedłużeniu 10 szczeliny 9. Dzięki temu zapobiega się ewentualnemu uszkodzeniu w miejscu jej styku z korpusem krawędzi wkładki.

Przy zamocowaniu zaciskowym wkładki 7 w szczelinie 9 (fig. 2) szczęka zaciskowa 3 wywiera nacisk do dołu na górną powierzchnię wkładki 7, w kierunku strzałki 13.

W szczęce zaciskowej 3, znajduje się, przed zwężoną częścią 5 przelotowy otwór 14, natomiast w szczęce stałej 4, w sąsiedztwie jej przedniej krawędzi ukształtowany jest otwór przelotowy 15.

176 073

Jak widać na fig. 3, klucz 21 do otwierania szczeliny mocującej składa się z korpusu 22 zaopatrzonego w parę stanowiących z nim jedną całość ramion 23a, 23b, z których wystają, odpowiednio, dwa rozmieszczone w pewnej od siebie odległości występy kołkowe 24a, 24b.

Między ramionami 23a, 23b, umieszczony jest stykający się z nimi klinowy rozpieracz 25, zaopatrzony w przelotowy gwintowany otwór 26, przez który przechodzi śruba 27. Górny koniec śruby 27 połączony jest z pokrętłem 28.

Obrót pokrętła 28 w kierunku strzałki 29 powoduje przemieszczanie się rozpieracza 25, i rozpieranie na zewnątrz obu ramion 23a, 23b a w wyniku tego rozsunięcie występów 24a, 24b, w kierunku strzałek 30a, 39b.

Jeżeli przed obróceniem pokrętła 28 w kierunku powodującym rozsunięcie występów 24a, 24b, zostały one wstawione w otwory 15,14 to spowodująone odchylenie do góry szczęki zaciskowej 3, w wyniku którego wykonuje ona wypadkowy ruch wokół końca zwężonej części 5 powodując zwiększenie odstępu między szczękami, zaciskową.) i stałą4, i umożliwiając włożenie lub wyjęcie wkładki 7. Obrót pokrętła 28 w kierunku przeciwnym umożliwia powrót szczęki zaciskowej do położenia zaciśniętego, powodując tym samym zaciskowe unieruchomienie wkładki w odpowiednim położeniu.

Na fig. 4 przedstawiono zmodyfikowany klucz obrotowy 33, zaopatrzony w stały występ kołkowy 34a i obracający się mimośrodowo występ kołkowy 34b, sprzężony pokrętłem 35, którego obrót w jednym kierunku powoduje zwiększenie odstępu między występami 34a, 34b, a obrót w drugim kierunku - powrót do ich wzajemnego najmniejszego odstępu.

Po wstawieniu występów 34a, 34b w otwory 15,14- obrót pokrętła w jednym kierunku powoduje odchylenie na zewnątrz szczęki zaciskowej 3, umożliwiając włożenie lub wyjęcie wkładki.

W odmianach wykonania przedstawionych na fig. 3 i 4, powierzchnia boczna otworu 14 w szczęce zaciskowej 3 stanowi powierzchnię działania szczęki, natomiast powierzchnia boczna otworu 15 w szczęce stałej 4 stanowi powierzchnię wsporczą.

W rozwiązaniu przedstawionym na fig. 5 i 6 szczęki, zaciskowa i stała, tworząjak poprzednio między sobą szczelinę 9 mocującą wkładkę, łączącą się od tyłu z przedłużeniem 10 i rowkiem 11 o obrysie krzywoliniowym.

W szczęce zaciskowej 3 wykonany jest przelotowy otwór 14, natomiast w szczęce stałej 4 w tym wykonaniu nie ma otworu. Jak widać na fig. 6, klucz obrotowy 41 ma parę rozstawionych na pewną odległość stałych cylindrycznych występów kołkowych ' 42a, 42b, przy czym występ 42a wchodzi w otwór 14, natomiast występ 42b wspiera się na powierzchni oporowej oprawki 1. Przy obrocie klucza w kierunku strzałki 43, odbywa się odchylanie szczęki zaciskowej na zewnątrz wokół występu 42b. W tej odmianie wykonania, powierzchnia boczna otworu 14 jest powierzchnią działania, natomiast górna powierzchnia oprawki 1, na której spoczywa występ 42b, jest powierzchnią wsporczą (punktu podparcia dźwigu).

W zmodyfikowanym rozwiązaniu, przedstawionym na fig. 7, przedłużenie 1(0 mocującej szczeliny 9 ma kształt dostosowany do wstawienia występu kołkowego 42b klucza 41, natomiast drugi występ kołkowy 43a wchodzi w otwór 14. Również w tym przypadku przy obrocie klucza 41 w kierunku strzałki, następuje odchylenie szczęki zaciskowej do góry, wokół występu 42b. Powierzchnia boczna otworu 14 stanowi w tym przypadku powierzchnię działania, natomiast powierzchnia boczna przedłużenia 10 stanowi wsporczą powierzchnię punktu podparcia dźwigni utworzonej przez klucz.

W jeszcze innym rozwiązaniu, przedstawionym na fig. 8, w górnej części korpusu 2 oprawki, w sąsiedztwie otworu 14, i w pewnej od niego odległości, ukształtowany jest dodatkowy otwór 45. W tym przypadku, po wstawieniu występów kołkowych 42a, 42b w otwory 14, 45, i obrocie klucza w kierunku strzałki, odbywa się odchylanie szczęki zaciskowej do góry wokół punktu podparcia, stanowiącego występ kołkowy 42a, przy czym powierzchnia boczna otworu 14 stanowi powierzchnię działania, a powierzchnia boczna otworu 45 - powierzchnię punktu podparcia.

Mimo że w przedstawionych powyżej konkretnych rozwiązaniach opisano mocowanie wkładki skrawającej o powierzchniach, górnej i dolnej, w zasadzie równoległych, to jest oczywi6

176 073 ste, że wynalazek można rozszerzyć na mocowanie wkładek o klinowym kształcie, stosując od powiednio, klinowo ukształtowane szczeliny oprawki.

Poza tym oczywiste jest, że niniejszy wynalazek nie jest ograniczony do żadnego konkret nego rodzaju wkładki skrawającej, na przykład takiej, jak przedstawiona, lecz może być bez trud ności zastosowany i do innych kształtów wkładek.

176 073

ΙΟ

F i g . 6

176 073

Fig . 8

176 073

Fig.2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 2,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Oprawa wkładki skrawającej, stanowiąca wraz z nią narzędzie obróbki wiórowej, składająca się ze sztywnego korpusu, ze szczęki dolnej będącej integralną częścią korpusu i z zaciskowej szczęki górnej będącej również integralną częścią korpusu, przy czym te szczęki sąusytuowane naprzeciw siebie i w odległości od siebie, tworząc szczelinę umożliwiającą sprężyste zaciśnięcie w niej wkładki skrawającej, a ta szczelina składa się z części przedniej i tylnej, przy czym części przednia i tylna szczęki zaciskowej ograniczają przednią i tylną część szczeliny, a równocześnie szczęka zaciskowa może być sprężyście przemieszczana obrotowo dokoła swej tylnej części, natomiast powierzchnia oporowa dla przyrządu wykonującego operację rozwierania szczeliny jest usytuowana w korpusie oprawy, a powierzchnia przemieszczana przez ten przyrząd jest usytuowana w odległości od powierzchni oporowej, znamienna tym, że powierzchnia przemieszczana jest usytuowana w przedniej części szczęki zaciskowej w pewnej odległości od szczeliny, przy czym siła rozwierająca, przyłożona do powierzchni oporowej (15) i do powierzchni przemieszczanej (14), powoduje sprężyste przemieszczenie szczęki zaciskowej (3) w kierunku od szczęki dolnej (4), umożliwiając włożenie wkładki skrawającej do szczeliny (9), lub wyjęcie jej ze szczeliny.
2. Oprawa według zastrz. 1, znamienna tym, że tylna część szczęki zaciskowej (3) jest połączona z korpusem oprawy za pośrednictwem części (5), o wysokości mniejszej od wysokości przedniej części szczęki zaciskowej, w której jest usytuowana powierzchnia przemieszczana, przy czym tą wysokością jest wymiar prostopadły do długości szczęki zaciskowej.
3. Oprawa według zastrz. 1, znamienna tym, że powierzchnię przemieszczaną stanowi cylindryczna powierzchnia otworu, usytuowanego w przedniej części szczęki zaciskowej.
4. Oprawa według zastrz. 1, znamienna tym, że powierzchnię oporową stanowi cylindryczna powierzchnia drugiego otworu, usytuowanego w korpusie oprawy.
5. Oprawa według zastrz. 4, znamienna tym, że drugi otwór jest usytuowany w szczęce dolnej, przeciwległe do otworu z powierzchnią przemieszczaną.
6. Oprawa według zastrz. 4, znamienna tym, że drugi otwór jest usytuowany w sąsiedztwie przedniej części szczęki zaciskowej.
7. Oprawa według zastrz. 1, znamienna tym, że powierzchnię oporową stanowi górna powierzchnia oprawy, usytuowana na przedłużeniu tylnej części szczęki zaciskowej.
8. Oprawa według zastrz. 1, znamienna tym, że powierzchnię oporową stanowi przedłużenie szczeliny, w której jest zaciskana wkładka skrawająca.
9. Oprawa wkładki skrawającej, stanowiąca wraz z nią narzędzie obróbki wiórowej, składająca się ze sztywnego korpusu, ze szczęki dolnej będącej integralną częścią korpusu i z zaciskowej szczęki górnej będącej również integralną częścią korpusu, przy czym te szczęki sąusytuowane naprzeciw siebie i w odległości od siebie, tworząc szczelinę umożliwiającą sprężyste zaciśnięcie w niej wkładki skrawającej, a ta szczelina składa się z części przedniej i tylnej, przy czym części przednia i tylna szczęki zaciskowej ograniczają przednią i tylną część szczeliny, a równocześnie szczęka zaciskowa może być sprężyście przemieszczana obrotowo dokoła swej tylnej części, natomiast powierzchnia oporowa dla przyrządu wykonującego operację rozwierania szczeliny jest usytuowana w korpusie oprawy, a powierzchnia przemieszczana przez ten przyrządjest usytuowana w odległości od powierzchni oporowej, znamienna tym, żejest zaopatrzona w przyrząd (21, 33, 41) do rozwierania szczęk, wyposażony w dwa oddalone od siebie czopy (24a, 24b), (34a, 34b), (42a, 42b), przy czym pierwszy czop przyrządu współpracuje z powierzchnią oporową, a drugi czop z powierzchnią przemieszczaną, wywierając na te powierzchnie siłę rozwierającą szczęki.
10. Oprawa wedłu g zastrg. 9, zna mienna tym, żt obrót przyrządu dokoła pierwszeg° czopa powoduje przemieszczenie szczęki zaciskowej w kierunku od szczęki dolnej.

176 073
11. Oprawa według zastrz. 9, znamienna tym, że przyrząd jest wyposażony w elementy przemieszczające czopy w kierunku od siebie.
12. Oprawa według zastrz. 11, znamienna tym, że elementem przemieszczającym czopy w kierunku od siebie jest rozporka w kształcie klina.
13. Oprawa według zastrz. 11, znamienna tym, że elementami przemieszczanymi względem siebie sączop stały i czop przemieszczany względem czopa stałego za pomocąmimośrodu.