PL176219B1 - Endoproteza kości promieniowej - Google Patents

Abstract

1. Endoproteza kosci promieniowej sta- wu lokciowego, zlozona z trzpienia i glówki zakonczonej zaglebieniem odwzorowujacym wklesle czolo kosci promieniowej, znamien- na tym, ze glówka (3), korzystnie z tworzywa sztucznego, osadzona jest obrotowo na szyj- ce (2) tworzacej zakonczenie metalowego trzpienia (1). FIG. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazkujest endoproteza kości promieniowej stawu łokciowego człowieka.

Stosowane obecnie endoprotezy kości promieniowej stawu łokciowego, na przykład mają jednolitą konstrukcję lub wykonane są z dwóch połączonych nierozłącznie części tworzących trzpień i główkę, z metalu będącego stopem kobaltu i chromu. Endoprotezy te majączęsto trzpień ustawiony skośnie względem główki. Główka endoprotezy ma kształt powierzchni dokładnie odwzorowujący powierzchnię kontaktową główki kości promieniowej i panewki tej główki w stawie łokciowym. Trzpień endoprotezy ma kształt walcowy z końcem profilowym, który mocowany jest w części dalszej kości promieniowej.

Znane są także endoprotezy typu Swansona, wykonane z tworzywa Silastic na bazie polietylenu. Endoprotezy te mająjednolitąkonstrukcję i współosiowe usytuowanie główki względem trzpienia w kształcie klina o przekroju poprzecznym zbliżonym do czworokątnego. Konstrukcja ten endoprotezy nie odwzorowuje dokładnie powierzchni kontaktowej główki kości, a jej położenie centralne na trzpieniu z tworzywa dopuszcza niewielkie odchylenia wynikające z utwierdzenia trzpienia w kości promieniowej.

Wadą wymienionych endoprotez jest ich jednolita konstrukcja co utrudnia jednoczesne osadzenie i utwierdzenie części trzpieniowej w kości promieniowej oraz główki w panewce stawowej. Ponadto wadą endoprotez metalowychjest zła współpraca główki z tkankąkostnąpanewki.

Istota endoprotezy kości promieniowej według wynalazku polega na tym, że główka endoprotezy osadzona jest obrotowo na szyjce tworzącej zakończenie metalowego trzpienia. W rozwiązaniu według wynalazku szyjka stanowi przecięty wzdłużnie element rozprężny z ukształtowanym zaczepem współpracującym z występem oporowym w gnieździe szyjki wykonanym w główce.

W korzystnym wykonaniu endoprotezy koniec szyjki ma kształt stożka ściętego o średnicy podstawy stożka większej od średnicy szyjki, przy czym zaczep współpracujący z występem oporowym główki stanowi część pierścieniowa podstawy stożka ściętego. Ponadto główka endoprotezy wykonana jest z tworzywa sztucznego, zaś oś metalowego trzpienia odchylona jest od osi szyki o kąt w zakresie 0-15 stopni.

Stożkowy kształt końca szyjki umożliwia łatwe nasadzenie na nią główki endoprotezy a następnie samoczynne utwierdzenie główki na trzpieniu poprzez wciśnięcie na szyjkę. Tak osadzona i utwierdzona główka może wykonywać ruchy obrotowe względem osi szyjki trzpienia. Konstrukcja endoprotezy według wynalazku ułatwia wykonanie zabiegu chirurgicznego, gdyż

176 219 w pierwszej kolejności osadza się w części dalszej kości promieniowej tylko trzpień, a w drugiej kolejności na nim główkę. Ułatwia to manewrowanie elementami endoprotezy w małym polu operacyjnym. Endoproteza według wynalazku pozwala także na zwiększenie funkcjonalności ręki po operacji; obrotowa główka umożliwia - mimo zrostów i blizn pooperacyjnych - zachowanie fizjologicznych, lub zbliżonych do nich, zakresów ruchów w stawie. Wynika to z dodatkowego stopnia swobody, związanego z obrotem główki względem trzpienia, który może zastąpić zablokowany zrostami torebki stawowej ruch obrotowy główki po panewce. Ponadto endoproteza może być wykonana z różnych materiałów: metalowego trzpienia zapewniającego odpowiednią wytrzymałość przekroju oraz wykonanej z tworzywa polimerowego główki, w celu zapewnienia poprawnej współpracy powierzchni główki endoprotezy z kościąi chrząstką główki kości ramiennej oraz wiązadłem pierścieniowatym.

Przedmiot wynalazku objaśniony jest bliżej w przykładzie wykonania zilustrowanym rysunkiem, na którym fig. 1 przedstawia endoprotezę w przekroju podłużnym, a fig. 2 - trzpień endoprotezy z odchyloną od osi szyjką.

Endoproteza z samoczynnym mocowaniem główki 3 ma metalowy trzpień 1 oraz główkę 3 z tworzywa polimerowego zakończoną zagłębieniem 6 odwzorowującym wklęsłe czoło kości promieniowej. Główka 3 osadzona jest obrotów na cylindryczno-stożkowej szyjce 2 trzpienia 1. Szyjka 2 stanowi przecięty wzdłużnie element rozprężny z końcem w kształcie stożka ściętego o średnicy podstawy większej od średnicy szyjki 2. Wykonane w główce 3 stożkowe gniazdo ma na wejściu występ oporowy 5 współpracujący z częścią pierścieniową podstawy stożka ściętego tworzącą zaczep. Stożek szyjki 2 pozwala na samoczynne ustalenie położenia główki 3 względem trzpienia 1. Niejednolita konstrukcja pozwala na niezależne osadzenie trzpienia 1 w części dalszej kości promieniowej a następnie samoczynne zamocowanie główki 3 na szyjce 2.

Endoproteza według wynalazku, w celu poprawienia usytuowania zgłębienia główki 3 względem rzeczywistej powierzchni kontaktowej, ma oś trzpienia 1 odchyloną od osi szyjki 2 o kąt w zakresie 0-15 stopni.

176 219

FIG. ί

F/G.2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Endoproteza kości promieniowej stawu łokciowego, złożona z trzpienia i główki zakończonej zagłębieniem odwzorowującym wklęsłe czoło kości promieniowej, znamienna tym, że główka (3), korzystnie z tworzywa sztucznego, osadzona jest obrotowo na szyjce (2) tworzącej zakończenie metalowego trzpienia (1).
2. 2. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że szyjka (2) stanowi przecięty wzdłużnie element rozprężny z ukształtowanym zaczepem (4) współpracującym z występem oporowym (5) w gnieździe szyjki (2) wykonanym w główce (3).
3. 3. Endoproteza według zastrz. 2, znamienna tym, że koniec szyjki (2) osadzony w główce (3) ma kształt stożka ściętego o średnicy podstawy stożka większej od średnicy szyjki (2) przy czym zaczep (4) współpracujący z występem oporowym (5) główki (3) stanowi część pierścieniowa podstawy stożka ściętego.
4. 4. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że o ś metalowego trzpienia (1) odchylona jest od osi szyjki (2) o kąt w zakresie 0-15 stopni.